မီးဓာတ်ဂူနှင့် ကြီးထွားလာသော ဒယ်အိုးကြီး

"ရတနာကို လိုက်ကြည့်ရမယ်ဟုတ်လား။"

သမားတော်ကြီးချန်သည် ဝေ့ရှန်ဟိုင်ထံမှ ထိုကဲ့သို့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်အံ့သြသွားလေသည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ရထားတဲ့ ရတနာက စိတ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ အနှစ်သာရတစ်ခု ပါဝင်နေတယ်ဗျ။ အဲ့ဒါက သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိစေမှာပါ။ အထူးသဖြင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် လေ့လာကြည့်ရှုတာက အရမ်းကို ထိရောက်မှုရှိတာမလို့ ဆရာ့ရဲ့ အနာဂတ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်ဗျ။"

သမားတော်ကြီးက ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါက ခင်ဗျားတို့ ဝေ့မိသားစုရဲ့ ရတနာပဲလေ။ ကျွန်တော့်လို အပြင်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ကတော့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။"

သမားတော်ကြီးချန်သည် ရတနာများကို အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားသူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဝေ့မိသားစုကို စေတနာသက်သက်ဖြင့် ကူညီခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပြီး အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်ကိုးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ သမားတော်ကြီးချန်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားက ကျွန်တော်တို့ ဝေ့မိသားစုအတွက် တကယ့်ကို ဘဝသစ်တစ်ခု ရလိုက်သလိုပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ ဝေ့မိသားစုမှာ ဆရာ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေ မရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသဖို့အတွက် ဒီရတနာရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အနှစ်သာရကို မျှဝေခံစားခွင့်ပေးတာလေးပဲ ရှိတာပါ။"

နောက်ဆုံးတွင် ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်မှုအောက်၌ သမားတော်ကြီးချန်သည် သူ၏တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်ပြီး စားသောက်ပွဲအပြီးတွင် ရတနာ၏ နက်နဲမှုကို လေ့လာရန် သဘောတူလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ၌ အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ လုချင်းနှင့် မာကူးတို့ကိုပါ သူနှင့်အတူ ခေါ်သွားလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည်လည်း ဤအချက်ကို ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။ ဝေ့သခင်မနှင့် သားဖြစ်သူ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လုချင်းနှင့် မာကူးတို့၏ ကျေးဇူးကြောင့်ဖြစ်သည်ကို သူသိပြီးသား ဖြစ်သည်။

စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် သမားတော်ကြီးချန်နှင့် အခြားသူများသည် ခေတ္တနားနေပြီး ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ နောက်သို့လိုက်ကာ အိမ်တော်နောက်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဝေ့အိမ်တော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ မြင့်မားသော မျှော်စင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

"သမားတော်ကြီးချန်... ကြွပါ။"

မျှော်စင်အတွင်း၌ ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ရာ ခြောက်သွေ့သော လေငွေ့တစ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သမားတော်ကြီးချန်သည် လျှို့ဝှက်တံခါးမှ မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားသော လှေကားထစ်များကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ အိမ်တော်ရဲ့ ရတနာကို မြေအောက်မှာ သိမ်းဆည်းထားတာလား။"

လုချင်းကမူ တိတ်တဆိတ် သတိထားနေပြီး လျှို့ဝှက်တံခါးဆီသို့ သူ၏နတ်မျက်စိအစွမ်းကို အသုံးပြု၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လျှို့ဝှက်တံခါးမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြွယ်ဝသည့် အနီရောင်အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရ၏။

[လျှို့ဝှက်တံခါး - ထူးခြားသော မြေအောက်နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသည့် ဝင်ပေါက်တစ်ခု။]

[တံခါး၏ အနောက်ဘက်တွင် ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေပြီး ရတနာတစ်ခုကို ဝှက်ထားပုံရသည်။]

[စောင့်ကြပ်ထားသော ယန္တရားများ ပါဝင်သော်လည်း လက်ရှိတွင် လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးပါ။]

