အခန်း (၃-၄)
Vol. 1 Ch. 3-4
အခန်း (၃)-အကူအညီတောင်းခံမှု မအောင်မြင်ခြင်း၊ စည်းလုံးသောကုမိသားစု၊ သူတော်စင်၏ အစွမ်းထွက်ပေါ်လာခြင်း
အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ တာအိုဒိုမိန်း ကုမိသားစု။
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်အမိန့်ပြန်တမ်း၏ဖိအားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် မလှုပ်ရှားနိုင်ဖြစ်နေသော ကုမိသားစုဝင်ဆယ်ဦးကျော်ကိုကြည့်ရင်း အခြားကုမိသားစုဝင်များသည် ကောင်းကင်ယံအမြင့်ရှိ ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးအား ဒေါသဖြင့်ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြကာ သူတို့၏နှလုံးသားများမှာ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
" ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်ပဲ "
" ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့ကို ပိုမြန်မြန်ဆုံးဖြတ်နိုင်အောင် ကူညီပေးချင်ရုံသက်သက်ပဲ "
" ဒီအဘိုးကြီးက ကုမိသားစုအားလုံးကို ငါ့သခင်ရဲ့အမိန့်ပြန်တမ်းရှေ့မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းပြီးတော့ မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။ ဒါမှ ဒီလောကမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက ဧကရာဇ်သခင်ရဲ့ ဂုဏ်သရေကို စော်ကားလို့မရဘူးဆိုတာ သိသွားကြမှာ "
အောက်ဘက်ရှိ ကုမိသားစုဝင်များ၏ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီး၏ အကြည့်များမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုလျက်ရှိကာ သူသည် လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
" တရားလွန်လွန်းတယ်ကွာ "
ကုမိသားစု၏ အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကုမိသားစုအကြီးအကဲအချို့သည်လည်း အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံမိကြသည်။ သူတို့၏မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ ထောင်ထလာပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးအား သေသည်အထိတိုက်ခိုက်ရန် အပြင်သို့ထွက်သွားမည်ပြုကြသည်။
ကုမိသားစု၏ ပိုင်နက်နယ်မြေပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
ကုမိသားစုဝင်ဆယ်ဦးကျော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ကုမိသားစုတစ်ခုလုံး၏ မျက်နှာကို ရွှံ့ထဲတွင် ဆွဲနှစ်လိုက်ခြင်းပင်တည်း။
ဤသည်မှာ သည်းမခံနိုင်စရာပင်ဖြစ်၏။ ဤအရာကို မည်သို့လျှင် သည်းခံနိုင်မည်နည်း။
" မိသားစုခေါင်းဆောင် သူ့ကိုတိုက်ကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ ကုမျိုးနွယ်က ဒူးထောက်အသက်ရှင်နေတာထက် မတ်တပ်ရပ်သေတာကမှ မြတ်သေးတယ် "
" ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်။ သူ့ကိုတိုက်ကြမယ် "
ကုမိသားစုတပည့်များစွာသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ နီမြန်းနေကာ အသက်နှင့်သေခြင်းတရားဆိုင်ရာ အတွေးအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
" နည်းနည်းလောက် သည်းခံထားကြဦး။ ငါ တခြားဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ ကုမျိုးနွယ်ဝင်တွေ မကြာခင်ပြန်ရောက်လာတော့မှာပါ "
ကုတောက်လင်းသည် သွားများကိုကြိတ်ကာ ခန်းမထဲရှိ ကုမိသားစုတပည့်များကို တည်ငြိမ်အောင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေသည်။
အကယ်၍သာ ဖြစ်နိုင်ပါက သူသည်လည်း လျင်မြန်စွာ လက်စားချေလိုပြီး ဤကုမိသားစုလူငယ်များနှင့်အတူ အပြင်သို့ထွက်ကာ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကို တိုက်ခိုက်လိုသည်။
သို့သော် သူသည် ကုမိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သောကြောင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရပေမည်။
တစ်သောင်းတွင် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်သာရှိလျှင်ပင် သူသည် ကုမိသားစု ရှင်သန်နိုင်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို လက်မလွှတ်နိုင်ချေ။
မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်မှုများပြားသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်းကုန်ဆုံးသွားပြီး စက္ကန့်တိုင်းသည် တစ်နှစ်မျှကြာရှည်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကုမိသားစုဝင်အချို့၏ ပုံရိပ်များသည် အဓိကခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် အလျင်စလို ပေါ်လာခဲ့သည်။
