အခန်း (၄၁-၄၂)
Vol. 3 Ch. 41-42
အခန်း (၄၁)- လုံးဝလျစ်လျူရှုခြင်း၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ယန်ဧကရာဇ်အား သုတ်သင်ခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ဂိတ်မဟုတ်ချေ။ ဤကိုယ်ပွားကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သရွေ့ ကရုဏာတရားတောင်းခံခြင်းသည် မှားယွင်းသည့်အရာမဟုတ်ချေ။
ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် သူမရှိရာသို့ ဖြတ်တိုက်လာသော ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားအလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရစဉ် လျင်မြန်စွာ တွေးတောလိုက်၏။
အမှန်စင်စစ်တွင် သူမသည် ကုချန်ထံမှ ကရုဏာတရားတောင်းခံခြင်းသည် သူမထုတ်ဖော်မပြောနိုင်သော မသိစိတ်ထဲမှ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကိုလည်း ကိုယ်စားပြုနေသည်။
အကြောင်းမှာ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်၏ စိတ်ထဲတွင် သူမသည် ကုချန်အား သူတို့ကဲ့သို့ အရှင်အဆင့်တွင်ရှိသော သတ္တဝါတစ်ဦးအဖြစ် မမြင်တော့ဘဲ အရှင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသူတစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် တူညီသောအဆင့်တွင် တွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်ကြပါက ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးလျှင်ပင် ကရုဏာတရားအား တောင်းခံမည်မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏မာနပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဤကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်သည် အရှင်အဆင့်ရှိသူများ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော သတ္တဝါတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားနေပြီး ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။
ထိုသို့ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ့ထံမှ ကရုဏာတရားကို တောင်းခံခြင်းသည် ရှက်စရာအကြောင်းမရှိချေ။
" အုမ်း... "
ဓားအလင်းတန်းသည် တောက်ပလျက်ရှိပြီး ကြီးမားသောစကြဝဠာကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားကာ ၎င်း၏ခမ်းနားထည်ဝါသော အလင်းရောင်သည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကြီးမားသောကြယ်များအားလုံးကို ကြေမွသွားစေပြီး စကြဝဠာထဲမှ အခမ်းနားဆုံးသော မီးရှူးမီးပန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေ၏။
ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် ဓားအလင်းတန်း သူမထံသို့ တိုက်ခတ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်…
“ ဘာလဲ ”
ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်၏ လှပသောမျက်လုံးများမှာ ကျယ်သွားပြီး သူမသည် အလိုအလျောက် တံတွေးမျိုချလိုက်ကာ သူမ၏လေသံမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
အကြောင်းမှာ ထိုပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားအလင်းတန်းသည် သူမအား ပစ်မှတ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘဲ သူမအနားမှ တစ်ခဏအတွင်း ဖြတ်ပျံသန်းသွားပြီး ကျယ်ပြောလှသောစကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်သည် သူမ၏ ကရုဏာတရားတောင်းခံသံကိုကြားပြီး သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
ဤမယုံနိုင်စရာအတွေးသည် ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသော်လည်း သူမသည် ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။
အကြောင်းမှာ ထိုဓားအလင်းတန်းသည် အစကတည်းက ၎င်း၏ပစ်မှတ်ကို သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်ဟန်ရှိပြီး ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဤဓားအလင်းတန်းသည် သူမကို လုံးဝရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
တစ်ခဏအတွင်း ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။
သူမသည် စောစောက ကရုဏာတရားတောင်းခံရန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်သည် သူမအား ထည့်ပင်မစဉ်းစားခဲ့ကြောင်းနှင့် ဤဓားသည် သူမကို လုံးဝရည်ရွယ်ခြင်းမရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။
…
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာ မှောင်မိုက်သော ကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုတွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားပြီး တောင့်တင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် ယန်ဧကရာဇ်သည် အထီးကျန်ဆန်သော ရှေးဟောင်းကြယ်တစ်လုံးပေါ်တွင် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်လျက် စကြဝဠာ၏ချီစွမ်းအင်ကို ရှူသွင်းနေသည်။
သူ၏အသက်ရှူသံအတက်အကျနှင့်အညီ ဤကြယ်တာရာနယ်မြေသည်လည်း လိုက်ပါလှုပ်ခါနေပြီး အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေဟန်ရှိသည်။
