← Chapters

လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှု၊ ပြင်းထန်လွန်းလှသော လက်သီးချက်

Vol. 12 Ch. 120

လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှု၊ ပြင်းထန်လွန်းလှသော လက်သီးချက်

Vol. 12 Ch. 120

ဝံပုလွေနက်၏ လက်သီးချက်မှာ ပြင်းထန်လှပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ ချီနှင့်သွေးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်နေပုံမှာ သားရဲတစ်ကောင် လှောင်အိမ်မှ လွတ်မြောက်လာသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးမားလှပေသည်။

ထိုအခိုက်၌ မာကူး၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။

ဝံပုလွေနက်သည် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ပခုံးတွင် ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး အပြည့်အဝပြန်မကောင်းသေးသည့်အတွက် သူသည် ဤလက်သီးချက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်မဆိုင်ရဲခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ခြေဆောင့်နင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ရလေ၏။

ဝုန်း...

ဝံပုလွေနက်၏ လက်သီးချက်မှာ လွဲချော်သွားသော်လည်း ထိုလက်သီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြောင့် ရှောင်ထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။

"မဆိုးဘူးပဲ။"

သူ၏ အလစ်တိုက်ခိုက်မှုအား မာကူး ရှောင်တိမ်းနိုင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေနက်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ဤကိစ္စကို ထိုမျှလွယ်လွယ်နှင့် လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

မာကူး နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ရှေ့သို့တက်၍ မာကူး၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မာကူး၌ ဆုတ်ခွာစရာလမ်း မရှိတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏အနောက်တွင် ပိတ်ထားသော ခြံဝင်းတံခါးမကြီး ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

လက်သီးချက်က မျက်နှာနားသို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မာကူးသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာမရသေးသော ညာဘက်လက်ကိုမြှောက်ကာ ထိုလက်သီးချက်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မာကူးသည် အလျင်လိုနေသဖြင့် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ယူမလာမိခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ပင် နောင်တရနေမိလေ၏။ ဓားမပါဘဲနှင့် သူသည် အလွန်အမင်း အရေးနိမ့်နေပေပြီ။

ဝံပုလွေနက်၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက် များစွာသာလွန်လှပေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤလက်သီးချက်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ညာဘက်လက်မှာ အသုံးမဝင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

မာကူးက လက်မြှောက်ကာ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေနက်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မာကူး၏ လက်မောင်းကို ချိုးပစ်ရန် အစွမ်းကုန်အားထုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏နားထဲ၌ စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထို့အတူ ကြီးမားသော အန္တရာယ်အာရုံတစ်ခုသည်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ နောက်စေ့ကို ချိန်ရွယ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝံပုလွေနက်မှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး သူ၏လက်သီးကို အလျင်အမြန် ရုတ်သိမ်းကာ ကိုယ်ကိုလှည့်၍ အနောက်ဘက်သို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

ထို့နောက် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးမှာ သူ၏လက်သီးချက်ကြောင့် ကွဲကြေသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံ့သွားလေသည်။

ကွဲကြေသွားသော ကျောက်စကျောက်နများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စဉ်သွားသဖြင့် ကံဆိုးသော ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားအချို့ ထိမှန်သွားကာ ခေါင်းကွဲပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြရသည်။

သို့သော် ဝံပုလွေနက်မှာ သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေအားပေ။ သူသည် ကျောက်တုံးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲလိုက်နိုင်သော်လည်း သူ၏လက်မောင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး လက်သီးဆုပ်မှာလည်း နာကျင်ကာ သွေးများပင် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ထိုကျောက်တုံးထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးလိုက်သော လက်သီးချက်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

"ဘယ်သူလဲကွ။"

ဝံပုလွေနက်မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး လုချင်းပုန်းခိုနေသော သစ်ပင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဟက်... ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းက အမှိုက်တွေကို ဒီမှာတွေ့ရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပါလား။"

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သစ်ပင်ထက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ညီလေးလုချင်း"

မာကူးမှာ အသက်ရှင်လျက်ကျန်ရစ်သည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အံ့ဩတကြီး မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

"သခင်လေးလု"

ရှောင်ထျန်းနှင့် အခြားသူများလည်း အတူတူပင် အံ့ဩသွားကြလေသည်။

ညီလေးလုချင်း...