လျှို့ဝှက်တံခါးပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချင်း အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ဝေ့မိသားစု ရတနာများ သိမ်းဆည်းရာနေရာဖြစ်ပြီး ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် သူတို့ကို လှည့်စားခြင်း မရှိပေ။ ယန္တရားများနှင့် ပတ်သက်၍မူ နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ အရေးကြီးသော ရတနာများ သိမ်းဆည်းထားသည့်နေရာကို အဘယ်ကြောင့် စောင့်ကြပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော်လည်း လုချင်းသည် သူ၏သတိကို လုံးဝ မလျှော့ချလိုက်ပေ။ သံသယလွန်ကဲနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း လိုအပ်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုသည် အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လျှို့ဝှက်တံခါး ပွင့်သွားပြီးနောက် ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ရှေ့မှ ဦးဆောင်၍ ဝင်သွားလေသည်။ သူသည် အခြားသူများကို ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို သိထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝေ့မိသားစုတွင် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးမျှ မရှိကြောင်း ပြသရန်အတွက် သူသည် ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်ကာ ဝေ့ရှင်းဟယ်နှင့် လုချင်းတို့ကို အတူတူ လျှောက်စေခဲ့သည်။

သမားတော်ကြီးချန်၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက ဝေ့ရှင်းဟယ်ကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကိစ္စသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူအုပ်စုသည် ဆီမီးအိမ်များ ထွန်းညှိထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်ဆင်းသွားကြသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက် အမှောင်ကျမနေပေ။ လမ်းလျှောက်နေရင်း လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လမ်းကြောင်းသည် ပို၍ ပူနွေးလာပြီး လေထုထဲရှိ ဒြပ်စင်စွမ်းအင်များ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံထားသော်လည်း သူ၏ ချီလမ်းကြောင်းများ မပွင့်သေးသဖြင့် ရှိနေသော ဒြပ်စင်စွမ်းအင် အမျိုးအစားကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

သမားတော်ကြီးချန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။ "မီးဓာတ်စွမ်းအင်တွေက တော်တော်လေး သိပ်သည်းတာပဲ။ ဒီခရိုင်အောက်မှာ ဒီလိုနေရာမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားမိဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အိမ်တော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တကယ်ကို နက်ရှိုင်းတာပဲဗျာ။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် အဘယ်ကြောင့် မီးဓာတ်စစ်မှန်သောချီကို ကျင့်ကြံသနည်းဆိုသည်ကို ယခုမှ သမားတော်ကြီးချန် နားလည်သွားတော့သည်။ မီးဓာတ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော ဤကဲ့သို့နေရာမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် မီးဓာတ်ဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံရာ၌ နှစ်ဆမျှ ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီနေရာကို ကျွန်တော်တို့ ဝေ့မိသားစု တည်ဆောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဘိုးဘေးတွေ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ထူးခြားတဲ့နေရာတစ်ခုပါဗျ။ ဘယ်အချိန်လောက်ကတည်းက ရှိနေခဲ့လဲဆိုတာလည်း မသိရတော့ ကျွန်တော်တို့က ဒီနေရာရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ခံစားနေရရုံ သက်သက်ပါပဲ။"

စကားပြောရင်း လျှောက်လာကြရာ ရုတ်တရက် လှေကားထစ်များ ဆုံးသွားပြီး မြေပြင်ညီညာသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထပ်လျှောက်ပြီးနောက် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ကျယ်ဝန်းသော ဂူကြီးတစ်ခုသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့၏။

ဂူနံရံများသည် ကျောက်နှင့် ကျောက်စိမ်း ရောစပ်ထားသကဲ့သို့ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ ရှိနေပြီး ထူးဆန်းသော ဂါထာမန္တန်အစီအရင်များ ရေးထွင်းထားလေသည်။ ဂူ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျောက်တုံးစင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် လူတစ်ပိုင်းခန့် မြင့်သော အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ ဒယ်အိုးကြီးတစ်လုံး ရှိနေကာ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းသည် သမားတော်ကြီးချန်နှင့် အခြားသူများကို ငေးမောသွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော မာကူးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေလေသည်။

လုချင်းတစ်ဦးတည်းသာ ဂူ၏ ရင်းနှီးသော တည်ဆောက်ပုံကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ဂူနံရံများပေါ်ရှိ ဂါထာမန္တန်များကို သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ မီးဓာတ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဂါထာမန္တန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံ နည်းလမ်းသည် သူ့အတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေလေသည်။

ဒီဂူက မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာများလား။

အတွေးတစ်ခုက လုချင်း၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သမားတော်ကြီးချန်က သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဝေ့ကြီး... ဒီဒယ်အိုးက..."

