အခန်း (၉-၁၀)
Vol. 1 Ch. 9-10
အခန်း (၉)-ဧကရာဇ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်၊ အရှင်သခင်တို့ ထိတ်လန့်သွားခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ဘွဲ့နာမ
[ ဒင်! အိမ်ရှင် ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် ]
[ အခု အိမ်ရှင်ကို ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဆုချလိုက်ပါပြီ။ ]
စနစ်၏အသံသည် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု လေဟာနယ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းဝင်ရောက်လာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဤစွမ်းအားများ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သော သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့၏။
“ ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပဲ ”
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်လာသော စွမ်းအားကိုခံစားရင်း ကုချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်ရှိ ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်များထဲတွင် သူသည် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်တာအိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အဝေးဆုံးသို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော အစွမ်းအထက်ဆုံး ဧကရာဇ်များထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
မဟုတ်လျှင် သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ကျူးကျော်မှုကို နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းကြာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
ကုချန်၏ ကိုယ်ပိုင်ခန့်မှန်းချက်အရ သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဧကရာဇ်အဆင့်နှောင်းပိုင်းဟု သတ်မှတ်သင့်ပြီး စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်အဆင့်ပြည့်စုံခြင်းနှင့် သူ့ကြားတွင် မျဉ်းလေးတစ်ခုသာ ခြားနားနေသည်။
သို့သော် ယခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆုံးမရှိ တိုးတက်လာသော စွမ်းအားကို ခံစားရသောအခါ ကုချန်သည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။
ဤသို့သော စွမ်းအားမျိုးသည် သူသိထားသော ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ်နှင့် လုံးဝသက်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ရွေးချယ်မှုဘောင်ဇယားပေါ်တွင် မြင်ခဲ့သော စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။
“ စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းသည် သာမန် တုယောင်ဧကရာဇ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အရာမဟုတ် ”
စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ်လော။ တုယောင်ဧကရာဇ်လော။
သူတစ်ချိန်က အလွန်ဂုဏ်ယူခဲ့သော သူ၏စွမ်းအားသည် စနစ်၏အမြင်တွင် တုယောင်ဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားမျှသာ ဖြစ်နေနိုင်သလော။
ကုချန်သည် အနည်းငယ် ကြောင်ငေးသွားမိသည်။
သို့သော် သူ၏နှလုံးသားသည် ထို့နောက်တွင် အဆုံးမဲ့သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့သည်။
ပိုမိုကြီးမားသောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ရန် မည်သူက ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင် ထိုအဆုံးမရှိသောစွမ်းအားများ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ကုချန်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စဉ်ဆက်မပြတ် စစ်ပွဲများကြောင့် ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလအခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။
ဧကရာဇ်ဓားဖြင့် ယခုလေးတင် ထိခိုက်ခဲ့သော ဒဏ်ရာပင်လျှင် ဖြည်းညင်းစွာ ကျက်နေလေပြီဖြစ်သည်။
ယခုတွင် သူသည် ယခင်နှစ်များက သူ၏ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားဟန်တူ၏။
သူ၏သက်တမ်းသည် ရှည်လျားကျယ်ပြန့်ပြီး သူ၏ချီစွမ်းအင်နှင့်သွေးသည် ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လေသည်။
“ ဘယ်လောက်တောင် ကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ အံ့အားသင့်မှုလဲ... ”
ကုချန်သည် ညင်သာစွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဤဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းက သူ၏လက်ရှိတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အနည်းငယ်သာ တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ဤတိုးမြှင့်မှုသည် ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွာခြားသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတိုင်းအဆမရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ခံစားရင်း ကုချန်သည် ယခင်က သူသတ်ဖြတ်ရန် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲတစ်ခု လိုအပ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့အရှင်သည် ယခုအခါ သူ့အား နှစ်ချီ သို့မဟုတ် သုံးချီထက်ပို၍ ခုခံနိုင်ဖွယ်မရှိဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
“ အရမ်းကောင်းတယ် ”
ကုချန်သည် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေကို အလွန်ကျေနပ်နေ၏။
သို့သော် သူသည် မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သို့မျှ မပြသခဲ့ပေ။
သူ၏အတွင်းပိုင်းသည် ကမ္ဘာပျက်လောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း အပေါ်ယံတွင်မူ သူသည် ယခင်ကနှင့် ဘာမျှမခြားနားဘဲ ရှိနေလေ၏။
“ ကုချန် မင်းရဲ့ခရီးအတွက် အချိန်ကျပြီ ”
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် သူ၏ဧကရာဇ်ဓားကို တစ်ဖန်ပြန်မြှောက်လိုက်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကုချန်အား သူ၏ခရီးလမ်းဆုံးသို့ ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။
