ဧကချီ လှံရှည်သိုင်း

လုချင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မာကူးသည် သခင်လေးဝေ့၏ ဆရာအဖြစ် တကယ်ပင် ခံယူလိုက်ကြောင်းကိုမူ သူ မသိလိုက်ပေ။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ရွာတစ်ဝိုက်တွင် မည်သည့် ထူးခြားသော လူစိမ်းကိုမျှ မတွေ့ရချေ။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ် သေဆုံးသွားသည့်ကိစ္စမှာ ပေါက်ကြားခြင်း မရှိသေးပုံရလေ၏။

ရက်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ သူသည် ပစ္စည်းအချို့ကို ထုပ်ပိုးပြီး မာကူးတို့ ပုန်းခိုရာနေရာသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ ကျယ်ဝန်းသော ဂူခန်းမထဲတွင် မာကူးက သခင်လေးဝေ့ကို မြင်းစီးသိုင်းကွက်လေ့ကျင့်ရန် လေးလေးနက်နက် သင်ကြားပေးနေသည်ကို အံ့ဩစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အကြောင်းရင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူသည် မာကူးအတွက် ဝမ်းသာသွားမိလေ၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဆရာမာ၊ ပါရမီပါတဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရသွားပြီပဲ။"

မလှမ်းမကမ်းတွင် သခင်လေးဝေ့က မြင်းစီးသိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်နေပြီး သခင်မဝေ့ကတော့ ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ လုချင်းသည် တစ်ဖက်၌ မာကူးနှင့် စကားစမြည် ပြောလိုက်၏။ ဝေ့မိသားစု၏ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့်ဆိုလျှင် မာကူးအနေဖြင့် သခင်လေးဝေ့၏ ဆရာဖြစ်လာခြင်းသည် သေချာပေါက် ကောင်းသောကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ဝေ့မိသားစုအနေဖြင့် ဤအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ညီလေးလုချင်းရာ... ငါ့ကို နောက်မနေပါနဲ့။ ငါ့အရည်အချင်းကိုငါ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။" မာကူးက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ သင်ပေးတာတွေက သခင်လေးကို လမ်းမှားရောက်သွားစေမှာပဲ စိုးရိမ်မိတယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ တစ်ဆင့်ချင်းစီ သွားပြီး သခင်လေးအတွက် ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ချပေးလိုက်ရင်ပဲ ရပြီပဲဟာ။ ဘာပြဿနာမှ မရှိလောက်ပါဘူး။" လုချင်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ငါလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ တွေးထားတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ဒီရက်ပိုင်း သူ့ကို မြင်းစီးသိုင်းကွက်နဲ့ ချီနဲ့သွေး လေ့ကျင့်ခန်းတွေကိုပဲ အာရုံစိုက် သင်ပေးနေတာ။ ကျိအန်းက တော်တော်လေး လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ငါ အံ့ဩမိတာက ကျိအန်းမှာ သိုင်းပညာ ပါရမီ အတော်လေး ပါတာပဲ။ သူသာ အလေးအနက်ထားပြီး လုပ်ရင် ချီနဲ့သွေး လှည့်ပတ်ခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ နားလည်လာလိမ့်မယ်။ မကြာခင် ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကိုတောင် ရောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"

သခင်လေးဝေ့၏ နာမည်မှာ ဝေ့ကျိအန်း ဖြစ်သည်။ မာကူးက သူ့ဆရာဖြစ်လာသည့်အတွက် သခင်လေးဟု ခေါ်ဝေါ်ရန် မသင့်တော်တော့သဖြင့် နာမည်တပ်၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့။ ​ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဘာလို့ မျက်မှောင်ကြုတ်နေရတာလဲ။" လုချင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"ကျိအန်းရဲ့ သိုင်းပညာပါရမီက ကောင်းလေလေ ငါလည်း ပိုပြီး စိတ်ပူရလေလေပဲ။ နောက်ထပ် သူ့ကို ဘာဆက်သင်ပေးရမလဲ။" မာကူးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လွယ်လွယ်လေးပါ။ သူ ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုးကို နှစ်သက်လဲ မေးပြီး အဲ့ဒါကို သင်ပေးလိုက်ရုံပေါ့။" လုချင်းက ပြောလိုက်သည်။ မာကူးသည် ဓားသိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး သံဓားရှည်အတတ်တွင်လည်း အတော်အတန် တတ်ကျွမ်းကြောင်း သူ သိထားသည်။

"ငါ မေးပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျိအန်းရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုက နည်းနည်း ထူးခြားနေတယ်။" မာကူး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်မျိုး ဖြစ်သွားလေသည်။

"သူက ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုးကို ကြိုက်လို့လဲ။" လုချင်းလည်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားသည်။

"လှံရှည်သိုင်းတဲ့လေ... ကျိအန်းက လှံရှည်သိုင်းကို ပိုသဘောကျနေတယ်။" မာကူးက လက်မှိုင်ချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါက လှံရှည်သိုင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင် သိပ်မသိဘူးလေ။ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သင်ပေးနိုင်မှာလဲ။"

"လှံရှည်သိုင်း ဟုတ်လား။" လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း ထူးဆန်းသွားလေသည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရသော ဝေ့ကျိအန်းက လှံရှည်သိုင်းကို နှစ်သက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများမှ သခင်လေးများသည် ဓားသိုင်း သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကဲ့သို့သော တင့်တယ်သည့် ပညာရပ်များကိုသာ နှစ်သက်ကြစမြဲ ဖြစ်သည်။

"ငါလည်း အံ့ဩသွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျိအန်း ပြောတာက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ငါ အပြင်ထွက်နေတုန်း သူ အလိုက်ခံရတဲ့အချိန်မှာ သစ်သားတုတ်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး ဂူထဲမှာ သူ့အမေကို တစ်ယောက်တည်း ကာကွယ်ခဲ့ရတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဲ့ဒီတုတ်ချောင်းက သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေးရရင် သူ့အမေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ လှံရှည်သိုင်းတစ်ခုကို သင်ယူမယ်လို့ သစ္စာဆိုထားသတဲ့။"

လုချင်း ။ "..."

ထားပါတော့လေ၊ ဒီရှင်းပြချက်က နည်းနည်းတော့ ရယ်စရာကောင်းပေမဲ့ အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လှံရှည်သိုင်းဆိုတော့...

မာကူး၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်နေသော ပုံစံကို မြင်ရသဖြင့် လုချင်းလည်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လှံရှည်သိုင်းတစ်ခု တတ်ထားတာ ရှိတယ်။ သခင်လေးဝေ့ စိတ်ဝင်စားမလားတော့ မသိဘူး။"

"ညီလေးလုချင်းက လှံရှည်သိုင်း တတ်တယ်လား" မာကူးတစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"နည်းနည်းပါးပါး တတ်တာပါ။ ဒီရက်ပိုင်း ပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ ဆရာ့ဆီက သာမန်သိုင်းကွက်တချို့ကို လေ့ကျင့်ထားမိတာ​လေ။"

"..." မာကူးသည် လုချင်းကို ခွန်းတုံ့ပင်​မပြန်နိုင်တော့ဘဲ ရပ်သာကြည့်နေမိတော့သည်။ သူ့စကားကို နားထောင်ရသည်မှာ လူတစ်ယောက် ပြောတာနှင့်ပင် မတူတော့ချေ။

ပျင်းလို့ အပျော်တမ်း လေ့ကျင့်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

လုချင်း၏ သိုင်းပညာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းမှာ ပြင်းထန်သော ဇွဲလုံ့လနှင့် မနားမနေ လေ့ကျင့်မှုကြောင့်ဟု မာကူး အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင်တော့ လုချင်းက အပျင်းပြေစေရန်အတွက် ကျပန်းသိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်သည်ဟု ဆိုလာသည်။

ဒါက သိုင်းပညာပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပဲလား။

မာကူး ခေါင်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လုချင်းသည် ချီနှင့်သွေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဝံပုလွေနက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးသတ်ခဲ့သည်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သောအခါ၌ လုချင်း၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်မှာ အမှန်ပင် ထူးကဲကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ သူ လှံရှည်သိုင်းအချို့ကို တတ်ကျွမ်းနေခြင်းမှာလည်း ဖြစ်သင့်သောကိစ္စဟု ယူဆရပေမည်။