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီအနီရောင်ဖျော့ဖျော့ ဒယ်အိုးကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ဝမ်ချန်းယီနဲ့ ကျွန်တော် ထူးဆန်းတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ရတနာတွေထဲက တစ်ခုလေ။ အားလုံးထဲမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးပေါ့။ ဝမ်ချန်းယီက ဒါကို ရယူဖို့အတွက် အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်။"

မာကူးက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီဒယ်အိုးက ကြည့်ရတာ သာမန်မဟုတ်ဘူးဗျ။ ဝမ်ချန်းယီက သခင်ကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ယူသွားခွင့် ပေးလိုက်တာလဲ။"

လုချင်းလည်း ထပ်တူပင် နားမလည် ဖြစ်နေမိသည်။ ထို့အပြင် ဒယ်အိုးသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အလွန်လေးလံပုံရကာ အနည်းဆုံး ပေါင်တစ်သောင်းခန့် အလေးချိန် ရှိပေလိမ့်မည်။ ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ၎င်းကို ဘယ်လို ပြန်သယ်လာခဲ့သနည်း။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ၎င်းကို လိုချင်တပ်မက်သူပေါင်းများစွာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပေါ့။ ဝမ်ချန်းယီနဲ့ ငါ ဒါကို စတွေ့တုန်းက ဒယ်အိုးက လက်မလောက် အရွယ်အစားပဲ ရှိသေးတာ၊ သံချေးတွေတက်ပြီး ဘာမှ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ပုံစံပေါ့။ ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဒါကို အသေးအဖွဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုလို့ပဲ ထင်ခဲ့ကြတာ။ အဲ့လိုသာ မဟုတ်ရင် ဝမ်ချန်းယီလို ကပ်စေးနည်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ လူက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယူခွင့်ပေးပါ့မလဲ။"

"လက်မလောက် အရွယ်အစား ဟုတ်လား။"

မာကူးက မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်မှ ဒယ်အိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မူလပုံစံကို စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။ လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးချန်တို့ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ယုံရခက်ပေမဲ့ အဲ့တာက တကယ်ပါပဲ။ ငါ ဒီဒယ်အိုးကို ရပြီးတဲ့နောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ သယ်ပြီး သွားခဲ့ပေမဲ့ ဘာထူးခြားတာမှ မပြခဲ့ဘူးလေ။ ငါ ဝေ့အိမ်တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာ အခက်အခဲနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အချိန် ဒီဘိုးဘေးပိုင် မြေအောက်ခန်းထဲမှာ လေ့ကျင့်ရင်းနဲ့ ဒီက သန့်စင်တဲ့ မီးဓာတ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ထိတွေ့မိမှပဲ သူ့ရဲ့ နက်နဲမှုတွေကို စပြီးပြလာတော့တာပဲ။"

"သူ့ရဲ့ ထူးခြားမှုကို ငါ တွေ့ခဲ့ပြီးတော့ ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်တယ်လေ။ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကြီးထွားလာတာကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရတာပေါ့။ လက်မလောက် အရွယ်အစားကနေ လက်သီးဆုပ်လောက်... ပြီးတော့ ပန်းကန်လုံးလောက်... ရေအိုးလောက်... အခုလို ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မင်းတို့တွေ မြင်တွေ့နေရတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတော့တာပါပဲ။"

"ကြီးထွားလာတဲ့ ဒယ်အိုးကြီး ဟုတ်လား။"

မာကူး၏ ပါးစပ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဟသွားပြန်သည်။ ဝေ့ရှန်ဟိုင် ပြောပြသည်မှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားစေသည်။

လုချင်းလည်း ထပ်တူပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ထို့နောက်၌ သူသည် တိတ်တဆိတ် သူ၏နတ်မျက်စိအစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး အနီရောင် ဒယ်အိုးကြီးကို အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်လေသည်။