သို့သော် ကုချန်၏ မျက်လုံးများမှ ထက်ရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
ယခုအခါ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ်သို့ တိုးတက်သွားရုံသာမက သူ၏အတွင်းဒဏ်ရာအားလုံးလည်း ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်သည်။
သူသည် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သာမန် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးက သူ့အား မည်သို့ ထိခိုက်စေနိုင်မည်နည်း။
ကုချန်သည် သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ကာ အတိုင်းအဆမရှိသော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကို စုစည်းလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ မယုံနိုင်ခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်ခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် တစ်ဖက်လူကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားအောင် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေ၏။
………
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧကရာဇ်ဂိတ်အပြင်ဘက် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ လားရာဘက်၌။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ် ဧကရာဇ်ဂိတ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ကုချန်အား ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်သည့် အချိန်မှစ၍
ကုချန် ထကြွပြီး တစ်ဖက်လူအား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်အထိ ဤအရာအားလုံးသည် အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းသာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။
သို့သော် နတ်ဆိုးနယ်မြေဘက်တွင်မူ အလွန်ကြီးမားသော လှုပ်လှုပ်ရှားရှားမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သန်းပေါင်းများစွာသော ရှုပ်ထွေးနေသည့် နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်၏ နောက်ကွယ်မှ မြင့်မြတ်သော သတ္တဝါများကဲ့သို့သော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးအများအပြားသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး စကြာဝဠာကို ကျော်လွှားကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမျိုသွားလေသည်။
ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ မိစ္ဆာများသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးများပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အလိုအလျောက် ပျပ်ဝပ်သွားကြသည်။
၎င်းသည် အဆင့်နိမ့်သက်ရှိများမှ အဆင့်မြင့်သက်ရှိများအပေါ် သဘာဝအတိုင်း ရိုသေလေးစားမှုဖြစ်ပြီး သူတို့ဝိညာဉ်များ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုပင် ဖြစ်သည်။
“ လုထျန်းအရှင် ”
“ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင် ”
“ မိုယွဲ့အရှင် ”
မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ မိစ္ဆာများသည် ရိုသေစွာဒူးထောက်ရင်း အရှင်သခင်တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး၏ ဘွဲ့နာမများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဟစ်ကြွေးခေါ်ဆိုနေကြ၏။
နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်များ နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အာကာသ၏ အဆုံးစွန်အလွန်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော လေဟာနယ်ထဲတွင် ဟွမ်သွမ့်ချီစွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေပြီး မျက်လုံးအစုံများစွာကို ပုံဖော်နေကာ သူတို့၏အကြည့်များသည် အေးစက်လျက် ဧကရာဇ်ဂိတ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေ၏။
ထိုအကြည့်များသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း။
အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်းလှပြီး စကြာဝဠာကြယ်ပင်လယ်ကြီးကို စုစည်းထားသကဲ့သို့ နားလည်ရခက်လှသည်။ အတွင်း၌ ကြယ်တာရာမြစ်များ ပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံး ဖွင့်လှစ်ခြင်းကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းများသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်ထွက်နေ၏။
သူတို့၏အကြည့်များ ရောက်ရှိရာနေရာတိုင်းတွင် လေဟာနယ်သည် ပြိုကျသွားပြီး ထိုသို့သော အရှင်သခင်တို့၏စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ တစ်လက်မချင်း ပျက်စီးကာ အလဟဿဖြစ်သွား၏။
“ ဟင် ဧကရာဇ်ဂိတ်မှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်... သူ့မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ ”
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ရစ်သိုင်းထားပြီး သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတောင်ထွတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏အသံဖြင့် တခြိမ့်ခြိမ့်မြည်ဟည်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“ ဒီ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် နောက်ကျောဓားထိုးခံလိုက်ရပုံပဲ ”
ကြည်လင်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကြက်သွေးရောင်ဆံပင်နှင့် ကျက်သရေရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်ကိုသာ မသဲမကွဲဖော်ပြထားသော အခြားတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ နောက်ကျောဓားထိုးခံရတယ် ဟုတ်လား။ ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်တွေ ဘာတွေစဉ်းစားနေကြတာလဲ။ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ထိုးရဲတယ်ပေါ့ ”
နက်ရှိုင်းသော ရွှေရောင်အင်မော်တယ်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏စစ်ဝတ်တန်ဆာ နောက်ကွယ်မှ မီးခိုးရောင်အကြေးခွံများပါသော အမြီးတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်နေသသည့် လုထျန်းအရှင်သည် နားမလည်နိုင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်...
နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်သုံးပါးလုံးသည် ကုချန်အား ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟု ရည်ညွှန်းကြပြီး မည်သူမျှ ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ကြပေ။
ယခင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ကုချန်အား ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟူသော ဘွဲ့ကို မည်သည့်အခါကမျှ မပေးအပ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟူသော စကားလုံးများသည် အဆင့်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်သော အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်များ၏ အထွတ်အထိပ်၊ ဧကရာဇ်အားလုံး ဦးညွှတ်ရသူကို ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
သူသည် ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်များစွာကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့သောအခါ သူသည် ဤဘွဲ့ကို နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်များ၏ နှုတ်ဖျားမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဘွဲ့သည် ကုချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်များက အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ကမ္ဘာကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမရှိပါက ကုချန်နှင့် သွေးကြွေးရှိသော ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်များသည် ကုချန်အား ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟူသော ဘွဲ့နာမအား ဆန္ဒအလျောက် ခေါ်ဆိုမည်လော။
တစ်နည်းအားဖြင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်များ၏ ဤအတည်ပြုချက်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဖြစ် တစ်လောကလုံးက ချီးကျူးခြင်းထက်ပင် ပို၍အရေးပါလေသည်။
အခန်း (၁၀)- မီးလောင်ရာလေပင့်ခြင်း၊ ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်နှင့် လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း
" ဒါက... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့်ကောင် ဘာစိတ်ဝင်သွားလို့ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရဲတာလဲတော့ ငါမသိဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ "
မိုယွဲ့အရှင်၏ ကြေးနီခေါင်းလောင်းများကဲ့သို့သော မျက်လုံးများသည် ပြင်းပြသောဆန္ဒများဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။
ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော သူတို့သုံးဦးသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စဉ်ဆက်မပြတ် စစ်ပွဲများကြောင့် ပြင်းထန်သော တာအိုဒဏ်ရာများ ခံစားနေရပြီး သက်တမ်းများစွာ မကျန်တော့သည်ကို သဘာကျစွာ သိရှိကြလေသည်။
ယခုတွင်မူ သူသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ အောင်မြင်သော ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံခဲ့ရသည်။
ယခု သူတို့သည် ထိုအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်အဆင့်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပါက ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဤကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်အား သတ်ဖြတ်နိုင်မည်လော။
ဤသို့တွေးလိုက်သောအခါ မိုယွဲ့အရှင်သာမက ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် လုထျန်းအရှင်တို့၏ မျက်လုံးများအားလုံးသည် ပြင်းပြင်းပြပြ တောက်လောင်လာခဲ့၏။
ခဏတာ မျက်လုံးချင်းဖလှယ်လိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်သုံးပါးသည် သူတို့၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်လေသည်။ သူတို့သည် ထောင်စုနှစ်တစ်စုတွင် တစ်ကြိမ်သာရနိုင်သော ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် စစ်မြေပြင်သို့ဝင်ရောက်ကာ ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်အား စုပေါင်းသုတ်သင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
" လူသားမျိုးနွယ် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းကြာအောင် မင်းရဲ့လက်တွေက ငါတို့နယ်မြေက သက်ရှိတွေရဲ့သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်းနေခဲ့တယ်။ သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ပြန်ဆပ်ရမယ် "
အေးစက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် အသံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခွင်လုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
ဤအသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုအလွန်ရှိ အဆုံးမဲ့လေဟာနယ်ထဲတွင် အရှင်သခင်သုံးပါး၏ ပုံရိပ်များသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။
မည်သို့သော ပုံရိပ်များ ဖြစ်သနည်း။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရပ်တည်လျက် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအား ထူထပ်သော အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူတို့အတွင်းမှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမျှင်တစ်စမျှသည်ပင် အနီးအနားရှိ တောကန္တာရကြီးကို ကြေမွသွားစေလေ၏။
အရှင်သခင်နတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်သုံးပါး၏ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသောအခါ ဧကရာဇ်ဂိတ်ရှေ့တွင် တန်းစီနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်အားလုံးသည် ဟစ်ကြွေးကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ အစွန်းရောက်ယုံကြည်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။
အရှင်သခင်များ ဆင်းသက်လာလျှင် တစ္ဆေသရဲနတ်ဘုရားများပင် အံ့အားသင့်ကြရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ကုချန်နှင့် စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
...
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ကုချန်၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် နားမလည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ ကုချန်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
ဤကုချန်သည် ပြင်းထန်သော တာအိုဒဏ်ရာများ ရရှိထားပြီး သူ၏ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ခံခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူသည် ကျဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သင့်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နေရသေးသနည်း။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကုချန်သည် သေခါနီး နောက်ဆုံးအားတင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။
" ကုချန် ငါ့ရဲ့ဒီတစ်ချက်ကို ခံလိုက်စမ်း။ ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်၊ ကောင်းကင်ကိုသော့ခတ်၊ မြေကြီးကိုထောင်ခြောက်ဆင်၊ သက်ရှိအားလုံးကို အကျဉ်းချပစ် "
ဤသို့တွေးလိုက်သောအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ရှည်လျားစွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးမဲ့တာအိုများကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။ သူ၏ပတ်လည်တွင် အဆုံးမဲ့သော အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နက်ရှိုင်းသည့် အနက်ရောင်ဂလက်ဆီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ ထွန်းလင်းတောက်ပနေ၏။
ထိုအနက်ရောင်အလင်းတန်းများသည် စုစည်းသွားပြီး အမှန်တကယ်တွင် ကြီးမားလှသော ကျန့်တစ်သောင်းအရွယ် အကျဉ်းထောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိဟန်တူသော ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လျက် နယ်စပ်ဧကရာဇ်ဂိတ် တည်ရှိရာသို့ ကောင်းကင်မှ ထိုးဆင်းလာလေသည်။
ကျန့်တစ်သောင်းအရွယ် အကျဉ်းထောင်ကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမတရားများမှ ပုံပေါ်လာသော ဂါထာသင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ဂါထာသင်္ကေတတစ်ခုစီတိုင်းသည် နက်နဲပြီး နားလည်ရခက်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရှင်သခင်တို့၏ နက်နဲမှုတို့ဖြင့် လည်ပတ်နေ၏။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ ဤတစ်ချက်သည် ကုချန်နှင့် သူ၏အောက်ရှိ ဧကရာဇ်ဂိတ်ကိုပါ ဤကျန့်တစ်သောင်းအရွယ် အကျဉ်းထောင်ကြီးထဲတွင် အကျဉ်းချရန် ရည်ရွယ်နေလေသည်။
သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်သည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မာနထောင်လွှားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ကုချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားအကြောင်း ယခင်ချိန်များကတည်းက ကြားဖူးသော်လည်း ဤကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ သက်တမ်းသည် ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏အစွမ်းသည်လည်း ကုန်ဆုံးနေကာ ယခင်က ဂုဏ်ကျက်သရေကို မပိုင်ဆိုင်တော့ချေ။
သူသာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ကုချန်အား လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဝံ့ရဲသလော။
ဧကရာဇ်ဂိတ်၏မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကုချန်သည် မြင့်မားကြံ့ခိုင်စွာ ရပ်တည်လျက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ သက်ရှိအားလုံးကို အကျဉ်းချနိုင်စွမ်းရှိဟန်တူသော ကြောက်မက်ဖွယ်အကျဉ်းထောင်ကြီး အဝေးမှပျံသန်းလာသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိရုံသာမက သူ၏နှလုံးသားသည်ပင်လျှင် မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေလေ၏။
" ကောင်းပြီလေ အခု ငါ့ရဲ့ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ မင်းကိုပဲ အသုံးချလိုက်မယ် "
ကုချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။
ဤသူသည် ယနေ့ သူ့အား တိုက်ခိုက်ဝံ့သောကြောင့် သေခြင်းတရား၏ လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်လေသည်။
ကုချန် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း သူသည် မည်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း မြင့်မြတ်စွမ်းရည်ကိုမျှ မထုတ်လွှတ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ရှေ့သို့ လက်တစ်ဖက်ကို ရိုးရှင်းစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်ကို ဤလက်ဖြင့် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်နေဟန်တူသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆန့်တန်းလိုက်ရုံဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော ဧကရာဇ်၏ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်ကို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ထင်နေသလော။ ရိုးရှင်းစွာ အိပ်မက်မက်နေခြင်းပင်။
သို့သော် မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်ခြင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
နောက်တစ်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများထဲရှိ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့သည်။
ကုချန်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးမဲ့တာအိုများသည် ထိုအရာကို ခံစားမိဟန်တူပြီး အမှန်စင်စစ်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကြီးမားလှသည့် ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် လေဟာနယ်ထဲ၌ စုစည်းသွားလေ၏။ ကုချန်၏လက်နှင့်အတူ ရွေ့လျားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်ကို လွယ်ကူစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည် အားစိုက်ကာ အတွင်းဘက်သို့ ဆုပ်လိုက်သည်။
အဆုံးမဲ့တာအိုများကိုပင် အကျဉ်းချနိုင်စွမ်းရှိသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အကျဉ်းထောင်ကြီးသည် ဤဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးရှေ့တွင် အိပ်မက်ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြွပ်ဆတ်နေသည်။ စက္ကန့်တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံမပြည့်မီမှာပင် မြူမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
" မဖြစ်နိုင်ဘူး "
ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင် တစ်ခဏအတွင်း ကြေမွသွားသည်ကိုကြည့်ရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွား၏။
ဤသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်သည် သူ အရှင်သခင်တို့၏ နေရာတစ်ခုမှ ကျင့်ကြံခဲ့သော အရှင်သခင်နိယာမတရားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ် မဟာဧကရာဇ်တစ်ဦးပင်လျှင် ချက်ချင်း လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ထောင်ချောက်တွင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်သည်။
ယခုတွင်မူ ထိုကုချန်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချေမှုန်းဖျက်ဆီးလိုက်သလော။