အခန်း (၂၅-၂၆)
Vol. 2 Ch. 25-26
အခန်း (၂၅) - အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၊ ဖုံးကွယ်ရန် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် စကြဝဠာကို တုန်လှုပ်စေခြင်း
ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်း၏စွမ်းအားများ မပျောက်ကွယ်သေးမီမှာပင် ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် ရောက်ရှိနှင့်နေချေပြီ။
သူသည် ကျန်ရှိနေသေးသော အချိန်အတွင်း မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤနေရာအားစောင့်ကြပ်ရန် စောစီးစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
" ခေါင်းမာတဲ့အရူးတွေ မင်းတို့က ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့ မင်းတို့တစ်ဘဝလုံးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲယုံကြည်နေတာလား။ တော်တော်ကို ရိုးအတာပဲ "
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။
ယခုအခါတွင် သူကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာပြီး ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ကုမိသားစုအနေဖြင့် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပြန်လည်ထလာနိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဟွမ်သွမ့်နယ်မြေအပြင်ဘက်။
အချိန်အမည်မသိကြာအောင် ခရီးသွားပြီးနောက်တွင် ကုချန်သည် နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ကြည့်ကာ သူ၏အကြည့်များတွင် လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
" အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ... အာ... နှစ်ကိုးသောင်းကြာပြီးနောက်မှာတော့ ဒီဧကရာဇ် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာခဲ့ပြီ "
ကုချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ကီလိုမီတာတစ်ရာရှည်လျားသော လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။
ဤလေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပါက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်၏။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွင်း၌ အဆုံးမဲ့သော စကြဝဠာတစ်ခုရှိပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော ကြယ်များပါဝင်သော်လည်း လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသော ရှင်သန်ခြင်းရှေးဟောင်းကြယ်များတွင်သာ သက်ရှိများ နေထိုင်ကြသည်။
ကုမိသားစုသည် ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးအတွင်းရှိ အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေတွင် တည်ရှိသည်။
" သွားမယ် "
ခေတ္တခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက်တွင် ကုချန်သည် လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ စကြဝဠာ၏အစွန်းရှိ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ဆိတ်ငြိမ်သော ကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွင်း၌ စကြဝဠာသည် အဆုံးမဲ့ကျယ်ပြောလှ၏။ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော သူတော်စင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် တစ်သက်တာအတွင်း မဟာစကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ကြယ်များအကြား တည်ဆောက်ထားသော လေဟာနယ်များပေါ်တွင်သာ မှီခို၍ ခရီးသွားလာကြရသည်။
သို့သော် ကုချန်အတွက်မူ အဆုံးမဲ့စကြဝဠာများနှင့် ကြယ်တာရာမြစ်များကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် အတွေးတစ်ချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။
" အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဒီဧကရာဇ် ပြန်လာပြီ "
နှစ်ကိုးသောင်းအကြာတွင် သူ၏ဇာတိမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ကုချန်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ တက်ကြွနေသော ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဤအထီးကျန်ဆိတ်ငြိမ်သော စကြဝဠာကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ထိုအရှိန်အဝါသည် အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုကို တုန်လှုပ်စေကာ အောက်ရှိ ငရဲဘုံကိုးခုကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့၏။
ကောင်းကင်တာအိုသည် ထိုအရာကို ခံစားမိဟန်တူပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော အလင်းတန်းများကို တစ်မျှင်ချင်း တစ်ရောင်ခြည်ချင်း သက်ဆင်းစေကာ ကုချန်အား ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တောက်လောင်နေသော ကောင်းကင်မြစ်များကဲ့သို့ သူ့အား ဝန်းရံထားလေသည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်အဆင့်၏ အသီးအပွင့်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သက်ရှိသတ္တဝါများအားလုံး ရှိနေပါက ကုချန်အား စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဦးညွှတ်ရှိခိုးကြမည်ဖြစ်၏။
