အခန်း (၆၇-၆၈)
Vol. 5 Ch. 67-68
အခန်း (၆၇)- မီးဖိုသည် နည်းလမ်းအားလုံးကို ပျိုးထောင်ပေးခြင်း၊ အသက်ကယ်ဂါထာနှင့် ဓားသည် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ထံသို့ ညွှန်ပြခြင်း
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေ၏ အဓိကပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌။
ကုချန်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခေါင်းတလား၏အဖုံးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်မှိတ်ထားကာ သူ၏ပတ်လည်တွင် ထက်မြက်သောဓားအလင်းတန်းများ ရံဖန်ရံခါ လျှပ်ပြက်နေသည်မှာ တာအိုနားလည်သဘောပေါက်ခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
ဤခေါင်းတလားအဖုံးပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော အင်မော်တယ်တာအိုအစီအရင်စာလုံးများသည် မိမိဘာသာပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသော ဒိုမိန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ အဆုံးစွန်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု၏ သိုင်းပညာတာအိုသံစဉ်ကို ထွင်းထုထားရာ ကုချန်အား အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောဆင်ခြင်၍ ကျင့်ကြံရစေ၏။
“ ဒီဓားချက်… ”
“ ကောင်းတယ် ဒီလိုဖြစ်သင့်တယ်။ ဒီလိုပဲဖြစ်သင့်တယ် ”
ခေါင်းတလားအဖုံး၏ အင်မော်တယ်တာအိုအစီအရင်စာလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဟွမ်သွမ့်နေရာလပ်အတွင်း၌ ကုချန်သည် ဟွမ်သွမ့်နေရာလပ်ကို ဖြတ်ကျော်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဓားအလင်းတန်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး သူရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကို ရှာတွေ့ရသည့် ဝမ်းမြောက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။
လွန်ခဲ့သောနှစ်ကိုးသောင်းက သူဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့်စစ်မှန်သောပြိုင်ဘက်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။
သူသည် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်ပင် ၎င်းသည် အမြဲတမ်း ဧကရာဇ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို မျှတသောတိုက်ပွဲတစ်ခုဟု မယူဆနိုင်ချေ။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကုချန် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လှမ်းခဲ့သောခြေလှမ်းတိုင်းသည် သူကိုယ်တိုင် စူးစမ်းရှာဖွေ၍ လျှောက်လှမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သင်ယူရန် မည်သည့်ရှေးယခင်အတွေ့အကြုံမျှ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုမူ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာလပ်အတွင်းမှ အဆုံးစွန်သိုင်းပညာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သော အကာအကွယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားခြင်းခံလိုက်ရသည်။
သူသည် ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ ကန့်သတ်ချက် လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ဤဧကရာဇ်အဆင့်အထက်တွင် ပို၍မြင့်မားသော အဆင့်များပင် ရှိသေး၏။
ထိုဓားအလင်းတန်းများကို သူလေ့လာကြည့်ရှုနေစဉ် ကုချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည်လည်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးတက်လာသည်။
သူသည် ယခင်က ဧကရာဇ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏မြင့်မြတ်စွမ်းရည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ဤအဆင့်နှင့် မကိုက်ညီဘဲ သူတို့၏မူလအဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သာမန်ဧကရာဇ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူများကို ချေမှုန်းရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ဧကရာဇ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် အမှန်တကယ် မကိုက်ညီသေးပေ။
သို့သော် ယခုမူ ဤနောက်ဆုံးအားနည်းချက်ကိုလည်း ကုချန်က တဖြည်းဖြည်း ပြုပြင်နေသည်။
သူ၏ကျင့်ကြံမှု၊ အဆင့်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ဧကရာဇ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ စေ့စေ့စပ်စပ် ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သွားမည်ဖြစ်သည်။