သခင်လေးလု

ဝံပုလွေနက်သည် သူတို့၏ အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ လုချင်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

လုချင်း၏ နုနယ်ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူသည် တုန်လှုပ်မသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤမျှငယ်ရွယ်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားပါသည့် ကျောက်တုံးကို ပစ်ပေါက်နိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ ယုံရခက်လွန်းလှပေသည်။

ဝံပုလွေနက်သည် လုချင်း၏ အင်အားကို အာရုံခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုချင်း၏ ချီနှင့်သွေးစွမ်းအင်များ ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံမခံနိုင်ဖြစ်နေလေသည်။

အခြားသော ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများသည်လည်း အလားတူပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြ၏။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ ဤမျှငယ်ရွယ်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားကြပေ။

ဝံပုလွေနက်သည် မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက်ဖြင့် မေးလာ၏။ "ဟေ့ကောင်... မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်သူလေ။" လုချင်းက သစ်ပင်ပေါ်မှနေ၍ အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်ကို ဖျက်ဆီးသွားတဲ့သူကို ခင်ဗျားတို့ ရှာနေတာမလား။ အဲ့ဒါ ငါပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြပြန်သည်။

"မင်းလား..." ဝံပုလွေနက်၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားလေ၏။ "မင်းက ငါတို့နဲ့ ဘာအငြိုးအတေးရှိလို့ ခံတပ်တစ်ခုလုံးကိုတောင် သတ်ဖြတ်ပစ်ရတာလဲ။ သိပ်ပြီး ရက်စက်လွန်းရာ မကျဘူးလား။"

"ရက်စက်တယ်ဟုတ်လား။" လုချင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းက ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့ မကောင်းမှုတွေကိုကျ ကိုယ်တိုင် မေ့နေပုံရတယ်။"

"တော်ပါတော့ဗျာ။ ခင်ဗျားတို့လို အမှိုက်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးနေစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့က လူအရေခွံခြုံထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေပဲ။"

"ဟေ့ကောင်... မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်..."

ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများမှာ သည်းမခံနိုင်ကြတော့ပေ။ ခရိုင်မြို့တွင် သူတို့သည် အမြဲတမ်း ကြီးစိုးလာခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဒီလို အရှက်ခွဲခံရတာမျိုး ဘယ်တုန်းက ကြုံဖူးလို့လဲ။

ချက်ချင်းပင် လျှို့ဝှက်လက်နက်ပိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက လုချင်းထံသို့ မြားတိုတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ "အောက်ဆင်းခဲ့စမ်း ကောင်လေး"

ယင်းမြားတိုသည် လုချင်း၏ ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်လျက် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေသည်။

လုချင်းကတော့ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေပြီး မြားတိုကို ဖမ်းယူရန် လက်ချောင်းများကို မြှောက်လိုက်လေ၏။

"ပြန်ပေးလိုက်မယ်။"

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ လေထဲ၌ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြားတိုပစ်လိုက်သော ဂိုဏ်းသားမှာ လည်ပင်းတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာလေသည်။ သူ လုချင်းထံ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတိုမှာ သူ၏ဘေးနားရှိ မြေကြီးတွင် စိုက်ဝင်နေလေ၏။

"အဋ္ဌမခေါင်းဆောင်"

"အစ်ကိုကြီး ၈"

ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် လည်ပင်းပွင့်ထွက်သွားသော အဋ္ဌမခေါင်းဆောင်မှာမူ ကယ်တင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သူ့မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အသံထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

ခဏမျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားကာ သေဆုံးသွားရှာလေသည်။

"အဋ္ဌမခေါင်းဆောင်"

ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လုချင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဝင်ရောက်လာလေ၏။

အဋ္ဌမခေါင်းဆောင်သည် ချီနှင့်သွေးအဆင့်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခရိုင်အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်လက်နက်အသုံးပြုရာတွင် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အလစ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ မအောင်မြင်ရုံသာမက သူပစ်လိုက်သော မြားတိုဖြင့်ပင် ပြန်လည်အသတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ကွက်တည်းဖြင့် လုချင်းသည် ချီနှင့်သွေးအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလဲ။

"ညီလေး ၈"

ဝံပုလွေနက်သည် သူ၏ သွေးသောက်ညီအစ်ကို သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက်သွားလေသည်။

သူသည် လုချင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "မင်းလို ရက်စက်တဲ့ကောင်စုတ်လေး...။ ဒီနေ့ မင်းကို မသတ်ရရင် ငါ လူမဟုတ်တော့ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုတယ်ကွ။"

"ခင်ဗျားတို့လို အမှိုက်တွေက လူဖြစ်ဖို့တောင် မတန်ဘူး။ ဝက်တွေ ခွေးတွေထက်တောင် ဆိုးတဲ့ကောင်တွေ။"

လုချင်း၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏စကားလုံးများမှာမူ ထက်ရှလှပေသည်။

"ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်။ ငါ ဝံပုလွေနက် ကျိန်ဆိုတယ်။ မင်းရဲ့ အရေခွံကို ခွာ၊ ခြေလက်တွေကို ဖြတ်ပြီး ခုနစ်ရက်တိတိ အခြောက်မလှန်းရရင် ၊ ပြီးတော့လည်း မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ အကုန်လုံးကို ဖမ်းပြီး ငါ့ညီအစ်ကိုတွေအတွက် လက်စားချေဖို့ နှိပ်စက်မသတ်ဖြတ်ရရင် ငါ့ကို လူလို့ မခေါ်နဲ့တော့။"

ဝံပုလွေနက်၏ ဒေါသမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် မျက်လုံးများပင် နီရဲနေပြီး သူ၏စကားလုံးများတွင် အဆိပ်အတောက်များ ယိုစီးကျနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

သူ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မာကူးနှင့် အခြားသူများမှာ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ရှောင်ထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝံပုလွေနက်သည် သူပြောသည့်အတိုင်း လုပ်မည့် အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

ခရိုင်မြို့တွင် ဝံပုလွေနက်သည် ရူးသွပ်သူဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လုံးဝ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာ ပြုမူတတ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြပါသည်။

ဤရူးသွပ်မှုသည် ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး သူတို့ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအတွက် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားစေခဲ့သည်။

မြို့အနောက်ဘက်ပိုင်းတွင် မည်သူမျှ သူတို့ကို မလွှဲမရှောင်သာမှလွဲ၍ ရန်မစလိုကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရန်စမိပါက ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့်လည်း အင်အားအကြီးဆုံး မဟုတ်သော်ငြား ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသည် မြို့၏ အဓိကဂိုဏ်းကြီးသုံးခုအနက် ကြီးစိုးသော နေရာတစ်ခုကို ရယူထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်လေးလုသည် ဤအရူးများကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်မိပြီဖြစ်၍ ရှေ့ဆက်ရင်ဆိုင်ရမည့် တိုက်ပွဲမှာ သေရေးရှင်ရေး ဖြစ်ပေတော့မည်။

"ဟုတ်တယ် ခေါင်းဆောင်ကြီး... ဒီကောင်စုတ်လေးကို ဖမ်းပြီး အဋ္ဌမခေါင်းဆောင်နဲ့ နဝမခေါင်းဆောင်တို့အတွက် လက်စားချေဖို့ နှိပ်စက်သတ်ပစ်ရမယ်။"

