အခန်း (၅၅-၅၆)
Vol. 4 Ch. 55-56
အခန်း (၅၅)- ရှာဖွေမှုပြီးဆုံးခြင်း၊ နဂါးဦးညွှတ်ခြင်းနှင့် တားမြစ်နယ်မြေမှ အရှုံးပေးခြင်း
ထိုအသံသည် ကမ္ဘာကြီး၏အစွန်အဖျားရှိ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတောင်ထိပ်တစ်ခုနှင့်တူသော ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် ရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကြီးတစ်ခုထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။
ထိုတွင်းပေါက်ကြီးအတွင်း၌ မျက်လုံးတစ်စုံပွင့်လာကာ ဤနေရာသို့ လှမ်း၍ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအကြည့်များမှာ အေးစက်ကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး စိတ်ခံစားမှုအားလုံး ပြတ်တောက်သွားသည့်အလား အလွန်ပင် စူးရှတောက်ပလှပေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤနေရာ၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်စက်နေသော ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ကုချန်အား အလွန်အကျွံမလုပ်ရန် တားမြစ်သတိပေးစကားဆိုလိုက်လေသည်။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် ကုချန်သည် ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိတော့ချေ။
အကယ်၍ သူသာ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့မည်ဆိုလျှင် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်ကာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေများကို အဘယ်သို့ အမိန့်ပေးနိုင်မည်နည်း။
" နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ပြောရဲရင် မင်းကို ငါသတ်မယ် "
တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းပိုင်းရှိ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ထံမှ ခြိမ်းခြောက်စကားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကုချန်၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် လက်နှစ်ချောင်းကို ဓားသွားကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာထောင်လိုက်ပြီး ဤနယ်မြေ၏အဆုံးစွန်သို့ လှမ်း၍ ပုတ်ခတ်လိုက်လေသည်။
" ဘုန်း! "
၎င်းသည် ရိုးရှင်းသောလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ အဆုံးမဲ့တာအိုများသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ လှုပ်ရှားပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တောက်ပလှသော အင်မော်တယ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာကြီး၏အစွန်အဖျားသို့ တိုက်ခိုက်သွားလေသည်။
" မင်း...! "
ကမ္ဘာကြီး၏အစွန်အဖျား၌ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့်ပြည့်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
သို့သော် ထိုအသံသည် စတင်ရုံမျှနှင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုအစား နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းသံများဖြင့် အစားထိုးသွားလေသည်။ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်များသည် ကမ္ဘာကြီး၏အစွန်အဖျားကို လင်းထိန်သွားစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကမ္ဘာကြီးပျက်သုဉ်းတော့မည့်အလားပင်ဖြစ်၏။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
ကုချင်းရွဲ့သည် အဝေးသို့ ထိတ်လန့်တကြား လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ကမ္ဘာကြီးပြန်လည်ရှင်းလင်းသွားသောအခါ သူမ ထိတ်လန့်တကြား တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ကမ္ဘာကြီး၏အစွန်အဖျား၌ မူလက ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတောင်ထိပ်ကဲ့သို့ ရပ်တည်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ကြီးသည် ဘိုးဘေး၏တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လုံးဝပြားပြားဝပ်သွားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
" မကျေနပ်တဲ့သူ နောက်ထပ်ရှိသေးသလား "
ကုချန်၏အကြည့်တို့သည် အနည်းငယ်နိမ့်ကျသွားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် မေးလိုက်သည်။
ဤမူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးထက်မက အိပ်စက်နေသည်ကို သူသိ၏။ ယခု သူဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အိပ်စက်ရာနေရာမျှသာဖြစ်သည်။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများတွင် အခြားသောရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏အကြည့်များသည် ဤနေရာသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုများသည် အားလုံးခြောက်လှန့်ခံလိုက်ရဟန်တူ၏။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ လောကကြီးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။
" အရမ်းကောင်းတယ် "