“ ဒီဓားသိုင်းပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ငါ့ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာထဲကို ပေါင်းစပ်မယ်။ အဆုံးမဲ့တာအိုကို ပျိုးထောင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အဲ့ဒါကို ငါ့ရဲ့တာအိုဖြစ်စေမယ်”
ကုချန်သည် မိမိကိုယ်ကို တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
အဆုံးမဲ့တာအိုများရောယှက်နေပြီး သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်း၌ ပြင်းထန်စွာလောင်ကျွမ်းနေသော မီးဖိုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူစုပ်ယူခဲ့သော ဓားတာအိုထိုးထွင်းဉာဏ်အားလုံးကို ဤမီးဖိုထဲသို့ ကုချန်က ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့တာအို၏ မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တာအိုနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။
ကုချန်၏ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအားကြီးပြီး သာမန်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာများကို ကျော်လွန်နေရသနည်း။
အကြောင်းမှာ အစကတည်းက ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့တာအိုကို ပျိုးထောင်သည့်လမ်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တာအို ရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။
သူသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာများနှင့် သမိုင်းမှတ်တမ်းအားလုံးကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး သူတို့၏အနှစ်သာရကိုယူကာ သူတို့၏နောင်တများကို စွန့်ပစ်လျက် အားလုံးကို သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်၏ မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ ကျိုချက်သန့်စင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့်အသင့်တော်ဆုံးသော တာအိုနှင့်နည်းလမ်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကုချန်၏ အားအကြီးဆုံးအချက်ပင်။
သူသည် သူ၏ရှေးဘိုးဘေးများ၏ နည်းလမ်းများကို ဘယ်တော့မှ မျက်စိမှိတ်မယုံကြည်ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တာအိုနှင့် နည်းလမ်းများသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ရှေးဘိုးဘေးများ၏ နည်းလမ်းများကို ကျော်လွန်သွားမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်၏။
ထို့ကြောင့် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာလပ်၌ပင် အဆုံးစွန်သိုင်းပညာကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူသည် ၎င်းတို့ကို အဖိုးတန်ရတနာများကဲ့သို့ လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံကျင့်ကြံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
ထိုအစား ကြီးမားသောဇွဲလုံ့လဖြင့် သူသည် ဤအဆုံးစွန်ဓားသိုင်းပညာကို စေ့စပ်သေချာစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ပြီး ၎င်းကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်တာအိုနှင့် နည်းလမ်းများထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ သူ၏ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ပို၍မြင့်မားသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ကူညီခဲ့သည်။
“ ငါ့တာအိုကို ငါပဲပိုင်တယ်။ တစ်ခြားသူတွေရဲ့ တာအိုက ဘယ်လောက်ပဲအားကြီးပါစေ အပြည့်အဝလက်ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ”
သူ၏မြင့်မြတ်အသိစိတ်သည် ဤဟွမ်သွမ့်နေရာလပ်မှ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကုချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏တာအိုနှင့် နည်းလမ်းများသည် ပိုတိုး၍ပြီးပြည့်စုံကာ အားကြီးလာသည်ကို ခံစားမိပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤအဆုံးစွန်သိုင်းပညာတာအိုသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှုပ်ထွေး၏။ ၎င်းကို အချိန်တိုအတွင်း ရှင်းလင်းစွာနားလည်၍ စုပ်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ တွေးတောဆင်ခြင်၍ လေ့လာကြည့်ရှုရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လိုအပ်၏။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ယခုအချိန်မလုံလောက်ခြင်းမရှိပေ။ အနာဂတ်တွင် ကျင့်ကြံ၍ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်များစွာ ရှိနေသေးသည်။
“ ဒီခေါင်းတလားအဖုံးက တကယ်ပဲ ထိပ်တန်းအဆင့်မြင့်မြတ်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ”
