ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် အလောင်းများမှ ပစ္စည်းယူခြင်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ့လက်များ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနှစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အစွန်းရောက်အောင် ကြောက်လန့်နေခဲ့ရသည်။

ဤမျှ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်မျိုး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။

ယခုအချိန်အထိ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည့်အရာမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို သူ မသိရသေး။

ထိုအဖြူရောင် လက်သည်းလေးသည် ချစ်စရာကောင်းပုံရသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေလေ၏။

သံမဏိပင် ဖြစ်စေ၊ မရေမတွက်နိုင်သော စမ်းသပ်မှုများဖြင့် သန့်စင်ထားသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကမျှ ၎င်းကို မခုခံနိုင်ဘဲ အရာအားလုံးမှာ တို့ဟူးကဲ့သို့ အလှီးဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါလေး မည်သို့ ပေါ်လာသည်ကို သူ မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ သရဲတစ္ဆေဆန်သော အသွင်အပြင်ကြောင့် ခြေရာခံမိရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ချင်လျှင်တောင် အခွင့်အရေး မရှိ။

ဒါကို သူ ဘယ်လို တိုက်ရမှာလဲ။

ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နေရာက တပည့်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ တာဝန်ပေးထားသော အစောင့်အရှောက်များဖြစ်နေမလား၊ မဟုတ်ရင်တောင် သရဲတစ္ဆေလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါများ ဖြစ်နေမလား။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ နှလုံးသားမှာ တမုဟုတ်ချင်း အေးစက်သွားတော့၏။

သူ့ဘေးနားတွင်ရှိနေသော မာကူးမှာတော့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ လက်များ ချက်ချင်း မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကြောင်အသွားရှာသည်။

သူ့မျက်လုံးများကိုပင် သူ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရ၏။

ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာလဲ။

မာကူးကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများ ဖြစ်သည်။

"သူငယ်ချင်းလေး... စောစောက ငါ မှားသွားပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ ရမလား။"

နှလုံးသားထဲကနေ ကြောက်စရာကောင်းလှသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၌ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ အချိန်မဆွဲရဲတော့ပေ။

ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါသည် လုချင်း၏ အမိန့်အောက်တွင် ရှိနေပုံရကြောင်း သူ မြင်နိုင်သဖြင့် အလျင်အမြန် အသနားခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့လက်များ မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ထို ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါသာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပါက သူ့တွင် ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အသနားခံမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုချင်း၌ တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်သာ ရှိနေလေ၏။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဆိုသူများသည် သာမန်လူများနှင့် မထူးခြားလှပေ။

သူတို့တွင် အင်အားရှိသောအခါ၌ သူတစ်ပါးကို အနိုင်ကျင့်တတ်ပြီး မာနထောင်လွှားစွာ ပြုမူတတ်ကြသည်။

သူတို့အသက်အန္တရာယ်ကြုံလာသောအခါတွင်တော့ ဒူးထောက်ပြီး အသနားခံကြကာ သူတို့၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြတတ်ကြ၏။

အကယ်၍ ဒီနေ့ ရှောင်လီသာ မရှိခဲ့လျှင် သူနှင့် မာကူး နှစ်ဦးစလုံး ဒုက္ခရောက်ပြီး သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်အပေါ်၌ သူ မည်သို့ သနားကရုဏာသက်နိုင်မည်နည်း။

"ကောင်လေး... ငါ့ကို အတင်း မဖိအားပေးနဲ့။ မင်း ငါ့ကို သေစေချင်ရင် ငါ မင်းကို အရင် သတ်မယ်"

လုချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသနားခံခြင်းသည် အရာမထင်ကြောင်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား သိလိုက်ရ၏။

မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် သူ့နှလုံးသား၌ ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက်၌ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ သူသည် သူ့ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ သွေးကြောအမှတ်များကို ချီနှင့်သွေးဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူ့အင်အားများ တိုးပွားလာတော့သည်။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ နောင်တရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့ပြိုင်ဘက်ကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့မိသည့်အတွက် သူ နောင်တရမိသည်။

အကယ်၍ သူသာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး အစကတည်းက လုချင်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် လုချင်း၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည် မည်မျှပင် မြင့်မားပါစေ၊ သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပထမအခိုက်အတန့်ကတည်းက လုချင်းကို ဖမ်းဆီးခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင် သူသည်လည်း ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင် နောင်တအတွက် ဆေးမရှိပေ။