" အိမ်ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ "
ကုချန်သည် စိတ်ကိုစုစည်းလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာရေရွတ်ကာ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။
သူခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် စကြဝဠာကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် နောက်သို့ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကမ္ဘာလောက၏ အလျင်ကို ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့ ထာဝရအချိန်နယ်မြေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ခြေတစ်လှမ်းသည် နှစ်တစ်သောင်းကို လွှမ်းခြုံသွား၏။
သူရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့တာအိုတို့သည် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူ၏ရှေ့လမ်းတွင် အမျိုးမျိုးသော မင်္ဂလာရှိသည့် ဖြစ်စဉ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် နတ်ဘုရားရောင်ခြည်မျှင်တန်းများနှင့် မင်္ဂလာရှိသောအလင်းတန်းများသည် တောက်ပသောရွှေရောင်မဟာတာအိုလမ်းမကြီးတစ်ခုကို ခင်းကျင်းပေးထားပြီး ထိုအပေါ်တွင် နဂါးစစ်များ ပျံဝဲလျက်၊ ဗာမီလီယံငှက်များ မြည်ကြွေးလျက်၊ ကျားဖြူများ ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်လျက်၊ လိပ်နက်ကြီးများ လမ်းရှင်းပေးလျက် အမျိုးမျိုးသော အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကုချန် တမင်တကာ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်သော အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏အထွတ်အထိပ် တာအိုအသီးအပွင့်ကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုမှ ချီးမြှင့်သော အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကုချန်သည် သူ၏မဟာဧကရာဇ် အရှိန်အဝါကို လုံးဝမထိန်းချုပ်ဘဲ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့ရာ ကောင်းကင်တာအို၏ ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ပိုမိုရှင်းလင်းပြတ်သားစေပြီး ဤအင်မော်တယ်မြင်ကွင်းကြီးကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မဟာစကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ကျယ်ပြောပြီး တန်ခိုးကြီးမားသော ရွှေရောင်မဟာတာအိုလမ်းမကြီးသည် စကြဝဠာ၏အစွန်းမှလာပြီး မဟာစကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးဆီသို့ သွယ်တန်းနေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် စကြဝဠာအတွင်းပိုင်းရှိ ရှင်သန်ခြင်းရှေးဟောင်းကြယ်များပေါ်မှ သက်ရှိသတ္တဝါများအားလုံး ထိုအရာကို ခံစားမိကြရသည်။ စကြဝဠာထဲရှိ ကြီးမားသော ဧကရာဇ်အဆင့်အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် အားလုံးသည် အလိုအလျောက်ပင် ဒူးထောက်လိုက်ကြကာ စကြဝဠာ၏အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်၍ သစ္စာရှိစွာဖြင့် ရှိခိုးဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။
" ဘာဖြစ်တာလဲ။ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဆင်းသက်လာတာလား "
စကြဝဠာအတွင်းပိုင်းရှိ ရှင်သန်ခြင်းရှေးဟောင်းကြယ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်တစ်ပါးသည် ထိုအဝေးမှ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကြောင့် နိုးထလာခဲ့ပြီး သူသည် ချက်ချင်းကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်တာရာလေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုရွှေရောင်မဟာတာအိုလမ်းမကြီးနောက်သို့ လိုက်လိုကာ ဤအမည်မသိဧကရာဇ်၏ ခြေရာများကိုလိုက်၍ အဘယ်အရာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုခဲ့သည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာ ဤရှေးဟောင်းသူတော်စင်အား စိတ်ပျက်စေပြီး မျှော်လင့်ချက်ပင် ကင်းမဲ့သွားစေ၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် အလွန်နှေးကွေးပြီး လုံးဝလိုက်မမီနိုင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူသည် အဆုံးမဲ့သော မင်္ဂလာအလင်းတန်းများနှင့် နတ်ဘုရားရောင်ခြည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ခြေလှမ်းလှမ်းနေသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုပုံရိပ်၏ခြေရာသည် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူသည် အလွန်လျင်မြန်လွန်း၏။ သူ၏ခြေလှမ်းများတွင် တာအိုများစိမ့်ဝင်နေပြီး လေဟာနယ်များအား လုံးဝမလိုအပ်ပေ။ ခြေတစ်လှမ်းသည် မိုင်ပေါင်းသန်းချီသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်တစ်ပါးပင်လျှင် လိုက်မီရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
" အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီး... "
