အသက်သင်္ကေတ၏ မူဘောင်နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

လူတိုင်း မြေအောက်ခန်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ မျက်နှာတွင် ကြောင်ငေးငေး အမူအရာ ရှိနေဆဲပင်။

အခြားသူများမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ပါးကြသဖြင့် သမားတော်ကြီး၏ စောစောက ထူးခြားမှုကို သိပ်နားမလည်ကြပေ။ သို့သော် မွေးရာပါနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော သူကမူ မွေးရာပါနယ်ပယ် စစ်မှန်သောချီ နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်၊ အထူးသဖြင့် ဓာတ်သဘာဝချင်း လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည့်အခါ မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

၎င်းတို့ကို ရောနှောပေါင်းစပ်ပြီး အပြန်အလှန် အကျိုးပြုစေကာ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရန် ပြုလုပ်ခြင်းအကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှပေ၏။

သို့သော် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော ဤကိစ္စသည် သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လေသည်။ ဤအချက်က ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ သိုင်းပညာနှလုံးသားကို ရိုက်ချိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး မွေးရာပါနယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း သူနှင့် သမားတော်ကြီးကြား ကွာဟချက်သည် ကြီးမားလွန်းလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒယ်အိုးပေါ်မှ ထူးဆန်းသော အနှစ်သာရကို သူ အနည်းဆုံး ခုနစ်ကြိမ်၊ ရှစ်ကြိမ်ခန့် ဉာဏ်အလင်းယူ လေ့လာဖူးခဲ့သည်။ သို့သော် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် သူရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးသည် ယခုတစ်ကြိမ် သမားတော်ကြီး ရရှိသွားသည်ကို မမီနိုင်ပေ။

မထွက်ခွာမီ လုချင်းသည် လီဟော်ဒယ်အိုးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒယ်အိုးမှ သူရရှိလိုက်သော အမွေအနှစ်တွင် လီဟော်ဒယ်အိုးကို သန့်စင်နည်းလည်း ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းသည် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို သန့်စင်ရန်အတွက် အလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လိုအပ်ပြီး အနည်းဆုံး မွေးရာပါနယ်ပယ် အထက်တွင် ရှိရပေမည်။

သူ၏ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ဤဒယ်အိုးကို သန့်စင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် လုချင်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် လီဟော်ဒယ်အိုးကို သန့်စင်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါမှသာ ဝေ့မိသားစုထံမှ ၎င်းကို ရယူရန် နည်းလမ်းရှာကြံပေတော့မည်။

ထိုအချိန်မရောက်မီအထိ ဤဒယ်အိုးကို မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာထားရှိပြီး စွမ်းအင်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းစေခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ မြေအောက်ခန်းမှ ထွက်လာကြသောအခါ၌ ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် လူတိုင်း စိတ်ခံစားချက် ကောင်းမွန်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်နှင့် မာကူးတို့သည် လီဟော်ဒယ်အိုး၏ ထူးဆန်းသော အနှစ်သာရမှ များစွာသော သိမြင်နားလည်မှုများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သမားတော်ကြီးလောက် မများပြားသော်လည်း သူတို့အတွက် အကျိုးရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် အပြင်သို့ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် သီးသန့်ကျင့်ကြံရန် အခန်းကိုယ်စီသို့ ပြန်သွားကြတော့သည်။

လုချင်းသည်လည်း ဝေ့သခင်မထံမှ ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက် ဝေ့မိသားစုမှ စီစဉ်ပေးထားသော ဧည့်ဆောင်သို့ အနားယူရန် ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုညတွင် ရှောင်ယန်သည် ရှောင်လီကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ကလေးနှစ်ယောက်သည် သူ့ဘေးရှိ ခုတင်ငယ်လေးပေါ်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေကြသည်။

လုချင်းကမူ မအိပ်ဘဲ ခုတင်ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေ၏။ သူ ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ခန်းထဲတွင် လီဟော်ဒယ်အိုးမှ ထုတ်လွှတ်သော ထူးဆန်းသည့် အနှစ်သာရကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခု လုံလောက်သော အင်အားရှိနေပြီဖြစ်၍ သူသည် နောက်ထပ် စိတ်ဝိညာဉ်ဂါထာတစ်ခုကို ဆက်လက် ပုံဖော်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

မျက်ခုံးကြားမှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတည်ရှိရာ နေရာထဲတွင် လုချင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဝီရိယရှိရှိ စုစည်းနေလေ၏။ ဤစိတ်ဝိညာဉ် အတက်အကျများကို ရှိနှင့်ပြီးသား စိတ်ဝိညာဉ်ဂါထာ၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားသည်။

လုချင်း ပုံဖော်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဂါထာ အသစ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပုံပေါ်လာတော့သည်။ အရာအားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဂါထာ အသစ်တစ်ခု အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းပြီးသွားသောအခါ အစောပိုင်းက ဖွဲ့စည်းထားသော ဂါထာသည် ဘေးသို့ ရွေ့သွားပြီး ဂါထာသစ်နှင့် ထူးခြားသော ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပတ်လည်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေကြသည်။