ယခုအခါ၌ သူ့လက်များ မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလျှင်တောင်မှ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ အဓိက တရားခံဖြစ်သော လုချင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ့အသက်ကို ပုံအောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ခြေဆောင့်လိုက်ရာ အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နေရာတွင် ကျင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်စေကာ မြစ်ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးကိုတောင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေခဲ့၏။

ဤ ပေါက်ကွဲအားကို အသုံးပြုပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ ပြန်ပေါ်လာသောအခါ၌ လုချင်းနှင့် နီးကပ်နေပြီပင်။

မြန်လိုက်တာ

ပြိုင်ဘက်၏ အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာသောအခါ၌ လုချင်း နောက်ဆုတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက သူ့ကို ချက်ချင်း မီလာခဲ့သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် အားကောင်းလှသည်။ လက်များ မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေသည့်တိုင် ၎င်းက သူ့ပေါက်ကွဲအားကို မထိခိုက်စေပေ။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသော အရှိန်ကို ခံစားရင်း လုချင်း တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိသည်။

သို့သော်...

အရှိန်နှင့် ပတ်သက်လျှင် ဤကမ္ဘာရှိ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းသမားများထဲတွင် မည်သူက ရှောင်လီကို ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ သတ်ဖြတ်လိုသော မျက်နှာထားကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင်မှ လုချင်းမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်မနေပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်လီသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့ပခုံးပေါ်၌ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် လုချင်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

လုချင်းကို သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် မြင်လိုက်ရပြီးနောက်၌ သူ့လက်များ မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် အခြား လှုပ်ရှားမှုများကို မသုံးတော့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ပခုံးကို အသုံးပြုကာ လုချင်းထံသို့ အစွမ်းကုန် ဝင်တိုက်လိုက်တော့၏။

ဤ ဝင်တိုက်မှုသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန် ပြင်းထန်လှသည်ပင်။

သို့သော်ငြား သူ့ရှေ့ရှိ လေထုသည် ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး မတိုက်မိခင်မှာပဲ ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများက လုချင်း၏ ပုံရိပ်ကို အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားစေသည်။

"ရှောင်လီ"

ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လုချင်း၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"မင်း ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားကာ လုချင်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ချေမှုန်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလျက် စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

သို့သော် သူ့ပခုံးက လုချင်းအား တိုက်သတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင်...

နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ နှလုံးသားတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့အင်အားအားလုံးသည် ကျိုးပျက်သွားသော တာတမံကဲ့သို့နှယ် လျင်မြန်စွာ ယိုစီးထွက်သွားတော့၏။

အင်အား ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အရှိန်သည် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး လုချင်းတစ်ယောက် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် အားနည်းလာပြီး ယိုင်နဲ့လာကာ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲလာသည်။

သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ နောက်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲမကျသွားအောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

သူသည် မတ်တတ်ရပ်ရန် မနည်းကြိုးစားရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက်၌ သူ့ရင်ဘတ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေကာ ကျောဘက်အထိ ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရတော့၏။

သူ့နှလုံး မရှိတော့ပေ။

ရင်ဘတ်မှ အပေါက်ကို ကြည့်ရင်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ခါးသက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့တွင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်း မရှိတော့ကြောင်း သူ သိသည်။

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုတွင် နှလုံးသည် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

နှလုံးသည် ချီနှင့်သွေး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး မည်သည့်သိုင်းသမားအတွက်မဆို အလွန် အရေးကြီးလှပါ၏။

မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် နှလုံးမရှိဘဲ အသက်မရှင်နိုင်ပေ။

ယခု၌ သူသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ နှလုံးမရှိတော့သဖြင့် သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရတော့မည်သာ။

ယခုအချိန်တွင် သူ အသက်ရှင်နေသေးခြင်းမှာ သူ၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ချီနှင့်သွေးကို မနည်းထိန်းချုပ်ကာ တောင့်ခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်စွာဖြင့် သူသည် ငွေရောင်လမင်းအစောင့်တပ်များနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာတစ်ချက်ကလေးမျှမရခဲ့သော်ငြား ယခုတွင်တော့ ဤတောင်ကြားလေးထဲတွင် သေဆုံးရတော့မည်ပင်။

