ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေခြင်းလော၊ လုချင်း စိန်ခေါ်ပြီ၊ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် တိုက်ပွဲ

ထိုအချိန်၌ မြို့တံခါးအနီးတွင် ထျန်းချန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များအပြင် အခြားသော သိုင်းသမားများလည်း ရှိနေကြလေသည်။

သူတို့သည် မြို့အတွင်းရှိ အင်အားစုအသီးသီးမှ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့အနက် အားအနည်းဆုံးသူပင်လျှင် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် နီးစပ်နေသော သိုင်းသမားကောင်းများ ဖြစ်ကြ၏။

မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့အောက် အဆင့်ရှိသူများကို မတိုက်ခိုက်ရဟူသော အမိန့်ပြန်တမ်းအကြောင်း သိရှိပြီးနောက်တွင် လူတို့၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအပေါ် ထားရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မြို့ပြင်တွင် နောက်ထပ် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိနေကြောင်း ကြားသိရသောအခါ၌ သူတို့အားလုံး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြခြင်းပင်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အနီးကပ် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ရှားပါးသည် မဟုတ်ပါလား။ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို လေ့လာပြီး အာရုံခံကြည့်ခြင်းသည် သူတို့၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် အကျိုးရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်စွာဖြင့် လုချင်းသည် ဝမ်ချန်းယီ၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် အရှိန်အဝါ ဖိအားပေးမှုကို မျက်နှာထားပင် မပျက်ဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံရပ်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဤအရာက လူတိုင်းကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဖိအားပေးမှု မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူတို့ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

ဝမ်ချန်းယီနှင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံစဉ်၌ ချန်းခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် သူတို့၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် ဖိအားအောက်တွင် တုန်ခါနေခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခု သူတို့ရှေ့မှ လူငယ်လေးကတော့ အဘယ်ကြောင့်များ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ရသနည်း။

"ဝမ်ချန်ပေ့က မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ အမိန့်ပြန်တမ်းကို တကယ်ကြီး လျစ်လျူရှုထားတဲ့ပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအနေနဲ့ အမိန့်ချိုးဖောက်ခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလားဆိုတာတော့ ကျွန်တော် သိချင်မိသား။"

လုချင်းသည် မြို့တံခါးပေါ်မှ ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာက အခြားသိုင်းသမားများကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေသည်။

ဤလူငယ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် သတ္တိကောင်းလှပေ၏၊

မွေးရာပါနယ်ပယ် မဟာသခင်တစ်ဦးကိုတောင် လူသိရှင်ကြား မေးခွန်းထုတ်ရဲသည်တဲ့လား။

ဝမ်ချန်းယီက စိတ်ဆိုးပြီး သူ့ကို တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်မည်ကို မကြောက်ပေဘူးလော။

ထိုစဉ် ဝမ်ချန်းယီသည် လုချင်းကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အနီးနားရှိ မြို့ရိုးပေါ်၌ အရှိန်အဝါ နှစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံလိုက်မိလေ၏။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်ကာ ကြည့်ရှုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများထဲမှ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်တော့ ဝမ်ချန်းယီ၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ပြောမိလုဆဲဆဲ ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်ရတော့၏။

သို့သော် သူ့ရင်ထဲမှ ဒေါသကိုတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထျန်းကျီမျှော်စင်မှ တပည့်သာ ရှိမနေလျှင် သူသလည် သတ်ဖြတ်ပွဲကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို သူ မထိပါးနိုင်သော်လည်း လုချင်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။

"ကောင်လေး...... မင်းမှာ သတ္တိတော့ ရှိသားပဲ၊ ဉာဏ်လည်း နည်းနည်း ပြေးတာပဲ။ ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်လောက်လေးနဲ့ ငါ့ကို စကားလုံးတွေနဲ့ လာပြီး ရန်စရဲတယ်။ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ အမိန့်ပြန်တမ်းက မင်းကို ငါ အရေးယူလို့မရအောင် တားဆီးထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"မှားတယ်...... မင်းက သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

ဝမ်ချန်းယီ၏ မျက်နှာသည် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လုချင်းကို လူသေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်နေလေသည်။

"ရှုံးအာ...... ဒီကောင်လေးကို ငါ့အတွက် ဖမ်းချုပ်ထားလိုက်စမ်း။ ချက်ချင်း မသတ်နဲ့ဦး၊ အရင်ဆုံး ကောင်းကောင်း နှိပ်စက်လိုက်ဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ။"

သူ့တပည့်ကြီးဖြစ်သော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် လူကောင်ကြီးသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေပြီး ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေးကျိယွဲ့...... ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို မလေးမစား လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ တပည့်ကြီးက သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးတာကတော့ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ အမိန့်ကို မချိုးဖောက်ဘူး မဟုတ်လား။"

