ပါရမီရှင်များ၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော နှလုံးသား

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် မာကူးနှင့် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် နှစ်ဦးစလုံးကို လန့်ဖျပ်သွားစေသည်။

တောင်ကြားထဲတွင် အခြားလူတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးလုံး သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

နှစ်ဦးသား ခေါင်းကို အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရေတံခွန်ဘေးရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးပေါ်တွင် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ညီလေးလုချင်း"

ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မာကူး၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"မင်းက ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

သူ့၏ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးမှုတွင် ကျိုးလီရွာအနီးသို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။

ထိုအတွေးသည် မာကူး၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သို့သော် ဤအရာက ဖြစ်နိုင် ၊ မဖြစ်နိုင် တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။ လုချင်းသည် အခြေအနေ၏ ဆိုးရွားမှုကို သတိမထားမိသေးကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် မာကူး အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ညီလေးလုချင်း... ပြေးတော့ ဒီလူက ရက်စက်တယ်၊ မင်း ရန်စနိုင်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး"

လုချင်းကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း မာကူး ဝမ်းမသာနိုင်ပေ။ လုချင်း၏ သိုင်းပညာ အင်အားသည် ချီနှင့်သွေးအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်း သူ သိထားသည်။

လုချင်းသည် သူ့ရှေ့က သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ၊ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ခံနိုင်မည် မဟုတ်။

အကယ်၍ လုချင်းသာ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက အထောက်အကူ မဖြစ်မည့်အပြင် သူ့အသက်ပါ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

"မင်း တကယ် ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငတုံးကောင်... အခုတော့ မင်းဘာသာမင်း ပြေးမလွတ်တဲ့အပြင် မင်းသူငယ်ချင်းကိုပါ သေလမ်းကို ဆွဲခေါ်လာတာပဲ။ အဲ့ဒါက ကိုယ်တိုင်သေရတာထက် ပိုမဆိုးဘူးလား။"

"ညီလေးလုချင်း... ပြေး ငါ တတ်နိုင်သလောက် သူ့ကို ဆွဲထားပေးမယ်၊ မင်း အခွင့်အရေးကိုတွေ့တာနဲ့ ထွက်ပြေးတော့"

မာကူးသည် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လူငယ်ကို ပြင်းထန်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အံ့သြစရာပဲ... မင်းလို သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်မှာတောင် သစ္စာတရား ရှိနေသေးတာကိုး။"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် မာကူး၏ အသည်းအသန် ရပ်တည်မှုကို တွေ့ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို တားနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။"

မာကူးက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့ပြိုင်ဘက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေသည်။

"ဟေ့... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ကျွန်တော့်သဘောထားကို အရင်မေးသင့်ဘူးလား။"

သူ မရှိသကဲ့သို့ သူတို့ ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း လုချင်းက သက်ပြင်းချကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ၌ မာကူးနှင့် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး လုချင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ဒီကောင်လေးက သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောရဲသည်အထိ သတ္တိရှိနေသည်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။

သတိထားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် လုချင်းကို ဂရုတစိုက် စတင်လေ့လာလိုက်သည်။

သို့သော် လုချင်းသည် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်နှင့် အလွန်ဝေးသော နေရာတွင် ရပ်နေသဖြင့် သူ့၏ ချီနှင့်သွေး အင်အားကို ထိုလူငယ် အာရုံမခံနိုင်ပေ။

လောလောဆယ်တွင်တော့ လုချင်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်သေးပေ။

"ဆရာမာကူး... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ရှင်းပြနိုင်မလား။"

လုချင်းက အနည်းငယ် ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"ညီလေးလုချင်း... မင်း..."

လုချင်း၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မာကူး ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

သူ့အမြင်တွင် လုချင်းသည် အမြဲတမ်း ပါးနပ်သူဖြစ်သည်။ သူ၏ စောစောက စကားများသည် အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို လုချင်းအား သတိပြုမိစေခဲ့သင့်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လုချင်းသည် လုံးဝ စိုးရိမ်ပုံမရပေ။ ဤအချက်က လုချင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မာကူးအား မသေချာ ဖြစ်သွားစေသည်။

"ငါ မင်းအစား ရှင်းပြပေးလိုက်မယ်။"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီငတုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာလေ။ သူက ဝေ့မိသားစုရဲ့သခင်မနဲ့သခင်လေးကို ဝှက်ထားပေးတော့ ငါတို့နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်လာတာပေါ့။ ကောင်လေး... မင်း ဒီရှုပ်ထွေးမှုထဲမှာ တကယ်ပဲ ပါဝင်ပတ်သက်ချင်တာလား။"

လုချင်းက မာကူးကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မာကူးကဲ့သို့ သတိကြီးသောသူက ဝေ့မိသားစုနှင့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာရှင်များကြားမှ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့ ဝေ့မိသားစုရဲ့သခင်မနဲ့ သခင်လေးအကြောင်း ငါ ဘာမှမသိဘူး။ ငါက တောင်ပေါ်မှာ အမဲလိုက်နေရုံပဲ ရှိတာ၊ မင်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ။ မင်း ဘယ်လိုပဲ လှည့်ပတ်ပြောပြော မင်းက မှားနေတဲ့သူပဲ"

မာကူးက စွပ်စွဲချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ကြိုက်သလောက် လိမ်နေလိုက်။ ငါ မင်းရဲ့ ခြေလက်တွေကို ချိုးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်စက်တဲ့အခါကျ မင်းပါးစပ်က အခုလို မာထနိနေဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် မာကူး၏ ငြင်းဆိုမှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ဤအခြေအနေရောက်မှတော့ မာကူးသည် ဝေ့မိသားစုနှင့် မပတ်သက်လျှင်တောင် သေရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သေစေနိုင်သော မြှားချက်ကို မာကူး ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်သည့် အချိန်ကတည်းက သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် သူ့ကို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

လုချင်းကမူ မာကူး ဒီပြဿနာထဲ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်နေရသည်။

သာမန်အားဖြင့် အလွန်သတိကြီးသော မာကူးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အသက်အန္တရာယ်များသော ကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်က သိကျွမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် မာကူး သေသွားသည်ကို လုချင်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လုချင်းသည် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်တစ်ခု တောက်ပလာသည်။

ဤအချိန်တွင် လုချင်း၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် အားကောင်းသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

[ထုန်ချန်းလန် : မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ထျန်းချန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်၊ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ဝမ်ချန်းယီ၏ တပည့်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သွေးဆာတတ်သူ၊ စိတ်အပြောင်းအလဲ မြန်သူ၊ ပြိုင်ဘက်များအား နှိပ်စက်ရသည်ကို နှစ်သက်သူ။]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် : မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်၏ အောင်မြင်မှုအသေးစားအဆင့်။ မကြာသေးမီက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသောကြောင့် သူ၏ အင်အားသည် ပုံမှန်စွမ်းအား၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သို့ ကျဆင်းနေသည်။]

ဒီတစ်ခါ လုချင်း ရရှိလိုက်သော သတင်းအချက်အလက်များသည် ပုံမှန်ထက် ပို၍အသေးစိတ်ကျသည်။

မကြာသေးမီကမှ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီးမှသာ ဤအရာကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်သည်လည်း ပို၍အားကောင်းလာပုံ ရသည်။

သတင်းအချက်အလက်များကို ယခင်ကထက် ပို၍မြန်ဆန်စွာ စုဆောင်းနိုင်ရုံသာမက အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာလည်း ပိုမိုပြည့်စုံလာလေ၏။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ အပေါ်တွင် ပေါ်နေသော စာသားများကို စိုက်ကြည့်ရင်း လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အသေးစိတ်အချက်အလက်များက အရေးပါသော သတင်းများကို ပေးဆောင်နေသည်။ လူငယ်၏ နောက်ခံမှအစ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအထိ လုချင်းကို တန်ဖိုးရှိသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပေးနေလေ၏။

"ဟေ့ ကောင်လေး... ဘာလို့မှန်းမသိဘူး၊ ငါ မင်းရဲ့ အကြည့်ကို အရမ်း မုန်းတာပဲ။"

လုချင်း စဉ်းစားနေစဉ် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ပို၍ မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။ လုချင်း၏ အကြည့်က သူ့ကို အလွန် နေရခက်စေ၏။

"ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ မင်းကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်မယ်"

မာကူးသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့သော်လည်း သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်း၏ အင်အားကို ခန့်မှန်း၍ မရသေးပေ။

သို့သော် သူ သိပ်မစိုးရိမ်ပေ။ သူ့ထက် ငယ်ရွယ်သော လုချင်း၏ အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လုချင်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်လာသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လျှင်တောင်မှ ထိုမျှလောက် ကြောက်စရာမကောင်းနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ထျန်းချန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ထက် သာလွန်သည့် သိုင်းပညာပါရမီမျိုး ဤကဲ့သို့ ခေါင်သောနေရာရှိ လူတစ်ယောက်၌ ရှိနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

ထို့ကြောင့် လုချင်းက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်လျက် သူ့အား ဒေါသထွက်စရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

မကောင်းတော့ဘူး။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသော မာကူးသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပထမဆုံး သတိထားမိသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာရထားတာကြောင့် အားနည်းနေသော မာကူးသည် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ရန်သာ။ "ညီလေးလုချင်း... ပြေးတော့"

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မာကူး၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်းနှင့် အကွာအဝေးနီးနီးကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့လက်သည်းများသည် ကုတ်ဆွဲမည့် ပုံစံဖြစ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်ကြောင့် လေထုကို ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ လုချင်း၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

မာကူးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လုချင်း၏ လည်ပင်း ကျိုးသွားကာ လေပြွန် ပြဲထွက်သွားမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကြိုမြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကိုယ်တိုင်ပင် လုချင်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

[လေခွင်းလက်သည်းသိုင်း] သည် သူ၏ အထင်ကရနည်းစနစ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်းစည်းတပည့်များထဲတွင်ပင် သူ့လောက် ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သူ နည်းပါးလှသည်။

လုချင်းကဲ့သို့ တောသားတစ်ယောက်အတွက်မူ ၎င်းသည် လွယ်ကူသော သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူ့လက်သည်းများ လုချင်း၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွင်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဓားသွားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ခေါင်းဆီသို့ ပိုင်းချလိုက်တော့၏။

ဤဓားချက်သည် ထက်မြက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပါ၏။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်နေခြင်းပင်။ နောက်ကျမှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သော်လည်း သူ့တိုက်ခိုက်မှုက လုချင်းကို မထိမီမှာပဲ လုချင်း၏တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဘာ"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုံးဝ အငိုက်မိသွားပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။

လုချင်းသည် လက်ဗလာဖြင့် ရပ်နေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လုချင်းသည် တိုက်ပွဲဝင်ဓားတစ်ချောင်းကို သူ့ကျောနောက်တွင် တစ်ချိန်လုံး ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်

ကောက်ကျစ်လိုက်တဲ့ ကောင်လေး

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ လှန်လိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော ဓားချက်ကို ကပ်သီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြည့်အဝ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝုန်း

ဓားသွားအလင်းတန်းသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော အားကြောင့် သူ့ကို နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဟမ်"

ဓားသွား ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာ လွဲချော်နေကြောင်း လုချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ရိုက်ခတ်မှုသည် လူတစ်ယောက်ကို ထိမှန်သည်နှင့် မတူဘဲ မာကျောသော သားရေကဲ့သို့ အလွန် ခိုင်ခံ့သော အရာတစ်ခုကို ထိမှန်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် လူငယ် ဝတ်ဆင်ထားသော သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူ လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်လိုက်၏။

အချိန်မဖြုန်းဘဲ လုချင်းသည် သူ၏ ချီနှင့်သွေး အားအင်အပြည့်အဝကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပိုင်းအစများကို လွင့်ပျံစေလျက် လေပေါ်ရောက်နေသော လူငယ်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် သူ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချလွင်

စူးရှသော ထိတွေ့သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ခါးမှ ဓားတိုကို ဆွဲထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် ကာကွယ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်ပေ။

လုချင်း၏ ခုတ်ချက်က သူ့ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေပြီး မြေကြီးနှင့် လူးလှိမ့်သွားကာ ကျောက်ခဲများပင် လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် လုချင်း အရှိန်မလျှော့ပေ။ သူသည် အားသာချက်ကို ရယူကာ ရှေ့သို့ တိုးပြီး နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက် ပိုင်းချလိုက်ပြန်သည်။

သောက်ချီးလိုပဲ။ ဒါက ပြီးမှာကို မဟုတ်တော့ဘူးလား။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ဤကဲ့သို့ အားနည်းသော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ့ခင်ဗျာ အမျက်ခြောင်းခြောင်း ထွက်လာတော့း။

ထုန်ချန်းလန်က ဒီလို အရှုံးမျိုး ဘယ်တုန်းက ကြုံဖူးလို့လဲ။

ဝုန်း

ဒေါသကြောင့် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း ချီနှင့်သွေးကို အတင်းအကျပ် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ထွက်သွားစမ်း"

ဤစွမ်းအားဖြင့် မြှင့်တင်ထားသဖြင့် လုချင်း၏ နောက်တစ်ချက် ဝင်လာသောအခါ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် အော်ဟစ်ပြီး သူ့ဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းကာ လုချင်း၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ့ကာကွယ်မှုနောက်ကွယ်မှ အင်အားသည် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လုချင်းကိုပင် အံ့သြသွားစေသည်။

အင်အားကြောင့် လုချင်း၏ လက်မောင်းများပင် ထုံကျင်သွားပြီး ဓားလွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေ၏။

ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူသည် တန်ပြန်ကန်အားကို အသုံးပြုပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ယူလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားပြီး လုချင်းက လောလောဆယ် အသာစီး ရနေလေ၏။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော မာကူးမှာမူ ကြောင်အသွားပြီပင်။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် လုချင်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည့် အချိန်မှစပြီး လုချင်း၏ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု၊ ထို့နောက် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် နောက်ဆုတ်သွားရခြင်းအထိ ၊ အရာအားလုံးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည့်အချိန်အထိ မာကူးသည် ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ထိတ်လန့်စွာ ငေးကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သေတော့မည်ဟု သူထင်ထားခဲ့သော လုချင်းက သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းသည်။ ကိုယ်တိုင်သာ မမြင်ခဲ့လျှင် မာကူး ယုံကြည်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