" မင်းတို့ ပြန်လာကြပြီလား။ အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေက ဘာပြောလိုက်ကြလဲ "
အဓိကခန်းမဆောင်၏ဝင်ပေါက်ရှိ ကုမိသားစုဝင်များကိုမြင်သောအခါ ကုတောက်လင်း၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး လျင်မြန်စွာမေးလိုက်၏။
ဤကုမိသားစုဝင်များသည် ယခင်က ကုတောက်လင်းမှ အခြားဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများထံ အကူအညီတောင်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သူများပင် ဖြစ်သည်။ ယခု ကုတောက်လင်းသည် သူတို့ ကုမိသားစုအတွက် သတင်းကောင်းများ ယူဆောင်လာမည်ကိုသာ မျှော်လင့်နေသည်။
ခန်းမထဲရှိ အခြားကုမိသားစုဝင်များ၏ အကြည့်များသည်လည်း ထိုလူအနည်းငယ်ထံသို့ စုစည်းသွားကြသည်။
လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ကံမကောင်းစွာပင် ဤမျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေးသည် လျင်မြန်စွာပင် ငြိမ်းသတ်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။
အကူအညီတောင်းရန် ထွက်သွားခဲ့သော ကုမိသားစုတပည့်အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ရှက်ရွံ့မှုနှင့် နောင်တတို့ဖြင့် ဆိုကြသည်။
" ကျွန်တော်တို့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးမိပါပြီ။ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေအားလုံးက သူတို့တံခါးတွေကိုပိတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကိုတွေ့ဖို့ ငြင်းလိုက်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကိုတောင် တွေ့ခွင့်မရခဲ့ဘူး။ မိသားစုခေါင်းဆောင်... အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီဖို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှမရှိဘူး "
"......"
အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်း၌ သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တစ်ခဏအတွင်း အလွန်အမင်းအိုမင်းသွားဟန်ရှိသော ကုတောက်လင်းသည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
" ငါနားလည်ပါပြီ "
သူသည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီးဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်ဖြစ်ပျက်လာသောအခါ ကုတောက်လင်းသည် လက်ခံရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်၏။
ဘိုးဘေးကြီး ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ လွန်ခဲ့သော နှစ်ကိုးသောင်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း 'လူထွက်သွားလျှင် လက်ဖက်ရည်အေးသည်' ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကုမိသားစု၏ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအပေါ် ယခင်က ကြီးမားသော ပံ့ပိုးကူညီမှုများသည် အတုအယောင်များလော။
ထိုဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများ၏ လုပ်ရပ်များသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
" ဒီအခြေအနေကို ချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်မ နောက်မှ ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သခင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားနဲ့ လိုက်သွားလိုက်မယ် "
တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကုချင်းရွဲ့သည် ရုတ်တရက်စကားပြောလာပြီး သူမ၏အသံမှာ အလွန်တည်ငြိမ်ကာ မိမိနှင့်မသက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
" အားလုံးပဲ စိတ်ချပါ။ ကျွန်မ ထွက်သွားပြီး ကုမိသားစုရဲ့အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်ပါ့မယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကုမိသားစုကို ဘယ်တော့မှ အရှက်ရစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး "
ကုချင်းရွဲ့ ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ခန်းမထဲရှိ အခြားကုမိသားစုအကြီးအကဲများနှင့် ကုမိသားစုတပည့်များထံမှ ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ချက်ချင်းကြုံတွေ့ရ၏။
