သစ်သားတံတိုင်းများ တည်ဆောက်ခြင်း၊ အဆုံးသတ်သွားသော ကျားကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် "နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာ" ထွက်ပေါ်လာခြင်း

တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် နံနက်ခင်း၏ ဖျော့တော့သော နေရောင်ခြည်တန်းလေးများ နှင်းဝံပုလွေစခန်းပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျရောက်လာသည်။

အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျလာနိုင်သော သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်ပျံနေသည့် နံနက်ခင်း ဓားသွားအလား လေထုကို အေးစိမ့်တင်းမာနေစေသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ပခုံးမှ ဒဏ်ရာမှာ သူ၏ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် သွေးတိတ်၍ အသားနုများတက်စပြုနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲမှ အန္တရာယ်ကိုကြိုတင်ဖယ်ရှားလိုသော စိတ်ဆန္ဒမှာမူ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိချေ။

သူသည် သစ်ပင်အိုကြီးအောက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေရင်း သစ်သားများကို ရွှေ့ပြောင်းရန် ရိုးရှင်းသောနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနေသည့် အုပ်စုဝင်များကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ရေခဲပြာမျက်ဝန်းများက တောအုပ်အနက်ထဲသို့ စူးစူးရှရှ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူနောက်ထပ် ထိုင်စောင့်မနေနိုင်တော့ပေ။ ရန်သူကို အရင်တိုက်စစ်ဆင်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ခံစစ်ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်ထားသည်။

ထိုအရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားကြီး ရှင်သန်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ၏စခန်းမှာ အန္တရာယ်ကြားတွင်ကြရောက်နေမည်ပဲဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်သလို သူအဆင့်တက်လှမ်းရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော 'အရင်းအမြစ်'လည်း ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာမရသေးကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အားကောင်းသော ဝံပုလွေများကို ဟိန်းဟောက်၍ စုစည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် မျိုးတူ ပဲ့တင်ထပ်သံမှတစ်ဆင့် အုပ်စု၀င်များဆီသို့ ပြတ်သားသည့် အမိန့်တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည်။"ရှာဖွေမယ်... ဝိုင်းရံမယ်... ပြီးရင် အပြတ်ရှင်းမယ်"

ဝံပုလွေဘုရင်၏ အမိန့်သံကိုကြားသည်နှင့် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့က လျှပ်စီးအလား လင်းလက်တောက်ပသွားကြသည်။

သစ်ပင်အိမ်အတွင်းရှိ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာလည်း ထူးခြားသော လေထုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။

ရှောင်ယင်းမှာ သူမ၏ ခေါင်းကလေးကို ပြတင်းပေါက်မှ ပြူထွက်ကြည့်ရင်း "အီးယား... (ဝံပုလွေဖေဖေ ဘာလုပ်မလို့လဲ... အားလုံး အပြင်ထွက်ကုန်ကြပြီ...)"

ရှောင်လန်ကမူ မျက်နှာကလေး တင်းမာသွားကာ ဖြစ်နိုင်ခြေကို သုံးသပ်ပြလိုက်သည်။ "(သူတို့သွားတဲ့ဘက်က အရှေ့တောင်ဘက်ပဲ... အဲဒါ မနေ့က အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားကြီး ဆုတ်ခွာသွားတဲ့ လမ်းမဟုတ်လား၊ ဒါဆို သူက အဲဒီကျားကြီးကို ကိုယ်တိုင်အမဲလိုက်ဖို့ တိုက်စစ်ဆင်တော့မှာပဲ...)"