ထိုအခိုက်၌ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ခံစားမှုတစ်ခုက လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ နှလုံးသားတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ လုချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်း နိုင်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မသေခင် ငါ့မေးခွန်းတချို့ကို ဖြေပေးနိုင်မလား။"

လုချင်းက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကြည့်သာကြည့်နေပြီး ခေါင်းညိတ်ခေါင်းခါတာတောင် မလုပ်ပေ။

သို့သော် သူသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှင့် မနီးကပ်ဘဲ အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ဤအရာကို သဘောတူညီမှုအဖြစ် ယူဆပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခုခုက တပည့် မဟုတ်လား။"

ထိုစဉ် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ စောစောက သဘောထားပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိရသွားသဖြင့် လုချင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ကြည့်ရတာ သူ့ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုခုမှ တပည့်အဖြစ် အထင်မှားခဲ့ပုံရသည်။

လုချင်း ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မဟုတ်ပါဘူး။"

မာကူးက ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး သူ့နောက်ခံကို ကောင်းကောင်း သိထားသဖြင့် လိမ်ပြောနေစရာ မလိုပေ။

"တကယ် မဟုတ်ဘူးပေါ့။"

လုချင်း ခေါင်းခါသည်ကို မြင်သောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

လုချင်းက သေလုမျောပါး လူတစ်ယောက်ကို လိမ်ပြောလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

မဟုတ်ဘူးဟု ပြောလျှင် တကယ် မဟုတ်တာ ဖြစ်ရမည်။

သူ့ယခင် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ခန့်မှန်းချက်များကို ပြန်စဉ်းစားရင်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား အလွန် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့ကိုယ်သူ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလာ၏။

"အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သတ္တဝါက ဘာလဲ။ သူ့ကို အပြင်ထွက်ပြခိုင်းလို့ ရမလား။"

ထိုမေးခွန်းကိုတော့ စဉ်းပင်မစဉ်းစားတော့ဘဲ လုချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ရှောင်လီသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံး ဝှက်ဖဲများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို လျှို့ဝှက်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သူ့ရန်သူများကို ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်အစစ်အမှန်ကိုတောင် မမြင်စေချင်ပေ။

သေခါနီး ရန်သူကိုပင် မပြချင်ပေ။

"တစ်သက်လုံး အာဏာအပြည့်နဲ့ နေခဲ့တဲ့ ငါ ဝမ်ချင်းရှန်က ကိုယ့်ပြိုင်ဘက်ကိုတောင် မမြင်ရဘဲ သေရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

လုချင်း ငြင်းဆန်သည်ကို မြင်သောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူက စဉ့်တီတုံးပေါ်မှ ငါးဖြစ်ပြီး လုချင်းက ဓားဖြစ်ကြောင်း သူ့ကိုယ်သူလည်း သိပါ၏။

လုချင်း ငြင်းဆန်လျှင်တောင်မှ သူ့တွင် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

ထားလိုက်ပါတော့လေ... သေတော့မှာပဲဟာ ဘာလို့ ဒါကို ဖက်တွယ်ထားရမှာလဲ။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း ထိုစွဲလမ်းမှုကို လွှတ်ချလိုက်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ အလောင်းပေါ်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

"ဆရာတူ ညီလေး... ငါတို့ သွေးသောက်ညီနောင်တွေအဖြစ် သစ္စာဆိုခဲ့ကြတယ်။ အခု ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီတောင်ကြားလေးထဲမှာ သေရပြီ။ ကြည့်ရတာ ငါတို့တွေ ကတိသစ္စာမပျက်ခဲ့ကြဘူးမလား။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် သူ့ချီနှင့်သွေးကို ထိန်းချုပ်ထားမှုအား လွှတ်ချလိုက်တော့၏။

သူ့စိတ်ဆန္ဒပြင်းပြင်းဖြင့် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သော ချီနှင့်သွေးများသည် ယခုအခါတွင်တော့ သူ့ရင်ဘတ်နှင့် လက်များရှိ ဒဏ်ရာများမှ ပန်းထွက်လာတော့လေသည်။

သူ့ချီနှင့်သွေးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အာရုံစူးစိုက်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ့သွေးများကလည်း မြေကြီးကို စွန်းထင်းသွားစေတော့၏။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား လဲကျသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း လုချင်းကတော့ သတိထားနေဆဲပင်။

ထို့နောက် သူ့နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီ အဖြူရောင်အလင်းတန်း တောက်ပလာပြီး စာသားအချို့ ပေါ်လာခဲ့၏။

