အခန်း (၁၁-၁၂)
Vol. 1 Ch. 11-12
အခန်း (၁၁)- ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် ဖိနှိပ်ခြင်း၊ အရှင်သခင်သုံးပါး ရောက်ရှိလာသော်လည်း လျစ်လျူရှုခံရခြင်း
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားသော်ငြား ကောင်းကင်နှင့်နေကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးသည် သူ့အား လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်မှာ ထင်ရှားနေလေသည်။
ဝမ်တာအိုအကျဉ်းထောင်ကို လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးသည် ၎င်း၏အရှိန်ကို ဆက်ထိန်းကာ အမှန်ပင် သူရှိရာနေရာသို့ ထိုးဆင်းရိုက်နှက်လိုက်၏။
ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို ရိုက်သကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကာ မထီမဲ့မြင်ပြုဟန် ရှိနေလေသည်။
" မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် စော်ကားဝံ့ရသလား "
ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီး ထိုးဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ထိတ်လန့်မှုသည် ဒေါသဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ကုချန်သည် သူ့အား တိုက်ခိုက်ရာတွင် မြင့်မြတ်စွမ်းရည်မသုံး၊ အံ့ဖွယ်နည်းစနစ်များမသုံးဘဲ ဧကရာဇ်အဆင့်စွမ်းအားဖြင့်သာ သက်သက်ရိုက်နှက်ခြင်းသည် သူ့အတွက် စော်ကားမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။
" ချွင် ချွင်... "
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော အသံများထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် သူ၏လက်ဝါးများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ နက်ရှိုင်းသောတံဆိပ်များကို ဖွဲ့စည်းပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် ကုချန်ရိုက်ခတ်လိုက်သော ဤလက်ဝါးချက်ကို တားဆီးရန်ရည်ရွယ်လျက် နေနှင့်လကို တွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
" ဘုန်း "
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်။
ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးသည် ထိုးဆင်းရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ လက်ဝါးများနှင့် တိုက်မိသွားလေသည်။
ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော စွမ်းအားသည် လေဟာနယ်ထဲ၌ ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အဆုံးမဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အာကာသမုန်တိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ တိုက်ခတ်သွား၏။
အောက်ဘက်တွင်ရှိသော သောင်းပေါင်းများစွာသော နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်ပင်လျှင် ထိုအာကာသမုန်တိုင်း၏ တိုက်ခတ်မှုကိုခံရပြီး ချက်ချင်းပင် မြူမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးတစ်စက်မျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။
ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်မတွင်မူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် သူ၏ဘဝတွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး မြင်ကွင်းကို ကြုံတွေ့နေရလေသည်။
ကောင်းကင်နှင့်နေကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ထိုဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးနှင့် သူတိုက်မိသောအချိန် အတွင်း၌ မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြီးမားလှသောစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်ကို သူအမှန်တကယ် ခံစားမိလိုက်၏။
ထိုခံစားချက်သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အရှင်သခင်တစ်ပါးဖြစ်သော သူ့အား ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သေးငယ်ကာ အကူအညီမဲ့သော ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တင်းကျပ်စွာကပ်နေသော ချပ်ဝတ်သည် တစ်လက်မချင်းကွဲအက်ကာ ပြိုကွဲသွားလေသည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော စွမ်းအားသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်အား ညည်းသံတစ်ချက်ထွက်စေပြီး အရှိန်ပြင်းစွာ နောက်သို့လွင့်စင်ကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကျဆုံးသွားစေ၏။
မြူမှုန်များ ပြယ်လွင့်သွားသောအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာခဲ့၏။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ်၏ လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ မူလက ဆူညံလှုပ်ရှားနေသော နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်တစ်သန်းသည် ချက်ချင်းပင် သေမတိတ်ဆိတ်သွားကြလေ၏။
အကြောင်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ လက်ရှိအခြေအနေသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ဆိုးရွားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ၏ချပ်ဝတ်သည် အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြေမွပျက်စီးနေကာ ချပ်ဝတ်အောက်တွင် ဧကရာဇ်သွေးများစီးကျနေလျက် သူပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်မှာ ထင်ရှားနေလေ၏။
သို့သော် ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကော။
သူသည် ဧကရာဇ်ဂိတ်မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကောင်းမွန်စွာ ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အဝတ်အစားပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းတစ်ချက်မျှပင် မရှိချေ။
“ အဟွတ်... အဟွတ်... လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး... ”
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် သွေးများစွာ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး လုံးဝကြောင်ငေးသွား၏။