လုချင်းက ဘယ်တုန်းက ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ။

မှန်ပါသည်၊ လုချင်း၏ အားကောင်းသော ပြသမှုကို မြင်ပြီးနောက်မှာတောင် မာကူးအနေဖြင့် လုချင်းသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း မပြောနိုင်သေးလျှင် သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံမှုသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအချက်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်ခြင်းကြောင့်ပင် သူ၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ ပို၍ ကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်း သိုင်းပညာ စတင်လေ့ကျင့်ချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ အများဆုံး လအနည်းငယ်သာ ရှိသေးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိသည်။

လအနည်းငယ်အတွင်း လုချင်းသည် သိုင်းပညာ လူသစ်တစ်ဦးအဖြစ်မှ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒီလို ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မြင်လည်းမမြင်ဖူးသလို ကြားလည်းမကြားဖူးခဲ့ပေ။

ပြည်နယ်မြို့တော်မှာတောင် ဒီလို လူငယ်ပါရမီရှင်မျိုး သူ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ညီလေးလုချင်းက ဘယ်လို ပါရမီရှင်မကောင်းဆိုးဝါးလဲဟ။

မာကူးသည် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် လုချင်း၏ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရာ သူ့ပခုံးမှ နာကျင်မှုကိုပင် မေ့လျော့သွားတော့သည်။

မာကူး တစ်ယောက်တည်း တုန်လှုပ်နေသည် မဟုတ်ပေ။ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည်လည်း မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရှာ၏။

သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော လုချင်းကို မျက်လုံးပြူးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်တဲ့လား။ မင်းက တကယ်ပဲ ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လား။"

ဒါတင်မကသေး ၊ လုချင်းသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် အောင်မြင်မှုအသေးစားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နီးစပ်နေပုံ ရသည်။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်း၏ စောစောက လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။

လုချင်း ပြသခဲ့သော အင်အားသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်ခါစ လူသစ်တစ်ယောက်ထက် များစွာ သာလွန်နေပါ၏။

သူ့အင်အားနှင့် သိပ်မကွာလှပေ။

ထိုမျှလောက် ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားကို သူ့ထက် ငယ်ရွယ်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်အတွက် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

"သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။"

လုချင်းက လူငယ်၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ ရင်ဘတ်မှ အက်ကွဲကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေရာ ထိုနေရာမှ သွေးစများ ယိုစိမ့်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာက လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာရမှုကိုတော့ အပြည့်အဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

လုချင်းသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ခိုင်ခံ့မှုကို အံ့သြနေမိသည်။

သူ့စကားများသည် ချီးကျူးမှု ဖြစ်သော်လည်း သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်အတွက်မူ ယင်းသည် ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် လှောင်ပြောင်သံ ပေါက်နေလေ၏။

လုချင်း၏ လေသံထဲမှ သရော်မှုကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မကြားဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် သူ ကံကောင်းသည်ဟု မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဆရာပေးခဲ့သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာသာ မရှိလျှင် သူ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီကောင်လေးက ကြောက်စရာပဲ။

ဒီလောက် အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့တင် ဒီ ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်က ဒီလောက်ထိတောင် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များနေပြီလေ။ ဒါက သူ့အသက်အရွယ်အတွက် တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်။

"ကောင်လေး... ဘဝင်မမြင့်နဲ့ဦး။ အစောပိုင်းက ဓားချက်က မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့မှတော့ အခု မင်း သေရမယ့်အလှည့်ပဲ"

ထို့နောက်၌ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများသည် ရက်စက်မှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ရင်ထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

လုချင်းသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ၌ လုချင်းကို သတ်ချင်သည့် ဆန္ဒသည် မာကူးကို သတ်ချင်သည့် ဆန္ဒထက် များစွာ သာလွန်သွားခဲ့သည်။

ဒီလောက် အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီ၊ အောင်မြင်မှုအသေးစားအဆင့်ကိုတောင်ရောက်လုနီးပါးပဲလေ။ အချိန်သာထပ်ပေးလိုက်ရင် ဒီကောင်လေး ဘာဖြစ်လာမလဲ။

မိမိကိုယ်ကို ပါရမီရှင်ဟု မှတ်ယူထားသော သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်း၏ သိုင်းပညာ ပါရမီကို သိလိုက်ရပြီးနောက် မနာလိုမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာတော့၏။

ယခုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ စိုးမိုးနေတော့သည်။

ဒီကောင်လေးကို အရှင်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး။

အကယ်၍ ထားလိုက်ရင် ငါတင်မကဘူး၊ ထျန်းချန်းဂိုဏ်းတောင်မှ အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။