ကုချန်သည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူသည် သူ၏အရှိန်အဝါကို မထိန်းချုပ်ခဲ့သလို သူ၏ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ရန်လည်း စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ် ထိုသို့သောအရာကို သူသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် လောကရှိအရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။
ထိုဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များ သူပြန်လာသည်ကို သိသွားလျှင်ကော အဘယ်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အကြွင်းမဲ့စွမ်းအား၏ရှေ့တွင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများနှင့် အစီအစဉ်များအားလုံးသည် မှေးမှိန်ပြီး အားနည်းလှ၏။ ဖြေရှင်းရမည့်သူများသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကုချန် ရှေ့သို့တိုးလာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွင်းရှိ အစစ်အမှန် အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း သတိပြုမိသွားကြသည်။
မဟာစကြဝဠာအတွင်းရှိ နေရာအသီးသီးမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်လောင်လာပြီး အားလုံးသည် ကုချန်ဖြတ်သန်းသွားသော လားရာကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။
ထိုအကြည့်များသည် လျစ်လျူရှုပြီး အေးစက်လှ၏။ သူတို့သည် ရှေးအတိတ်ကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သကဲ့သို့ ဤကျယ်ပြောသောစကြဝဠာကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ထိုးဖောက်နိုင်ဟန်ရှိ၏။
" ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ ဒီအဆုံးမဲ့စကြဝဠာမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မဟာဧကရာဇ်နေရာကို ရသွားတာလား "
" အဲ့လိုတော့ မထင်ဘူး။ အဲ့ဒီအရှိန်အဝါက မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်နဲတယ်။ အသစ်တက်လာတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးနဲ့မတူဘူး။ ခဏတာ အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တောင် ဤဧကရာဇ်အပေါ်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲကျန်ရစ်စေတယ် "
" ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ "
" မသိဘူး။ ဒီတစ်ယောက်က အရမ်းမြန်မြန်ထွက်သွားတယ်။ ခဏလေးတောင် မနေဘူး။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့ခက်တယ် "
" ဟားဟား ဒီအရှိန်အဝါကတော့ နှစ်ကိုးသောင်းက သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့ နည်းနည်းဆင်တူသားပဲ "
" နှစ်ကိုးသောင်းက သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်... အဲ့ဒါ ကုချန်ဖြစ်နိုင်မလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူသာ အဲ့တုန်းက နယ်မြေအပြင်မှာ မသေခဲ့ရင်တောင် နှစ်တစ်သိန်းက သူသေဆုံးဖို့ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ် "
" မသေချာဘူး မသေချာဘူး။ ဒီဧကရာဇ် သေချာအောင် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်... "
ကုချန် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကျယ်ပြန့်ခမ်းနားသော နတ်ဘုရားအတွေးများသည် စကြဝဠာကြယ်တာရာနယ်မြေ၌ ဆုံတွေ့ကြ၏။ သူတို့၏ဆန္ဒအနည်းငယ်မျှသာ သက်ဆင်းလာခြင်းကပင် ဤကျယ်ပြောသော ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ပေါက်ကွဲတုန်ခါစေ၏။
သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ဤကျယ်ပြန့်သော နတ်ဘုရားအတွေးများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ကုချန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါကြောင့်သာ အံ့အားသင့်သွားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကုချန် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသောကြောင့် ဤရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်များသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စုံစမ်းရန် စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ထံ ဦးတည်လာခြင်းမဟုတ်၍ အဘယ်ကြောင့် များစွာစုံစမ်းနေရမည်နည်း။
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီး အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေ။
ထာဝရဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်သည် အောက်ရှိ ကုမျိုးနွယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ လျစ်လျူရှုမှုနှင့် အေးစက်မှုသည် ပိုမိုအားကောင်းလာ၏။
သူသည် ထိုအရာကို ခံစားမိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
ကုမိသားစုအပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံနေသော ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းအတွင်း၌ ပါရှိသော ဧကရာဇ်စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေသည်။
ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် နာရီဝက်မပြည့်မီအချိန်တွင် ထိုဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းသည် ၎င်း၏အာနိသင်ကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကုမိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်ကျရောက်သောအခါ သူသည် ကုမိသားစုကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၂၆)- အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်၌ ကုချန်ရောက်ရှိလာပြီး ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်မှ ဦးညွှတ်ရခြင်း
" ကုမိသားစု ငါ့ရဲ့စိတ်ရှည်မှုက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ အခုချက်ချင်း ငါ့စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူလိုက်ရင် မင်းတို့ကုမိသားစုထဲက တစ်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်သေးတယ်။ မင်းတို့မျိုးရိုး မပြတ်တောက်အောင် အာမခံနိုင်တာပေါ့ "
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် ကုမိသားစုကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူတို့ကို ‘ဖျောင်းဖျ’ နေဟန်ရှိသည်။
သို့သော် ဖျောင်းဖျခြင်းထက် အထက်စီးမှ ချီးမြှင့်နေသကဲ့သို့ ပို၍ဖြစ်နေ၏။
‘ ငါမင်းတို့ကို ရှင်သန်ဖို့ လမ်းတစ်ခုပေးထားတယ်။ ဘာလို့ သဘောမတူတာလဲ ’ ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်၏ အရှက်ရဖွယ် စည်းကမ်းချက်များကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကုမိသားစုသည် သဘာဝအတိုင်း သဘောမတူနိုင်ခဲ့ပေ။
ခေါင်းမာစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော ကုမိသားစုဝင်များကိုကြည့်ရင်း ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ငါ့ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် သေခြင်းသို့သာ ဦးတည်စေ၏။
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မော့လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်စွမ်းအား တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာသော ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ စိတ်အားထက်သန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။
မျိုးဆက်တိုင်းတွင် အရည်အချင်းရှိသူများ ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ဦးစီသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြီးစိုးခဲ့ကြသည်။
ဤကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ခေတ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ကိုးသောင်းကတည်းက အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် ကုမိသားစုသည် သမိုင်းဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်လမ်းမကြီးပေါ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် နင်းခြေခံရမည် ကျောက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
" အာ... နှစ်ကိုးသောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ဖြစ်တဲ့ ဒီကုမိသားစုအတွက်တော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ အခုတော့ ပျက်စီးတော့မှာပဲ "
" ဟားဟား ဒါက ခေါင်းမာပြီး မာနကြီးတဲ့အကျိုးဆက်ပဲ။ ဒီလိုအသည်းအသန် ခုခံနေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူလိုက်ပြီး အနည်းဆုံး မျိုးရိုးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားတာက ပိုကောင်းတာပေါ့ "
" ကံကောင်းတာက အဲ့ဒီနေ့တုန်းက ငါတို့ဂိုဏ်းက ကုမိသားစုရဲ့ အကူအညီတောင်းခံမှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတုန်းက သဘောမတူခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် အခုအချိန်မှာ ဒီကုမိသားစုနဲ့အတူ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်တစ်ပါးရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ရင်ဆိုင်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား "
" ဟုတ်တယ်လေ။ ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်က ကုမိသားစုကို ဖျက်ဆီးပြီးရင် ငါတို့ ဝေစုတစ်ခုလောက် ရနိုင်မလားမသိဘူး။ ဒီကုမိသားစုက ယိုယွင်းနေရင်တောင်မှ တစ်ချိန်ကတော့ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ... "
ကုမိသားစု၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ စွမ်းအားရှင်များသည် လင်းတများကဲ့သို့ အစာစားရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး သူတို့၏ စကားလုံးများနှင့် အမူအရာများတွင် အတောမသတ်နိုင်သော လောဘများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ဟုတ်ပါသည်။ သူတို့သည် ကုမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်အမွေအနှစ်ကို ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်၏ လက်ထဲမှ လုယူရန် မဝံ့ကြပေ။
သို့သော် ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင် ဂရုမစိုက်မည့် အချို့သောအရာများသည် သူတို့၏မျက်စိထဲတွင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်များ ဖြစ်နိုင်သည်။
သူတို့၏ ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းအမျိုးမျိုးအတွက်မူ အတိတ်က ကုမိသားစုထံမှ ကျေးဇူးများပင် ရရှိခဲ့ဖူးကြသည်...
ဟက်ဟက် အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ။
ဤလောက၏ နိယာမသည် အားကောင်းသူသာ ရှင်သန်နိုင်ပြီး စွမ်းအားသည် အရာအားလုံးကို စိုးမိုး၏။
ကုမိသားစု၏ ရတနာများနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို အခြားသူများ အကျိုးခံစားရမည့်အစား မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ယူလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ဤကုမိသားစုနှင့် အတိတ်က ဆက်နွှယ်မှုအချို့ ရှိခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား...
" အုံး... "
သို့သော် ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် နောက်ထပ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူ၏လက်ကို လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေစဉ်မှာပင်
မထင်မရှား မမြင်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အဝေးရှိမိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
ထိုအရှိန်အဝါ အမျှင်တန်းသည် အလွန်မြင့်မြတ်ပြီး အဝေး၌တည်ရှိကာ ကြောက်ရွံ့လေးစားဖွယ်ကောင်းပြီး အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
၎င်းသည် သဲလွန်စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏အနှစ်သာရမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသည်။ ထာဝရဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်ပင်လျှင် ဤအရှိန်အဝါ အမျှင်တန်း၏ရှေ့တွင် သေးငယ်ပြီး မထင်မရှားဖြစ်နေဟန်ရှိသည်။
လောကရှိ အခြားသော စွမ်းအားရှင်များအတွက်မူ ဤဧကရာဇ်အဆင့်အရှိန်အဝါ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုအလျောက်ပင် ဒူးထောက်သွားကြ၏။
ထိုအရာသည် အမှန်စင်စစ် ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါပင်ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါ အမျှင်တန်းသည် ပိုမိုသိပ်သည်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။
" ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သလိုပဲ "
" ဒါက တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ မှားစရာမရှိဘူး "
" မဟာဧကရာဇ် အရှိန်အဝါ... ဘာဖြစ်တာလဲ "
လူတိုင်းသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏သွားများသည် တုန်ခါနေကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိကြတော့ပေ။
ထိုပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောသော ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လူများကို အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်စေကာ ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေပြီး သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ၎င်း၏ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ရှိခိုးလိုသော အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်စေ၏။
" ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါ?! "
ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာရပ်နေသော ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် သူ၏နှလုံးသား ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ခုန်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏ခြေအောက်ရှိ ကိုးလွှာမြင့် ကြက်သွေးရောင် မျှော်စင်ကြီးပင်လျှင် ထိုဧကရာဇ်အဆင့်အရှိန်အဝါ၏ ဟန့်တားမှုအောက်တွင် ပိုမိုခက်ခဲစွာ လည်ပတ်နေရသည်။
အဘယ်ကြောင့် ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာရသနည်း။
ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာခြင်းများလား။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏အမူအရာသည် ပိုမိုမရေမရာဖြစ်လာ၏။
အကြောင်းမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင် မမြင်လိုသော နောက်ဆုံးအရာဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
သို့သော် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အောက်ရှိ ကုမိသားစုဝင်များသည် ထိုဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါအမျှင်တန်းကို ခံစားမိသောအခါ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာကြ၏။
" ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါ ဒီဧကရာဇ်အဆင့်က ဘယ်ကလာတာလဲ "