ဝမ်ချန်းယီက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်မေးလိုက်သည်။

"မချိုးဖောက်ပါဘူး။" ထိုလူငယ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အောက်က မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်က ငါ့တပည့်ရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်ပါလာရင်ရော၊ အဲ့ဒါ အမိန့်ကို ချိုးဖောက်တာလား။" ဝမ်ချန်းယီက ထပ်မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ချိုးဖောက်တာပဲ။" ထိုလူငယ်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြန်ဖြေလေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ သိပ်ကောင်းတယ်။" ဝမ်ချန်းယီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်၊ "ရှုံးအာ...... ကြားတယ်မလား။ တကယ်လို့ ဟိုအဘိုးကြီးက မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင် မင်းဆရာက သူ့ကို ရှင်းပစ်မယ်။ စိတ်မပူနဲ့။"

"နားလည်ပါပြီ ဆရာ။" လူကောင်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ဝမ်ချန်းယီနှင့် ထိုလူငယ်တို့သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ဖုံးကွယ်မထားသဖြင့် သိုင်းသမားအားလုံးနီးပါး ကြားလိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းက လုချင်းကို သနားဂရုဏာသက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုသန်မာထွားကျိုင်းသော လူငယ်က မည်သူနည်း။ သူသည် ဝေ့မိသားစု၏ခေါင်းဆောင်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူဖြစ်ပြီး မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် မဟာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ လူတိုင်းအနက် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သခင်လေးကျိယွဲ့မှလွဲလျှင် သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူက ထိုလူ့ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့ပြင် ဝမ်ချန်းယီကို ရန်စရန် သူပြောခဲ့သော စကားများကို ဝမ်ချန်းယီက ပြန်လည်အသုံးချလိုက်သဖြင့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာ သမားတော်ကြီးမှာလည်း အချုပ်အနှောင် ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"သမားတော်ကြီး...... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

လူကောင်ကြီး တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာနေသည်ကို မြင်ပြီး ထိုလူထံမှ ပြင်းထန်သော သွေးနှင့်ချီစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ သူတို့အနေဖြင့် ထိုလူကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း မာကူး သိလိုက်သည်။

ဤလူကြီးသည် အမည်မဲ့တောင်ကြားတွင် သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူထက် ပိုမိုသန်မာသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

"အားချင်း...... နောက်ဆုတ်နေ။"

သမားတော်ကြီးသည် သူ့တပည့် ဒုက္ခရောက်သည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်သဖြင့် ဝင်ရောက်ကူညီရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် စောင့်ကြည့်နေသော ဝမ်ချန်းယီက ဤသို့ဖြစ်လာရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

သမားတော်ကြီး လှုပ်ရှားတော့မည်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ဓားချီတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်လေသည်။

"အဘိုးကြီး...... ခင်ဗျားက ကလေးတွေကို အနိုင်ကျင့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ကိုလည်း ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့နော်။"

စွမ်းအားကြီးသော အရှိန်အဝါက မြင့်တက်လာပြီး ဝမ်ချန်းယီ ဝင်တိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုချင်းက သမားတော်ကြီးကို တားလိုက်သည်။

"ဆရာ...... ဆရာ လှုပ်ရှားရမယ့်အချိန် မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဒီလူ့ကို ကျွန်တော် အရင် ဖြေရှင်းပါရစေ။"

"ဒါပေမဲ့ အားချင်း......"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ။ ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဆုတ်ခွာနိုင်ပါတယ်။"

တပည့်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဖျော့တော့သော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သမားတော်ကြီးလည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။

လုချင်းသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သူဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ချက်မရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်လေ့မရှိသည်ကို သူ သိသည်။

ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်မည်နည်းဟု သူ စဉ်းစား၍ မရသော်လည်း၊ တပည့်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကြောင့် လုချင်းကို ယုံကြည်ဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

"သခင်လေးလု...... မင်းက ဟိုလူဆိုးကြီးနဲ့ တိုက်မလို့လား။"

နွားလှည်းပေါ်ရှိ ဝေ့သခင်မမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

"အချိန်ဆွဲပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်တော့ လိုတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ သခင်မ...... သခင်မတို့ရဲ့ ဝေ့မိသားစုက စစ်ကူတွေက နှေးလွန်းတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ စောင့်နေတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရသေးဘူး။"

လုချင်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ...... ကျွန်မလည်း မသိဘူး...... အိမ်တော်မှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့ ကြန့်ကြာနေတာလား မသိဘူး......"