"ညီလေးလုချင်း တန်ဖိုးထားတဲ့ သိုင်းပညာဆိုမှတော့ သာမန် မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ ကျိအန်း ဝမ်းသာအားရ သင်ယူမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။"

"ကောင်းပြီလေ၊ သူ သင်ချင်လားဆိုတာ ကျွန်တော် မေးကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။"

ထို့နောက်၌ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဝေ့ကျိအန်း၏ ဂူခန်းမဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။ ဤဂူ၏ဝင်ပေါက်မှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် တည်ရှိနေသောကြောင့်နှင့် ဂူ၏အတွင်းပိုင်းက ကျယ်ဝန်းလှသောကြောင့် လုချင်းက ဤဂူကို အထူးရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ နေထိုင်သူများအကြား အဆင်မပြေမှုမရှိစေရန်အတွက် အခန်းများပင် ခွဲခြားထားလေသည်။

"ဆရာမာ၊ သခင်လေးလု။"

သူတို့ လာသည်ကို မြင်သောအခါ သခင်မဝေ့က မတ်တပ်ရပ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဝေ့ကျိအန်းမှာမူ မျက်နှာများ နီရဲသည်အထိ မြင်းစီးသိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်နေပြီး ခြေထောက်များ တုန်ယင်နေသော်လည်း အာရုံစူးစိုက်မှု ပျက်သွားမည်စိုး၍ စကားမပြောရဲပေ။

"ကျိအန်း၊ ဒီလောက်ဆို တော်ပြီ။ ခဏ နားလိုက်ဦး။" သူ၏တပည့်မှာ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် မာကူးက ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဝေ့ကျိအန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား လဲကျသွားပြီး အမောဖြေလိုက်ရသည်။ မာကူးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏တပည့်သည် ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်မည်ဟူသော ကတိအား တည်ခဲ့သည်ကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

"ကျိအန်း၊ မင်း လှံရှည်သိုင်းကို သင်ချင်တယ်ဆို။ ငါက လှံရှည်သိုင်းအကြောင်း ဘာမှ မသိပေမဲ့ ညီလေးလုချင်းကတော့ သူ တစ်ခုတတ်တယ်လို့ ပြောတယ်။ မင်း သူ့ဆီကနေ သင်ချင်လား။" မာကူးက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးလု၊ ခင်ဗျားက ဓားသိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။" ဝေ့ကျိအန်း အံ့ဩသွားသည်။ လုချင်း ဓားကိုဆောင်ထားသည်ကိုသာ သူ အမြဲမြင်ဖူးခဲ့သည်။

"ညီလေးလုချင်းက စစ်မှန်တဲ့ သိုင်းပညာပါရမီရှင်ကွ။ ဘယ်သိုင်းပညာမဆို သူ့အတွက်တော့ လွယ်ကူတယ်။ လှံရှည်သိုင်းလည်း ချွင်းချက်မရှိဘူး။" မာကူးက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ပါရမီရှင် မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ဒါပေမဲ့ လှံရှည်သိုင်းအကြောင်းကို နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိတယ်။ သခင်လေး စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် သင်ပေးလို့ ရပါတယ်။" လုချင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် သင်ချင်ပါတယ်ဗျ" ဝေ့ကျိအန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝေ့ကျိအန်း၏ သဘောတူညီချက်နှင့် သခင်မဝေ့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက် လုချင်းသည် တောထဲသို့ ဝင်ကာ ခိုင်ခံ့သော သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းကို ရှာဖွေပြီး လှံတံရှည်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ ဂူထဲသို့ ပြန်ယူလာခဲ့သည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်တော် တတ်ထားတဲ့ လှံရှည်သိုင်းက မူလကတော့ ချီနဲ့သွေးအဆင့် နည်းစနစ်တစ်ခုပါ။ သခင်လေးရဲ့ လက်ရှိအဆင့်က အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်ဖို့ နိမ့်လွန်းနေသေးတဲ့အတွက် သခင်လေးရဲ့ အဆင့်နဲ့ ကိုက်ညီမဲ့ ပုံစံ ၈ မျိုးအဖြစ် ကျွန်တော် ရိုးရှင်းအောင်လို့ ပြုပြင်ပေးထားပါတယ်။ ဒါတွေကို ကျွမ်းကျင်သွားရင်တော့ သာမန် ချီနဲ့သွေးအဆင့် တိုက်ခိုက်သူတွေတောင် သခင်လေးရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