"သူ့မိသားစု ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မေးပြီး အကုန်ဖမ်းကြ။"

ခေါင်းဆောင်၏ စကားကြောင့် ဂိုဏ်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး လုချင်းအပေါ် ထားရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

သူတို့၏ ရူးသွပ်မှုများကို မြင်နေရသော်လည်း လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာတော့ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းက ဒါပဲ ပြောတတ်တာလား။ နှလုံးသားလုယူသူ ဝံပုလွေတုန်းကလည်း ငါ ခေါင်းမဖြတ်ခင် ဒီအတိုင်းပဲ ပြောသွားတာ မှတ်မိနေသေးတယ်။"

"ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်။"

ဝံပုလွေနက်မှာ ဒေါသကြောင့် စကားပင်မပြောနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ သူသည် သူတို့ကြားက အငြိုးအတေးကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ဘာမှ အရေးမကြီးတော့။

ယခု သူလိုချင်သည်မှာ လုချင်းကို ဖမ်းဆီးပြီး နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို အောက်ဆွဲချကြစမ်း။"

သူ၏ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဂိုဏ်းသားများက တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ပျံဝဲလာသလို မြားများဖြင့်လည်း ပစ်ခတ်ကြပြီး လက်နက်မပါသူများကပင် ကျောက်ခဲများ ၊ မြေကြီးများဖြင့် လုချင်းကို ပစ်ပေါက်ကြလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မျိုးစုံသော ပစ်ခတ်မှုများက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

လုချင်း၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် ကျွမ်းကျင်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှများပြားသော တိုက်ခိုက်မှုကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်ကြပေ။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ပစ္စည်းများ ပျံဝဲလာသည်နှင့် လုချင်းသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းပြီး သစ်ပင်ခြေရင်းတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေ၏။

"သေစမ်း။"

ဝံပုလွေနက်သည် ဤအခြေအနေကို မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်၍ လုချင်းကို အောက်ဆင်းလာစေရန် ပစ်ခတ်မှုများကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်ကို မြင်သည်နှင့် လုချင်း ခန္ဓာကိုယ်မငြိမ်သက်မီမှာပင် သူသည် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ဝံပုလွေနက်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ တောက်ပနေပြီး ဤလက်သီးချက်သည် လုချင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေမည် သို့မဟုတ် သေစေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။

သို့သော် လုချင်းမှာတော့ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ဝံပုလွေနက်၏ လက်မောင်းကို ပေါ့ပါးစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကိုယ်သူ အနောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် မြေပေါ်သို့ သက်ဆင်းလိုက်လေသည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး

ဝံပုလွေနက်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လုချင်းက သူ၏ အစွမ်းကုန် ထိုးနှက်လိုက်သော လက်သီးချက်ကို လွယ်ကူစွာ ချေဖျက်လိုက်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေမိသည်။

တိုက်ခိုက်မှုများ ဖလှယ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူသည် လုချင်း၏ အဆင့်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သေးပေ။

လုချင်း၏ ချီနှင့်သွေးစွမ်းအင်များမှာ လုံးဝဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေလေ၏။

ဒီကောင်လေးက ဘယ်လို သားရဲကောင်မျိုးလဲ။

"လက်သီးသိုင်းကို စိတ်ဝင်စားတာလား။"

လုချင်းက ဝံပုလွေနက်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။

"အတော်ပဲ... ငါလည်း ဒီရက်ပိုင်း လက်သီးသိုင်းကို စိတ်ဝင်စားနေတာ။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်သီးသိုင်းက ဘယ်လောက်စွမ်းလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

"မောက်မာတဲ့ ကောင်စုတ်လေး"

ထို့နောက်၌ ဝံပုလွေနက်မှာ ဒေါသမီးတောက်ကြီးများဖြင့် လုချင်းထံသို့ တစ်ဖန် ခုန်ဝင်လိုက်ပြန်သည်။