သူသည် ယခုလေးတင် သူ၏အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝါးတစ်ချက်ကိုပင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤကုချန်သည် တာအိုဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူ၏ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ခံခဲ့ရသည်မှာ အမှန်လော။ အဘယ်ကြောင့် သူသည် လုံးဝဒဏ်ရာရရှိပုံ မပေါ်သနည်း။
ပြေး။
အမြန်ပြေး။
ထိတ်လန့်မှုကြားတွင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုးပွားလာခဲ့၏။
ကုချန်၏အစွမ်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နတ်ဆိုးပမာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ဤကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် သူဘယ်သောအခါမျှ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ကုချန်၏လက်ဖြင့် လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်သည်ကို သိရှိသည်။
သူအမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏အသက်သည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းရခက်ပေလိမ့်မည်။
“ ဒါက တကယ့် ဧကရာဇ်အဆင့်အထွက်အထိပ်ရဲ့ စွမ်းအားလား ”
ဧကရာဇ်ဂိတ်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ ဆိုးရွားလှသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကုချန်သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဤစွမ်းအားသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာက သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်၌ပင်လျှင် အလွန်နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်ပေ။
အမှန်မှာ ကုချန်သည် ယခုတွင် သူ၏အစွမ်းအကုန်ပင် မသုံးခဲ့သေးပေ။
သူသာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါလျှင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်ကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ချက်ချင်း ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်လော။
ဧကရာဇ်အဆင့်တိုက်ပွဲတွင် အရှင်သခင်တစ်ပါးကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ချက်ချင်းချေမှုန်းခြင်းသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းသော စွမ်းဆောင်မှုတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။
သို့သော် ယခုသည် ထိုသို့တွေးတောဆင်ခြင်ရန်အတွက် အချိန်မဟုတ်သေးချေ။
အဝေးတွင် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ်ကို ကြည့်ရင်း ကုချန်၏အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေကာ
“ မင်း ဒီဧကရာဇ်ကို တိုက်ခိုက်ဝံ့မှတော့ မင်းအသက်ကို ထားခဲ့လိုက် ”
သူသည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဖြစ်ပြီး သူ့အား တိုက်ခိုက်ဝံ့သော မည်သည့်ရန်သူမဆို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။
ကုချန်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်လျက် သူ၏အခြားလက်ဝါးကို ဆန့်တန်းရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား၌ အရှင်သခင်တို့၏စွမ်းအားများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်သုံးပါး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် ”
မိုယွဲ့အရှင်၊ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် ရွှမ်ရှအရှင်တို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏မျက်လုံးများအားလုံးတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတို့သည် ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်အဆင့်သည် ဤမျှအားနည်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ချက်ချင်းနီးပါး သတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူတို့သာ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာခဲ့ပါလျှင် ထိုလူသားမျိုးနွယ်၏ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် သူ့အား အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ပေမည်။
ရောက်ရှိလာသော မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကိုကြည့်ရင်း ဘေးဒုက္ခတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ရှင်သန်ခဲ့ရသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ရန်သူ၏ ရန်သူသည် မိတ်ဆွေပင်ဖြစ်၏။
ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်သုံးပါးသည် ယခုအခါ သူနှင့်တစ်ဖက်တည်းတွင် ရှိနေသည်ကို သူသိသည်။
သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် ခက်ထန်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ ဒီကုချန်က ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာရပြီး သေခါနီးဖြစ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒါက ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက... မမှန်ဘူး ”
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ အခြေအနေ မမှန်ဘူးလော။
မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ပထမတွင် ခဏမျှရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။
“ မမှန်ဘူး ဟုတ်လား။ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က အားကောင်းပေမယ့် သူက တာအိုဒဏ်ရာရနေပြီ ပြီးတော့ မင်းကလည်း သူ့ကို ခုနက ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူက သေခါနီးမလို့ နောက်ဆုံးအားတင်းနေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ ”
ဤစကားကိုကြားသော် မိုယွဲ့အရှင်နှင့် ရွှမ်ရှအရှင်တို့ နှစ်ဦးလုံးသည် ရယ်မောကြပြီး ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်၏ အမြင်ကို သဘောတူဟန်ရှိသည်။
“ ဒါက မင်းတို့ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး... ”