" မဖြစ်ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သခင်ရဲ့ ဆန္ဒတွေပြည့်သွားတာနဲ့ တူတူပဲပေါ့ "
" လုံးဝမဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ ကုမိသားစုသာ ပျက်သုဉ်းသွားရင်တောင် မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး မိသားစုဆက်လက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် လဲလှယ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး "
" ဟုတ်တယ်၊ဟုတ်တယ်။ ပျက်သုဉ်းသွားရုံပဲ မဟုတ်လား။ မသေခင်မှာ သူတို့အသားတစ်ဖတ်ကိုတော့ ကိုက်ဖြတ်သွားမယ် "
အထက်မှအောက်ခြေအထိ လူတိုင်းသည် ကုချင်းရွဲ့၏ အစီအစဉ်ကို သဘောမတူကြချေ။
မုန်းတီးမှုဖြင့် စည်းလုံးနေကြသော လူတိုင်းကိုကြည့်ရင်း ကုချင်းရွဲ့၏နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွား၏။
ကုမိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အသက်နှင့်သေခြင်းတရားသည် ခြည်တစ်မျှင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲနေသည့် ဤအရေးကြီးသောအချိန်၌ပင် ကုမိသားစုအကြီးအကဲများမှသည် ကုမိသားစုတပည့်များအထိ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူမအားစတေးပြီး ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ရန် အတွေးမရှိကြချေ။
ဤသည်မှာ သူမသည် သူ၏အသည်းနှလုံးဖြင့် ကာကွယ်လိုသော ကုမိသားစုမျိုးပင်ဖြစ်သည်။
ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ...
ကုချင်းရွဲ့သည် သူမ၏လက်ချောင်းပေါ်ရှိ ရှေးကျပြီး ရိုးရှင်းသော သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမ၏လှပသောမျက်ဝန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် မလိုလားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။
ဤသိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း၌ သူမတစ်ချိန်က ရရှိခဲ့သော အထွတ်အထိပ်ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု တည်ရှိနေ၏။
အကယ်၍သာ သူမအား ကြီးပြင်းရန် အချိန်ပေးမည်ဆိုပါက သူမသည် ကုမိသားစုကို လေနှင့်မိုးဒဏ်မှ ကာကွယ်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုမူ အချိန်မရှိတော့ချေ။
" အဟွတ်... အဟွတ်... ဒီအဘိုးကြီးအစား လုပ်ပါရစေ "
ဆူညံသံများကြားတွင် အနည်းငယ်အားနည်းသော ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ ကုတောက်လင်းဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရွှမ်ဝတ်ရုံနှင့်လူအိုကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပိန်လှီသောမျက်နှာနှင့် ဆံပင်ဖြူများရှိကာ သေခါနီးအဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
" ဒုတိယဘိုးဘေး မဖြစ်ဘူး "
ရွှမ်ဝတ်ရုံနှင့်လူအိုကြီး စကားပြောသည်ကိုမြင်သောအခါ ကုတောက်လင်းသည် လျင်မြန်စွာတားဆီးရန် ကြိုးစား၏။
ရွှမ်ဝတ်ရုံနှင့်လူအိုကြီး၏ အမည်မှာ ကုကျင်းရှန်ဖြစ်ပြီး သူသည် ကုမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ကျန်ရှိတော့သည့် သူတော်စင်အဆင့် နောက်ခံအင်အားဖြစ်သည်။
ယခင်က ကုကျင်းရှန်၏သက်တမ်းသည် ကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေသောကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အထီးကျန်ခွဲထုတ်ကာ အိပ်စက်နေခဲ့၏။
ယနေ့ ကုမိသားစု ပျက်သုဉ်းလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်တွင် ကုကျင်းရှန်သည်လည်း သူ၏အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထလာခဲ့သည်။
သို့သော် ကုတောက်လင်းသည် ဒုတိယဘိုးဘေး၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက သူသည် ကြာရှည်စွာတောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အချိန်မရွေး ကျဆုံးနိုင်သည့်အန္တရာယ်ရှိသည်ကို ကောင်းစွာသိသည်။
လုံးဝမလွှဲမရှောင်သာသည့် အခြေအနေမဟုတ်ပါက ကုတောက်လင်းသည် ကုမိသားစု၏ ဤသက်ရှိကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းအား မည်သို့လျှင် လှုပ်ရှားစေလိုပါမည်နည်း။
" အဟွတ်... အဟွတ်... ကုမိသားစုက အခု ပျက်သုဉ်းလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ ငါ့ရဲ့ဒီအရိုးအိုကြီးတွေကို ထိန်းသိမ်းထားရင်ရော ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ "
ကုကျင်းရှန်သည် ကုတောက်လင်း၏တားဆီးမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဖြည်းညင်းစွာထရပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
" တောက်လင်း ဒါကို မှတ်ထား "
" ငါတို့ ကုမိသားစုက ယိုယွင်းပျက်စီးနေရင်တောင် ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်နေတုန်းပဲ။ မိသားစုသာ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရင်တောင် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိရမယ် "
" အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တံခါးပိတ်ပြီး ဘေးကနေရပ်ကြည့်နေကြတာ။ သူတို့က ငါတို့ကုမိသားစု ဒူးထောက်ပြီး တွယ်ကပ်အသက်ရှင်နေတာကို မြင်ချင်နေကြတာ မဟုတ်လား။ ငါတို့ ကုမိသားစုက သူတို့ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်စေမှာမဟုတ်ဘူး "
" ငါတို့ သေရင်တောင် မတ်တပ်ရပ်လျက်ပဲ သေနိုင်မယ်။ ဘယ်တော့မှ ဒူးမထောက်ဘူး "
ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ကုကျင်းရှန်သည် သူ၏လက်စွပ်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်မှ ကျက်သရေရှိစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
သူလျှောက်လှမ်းနေစဉ် ကုကျင်းရှန်၏ ဆံပင်ဖြူများသည် ပြင်းထန်စွာ လေထဲတွင်လွင့်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထူထပ်သော သူတော်စင်တစ်ပါး၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုများသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်စွာလောင်ကျွမ်းနေသော သစ်ဆွေးတစ်စကဲ့သို့ သူတော်စင်စွမ်းအားများကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့စေတော့သည်။
" မင်း...ကောင်စုတ်လေး ငါ့ကုမိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ဟုတ်လား "
အိုမင်းရင့်ရော်သောအသံတစ်ခုသည် ကုကျင်းရှန်၏ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤအသံသည် နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့၊ ကျားဟောက်သံကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခွင်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
အခန်း (၄)-ဘယ်တော့မှ ဒူးမထောက်ခြင်း၊ ကုချန်၏အမွေအနှစ်၊ အထွတ်အထိပ်အမိန့်တော်
ကုကျင်းရှန်သည် ကုမိသားစု၏အဓိကခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး သူ၏လက်စွပ်ကိုတစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်အမိန့်ပြန်တမ်း၏အစွမ်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသော ကုမိသားစုတပည့်တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ နူးညံ့သောစွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် မြေပြင်မှ ညင်သာစွာမတ်တပ်ရပ်စေခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
" သူတော်စင်အိုကြီးတစ်ပါးလား။ ဒါက ကုမိသားစုရဲ့ နောက်ခံအင်အားလား "
ကောင်းကင်ယံအမြင့်၌ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် အမိန့်ပြန်တမ်းရှိနေသော ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ကြွယ်ဝသောအစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်နေသော အောက်ဘက်ရှိ ကုကျင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်သည့်အရိပ်အယောင်မပြရုံသာမက သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
ခန့်ညားထည်ဝါသော ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တစ်ခုသည် ဤမျှအထိ ဖိနှိပ်ခံရပြီးနောက် ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော သူတော်စင်အိုကြီးတစ်ပါးကိုသာ မဖြစ်မနေ စေလွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤအချက်မှ ကုမိသားစုတွင် အမှန်တကယ်ပင် နောက်ခံအင်အားမကျန်တော့ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။
" ငါ့ကုမိသားစုက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ မျက်မှောက်ခေတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာရင်တောင် ငါတို့ကို လေးစားမှုနဲ့ဆက်ဆံရမှာ။ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် တစ်ယောက်လောက်က ငါ့ကုမိသားစုကို ဒီလိုအနိုင်ကျင့်ရဲတာကတော့ တရားလွန်လွန်းတယ် "