ကုချန်သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်တွင် လက်သည်းခွံအရွယ်ခန့်ရှိသော ပါးလွှာသည့် သစ်သားစလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ဤသစ်သားစလေးသည် သူခုနက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအတွင်း အဆုံးမဲ့ဓားဖြင့် ခေါင်းတလားအဖုံး၏ ထောင့်စွန်းမှ ‘ခြစ်’ ထုတ်ခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခေါင်းတလား၏ ပင်မကိုယ်ထည်ကို လောလောဆယ်တွင် လုံးဝမရွှေ့နိုင်ပေ။
သို့သော် သူ၏အင်အားအကုန်သုံး၍ သူသည် ခေါင်းတလားအဖုံးမှ အနည်းငယ်ကို ခြစ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့ဖြစ်လျှင်ပင် ဤခေါင်းတလားအဖုံးသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ထိပ်တန်းအဆင့်မြင့်မြတ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သာမန်အဆုံးစွန်တာအိုမြင့်မြတ်ပစ္စည်းများကို ကျော်လွန်နေသည်။
အချို့သောစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကုချန်သည် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအသစ်တစ်ခုကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဤပါးလွှာသော သစ်သားစလေးသည် သူ၏စွမ်းအားကို ကြေမွသွားခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံစွာ သယ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ကုချန်သည် သူ၏စွမ်းအားကို ဤခေါင်းတလားအဖုံးစလေးနှင့် လုံးဝကပ်ထားနိုင်ပြီး ၎င်းကို ဂါထာတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ လိုအပ်သည့်အခါတွင် ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
ဤသည်မှာ သူ့အပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုမရှိသော်လည်း ကုမိသားစုတပည့်အတွက်မူ ကြီးမားစွာအသုံးဝင်၏။
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေသည် ယခုအခါ မထိုးဖောက်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ကုမိသားစုတပည့်သည် သူတို့၏တစ်သက်တာလုံး ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တားမြစ်နယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဟု မယူဆနိုင်ဘဲ ထိုအစား ၎င်းအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် သူ၏စွမ်းအားဖြင့် ထည့်သွင်းထားသော ဤအသက်ကယ်ဂါထာများဖြင့် ကုမိသားစုတပည့်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို အတားအဆီးမရှိ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ပေသည်။
ဧကရာဇ်၏အမိန့် သို့မဟုတ် အဆုံးစွန်တာအိုဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခု ဆင်းသက်လာလျှင်ပင် သူတို့အား အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။
အမှန်စင်စစ် ကုချန်သည် ဤအမြင့်ဆုံးအဆင့် အသက်ကယ်နည်းလမ်းကို ကုမိသားစုတပည့်တိုင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
သူသည် ကုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သည်။ ကုမိသားစုရှိ လူတိုင်းအတွက် အထိန်းတော်မဟုတ်ပေ။
အများဆုံးမှာ အသက်ကယ်ဂါထာ သုံးခုမှ ငါးခုအထိ ပြင်ဆင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကုမိသားစု၏ အဓိကတပည့်များအား ပေးအပ်လိုက်လျှင် လုံးဝလုံလောက်ပေလိမ့်မည်။
ဤသို့တွေးမိသောအခါ ကုချန်သည် သူ၏အတွေးအတိုင်း လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူသည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲပြုလုပ်ကာ ခေါင်းတလားအဖုံး၏ ထောင့်စွန်းမှ သစ်သားစအနည်းငယ်ကို ထပ်မံခြစ်ထုတ်ပြီး သူ၏စွမ်းအားကို ဆက်တိုက်ထည့်သွင်းလိုက်၏။
ဤအရာအားလုံးကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကုချန်သည် သူ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ သူ၏အသံကို ထုတ်လွှင့်လျက် ကုတောက်လင်း၊ ကုချင်းရွဲ့၊ ကုချင်းရှန်နှင့် အခြားသူများကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
“ ဂါရဝပြုပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး ”
ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကုချင်းရှန်နှင့် အခြားသူများသည် ကုချန်အား လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး ကုချင်းရွဲ့၏ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
“ မင်းရဲ့ဘိုးဘေးကြီးက ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလာသလိုပဲ… ”
ရှောင်းယွဲ့နတ်မိမယ်၏ ခပ်ဖျော့ဖျော့အသံသည် ကုချင်းရွဲ့၏ နားထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားရာ သူမအား အနည်းငယ် လန့်သွားစေသည်။
ဆရာ ဘာပြောနေသည်လဲ။ ဘိုးဘေးကြီးက ပိုအားကြီးလာသည်လော။
ကုချင်းရွဲ့သည် ကုချန်ကို ဂရုတစိုက် မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်ကွာခြားချက်ကိုမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဆရာက အတိအကျ ဘယ်အရာကိုမြင်လိုက်သနည်း။
ကုချင်းရွဲ့သည် ရှင်းလင်းစွာသိရှိရန် မေးမြန်းလိုသော်လည်း ကုချန်၏ရှေ့တွင် သူမသည် အလွန်အမင်း မဆင်မခြင်မပြုလုပ်နိုင်ရာ သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ သံသယကို ယာယီဖိနှိပ်ထားရပြီး သူတို့ထွက်ခွာပြီးနောက်မှ ဆရာနှင့် မေးမြန်းရန် စီစဉ်ထားလိုက်သည်။
“ ဒီဧကရာဇ်က မင်းတို့အားလုံးကို ဒီတစ်ခေါက်ဆင့်ခေါ်တာက ကိစ္စတစ်ခုအတွက်ပဲ ”
ကုချင်းရှန်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချန်သည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ကိုးသောင်းတုန်းက ဒီဧကရာဇ်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကိုစွန့်ခွာပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့အတွင်းပိုင်းက နတ်ဆိုးနယ်မြေကို နှိမ်နင်းဖို့သွားတုန်းက ငါက အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ သစ္စာကတိတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်းတို့သိချင်မှသိလိမ့်မယ်။
ဒီဧကရာဇ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အဲ့ဒီအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေက ငါ့ကုမိသားစုကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ရမယ်။
နောက်ဆုံးရလဒ်ကိုတော့ မင်းတို့အားလုံး မြင်ခဲ့ကြပြီးပြီ။ အဲ့ဒီဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေအားလုံးက ကုမိသားစုကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ ဒီဧကရာဇ်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။
ဒါ့ကြောင့် ဒီဧကရာဇ်က မင်းတို့အားလုံးကို ဒီတစ်ကြိမ်ဆင့်ခေါ်လိုက်ရတာက ဒီလောကက ဘယ်သူမဆို ငါ့ရဲ့ကုမိသားစုကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဒီဧကရာဇ်ကို သစ္စာဖောက်ရင် တန်ရာတန်ကြေးတစ်ခုခု ပြန်မပေးဆပ်ဘဲ နေရမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြောချင်လို့ပဲ။
ငါ့ရဲ့ကုမိသားစုနဲ့ အဲ့ဒီအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ကြားက စာရင်းရှင်းတမ်းက စတင်တော့မယ် ”
အခန်း (၆၈)-အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းခြင်း၊ ကုချန်၏အမိန့်၊ မြွေကို တွင်းထဲမှထွက်လာအောင် ဖျားယောင်းခြင်း
ဘိုးဘေးက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများအား တန်ရာတန်ကြေးပြန်ပေးဆပ်စေမည့် အချိန်ကျရောက်လာပြီဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
ကုချန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကုချင်းရွဲ့၊ ကုတောက်လင်းနှင့် ကုကျင်းရှန်တို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာများ ပေါ်လာလေသည်။
“ ဘိုးဘေးဆိုလိုတာက… ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာထဲက ဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံးကိုလား ”
ကုတောက်လင်းသည် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။
ယခင်က သူထင်ထားသည်မှာ ကုချန်သည် ယန်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကုမိသားစုအား အထက်ပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေတွင် အခြေချနေထိုင်စေပြီးလျှင် မည်သည့်အရာမျှ ဆက်ဖြစ်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ အနာဂတ်တွင် အခြားသော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ရုံသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။
သို့သော် ယခု ဘိုးဘေး၏စကားကို နားထောင်ကြည့်ရသည်မှာ ဘိုးဘေးသည် ထိုဧကရာဇ်မိသားစုများကို အစကတည်းက လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့သည့်ပုံပင်။
“ ဟုတ်တာပေါ့ ”
ကုတောက်လင်း၏မေးခွန်းကိုကြားသော် ကုချန်သည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လျက်ရှိကာ
“ အဲ့ဒီဧကရာဇ်မိသားစုတွေ ဒီဧကရာဇ်နဲ့ကျိန်ဆိုခဲ့တဲ့သစ္စာကိုဖောက်ဖျက်ခဲ့တဲ့ မိသားစုတိုင်းက သူတို့ရဲ့တန်ရာတန်ကြေးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ် ” ဟု ဆို၏။
ကျေးဇူးကိုပြန်ဆပ်ခြင်းနှင့် နာကျည်းမှုကိုလက်စားချေခြင်း။
ဤသည်မှာ ကုချန်၏စည်းမျဉ်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများသည် သူရှိနေသောကြောင့်သာ နှစ်ကိုးသောင်းကြာ ငြိမ်းချမ်းစွာ တည်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေမှအရှင်များ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုခံရပြီး သွေးချောင်းစီးကာ အားလုံးပျက်စီးသွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခု သူပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အတိတ်ကအရာများကိုထားခဲ့ပြီး ထိုဧကရာဇ်မိသားစုများအား လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးရန် မည်သို့ရွေးချယ်နိုင်မည်နည်း။
သူနှင့် သစ္စာကျိန်ဆိုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖောက်ဖျက်ခဲ့သော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုတိုင်းသည် တန်ရာတန်ကြေးကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်သာ။
“ ဘိုးဘေး… ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ ”
ကုချန်ခေါင်းညိတ်သည်ကိုမြင်သောအခါ ကုတောက်လင်းသည် တံတွေးကိုမသိမသာမြိုချလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်လျက်ရှိ၏။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွင်းရှိ ဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံးနှင့် ရှင်းလင်းရန်။
ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၌ ဧကရာဇ်မိသားစု မည်မျှမွေးဖွားခဲ့ပြီးပြီနည်း။
အချိန်ကာလကြာမြင့်ခြင်း သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများကြောင့် အမွေအနှစ်များ ပျက်စီးသွားခဲ့သော မိသားစုများကို ဖယ်လိုက်လျှင်ပင် ယနေ့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ဧကရာဇ်မိသားစုအရေအတွက်မှာ ဆယ်ခုထက်မနည်း ရှိနေနိုင်သေးသည်။
ဤဧကရာဇ်မိသားစုများထဲတွင် အားလုံးသည် အဆုံးစွန်သော တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်များဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်းခံရသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤဧကရာဇ်မိသားစုများကို တည်ထောင်ခဲ့သူအချို့သည် ယခုထိတိုင် အသက်ရှင်နေနိုင်သေးသည်။
ယခုအခါ ဘိုးဘေးသည် ဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံးနှင့် ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူသည် ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေ၏။
ဘိုးဘေး လုပ်နိုင်ပါမည်လော။
ဤအတွေးသည် ကုတောက်လင်း၏စိတ်ထဲတွင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပေါ်လာသော်လည်း သူသည် ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာပင် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အကြောင်းမှာ မကြာသေးမီကပင် ဘိုးဘေးသည် အဆုံးမဲ့နယ်မြေကြီးငါးခု၏ ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေအားလုံးကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်ကို သူပြန်သတိရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာ အဘယ်သို့နည်း။
တားမြစ်နယ်မြေများတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငုံ့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး ဘိုးဘေးကို ဆန့်ကျင်ရန် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။
ယခု အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများနှင့် ရှင်းလင်းမည့်ကိစ္စသည်လည်း ထိုနည်း၎င်း ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်။
“ ကုမိသားစုရဲ့ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားက ဘယ်အဆင့်လောက်ရှိလဲ ”
ကုချန်သည် ရှင်းမပြဘဲ အခြားမေးခွန်းတစ်ခုကိုသာ မေးလိုက်သည်။
ကုချန်၏ ရုတ်တရက်အကြောင်းအရာပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကုတောက်လင်းသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း ရိုးသားစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“ လက်ရှိ ကုမိသားစုထဲမှာ သူတော်စင်အဆင့်က ဒုတိယဘိုးဘေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ သူတော်စင်အဆင့်အောက်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သုံးယောက်၊ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တစ်ဆယ့်ငါးယောက်၊ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်နဲ့ တခြားအဆင့်နိမ့်တဲ့ ကုမိသားစုတပည့်လေးရာလောက် ရှိပါတယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းမပြုရသေးတဲ့ ကုမိသားစုဝင် နှစ်ထောင်ကျော်ရှိပါတယ် ”
ကုတောက်လင်းသည် ကုမိသားစု၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အသေးစိတ်သိရှိထားသည်။
သို့သော် စကားပြောပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်ပင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ကုမိသားစု၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန် ‘သနားစရာ’ ကောင်းလှသည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခွင်လုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် ကုမိသားစုကဲ့သို့ ဧကရာဇ်အဆင့်အမွေအနှစ်ရှိပြီး အဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်သာရှိသော မိသားစုမျိုးကို ဒုတိယတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
အချို့သော အင်အားကြီးသည့် မြင့်မြတ်နယ်မြေဂိုဏ်းများပင် ကုမိသားစုထက် အခြေအနေပိုကောင်းသေးသည်။
ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ကုချန်ချန်ထားခဲ့သော ကောင်းကင်ဧကရာဇ်တရားတော်သည် အလွန်နက်နဲခြင်းကြောင့်သာမက ကုမိသားစုတွင် လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များ မရှိခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဧကရာဇ်အဆင့်အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိဘဲ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်မရှိသည့်အခါ တစ်ခါတစ်ရံ နတ်ဘုရားရတနာများကြွယ်ဝသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ သို့မဟုတ် အခွင့်အလမ်းများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ကုမိသားစုသည် အခြားဧကရာဇ်မိသားစုများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤကွာဟချက်သည် အလိုအလျောက်ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
“ အင်း ”
ကုတောက်လင်း၏ တင်ပြချက်ကိုနားထောင်ရင်း ကုချန်သည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မည်သို့မျှ မှတ်ချက်မပေးခဲ့ပေ။
ကုမိသားစု၏ အလုံးစုံအင်အားမှာ လက်ရှိတွင် အားနည်းနေသော်လည်း သူ၏အမြင်တွင်မူ ဤသည်မှာ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ယခု သူပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ကုမိသားစုအား ကြီးပွားတိုးတက်ပြီး အင်အားကြီးမားလာအောင် မလုပ်နိုင်မည်ကို အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်ရမည်နည်း။
“ ဒီလိုဆိုရင် ရှင်းလင်းတာကို ချက်ချင်းစလိုက်ကြတာပေါ့ ”
ကုချန်သည် တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ နောက်မှ ကုမိသားစုတပည့်တချို့ကို ကျောက်မိသားစု၊ ထို့ပါမိသားစု၊ ဟယ်မိသားစု… ဆီကို ဒီဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်ပြန်တမ်းပေးပို့ဖို့ လွှတ်လိုက် ”
ကုချန်သည် သူနှင့်သစ္စာကျိန်ဆိုခဲ့သော ဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံးကို စာရင်းပြုစုပြီးနောက် ခေတ္တရပ်ကာ ဆက်ပြော၏။
“ သူတို့ကို လူသုံးထောင် လူသားအဆင့်ကနေ သူတော်စင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်တဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ဆက်သခိုင်းလိုက်။
ပြင်ဆင်ဖို့ သူတို့ကို တစ်ရက်အချိန်ပေးမယ်။ တစ်ရက်ကြာပြီးမှ ဒီနတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာတွေအားလုံးကို မဆက်သနိုင်တဲ့ ဘယ်မိသားစုမဆို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံရဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ် ”
ကုချန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သော်လည်း ကုတောက်လင်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေ၏။
လူသုံးထောင် လူသားအဆင့်မှ သူတော်စင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်သော နတ်ဘုရားပစ္စည်းများနှင့် ရတနာများလော။ ပြီးတော့ ဧကရာဇ်မိသားစုတိုင်းက ဤမျှလောက် ဆက်သရမည်…
သူ နားကြားမှားသွားခြင်းလော။
ကုတောက်လင်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့ အမြင်မှားနေသည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။
