အခန်း (၂၅၄)

သာမန်ပြည်သူများသာမက ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြပြီး ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ မြင့်တက်လာကြသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလဲ။ အသံကြားရုံနဲ့တင် လူကို ဒီလောက် နေရခက်အောင် လုပ်နိုင်တာလား”

“ငါ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေအားလုံး တုန်ခါနေပြီး ချီစွမ်းအားတောင် သုံးလို့မရတော့ဘူး”

“တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အသံပဲ၊ ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်မျိုးလဲ”

“ဒါ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဆင့် မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါဆိုရင်...”

လူတိုင်းက ထိုအသံရှင်၏ အဆင့်အတန်းကို အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းနေကြသည်။ ထိုစဉ် နန်းတော်အတွင်းမှ ထွားကျိုင်းမြင့်မားသော လူရိပ်တစ်ခု ခုန်ထွက်လာသည်။ သူသည် နန်းတော်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ရွှေဝါရောင် ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားကာ သန်စွမ်းနက်မှောင်သော ဆံနွယ်များမှာ ဝဲဖြာကျနေသည်။

သူ၏ စူးရှသော မျက်ဝန်းများက အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို အထင်သေးသလို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ဆက်လက်ရယ်မောနေလေသည် - “ဟားဟားဟား….၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ အောင်မြင်သွားပြီ” သူ၏ အသံကြောင့် ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စင်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကြယ်တာရာချီအဆင့်ရှိသော နန်းတော်အစောင့် တပ်မှူးလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူသည် အပေါ်မှပုဂ္ဂိုလ်မှာ မိမိတို့၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းမှတ်မိသွားပြီး - “အားလုံး မထိတ်လန့်ကြနဲ့၊ ဒါ ငါတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ပဲ” ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည် - “အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ၊ သက်တော်သောင်းကျော် ရှည်ပါစေ”

မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ - “အမတ်မင်းတို့၊ အခမ်းအနားတွေ လုပ်မနေကြနဲ့တော့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဒူးထောက်နေသော အစောင့်တပ်သားများမှာ ၎င်းတို့အား မ၍တင်လိုက်သည့် ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ယခင်က အရှင်မင်းကြီးသည် ဤကဲ့သို့ စွမ်းအင်များကို ပြသနိုင်သော်လည်း တစ်ကြိမ်လျှင် လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ကိုသာ မတင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ လူပေါင်းတစ်ထောင်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မတင်နိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဤသို့သော စွမ်းအားမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

တပ်မှူးဖြစ်သူက အပေါ်သို့ ထပ်မံမော့ကြည့်လိုက်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်သွားပြန်သည်။ ယခင်က အရှင်မင်းကြီး၏ စွမ်းအားမှာ သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိသဖြင့် ရှေ့ကလူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း ယခုမူ အရှင်မင်းကြီး၏ ကျောပြင်ကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။ အရှင်မင်းကြီးမှာ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းကာ တောက်ပသော နေမင်းပမာ လက်လှမ်းမမီနိုင်တော့ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ရှေ့တွင် သူသည် ဓားကိုပင် ဆွဲထုတ်ရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

တပ်မှူးက သတိထား၍ မေးလိုက်သည် - “အရှင်မင်းကြီး... အောင်မြင်သွားပြီလား။ ကောင်းကင် အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား”

မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြကာ - “မှန်တယ်”

တပ်မှူးမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး - “ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ အခုဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးဟာ လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ”

ကျန်ရှိသူများကလည်း လိုက်လံ ဟစ်အော်ခဲ့ကြသည် - “ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ အခုဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးဟာ လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ”

မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်က တစ်ဖန် ရယ်မောလိုက်ပြီး - “ကောင်းပြီ၊ မောင်မင်းတို့ရဲ့ စကားတွေကို ငါကိုယ်တော် သဘောကျတယ်။ အားလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ငွေတေး တစ်ထောင်စီ ပေးသနားမယ်”

မကြာမီမှာပင် မဟာရွှယ်နိုင်ငံမှ အမတ်များအားလုံး ဝမ်းသာအားရ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဧကရာဇ်သည် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ နိုင်ငံသစ် ထူထောင်နိုင်ခြင်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ရသော အောင်ပွဲကြီး ဖြစ်ချေသည်။ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးရှိသော နိုင်ငံမှာ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း နိုင်ငံများ စာရင်းတွင် ဝင်သွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အင်ပါယာကြီးများပင် အလွယ်တကူ မထိရဲသည့် အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

“အမတ်မင်းတို့... ငါကိုယ်တော် စိတ်ကြည်နေတုန်း အားလုံးကို ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ပေးမယ်။ တစ်ယောက်ကို ငွေတေး တစ်သောင်းစီ ပေးသနားမယ်၊ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဝေမျှကြတာပေါ့။ ဟားဟား...”

သို့သော် ဘဏ္ဍာရေးအမတ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ထွက်လာကာ - “အရှင်မင်းကြီး... နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ အဲဒီလောက် ငွေမရှိလောက်ဘူး ထင်ပါတယ်” ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးမှာ မြင်သမျှလူကို တစ်သောင်းစီ ပေးနေသဖြင့် ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ မခံနိုင်တော့ပေ။

မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ - “ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ မရှိရင် ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာထဲက ထုတ်ပေးလိုက်။ ငါကိုယ်တော်က အခု ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာဆိုတာ ငါလိုချင်သလောက် ရနိုင်တာပဲလေ။ ဟားဟား...”