ဝေ့သခင်မက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝေ့မိသားစု ခေါင်းဆောင် အမြန်ရောက်လာပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လုချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ဝါးခြင်းတောင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ယန်၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ကာ နွားလှည်းပေါ်မှ သူ့တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်လီ...... ညီမလေးကို ကာကွယ်ပေးထား။ ဘယ်သူ့မဆို ညီမလေးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရင် အညှာအတာမရှိ သတ်ပစ်လိုက်။"

ဝေ့သခင်မနှင့် သူမ၏သားမှာ ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး ရှောင်လီက ဘယ်သူလဲဟု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုချင်းက ဓားကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုချင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော မာကူးတစ်ယောက်သာလျှင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

အမည်မဲ့တောင်ကြားတွင် လုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ လုချင်းသည် ကိုယ်ပျောက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါလေးကို အသုံးပြုပြီး ထိုလူကြီးကို တိုက်ခိုက်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူက ထိုသတ္တဝါလေးကို ရှောင်ယန်အား ကာကွယ်ခိုင်းထားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့ ငါ့ညီလေးက ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် မာကူး မတားဆီးနိုင်မီမှာပင် လုချင်းသည် အဝေးသို့ လျှောက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တံခါးအနီးရှိ သိုင်းသမားများလည်း အလားတူ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူငယ်သည် ထွက်မပြေးသည့်အပြင် လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုလူကြီးထံသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

"ဒီလူငယ်လေး ရူးသွားပြီလား။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် မဟာသခင်တစ်ယောက်ကိုတောင် သူက တိုက်ချင်နေတာလား။"

"ဒီကောင်လေး ကြောက်လွန်းလို့ ရူးသွားပြီ ထင်တယ်။ အခုဆို အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်တော့မှာလေ။"

"အသက်ကလေးက ငယ်သလောက် ဉာဏ်မရှိလိုက်တာ၊ သူ့ပြိုင်ဘက်က ဘယ်လောက်သန်မာလဲဆိုတာ မမြင်ဘူးလား။"

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ၊ ဒီကောင်လေးတော့ သေမှာ သေချာသွားပြီ။"

......

မြို့တံခါးဝတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း အလားတူ အံ့ဩသွားကြသည်။

ဝမ်ချန်းယီ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီးနောက် မဲ့ပြုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တကယ်ပဲ၊ ပါရမီလေး နည်းနည်းရှိတာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းထက်တယ်ထင်ပြီး ကိုယ့်အကန့်အသတ်ကို နားမလည်တဲ့ကောင်။

ကောင်းတာပေါ့၊ ရှုံးအာက သူ့ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းချုပ်လို့ ရတာပေါ့။

ပြီးရင် ဝေ့မိသားစုသားအမိကိုလက်လွှဲပေးဖို့ ဟိုအဘိုးကြီးကို ဖိအားပေးရမယ်။

"ကျိယွဲ့...... ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ။ သိပ်ကို မဆင်မခြင်နိုင်လွန်းတယ်။"

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူ့သူငယ်ချင်းကို မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။"

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း လုချင်းကို ကြည့်နေသော သူ့မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေလေသည်။

မနေ့က လမ်းတစ်ဝက်ရှိ အိမ်တွင် လုချင်းကို တွေ့စဉ်က လုချင်းသည် တစ်မူထူးခြားသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး၊ မြူခိုးများကြားတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး အမြဲပေးစွမ်းခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က သူ့အာရုံအများစုမှာ သမားတော်ကြီးအပေါ်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် သိပ်ပြီး အလေးမထားခဲ့မိပေ။

အခုကြည့်ရတာ လုချင်းက သူထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး ထူးခြားပုံရသည်။

ထိုလူငယ်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ့မျက်လုံးများမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သိုင်းသမားများစွာ၏ အကြည့်အောက်တွင် လုချင်းသည် လူကောင်ကြီးရှေ့သို့ ရောက်သွား၏။

ထို့နောက်၌ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ထိုလူကြီးနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များ ပေါ်လာသည်။

ထူထပ်သော အနီရောင်အလင်းတန်းများကြားတွင် စာလုံးအချို့ ပေါ်လာလေ၏။

[ကျောက်ရှုံး - ထျန်းချန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်၊ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ဝမ်ချန်းယီ၏ တပည့်ကြီး၊ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သော စရိုက်ရှိသည်။]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၊ ဓားသိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။]

[တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်ကို အချိန်တိုအတွင်း နှစ်ဆတိုးစေနိုင်သော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။]