ကုကျင်းရှန်၏ဝတ်ရုံများမှာ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေပြီး သူ၏သူတော်စင်အစွမ်းသည် တိုးဝင်လာကာ အထက်မှဆင်းသက်လာသော ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ဖိအားကို ခုခံနေစဉ် လေဟာနယ်အတွင်း၌ ကြီးမားသော အနက်ရောင်အာကာသအက်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာစေ၏။
ဤအဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးတွင် သူတော်စင်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုများသည် အမှန်တကယ်ပင် အစစ်အမှန်အင်အားကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရ၏။
အသက်တစ်ချက်ရှူရုံဖြင့် သူတို့သည် ကြယ်များကိုဆွတ်ခူးပြီး လကိုဖမ်းယူနိုင်ကာ တောင်များနှင့်မြစ်များကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။
ယခု ကုကျင်းရှန်သည် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် အမှန်စင်စစ် သူတော်စင်အဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်နေသေးသည်။
" အဘိုးကြီး... "
ပျံ့နှံ့နေသော သူတော်စင်အဆင့်ဖိအားကြောင့် ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် တိုးညင်းစွာ ညည်းညူလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားကာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွား၏။
ကံကောင်းစွာပင် သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ထောင့်တစ်နေရာသာ ဖြန့်ထားသော ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်အမိန့်ပြန်တမ်းသည် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ဖိအားမျှင်တန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့အားကာကွယ်ပေးပြီး ကုကျင်းရှန်၏အစွမ်းမှ သီးခြားခွဲထုတ်ထားပေး၏။
သို့သော် ဤသည်မှာလည်း ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးအား အလွန်အမင်းဒေါသထွက်စေခဲ့၏။
သူတော်စင်ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်သနည်း။
သူသည် ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သခင်၏ အမိန့်အရလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို သူတော်စင်တစ်ဦးက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။
" ကုမိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်နေတဲ့ အင်အားစုလား။ ကောင်းပြီ မင်းကိုအရင်ဆုံး ဒူးထောက်ခိုင်းမယ်။ ကုမိသားစုရဲ့ကျောရိုးကို လုံးဝချိုးဖျက်ပြီးတော့ ကုမိသားစုကို တစ်လောကလုံးရှေ့မှာ မျက်နှာအကုန်အရှက်ရစေမယ် "
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် ဒေါသတကြီးနှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖြည်းညင်းစွာဖြန့်ထုတ်ရန် ဆက်လက်တိုက်တွန်းလိုက်၏။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပို၍အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ဖိအားသည် အမိန့်ပြန်တမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အောက်ဘက်ရှိ ကုကျင်းရှန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာခုန်အုပ်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ဖိအားပင်ဖြစ်၏။
ကုကျင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်နေပြီး သူသည် ပေါ့ဆဝံ့ခြင်းမရှိချေ။ သူသည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ကိုးထပ်မြင့်သော ရှေးဟောင်းခရမ်းရောင်သူတော်စင်စေတီတော်တစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင်ပေါ်လာပြီး သူ့အားကာကွယ်ရန် ခရမ်းရောင်ချီစီးကြောင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
" ဘုန်း! "