ကုချန်သည် ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုများ၏ 'အသိတရားရှိသောအပြုအမူ'ကို အလွန်ကျေနပ်နေဟန်ရှိသည်။
ထို့နောက် သူသည် လုယက်သိမ်းဆည်းမှုပြီးဆုံးသွားသော ကုချင်းရွဲ့ကိုခေါ်ကာ ရေနဂါးကြီး၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုသို့ ဆက်လက်၍ လုယက်ရန် သွားရောက်လေသည်။
ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ကြီးများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ ကုချန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ဘဲ သူမြင်သမျှ မြင့်မြတ်သောရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအားလုံးကို စုဆောင်းသိမ်းဆည်းရန် ကုချင်းရွဲ့အား အမိန့်ပေးခဲ့လေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကုချင်းရွဲ့၏ဆရာဖြစ်သူပင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
" မင်းရဲ့ဘိုးဘေးကတော့ တကယ့်ကို တစ်ထီးတစ်နန်းနိုင်လွန်းတာပဲ! "
တစ်ထီးတစ်နန်းနိုင်ခြင်းလော။
ကုချင်းရွဲ့၏နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်သွား၏။ ဘိုးဘေးသည် အမှန်ပင် တစ်ထီးတစ်နန်းနိုင်လွန်းလှပေသည်။
ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ကုချင်းရွဲ့သည် ဤလောကတွင် အိပ်စက်နေသော ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များသည် ဘိုးဘေး၏လက်ထဲတွင် 'အမွှေးနှုတ်' ခံနေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
အင်မော်တယ်နတ်ဆေးပင်၊ အစွမ်းထက်ကောင်းကင်ဘုံသတ္တု၊ ဧကရာဇ်အဆင့်မြင့်မြတ်သောပစ္စည်းများ…
ရှေးဟောင်းတွင်းပေါက်ကြီးများအားလုံးသည် လုံးဝလုယက်ခံလိုက်ရပြီး မည်သည့်အရာမျှ ချန်မထားခဲ့ချေ။
" သနားစရာပဲ… "
နောက်ဆုံးတွင် ကုချင်းရွဲ့သည် ဤနေရာ၌ အိပ်စက်နေသော ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အတွက်ပင် သနားမိသွားသည်။
ဤနေရာမှ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် တားမြစ်နယ်မြေအသီးသီးကိုယ်စား စောစောက စကားပြောခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူမသိ၏။
ဘိုးဘေးသည် ဤတွင်းနက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းမှာ ထိုသူအား အပြစ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
ဤရှေးဟောင်းဧကရာဇ်မှာ ကံဆိုးသည်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပေတော့မည်။ မည်သူ့ကို ရန်သွားမစဘဲ ဘိုးဘေးကိုမှ သွား၍ ရန်စခဲ့ရသည်တကား။
……
" ကောင်းပြီ သွားကြစို့ "
နောက်ခဏအကြာတွင် ကုချင်းရွဲ့သည် ဤလောကရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို လုံးဝလုယက်ပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချန်သည် ကုချင်းရွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
" ဝေါင်း!! "
ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ရေနဂါးကြီးသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ မြည်တမ်းလိုက်သည်။
" မင်းက ဒီဧကရာဇ်နဲ့အတူ လိုက်ချင်လား "
တာအိုသဘောတရားများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကုချန်သည် ရေနဂါးကြီး၏ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းနားလည်သွား၏။ သူသည် မိမိနှင့်အတူ လိုက်ပါလိုနေခြင်းလော။
ရေနဂါးကြီးသည် သူ၏ကြီးမားလှသောဦးခေါင်းကို အလျင်အမြန်ပင် အဆက်မပြတ်ညိတ်ပြပြီး သူ၏ခေါင်းလောင်းကြီးသဖွယ် မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ကုချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကုချန်က သူ့အား စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် သဘောထားခဲ့စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရသည့်ခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ကုချန်၏အစွမ်းနှင့် တစ်ထီးတစ်နန်းနိုင်ပုံကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျမြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ရေနဂါးကြီးသည် ဤလူသားမျိုးနွယ်ဧကရာဇ်မှာ သာမန်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း၊ သူသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်တစ်ခုလုံးအား ဒူးထောက်စေနိုင်စွမ်းရှိသူဖြစ်ကြောင်းကို နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သောတည်ရှိမှုနောက်သို့ လိုက်ခွင့်ရခဲ့လျှင် အနာဂတ်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိကောင်းရှိနိုင်ပေသည်။
" မင်းလိုက်ခဲ့ချင်ရင် လိုက်ခဲ့လို့ရတယ် "
ကုချန်သည် ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်၏။
သူသည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က အခြားတားမြစ်နယ်မြေများနှင့်မတူဘဲ အတွင်း၌ အစွမ်းထက်သောထူးဆန်းသည့်သားရဲများမရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယခုအခါ တားမြစ်နယ်မြေသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အစွမ်းထက်သောထူးဆန်းသည့်သားရဲအချို့ လိုအပ်နေ၏။ အကယ်၍ ဤရေနဂါးကြီးကို လက်အောက်ခံအဖြစ်သိမ်းသွင်းပြီး တားမြစ်နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်စေလျှင် မဆိုးလှပေ။
