အခန်း (၅-၆)
Vol. 1 Ch. 5-6
အခန်း (၅)- ရိုးသားစွာဆုတောင်းခြင်း၊ ဧကရာဇ်ဂိတ်၏ပြောင်းလဲမှု၊ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ အကူအညီများ ရောက်ရှိလာမည်လော
ကုတောက်လင်း ပြန်လည်ပြောပြနေစဉ် ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ အခြားကုမိသားစုဝင်များသည်လည်း သူတို့၏အကြည့်များကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ရှေးဟောင်းအမိန့်ပြန်တမ်းထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ကြသည်။
အသွင်အပြင်အရ ဤအမိန့်ပြန်တမ်းတွင် ထူးခြားသည့်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမနေဟန်တူ၏။
ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်ကိုးသောင်းက ကုမိသားစု၏ ဝေးကွာသောဘိုးဘေး ဒဏ္ဍာရီလာ ကုချန်မဟာဧကရာဇ် ချန်ထားရစ်ခဲ့သောအရာ ဖြစ်သလော။
သို့သော် အချိန်များစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝေးကွာသောဘိုးဘေး ချန်ထားရစ်ခဲ့သောအရာသည် အစွမ်းထက်နေဦးမည်လော။
ရှိနေသော ကုမိသားစုဝင်များစွာသည် သံသယဝင်နေကြသော်လည်း သူတို့သည် ၎င်းအား သူတို့၏နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အဖြစ်သာ သဘောထားနိုင်၍ သူတို့၏နှလုံးသားများထဲ၌ တိတ်တဆိတ်ဆုတောင်းခြင်းကို စတင်လိုက်ကြသည်။
လူတိုင်း တိတ်တဆိတ်ဆုတောင်းနေကြသည်ကိုမြင်သောအခါ ကုတောက်လင်းသည် သက်ပြင်းအသာချလိုက်၏။
ဤအမိန့်ပြန်တမ်းနှင့်ပတ်သက်သော အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း ကုမိသားစုခေါင်းဆောင်များက မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် ကုတောက်လင်းကိုယ်တိုင်ပင် ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သလော သို့မဟုတ် နောက်မျိုးဆက်များကို နှစ်သိမ့်ရန် ယခင်ကုမိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှ ဖန်တီးခဲ့သော မေတ္တာပါလိမ်ညာမှုတစ်ခုမျှသာလော ဆိုသည်ကို မသိခဲ့ချေ။
သူသည် ဤနည်းလမ်းအကြောင်းကို လူတိုင်းအား ယခင်က မပြောပြခဲ့သည့်အကြောင်းရင်းမှာ ကုတောက်လင်းသည်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် မသိသောကြောင့်ဖြစ်၏။
ယခုမူ ဒုတိယဘိုးဘေးပင် သေလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ကုတောက်လင်းသည် ဤနည်းလမ်းမှာ မှားယွင်းနေလျှင်ပင် သူသည် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးအဖြစ် မျှော်လင့်ချက်မမဲ့ဘဲ စမ်းကြည့်ရမည်ကို သိနေ၏။
...