"အီး... ဒါက အရမ်း အန္တရာယ် မများဘူးလား..." ရှောင်ယင်းမှာ စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရှောင်လန်မှာ ရှောင်ယင်း၏ စိုးရိမ်နေသော အမူအရာကိုမြင်သဖြင့် ခါးသီးသော အမှန်တရားကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ "တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူး... ဒီလို သားရဲမျိုးက ရန်ငြိုးကြီးပြီး နယ်မြေအပေါ် အရမ်း အစွဲအလမ်းကြီးတာ၊ သူဒဏ်ရာရနေတုန်း အပြတ်မရှင်းရင် တစ်နေ့မဟုတ်တစ်နေ့ သူပြန်လာမှာပဲ၊ အဲဒီကျရင် ငါတို့မှာ အေးအေးချမ်းချမ်းနေရတဲ့ နေ့ဆိုတော့ ရှိလာမှာမဟုတ်တော့ဘူး... ဝံပုလွေဖေဖေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်တယ်"

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် မီးခိုးရောင် ဒီရေလှိုင်းများအလား တောအုပ်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်သွားကြသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေကာ သူ၏ အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း (အစိမ်း) နှင့် နှင်းဝံပုလွေဖိနှိပ်ခြင်းတို့ကို အစွမ်းကုန်ထုတ်ဖော်လျက် လေထုထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ကျားကြီး၏ သွေးနံ့နှင့် အနံ့အသက်များကို ခြေရာခံလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျားကြီးထွက်ပြေးသွားသည့်နေရာကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

ကျားကြီးသည် စမ်းချောင်းတစ်ခုအနားတွင် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ဒေါသတကြီး လျက်နေစဉ်မှာပင် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ရန်ငြိုးဟောင်းများက မျက်ဝန်းများထဲတွင် မီးတောက်အလား ပြန်လည်တောက်လောင်လာကြသည်။

သို့သော် ယနေ့တိုက်ပွဲမှာ ယမန်နေ့ကနှင့် မတူတော့ချေ။ ကျားကြီးသည် ဒဏ်ရာများကြောင့် လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးနေခဲ့ပြီး လင်းထျန်းလုံမှာတော့ ဗျူဟာများဖြင့် စနစ်တကျ တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် အခြားဝံပုလွေများကို အသုံးချ၍ ရန်သူကို အာရုံပြောင်းစေကာ သူကိုယ်တိုင်ကမူ အရိပ်တစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ဓားလက်သည်းဖြင့် ကျားကြီး၏ အားနည်းချက်များကိုသာ တိတိကျကျ ကုတ်ခြစ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

အေးခဲဟိန်းသံ၏ အအေးဓာတ်စွမ်းအင်များကလည်း ကျားကြီး၏ ကြွက်သားများကို တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းလာစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းထျန်းလုံမှာ အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ကျားကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ထက်ရှလွန်းသော လက်သည်းများဖြင့် ကျားကြီး၏ လည်ပင်းသွေးကြောတည့်တည့်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

【တိန်! ထူးချွန်အဆင့် အဆင့် (၁၈) အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားအား အောင်‌အောင်မြင်မြင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံရမှတ် အတော်များများ ရရှိသည် ။】

【ထူးချွန်အဆင့် အဆင့်(၁၈) သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။】

【ပင်ကိုစွမ်းရည် လုယူခြင်း - ခွန်အား မြှင့်တင်ခြင်း (အဖြူ) ကို ရရှိသည် ။ စွမ်းရည်တူညီသဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မူရင်းပင်ကိုစွမ်းရည်ဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည် ။】

【ပင်ကိုစွမ်းရည် လုယူခြင်း - ဝံပုလွေဟိန်းသံဖြင့် ခြောက်လှန့်ခြင်း (အဖြူ) ကို ရရှိသည် ။】

ဧရာမကျားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားသည်။ လင်းထျန်းလုံ သည် ထိုအလောင်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ သူ၏ အောင်ပွဲကို ကမ္ဘာကြီးသိအောင် ကြေညာလိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လိုက်လံဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

သစ်ပင်အိမ်အတွင်းမှ ဧကရီနှစ်ပါးမှာ ထိုအောင်ပွဲသတင်းကို မျိုးတူပဲ့တင်ထပ်သံမှတစ်ဆင့် ခံစားမိလိုက်ကြမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ရှောင်ယင်းက ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။"အီးယား... (သူ နိုင်သွားပြီကွ...)"

ရှောင်လန်ကလည်း စိတ်အေးသွားသော အမူအရာကလေးဖြင့် "နောက်ဆုံးတော့... အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီ..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ဤတန်ဖိုးရှိသော ဆုလာဘ်များကို အလဟဿ အဖြစ်မခံခဲ့ချေ။ ကျားကြီး၏ အသားများကို အုပ်စုကိုကျွေးမွေးဖို့ရာ စီစဉ်လိုက်ပြီး ကျားသားရေကိုမူ သစ်ပင်အိမ်အတွင်းမှ ကလေးမလေးနှစ်ဦးအတွက် အနွေးထည်အဖြစ် အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသည်။

အုပ်စုဝင်များ စခန်းသို့ အောင်ပွဲရလဒ်များနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ စခန်းတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

နောက်ရက်များတွင် လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို စခန်းတည်ဆောက်ရေးတွင်သာ ပုံအောထားလိုက်တော့သည်။

သူသည် အတိတ်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များကို အသုံးပြုကာ ဓားလက်သည်းဖြင့် သစ်သားများကို တိကျစွာ ခုတ်ထွင်း၍ တံတိုင်းအဖြစ် တည်ဆောက်နေခဲ့သည်။

ရှောင်လန် နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာမူ ဝံပုလွေဖေဖေ၏ လက်မှုပညာအား ကြည့်ရင်း အံ့ဩလွန်း၍ ဆွံ့အကုန်ကြသည်။

ရှောင်ယင်းက "အီးယား... (ဝံပုလွေဖေဖေရဲ့ လက်မှုပညာက ငါထင်ထားတာထက်ပိုပြီး တော်နေတာပဲ...)" ဟု ဆိုကာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှောင်လန်ကလည်း "လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တကယ့်ကို မြန်ဆန်တိကျလွန်းတယ်... သူ့ကြည့်ရတာ ဒီဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်မှာ တကယ် ပျော်မွေ့နေပုံပဲ..."

အချိန်တချို့ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် -

မီတာရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်းများ ပါဝင်သည့် ခိုင်ခံ့သော သစ်သားတံတိုင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဧကရီနှစ်ပါးလုံး အံဩလွန်း၍ စကားတစ်ခွန်းတောင်မှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော ခြံစည်းရိုး၊အကာအကွယ်သာ မဟုတ်တော့ဘဲ စနစ်ကျသော ခံတပ်တံတိုင်းကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေလေတော့သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို တံတိုင်းအထက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ သူ၏ 'လက်ရာ' ကို ပြသနေခဲ့သည်။

နေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် မြင်တွေ့နေရသော တံတိုင်းများ၊ သစ်ပင်အိမ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသော ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလားပင်။

ရှောင်လန်က "(ဒါ... ဒါက တကယ့်ကို ရွာလေးတစ်ရွာလို ဖြစ်နေပြီပဲဟ...)" ဟု ရေရွတ်သည်။

ရှောင်ယင်းကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အီးယား... (ဒါဆိုငါတို့ဒါကို'နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာ' လို့ ခေါ်ကြစို့... ဝံပုလွေဖေဖေက ရွာလူကြီးပေါ့... ငါတို့ကတော့ ရွာထဲက ကလေးတွေပေါ့...)"

လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ 'လက်ရာ' ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်းသားပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ဝံပုလွေစခန်း၏လုံခြုံရေးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားလာပြီပဲဖြစ်သည်။ သူသည် ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို နူးညံ့စွာ နမ်းလိုက်ရင်း 'မြို့ရိုးတွေတော့ ပြီးပြီ... နောက်ထပ်ကတော့ ထောင်ချောက်တွေနဲ့ အလိုအလျောက် ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေလုပ်ဖို့ကို စဉ်းစားရမယ်' ဟု တွေးနေတခိုက်...တံတိုင်းပေါ်မှ ကင်းစောင့်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်က သတိပေးသည့်အသံမျိုးဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားပြီး ကလေးငယ်များကို သူ၏ နောက်တွင် ကွယ်ထားလိုက်သည်။ ထို့‌နောက် သတိပေးသံလာသည့်အရပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နေဝင်ချိန်- ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာမှာ သူတို့စခန်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာနေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။