ကုတောက်လင်း၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ကုမိသားစုသည် ထိုအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များထံမှ အကူအညီတောင်းခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တစ်ခုမျှ သူတို့ကိုကူညီရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ သို့ဆိုလျှင် ယခုအဘယ်ကြောင့် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာနိုင်မည်နည်း။
" မဟာဧကရာဇ်... "
ကုချင်းရွဲ့သည် သူမ၏လက်ချောင်းပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများထဲ၌ ထူးဆန်းသောအရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
" မဟာဧကရာဇ်လား။ ဒီအရှင်သခင်မက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှာ မင်းတို့ခေါ်တဲ့ မဟာဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ် "
ရှေးဟောင်းသိုလှောင်လက်စွပ်သည် တောက်ပလာပြီး အနည်းငယ်အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုသည် ကုချင်းရွဲ့တစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်ကာ သူမ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
" ဘုန်း! "
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးထဲရှိ ဧကရာဇ်စွမ်းအားသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေလောက်အောင် တုန်လှုပ်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မည်သည့်အချိန်ကတည်းကမှန်းမသိဘဲ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း၏အဝေးဆီမှ ရွှေရောင်တာအိုလမ်းမကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖြန့်ကျက်လာခဲ့၏။
ထိုရွှေရောင်တာအိုလမ်းမကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးမဲ့တာအိုများဖြင့် ခင်းကျင်းထားဟန်ရှိသည်။ လေဟာနယ်များမည်မျှပင် ပေါက်ကွဲနေစေကာမူ သို့မဟုတ် လေဟာနယ်မည်မျှပင် ကြေမွနေစေကာမူ ဤတာအိုလမ်းမကြီးကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ပေ။
ထို့အပြင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဤရွှေရောင်တာအိုလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။
နေနှင့်လတို့ လည်ပတ်လျက် ကြယ်များ တောက်ပလျက် လက္ခဏာကြီးလေးပါးက ကာကွယ်ပေးလျက်... အဆုံးမဲ့သော ဖြစ်စဉ်များသည် သူ့ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏အရှိန်အဝါကို အထွတ်အထိပ်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဟုတ်ပါသည်။ ဤလောကရှိ စွမ်းအားရှင်များကို ပို၍အံ့အားသင့်စေသောအရာမှာ ဤသို့ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးမဲ့တာအိုတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး အင်မော်တယ်စည်းမျဉ်းသံကြိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ကျဆင်းလာခဲ့ရာ ထိုပုံရိပ်သည် ဤလောက၏ တစ်ဦးတည်းသော အထွတ်အထိပ်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး လူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ရိုသေလေးစားမှုသာ ကျန်ရစ်စေသည်။
သူတို့သည် ထိုသူ၏ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ရှိခိုးလိုကြပြီး အခြားသောအတွေးများကို မတွေးနိုင်ကြတော့ပေ။
ဤပုံရိပ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အပေါ်သို့ အကြည့်တစ်ချက်မျှပင် မော့ကြည့်ခြင်းသည် သည်းမခံနိုင်သော ကြီးမားသည့် မရိုမသေပြုမှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။
ထိုပုံရိပ် ဆင်းသက်လာသောအခါ လောကရှိ စွမ်းအားရှင်များအားလုံးသည် သူတို့၏ခေါင်းများကို ငုံ့လိုက်ကြပြီး သူ့အားကြည့်ရန် မဝံ့ကြတော့ပေ။
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်သည် သွားများကိုကြိတ်ကာ တစ်ဖက်လူထံမှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါကိုခုခံကာ သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းလိုခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တစ်ဖက်လူထံမှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါပင်လျှင် သူခုခံနိုင်သောအရာမဟုတ်ကြောင်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ထိုချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့ အကျဉ်းထောင်ကဲ့သို့သော ဧကရာဇ်အဆင့်စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အရှင်သခင်ပင်လျှင် အရှက်တကွဲဖြင့် ခေါင်းကိုသာငုံ့ထားနိုင်ပြီး မော့ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။