" ဝေါင်း!! "
ကုချန်သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ရေနဂါးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကုချန်၏အမိန့်ကိုပင် မစောင့်ဘဲ သူ၏ဦးခေါင်းကို ကုချန်၏ခြေဖဝါးအောက်သို့ ရိုသေစွာ နှိမ့်ချပေးလိုက်သည်။
ရေနဂါးကြီးသည် အလွန်အသိတရားရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချန်သည် ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်ပြီး ကုချင်းရွဲ့နှင့်အတူ နဂါးဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆက်လက်ရပ်ကာ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်၏အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။
ဆယ်ချက်ခန့်အသက်ရှူချိန်ကြာပြီးနောက် ရေနဂါးကြီးသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ဤရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထွက်လာပြီ! "
ကုချန်၏ပုံရိပ်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နေ့ရက်များကို နှစ်နှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်သကဲ့သို့ ခံစားနေခဲ့ရသော အင်အားကြီးဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ကုချန်နှင့် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များ 'တိုက်ခိုက်' မိပြီး ဧကရာဇ်စစ်ပွဲဖြစ်ပွားမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။
သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေကောင်းမွန်နေဟန်ရှိ၏။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်၍ ဧကရာဇ်စစ်ပွဲဖြစ်ပွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသော အင်အားကြီးဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် အပြည့်အဝစိတ်မအေးရသေးမီမှာပင် အားလုံးသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ တင်းမာလာကြပြန်သည်။
အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း လုံးဝထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိဘဲ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အထက်၌ပင် ပျံဝဲနေဆဲဖြစ်သည်ကို သူတို့တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
" ဒီဧကရာဇ်ရဲ့ပစ္စည်း အင်မော်တယ်နတ်ဆေးပင်ကို မမေ့နဲ့။ တကယ်လို့မရှိရင် အစွမ်းထက်ကောင်းကင်ဘုံသတ္တုတစ်တုံးနဲ့ အစားထိုးပေးလည်းဖြစ်တယ် "
ကုချန်သည် အောက်ဘက်ရှိ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုရင်း လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကုချန်၏စကားကို ကြားသောအခါ ကုချင်းရွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် ကြက်သေသေသွား၏။
ဘိုးဘေးသည် အဘယ်ကြောင့် မသေဆေးပင်တစ်ပင်ကို ထပ်မံ၍ လိုချင်ရသနည်း။ သူစောစောက တစ်ပင်လုယူပြီးပြီ မဟုတ်လော။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! မင်းစောစောက မသေဆေးပင်တစ်ပင်နဲ့ အစွမ်းထက်ကောင်းကင်ဘုံသတ္တုတစ်တုံးကို ယူသွားပြီးပြီမဟုတ်လား?! "
အမှန်ပင် ကုချန်၏အသံကို ကြားသည်နှင့် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းမှ ဒေါသကိုချုပ်တည်းထားသော အသံတစ်ခုသည် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်းတွင်းနက်တစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားစေ၏။
" ဒီဧကရာဇ်ယူခဲ့တဲ့အရာက မင်းတို့မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်က ဒီဧကရာဇ်ကို စောစောက မေးခွန်းထုတ်ရဲခဲ့တဲ့အတွက် အပြစ်ဒဏ်သာသာပဲ "
ကုချန်၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး
" ဒီဧကရာဇ် အခုလိုချင်တဲ့အရာက ချီးမြှင့်ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်ပဲ "
" … "
ကုချန်၏စကားကြောင့် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်တစ်ခုလုံး သေမင်းဆုံးသွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှသာ လူဦးခေါင်းအရွယ်အစားရှိပြီး တစ်ခုလုံးကြက်သွေးရောင်သန်းနေသော ရှေးဟောင်းကောင်းကင်ဘုံသတ္တုတစ်တုံးသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းမှ ပျံထွက်လာပြီး ကုချန်၏ရှေ့မှောက်သို့ ကျရောက်လာသည်။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များသည် စကားမပြောသော်လည်း သူတို့၏လုပ်ရပ်များဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖော်ပြလိုက်လေပြီ။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက် ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အမည်သည် လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေကာ သက်ရှိအားလုံးကြားလျှင် မျက်နှာပျက်ရသည့်နေရာသည် ယခုအခါ ကုချန်၏ရှေ့မှောက်၌ ဦးညွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေပြီ။