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်၏အစွမ်းသည် ဆင်းသက်လာပြီး ခရမ်းရောင်သူတော်စင်စေတီတော်ကို ပြင်းထန်စွာတိုက်ခတ်ကာ ၎င်းအား မရပ်မနားတုန်ခါစေ၏။ ခရမ်းရောင်ချီစီးကြောင်းများသည် လေထဲရှိ ဖယောင်းတိုင်များကဲ့သို့ဖြစ်ကာ အချိန်မရွေး လုံးဝငြိမ်းသတ်သွားနိုင်သည့်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီး၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်အမိန့်ပြန်တမ်း တဖြည်းဖြည်းဖြန့်ကားလာသည်နှင့်အမျှ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်၏အစွမ်းသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာပြီး ကုကျင်းရှန်အတွက် ခုခံရန် ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာစေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ခရမ်းရောင်သူတော်စင်စေတီတော်၏ မျက်နှာပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ တစ်လက်မပြီးတစ်လက်မ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကုကျင်းရှန်၏ သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် မခံနိုင်တော့ဟန်ဖြင့် သူ၏မတ်မတ်ရပ်နေသော ကိုယ်ဟန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကိုင်းညွတ်လာ၏။
သူ၏ဒူးများသည် ပေါင်သောင်းချီလေးသော အလေးချိန်ဖြင့် ဖိထားသကဲ့သို့ တစ်လက်မပြီးတစ်လက်မ ကွေးညွတ်လာသည်။
" ထစမ်း "
ကုကျင်းရှန်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးများဖြင့်နီရဲနေကာ ကောင်းကင်ကြီးကိုယ်တိုင် ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဖိအားကို ခုခံနေ၏။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူတော်စင်အရိုးများသည် တစ်လက်မပြီးတစ်လက်မ ကျိုးကြေသွားသော အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာ၏။
လတ်ဆတ်သောသွေးစီးကြောင်းများသည် သူ၏ပါးစပ်ထောင့်များမှပင် စီးကျလာသည်။
သို့သော် ဤသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူသည် ဒူးမထောက်ခဲ့ချေ။
" ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်။ အဘိုးကြီး မင်းဘယ်လောက်ကြာကြာခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ဟားဟားဟားဟား "
ကုကျင်းရှန်၏ ခေါင်းမာစွာခုခံနေမှုကိုမြင်သောအခါ ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီး၏ မျက်နှာသည် ပြဇာတ်တစ်ခုကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ကုကျင်းရှန် ရုန်းကန်ခုခံလေလေ သူပို၍ပျော်ရွှင်လေလေဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်တပိုင်းနှင့် သူတော်စင်သည် အဆင့်တစ်ဆင့်သာကွာဟဟန်ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ကမ္ဘာနှင့်ချီ၍ ကွာခြားသည်။
သာမန်သူတော်စင်တစ်ဦးအတွက် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ဖိအားကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အသိဉာဏ်အရှိဆုံးအရာမှာ နာခံစွာဒူးထောက်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဤကုမိသားစု၏ သူတော်စင်အိုကြီးက ခုခံဝံ့သည်လော။ သူသည် 'သေခြင်း'ဟူသော စကားလုံးကို မည်သို့ရေးရမည်အား အမှန်တကယ်ပင် မသိပေ။
" ဒုတိယဘိုးဘေး "
ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ကုမိသားစုတပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်အမိန့်ပြန်တမ်း၏ဖိအားကို အသက်စွန့်ခုခံနေသော်လည်း ဒူးမထောက်ရန်ငြင်းဆန်နေသော ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း သူတို့၏မျက်လုံးများထဲ၌ မျက်ရည်များပြည့်လျှံနေပြီး လက်သီးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားကြသည်။
သူတို့သိသည်မှာ ကုကျင်းရှန်သည် ကုမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ဒူးထောက်ခြင်းထက် သေခြင်းကို ရွေးချယ်နေခြင်းဖြစ်သည် ဟူ၍ပင်။
ကုကျင်းရှန် ယခင်က ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။
ကုမိသားစုသည် မတ်တပ်ရပ်လျက်သေနိုင်သော်လည်း ဒူးထောက်အသက်ရှင်ခြင်းကို ဘယ်တော့မှ မပြုလုပ်နိုင်ချေ။
" ဟူး... ဟူး... "
ကုကျင်းရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများစီးကျလာ၏။
သူ၏ဦးခေါင်းအထက်ရှိ သူ၏အသက်ဖြင့်ကျင့်ကြံပြီး တစ်သက်တာလုံး ပျိုးထောင်ခဲ့သော သူတော်စင်စေတီတော်သည် အပိုင်းအစများအဖြစ် လုံးဝကြေမွသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူတော်စင်အရိုးများသည် တစ်လက်မပြီးတစ်လက်မ ကျိုးကြေသွားပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤသို့ဖြစ်နေသော်ငြား သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံးအသက်ရှုတစ်ချက်ကို အားကိုးလျက် ထိုမလိုလားသော ယုံကြည်ချက်ကို အားကိုးလျက် သူသည် ဒူးမထောက်ခဲ့ချေ။
ဒူးမထောက်နိုင်... ငါသာဒူးထောက်လိုက်လျှင်... ကုမိသားစု၏ကျောရိုး... ကျိုးသွားပေလိမ့်မည်...