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ဆက်လက်ရှင်းပြရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အဆုံးမရှိနီးပါးသော သတ်ဖြတ်လိုသည့်အရှိန်အဝါဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နယ်စပ်ဧကရာဇ်ဂိတ်ပေါ်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်မှာ မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများ အားဖြည့်ရန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏လက်ဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာ အောက်ချလိုက်သော်လည်း ဧကရာဇ်ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဓားအလင်းရောင်များ စီးဆင်းနေပြီး ဓားအရှိန်အဝါများ တိုးပွားလာကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် စကြာဝဠာကို တုန်လှုပ်စေ၏။
အဆုံးမဲ့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သမုဒ္ဒရာဒီရေကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသော နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သခင်သုံးပါးကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်ကို တိုက်ရိုက် ဉီးတည်ထား၏။
ဤကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် သူတို့သုံးဦးရှေ့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်နေသလော။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မိုယွဲ့အရှင်ဖြစ်စေ၊ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် လုထျန်းအရှင်တို့ဖြစ်စေ အားလုံးသည် ကုချန် ရူးသွားပြီဟု ခံစားမိလိုက်ကြသည်။
အခန်း (၁၂)- ကံကြမ္မာ၏ဓားသခင်၊ အရာခပ်သိမ်းကို ချေမှုန်းခြင်း၊ ဧကရာဇ်၏ကျဆုံးခန်း
" ထောင်လွှားလှပါတကား "
မိုယွဲ့အရှင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ဒေါသတို့မှာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုပမာ ဆူပွက်လျက်ရှိပြီး ဤကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးအား ဝါးမြိုသွားတော့မယောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤလူသားမျိုးနွယ်မှ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်မှာ အလွန်အမင်း ထောင်လွှားလှပေ၏။ သူသည် အကြံအိုက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့အရှင်သုံးပါး၏ရှေ့မှောက်တွင် အင်အားသုံး၍ပြုမူရန် ဝံ့ရဲသေးသည်လော။ ဤသည်မှာ သူတို့၏တည်ရှိမှုကို မျက်ကွယ်ပြုခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။
" ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ကောင်းကင်ဘုံထိတိုင် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိတာကို ဒီအရှင်သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က မင်းနိဂုံးချုပ်ရမယ့်နေ့ပဲ "
လုထျန်းအရှင်သည်လည်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ ကုချန်မှာ ရူးသွပ်သွားပြီဖြစ်ရမည်ဟု တွေးလိုက်၏။
" ဟက် ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး သူ့ကို ဒီနေရာမှာ သတ်ပစ်ရမယ်။ ပြီးရင် ငါတို့နတ်ဆိုးနယ်မြေက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံးအတားအဆီးကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းပစ်ရမယ် " ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် ဤလူသားမျိုးနွယ်မှ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သိကြ၏။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ပင် အဘယ်သို့နည်း။
ယခုအခါ ကုချန်သည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူတို့နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သုံးပါးအပြင် ထိုအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးပါ ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် သူတို့လေးဦးပူးပေါင်းလိုက်လျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာက ကုချန်ပင်လျှင် အခွင့်အရေးရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
" စွမ်းအားအကုန်သုံးကြ "
ရွှမ်ရှဧကရာဇ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှစွမ်းအားကို ချက်ချင်းပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။ သူသည် အင်အားကြီးမားလှသော ရန်သူတစ်ဦးအား ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် အခြားသူများအား ရှင်းပြရန် အချိန်ပင်မရခဲ့ပေ။
ရှိနေကြသော လေးဦးအနက် သူတစ်ဦးတည်းသာ ကုချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ယခုလေးတင် အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် အခြားသူများမှ မထီမဲ့မြင်ပြုမိပါက သူတို့သည် နောင်တွင် ဆုံးရှုံးမှုကြီးစွာဖြင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူတစ်ဦးတည်းသာ သိပေသည်။
" ဒီဧကရာဇ် ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းတို့ ဒီဧကရာဇ်ကို တိုက်ခိုက်ရဲရင် မင်းတို့ရဲ့အသက်ကို ထားခဲ့ရမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် "
ဧကရာဇ်ဂိတ်၏အထက်တွင် ကုချန်သည် ဧကရာဇ်ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားလျက်ရှိပြီး မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်တိုင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလျက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏လက်ကို တည်ငြိမ်စွာမြှောက်လိုက်ပြီး ရွှမ်ရှဧကရာဇ်ရှိရာဘက်သို့ အေးဆေးစွာပင် ဓားချက်တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
" ဝှစ်! "
ဧကရာဇ်ဓားသည် တုန်ခါသွားပြီး ဓားအလင်းတန်းမှာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မဖန်ဆင်းမီက ပထမဆုံးအလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် တောက်ပနေပြီး ရှေးဟောင်းကြယ်တာရာနယ်မြေအား တုန်ခါသွားစေခဲ့၏။
ဤဓားချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်ပြောင်းသွားကြ၏။
အကြောင်းမှာ ဤဓားချက်၏စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ဓားသည် တုန်ခါလျက်ရှိပြီး ၎င်း၏ဓားသွားမှာ ရှေးဟောင်းစကြဝဠာကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေသကဲ့သို့ပင် ထိန်ထိန်ညီးလျက်ရှိ၏။
ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ လေဟာနယ်ကို ပြည့်နှက်သွားစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုရှိ ကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးအား ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားအောင် တုန်ခါစေခဲ့ရာ ကမ္ဘာလောကကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မတက်ပင် ဖြစ်တော့၏။
ထို့ထက်ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ထိုဓားအလင်းတန်းအတွင်း၌ မိုယွဲ့အရှင်၊ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် အခြားသူများသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အာဏာပြင်းသည့်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ကောင်းကင်တာအို၏ အလိုတော်ကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော ဧကရာဇ်၏အသက်ကို ယူဆောင်ရန် ရည်ရွယ်နေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အလိုတော်၏ ဓားချက်ပင်။
ကောင်းကင်ဘုံက သင့်အား သေရန် အမိန့်ပေးပါလျှင် သင်သည် မသေဘဲ နေဝံ့မည်လော။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါသည်တကား။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါသည်တကား။
ရွှမ်ရှဧကရာဇ်အနေဖြင့် ထပ်မံ၍ ပြောဆိုရန် မလိုအပ်တော့ချေ။
ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်း ထိုးနှက်လာသောအခါ မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိမိတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး ပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သောဧကရာဇ်ထံ ဦးတည်လာသော ဤဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းကြတော့သည်။
" နတ်ဆိုးက ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုကို နှိမ်နင်းခြင်း "
" တာအိုက နယ်မြေနှစ်ခုကို ချိုးဖျက်ခြင်း "
" အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်၊ အချိန်ကာလ မှေးမှိန်ခြင်း၊ စကြဝဠာ ပျောက်ကွယ်ခြင်း "
နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အရှင်သုံးပါးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးစီက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တာအိုကိုဆင့်ခေါ်ကာ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော ဧကရာဇ်သည်ပင်လျှင် မိုယွဲ့အရှင်ကဲ့သို့သော အရှင်သုံးပါးရှိနေလျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကို မကာကွယ်နိုင်မည်ကို သိမြင်လာဟန်တူသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားဘဲ သူ၏အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်လေးပါး၊ ကုချန်အား ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြ၏။
" ဘုန်း "
ဓားအလင်းတန်းမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး လဟာပြင်ကိုးခုကို ဖြတ်သန်းကာ ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုလေးပါး၏ စွမ်းအားများနှင့် တိုက်မိခဲ့ရာ ကြီးမားသောပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားသည် သောင်းကျန်းလျက်ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထိုးခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားတစ်ခုဟာ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ဆူပွက်နေသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်လေးပါး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။
ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် မည်မျှပင် အားကြီးစေကာမူ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ပေ။
နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ စစ်သည်တစ်သန်းတို့သည် အရှင်လေးပါး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ထပ်မံ၍ ဟစ်ကြွေးကြသည်။
သူတို့ မယုံကြည်ကြချေ။ သူတို့လေးဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ဤလူသားမျိုးနွယ်မှ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိဟု ဆိုလိုသလော။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ မိစ္ဆာအားလုံးသည် လည်မျိုညှစ်ခံထားရသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။
ယခင်က ရက်စက်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
သူတို့ မည်သည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။
ထိုလူသားမျိုးနွယ်မှ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် ဓားချက်တစ်ချက် ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ကောင်းကင်အလိုတော်၏ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ မိုယွဲ့အရှင်၊ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်တို့ ပူးပေါင်းတည်ဆောက်ထားသော ကာကွယ်ရေးအား ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့ရာ အရှင်သုံးပါးလုံး၏ ချီစွမ်းအင်နှင့်သွေးများမှာ ဆူပွက်လာပြီး နောက်သို့မဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့နောက် ဓားအလင်းတန်းသည် ၎င်း၏အရှိန်ဖြင့် ဆက်လက်ချီတက်ကာ ရွှမ်ရှဧကရာဇ်၏ ခုခံမှုအား ဖျက်ဆီးပစ်ကာ အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဓားအလင်းရောင်မှာ တောက်ပလျက်ရှိကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကိုယ်အား ပြိုကွဲပျက်စီးစေခဲ့သည်။