အခန်း (၅၆)- အမုန်းတရားအသစ်နှင့် အငြိုးအတေးဟောင်း၊ ရွှမ်ဝူနတ်ဆေးနှင့် တားမြစ်နယ်မြေမှ ပုန်ကန်မှု
ကုချန်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ထပ်မံ၍ တင်ဆက်လာသော ကြက်သွေးရောင်ကောင်းကင်ဘုံသတ္တုအား သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်မှသာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် နဂါးဦးခေါင်းအား စီးနင်းကာ ကုချင်းရွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်လျက် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့မြင်လိုက်ရသော အရပ်ရပ်မှ စွမ်းအားရှင်များမှာမူ မှင်သက်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေပြီ။
သူတို့သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်း၌ ယခုလေးတင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို တိတိကျကျ မသိရှိကြသော်လည်း မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းမှ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ စကားများမှတစ်ဆင့် အဖြစ်အပျက်အချို့ကိုမူ အကဲခတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်သို့ အတင်းအကျပ် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ‘လုယက်’ နေခဲ့သည်လော။
“ သူက တားမြစ်နယ်မြေကို လုယက်ရုံတင်မကဘဲ အခု တားမြစ်နယ်မြေအရှင်တွေကို ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်တွေဆက်သဖို့ အတင်းအကျပ်တောင် လုပ်နေသေးတယ်။ ဒီကောင်းကင်ဘုံဘုရင်ကတော့ တကယ်ကိုပဲ… ”
စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးသည် ခြောက်ကပ်စွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် သူသည် မည်သို့ဖော်ပြရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။
အကြောင်းမှာ ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ လုပ်ရပ်များကို ‘ဗိုလ်ကျစိုးမိုးစွာ ပြုမူခြင်း’ ဟူသော စကားဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြ၍မရနိုင်တော့သောကြောင့်ပင်။
သူသည် ဤတားမြစ်နယ်မြေအရှင်များ၏ သဘောထားကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့နှင့် စစ်ဖြစ်ရမည်ကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့သည့်ဟန် ပေါက်နေ၏။
“ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကတော့ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် ဆက်သပြီးပြီ။ တခြားတားမြစ်နယ်မြေတွေကရော ဘယ်လိုလဲ။ ဒီဧကရာဇ်က ကိုယ်တိုင်လာယူဖို့ လိုအပ်နေသေးသလား ”
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ကုချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုထက်၌ မားမားမတ်မတ်ရပ်ကာ ကျယ်ပြောလှသော ဒေသကြီးငါးခုကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်လျက် သူ၏အသံမှာ တည်ကြည်ခန့်ညားလှ၏။
အမှန်တကယ်တွင် သူဤတားမြစ်နယ်မြေများကို ဤမျှခြိမ်းခြောက်နေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အတိတ်မှ ‘အတိုး’ များကို ကောက်ခံရန်ဖြစ်ပြီး ကုကျင်းရှန်အတွက် မသေမျိုးဆေးတစ်လက် လိုအပ်သည်ဆိုခြင်းမှာ ဆင်ခြေတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ကိုးသောင်းခန့်က နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စဉ်အခါက
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းဧကရာဇ်သာမကဘဲ တားမြစ်နယ်မြေအသီးသီးအတွင်းမှ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များနှင့် ရှေးဟောင်းအရှင်များအားလုံးသည် လှုပ်ရှားနေကြပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေကျူးကျော်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကုချန်အား ပစ်မှတ်ထားရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ကြသည်။
ဧကရာဇ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်တစ်ဦး၏ ဧကရာဇ်သွေးနှင့် ဧကရာဇ်ကိုယ်ထည်တို့သည်ပင် အကောင်းဆုံးနတ်ဆေးများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ရှေးဟောင်းအရှင်များက ထိုအရာများကို စားသုံးလိုက်ပါက သူတို့၏သက်တမ်းကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ယခင်က ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုမရှိသောကြောင့် ဤတားမြစ်နယ်မြေအရှင်များသည် မလှုပ်ရှားဝံ့ခဲ့ကြချေ။
သို့သော် ထိုအချိန် နတ်ဆိုးနယ်မြေကျူးကျော်စဉ်အခါက တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ဤရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များနှင့် ရှေးဟောင်းအရှင်များသည် ရေနောက်နေချိန်ငါးဖမ်းရန် စိတ်ကူးထားခဲ့ကြပြီး ကုချန်အား ပစ်မှတ်ထားကာ သူ၏အသွေးအသားများကို ‘ခွဲဝေ’ ရယူရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်က ကုချန်၏အခြေအနေမှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များလှ၏။ ကြီးမားသောပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ သူသည် ဤတားမြစ်နယ်မြေများကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေမှ မိစ္ဆာများကို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကုချန်အတွက်မူ သူ၏ရှင်းလင်းရမည့် ပစ်မှတ်များမှာ သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသော ကျယ်ပြောလှသည့် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များသာ မဟုတ်ချေ။
တားမြစ်နယ်မြေများအတွင်း၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်စက်နေကြသော ဤရှေးဟောင်းအရှင်များသည်လည်း ပစ်မှတ်များပင် ဖြစ်ကြ၏။
အကယ်၍ ဤတားမြစ်နယ်မြေအရှင်များက အတိတ်တွင် မိမိတို့ဘာသာ ငြိမ်ငြိမ်နေခဲ့ပါလျှင် ကုချန်သည် သူတို့အား ဂရုစိုက်ရန် အလွန်ပျင်းရိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဤတားမြစ်နယ်မြေအရှင်များက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို သွေးချောင်းစီးစေခဲ့လျှင်ပင် သူဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ဤတားမြစ်နယ်မြေအရှင်များက အတိတ်တွင် သူ့အား ပြစ်မှားခဲ့ကြသောကြောင့် ယခုအခါ တစ်ဦးချင်းစီနှင့် ရှင်းလင်းရန်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။
ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များတောင်းဆိုခြင်းမှာ အစပျိုးခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။
ကျယ်ပြောလှသော ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များအတွက်မူ ကုချန်သည် သူတို့အား ရှင်းလင်းမည့်အချိန်ကို နောက်ဆုတ်ထားလိုက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
“ တားမြစ်နယ်မြေအရှင်တွေ၊ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေ၊ အငြိုးအတေးအသစ်နဲ့ အမုန်းတရားအဟောင်းတွေ အားလုံးကို ဖြေရှင်းရမယ်။ ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်မှာမဟုတ်ဘူး ”
ကုချန်သည် နှင်းခဲကဲ့ပမာအေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ့အား ပြစ်မှားခဲ့သူများ၊ သူ့အား သစ္စာဖောက်ခဲ့သူများ အားလုံးကို ရေတွက်ထားပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောအသံသည် ကျယ်ပြောလှသော ဒေသကြီးငါးခုတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး တားမြစ်နယ်မြေအသီးသီး၏ အထက်၌ မြည်ဟည်းသွားသည်။
တားမြစ်နယ်မြေအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကမ္ဘာလောက၏ လေထုသည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံး၌ ကောင်းကင်ကိုဖြတ်၍ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။
၎င်းသည် အရှေ့ပိုင်းလွင်တီးခေါင် တာအိုနယ်မြေရှိ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်တန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ကိုဖြတ်၍ ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထိုအလင်းတန်း၏အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ကမ္ဘာရှိစွမ်းအားရှင်များပင် ၎င်းသည် သစ်ပင်ငယ်တစ်ပင်နှင့်တူသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း မထင်မရှားသာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသော ကောင်းကင်ယံ၌ တာအို၏ဆွဲဆောင်မှုနှင့် မွှေးကြိုင်သော ဆေးရနံ့တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မသေမျိုးဆေးတစ်လက်ပင်။
ဤအတွေးသည် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
တစ်ချိန်က အနိုင်မခံအရှုံးမပေးဖြစ်ခဲ့သော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေသည် နောက်ဆုံး၌ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီလော။
အချို့သော စွမ်းအားရှင်များမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ယခု မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်နှင့် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်တန်း နှစ်ခုစလုံးသည် မသေမျိုးဆေးတစ်လက်စီ ဆက်သကာ သူတို့၏ရပ်တည်ချက်ကို ပြသလိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။
ကျယ်ပြောလှသော ဒေသကြီးငါးခုအတွင်းမှ အခြားရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများ မည်သို့ရွေးချယ်မည်နည်း။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အဖြေမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်နေလောက်ပေပြီ။