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု၏အပြင်ဘက် ဧကရာဇ်ဂိတ်။
ကုချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေလျက် ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေသည်။
သူသည် ဤနေရာတွင် နှစ်တစ်သောင်းနီးပါး တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်သောင်းက ကြီးကျယ်သောတိုက်ပွဲမှစ၍ သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်နှစ်ပါးကို ဆက်တိုက်သုတ်သင်ခဲ့ပြီး အရပ်ဆယ်မျက်နှာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
ဤနှစ်တစ်သောင်းကြာပြီးနောက် နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် ဟန့်တားခံလိုက်ရဟန်ရှိပြီး မည်သူမျှ သေမင်းထံသို့ ထပ်မံလာရောက်ရှာဖွေဝံ့ခြင်း မရှိတော့ချေ။
သို့သော် ကုချန်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်သောင်း၏ တည်ငြိမ်မှုသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဆိုလိုကြောင်း သိ၏။ တစ်ဖက်မှ မလှုပ်ရှားသေးသည့်အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် ပို၍ကြီးမားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ဂိတ်အပြင်ဘက်ရှိ ရန်သူများကဲ့သို့ တပ်စွဲထားသော နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်တစ်သန်းကို မှိန်ဖျော့စွာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကုချန်သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ အနားယူလိုက်၍ သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားကာ မကြာမီရောက်ရှိလာတော့မည့် သူ၏ဘဝနောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေ၏။
သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိဟန်ဖြင့် မျက်နှာအမူအရာမှာ တိတ်တဆိတ်ပြောင်းလဲသွား၏။
သူ၏နောက်ကျောဘက် အဆုံးမဲ့ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်၏ ဦးတည်ရာဘက်တွင် တဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာနေသော ဧကရာဇ်အဆင့် ချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ဟန်ရှိသည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သော ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် အကူအညီပေးရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီလော။
ကုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လန်းဆန်းတက်ကြွလာ၏။
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုအသစ်တစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် ဤနေရာကို နှစ်ကိုးသောင်းကြာ တစ်ဦးတည်းစောင့်ရှောက်ခဲ့ရသည်မှာ အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပေ။
ယခု အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါး အားဖြည့်ရန်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အသက်ရှူရပ်နားရန်၊ သူ၏အတွင်းဒဏ်ရာအချို့ကို ကုသရန်နှင့် ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို ဆက်လက်စောင့်ရှောက်ရန် အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုကိုသာ လိုအပ်တော့သည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ မိစ္ဆာကောင်များကို ဧကရာဇ်ဂိတ်မှ တစ်လှမ်းမျှပင် ကျော်လွန်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ချေ။
" ချွင်! "
ကုချန်၏စိတ်ခံစားချက်များ လှုပ်ရှားနေစဉ် သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင်တင်ထားသော ဧကရာဇ်ဓားသည် သူ၏စိတ်အခြေအနေကို အာရုံခံမိဟန်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်နှင့် ကြည်လင်သောမြည်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
နတ်လောကမြစ်တစ်ခု သွန်းလောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့သောအလင်းအေးတစ်ခုသည် ဓားကိုယ်ထည်မှ တိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ လီတစ်သိန်းအကွာအဝေးကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးလိုက်သည်။
ဤရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသောမြင်ကွင်းသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်တစ်သန်းအကြားတွင် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေမှမိစ္ဆာများသည် အလိုအလျောက်ပင် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ဧကရာဇ်ဂိတ်ဘက်သို့ ကြည့်နေသော သူတို့၏အကြည့်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ထိုမိစ္ဆာသည် နှစ်တစ်သောင်းနီးပါး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ ယခု သူ့ကို အဘယ်အရာက ဒေါသထွက်စေခဲ့သနည်း။ သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေကို တက်ကြွစွာကျူးကျော်ရန် ကြံစည်နေခြင်းလော။
ဧကရာဇ်ဂိတ်မြို့ရိုးပေါ်တွင်။
ကုချန်သည် ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေမှမိစ္ဆာများ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏အကြည့်ကို ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ဘက်သို့သာ ပစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
အခန်း (၆)- ရန်သူကိုတွန်းလှန်ခြင်း၊ ဘိုးဘေးအမိန့်တော်က ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေခြင်း
ကုတောက်လင်းသည် ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ကိုင်ထား၏။ သူ၏လက်ထဲမှ အရာဝတ္ထုသည် တန်ချိန်ပေါင်းများစွာ လေးလံနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
အကြောင်းမှာ ဤအရာသည် ကုမိသားစု၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဟု ဆိုနိုင်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။
မြင့်မြတ်သောစာလွှာတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ရှိနေဟန်တူ၏။ ခေါက်ထားသည့်တိုင် အတွင်းမှနေ၍ လေးနက်ပြီး မြင့်မြတ်သောဩဇာများ စီးထွက်နေသည်ကို ခံစားနိုင်သေးသည်။ ထိုအရာသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုအထက်မှ ပြိုင်ဘက်ကင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ မထီမဲ့မြင်မပြုဝံ့သည့်အရာ ဖြစ်လေသည်။
“ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ရှေးခေတ်မဟာဧကရာဇ်တွေဟာ သဘာဝတရားရဲ့ဖန်တီးမှုကို ကျွမ်းကျင်ကြပြီး သူတို့ရဲ့နယ်ပယ်က နက်နဲလှတယ်တဲ့။ သာမန်အရာဝတ္ထုတွေတောင်မှ သူတို့အသုံးပြုခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ချီစွမ်းအင်နဲ့ထိတွေ့ခဲ့ရင် သာမန်ဘဝကနေ မြင့်မြတ်တဲ့အရာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။ ရှေးလူကြီးတွေက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ မလှည့်စားခဲ့ပါဘူးကွာ ”
ကုမိသားစုအကြီးအကဲတစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မရေရွတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
“ အပိုစကားတွေ တော်တော့။ မြန်မြန် ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဆက်သပြီး ဒုတိယဘိုးဘေးကို ကယ်တင်ကြစမ်း ”
အခြားကုမိသားစုအကြီးအကဲတစ်ဦးက သူ့အား အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်လေသည်။
“ ကုချင်းရွဲ့ မင်းရှေ့ထွက်ပြီး ဒီမဟာဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်ပြန်တမ်းကိုဆက်သကာ ငါတို့ကုမိသားစုအတွက် အားကောင်းတဲ့ရန်သူကို တွန်းလှန်လိုက်ပါ ”
ကုတောက်လင်းသည် ကုချင်းရွဲ့အား လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
“ ကျွန်မလား ”
ကုချင်းရွဲ့သည် ထိတ်လန့်သွား၏။ မိသားစုခေါင်းဆောင်က သူမအား စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု ရှင်းလင်းစွာပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သို့သော် မကြာမီပင် သူမသည် ကုတောက်လင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားလေသည်။
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် ကုမိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီး အပေါ်ယံအားဖြင့် သူ၏သားတော် ဟန်ဝူကျူအတွက် ကုချင်းရွဲ့အား ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် လာရောက်ခေါ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်၏။
ဤအခြေအနေအရ ကုချင်းရွဲ့အနေဖြင့် ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းကိုကိုင်ကာ ရန်သူအား တွန်းလှန်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။
သင်တို့က ငါတို့ကုမိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်အတွက်လာပြီး ငါတို့ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးကာ ငါတို့ကုမိသားစုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ရန် ကြံစည်သည်လော။
ယခုအခါ ငါတို့ကုမိသားစုသည် မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦး ရှေ့ထွက်ရုံမျှဖြင့် သင်တို့အား လက်ဗလာဖြင့် မျက်နှာအပျက်ပျက်နှင့် ပြန်သွားစေမည်ဖြစ်၏။
“ ကျွန်မသွားမယ် ”
ကုချင်းရွဲ့သည် ချီတုံချတုံမဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ကုတောက်လင်း၏လက်ထဲမှ မဟာဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ယူကာ ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်မှ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားလေသည်။
…
ကုမိသားစုအပြင်ဘက်။
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် ကောင်းကင်ယံ၌ မာန်ပါပါနှင့်ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်တွင် ဒူးထောက်ရန် ခေါင်းမာစွာငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သော ကုကျင်းရှန်ကို ကြည့်နေ၏။ သူ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အကြောင်းမှာ မကြာမီကပင် သူသည် ကုမိသားစုအတွင်းမှ တက်လာသော အထွတ်အထိပ်ဩဇာအငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သကဲ့သို့ ရှိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။
ထိုဩဇာအငွေ့အသက်သည် ခဏတာမျှသာပေါ်လာပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသော်ငြား ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်ထက်ပင် အဆထောင်ပေါင်းများစွာ ပို၍အားကောင်းသည်ဟု ခံစားရလေသည်။
ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ဧကရာဇ်အဆင့်တည်ရှိမှုတစ်ဦး၏ ဩဇာပင်ဖြစ်၏။
သူအာရုံမှားသွားခြင်းလော သို့တည်းမဟုတ် ဤကုမိသားစုတွင် မထုတ်သုံးရသေးသည့် ဧကရာဇ်အဆင့်အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ရှိနေသေးသလော။
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။
သို့သော် မကြာမီပင် သူသည် မထီမဲ့မြင်ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲမှသံသယကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ဤကုမိသားစုတွင် မထုတ်သုံးရသေးသော ဧကရာဇ်အဆင့်အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်ကို သူ မယုံကြည်ပေ။
အခြားအကြောင်းပြချက်မရှိချေ။
ကုမိသားစု၏ သူတော်စင်အိုကြီးပင်လျှင် ဤသို့သော ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသည့်အဖြစ်ကို ခံစားနေရသည် မဟုတ်လော။
အကယ်၍ ဤကုမိသားစုတွင် ဧကရာဇ်အဆင့်အခြေခံအုတ်မြစ် အမှန်တကယ်ရှိပါက အဘယ်ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ မသုံးဘဲ သည်းခံနေမည်နည်း။
“ မင်းဒူးမထောက်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒါဆို သေလိုက်တော့ ”
ကုကျင်းရှန်သည် သွေးများဖြင့်လူးနေသော လူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းမာစွာ ဒူးထောက်ရန်ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီး၏မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူသည် ကြက်ကိုသတ်၍ မျောက်ခြောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဤကုမိသားစု၏ သူတော်စင်အိုကြီးမှ စတင်ရန် ကြံရွယ်လိုက်၏။
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် အမိန့်ပြန်တမ်းအား အသက်သွင်းကာ ဤကုမိသားစု သူတော်စင်အိုကြီးအား ချေမှုန်းဖျက်ဆီးရန် အစွမ်းအကုန်ထုတ်သုံးစေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤအခိုက်တွင် ကြည်လင်သောအော်သံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
“ ရပ်လိုက်စမ်း ”
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် အသံလာရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ငန်းဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလွန်လှပတင့်တယ်သော မိန်းမပျိုတစ်ဦးသည် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကိုကိုင်ကာ အလျင်အမြန်လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ မင်းက သခင်လေးနာမည်တပ်ပြီး ခေါ်ခိုင်းလိုက်တဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်လေး ကုချင်းရွဲ့ ဖြစ်ရမယ် ”
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် အဝေးမှချဉ်းကပ်လာသော မိန်းမပျိုကိုကြည့်ကာ သူမ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး သူ၏ရှုံ့တွနေသော မျက်နှာအိုကြီးပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
“ ဘာလဲ ဒီပုံအတိုင်းဆိုရင် ကုမိသားစုက မင်းကိုလွှတ်ပြီး ခေါင်းငုံ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့လေ။ အစောကြီးကတည်းက ဒီလိုသိခဲ့ရင် ဘာလို့ဒုက္ခခံနေဦးမှာလဲ ”
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် အနည်းငယ် နောင်တရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် သူတော်စင်အဆင့်တည်ရှိမှုတစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင်သတ်ဖြတ်တော့မည် ဖြစ်၏။
သို့သော် ယခု ကုမိသားစုက အရှုံးပေးကာ ကုချင်းရွဲ့ကိုလွှဲအပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် မလိုမုန်းထားဖြင့် လက်ကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရတော့သည်။
“ ကုချင်းရွဲ့... မင်း... ဘာလို့... ဒီကိုရောက်နေတာလဲ ”
တစ်ယောက်တည်းရောက်လာသော ကုချင်းရွဲ့ကိုကြည့်ရင်း အသိစိတ်အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီဖြစ်သော ကုကျင်းရှန်သည် ဦးစွာကြောင်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိဟန်ဖြင့် သူ၏အိုမင်းသောမျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ မျက်ဝန်းထောင့်များမှ သွေးမျက်ရည်နှစ်ကြောင်း စီးကျလာသည်။
“ မင်းမလာသင့်ဘူး မင်းမလာသင့်ဘူးကွယ်... ”
“ ငါတို့ကုမိသားစုက မတ်တပ်ရပ်ပြီးပဲသေမယ်။
ဒူးထောက်ပြီး အသက်မရှင်ဘူး... ငါခုနကပြောတာတွေ မင်းတို့အားလုံး မေ့ကုန်ကြပြီလား ”
ကုကျင်းရှန်၏အသံသည် ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် နစ်ဝင်နေ၏။
ကုချင်းရွဲ့၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ကုမိသားစု၏ ယာယီရှင်သန်မှုအတွက် ကုချင်းရွဲ့ကိုစွန့်ပစ်ရန် ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ဟု သူပင်လျှင် ထင်မြင်မိလေသည်။
သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက မည်သို့အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။
ယနေ့ခေါင်းငုံ့လျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင်လည်း ထပ်မံခေါင်းငုံ့ရပေဦးမည်။
တစ်နေ့တွင် ကုမိသားစု၏ကျောရိုးသည် လုံးဝကျိုးကြေသွားပြီး မြေမှုန့်ထဲသို့ နင်းခြေခံရပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့သော ကုမိသားစုသည် လုံးဝသေဆုံးသွားခြင်းက ပို၍ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ကုကျင်းရှန်သည် ဒေါသများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး ‘ခံစားချက်ကင်းမဲ့’ နေသော ကုမိသားစုဝင်များကို နိုးကြားလာစေရန် သေဆုံးခံ၍ သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ပြသရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ကုချင်းရွဲ့၏စကားများက သူ့ကို ရုတ်တရက် ကြောင်သွားစေခဲ့သည်။
“ ရှင်နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားအကြီးအကဲတွေမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးရဖို့အတွက် ကျွန်မကိုစွန့်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး ”
ကုချင်းရွဲ့သည် ညင်သာစွာဆို၏။
“ ကျွန်မက မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့အမိန့်အရ ရန်သူကိုတွန်းလှန်ဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာပါ ”
ရန်သူကို... တွန်းလှန်မည်လော။
ကုကျင်းရှန်သည် လုံးဝကြောင်အသွားတော့သည်။
ကောင်းကင်ယံ၌ရပ်နေသော ဝတ်ရုံနက်နှင့်သူတော်စင်အိုကြီးသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရယ်မောလေသည်။
“ ဟားဟားဟား။ ရန်သူကိုတွန်းလှန်မယ်ဟုတ်လား။ မင်းတို့က ကောင်မလေးတစ်ယောက်တည်းကို လွှတ်လိုက်တာလား။ ဒီအဘိုးကြီးကို ရယ်သေစေချင်နေတာလား ”
ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူအိုကြီးသည် ဤကုမိသားစုမှာ ရူးသွပ်သွားပြီဟု ခံစားမိသည်။
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် အမိန့်ပြန်တမ်း၏ ဟန့်တားမှုအောက်တွင် သူတော်စင်တစ်ပါးပင်လျှင် မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
သာမန်မိန်းကလေးတစ်ဦးက မည်သို့လုပ်နိုင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ ရယ်ဖွယ်ကောင်းလှပေစွ။
ဝတ်ရုံနက်နှင့်သူတော်စင်အိုကြီး၏ လှောင်ပြောင်မှုသည် ကုချင်းရွဲ့၏မျက်နှာအမူအရာကို အနည်းငယ်မျှပင် မပြောင်းလဲစေခဲ့ပေ။
သူမသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သောလက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်ကာ အမိန့်ပြန်တမ်းကိုကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရိုသေလေးမြတ်စွာ ကြေညာလိုက်၏။
“ ဘိုးဘေးအရှင်၏ အမိန့်ပြန်တမ်းအား ကျူးကျော်လာသော ရန်သူကို သုတ်သင်၍ ကုမိသားစုကို ကာကွယ်ပေးပါရန် ရိုသေစွာ လျှောက်ထားအပ်ပါသည် ”
ဤစကားများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကုချင်းရွဲ့၏လက်ဖဝါးထဲမှ အမိန့်ပြန်တမ်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လာသည်။
အမိန့်ပြန်တမ်း ဖြန့်ကျက်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြားတွင် မင်္ဂလာရှိသောနိမိတ်များ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွန်းလာ၏။
ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုအထက်မှ မင်္ဂလာရှိသောအလင်းတန်းများ သက်ဆင်းလာ၏။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ရွှေကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလာပြီး ၎င်းတို့၏တောက်ပသောအလင်းရောင်သည် မြင့်မြတ်သောအလင်းနှင့်အတူ အငွေ့ပျံစီးဆင်းနေကာ ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလုနီးပါးဖြစ်နေ၏။
အဆုံးမဲ့သောဖိအားတစ်ခုသည် ကျယ်ပြောသောသမုဒ္ဒရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုအမိန့်ပြန်တမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်နှင့် အထက်အောက်ရှိအရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။