ထိုအခါ ဝန်ကြီးချုပ်က အခွင့်ကောင်းယူ၍ အကြံပြုလိုက်သည် - “အရှင်မင်းကြီး... အခုဆိုရင် ငါတို့နိုင်ငံက အင်ပါယာအဆင့် ရှိနေပါပြီ။ အရှင်ကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ နိုင်ငံတော်ကို ‘မင်းဆက်’နိုင်ငံအဖြစ် တရားဝင် ကြေညာဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ”

အမတ်အားလုံးကလည်း ဝိုင်းဝန်း ထောက်ခံကြသည်။ မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ တောက်ပလာပြီး - “အမတ်မင်းတို့ ပြောတာ မှန်တယ်။ အရင်ကတည်းက ငါတို့နိုင်ငံက မင်းဆက်နိုင်ငံအဆင့် ရှိနေပေမဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် မရှိသေးလို့ ငါကိုယ်တော် စိတ်မချခဲ့တာ။ အခုတော့ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘူး၊ ချက်ချင်းပဲ မင်္ဂလာရက်ကို ရွေးချယ်ပြီး မင်းဆက်နိုင်ငံတော်အဖြစ် ကြေညာစေ”

ဤသတင်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ အင်ပါယာနိုင်ငံကြီးများပင်လျှင် ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဦးကို အလေးထားရသဖြင့် ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ်၍ တက်ရောက်စေကြသည်။

သို့သော် မဟာရှနိုင်ငံရှိ ပြည်သူများနှင့် အမတ်များမှာမူ စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်သည် မဟာရှနိုင်ငံကို အလွန်မုန်းတီးကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ ယခုမူ သူ့အနေဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်သွားပြီဆိုလျှင် မဟာရှနိုင်ငံကို အလွတ်ပေးပါတော့မလား။

“မဟာရှနိုင်ငံတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ၊ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”

“ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်တော့မယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့တွေ စစ်တပ်နဲ့ ရောက်လာရင် မမှီတော့ဘူး”

နန်းတော်အတွင်း၌လည်း စိုးရိမ်မှုများ လွှမ်းမိုးနေသည်။ ပိုင်ဇူက အားနာစွာဖြင့် - “ကျွန်မကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အရှင်မင်းကြီးက မဟာရွှယ်နိုင်ငံနဲ့ ရန်ဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး” ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် - “ပိုင်ဇူ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ စိုးရိမ်စရာလည်း မရှိပါဘူး။ မဟာရွှယ် ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ အဲဒါက ဘာများ ထူးခြားလို့လဲ”

အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်အဆင့်၏ စွမ်းအားကို အရှင်မင်းကြီး မသိတာလား။ အဲဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ။ ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ယောက်က နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်မံ နှစ်သိမ့်လိုက်သည် - “တကယ် စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး။ ကောင်းကင်အဆင့်လေးပဲဟာ။ ငါကိုယ်တော် အာမခံတယ် သူလာခဲ့ရင်လည်း သူ ပြန်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

အားလုံးမှာ ထပ်မံ မှင်သက်သွားပြန်သည်။ အရှင်မင်းကြီး၏ မောက်မာမှုမှာ တစ်နေ့တခြား ကြီးထွားလာနေသည်။ ‘အရှင်မင်းကြီး... ဘယ်သူက အရှင်မင်းကြီးကို ဒီလောက် သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ’

ပိုင်ဇူက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် - “အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မတို့ဆီမှာလည်း ကောင်းကင်အဆင့်တစ်ဦး ရှိနေလို့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းပိုင်ဖန်၏ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်သော ဓားသမားကြီးကို ပြေးမြင်မိလိုက်သည်။ ထိုဓားသမားကြီး၏ စွမ်းရည်မှာ အံ့မခန်းလှသဖြင့် လူအများက ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ယောက်ဟု သံသယရှိခဲ့ဖူးသည်။

အားလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အကြည့်များအောက်တွင် လင်းပိုင်ဖန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်...

“မရှိဘူး ထင်တာပဲ”

အားလုံး - “...”

“ဒါဆိုရင် အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဓားသမားကြီးကော” ပိုင်ဇူက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် - “မသိဘူး။ သူ ဘယ်လောက် စွမ်းလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တော်လည်း သေချာမသိဘူး”

“အရှင်မင်းကြီး... မဟာရှနိုင်ငံက အခု အန္တရာယ်ကြီးနေပါပြီ။ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ မရဘူးလား” ဟု မိန်းမစိုးလျှူက အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးဆေးဆေး သောက်လိုက်ပြီး - “သူက ထွက်သွားပြီ၊ ဘယ်မှာလဲဆိုတာတော့ မသိရဘူး။ သူ့ကို ဖိတ်လို့ ရမရဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်ရာ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

လင်းပိုင်ဖန်က စိတ်ထဲမှ ခိုးပြုံးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည် - “အားလုံးပဲ သတိရကြပါဦး။ ငါတို့ မဟာရှနိုင်ငံက ဒီထက်ကြီးတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို မကြုံခဲ့ဖူးဘူးလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ နိုင်ငံပျက်မယ့် အခြေအနေတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီတစ်ခါလည်း အတူတူပါပဲ။ အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပြီး အနားယူကြပါ”

သို့သော် အမတ်အားလုံးမှာမူ အားနည်းစွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ အရင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်မှာ သာမန်လူသားများသာဖြစ်ပြီး ယခုမူ ကောင်းကင်အဆင့် နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ယောက်ကို ကောင်းကင်အဆင့်ချင်းသာ နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မရှိချေ။