လုချင်းသည် လှံတံရှည်ကို ကိုင်လျက် ဂူခန်းမအလယ်တွင် ရပ်ကာ သရုပ်ပြရန် စတင်လိုက်တော့သည်။ ထိုစဥ် ဝေ့ကျိအန်းကတော့ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

သူ့အမြင်တွင် လုချင်းသည် သူ့အရွယ်ခန့်သာရှိသော သာမန်လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သို့သော် မာကူး၏ စကားများအရ လုချင်းသည် မာကူးကို လှုပ်ရှားမှု တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအချက်နှင့် ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းကို လုချင်း ဖြိုခွင်းခဲ့သော ဖြစ်ရပ်တို့ကြောင့် ဝေ့ကျိအန်းသည် လုချင်း၏ စွမ်းရည်များအပေါ် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

လုချင်းက လှံရှည်သိုင်းကို သရုပ်ပြလိုက်သောအခါ ဝေ့ကျိအန်းလည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ လုချင်းလက်ထဲမှ လှံတံသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေပြီး ဂူတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည့် လှံရိပ်မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ လေထုမှာ လည်ပတ်နေပြီး လှံတံ၏ ရွေ့လျားမှုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

လှံရိပ်များမှ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝေ့ကျိအန်းသည် ဖိစီးမှုကို ခံစားရသလို စွဲလမ်းနှစ်သက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သွားမိသည်။

"ဒါက သခင်လေးလု ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးမယ့် လှံရှည်သိုင်းလား။"

ဝေ့ကျိအန်း တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိပြီး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလာလေ၏။ လုချင်း နောက်ဆုံးကွက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သောအခါ လှံတံကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာဖြင့် ခုနစ်ကြိမ် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ရိုက်ချက်တိုင်းက ဂူကို တုန်ခါသွားစေသည့် လေခွင်းသံများကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

"ဒီနောက်ဆုံးကွက်ရဲ့ နာမည်က ဘာလဲဟင်။" ဝေ့ကျိအန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီသိုင်းကွက်ကို ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဆက်တိုက်ရိုက်ချက်လို့ ခေါ်တယ်။ အဓိကသော့ချက်ကတော့ အသက်တစ်ရှူစာအတွင်းမှာ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲထွက်စေဖို့ပဲ။ အဲ့ဒါကို ကျွမ်းကျင်သွားရင် ဒီလှံရှည်သိုင်းတစ်ခုလုံးကို သခင်လေး တတ်မြောက်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရပြီလေ။" လုချင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဆက်တိုက်ရိုက်ချက်လား..." ဝေ့ကျိအန်းက လေးစားအားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် လိုက်ရွတ်လိုက်မိသည်။

"သခင်လေးလု၊ ကျွန်တော် ဒီလှံရှည်သိုင်းကို သင်ချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပေးပါ"

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒီနည်းစနစ်ရဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ အဓိကသော့ချက်တွေကို ကျွန်တော် သင်ပေးပါ့မယ်။"

လုချင်းက ဝေ့ကျိအန်းကို သင်ကြားပေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မာကူး အံ့ဩနေမိသည်။ လုချင်း သရုပ်ပြခဲ့သော လှံရှည်သိုင်းမှာ ဆန်းကြယ်ပြီး အားပါလှသည်။ အကယ်၍ ဒါက ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသော သိုင်းကွက်ဆိုလျှင် မူရင်း 'ဧကချီ လှံရှည်သိုင်း' က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားလိုက်မည်နည်း။

"ကဲ... ပထမ ပုံစံနှစ်မျိုးရဲ့ အဓိကသော့ချက်တွေကို သခင်လေး နားလည်သွားပြီပဲ။ ဇွဲရှိရှိ လေ့ကျင့်ရင် မကြာခင် ကျွမ်းကျင်လာမှာပါ။ သခင်လေး ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့ ပုံစံတွေကို ဆက်သင်ပေးပါ့မယ်။"

ဝေ့ကျိအန်းတွင် အမှန်ပင် သိုင်းပညာ ပါရမီအချို့ ရှိနေလေသည်။ နာရီဝက်ခန့် သင်ကြားပြီးနောက် ဧကချီ လှံရှည်သိုင်း၏ ပထမ ပုံစံနှစ်မျိုးကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကျန်သည်မှာ လေ့ကျင့်ရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။

"နားလည်ပါပြီ သခင်လေးလု" ဝေ့ကျိအန်းက တက်ကြွစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ လုချင်း၏ ရှင်းပြချက်များမှာ ရှင်းလင်းပြီး မှတ်သားရလွယ်ကူကြောင်း၊ သူ၏ ယခင်ဆရာများ ပေးခဲ့သော ရှုပ်ထွေးသည့် ညွှန်ကြားချက်များထက် များစွာ ရိုးရှင်းကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ကဲ... လောလောဆယ်တော့ ကိုယ့်ဘာသာ လေ့ကျင့်လိုက်ဦး။" ဝေ့ကျိအန်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သဖြင့် လုချင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ့ကို လေ့ကျင့်ရန် ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် မာကူးနှင့် သခင်မဝေ့တို့ ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလု။ ကျိအန်းက သိုင်းပညာကို ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေတာ ဒါ ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ။ အိမ်မှာတုန်းက သူ့အဖေက အတင်းအကျပ် လေ့ကျင့်ခိုင်းတိုင်း သူ့အသက်ကို တောင်းနေသလိုပဲ ဖြစ်နေတတ်တာလေ။" သခင်မဝေ့က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

"ကျိအန်းမှာ သိုင်းပညာ ပါရမီ ကောင်းကောင်းရှိပါတယ်။ သူသာ ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ်အလားအလာက အကန့်အသတ် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။" လုချင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို သိုင်းပညာမှာ ထူးချွန်တဲ့သူ ဖြစ်လာဖို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ပါဘူး။ ဝေ့မိသားစု ပြိုလဲသွားရင်တောင်မှ သူ့ဘာသာသူ အနိုင်ကျင့်မခံရဘဲ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်လေး ရှိစေချင်ရုံပါပဲ။" သခင်မဝေ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လုချင်း တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ ဝေ့မိသားစု၏ အခြေအနေအပေါ် သခင်မဝေ့က အဆိုးမြင်နေကြောင်း သူ သိသည်။ သူတို့၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် ဘိုးဘေး၏ကံကြမ္မာမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေပြီး ထျန်းချန်းဂိုဏ်း၏ ဖိအားကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားနေရသည်မှာ သဘာဝပင်။

"သခင်မ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲ့ဒီလူတွေက သခင်မနဲ့ ကျိအန်းကို လိုက်ရှာနေတုန်းပဲ ဆိုကတည်းက ပင်မအိမ်တော်က တောင့်ခံထားနိုင်တုန်းပဲဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။ မဟုတ်ရင် သခင်မတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ သူတို့ ဒီလောက် အားစိုက်ထုတ်နေစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။" မာကူးက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

သူ့စကားက အဓိပ္ပာယ်ရှိသဖြင့် သခင်မဝေ့၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာတော့လေ၏။

"မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ပင်မအိမ်တော်က တောင့်ခံထားနိုင်တုန်းပဲ။ ကျွန်မ ဒီလို စိတ်ဓာတ်ကျစရာ စကားတွေ မပြောသင့်ပါဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို စိတ်ပူစေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"

"ရပါတယ် သခင်မ။ သခင်မရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဇွဲလုံ့လကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးသားပါ။" လုချင်းက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ သခင်မဝေ့၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အမှန်ပင် လေးစားဖွယ်ကောင်းပြီး သူရော မာကူးပါ သူမကို လေးစားကြလေသည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် လုချင်း၏ ဘဝသည် ဆေးပညာလေ့လာခြင်း၊ သိုင်းကျင့်ခြင်းနှင့် ငါးမျှားခြင်းဟူသော အေးချမ်းသည့် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း သူသည် မာကူးတို့အတွက် ပစ္စည်းများ ပို့ရန်နှင့် လှံရှည်သိုင်းတွင် ဝေ့ကျိအန်း၏ တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လေ့ရှိသည်။

ဤအေးချမ်းသော ရက်များအတွင်း လုချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် တိုးတက်နေခဲ့သည်။ ဆယ်ရက်ခန့်အကြာ နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ဝါးတော၌ လေ့ကျင့်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စွမ်းအင်များ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကိုတောင် ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။"