အကုန် သတ်ပစ်၊ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်

"ခေါင်းဆောင်"

"အစ်ကိုကြီး"

"ဂိုဏ်းချုပ်"

ဝံပုလွေနက် သစ်ပင်ခြေရင်းတွင် ခွေခွေလေး လဲကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများအားလုံး အံ့ဩထိတ်လန့်သံများ မထွက်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူတို့၏ခေါင်းဆောင်မှာ ယခုတွင်တော့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်ပျံသွားပြီး ရင်ဘတ်ပင် ကြေမွကာ သစ်ပင်နှင့် ဝင်ဆောင့်သည်ကို သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရပါ၏။

ယခုအခါ ဝံပုလွေနက်၏ ရင်ဘတ်မှ အပေါက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဂိုဏ်းသားများမှာ သူတို့ခေါင်းဆောင် အသက်ရှင်နိုင်ရန် အခွင့်မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ဝံပုလွေနက်မှာ အသက်ရှိနေသေးသည်။ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကြံ့ခိုင်မှုက သူ့ကို ဤမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာနှင့်ပင် အသက်ဆက်ရှင်နေစေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ခေါင်းမှာ အောက်သို့ စိုက်ကျနေသဖြင့် ရင်ဘတ်မှ အပေါက်ကြီးနှင့် ကြေမွသွားသော နှလုံးသားကို မြင်နေရလေသည်။

သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ လုချင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကွက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့သည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ ဤမျှ နုနယ်ငယ်ရွယ်သော လူငယ်လေးတစ်ယောက်က သူ့ကဲ့သို့ပင် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။

လုချင်း၏ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဝံပုလွေနက်သည် သူ၏ သိုင်းပညာအဆင့်ကို နောက်ဆုံး၌ မြင်တွေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် ဝံပုလွေနက်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်နေလေသည်။

"နှမြောစရာပဲ။ ငါ့ရဲ့ လတ်တလောလေ့ကျင့်မှုတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ခင်ဗျားက နည်းနည်းလောက်တော့ ငါ့ကို စိန်ခေါ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။" ဝံပုလွေနက်က လုချင်းကို ကြည့်ရင်း ခက်ခဲစွာ မေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို မည်သည့်အချိန်က သွားရောက် ရန်စမိခဲ့သည်ကို သူ စဉ်းစား၍မရပေ။

ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်ရှိသော လူငယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး။

ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သောသူမျိုး အနည်းငယ်သာ ရှိနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက အဘယ်ကြောင့် ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော ခရိုင်မြို့လေးတွင် ပေါ်လာပြီး ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းနှင့် အငြိုးအတေးရှိသည်ဟု ပြောရသနည်း။

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိစရာမလိုပါဘူး။ ငါ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာတယ်ဆိုတာပဲ ခင်ဗျား သိထားရင် ရပြီ။" လုချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရစ်နေသော ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများ၏ ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝေါင်း

ဖျော့တော့သော ကျားဟိန်းသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် လုချင်း၏ လက်မောင်းများ ဆန့်ထွက်သွားကာ ဂိုဏ်းသားနှစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ အရိုးကျိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးမှာ ပါးစပ်မှ သွေးများအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး မြေကြီးပေါ် မကျမီမှာပင် သေဆုံးသွားကြလေသည်။

ကျားရိုင်းလက်သီးသိုင်း၊ ကျားရိုင်းတောင်ဆင်း

လှုပ်ရှားမှု တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်တန့်မနေဘဲ လက်သီးများ ထပ်မံ ပျံဝဲထွက်သွားကာ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးကို အရိုးကြေမွစေသော ရိုက်ချက်များဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။

လုချင်းသည် သိုးအုပ်ထဲရောက်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများကြားတွင် ရွေ့လျားနေလေသည်။ လက်သီးတစ်ချက် ထွက်သွားတိုင်း နောက်ထပ် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး သေဆုံးရသည်။ အစပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းသားများက သူတို့၏ လူအင်အားကို အားကိုးပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသေးသည်။ သို့သော် လုချင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သူတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက် နှစ်ဦးစီ လဲကျသေဆုံးနေသည်ကို မကြာမီ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့အနက် ထက်ဝက်ခန့်သာ မတ်တပ်ရပ်ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူတို့အထဲမှ သန်မာသောသူများပင် လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကွက်ကိုမျှ ခံနိုင်ရည်မရှိကြပေ။

ကျန်ရစ်နေသော ဂိုဏ်းသားများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြတော့သည်။

"ပြေးကြ ဒီကောင်က လူမဟုတ်ဘူး"

"မကောင်းဆိုးဝါးကောင်ကြီးပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါးကောင်"

"အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြသော်လည်း အရူးများတော့ မဟုတ်ကြပေ။ လုချင်းကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူတို့သည် ထွက်ပြေးကြသူကထွက်ပြေးကြနှင့် သက်ညှာပေးရန် တောင်းပန်ကြသူတွေကတောင်းပန်ကြနှင့် ဖြစ်နေကြရာ ယခင်က မောက်မာမှုများ လုံးဝ မရှိကြတော့ချေ။

သို့သော် လုချင်းကတော့ ဤယုတ်မာသော အမှိုက်များအပေါ် သနားကြင်နာစိတ် မရှိပေ။ သူတို့ ထွက်ပြေးသည်ဖြစ်စေ၊ တောင်းပန်သည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် အားလုံးကို တူညီစွာ ဆက်ဆံပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးကာ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားများအားလုံး သေဆုံးကုန်ကြတော့၏။ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်နေသော ဒုတိယခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးပင် လုချင်း၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို မခံနိုင်ဘဲ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ကြေမွကာ သေဆုံးသွားကြရသည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် တစ်ချိန်က အင်အားကြီးမားပြီး ကြီးစိုးခဲ့သော ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသည် လုချင်းတစ်ယောက်တည်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုစဥ် မာကူးနှင့် အခြားသူများမှာတော့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေမိကြသည်။ ရှောင်ထျန်းနှင့် သူ့လူစုမှာ လုချင်းကို လေးစားကြည်ညိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။ ဝံပုလွေနက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို သူတို့ ကိုယ်တွေ့ ကြုံစားခဲ့ရပြီး ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို လုချင်းက လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြလေ၏။