【ဝမ်ချင်းရှန် : မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ထျန်းချန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်၊ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ဝမ်ချန်းယီ၏ မွေးစားသား။ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးတတ်သည်၊ အကာအကွယ်ပေးတတ်သည်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သွေးဆာတတ်သည်။】

【ကျင့်ကြံမှု : မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်၊ တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားကို ယာယီ နှစ်ဆတိုးစေနိုင်သော ပေါက်ကွဲအားသုံး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။】

【ထုန်ချန်းလန်၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုများကြောင့် ဝမ်ချင်းရှန်သည် သူ့ကို ညီရင်းအစ်ကိုကဲ့သို့ သဘောထားသည်။】

【ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရ၊ နှလုံး ပျက်စီး၊ ချီနှင့်သွေး ပြိုလဲ၊ စိတ်ဆန္ဒ လွင့်ပါးပြီး သေဆုံး။】

နောက်ဆုံးစာကြောင်းပါ ဖော်ပြချက်ကို မြင်သောအခါမှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း လုချင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ စိတ်လျှော့လိုက်တော့သည်။

အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။ သူ၏ စောစောက စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။

နှလုံး ပျက်စီးသွားတာတောင်မှ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် စကားပြောနိုင်သေးသည်။

တစ်ဖက်လူက သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့ကို သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှု ပေးရန် စောင့်နေမည်ကို သူ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့ခဲ့တာပင်။

ယခု သူ့နတ်မျက်စိစွမ်းရည်က သေဆုံးမှုကို အတည်ပြုပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ လုချင်းလည်း သတိကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ဒီလူသာ သူ့ချီနှင့်သွေးကို ဆန္ဒအလျောက် မလွှတ်ချခဲ့လျှင် နောက်ထပ် ခဏကြာအောင် အသက်ရှင်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ အတပ်ပြောနိုင်သည်။

အမှန်ပင်၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤကဲ့သို့သော အသက်စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ် အံ့မခန်းပင်။

"ညီလေးလုချင်း... သူ သေသွားပြီလား။"

လုချင်းက လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ မာကူးက သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သေပြီ။"

လုချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟာ"

လုချင်း၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှ မာကူးခင်ဗျာ ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ သေမင်းလက်မှ လွတ်မြောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရရင်း မြေကြီးပေါ်သို့ အရုပ်ကျိုးပျက်လဲကျသွားတော့သည်။

စောစောက လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားထံမှ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပေ၏။

သူ့ကို ဦးတည်ထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း မာကူး၏ စိတ်သည် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခု ဤထိပ်တန်း သိုင်းသမား သေဆုံးသွားပြီဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တင်းမာနေသော စိတ်ကို နောက်ဆုံးတော့ လျှော့ချလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီပင်။

ခဏတာ စိတ်သက်သာရာ ရပြီးနောက် မာကူးသည် လုချင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လုချင်း ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လုချင်းမှာ ရိုးရိုး ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်တွင် ရှိနေတာတောင် မဟုတ်ဘဲ တူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည့်အပြင်ကိုမှ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါးအဆင့်တွင် ရှိနေပါ၏။

စောစောက လုချင်း ပြသခဲ့သော ဓားသိုင်းစွမ်းရည်များကို ပြန်တွေးရင်း မာကူးတစ်ယောက် အံ့သြနေဆဲပင်။

သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား ပြောနေကြသော ဓားသိုင်းအဆင့်ကို သူ နားမလည်သော်လည်း လုချင်း၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည်သည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သူ မြင်နိုင်သည်။

ပြီးတော့ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သတ္တဝါလေး။

မာကူးသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အသတ်ခံရသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရသော်လည်း အဖြူရောင် လက်သည်းသေးသေးလေး ပိုင်ရှင် သတ္တဝါလေးမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုတော့ မမြင်လိုက်ရပေ။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါသည် လုချင်း၏ အမိန့်အောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။

သူ ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ။

ထို့နောက် မာကူးသည် လုချင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပါ၏။ လုချင်းကိုယ်ပေါ်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အလားနှယ်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ စကားများကို ပြန်သတိရလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လုချင်းက တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက တပည့်များ ဖြစ်နေမလား။

မဟုတ်လောက်ပါဘူး

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် မာကူး ချက်ချင်း ပယ်ချလိုက်သည်။