ဓားအလင်းရောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့တိုင် ရောက်ရှိသွားပြီး ကြယ်တာရာစကြဝဠာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် တောက်ပကျယ်ပြန့်လှသည်။ ၎င်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ မြင်နိုင်သော၊ မမြင်နိုင်သော အရာအားလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိဟန်တူ၏။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သောဧကရာဇ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ သောင်းကျန်းနေသော ဓားအလင်းရောင်အောက်တွင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
" အား "
လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သောဧကရာဇ်သည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုအတွက်မူ ကမ္ဘာလောကတွင် သွေးတစ်စက်မျှသာ ကျန်ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ခန္ဓာကိုယ်အား လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ပြန်လည်အသက်ရှင်လာနိုင်ကြရာ မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုဓားအလင်းတန်းတွင် မသိနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကိုယ်အား အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဆုတ်ဖြဲပစ်ခဲ့၏။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ချက်ချင်းပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်သော်လည်း ထိုဓားအလင်းတန်းသည် အရိုးထဲမှ သားလောက်ကောင်ပမာ ဘယ်တော့မှမပျောက်ကွယ်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာပင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။
" မဟုတ်ဘူး!!! "
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧကရာဇ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး သူ၏အသံတွင် ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ၏စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် အကန့်အသတ်မရှိ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားအလင်းရောင်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဆုတ်ဖြဲခံရသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်သည့်အရှိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာပြီး အသစ်ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလိုက်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာပင် ပုံရိပ်ယောင်ဖြစ်ကာ ထိုးဖောက်မြင်သာနေတော့သည်။
အဆုံးတွင် သူသည် ထိုဓားအလင်းတန်းစလေးကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ ဧကရာဇ်အရှင်၏သွေးများ ပက်ဖျန်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝပြိုကွဲသွားခဲ့ကာ သူ၏မူလပုံစံကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။
" ဝှစ်... "
ရွှမ်ရှဧကရာဇ်၏ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံများ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု၌ ကောင်းကင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားလေသည်။
အဆုံးအစမရှိသော သွေးမိုးများမှာ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံမှ သွန်ချလာခဲ့သည်။
လေဟာနယ်ဘုံတွင် တစ္ဆေများနှင့်နတ်ဘုရားများ ငိုကြွေးသံကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
" အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်တဲ့ဧကရာဇ်... ကျဆုံးသွားပြီ "
မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆူပွက်နေသော ချီစွမ်းအင်နှင့်သွေးကို အတင်းအကျပ်ဖိနှိပ်ထားရင်း ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမှ ကျဆင်းလာသော သွေးမိုးများကိုကြည့်ကာ သူ၏အသံတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ဦး ကျဆုံးသောအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် အတူတကွ ဝမ်းနည်းကြေကွဲကြ၏။
သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ဤမြင်ကွင်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဧကရာဇ် သေဆုံးသွားကြောင်း ရှင်းလင်းသော သက်သေပင် ဖြစ်တော့သည်။
သို့သော်... ထိုကုချန်သည် ဤသည်ကို မည်သို့မည်ပုံ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။
" ဒါက သူ့ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းလား... "
မိုယွဲ့အရှင်သည် တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတောင်ထိပ်တစ်ခုကဲ့သို့သော သူ၏ကြီးမားလှသည့်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် တုန်လှုပ်နေလေသည်။
ကုချန်ထုတ်ဖော်ခဲ့သော ဓားချက်ကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
အရှင်သုံးပါး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သော်လည်း ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ဓားချက်ကို တားဆီးနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သောဧကရာဇ်ပင်လျှင် ၎င်းအားမခံနိုင်ဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေသတ်ခံလိုက်ရ၏။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သောဧကရာဇ်သည် မည်မျှပင် အားနည်းစေကာမူ သူသည် အမှန်စင်စစ် ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ကုချန်၏ ဓားချက်တစ်ချက်ကိုပင် တားဆီးနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။
သူတို့သာဆိုလျှင်လည်း ပို၍ကောင်းမွန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဤကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် လွယ်ကူစွာ အသတ်ခံရနိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အကြောင်းအရာပင် ဖြစ်တော့၏။