“ ဘိုးဘေး ဒီလောက်များတဲ့ နတ်ဘုရားရတနာတွေဆိုရင် အဲ့ဒီဧကရာဇ်မိသားစုတွေရဲ့ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ဥစ္စာဓနအားလုံးကို ကုန်အောင်ထုတ်သုံးရင်တောင် မလုပ်နိုင်လောက်ဘူး! ”
ကုကျင်းရှန်က မျက်လုံးပြူးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။
ထိုဧကရာဇ်မိသားစုများ မည်မျှပင် ကြွယ်ဝစေကာမူ ဤမျှလောက် ကြွယ်ဝနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူတော်စင်သုံးထောင်ကို ဖန်တီးနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များ… ဤသည်မှာ အဘယ်သို့သော သဘောတရားမျိုးဖြစ်သနည်း။ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် အဆုံးစွန်သော တာအိုနတ်ဘုရားရွှေ၏ တန်ဖိုးပင် ဤအရာများနှင့် မယှဉ်နိုင်လောက်ပေ။
“ အဲ့ဒါက ငါ့ကုမိသားစုနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ”
ကုချန်၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်မှေးကျသွားပြီး လေသံအေးအေးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ ဒီဧကရာဇ်က သူတို့နှစ်တွေအကြာကြီး ယူသွားတဲ့ မူလက ငါ့ကုမိသားစုပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို ပြန်ထုတ်ခိုင်းချင်ရုံပဲ။
သူတို့ လုံလုံလောက်လောက် မစုနိုင်ရင် တခြားဂိုဏ်းတွေဆီက ချေးလို့ရတယ်။ မချေးနိုင်ရင် ဧကရာဇ်လက်နက်တွေနဲ့ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာတွေကို အပေါင်ထားလို့ရတယ်။
လုံလုံလောက်လောက် မစုနိုင်သေးရင်တော့ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံရမှာပဲ! ”
ကုချန်သည် သဘောထားပျော့ပျောင်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။
ဤနှစ်ကိုးသောင်းအတွင်း အကယ်၍သာ သူသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် အမြဲရှိနေခဲ့ပါက အခွင့်အလမ်းအားလုံးသည် ကုမိသားစု၏ လက်ဝယ်၌သာ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဧကရာဇ်မိသားစုများ၏ လက်ထဲသို့ မည်သို့ကျရောက်နိုင်မည်နည်း။
ယခု သူသည် အတိတ်က အကြွေးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည်ကောက်ခံနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဤဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံးကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်လိုက်လျှင် သူတို့အတွက် အလွန်လွယ်ကူလွန်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
ကုချန်သည် ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများထံမှ တန်ဖိုးရှိသည့်အရာများကို တဖြည်းဖြည်းထုတ်ယူကာ ကုမိသားစုကို လက်နက်တပ်ဆင်ပေးပြီးနောက် သူတို့အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းရှင်းလင်းပစ်ရန် သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် တိုက်ခိုက်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားစေရန် လိုလားသည်။
အစကတည်းက ကုချန်သည် ဤဧကရာဇ်မိသားစုများကို လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးရန် မည်သည့်အခါကမျှ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဟု ဆိုနိုင်သည်။
တိုက်ရိုက်မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကုချန်၏နည်းလမ်းများသည် ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။
ထို့အပြင် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင် ကုချန်၌ အခြားစဉ်းစားချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။
ဤဧကရာဇ်မိသားစုများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်စွမ်းအားရှင်အများအပြား အုပ်စိုးနေဖွယ်ရှိကြောင်း သူသိ၏။
သို့သော် ထိုဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် လက်ရှိတွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ ရှာဖွေရသည်မှာ အလွန်ပင် အလုပ်ရှုပ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤဧကရာဇ်မိသားစုများကို ဖိအားပေးကာ မြွေကိုတွင်းမှထွက်လာအောင် ဖျားယောင်းသည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုကောင်းပြီး ထိုကြောက်တတ်သော လိပ်များအားလုံးကို သူတို့ဘာသာသူတို့ ထွက်ပေါ်လာစေမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ကုချန်၏အချိန်ကိုလည်း ချွေတာရာရောက်သည်။
အငယ်ကောင်များကိုသတ်ပြီး အကြီးကောင်များကို ထွက်လာအောင်ဆွဲဆောင်ခြင်း။
ထို့နောက် အကြီးရောအငယ်ပါ တစ်ခါတည်း ‘ပေါင်း’ ပြီး အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ တစ်ယောက်မျှ အလွတ်မပေးခြင်းပင်။