လုချင်းက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ။

မာကူးပင်လျှင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ လုချင်းသည် မကြာသေးမီကမှ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ မြင်ဖူးသဖြင့် လုချင်း၏ အင်အားကို သူ သိထားသည်။ လုချင်း၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည်မှာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မာကူးသည် လုချင်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ အသက်များ ယာယီ ဘေးကင်းသွားပြီဟု သိသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ လုချင်း၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်ရှိ ဝံပုလွေနက်ကဲ့သို့ လူမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် များစွာ အားနည်းနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လုချင်းတွင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် လုချင်း၏ သိုင်းပညာသည် သူ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း တိုးတက်သွားလိမ့်မည်ဟု မာကူး မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဝံပုလွေနက်ကို သူ၏ဓားကိုပင် မသုံးဘဲ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပါ၏။

လုချင်း၏ သိုင်းပညာတိုးတက်မှုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပင်။ သူတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ လဝက်ပင် မပြည့်သေးပေ။

"မာကူး၊ ခင်ဗျားတို့ အဆင်ပြေကြရဲ့လား။"

ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လုချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မာကူးနှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်လာလေသည်။ ဝံပုလွေနက်မှာမူ လုချင်း အခြားဂိုဏ်းသားများကို သတ်ဖြတ်နေစဉ်ကပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းလို့ ညီလေးလုချင်းက အချိန်မီ ရောက်လာတာ။ ငါတို့အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်" မာကူးက စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ညီလေးလုချင်း၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီဘက် ရောက်လာတာလဲ။"

တိုက်ပွဲအတွင်း သူတို့ဘက်က မည်သူမျှ မသေဆုံးခဲ့ပေ။ အပြင်းထန်ဆုံး ဒဏ်ရာရသူမှာ ဝံပုလွေနက်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လွင့်ပျံလာသော အပိုင်းအစများ ထိမှန်သွားသည့် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး၏ ခေါင်းဒဏ်ရာသာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်က မြစ်ကမ်းဘေးမှာ ညီမလေးရှောင်ယန်နဲ့ ငါးမျှားနေရင်း ဒီလူတွေ ဖြတ်သွားတာ တွေ့လိုက်လို့လေ။ တစ်ခုခု ဖြစ်မှာစိုးလို့ လိုက်လာခဲ့တာ။" လုချင်းက ရှင်းပြလိုက်၏။

မာကူးမှာ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားလေသည်။ လုချင်းသည် ငါးမျှားခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး ဈေးကြီးသော ငါးမျှားချိတ်များကိုပင် ငွေအမြောက်အမြားသုံးကာ ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ သို့သော် ငါးမျှားထွက်ရင်းနှင့် ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို လုချင်း တွေ့ရှိသွားသည်ဟု တွေးမိသောအခါ... မာကူးသည် သူတို့၏ ကံကောင်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ရမလား၊ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်း၏ ကံဆိုးမှုအတွက် သနားရမလား မဝေခွဲတတ်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"မာကူး၊ ဒီအလောင်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။" လုချင်းက ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ထျန်းတို့ကို ရှင်းခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။" မာကူးက လက်ကာပြလိုက်သည်။ "သူတို့က ဒီလိုအလုပ်မျိုးနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားပါ။"

ရှောင်ထျန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ : ...

ဆရာမာကူးရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လူသတ်သမားတစ်သိုက်လို ဖြစ်အောင် မပြောပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စနဲ့ ရင်းနှီးနေရတာက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက ရွာတစ်ရွာလုံးစာ အလောင်းတွေကို လုချင်း ရှင်းထုတ်တုန်းက ကူညီပေးခဲ့ရလို့လေ။

ဝံပုလွေနက်၏ အလောင်းရှေ့တွင် ရပ်ရင်း မာကူးသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဝံပုလွေနက်သည် ခရိုင်မြို့တွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်း ခရိုင်မြို့၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းသုံးခုထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာရခြင်းမှာ ဝံပုလွေနက်၏ အင်အားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ခရိုင်မြို့တွင် ဝေ့မိသားစုနှင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးပြီးလျှင် ဒုတိယတန်းစား ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်က လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကွက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"ညီလေးလုချင်း၊ တစ်ယောက်လောက်တော့ အရှင်ထားခဲ့သင့်တာ။ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်း ရောက်လာတာက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပြဿနာလာရှာဖို့ သူတို့ကို ဘယ်သူ စေခိုင်းလိုက်လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိရတော့ဘူး။" မာကူးက ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုပါဘူးဗျာ။ သူတို့ကို ခိုင်းလိုက်တဲ့သူက ဒီကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲဥစ္စာ။" လုချင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်..." မာကူး ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

သို့သော် လုချင်းသည် ပြန်မဖြေဘဲ အဝေးရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျား ရောက်နေတာ ကြာပြီပဲ။ ထွက်မလာသေးဘူးလား။"

မာကူးသည်လည်း ထိုသစ်ပင်ဆီသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ သာမန် ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့် သိုင်းပညာရှင်လေးက ငါရှိနေတာကို အာရုံခံနိုင်တယ်ပေါ့။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။" သစ်ပင်အနောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက သစ်ပင်အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။