ကုကျင်းရှန်၏ အတွေးများသည် ခက်ခဲစွာရွေ့လျားနေသည်။
သူသည် သေရန်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်၏။
ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူသေသွားလျှင်ပင် ရန်သူအား မည်သည့်တန်ဖိုးမျှ ပေးဆပ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။
ဘိုးဘေးကြီး ကုချန်... ကျင်းရှန်က အရည်အချင်းမရှိပါဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော် ကုမိသားစုကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး...
ကုကျင်းရှန်၏ အသိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်းဝေဝါးလာပြီး သူ၏အသက်ဖြင့် မီးထွန်းညှိထားသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တောက်လောင်နေသော သူတော်စင်မီးသည်လည်း တဖြည်းဖြည်းမှိန်ဖျော့လာသည်။
" ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သခင်ကို ကျိန်စာသင့်ပါစေ ငါသူတို့ကို သွားတိုက်မယ် "
" မိသားစုခေါင်းဆောင် အပြင်ထွက်တိုက်ကြရအောင်။ ဒုတိယဘိုးဘေး သူ... မခံနိုင်တော့ဘူး "
" ဒုတိယဘိုးဘေး "
ကုမိသားစုတပည့်များအားလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေကြပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးအား အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားပစ်ချင်နေကြသည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုတောက်လင်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခုကို ချလိုက်ဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက်ထရပ်ကာ သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
" ကုမိသားစုတပည့်အားလုံး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ "
ကုတောက်လင်း ထရပ်သည်ကိုမြင်သောအခါ ကုမိသားစုတပည့်များသည် သူက ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးအား သေသည်အထိတိုက်ခိုက်ရန် သူတို့ကိုဦးဆောင်သွားမည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်အားတက်ကြွလာကြပြီး ကုတောက်လင်းနောက်သို့ မဆိုင်းမတွ လိုက်ပါသွားကြသည်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ အဓိကခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကုတောက်လင်းသည် လူတိုင်းကို ကုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်သို့ အလျင်အမြန် ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။
မိသားစုခေါင်းဆောင်က ငါတို့ကို ဒီကိုဘာလို့ခေါ်လာတာလဲ။
လူတိုင်းမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြပြီး ကုချင်းရွဲ့၏ လှပသောမျက်နှာလေးပေါ်တွင်ပင် ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေ၏။
" မင်းတို့အားလုံး ဒူးထောက်လိုက်ကြ "
ကုတောက်လင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်နေပြီး လူတိုင်းကို ဒူးထောက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်စဉ် သူသည် ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်အထက်တွင် တင်လှူထားသော ကုမိသားစုဘိုးဘေးများ၏ နာမည်ကမ္ပည်းပြားများစွာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏အကြည့်သည် ကုမိသားစုဘိုးဘေးမျိုးဆက်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဘိုးဘေးခန်းမ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ကမ္ပည်းပြားအားလုံးအထက် အမြင့်ဆုံးအလွှာတွင် ကမ္ပည်းပြားမရှိဘဲ ရှေးဟောင်းအမိန့်ပြန်တမ်းလိပ်တစ်ခုသာ ချထားသည်။
ကုတောက်လင်းသည် ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ ထိုစာလိပ်ကို ဂရုတစိုက်ကောက်ယူပြီးနောက် တည်ကြည်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။
" ကုမိသားစု ရှင်သန်ရေးအတွက် ဒီအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ မင်းတို့ကို ငါဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး "
" ဒီအမိန့်ပြန်တမ်းကို ငါတို့ ကုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ကုချန်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာသွားတုန်းက ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ ဘိုးဘေးကြီးက တစ်ချိန်ကပြောခဲ့တယ် ကုမိသားစုသာ အကျပ်အတည်းတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာခဲ့ရင် ရန်သူတွေကိုခုခံဖို့ ဒီအမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖွင့်လို့ရတယ်တဲ့ "
" ဒီအမိန့်ပြန်တမ်းက အခု ငါတို့ ကုမိသားစုကို ကယ်တင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ "