အခန်း (၅၃-၅၄)
Vol. 4 Ch. 53-54
အခန်း (၅၃)-တားမြစ်နယ်မြေ၊ မသေမျိုးရွှေကျောက်လူသား၊ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ချေမှုန်းခြင်း
စိတ်လှုပ်ရှားနေသော နှလုံးသားဖြင့် ကုချင်းရွဲ့သည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဧရာမရေနဂါးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တက်ရပ်လိုက်သည်။
“ ဝေါင်း !!! ”
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ရေနဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်သံရှည်ကြီးတစ်ချက် ပြုလုပ်လိုက်၏။ သူ၏အသံထဲတွင် မလိုလားမှုနှင့် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့ပြီး ကုချင်းရွဲ့က သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် တက်ရပ်နေသည်ကို မနှစ်မြို့သည့်အလားပင်။
သူသည် ဂုဏ်သရေရှိသော ခြေလေးချောင်းပါ ရေနဂါးကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး နဂါးအစစ်တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည် မဟုတ်ပါလား။ အင်အားချည့်နဲ့သော လူသားမျိုးနွယ်တစ်ဦးက သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ တက်နင်းသည်ကို မည်သို့ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။
သို့သော် ကုချန်၏နဖူးမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဖိအားအရှိန်အဝါတစ်စ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရေနဂါးကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများပင် ကြည်လင်လာခဲ့သည်။
ဤရေနဂါးကြီးသည် အလွန် ‘အမြော်အမြင်ရှိသူ’ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာအမိန့်ကို မနာခံဝံ့ပါက သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ လူသားမျိုးနွယ်ဧကရာဇ်သည် သူ့အား သေခြင်းထက်ပင် ဆိုးရွားသောဘဝကို ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။
“ သွားကြစို့ ”
ရေနဂါးကြီး ငြိမ်သက်သွားပြီး ရိုသေစွာ ဝပ်တွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချန်သည် ခပ်တိုးတိုးအမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ ဝေါင်း ”
ရေနဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကုချန်နှင့် ကုချင်းရွဲ့ကိုတင်ဆောင်ကာ မြူခိုးများ၏ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်းသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။
ရေနဂါးကြီးသည် လေကိုခွင်းလျက် ပျံသန်းသွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးရောက်သွားလေသည်။
မြေအောက်နေရာသည် တိုင်းတာ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး အဝေးသို့ကြည့်လျှင်ပင် အဆုံးကိုမမြင်နိုင်ချေ။
သို့သော် သူတို့ရှေ့ဆက်သွားလေလေ ထူထပ်သောမြူခိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်းပါးလွှာလာပြီး အဝေးရှိရှုခင်းများ၏ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့လာရသည်။
အဆုံးအစမရှိသော မြေပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဂူသင်္ချိုင်းများနှင့်တူသည့် ဖောင်းကြွနေသောနေရာများစွာရှိနေပြီး အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါမှ ထိုအရာများမှာ ရှေးဟောင်းဂူများ၏ ဝင်ပေါက်များဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီး၏ တွင်းပေါက်များအတွင်း၌ နောက်ထပ်တွင်းပေါက်များ ရှိနေသေး၏။
ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ကုချန်၏အောက်မှ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ရေနဂါးကြီးသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်လာပြီး ရှေ့ဆက်သွားရန်ပင် ခုခံနေဟန်ရှိသည်။
အကြောင်းမှာ ထိုရေနဂါးကြီးသည် သူတို့ရှေ့မှနေရာမှာ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီး၏ တကယ့်အဓိကနေရာဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါများ နေထိုင်ကြောင်း သိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။
သူသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီးအတွင်း နေထိုင်သော်လည်း ဤအဓိကတားမြစ်နယ်မြေသို့ တစ်ခါမျှ မချဉ်းကပ်ခဲ့ဖူးပေ။
သို့သော် ယခုမူ ကုချန်၏ဖိအားကြောင့် ရေနဂါးကြီးသည် စိတ်ကိုတင်းကာ ရှေ့ဆက်သွားရုံသာတတ်နိုင်ပြီး ဤတားမြစ်နယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ ရပ် ”
ရေနဂါးကြီးသည် ရဲရင့်စွာ ရှေ့သို့ပျံသန်းလာစဥ် သူတို့သည် ပထမဆုံးရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်နှင့် နီးကပ်လာမှသာ ကုချန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
အမိန့်ရသည်နှင့် ရေနဂါးကြီးသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အလား ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်တွားလိုက်ကာ သူ၏နဂါးခေါင်းကို ရိုသေစွာနှိမ့်ချလျက် ကုချန်နှင့်ကုချင်းရွဲ့ကို ဆင်းသက်စေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤရေနဂါးကြီးသည် ကုချန်က သူ့အား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်နေရာ၌ နောက်တစ်ခဏမျှပင် မနေလိုတော့ပေ။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကုချန်သည် သူဖြစ်စေချင်သလို မလုပ်ပေးခဲ့ချေ။
“ ဒီမှာစောင့်နေ ”
ကုချန်သည် ဝပ်တွားနေသော ရေနဂါးကြီးကို လည်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအမိန့်ပေးကာ ကုချင်းရွဲ့ကိုခေါ်ဆောင်ပြီး ရှေ့ရှိရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။
" ဝေါင်း ”
ရေနဂါးကြီးသည် မလိုလားသော်လည်း ရိုသေစွာစောင့်ဆိုင်းနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏အဝေးရှိ ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ကို ကြည့်နေသောအကြည့်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ နက်ရှိုင်းစွာ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ ကုချန်သည် ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အတွင်းမှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ထက်ရှသော အေးစက်သည့်အကြည့်တစ်ချက် ရုတ်တရက်လင်းလက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုပင် စုတ်ဖြဲနိုင်ဟန်ရှိသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
“ ဒါက… ”
ကုချန်နောက်သို့ လိုက်လာရင်း ကုချင်းရွဲ့သည်လည်း ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အတွင်းမှ လင်းလက်လာသော အေးစက်သည့်အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူမသည် ပို၍လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့သော တွင်းပေါက်၏ဝင်ပေါက်မှ လက်မအရွယ်ခန့်ရှိသော သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် ဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် အရုပ်သေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်ဟီးသွားစေသော တိုက်ပွဲဟစ်ကြွေးသံများဖြင့် တန်းစီထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်ဆန္ဒသည် ကောင်းကင်သို့ပင် ထိုးဖောက်သွားလေ၏။
ဤရုပ်သေးရုပ်လေးများအဖွဲ့သည် သေးငယ်ပုံရသော်လည်း တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အရှိန်အဝါမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလှသည်။
ထို့ထက်ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ လက်မအရွယ်အရုပ်လေးတိုင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆုံးစွန်အဆင့်မြင့်သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းပင်။
သံချပ်ကာနှင့်ဦးထုပ်များဆင်မြန်းထားသော အဆင့်မြင့်သတ္တုရုပ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် တန်းစီပုံစံဖြင့် ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ သေးငယ်သော်လည်း သူတို့၏တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်ပေ။
“ လူသားမျိုးနွယ်ဧကရာဇ် မင်းစည်းကျော်လာပြီ ”
ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်၏ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်းမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားစေခဲ့သည်။ အတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးစွန်ဧကရာဇ်တစ်ပါးရှိနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှစစ်သည်တော်များကို အမိန့်ပေးကာ လူသားမျိုးနွယ်လောကကို အပေါ်စီးမှကြည့်နေသည့်အလားပင်။
ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ထဲတွင် မည်သူနေထိုင်နေသနည်း။ တကယ့်ဧကရာဇ်အဆင့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးလော။
ဤအတွေးသည် ကုချင်းရွဲ့၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ကုချန်၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ ဆူညံလိုက်တာ ”
ကုချန်သည် ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ရှေ့တွင် တန်းစီနေသော အဆင့်မြင့်သတ္တုရုပ်လေးများအဖွဲ့ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ သူ၏လက်ဝါးကိုတိုက်ရိုက်ဆန့်တန်းပြီး ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အတွင်းပိုင်းသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များ လည်ပတ်နေပြီး တာအိုအမှတ်အသားများ ထူထပ်စွာဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အား ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်အလား မျက်စိစူးလောက်သော ကောင်းကင်ဘုံအလင်းရောင်များကြောင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်၍မရနိုင်တော့ချေ။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းရောင်အားလုံး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွား၏။
ကုချန်သည် သူ၏လက်ဝါးကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ခေါင်းအရွယ်အစားရှိသော အစိမ်းရောင်အဆင့်မြင့်သတ္တုတစ်တုံးသည် သူ၏လက်ဝါးပေါ်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လွင်လာပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မသေမျိုးအမှတ်အသားများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်အကြည့်မှာ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ချေ။
“ ဒါက… ”
ကုချင်းရွဲ့သည် ကုချန်၏လက်ဝါးထဲမှ အဆင့်မြင့်သတ္တုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အသံမှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမအနေဖြင့် မယုံနိုင်စရာဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည့်အလားပင် ဖြစ်နေသည်။
“ မသေမျိုးအဆင့်မြင့်သတ္တုတစ်တုံးက နေနဲ့လရဲ့အနှစ်သာရကိုစုပ်ယူပြီး အသိဉာဏ်ဖြစ်တည်လာကာ တာအိုရရှိလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်လာတာပဲ ”
ကုချန်သည် တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သောနှစ်များအတွင်း နေနှင့်ကြယ်တာရာတို့၏ အနှစ်သာရကိုစုပ်ယူပြီး အသိဉာဏ်ဖြစ်တည်လာခဲ့သော အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်လူသားတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်အဆင့်၏ တကယ့်အနှစ်သာရအချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း အဆုံးစွန်သူတော်စင်ဝိညာဉ်အစစ်အဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲသေးပေ။
ထို့အပြင် သူသည် တကယ့်ဧကရာဇ်အဆင့် အဆုံးစွန်သူတော်စင်ဝိညာဉ်တစ်ပါးဖြစ်နေလျှင်ရော အဘယ်သို့နည်း။ သူသည် ထိုသို့သောသူများကို ယခင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်ပင်။
“ သတ် ”
တွင်းပေါက်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်သတ္တဝါသည် ကုချန်၏လက်ဝါးဖြင့် ချေမှုန်းခံလိုက်ရရာ အဆင့်မြင့်သတ္တုရုပ်လေးများအဖွဲ့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူတို့၏တိုက်ပွဲဟစ်ကြွေးသံများမှာ ကောင်းကင်ကိုတုန်ဟီးသွားစေကာ တန်းစီ၍ ရှေ့သို့တဟုန်ထိုးပြေးလာကြသည်။
သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွား၏။ ကုချန်သည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမပြုဘဲ သူ၏အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်ရုံဖြင့်ပင် အဆင့်မြင့်သတ္တုရုပ်လေးများအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ပြိုကွဲသွားစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်များ ပျက်သုဉ်းကာ လက်မအရွယ် အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်တုံးများအဖြစ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။
“ ဒီအဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်တုံးတွေကို သိမ်းထားလိုက် ”
ကုချန်သည် မျက်လုံးကိုနှိမ့်ချကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြန့်ကျဲနေသော အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်တုံးများကိုကြည့်ပြီး ကုချင်းရွဲ့ကို အမူအရာပြလိုက်သည်။
ဤအဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်တုံးများသည် နည်းပါးသောကြောင့် အဆုံးစွန်ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခုထုလုပ်ရန် မလုံလောက်ပေ။ သို့သော် လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများတွင် ထည့်သွင်းပါက အထင်ကြီးလောက်သော သူတော်စင်လက်နက်များကို ထုလုပ်နိုင်သေးသည်။
“ ဟုတ်ကဲ့… ”
ကုချင်းရွဲ့သည် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ရှေ့သို့တက်ကာ ပြန့်ကျဲနေသော အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်တုံးများကို စုဆောင်းလိုက်သည်။ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သည်။
အဆုံးစွန်သူတော်စင်ဝိညာဉ်နီးပါးဖြစ်နေပြီး တကယ့်ဧကရာဇ်အဆင့်သတ္တဝါတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်လူသားတစ်ဦးကို ဘိုးဘေးကြီးက လှိုင်းဂယက်တစ်ခုမျှမဖြစ်စေဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
ဘိုးဘေးကြီး၏ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မည်နည်း။
ထိုအခိုက်တွင် ကုချင်းရွဲ့သည် သူမ၏သခင်က ဘိုးဘေးအိုကြီးအပေါ် ယခင်က ရိုသေလေးစားသောအပြုအမူများ ပြုလုပ်ရခြင်းအကြောင်းကို မသဲမကွဲနားလည်လာခဲ့သည်။
“ နောက်ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်တစ်ခုဆီကို သွားကြစို့ ”
ကုချင်းရွဲ့သည် အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်တုံးအားလုံးကို စုဆောင်းပြီးနောက် ကုချန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူစကားမပြောခင်မှာပင် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ရေနဂါးကြီးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှေ့သို့တက်လာပြီး သူ၏ကြီးမားသောခေါင်းကိုနှိမ့်ချကာ ကုချန်ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ဝပ်တွားနေခဲ့သည်။
အနီးကပ်ကြည့်ပါက ရေနဂါးကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆက်တိုက်တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်ကိုပင် သတိပြုမိနိုင်သည်။
သူသည် ကုချန်၏နည်းလမ်းများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေခဲ့သည်။
ထိုတွင်းပေါက်ထဲမှ အဆင့်မြင့်သတ္တုကျောက်လူသားကို သူပင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ မစိန်ခေါ်ဝံ့သော်လည်း ယခုမူ ဤကြောက်မက်ဖွယ်လူသားမျိုးနွယ်ဧကရာဇ်၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာဖြစ်ပါက လက်ဝါးတစ်ချက်မဆိုထားနှင့် လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့်ပင် သူ့ကို ကြေမွသွားအောင် ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်။
အခန်း (၅၄)-အထွတ်အထိပ် ဆေးဖက်ဝင်ဥယျာဉ်၊ ဒုက္ခကိုးပါး တာအိုသစ်ပင်၊ ရှေးဧကရာဇ်၏ အမျက်ဒေါသ
ရေနဂါးကြီးသည် ဟိန်းသံရှည်တစ်ချက်ပေးလိုက်ပြီး ကုချန်နှင့်ကုချင်းရွဲ့ကို သယ်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ဆက်လက်ပျံသန်းနေသည်။ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသောခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။
ယခင်က ဧကရာဇ်တပိုင်းတစ်ပါးဖြစ်လင့်ကစား သူသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီးအတွင်းရှိ တားမြစ်နယ်မြေသို့ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ အတွင်း၌ အိပ်စက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်သတ္တဝါများက သူ့အား အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပြီး သူ၏တာအိုကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဤသို့သောသာဓကမှာ ယခင်ကလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။
သူ့အရင်က ရှေးဟောင်းမာရ်နတ်ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်သို့ ရာထူးတိုးသွားသည်နှင့် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်းရှိပြီဟု ခံစားမိကာ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အလွန်ရက်စက်လှသည်။ ထိုရှေးဟောင်းမာရ်နတ်ခြင်္သေ့သည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲသွားပြီး သွေးနှင့်အရိုးများအားလုံး ပျက်သုဉ်းကာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုမူ သူသည် ဤတားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် ပေါ်ပေါ်တင်တင် ပျံသန်းနေသော်လည်း မည်သည့်ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုကိုမျှ မကြုံတွေ့ရချေ။
ရေနဂါးကြီးသည် ဤအရာအားလုံးမှာ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော လူသားမျိုးနွယ်ဧကရာဇ်ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိနေသည်။
သူ၏တည်ရှိမှုကြောင့်သာ ဤတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ အထွတ်အထိပ်သတ္တဝါများ သတိကြီးစွာထားနေရပြီး အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားဝံ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲကပြောတဲ့ ကျားသေကိုအမှီပြုပြီး မြေခွေးမာန်တက်တယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလား။
ရေနဂါးကြီးသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားပြီး ဟိန်းသံရှည်တစ်ချက်ပင် ပြုလုပ်မိတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“ ရပ် ”
ဒုတိယရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ကုချန်သည် နောက်ထပ်အမိန့်တစ်ခုပေးလိုက်ပြီး သူနှင့်ကုချင်းရွဲ့တို့သည် ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ဘေးတွင် အတူတကွ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။
ပထမရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာသည် လောကအပြင်ဘက်မှ နတ်ဘုရားတို့၏မြေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် သစ်ခွပန်းများ ပွင့်လန်းကာ မွှေးရနံ့များက လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့ကြွယ်ဝသော ဆေးပင်အိုကြီးများကို နေရာတိုင်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ထိုဆေးပင်အိုကြီးများမှာ အသိဉာဏ်ရရှိထားပုံရပြီး တောက်ပသောအလင်းရောင်များကိုပင် ရှူသွင်းရှူထုတ်ပြုလုပ်ကာ သူတို့၏ဆေးဖက်ဝင်ခန္ဓာကိုယ်များကို သန့်စင်နေကြသည်။
ကြည်လင်သော နတ်ဘုရားစမ်းချောင်းများကလည်း တဝေါဝေါ အသံမြည်လျက် စီးဆင်းနေ၏။
“ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ ဆေးပင်အိုကြီး ”
ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် ကုချင်းရွဲ့သည် အသက်ရှူပင် အောင့်ထားမိတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ရှေးဟောင်းဆေးပင်များ အသိဉာဏ်ရရှိလာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူကာ မိမိကိုယ်မိမိ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော်ကြာ ကြီးထွားခဲ့သော ဆေးဘုရင်များ၌သာရှိသည့် ထူးခြားသောလက္ခဏာတစ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင်မူ ထိုသို့သောလက္ခဏာများရှိသည့် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်အိုကြီးများမှာ နေရာတိုင်း၌ရှိနေ၏။
ခန့်မှန်းခြေကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဤနှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်အိုကြီးများမှာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထက် မနည်းပေ။
ဤနှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်အိုကြီးများအပြင် အခြားသော နတ်ဘုရားအသီးအနှံများနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များစွာလည်း ဤနေရာ၌ အမြစ်တွယ်ကာ လွတ်လပ်စွာ ကြီးထွားနေကြသည်။
ဤမျှများပြားသော တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်များကြောင့် ဤနေရာကို အထွတ်အထိပ်ဆေးဖက်ဝင်ဥယျာဉ်တစ်ခုဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်သည်။
ကုချင်းရွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တဒုန်းဒုန်းခုန်နေပြီး လည်ချောင်းပင် အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍ ဤဆေးဖက်ဝင်ဥယျာဉ်သာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ပေါ်ပေါက်လာပါက ဂုဏ်မြင့်မားလှသော ဧကရာဇ်မိသားစုများပင်လျှင် ၎င်းကိုရရှိရန် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မတွန်းလှန်နိုင်ကြကြောင်း သူမသိသည်။
“ ဘိုးဘေးကြီး ဒါတွေက… ”
ကုချင်းရွဲ့သည် သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော ကုချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေဟန်ဖြင့် ကုချန်၏သဘောထားကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဤမျှများပြားသော ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်များကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤတန်ဖိုးကြီးဆေးပင်အားလုံးကို သိမ်းကျုံးယူသွားပါက အနည်းငယ်လွန်ကဲသွားမည်လားဟု ကုချင်းရွဲ့က အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။
“ အားလုံးယူလိုက် တစ်ပင်မှမချန်ခဲ့နဲ့ ”
ကုချင်းရွဲ့၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကုချန်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤမူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီးကို အစပြု၍ အခြားရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများကို ဟန့်တားရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ချုပ်တည်းထားရန် လိုအပ်မည်နည်း။
ထို့အပြင် ဤဝိညာဉ်အပင်များနှင့် တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်များသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း ကုမိသားစုအတွက်မူ အလွန်အသုံးဝင်ပြီး ကုမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်နေနိုင်သည့်အတွက် ကုချန်အနေဖြင့် ရတနာတောင်သို့ လာလည်ပြီးနောက် လက်ဗလာဖြင့်ပြန်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
“ ဟုတ်ကဲ့ ”
ကုချင်းရွဲ့သည် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး လေးပင်စွာခေါင်းညိတ်ကာ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်များကို အကြီးအကျယ် စတင်စုဆောင်းတော့သည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ ဤသည်မှာ ကုချင်းရွဲ့အတွက် လုံးဝမကြုံဖူးသော အတွေ့အကြုံသစ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သေမင်းတို့၏မြေ၊ ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုပင်။
ယခုမူ သူမသည် ဤနေရာတွင် ရတနာများကို အကြီးအကျယ် လုယက်နေရသည်။ ဤခံစားချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှ၏။
ကုချင်းရွဲ့က ဤနေရာရှိ တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စုဆောင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကုချန်၏အကြည့်မှာမူ ဤနေရာကို ကျော်လွန်ကာ ဒုတိယရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ကို မြူခိုးများနှင့် အရောင်ကိုးမျိုးရှိသော အလင်းရောင်တို့က ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရောင်ကိုးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းတစ်စသည် ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤနေရာသို့ ကျရောက်ကာ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်အားလုံးကို အာဟာရဖြည့်ပေးနေသည်။
ကုချန်၏အကြည့်မှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး အရောင်ကိုးမျိုးရှိသော မြူခိုးများကို ထွင်းဖောက်ကာ ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်၏ အတွင်းပိုင်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်ကန်တစ်ခုရှိသည်။
ဝိညာဉ်ကန်၏အလယ်ဗဟိုတွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော တန်ဖိုးကြီးဆေးပင်တစ်ပင် အမြစ်တွယ်နေသည်။
ထိုတန်ဖိုးကြီးဆေးပင်မှာ သုံးကျန့်ခန့်မြင့်ပြီး တစ်ပင်လုံးမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေကာ ဖန်ရည်စိမ်ထားသော ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးကဲ့သို့ အလွန်အမင်း လှပနေသည်။
ထိုတန်ဖိုးကြီးဆေးပင်၏ အကိုင်းအခက်များ၏ ထိပ်တွင် အသီးကိုးလုံးစီသီးနေ၏။
အသီးတစ်လုံးစီမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ခန့်ရှိပြီး အားလုံးမှာ ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။ အသီးအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် စာလုံးတန်းများဖြင့် ရေးထိုးထားသော တာအိုအမှတ်အသားများကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်၏ ဝင်ပေါက်တွင် လှည့်ပတ်နေသော အရောင်ကိုးမျိုးရှိမြူခိုးများသည် ဤနတ်ဘုရားဆေးပင်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“ ဒုက္ခကိုးပါးတာအိုသစ်ပင် ဒီနေရာမှာရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ”
ကုချန်၏အကြည့်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်၏ အတွင်းပိုင်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ကြည့်သည်နှင့် ဤနတ်ဘုရားဆေးပင်၏အမည်ကို ချက်ချင်းသိရှိလိုက်သည်။
ဒုက္ခကိုးပါးတာအိုသစ်ပင်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ မသေမျိုးနတ်ဘုရားဆေးပင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရင့်မှည့်လာသောအခါ ဒုက္ခကိုးပါး တာအိုအသီးကိုးလုံး သီးနိုင်သည်။
ဒုက္ခကိုးပါး တာအိုအသီးတစ်လုံးစီတွင် ဒုက္ခတစ်ပါး၏ စွမ်းအားပါဝင်သည်။ စားသုံးပြီးနောက် သက်တမ်းကို တိုးစေရုံသာမက ကောင်းကင်ဘုံတာအိုဒုက္ခတစ်ခု၏ စွမ်းအားကို နားလည်ပြီး ပေါင်းစပ်နိုင်စေကာ မိမိ၏တာအိုကျင့်ကြံမှုကို ပိုမိုသန့်စင်စေပြီး အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ကိုးသောင်းက ကုချန်သည် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က ဤမသေမျိုးဆေးပင်ကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် မပြီးပြတ်ဘဲ ကျန်ခဲ့ရသည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ဤဒုက္ခကိုးပါး တာအိုသစ်ပင်သည် ဤမူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီးအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။
“ ကြိုးစားစရာမလိုဘဲ ရလာတာပဲ ”
ကုချန်သည် ခပ်တိုးတိုးရယ်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏လက်ကို ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အတွင်းသို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ဤမသေမျိုးနတ်ဘုရားဆေးပင်ကို သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ဖမ်းယူရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။
ဤဒုက္ခကိုးပါး တာအိုအသီးများသည် ယခုအခါ အားလုံးရင့်မှည့်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ကုချင်းရှန်အား စားသုံးရန်ပေးပါက သူ့အား ဒုတိယဘဝတစ်ခုကို ရှင်သန်စေနိုင်ပြီး ဤဒုက္ခကိုးပါး တာအိုအသီးများ၏ ထူးခြားသောသဘာဝကြောင့် သူ့ကို ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ တက်လှမ်းဖို့အတွက် လုပ်ရန်ပင် ကူညီနိုင်လိမ့်မည်။
" ဟမ်... "
ကုချန်သည် သူ၏လက်ကို ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်အတွင်းသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ ဒုက္ခကိုးပါး တာအိုသစ်ပင်သည် အာရုံခံမိဟန်တူပြီး အသိဉာဏ်ရှိသောသတ္တဝါတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းကာ သူ၏အမြစ်များမှာ ဝိညာဉ်ကန်မှ လုံးဝဆွဲထုတ်ပြီး ထွက်ပြေးလိုသည့်အလားပင်။
သို့သော် ကုချန်၏လက်ဝါး ဆန့်ထုတ်လာသောအခါ ကုချန်၏လက်ဝါးများကြားတွင် လှည့်ပတ်နေသော အတုမရှိဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိဟန်တူပြီး ဒုက္ခကိုးပါး တာအိုသစ်ပင်သည် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွားကာ မလှုပ်မယှက်တော့ဘဲ ကုချန်၏လက်ဝါးထဲသို့ မိမိကိုယ်ကို အလိုက်သင့်အပ်နှံလိုက်၏။
မသေမျိုးနတ်ဘုရားဆေးပင် ဖြစ်လာနိုင်သူများအားလုံးသည် အသိဉာဏ်ရှိပြီး သဘာဝအတိုင်း အခြားသူများ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မလိုလားကြပေ။
သို့သော် ကုချန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧကရာဇ်အဆင့်အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ မသေမျိုးနတ်ဘုရားဆေးပင်များပင်လျှင် ထွက်ပြေးရန်စိတ်ကူးကို မပြသဝံ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးရှေ့တွင် ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားခြင်းသည် လက်တွေ့မကျရုံသာမက ဧကရာဇ်အဆင့်သတ္တဝါတစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါနိုင်ပါက မသေမျိုးနတ်ဘုရားဆေးပင်များအတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများစွာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤဒုက္ခကိုးပါး တာအိုသစ်ပင်သည် သဘာဝအတိုင်း ခုခံမည်မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ကုချန်သည် ဒုက္ခကိုးပါး တာအိုသစ်ပင်ကို သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ဖမ်းယူပြီးနောက် ဤအဆုံးမဲ့မြေကြီး၏ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်းမှ ဒေါသကိုဖိနှိပ်ထားသော အေးစက်သည့်နှာမှုတ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ ကောင်းကင်ဘုံသခင် မင်းလုပ်တာတွေ အရမ်းလွန်နေပြီ ဒီဧကရာဇ်ကို ရွှံ့နဲ့လုပ်ထားတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား ”
ထိုအသံသည် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ကြီးမားသောဒေါသဖြင့် ရောယှက်နေသည်။
ရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အိပ်စက်နေသော တားမြစ်သတ္တဝါသည် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ သတိပေးကာ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြလာသည်။
ဤကောင်းကင်ဘုံသခင်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီးသို့ အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်ရုံသာမက ယခုမူ သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ပေါ်တင်တင် ရောက်ရှိလာပြီး ရတနာအမျိုးမျိုးကို အကြီးအကျယ်လုယက်ကာ ယခုမူ မသေမျိုးနတ်ဘုရားဆေးပင်ကိုပင် ယူဆောင်သွားတော့မည်။
ဤသို့သောအပြုအမူများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ရမ်းကားလှ၏။