လုချင်း၏ နောက်ခံကို သူ သေချာ စုံစမ်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူက ကျိုးလီရွာက ရွာသားလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ တကယ် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တပည့် ဖြစ်နေလျှင် သူ့မိဘများသည် ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်လို အဖွဲ့အစည်းသေးသေးလေး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဘယ်လိုမျိုးလျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းက တပည့်မျိုးက ကိုယ့်ဗိုက်ကိုယ်တောင် မဖြည့်နိုင်လောက်အောင်ထိ ဆင်းရဲမွဲတေနေမှာလဲ။

လုချင်းကို ပထမဆုံး တွေ့စဉ်က သူ မည်မျှ ပိန်လှီနေသည်ကို မာကူး မမေ့သေးပေ။

ထို့ကြောင့် လုချင်း၏ နောက်ခံသည် သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ့လက်ရှိ အင်အားသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုမှ လာခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် ဒီလို တွေးမိပြန်တော့ မာကူးခင်ဗျာ ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာတော့၏။

ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကိုသာ အားကိုးခဲ့တာတောင်မှ လအနည်းငယ်အတွင်း ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းသမားများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော အင်အားကို ရရှိခဲ့သည်။

ညီလေးလုချင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပါရမီက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။

မာကူး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ယောက်ယပ်ခတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို လုချင်းကတော့ မသိရှာသေးပေ။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် အလောင်းကို ရှာဖွေလိုက်ရာ သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကိုပါ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

မကြာမီ သူ ပစ္စည်းအချို့ ရရှိလိုက်၏။

ပစ္စည်းများ ယူပြီးနောက် လုချင်းသည် ရေတံခွန်ဘေးရှိ ကျောက်တုံးကြီးအောက်မှ ခြင်းတောင်းကို ယူလိုက်ပြီး ပစ္စည်းများကို အတွင်းသို့ ထည့်ကာ မာကူးထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဆရာမာ... ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်၊ သွားကြစို့။"

"အင်း... သွားကြတာပေါ့"

ထိုအခါမှ မာကူးတစ်ယောက် သတိပြန်ဝင်လာတော့၏။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဆူညံမှုသည် မသေးလှပေ။

ဘယ်သူတွေကို ဆွဲဆောင်လာမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ။

ထိုနေ့က သခင်မဝေ့နှင့် သူမ၏ အပေါင်းအပါများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော သိုင်းသမား အများအပြား ရှိကြောင်း သူ သိသည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသားမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာလိုက်ကြပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှင့် လူငယ်၏ အလောင်းများကို မြှုပ်နှံရန်ပင် အချိန်မရှိတော့ပေ။

တောနက်ထဲတွင် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ပေါများသည်။ ထားပစ်ခဲ့လျှင်ပင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူတို့က ရန်သူတွေ ဖြစ်ကြသည်။ လုချင်းနှင့် မာကူးတို့အနေဖြင့် ရန်သူ့အလောင်းများအတွက် သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို စွန့်စားမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တောအကြောင်း ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ဆေးပင်ရှာရန် ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသော လုချင်းသည် ဤဒေသကို ကောင်းစွာ သိကျွမ်းနေပြီပင်။

မကြာမီမှာပဲ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ဆရာမာ... ခင်ဗျား ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရထားတာပဲ။ အရင် ဆေးကုကြရအောင်။"

ဂူထဲတွင် လုချင်းသည် ခြင်းတောင်းထဲမှ သေတ္တာတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ အပ်အိတ်တစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါကွာ ညီလေးလုချင်း။"

ထိုအခါ၌ မာကူးသည် သူ့ပခုံးမှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မြှားဖြင့် အပစ်ခံခဲ့ရသဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရခဲ့သည်ပင်။

လုချင်းသည် သမားတော်ကြီးချန်၏ တပည့်ဖြစ်သဖြင့် သူ့ဆေးပညာကို မာကူး ယုံကြည်ပါ၏။

လုချင်းသည် မာကူး၏ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် ငွေအပ်များကို အရင်အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာကို ဆေးကြောလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေအနာကျက်ဆေးကို လိမ်းပေးလိုက်သည်။

မာကူး၏ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးပြီးနောက် နှစ်ဦးသား နောက်ဆုံး၌ စကားပြောရန် အချိန်ရသွားကြတော့သည်။

"ညီလေးလုချင်း...မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ။"