အမှန်ပင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်တန်းမှ မသေမျိုးဆေးတစ်လက်ကို ထုတ်ပေးပြီးနောက် မကြာမီတွင် ကျယ်ပြောလှသော ဒေသကြီးငါးခုရှိ အခြားရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများမှ အံ့အားသင့်ဖွယ် အလင်းတန်းအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ထိုအလင်းတန်းများထဲတွင် အင်မော်တယ်နတ်ဆေးများဖြစ်သော ရတနာတစ်သောင်း တာအိုသစ်ပင်ကဲ့သို့သော ဆေးပင်များအပြင် ချီလင်တာအိုရွှေနှင့် မဟူရာရောင် ခရမ်းရွှေကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံသတ္တုများလည်း ပါဝင်သည်။ အင်မော်တယ်နတ်ဆေးများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံသတ္တုများ အတူတကွ တောက်ပနေကြရာ ကောင်းကင်တစ်ခြမ်းနီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
နောက်ဆုံး၌ ထိုနတ်ဘုရားနှင့်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများ၏ တောက်ပမှုကိုဖုံးကွယ်ရန် ကုချန်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။
တားမြစ်နယ်မြေအားလုံးက သူတို့၏ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များကို ဆက်သပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကုချန်သည် ဆက်လက်၍ ဖိအားပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ချေ။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေသို့ ဆင်းသက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ်နှိမ့်ချလိုက်၏။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌ မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်၏ ဦးတည်ရာမှ တောက်ပသော အလင်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီး မင်္ဂလာရှိသောအရောင်များ ယှက်ဖြာလာ၏။ နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော ရွှမ်လိပ်တစ်ကောင်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ပျံထွက်လာပြီး သူ၏တိုတုတ်ထူထဲသော ခြေလက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ ကြိုးစားပျံသန်းလာနေသည်။
အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှမ်လိပ်ဖြစ်နေ၏။ ၎င်းသည် ရွှမ်ဝူမသေမျိုးနတ်ဆေးတစ်လက်ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သောနှစ်များစွာ ကြီးထွားလာခဲ့ရာ သူ၏ဆေးဝါးပုံစံကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ပြီး စစ်မှန်သောသက်ရှိတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ စစ်မှန်သော ဆေးကြီးတစ်လက်ဖြစ်ပြီး အခြားအင်မော်တယ်နတ်ဆေးများကိုပင် ကျော်လွန်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံဆေးတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စွမ်းအားရှင်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။
“ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်က မသေမျိုးဆေးတစ်လက် ထပ်ဆက်သတာလား ”
ဤမူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းမှ ရှေးဟောင်းအရှင်များသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီလော။ သူတို့ မသေမျိုးဆေးတစ်လက် ဆက်သပြီးပြီမဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့် ယခုအခါ အခြားအင်မော်တယ်နတ်ဆေးတစ်လက်ကို ဆက်လက်ဆက်သနေရသနည်း။ ထို့အပြင် ဤမျှထူးခြားသည့် နတ်ဆေးတစ်လက်ကိုပင်ဖြစ်၏။
သို့သော် လူတိုင်းမှာ ခဏတာမျှသာ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြပြီးနောက် အမှန်တရားကို နားလည်သွားကြသည်။
အကြောင်းမှာ ထိုနှင်းဖြူရောင် ရွှမ်ဝူမသေမျိုးနတ်ဆေးသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ပျံထွက်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းမှ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းပြီး နေကိုကွယ်ကာထားသော လက်တစ်ဖက်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနှင်းဖြူရောင် ရွှမ်လိပ်ကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲ၌ ဆုပ်ကိုင်ရန် ရည်ရွယ်နေ၏။
“ ဒါ… ဒါက တားမြစ်နယ်မြေအရှင်က စေတနာအလျောက် မသေမျိုးဆေးကို ဆက်သတာမဟုတ်ဘဲ ဒီရွှမ်လိပ်က မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကနေ ထွက်ခွာပြီး အဲ့ဒီ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ဆီ သစ္စာခံချင်နေတာပဲ ”
တစ်စုံတစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်တည်မှုအားလုံးသည် အင်မော်တယ်နတ်ဆေးတစ်လက်ကို ရရှိရန် တောင့်တကြသည်။
ထို့အတူ အင်မော်တယ်နတ်ဆေးများသည်လည်း စစ်မှန်သည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါကာ သူ၏တာအိုကို နေ့ညမပြတ် လေ့လာခံစားရင်း နောက်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခြေအနေကိုရရှိရန် မျှော်လင့်ကြသည်။
ယခုအခါ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်၌ နေထိုင်ခဲ့သော ဤရွှမ်ဝူမသေမျိုးနတ်ဆေးသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ‘သစ္စာဖောက်’ ထွက်ခွာကာ ထိုကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ထံ သစ္စာခံရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။