အခန်း (၆၅-၆၆)
Vol. 5 Ch. 65-66
အခန်း(၆၅)- ကုချန်၏ ကျန်ရစ်သောစွမ်းအား၊ အရှင်များအားလုံး ဒေါသထွက်ကာ ထွက်ပြေးကြခြင်း
သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် ပို၍ပင် အထင်သေးလာ၏။
သူမသည် အဝေးရှိ ထူထဲသောအနက်ရောင်မြူများအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော မျက်လုံးငါးစုံထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သောယုံကြည်မှုဖြင့် လုံးဝကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ ငါက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက ဧကရီပဲ။ မင်းတို့အားလုံးကို မေးစရာတချို့ရှိတယ် ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် ဧကရာဇ်ဂိတ်မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရဲရင့်စွာရပ်တည်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များသည် ချက်ချင်းပင် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် နားလည်သဘောပေါက်သော အမူအရာတစ်ခု ပြသလိုက်ကြသည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှလာပြီး ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။
သူမသည် ကုချန်က ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို သူ၏ဆက်ခံသူအဖြစ် စောင့်ကြပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။
သူတို့ ခုနက မဆင်မခြင် မပြုမူခဲ့ကြသည်မှာ ကောင်းပေစွ။ အကယ်၍ သူမသည် ကုချန်က အမှန်တကယ် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါက မဆင်မခြင် ပြုမူခြင်းသည် သူတို့ကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုကို ခံစားရစေနိုင်ပေသည်။
မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများသည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ပေါ့ဆရန်မဝံ့ရဲဘဲ အေးစက်တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ ပြော ”
“ ငါမင်းတို့ကို မေးချင်တာက ငါတို့ကမ္ဘာက ကုချန်က ဒီနေရာကို တစ်ချိန်က စောင့်ကြပ်ခဲ့ဖူးသလား ”
မိုယွဲ့အရှင်၏ အေးစက်သောအသံကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏မေးခွန်းကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
ဟမ်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏စကားကို ကြားရသောအခါ မိုယွဲ့၊ ရွှမ်ရှနှင့် အခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သုံးပါးစလုံးသည် တညီတညွတ်တည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် သိသာထင်ရှားသောအရာကို မေးနေခြင်းမဟုတ်လော။
အကယ်၍ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က ဤနေရာကို မစောင့်ကြပ်ခဲ့ပါက သူတို့သည် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းကြာ ပိတ်မိနေပြီး တစ်လက်မမျှ ရှေ့မတိုးနိုင်ဘဲ မည်သို့ရှိနေနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင် ဤအမျိုးသမီးသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်အား သူ၏အမည်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ခေါ်ဝံ့သည်လော။
မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများသည် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။
ကုချန်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းအတွင်း နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ သက်ရှိပေါင်းများစွာတို့၏သွေးဖြင့် သူ၏လက်များကို စွန်းထင်းစေခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် နက်ရှိုင်းသော သွေးကြွေးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သော်ငြား
၎င်းသည် မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများအား ကုချန်ကိုတွေ့သောအခါ လေးစားစွာဖြင့် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ကုချန်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစဖြင့် ထုဆစ်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဂုဏ်သတင်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟူသော ဘွဲ့အမည်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များက ထုတ်ဖော်ပြသသော တိတ်ဆိတ်သည့် လေးစားမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ငါတို့က အရမ်းအားနည်းနေတာမဟုတ်ဘူး။ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က အရမ်းအားကြီးနေတာ။
အကယ်၍ သူတို့က ကုချန်ကို အထင်သေးစကားပြောဆိုပါက ၎င်းသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ပို၍ ‘အမှိုက်’ ဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုနေသည် မဟုတ်လော။
ကုချန်၏ နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းကြာ ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့ခြင်းသည် ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များကို ကြောက်ရွံ့စေရုံသာမက သူတို့၏လေးစားမှုကိုလည်း အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ယခုမူ ဤအမျိုးသမီးသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ အမည်ကို ရည်ညွှန်းသောအခါ လေးစားမှုတစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြသခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ငါးဦးစလုံးကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိခဲ့ပေ။
ငါတို့အားလုံးက သူ့ကို လေးစားစွာနဲ့ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်လို့ခေါ်တယ်။ မင်းကတော့ သူ့ကို ကုချန်လို့ခေါ်တယ်။ မင်းက ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ထက် ပိုအားကြီးပြီး ငါတို့ကို လုံးဝမျက်စိထဲမထည့်ဘူးလို့ ပြောချင်နေတာလား။
မိုယွဲ့အရှင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း အေးစက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ မင်းအခုရပ်နေတဲ့နေရာက ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ချိန်က ရပ်ခဲ့တဲ့နေရာပဲ ”
မိုယွဲ့အရှင်သည် တိုက်ရိုက်မဖြေကြားခဲ့သော်လည်း သူသည် သွယ်ဝိုက်၍ အဖြေကိုပေးခဲ့သည်။
သို့သော် မိုယွဲ့အရှင်၏ အသံကိုကြားပြီးနောက် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် မျက်ခုံးပင့်မိရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်လော။
ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေဧကရာဇ်များသည် အမှန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ သူတို့သည် ထိုကုချန်ကို ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်လော။
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟူသော ဘွဲ့အမည်သည် သာမန်ဧကရာဇ်အဆင့်က ခံယူနိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။ ထိုကုချန်က မည်သို့ ထိုက်တန်နိုင်မည်နည်း။
“ အဲ့ဒီကုချန်က ဒီနေရာကို တစ်ချိန်က စောင့်ကြပ်ခဲ့မှတော့ သူက ဒီဧကရာဇ်ဂိတ်အတွင်းကနေ ကြီးကျယ်တဲ့ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုခု ရရှိခဲ့သလားဆိုတာ မင်းတို့သိလား ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ဖိနှိပ်ကာ ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။
သို့သော် သူမဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများသည် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားကြသည်။
ဤဧကရာဇ်ဂိတ်သည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ကြီးကျယ်သောကံကောင်းခြင်းမျိုး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနိုင်မည်နည်း။ ဤအမျိုးသမီးက ထိုသို့ပြောခြင်းဖြင့် မည်သည်ကို ဆိုလိုသနည်း။
သူမသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် လုံးဝမရင်းနှီးခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။
“ မင်းကို ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား ”
ရွှမ်ရှအရှင်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏အသံသည် ဟိန်းဟောက်နေသည်။
“ ကုချန်က ငါ့ကိုလွှတ်လိုက်တယ်ဟုတ်လား ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် ပြဿနာ၏ကြီးလေးမှုကို မသိရှိသေးဘဲ ဆက်လက်၍ ပျက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။
“ သူက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။ ကျဆင်းနေတဲ့ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေတဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ခုပဲ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အမိန့်ပေးဝံ့မှာလဲ ”
“ မင်းကို ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က လွှတ်လိုက်တာမဟုတ်ရင် ဒီအရှင့်ရှေ့မှာ ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့ ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ဆတ်သော မိုယွဲ့အရှင်သည် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် အနက်ရောင်အမွေးများဖုံးနေသော ဧရာမလက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို အနက်ရောင်မြူများထဲမှ ဆန့်ထုတ်ကာ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီထံသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် မိုယွဲ့အရှင် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
ဤအမျိုးသမီးသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် လုံးဝမရင်းနှီးသည့်အပြင် သူတို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးများပင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။
သူတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး သတိထားခဲ့ကြသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က စေလွှတ်လိုက်ခြင်း လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။
" ဘုန်း! "
မိုယွဲ့အရှင်၏ ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည် ကောင်းကင်ကို စုတ်ဖြဲသွားပြီး မိုင်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီသော အဆုံးမဲ့လေဟာနယ်ကို ကြေမွသွားစေကာ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီအပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည်လည်း အခြားတစ်ဖက်က စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ရာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် သူမ၏လက်ဖဝါးကို အလျင်အမြန် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤဖလှယ်မှု၏ရလဒ်သည် သူမအား ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
မိုယွဲ့အရှင်၏ ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည် အဆုံးမဲ့စွမ်းအားများ ပါဝင်နေဟန်ရှိပြီး သူမထက်ပင် အားသာချက်များစွာဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းနေကာ သူမအား ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ဆုတ်သွားစေပြီး မြေပေါ်သို့ ခြေချော်လက်ချော် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။
“ မဆင်မခြင်မလုပ်နဲ့ ”
မိုယွဲ့အရှင် လှုပ်ရှားသည်ကိုမြင်သောအခါ ရွှမ်ရှအရှင်သည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူတို့၏တိုက်ပွဲမှ လျှံကျလာသော ဧကရာဇ်စွမ်းအားအားလုံးကို ပျက်ပြယ်စေရန် သူ၏စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ဂိတ်ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
မိုယွဲ့အရှင် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း အကယ်၍ ဧကရာဇ်ဂိတ် ပျက်စီးသွားပါက ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် အနာဂတ်တွင် သူတို့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မည် မတိုက်ခိုက်မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
ဤသို့တွေးမိသောအခါ မိုယွဲ့အရှင်၏အကြည့်များသည်ပင် ချက်ချင်း အနည်းငယ် ကြည်လင်သွားပြီး သူသည် ရွှမ်ရှအရှင်ထံသို့ ကျေးဇူးတင်သောအကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ တောက်စ်! ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ နှလုံးသားသည် ယခုအခါ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ဧကရာဇ်ဂိတ်တွင် ဆက်နေရန်မဝံ့ရဲဘဲ ချက်ချင်း ကောင်းကင်သို့ လွင့်တက်သွားပြီး သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမသည် မှင်တက်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။
ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေဧကရာဇ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်၍ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်ကြသည်။
ဤကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကြီးသည် ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေဧကရာဇ်များကို လုံးဝတားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိချေ။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ပါက အခြားတစ်ဖက်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်ရှိနေပြီး တစ်လက်မမျှ ရှေ့မတိုးဝံ့ကြသနည်း။
“ မင်းက တကယ်ပဲ သေလမ်းရှာနေတာပဲ။ ငါတို့က ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ကို လေးစားလို့ ဧကရာဇ်ဂိတ်ရှေ့မှာ တိုက်ခိုက်တာကို ရပ်ထားတာ။ မင်းက ဘာမို့လို့ ငါတို့ပိုင်နက်ကိုလာပြီး ကြွားဝါဝံ့ရတာလဲ ”
တစ်ချက်တည်းသော ရိုက်ချက်ဖြင့် ဇိဟန်ဧကရီ၏ ‘အရည်အသွေး’ ကို တိုင်းတာပြီးနောက် ယခုအခါ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် ဧကရာဇ်ဂိတ်မှ မိမိအလိုအလျောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မိုယွဲ့အရှင်သည် ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသောအခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ပြက်ရယ်ပြုကာ ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီထံသို့ ထပ်မံရိုက်ချလိုက်သည်။
“ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို တည်ဆောက်ပြီး ငါတို့ပိုင်နက်နဲ့ နှစ်ကိုးသောင်းကြာ သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တာက ငါတို့ရဲ့လေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့ပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်လို့ ခေါ်စေခဲ့တာ။ မင်းက သူ့ကို ကုချန်လို့ခေါ်တယ်။ ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ကို မျက်စိထဲမထည့်ဘူး။ ဒါဆို ငါတို့က ဘာလဲ ”
ရွှမ်ရှအရှင်သည်လည်း ဒေါသတကြီး နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မညှာမတာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်များ ထင်နေတာလား ”
“ သာမန်ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ယောက်က ငါတို့ကို ဒီလိုစကားမျိုးပြောဝံ့တယ် သေလမ်းရှာနေတာပဲ ”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ငါးပါးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ကြမ်းကြုတ်သော သွားစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး အားလုံးတိုက်ခိုက်ကာ နယ်မြေများကို ဖြတ်ကျော်၍ ရိုက်ခတ်ကြသည်။ သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဒေါသတကြီးထနေသော ကောင်းကင်ဘုံမြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းကာ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုက်ခတ်သွားသည်။
သူတို့သည် ယခင်က တိတ်ဆိတ်ပြီး သည်းခံနေခဲ့ကြသည်။
၎င်းမှာ သူတို့သည် ကုချန်ကို ကြည်ညိုလေးစားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် ကုချန်နှင့်မသက်ဆိုင်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များသည် မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့အားလုံးသည် မညှာမတာ တိုက်ခိုက်ကာ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီကို ရိုက်ခတ်ကြသည်။
“ မဖြစ်ဘူး!! ”
အရှင်ငါးပါး အတူတကွတိုက်ခိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်လောက်သော လှိုင်းဂယက်များသည် ချက်ချင်းပင် အရာအားလုံးကို စုတ်ဖြဲသွား၏။ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိတ်လန့်မှုသည် မပျောက်ကွယ်သေးမီ သူမ၏ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးမဲ့သောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအားများကြောင့် ချက်ချင်းပင် အကြိမ်များစွာ စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ဩဇာရောင်ခြည်သည် အောက်ခြေသို့ ထိုးကျသွားကာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
“ ပြေး။ မြန်မြန်ပြေး ”
အရှင်ငါးပါး၏ အေးစက်သောအသံများသည် ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ယခုမှသာ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်မှုလွဲခဲ့ဟန်ရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များ ဗလာကျင်းနေသော မြို့တစ်မြို့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ
မည်သည့်ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကြီး၏ အတားအဆီးကြောင့်မျှ လုံးဝမဟုတ်ဘဲ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် ကုချန်၏ ကျန်ရစ်သောဩဇာအရှိန်အဝါကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရခြင်းသာဖြစ်ပြီး ထိုမျှသာလျှင်ဖြစ်သည်။
ကျန်ရစ်သောဩဇာအရှိန်အဝါမျှဖြင့် သူ၏စစ်မှန်သောခန္ဓာကိုယ်သည် ဤနေရာတွင်မရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေသော မြို့တစ်မြို့ကိုသာ ချန်ထားခဲ့ရုံဖြင့် သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေဧကရာဇ်ငါးပါးကို ခြေတစ်လှမ်းမျှ နယ်နိမိတ်ကို မကျော်ဝံ့သည်အထိ ခြိမ်းခြောက်ထားခဲ့သည်။
ထိုကုချန်သည် အတိအကျ မည်မျှအားကြီးသနည်း။
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသမီးသည် ဆက်လက်၍ မစဉ်းစားဝံ့တော့ချေ။
သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသော အတွေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ကုချန်ကို ရန်ပြုခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က ပြုလုပ်ခဲ့သမျှတွင် အမှားယွင်းဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အခန်း (၆၆)- ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏နောင်တ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏ သံခြေကျင်းများနှင့် ခဏတာစောင့်ဆိုင်းခြင်း
ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်အတွင်း၌။
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် သူမလာခဲ့သော ဦးတည်ရာဘက်သို့ အရူးအမူး ထွက်ပြေးနေပြီး နောက်သို့ပင် လှည့်ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် သူမ၏လက်နက်တိုက်ရှိ လှည့်ကွက်တိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူမ၏သက်တမ်းကိုပင် မီးရှို့ကာ သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များကို ဖြူဖွေးသွားစေလျက် သူမ၏ထွက်ပြေးနှုန်းကို အပိုင်းအစအနည်းငယ်မျှ တိုးမြှင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ထိုသူများမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ငါးပါး ဖြစ်သည်။
တာအိုရောင်းရင်း ယွမ်ကျွင်းနှင့် တာအိုရောင်းရင်း ယန်ဧကရာဇ်တို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သုံးဦးသည် ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ငါးပါးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ယခု သူမတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေရာ ဇိဟန်မဟာဧကရာဇ်သည် သူတို့နှင့် မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်ဝံ့မည်နည်း။
“ မဟုတ်ဘူး ငါအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို အမြန်ပြန်ပြီး တာအိုရောင်းရင်း ယွမ်ကျွင်းနဲ့ တာအိုရောင်းရင်း ယန်ဧကရာဇ်ကို နတ်ဆိုးနယ်မြေကိစ္စအကြောင်း အသိပေးရမယ်။ အဲ့ဒီကုချန်က တကယ်ပဲ အရမ်းကိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရန်မစသင့်ဘူး ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
ဤနယ်စပ်ဧကရာဇ်ဂိတ်သည် ထိုကုချန်က အမှန်တကယ် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤနေရာကို နှစ်ကိုးသောင်းအပြည့် စောင့်ကြပ်ခဲ့ပြီး ယခုမူ သူ၏ကျန်ရစ်သော စွမ်းအားမျှဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ငါးပါးကို ချောက်နက်ကြီးကို ခြေတစ်လှမ်း၏ တစ်ဝက်မျှပင် မဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။
သူဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ အမူအရာသည် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။
အခြေအနေများ ဤသို့ဖြစ်နေချိန်တွင် သူမသည် ကုချန်၏ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့နှစ်ဦးကြားကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားနိုင်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကုချန်တစ်ဦးတည်းက နတ်ဆိုးနယ်မြေကို နှစ်ကိုးသောင်းအပြည့် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။
သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံရုံမျှဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနိုင်ရုံသာရှိပြီး ဖရိုဖရဲဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။
“ အခု ဧကရာဇ်ဂိတ်က စောင့်ကြပ်သူမရှိတော့ဘူး အဲ့ဒီနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်တွေက ကုချန်ရဲ့ကျန်ရစ်တဲ့ စွမ်းအားကြောင့်ပဲ ဟန့်တားခံနေရပြီး ရှေ့မတိုးဝံ့ကြသေးတာ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင်တော့ သူတို့က အဲ့ဒီဗလာဖြစ်နေတဲ့ ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို ဖြတ်ကျော်လာကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက အန္တရာယ်ကျရောက်တော့မှာပဲ… ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်ရင်း ချက်ချင်းပင် အကြောင်းအရာများစွာကို တွေးတောမိလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် နောင်တ၏အရိပ်အယောင်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
မူလက ကုချန် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာခြင်းသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ မျက်စိထဲတွင် မည်သည်မျှ အရေးမပါခဲ့ပေ။ အများဆုံးမှာ သူမသည် ကုချန်က ဤနှစ်ကိုးသောင်းအတွင်း မည်သို့အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ကို သိလိုစိတ်ပြင်းပြခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ နယ်စပ်ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမသည် ကုချန်၏တည်ရှိမှုက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွက် အမှန်တကယ် မည်သည်ကို ဆိုလိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွား၏။
ထို့ပြင် ကုချန်က နှစ်ကိုးသောင်းကြာပြီးနောက် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ များသောအားဖြင့် ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က သူ့ကိုဖိအားပေးခဲ့သောကြောင့်ပင်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကုမိသားစုက ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်အသီးသီးထံမှ အကူအညီတောင်းခံခဲ့စဉ်က အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်အားလုံးသည် သူတို့၏တံခါးများကို ပိတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် ထိုစဉ်က ကုချန်နှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော သစ္စာကတိကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြသည်…
ယခု ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကုမိသားစု၏ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်ရာ သူသည် ဤဧကရာဇ်ဂိတ်
သို့ စောင့်ကြပ်ရန် ပြန်လာဦးမည်လော။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူတို့၏နေရာများသာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခဲ့ပါက ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် လုံးဝပြန်လာမည်မဟုတ်ချေ။
“ ဒါပေမဲ့ ကုချန်က အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိတွေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ် မဟုတ်ရင် သူက နှစ်တစ်သိန်းကြာ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲကို ခရီးရှည်ထွက်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီတစ်ခေါက်ပြန်ရောက်ပြီးရင် ငါတာအိုရောင်းရင်း ယွမ်ကျွင်းနဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ သေချာဆွေးနွေးမယ်။ သူ့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနဲ့ ဖိအားပေးရင် ကုချန်က မလိုလားရင်တောင်မှ သူကာကွယ်နေတဲ့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိတွေအတွက် သူက ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ပြန်လာရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး… ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏စိတ်သည် သက်ရှိအားလုံးအတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏အမည်ကို အသုံးပြု၍ ကုချန်အား ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို ပြန်လာစောင့်ကြပ်ရန် မည်သို့ဖိအားပေးရမည်ကို တွက်ချက်နေပြီဖြစ်သည်။
ကုချန်က အားကြီးတယ်မဟုတ်လား။ ဒါဆို ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို စောင့်ကြပ်ရမယ့် တာဝန်က မင်းအပေါ်ကျရောက်သင့်တယ်။
မင်းက လာမစောင့်ကြပ်ရင် ငါ့ကိုစောင့်ကြပ်စေချင်လို့လား။
ငါက ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို စောင့်ကြပ်ရမှာမကြောက်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါမကာကွယ်နိုင်ဘဲ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို အတားအဆီးမရှိ ရှေ့တိုးခွင့်ပေးလိုက်ပြီး သက်ရှိအားလုံး ဒုက္ခရောက်သွားရင်ကော… ဒီအပြစ်ကို မင်းကုချန်မဟာဧကရာဇ်ပဲ ခံရမှာ…
ဤသို့တွေးမိသောအခါ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် မကွေးညွတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ဟက် ဤမမြင်နိုင်သော သက်ရှိအားလုံးအတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏ သံခြေကျင်းများဖြင့် သူ့ကိုဖိအားပေးလျှင် ကုချန်သည် မလိုက်နာမည်ဟု သူမမယုံကြည်ချေ။
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၏ တွက်ချက်မှုများသည် ‘ကျွင်ကျွင်’ ဟု ကျယ်လောင်စွာ မြည်နေသော်လည်း သူမပြောသော သက်ရှိအားလုံးအတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားသည် ကုချန်အပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် သက်ရောက်မှုမရှိတော့ကြောင်း သူမမသိရှိခဲ့ပေ။
… … … …
နတ်ဆိုးနယ်မြေ နယ်စပ်။
ရွှမ်ရှအရှင်သည် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ အရူးအမူးထွက်ပြေးသည်ကိုကြည့်ရင်း သူမကိုလိုက်လံဖမ်းဆီးလိုသော မိုယွဲ့အရှင်နှင့် အခြားသူများကို တားဆီးရန် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
“ မင်းငါ့ကို ဘာလို့တားတာလဲ ”
မိုယွဲ့အရှင်သည် ရွှမ်ရှအရှင်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဒေါသကို မဖြေဖျောက်ရသေးဟန်ရှိသည်။
“ ပိတ်မိနေတဲ့ ရန်သူကို မလိုက်နဲ့ လှည့်ဖြားခံရမှာကို သတိထား ”
ရွှမ်ရှအရှင်သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြောလိုက်သည်။
“ ဒါ့အပြင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်မှတော့ သူဘယ်ကိုပြေးနိုင်မှာလဲ။ အနာဂတ်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ငြိမ်းချမ်းအောင်လုပ်ပြီးရင် သူလည်းလွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။
အခုလောလောဆယ်မှာတော့ တာအိုရောင်းရင်း ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးရဲ့ သတင်းကိုစောင့်တာက အရေးကြီးဆုံးပဲ ”
ရွှမ်ရှအရှင် ဤသို့ပြောသည်ကိုကြားရသောအခါ မိုယွဲ့အရှင်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။
အမှန်စင်စစ် ယခုအရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင် သတင်းနှင့်အတူ ပြန်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာနှင့် နောက်ထပ်စစ်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲရန် ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဤခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီနှင့်ပတ်သက်၍မူ သူမသည် ပြေးနိုင်သော်လည်း ပုန်းကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ကျိုးပေါက်သွားသောအခါ ထိုအရာသည် သူမ၏သေဒဏ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ခဏတာမျှ ထူထဲသောအနက်ရောင်မြူများသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ငါးပါးစလုံးသည် သူတို့၏အကြည့်များကို ထိန်းချုပ်ကာ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းကြ၏။
… … … …
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီး အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသတာအိုနယ်မြေ။
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအပြင်ဘက်ရှိ မထင်ရှားလှသော သစ်တောထူထပ်ရာတွင် ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းစောင့်ဆိုင်းနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုကို မော့ကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးများသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် ကြီးမားသောစကြဝဠာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤရက်များအတွင်း သူမသည် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ မျိုးဆက်များမိသားစုသည် မျိုးတုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသောအခါ ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် လုံးဝကိုမှင်တက်သွား၏။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွင်းမှ သက်ရှိများသည် ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို နှစ်တစ်သိန်းကြာ စောင့်ကြပ်ခဲ့သော ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ မျိုးဆက်များကို မည်သို့ သို့မဟုတ် မည်သို့ပင် ဖိနှိပ်ဝံ့ရသနည်းကို သူမနားမလည်ခဲ့ပေ။
အကယ်၍ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၌သာဖြစ်ပါက အကယ်၍ အရှင်တစ်ပါးက နယ်စပ်ကိုစောင့်ကြပ်နေစဉ် သူတို့၏မိသားစုသည် နောက်တန်းတွင် ဖိနှိပ်ခံရပါက ထိုအရှင်ပြန်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်မလိုအပ်ဘဲ အခြားအရှင်များသည် တိုက်ဆိုင်စွာ လှုပ်ရှားကာ ထိုသို့ပြုလုပ်ဝံ့သော လူမိုက်များကို လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်ကြလိမ့်မည်။
သူမသည် ကုချန်နှင့် ထိုဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များကြားက အတိတ်ကသဘောတူညီချက်များနှင့် အတွင်းရေးဇာတ်လမ်းများကို မသိရှိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ပထမဆုံးမေးခွန်းကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို ရုတ်တရက်စွန့်ပစ်ပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မိသားစုကို ကူညီရန် ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
ယခုမူ နောက်ဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံးမေးခွန်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။
၎င်းမှာ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် ကုမိသားစု၏ အကျပ်အတည်းကိုဖြေရှင်းပြီး ကုမိသားစုကို စနစ်တကျ အခြေချပေးပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဂိတ်သို့ ပြန်လာဦးမည်လောဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က ကုမျိုးနွယ်အားလုံးကို အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေဟုခေါ်သော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ထိုအထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုအထက်တွင် တည်ရှိသည်။
ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုသို့ ခုန်တက်ပြီး ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်အား ရှင်းလင်းသော ရှင်းပြချက်တစ်ခု တောင်းခံလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။
သို့သော် သူမသည် သူမ၏လုပ်ရပ်များက အခြားတစ်ဖက်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေ၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမအား စကားပြောခွင့်ပင်မပေးဘဲ ကုချန်သည် သူမ၏ကိုယ်ပွားကို ရိုက်သတ်လိုက်နိုင်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူမ၏ခရီးစဉ်သည် အလဟဿဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် ကြက်သွေးရောင်မြွေနဂါးအရှင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လောလောဆယ် ပုန်းအောင်းနေပြီး ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ် နောက်ထပ်ဘာလုပ်မည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ၏လုပ်ရပ်များအားဖြင့် သူမသည် သူအနာဂတ်တွင် ဧကရာဇ်ဂိတ်သို့ ပြန်လာမည် မလာမည်ကို ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ရန် နှစ်ကိုးသောင်းအပြည့် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အချိန်အနည်းငယ်ပိုကြာခြင်းက ကွာခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်ချေ။