ထို့နောက် လုချင်းသည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတည်ရှိရာ နေရာတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတည်ရှိရာ နေရာသည် ပို၍ပင်တည်ငြိမ်လာပြီး ၎င်း၏ နယ်ပယ်သည်လည်း သိသိသာသာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ အမြည်းသဘောမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းများအရ အသက်သင်္ကေတ၏ မူဘောင် အမှန်တကယ် ပုံပေါ်လာမည့် တတိယမြောက် အဓိကဂါထာကို ဖွဲ့စည်းပြီးချိန်မှသာ စစ်မှန်သော အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံလောက်သေးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တတိယမြောက် ဂါထာကို စတင် စုစည်းလိုက်တော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိလိုက်ဘဲ ကြက်တွန်သံ သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လုချင်းသည် တတိယမြောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဂါထာကို ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

တတိယမြောက် ဂါထာ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ၎င်းသည် အခြား ဂါထာနှစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်မှု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ထူးခြားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်သွားတော့သည်။

လုချင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီးနောက်၌ သူ၏ မျက်ခုံးကြား စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတည်ရှိရာ နေရာတွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတည်ရှိရာ နေရာအတွင်းရှိ နေရာလွတ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး မူလအရွယ်အစားထက် ဆယ်ဆခန့် ကြီးမားလာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချင်းသည် သူ၏စိတ်အာရုံ အလွန် ကြည်လင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်ပလောကကို အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းသည်လည်း ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စူးရှထက်မြက်လာသည်။ ဝေ့အိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုအတွင်း၌ ရှင်းလင်းစွာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

လုချင်းက တွေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဆရာ ပြောပြောနေတဲ့ ကမ္ဘာလောကထဲက ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအင်တွေလား။"

လုချင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုထဲတွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် အရောင်အသွေး စုံလင်စွာ ကွန့်မြူးနေကြသည်။ အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ဒြပ်စင်စွမ်းအင်များကို ရှင်းလင်းစွာ "မြင်" နေရလေသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ မြူခိုးကြားမှ ကြည့်ရသလို ဝါးတားတား မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် သူ၏ ချီလမ်းကြောင်းများ မပွင့်သေးသဖြင့် ဤဒြပ်စင်စွမ်းအင်များကို "မြင်" နေရသော်လည်း မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့... အခု ငါ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရင်တောင်မှ ငါ့အတွက် အကျိုးထက် အဆိုးက ပိုများလိမ့်မယ်။"

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို သောက်သုံးထားသော လုချင်းတွင် ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိလေသည်။ ယခု သူသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အလားအလာများကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် အများအပြားကိုလည်း မကျွမ်းကျင်သေးချေ။

မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ စောစီးစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် အကျိုးရှိသည်ထက် အန္တရာယ် ပိုများပေလိမ့်မည်။ အဆင့်မြင့် အမွေအနှစ်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူအနေဖြင့် အခိုင်မာဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်ကသာ လုံလောက်သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် လမ်းကြောင်းကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူသိထားပါ၏။

"ဒါပေမဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ မလောပေမဲ့ ငါ ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်မှာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့တာ လုံလောက်ပြီ။ အခု အဆင့်တက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

လုချင်းသည် ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး တံခါးကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ကာ အပြင်ဘက် ခြံဝင်းငယ်လေးထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်၌ ကောင်းကင်မှာ အနည်းငယ် လင်းစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် နံနက်ခင်း နှင်းစက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရင်း သူ၏ လက်သီးသိုင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ စတင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့်အတူ သူ၏ ချီနှင့်သွေးသည် ပိုမိုအားကောင်းစွာ စီးဆင်းလာသည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ရေကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြေပြစ်ပြီး ကြည့်ရှုသူကို နှစ်သက်စေကာ သိုင်းပညာရှင်သခင် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသနေလေ၏။

ယခု လုချင်း၏ ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်း ပထမ ၁၈ ကွက်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပါဝင်နေသဖြင့် ဆရာ့ထက် မလျော့နည်းတော့ပေ။

လုချင်းသည် တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် လေ့ကျင့်လာရာ မကြာမီ ၁၈ ကွက်မြောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပုံမှန် လေ့ကျင့်မှုအရဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် နံနက်ခင်းလေ့ကျင့်ခန်းကို ရပ်တန့်လိုက်မည် သို့မဟုတ် ပထမကွက်သို့ ပြန်သွားပြီး အစမှ ပြန်လည်စတင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတူညီတော့ပေ။

လုချင်း၏ လက်သီးဟန် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူမှုသည် အလွန် ရှည်လျားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီနှင့်သွေး စီးဆင်းမှုသည် သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားကာ ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဝင်သွားတော့သည်။

လျင်မြန်စွာပင် လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်ကြားရှိ အတားအဆီးကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ဤမျှ လွယ်ကူသော အဆင့်တက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လုချင်းသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့်ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော ကာလကြာမြင့်စွာကတည်းက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကြိုတင် ကျင့်ကြံထားပြီးဖြစ်ကာ သိုင်းပညာရှင်သခင် အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော ဓားသိုင်းနယ်ပယ်ကိုလည်း နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ပြီးပြည့်စုံမှုကို လိုလားသောကြောင့် သူသည် ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့် တွင် ဆက်နေပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မပြတ်တမ်း သွေးတိုးစမ်းနေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခု ဤအဆင့်တက်ခြင်းသည် သဘာဝကျသော တိုးတက်မှု ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

"ဘယ်သူလဲ..."

သို့သော် လုချင်း၏ အဆင့်တက်လိုက်သော အရှိန်အဝါသည် ဝေ့အိမ်တော်အတွင်းရှိ အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါ အများအပြားသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြတော့လေ၏။