အကြမ်းနှင့်အနုကို ညီမျှစေခြင်း၊ စေ့စပ်သေချာသော ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် သဘောထားကြီးသူ တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် အလွန်သေးသိမ်သော စိတ်သဘောထားရှိပြီး မနာလိုဝန်တိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။

တစ်ခါက ဂိုဏ်းထဲတွင် သူသည် သူ့ထက် ပါရမီပိုကောင်းပြီး သူ့ကို အမြဲ လေးစားအားကျခဲ့သော ဆရာတူညီငယ်တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ထိုညီငယ်လေးထံတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆရာဖြစ်သူ၏ ထိုညီငယ်လေးအပေါ် ချစ်ခင်မှုသည် သူ့ထက် သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားနေခဲ့၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆရာ၏ ဘက်လိုက်မှုဖြင့် ထိုညီငယ်လေးသည် သူ့ပိုင်ဆိုင်ရမည့် အရင်းအမြစ်များကိုတောင် ယူဆောင်သွားနိုင်သည်ဟု သူ တွေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အပြင်ထွက်ရသည့် ခရီးတစ်ခုအတွင်း ထိုညီငယ်လေး သတိလစ်ဟင်းနေချိန်တွင် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် အလွန် လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ ထိုနေရာတွင် မရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရန် သေချာစွာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာဖြစ်သူမှာ နှလုံးကွဲကြေမတတ် ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူ့ကို လုံးဝ သံသယ မဝင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား ဆရာသည် သူ့အပေါ် အားအင်ပိုစိုက်ထုတ်လာပြီး ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များစွာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် သူ့အတွင်း၌ ခလုတ်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ့ထက် ပါရမီပိုကောင်းသူ တစ်ဦးဦးကို တွေ့တိုင်း သူ မနေနိုင်ဘဲ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ချင်လာသည်။

ယခု လုချင်းသည် အလွန် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်တွင် သူ့ထက် သိပ်မညံ့ကြောင်း၊ ပြီးတော့ သူသည် လုချင်း၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး လုချင်း၏ဓားအောက်တွင် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ မည်သို့ မနာလိုမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ သတ်ချင်စိတ် မပြင်းပြဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"ကောင်လေး... မင်းက သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့ မင်းက ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေဖို့ ကံပါလာတယ်လေ"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် လုချင်းကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုချင်းသည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်ပြီး ဤ မွေးရာပါနယ်ပယ်မှ လူ၏ တပည့်ဆိုသူမှာ ထူးခြားမှုမရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤလူငယ်၏ သိုင်းပညာ နယ်ပယ်သည် သူ့ထက် တစ်ဆင့် မြင့်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များမှာ နိမ့်ကျသည်။ သူ၏ တတ်ကျွမ်းမှုများသည် ကျယ်ပြန့်ပုံရသည်။ လက်သည်းသိုင်း၊ ဓားသိုင်း၊ နှင့် သူ၏ ကျောပေါ်မှ မြှားအိတ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လေးပစ်ခြင်းကိုပင် တတ်ကျွမ်းနိုင်သည်။ လေးမပါဘဲ မြှားပဲ ဘာလို့ရှိနေတာလဲကိုတော့ လုချင်း သိချင်မိပါ၏။

သို့သော် နယ်ပယ်များစွာကို စိတ်ဝင်စားလွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သူ၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည် တစ်ခုမျှ သန့်စင်မနေပေ။

လုချင်း၏ လေးမျက်နှာဓားသိုင်းကဲ့သို့ ပြောင်မြောက်သော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် များစွာ ကွာခြားနေသည်။

လုချင်းက သူ့အား ထပ်မံ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာတော့သည်။

"ညီလေးလုချင်း... အတူတူ တိုက်ကြရအောင်။"

မာကူးသည် ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်လျက် လုချင်းဘေးသို့ တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း သူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်ပါတယ်။"

လုချင်းက ပြန်ပြောလိုက်ပြီး သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို ထူးခြားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိကတည်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ခြင်းမှာလည်း ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်နေကြောင်း လုချင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့် လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်မှုတိုင်းသည် သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို သိသိသာသာ သန်မာစေခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် သိသိသာသာကို တိုးတက်လာပြီး အောင်မြင်မှုအသေးစားအဆင့်သို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် စောစောက သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား သက်သက်ဖြင့် ပြောရလျှင် သူ သိပ်မနိမ့်ကျပေ။