“ ဟင် ”
ယန်ဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် လျစ်လျူရှုဟန်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။
“ ငါအဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပွားက တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ ကုချန် မင်း တော်တော်ကောင်းတယ် ”
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကိုစုံစမ်းရန် အချိန်မရသေးသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပွားပျက်စီးခြင်းသည် ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်နှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ကို သူသိ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးတစ်ခွင်လုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ပွားကိုဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူမှာ ကုမိသားစုမှ ကုချန်မဟာဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။
“ ငါ့ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးတယ်ဆိုတော့ မင်းက ငါနဲ့ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံပဲ ”
ယန်ဧကရာဇ်သည် လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
ထိုကုချန်သည် အသက်ရှည်မည့်ပုံမပေါ်ချေ။ ယခုလို သူအဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် မထင်မရှားမနေသည့်အပြင် သူ၏ကိုယ်ပွားကိုပင် ဖျက်ဆီးရဲသည်လော။
ကောင်းပြီ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ အရှင်သခင်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ငါမင်းကို ပြောပြမည်။
ယန်ဧကရာဇ်သည် ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်လာပြီး သူ၏အောက်မှကြယ်ကို ချက်ချင်းပင် အမှုန်ဖြစ်သွားစေသည်။
သူသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ထိုကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်နှင့် ဧကရာဇ်တိုက်ပွဲတစ်ပွဲဆင်နွှဲကာ သူ့ကို စော်ကားရဲခြင်း၏ တန်ရာတန်ကြေးကို သိစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
“ ဟင် ”
ယန်ဧကရာဇ် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများ ရုတ်တရက်ပေါ်လာ၏။
အကြောင်းမှာ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်၍ မသဲကွဲသော်ငြား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တုန်ခါမှုတစ်ခုက သူ့အပေါ်၌ မြဲမြံစွာ ကျောက်ချထားသည်ကို ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုတုန်ခါမှုသည် ပိုမိုရှင်းလင်းပြီး ထင်ရှားလာ၏။
အသက်ရှူချိန်နှစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မြစ်ကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်မှဖြတ်တိုက်ကျလာသည်ကို ယန်ဧကရာဇ်မြင်လိုက်ရသည်။
“ ဘယ်သူက ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်နေတာလဲ ”
ယန်ဧကရာဇ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ဆံပင်များမှာ ထောင်ထသွား၏။
အကြောင်းမှာ သူ့ထံသို့ ဖြတ်တိုက်လာသော ဓားအလင်းတန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟုခေါ်သော ခံစားချက်တစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူက မည်သူနည်း။
သူသည် ဤခေတ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ရာ မည်သို့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနိုင်မည်နည်း။ ဤဓားကို မည်သူက ထုတ်လွှတ်ခဲ့သနည်း။
ယန်ဧကရာဇ်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်ငြား ဓားအလင်းတန်းသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာများကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်နောက်တွင် ယန်ဧကရာဇ်သည် ဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။
သူဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် တိုင်းတာမရသော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတောင်ထိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားဟန်ဖြင့် အေးစက်သော စကြဝဠာကြယ်တာရာနယ်မြေထဲ၌ မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေ၏။ သူ၏ရှေ့မှ ကြီးမားသောကြယ်များမှာ ဖုန်မှုန်များကဲ့သို့ သေးငယ်နေသည်။
“ ခေါင်းကိုဖွက်ပြီး အမြီးပဲပြနေတဲ့ကောင် ငါ့ရှေ့ ထွက်လာခဲ့စမ်း… ”
သူ၏အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် ယန်ဧကရာဇ်သည် သူ့ကိုမည်သူတိုက်ခိုက်နေသည်ကို သိရှိရန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် နဂါးငွေ့တန်းပြိုကျလာသကဲ့သို့ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းကြီး သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော စကားလုံးများကို သူ၏လည်ချောင်းထဲသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့လိုက်၏။
ဓား၏ချီစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ဤနေရာရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ မတားဆီးနိုင်သော နိယာမပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေသော အဆုံးမဲ့ဓားအလင်းတန်းကြားတွင် ယန်ဧကရာဇ်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများကိုသာ မသဲမကွဲ ကြားနေရသည်။
သို့သော် သူ၏အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ထားသော်ငြား ကောင်းကင်မြစ်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ဖြစ်သော ထိုဓားအလင်းတန်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။
ထိုအရှိန်အဝါသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကမ္ဘာကိုဖြတ်သန်းပြီး ထာဝရတရားကို ဖြိုခွင်းနိုင်သော အင်မော်တယ်နိယာမတစ်ခု ပါဝင်နေဟန်ရှိ၏။
" ဘုန်း "
တစ်ခဏမျှသာ ကြာသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသော်ငြား ထာဝရနှစ်များကဲ့သို့ ရှည်ကြာနေသည်။
ယန်ဧကရာဇ်၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်းသည် လျော့ပါးသွား၏။ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ နောက်ပြန်လွင့်သွားပြီး စကြဝဠာ၏ အထီးကျန်ဆန်သော အစွန်အဖျားသို့ ကျဆင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ယင်းမှာ ယန်ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။
" ထွီ ထွီ ဘယ်သူလဲ "
ယန်ဧကရာဇ်သည် သွေးများအန်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏လေသံပင် တုန်ယင်နေ၏။
ထိုအခိုက်တွင် သူသည် လုံးဝစုတ်ပြတ်သတ်နေဟန်ရှိသည်။ သူ၏သံချပ်ကာသည် ကြေမွသွားပြီး ဧကရာဇ်သွေးများ ထွက်ကျနေကာ သူ၏ချီစွမ်းအင်သည် အလွန်အမင်း အားနည်းနေသည်။
ဤဓားတစ်ချက်သည် သူ၏အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝနီးပါး ကြေမွသွားစေပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို သေလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ မည်သူနည်း။ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ထိုသို့သော သတ္တဝါမျိုး မည်သို့ရှိနေနိုင်မည်နည်း။
ယန်ဧကရာဇ်သည် ကြောင်အနေမိပြီး သူ၏စိတ်ထဲမှ ဒေါသအားလုံးသည် အဆုံးမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် အစားထိုးခြင်းခံလိုက်ရသည်။
“ ဟင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကိုစောင့်နေ ”
ယန်ဧကရာဇ်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ နေရာပေါင်းစုံမှ ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်၏။ တစ်ခဏအတွင်း အနီးအနားရှိ ကြယ်တာရာနယ်မြေများသည် ဆူပွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မှောင်ကျသွားကာ အဆုံးမဲ့သော စကြဝဠာချီစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ယန်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
သူသည် သူ၏အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် သူ၏အရှိန်အဝါကို စုစည်းကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုဟန်ရှိသည်။
သို့သော် သူ၏အရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါးအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးမဲ့နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဤသည်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်၏။ ယန်ဧကရာဇ်သည် လုံးဝတန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ထိုဓားအလင်းတန်းတစ်ချက်ကြောင့် သွေးပျက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်ဒေသများသို့ တိုက်ရိုက်ထွက်ပြေးကာ သူ၏အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
…
“ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာကို ”
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ကုချန်သည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားကာ ရပ်နေပြီး သူ၏အကြည့်သည် ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကို ထိုးဖောက်ကာ အပြင်ဘက်ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေသော ယန်ဧကရာဇ်ကို မြင်နေရဟန်ရှိ၏။
သူ၏လေသံတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်နေဟန် ပါဝင်နေသည်။
အကယ်၍ အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ဓား၏ သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို သယ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲခြင်းသာ မရှိခဲ့ပါက ထိုဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူသည် ယန်ဧကရာဇ်ကို ချက်ချင်း သုတ်သင်နိုင်လောက်သည်။
အခန်း (၄၂)- မည်သူမျှ စုံစမ်းရန် သတ္တိမရှိခြင်း၊ အဖွဲ့အစည်းအားလုံး၏ နောင်တတရားနှင့် သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်အား မေးခွန်းထုတ်ခြင်း
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာ၌…
ဓားအလင်းတန်းသည် လျော့ပါးသွားပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
ယန်ဧကရာဇ်သည် နယ်မြေအပြင်ဘက် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်အကြည့်အချို့မှာမူ ဤနေရာသို့ ကျရောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ လေ့လာအကဲဖြတ်နေကြ၏။
“ ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ ဓားချက်ကို မျက်မှောက်ခေတ် ဧကရာဇ်တစ်ပါးတောင် မတားဆီးနိုင်ဘူးလား။ ဒီဓားကို ဘယ်သူက ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလဲ ”
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်သော အသံတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤသေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
“ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီဓားချက်လာတဲ့ လားရာကိုကြည့်ရသလောက် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးကနေဖြစ်မယ် ”
နောက်ထပ် ခမ်းနားထည်ဝါသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ ဘာလို့မှန်းမသိပေမဲ့ ဒီဓားအလင်းတန်းက ဒီဧကရာဇ်ကို မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး ရင်းနှီးတဲ့ခံစားချက်ကို ပေးတယ် ”
အရှင်သခင်တစ်ပါးက ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ ဘယ်သူငယ်ချင်းက ဒီဓားအလင်းတန်း တကယ်ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ စုံစမ်းပြီး ကြည့်ပေးချင်လဲ ”
ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြယ်တာရာကောင်းကင်သည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သေမင်းရောက်လာကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။
ဤဓားအလင်းတန်း အမှန်တကယ် ဘယ်ကလာသည်ကို စုံစမ်းမည်လော။
ယန်ဧကရာဇ်သည် စောစောက ထိုဓားချက်ကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယခု ဤဓားအလင်းတန်း၏ မူလရင်းမြစ်ကို လိုက်လံစုံစမ်းပါက ၎င်း၏ပိုင်ရှင်က သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလျှင် အထင်အမြင်လွဲမှားခံရပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ဘေးဒုက္ခကိုလက်ယက်ခေါ်ကာ ဓား၏နောက်ထပ်ပစ်မှတ် ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သူတို့စိတ်မှန်နေသရွေ့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နေရာအသီးသီးတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်နေသော ဤကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများသည်ပင် ဤအန္တရာယ်ကို မယူလိုကြပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤဓားအလင်းတန်းသည် သူတို့ကို ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ချေ။
… … … …
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီး အရှေ့ဘက်စွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေ။
ကုချန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်လျက် ကြယ်မြစ်ကြီး၏ အဆုံးကို ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ယန်မျိုးနွယ်၏ ပဉ္စမဘိုးဘေးမှာမူ ကြောင်အနေလေပြီဖြစ်၏။
ယန်ဧကရာဇ်ရှိရာနေရာသည် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးနှင့် အဆုံးမဲ့ကြယ်ပင်လယ်များ စကြဝဠာများဖြင့် ခြားနားနေသော်လည်း…
ယန်ဧကရာဇ်သည် စောစောက သူ၏အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါသည် ကြီးမားသောစကြဝဠာကို ထိုးဖောက်သွားကာ ယန်မျိုးနွယ်၏ ပဉ္စမဘိုးဘေးပင် မသဲမကွဲ ခံစားမိနိုင်၏။
သူသည် ဤရလဒ်ကို လုံးဝမယုံနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဤကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်သည် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဓားတစ်ချက်တည်းသာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ယန်ဧကရာဇ်အား သူ၏အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်စေခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို သေလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ထိုသူမှာ ယန်ဧကရာဇ် မျက်မှောက်ခေတ် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်တည်း။
ယန်မျိုးနွယ်၏ ပဉ္စမဘိုးဘေးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဤရလဒ်ကို လုံးဝလက်မခံနိုင် လက်မခံလိုဘဲရှိနေသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ယန်မျိုးနွယ် ပဉ္စမဘိုးဘေး၏စိတ်ထဲ၌ မသဲမကွဲသော နောင်တတရားနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။
ယန်မိသားစုသည် အမှန်တကယ်ပင် မှားယွင်းသောပြိုင်ဘက်ကို ရန်စခဲ့မိသည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းက တာအိုကိုရရှိခဲ့သော ဤကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်သည် နေဝင်ချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သော အသက်ကြီးနေသည့် ကျားတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ နားလည်ရခက်သော နဂါးတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု နောင်တရရန် အလွန်နောက်ကျသွားလေပြီ။
သူ့တစ်သက်တာ၏ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ ကုချန်က သူ့အား လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် ယန်မျိုးနွယ်၏ ပဉ္စမဘိုးဘေးနှင့် ယန်ဧကရာဇ်၏ ရှေးဟောင်းစစ်ရထားနှစ်ခုစလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြိုကွဲသွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။
ယန်မျိုးနွယ်၏ ပဉ္စမဘိုးဘေးအား ပေါ့ပေါ့တန်တန် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကုချန်သည် လုံးဝမြေလှန်ခံထားရသော ယန်မိသားစုအား ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်မိသည်။
အကြောင်းမှာ ယန်မိသားစု၏ ပျက်သုဉ်းမှုနှင့်အတူ ယန်မိသားစုအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော ရှားပါးရတနာများစွာသည်လည်း လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့ကြောင်း သူရုတ်တရက် အမှတ်ရလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤရတနာများသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း လက်ရှိအားနည်းနေသော ကုမိသားစုအတွက်မူ အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။
ယန်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ပွား ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲမှုနှင့်အတူ အရှိန်ပြင်းသော အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်စွမ်းအားသည် အရာအားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်မှာ နှမြောစရာပင်။
“ ထားလိုက်ပါတော့ နောင်အခွင့်အရေးရမှ ယူတော့မယ် ”
ကုချန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုနှမြောတသဖြစ်မှုကို သူ့စိတ်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်၏။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် အရာအားလုံးရှားပါးသော်လည်း ဧကရာဇ်မိသားစုကတော့ မရှားပါးချေ။
ယန်မိသားစုမရှိလျှင် အခြားဧကရာဇ်မိသားစုများ ရှိပေလိမ့်မည်။ နောင်တွင် အခြားဧကရာဇ်မိသားစုများထံမှ အတိုးသိမ်းသည့်အခါ သူသည် သူတို့ကို ထပ်မံလုယက်နိုင်သေးသည်။
" ဝှူး... "
လေပြေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားရာ ကုချန်၏ပုံရိပ်သည် လေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မြေလွင်ပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ယန်မိသားစုနှင့် အရှေ့ဘက်စွန်း တာအိုနယ်မြေမှ ကြောင်အနေကြပြီဖြစ်သော အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းအသီးသီးကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။
“ ယန်မိသားစု… ပျက်စီးသွားပြီ ”
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံမှာ ဖုံးကွယ်ထားသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
“ ပထမ ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သခင် ကျဆုံးသွားပြီး အခု ယန်မိသားစု ပျက်စီးသွားပြီ။ ဒီအဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးက တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲတော့မယ် ”
“ အဲ့ဒီ ကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ပြင်းထန်ရတာလဲ။ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းက ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဟုတ်သေးရဲ့လား။ စောစောက ယန်ဧကရာဇ်တောင် သူ့ဓားတစ်ချက်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူးထင်တယ် ”
တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြည်ညိုလေးစားခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံများသည် ဤလောကတစ်ခွင်လုံးတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။
အရှေ့ဘက်စွန်း တာအိုနယ်မြေရှိ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် မဟာဂိုဏ်းချုပ်များမှ ဤအင်အားကြီးများသည် ကုချန်၏နည်းလမ်းများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။
ဤသည်မှာ နေဝင်ချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သော အသက်ကြီးနေသည့် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် မည်သို့တူမည်နည်း။ သူသည် သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်၌ ရှိနေသော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။
ထာဝရရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သခင်အား သုတ်သင်ခြင်း၊ ယန်ဧကရာဇ်၏အမိန့်ကို ချေဖျက်ခြင်း၊ ယန်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ပွားအား လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ချေမှုန်းခြင်း၊ ထို့နောက် စကြဝဠာကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖြတ်သန်းကာ ယန်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအား ဖရိုဖရဲဖြစ်၍ ထွက်ပြေးစေခြင်း…
ဤကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် လူတိုင်းကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းက ကုချန်၏စိုးမိုးမှုကို ခံခဲ့ရစဉ်က ကြောက်ရွံ့မှုကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်အမှတ်ရစေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
တုန်လှုပ်မှုများကြားတွင် မသဲကွဲသော နောင်တတစ်ခုသည်လည်း လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့လာ၏။
သူတို့သည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ကုမိသားစုကို ကူညီရန် ပြတ်ပြတ်သားသား မလုပ်ဆောင်ဘဲ ဘေးမှရပ်ကြည့်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို နောင်တရနေကြသည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုအချိန်က ကုမိသားစုကိုကူညီရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက ယခုအခါ ကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူသည် သူတို့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမည်မဟုတ်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
သူတို့သည် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကြီးပွားတိုးတက်လာပြီး အခြားအင်အားစုအားလုံးကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခြင်းမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
“ အဲ့တုန်းကသာ သိခဲ့ရင်… ”
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်သူ ကျိဝူရှန့်သည် ကုမိသားစုရှိရာကိုကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော နောင်တတရားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းသည် ကုမိသားစု၏ အားကောင်းသော အထောက်အပံ့ကိုရယူရန် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခဲ့ရကြောင်း သူသိသည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းသာ အချိန်မီအကူအညီပေးပြီး ကုမိသားစုအား သူတို့၏အခက်အခဲကာလတွင် ကူညီနိုင်ခဲ့ပါက ဤကုချန်မဟာဧကရာဇ်သည် ဤကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ကုချန်မဟာဧကရာဇ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာများကို ပြောနေခြင်းသည် အသုံးမဝင်တော့သည်မှာ နှမြောစရာပင်…
ထိုအခိုက်တွင် ကျိဝူရှန့်၏စိတ်ထဲတွင် သူတစ်ချိန်က စုဆောင်းရန်ကြိုးစားခဲ့သော လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်ခန္ဓာကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရလိုက်ပြီး မနာလိုစိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်က သူသည် ယဲ့ယင်းယင်းဟုခေါ်သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်တည်း ကုမိသားစုကို ကူညီရန်သွားခြင်းမှာ အသေခံခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ယဲ့ယင်းယင်းသည် မှန်ကန်သော လောင်းကြေးကိုထပ်ခဲ့သည်မှာ သေချာနေလေပြီ။
သူမသည် သူမ၏လုပ်ရပ်များဖြင့် ကုမိသားစုအပေါ် သူမ၏ခင်မင်မှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။
ကုမိသားစု တည်ရှိနေသရွေ့ သူတို့သည် နောင်တွင် သူမကို ဆက်ပြီး ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
… …
အရှေ့ဘက်စွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေ ကုမိသားစု။
“ ငါ့ကုမိသားစုနဲ့အတူ ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ချင်လား မဝင်ချင်ဘူးလားဆိုတာကို မင်းစဉ်းစားပြီးပြီလား ”
ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ကုချန်သည် အကြီးအမှူးနေရာတွင် အေးအေးလူလူထိုင်လျက် သူ၏ရှေ့မှ တင့်တယ်လှပသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကြည်နူးမှုနှင့် ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
ကုမိသားစု၏ မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော်ငြား အကျိုးကျေးဇူးမရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် ကုမိသားစုအား လောက၏ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားများကို သိရှိစေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ရန်သူနှင့် မိတ်ဆွေကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော အခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့သည်။
လူသားမျိုးနွယ်သူတော်စင်ခန္ဓာ၏ သွေးမျိုးဆက်ကိုပိုင်ဆိုင်သော ဤမိန်းကလေးငယ် ယဲ့ယင်းယင်းသည် သူတို့၏အခက်အခဲကာလတွင် ကုမိသားစုနှင့် သူမ၏ခင်မင်မှုကို သက်သေပြခဲ့သည်မှာ သေချာနေလေပြီ။
“ မဟာဧကရာဇ် ကျွန်မ ကုမိသားစုနဲ့အတူ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးပါပြီ ”
ယဲ့ယင်းယင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ယခုအချိန်မတိုင်ခင်ကတည်းက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ဟန်ဖြင့် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြတ်သားစွာ ဖြေကြားလိုက်၏။