သူ့နတ်မျက်စိစွမ်းရည်မှ ဖော်ပြထားသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ပြီး လုချင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဝမ်ချန်းယီ၏ နောက်ထပ်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤတပည့်ကြီး၏ စရိုက်မှာ မမျှော်လင့်ထားစွာဖြင့် ဆိုးရွားပုံမရပေ။

သူနှင့် ရှောင်လီ သတ်ခဲ့သော အရင်လူများမှာမူ လူကောင်းများ မဟုတ်ကြချေ။

"ကောင်လေး...... မင်းမှာ သတ္တိတော့ ရှိသားပဲ။ မင်း အခု ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်မယ်ဆိုရင် မင်းအလောင်းကို အကောင်းပကတိ ထားပေးဖို့ ငါ့ဆရာကို ငါ တောင်းဆိုပေးလို့ ရတယ်။"

လူကောင်ကြီးသည် လုချင်းကို လေးစားမှုအရိပ်အယောင်အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်ရဲလောက်အောင် သတ္တိရှိသော ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပင်။

လုချင်းက မောက်မာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်စုံတစ်ခုကို အားကိုးစရာ ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီသတ္တိတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူ လေးစားဖို့ လုံလောက်နေပြီ။

"စေတနာထားပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ မွေးရာပါ ခေါင်းမာတတ်တဲ့ အကျင့်ရှိနေတော့ ဘယ်တော့မှ အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ မတောင်းပန်တတ်ဘူးလေ။ ဒူးထောက်ပြီး ရှင်သန်ရမယ့်အစား မတ်တတ်ရပ်ပြီးပဲ သေလိုက်ပါ့မယ်။" လုချင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက သတ္တိရှိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခွန်အားကကော မင်းရဲ့ အရိုးလို မာကျောရဲ့လားဆိုတာတော့ ငါ သိချင်မိသား။"

လူကောင်ကြီးက လုချင်းကို ချီးကျူးရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"စကားတွေ အများကြီး ပြောနေလို့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ လက်တွေ့ပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။ ခင်ဗျားကျောကုန်းပေါ်က တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားလည်း ဓားသမားတစ်ယောက်မလား။ ဓားထုတ်လိုက်ပါ။"

လုချင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်ပဲ ရှိတဲ့ မင်းနဲ့တိုက်ဖို့ ငါ ဓားထုတ်စရာ မလိုဘူး။ အဲ့ဒါက ဟာသ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။" လူကောင်ကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး "တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို ဓားထုတ်ရအောင် ဖိအားပေးနိုင်ရင်တော့ ငါ့ဆရာကိုတောင် မတောင်းဆိုတော့ဘဲနဲ့ မင်းအလောင်းကို အကောင်းပကတိ ချန်ထားပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။"

"ဟုတ်လား...... ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

လုချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချကာ ဓားသိုင်းကွက် အနေအထား ယူလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သတိထားနော်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားသိုင်းက လက်သီးသက်သက်နဲ့ တားဆီးဖို့ မလွယ်ကူဘူး။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါတစ်ခုက လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားပြီး လုချင်း၏ ပုံရိပ်သည်လည်း နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ ပြန်လည်ပေါ်လာသောအခါတွင်တော့ လူကောင်ကြီး၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီပင်။

လှိမ့်ဝင်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို သယ်ဆောင်ထားသည့် တောက်ပသော ဓားရောင်ခြည်တစ်ခုသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ လူကောင်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းကျဆင်းလာတော့သည်။

"ဘာ"

လူကောင်ကြီးမှာတော့ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုချင်း၏ ဓားသိုင်းပညာ နက်နဲမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်ကို အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရှောင်တိမ်းသည်ဖြစ်စေ ထိမှန်ခံရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရပါ၏။

ရှောင်လွှဲ၍မရသော သေစေနိုင်သည့် ဓားချက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် လူကောင်ကြီးသည် အလိုအလျောက်ပင် ကျောဘက်သို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကျဆင်းလာသော ဓားရောင်ခြည်ကို ခုခံရန် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

ချလွင်

နားကွဲမတတ် စူးရှသော ဓားချင်းရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၌ ပြင်းထန်သော ဓားအချင်းချင်း ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လေစီးကြောင်းများ ဝဲပျံသွားပြီး လုချင်းရော လူကောင်ကြီးပါ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်စီ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

"တွေ့တယ်မလား။ ကျွန်တော့်ဓားသိုင်းက ခုခံဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ ပြောသားပဲ။"

လုချင်းသည် အက်ရာတစ်ခု ထင်သွားသော သူ့ဓားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အလားတူ အက်ရာထင်နေသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာထားနှင့် လူကြီးကိုပါ ကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်လေ၏။