သို့သော် သူ၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု ရှိနေသော်လည်း လုချင်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း လေ့ကျင့်သူဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ လက်ရှိ အင်အားကို မသေချာ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ ယခု သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ပေါ်လာခြင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်။

သူ့ထက် နယ်ပယ်မြင့်သော်လည်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကြောင့် အားနည်းနေသောသူ။ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ ဓားသွေးကျောက်က ဘယ်မှာ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

လုချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရောင်တစ်မျိုး ပေါ်လာပြီး သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဲ့ဒီအကြည့်ကြီး နောက်တစ်ခါ လာပြန်ပြီ

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်မှာ ဒေါသထွက်လာပြန်၏။ အင်အားပိုကြီးနေသည့်တိုင် ထိုကောင်လေးသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း ရွံရှာဖွယ်ရာ အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေပြီး အလေးအနက် မထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

"ကောင်လေး... မင်းက သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို လုချင်းထံ ကန်လိုက်ပြီး ချီနှင့်သွေး ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ ပျော့ပျောင်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လိုက်ပါကာ လုချင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"မာကူး... ကျွန်တော့်အတွက် ဘေးက ကြည့်ပေးထားနော်"

လုချင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကို ရှောင်တိမ်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ မာကူးလည်း လက်ရှိ နေရာ၌သာ နေလိုက်သည်။ သိုင်းပညာရှင်ချင်း ဖြစ်သည့်အတွက် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ မာနကို သူ နားလည်သည်။ လုချင်းက တစ်ယောက်တည်း တိုက်ချင်နေမှတော့ ဝင်ပါခြင်းသည် သူ့ကို စော်ကားရာ ရောက်ပေမည်။

သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်နှစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြသည်။ သူ၏ ဓားရှည် အားသာချက်ကို ရယူပြီး လုချင်းက အရင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် တောက်ပသော အလင်းဖြူရောင် ဓားချက်သည် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လူငယ်၏ မျက်နှာကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော ဓားသိုင်းကွက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် အထင်သေးသွားသည်။ စောစောက သူ အငိုက် မိသွားရုံသာ ဖြစ်ပြီး အရှက်ကွဲခဲ့ရသည်။ ယခု ပြင်ဆင်ထားပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော မပြောင်မြောက်သည့် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူ့ကို မည်သို့ ထိခိုက်နိုင်မည်နည်း။

ဓားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဓားတို၏ အားသာချက်ဖြစ်သော အနီးကပ် တိုက်ပွဲဆင်နွှဲရန် သူ အနားကပ်သွားလိုက်သည်။ အကွာအဝေးတစ်ခုအတွင်း ရောက်သွားသည်နှင့် လုချင်း၏ ဓားရှည်သည် အသုံးဝင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဓားတိုက သေစေနိုင်လောက်ပေမည်။

သူ အနီးကပ် ရောက်သွားနိုင်သရွေ့ လုချင်း သေပြီပင်။

သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းပြီး အကွာအဝေးကို ကျဉ်းမြောင်းရန် ရွေ့လျားလိုက်စဉ်မှာပင် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုက သူ၏ လည်ပင်းကို စူးရှသွားသည်။ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သူ ကြည့်လိုက်ရာ လုချင်း၏ ဓားသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လိုက်ပါလျက် သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တင့်တယ်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့၏။

မဖြစ်နိုင်ဘူး

သူ အံ့သြမှင်သက်သွားသည်။ လုချင်း၏ ဓားသိုင်းသည် ရိုးရှင်းပြီး မပြောင်မြောက်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ မည်သို့မည်ပုံနည်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောင်းလဲသွားရသနည်း။

ထိတ်လန့်မှုကြားမှ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်သည် ဘေးသို့ လှိမ့်ရှောင်လိုက်ပြီး ခေါင်းပြတ်မည့်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားရလေ၏။ ဓားသည် သူ၏ ညာဘက်ပါးပြင်ကို ရှပ်ထိသွားသဖြင့် သွေးထွက်လာသည်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ချွေးစေးများ ပြန်လာရ၏။

"သီသီလေးပဲ"

မာကူး တွေးလိုက်ပြီး လုချင်း၏ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုကို အံ့သြမှင်သက်နေမိသည်။ အကြမ်းနှင့်အနုကို ဤမျှ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားသည်ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ၊ ရန်လိုသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တိကျသော တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ အပါအဝင် လူအများအပြားက လုချင်းတစ်ယောက်တည်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ဘာကြောင့် ကျဆုံးခဲ့ရသလဲ ဆိုတာကို သူ နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားတော့သည်။

လေးမျက်နှာဓားသိုင်းကို ဖန်တီးသူထက်ပင် သာလွန်သော လုချင်း၏ နက်နဲသော ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး မာကူး၏ လေးစားမှုများမှာလည်း တိုးပွားလာတော့လေ၏။

"လှုပ်ရှားမှု ကောင်းတယ်..."

လုချင်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပြီး လိုက်မတိုက်ဘဲ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

လူငယ်သည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယခုအခါ၌ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီလို ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး... မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက ဒီလို အမြင့်မားဆုံးအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလား။"

"သာမန် လှည့်ကွက်လေးပါပဲ..."

လုချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူငယ်၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။ ဤအဆင့်ထိ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုကို ရောက်ရှိစေခြင်းသည် စစ်မှန်သော မဟာသခင်တစ်ဦး၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။ အင်အားနှင့် တိကျမှုကို ဤသို့ ပေါင်းစပ်နိုင်သော မည်သည့် ဓားသမားမဆို မဟာသခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပါ၏။ ဤကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို တွန်းပို့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင် ကျော်လွန်နိုင်ခြင်း မရှိသော အဆင့်တစ်ခုပင်။

ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း လုချင်း၏ ဓားသိုင်းသည် မဟာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းက လူငယ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူတို့၏ မယုံကြည်နိုင်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားလျက် လုချင်းသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားသည်။ သူ၏ အထူးစွမ်းရည် အကူအညီဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ကြိမ်စီတိုင်းသည် လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုများကို ယူဆောင်လာပြီး သူ့ကို ကျွမ်းကျင်မှုများကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူပြီး သန့်စင်စေနိုင်သည်။ သူ့စိတ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမွေအနှစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၌ သူ၏ အမြင်နှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းသည် သာမန် သိုင်းပညာရှင်များထက်ပင် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ လေးမျက်နှာဓားသိုင်း ဖန်တီးသူကိုပင် ကျော်လွန်နိုင်သည်ဟူသော သူ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ အခြေအမြစ်ခိုင်လုံလှပေ၏။

ယခု လုချင်း၏ စွမ်းရည် အတိုင်းအတာကို သဘောပေါက်လိုက်သော လူငယ်သည် ကျောချမ်းသွားတော့သည်။ ဓားသိုင်း မဟာသခင်အဆင့် ရှိသော လုချင်းကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းက သူ့တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ကုန်ခမ်းသွားစေသည်။ ဤအခိုက်၌ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ပြီပင်။ သူ၏ ယခင်က ရဲရင့်မှုများတောင် ပျောက်ကွယ်သွားရပြီး ထွက်ပြေးဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

"မင်း လွတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

လုချင်းသည် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိပြီး ရှေ့သို့ တက်ကာ ဓားဖြင့် လမ်းပိတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အတင်း ဖိအားမပေးနဲ့"

ချောင်ပိတ်မိသွားသော လူငယ်သည် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး သူ့အင်အားနှင့် အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လုချင်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

လုချင်း၏ မျက်နှာထားမှာတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ ဓားသည် သွက်လက်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို လွှဲဖယ်ကာ လူငယ်၏ လက်မောင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ထားသော တိုက်ပွဲဝင်ဓား၏ ခိုင်မာမှု ရှိသော်လည်း သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် မာကျောကြောင်း သက်သေပြနေလေ၏။ ၎င်းကို ဖောက်ထွင်းရန် အစွမ်းကုန် ခုတ်ပိုင်းမှု လိုအပ်ပြီး သာမန် ပိုင်းဖြတ်မှုမျိုးဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

ထိုစဥ် လူငယ်၏ ခေါင်းသည် အားနည်းချက် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး လုချင်းသည် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းကာ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်တော့၏။ အင်အားတိုးလာသော်လည်း လူငယ်သည် လုချင်း၏ တိကျသော တိုက်ခိုက်မှုများကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဓားသည် ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားပြီးနောက် သူ့ခေါင်းကို တိကနဲ ဖြတ်တောက်လိုက်တော့လေ၏။

"ဆရာတူ ညီလေး"

ထိုအခိုက်၌ ဝမ်းနည်းပက်လက် အော်ဟစ်သံတစ်ခုက တောင်ကြားအထက်မှ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။