ဤမျှငယ်ရွယ်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သော သူ့ထက် သိုင်းပညာအဆင့် မြင့်မားနေသည်ဆိုခြင်းကို သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

ဝံပုလွေနက်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ခြေနင်းကွက်များမှာလည်း လျင်မြန်ဖျတ်လတ်လှသည်။ သူ၏ လက်များမှာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ လက်သည်းပုံစံမျိုး ကွေးထားရာ သားကောင်ကို ဖမ်းယူမည့် ဝံပုလွေဘုရင်တစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဝံပုလွေနက်လက်သီးသိုင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဤသိုင်းပညာသည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်မှ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်ရှိ ထူးဆန်းသော လူတစ်ယောက်ထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး မြက်ခင်းပြင်တွင် နေထိုင်သော ဝံပုလွေများ၏ နေထိုင်မှုပုံစံကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိကာ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပါက အများက လိုလားတောင့်တကြသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ငယ်ရွယ်စဉ်က ဝံပုလွေနက်သည် ဥာဏ်ဆင်ပြီး ထိုထူးဆန်းသောလူ၏ ယုံကြည်မှုကို ရယူကာ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူကို သုံးနှစ်ကြာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဝံပုလွေနက်လက်သီးသိုင်း၏ စစ်မှန်သော သင်ကြားမှုကို ရရှိခဲ့လေသည်။

သူ ကျွမ်းကျင်သွားသောအခါတွင်မူ သူ၏ စစ်မှန်သော ဉာဉ်ဆိုးကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုလူကို အဆိပ်ခတ်ပြီး အားနည်းနေချိန်တွင် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကာ ရှိသမျှအရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ချန်းခရိုင်သို့ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် သူသည် ထိုလူ၏ အမွေအနှစ်များကို အသုံးပြုကာ လေ့ကျင့်ပြီး ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝံပုလွေနက်လက်သီးသိုင်းသည် ခရိုင်၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းတွင် ကြီးစိုးနိုင်ရန် သူ၏ သော့ချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာကို ယုံကြည်မှုရှိသဖြင့် တူညီသောအဆင့်ရှိ မည်သူမျှ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

လျင်မြန်ပြီး ဆန်းကြယ်သော ခြေကွက်များဖြင့် ဝံပုလွေနက်သည် လုချင်းအနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ကပ်သွားပြီး သူ၏လက်သည်းများက လုချင်း၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လုချင်းသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူသည် နောက်ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ချီနှင့်သွေးစွမ်းအင်များမှာ တစ်ခဏချင်းတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

သူ၏ ပခုံးကို နှိမ့်ချကာ လက်သီးကို လှည့်၍ မြေကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းနှင့်အတူ သူ၏ ညာလက်သီးသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝံပုလွေနက်၏ နှလုံးသားကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။

ကျားရိုင်းလက်သီးသိုင်း၊ ကျားနှလုံးသားရိုက်ချက်

ဝေါင်း

လုချင်း၏ လက်သီးချက်တွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ ဝံပုလွေနက်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ ပြင်းထန်လှပေသည်။

ဖျော့တော့သော ကျားဟိန်းသံနှင့်အတူ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ပင် တုန်ခါသွားကာ လက်သီးချက်မှာ မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

"ဘာလဲဟ"

ဝံပုလွေနက်မှာ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။

သူ ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ဝင်သွားပြီး သူ့ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေသည်။

ထို့နောက်၌ သူသည် အနောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး လုချင်း ရပ်နေခဲ့သော သစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်မိကာ သစ်ရွက်များပင် တဖွဲဖွဲ ကြွေကျလာတော့သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုက သေစေနိုင်လောက်သည့် ဒဏ်ရာကို ဖော်ပြနေပြီး ယင်းအပေါက်ကြီးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဖောက်ထွက်သွားကြောင်း မြင်သာနေပေသည်။

All Chapters