အခန်း (၆၉-၇၀)
Vol. 5 Ch. 69-70
အခန်း(၆၉)- တရားတော်တစ်ခုအား ဖန်တီးခြင်း၊ နိဗ္ဗာန်ဧကရာဇ်သုတ္တန်နှင့် တန်ရာတန်ကြေးပြန်ပေးဆပ်စေခြင်း၏ အစ
“ အော် နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ် ”
ကုချန်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားဟန်တူ၏။ သူသည် သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ အနည်းငယ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်တစ်ဆစ်စာခန့်သာ ထူသော ကျမ်းလိပ်တစ်ခုသည် ကုတောက်လင်း၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
“ အဲ့ဒါက… ”
ကုတောက်လင်းသည် ကုချန်ပစ်ပေးလိုက်သော ကျမ်းစာလိပ်ကို ကိုင်ထားလျက် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်နေ၏။
“ ဒါက ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကနေစပြီး ငါကိုယ်တိုင် တိုးတက်အောင်လုပ်ထားတဲ့ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာပဲ။ လက်ရှိမှာတော့ အပိုင်းငါးပိုင်းရှိတယ်- ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း၊ ချီပင်လယ်၊ နတ်တံတား၊ တာအိုနန်းတော်နဲ့ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းတို့ပဲ ”
ကုချန်သည် လေသံအေးအေးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ ကျင့်ကြံခြင်းမစတင်ရသေးတဲ့ ကုမိသားစုတပည့်တွေက သူတို့ရဲ့မွေးရာပါအရည်အချင်း မလုံလောက်ဘူးလို့ ခံစားရရင် ဒီသာမန်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းစတင်ပြီးသား ကုမိသားစုတပည့်တွေကလည်း သူတို့ရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကနေ ဒီဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ပြောင်းလဲကျင့်ကြံနိုင်တယ် ”
ဤဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ကုချန်သည် အင်မော်တယ်တာအိုအစီအရင်များဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော ဟွမ်သွမ့်နေရာလပ်အတွင်း၌ သူ၏အားလပ်ချိန်များတွင် အဆုံးစွန်သောကိုယ်ခံပညာများကို လေ့လာရင်း အဆုံးမဲ့တာအိုများကို ပျိုးထောင်နေစဉ် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ကုချန်အတွက် သာမန်ဧကရာဇ်အဆင့်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာ လုံးဝမခက်ခဲပေ။ အထူးသဖြင့် အစပိုင်းအဆင့်အနည်းငယ်အတွက်မူ သူသည် အားမစိုက်ထုတ်ဘဲနှင့်ပင် လွယ်ကူစွာလုပ်ဆောင်နိုင်လေသည်။
“ ဒါ… ဒါ… ”
ကုချန်၏စကားကိုကြားသော် ကုတောက်လင်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာခဲ့သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ပါးလွှာသောကျမ်းလိပ်ကိုကိုင်ထားရသည်မှာ အလေးချိန်များစွာရှိသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။
ဘိုးဘေးသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟန်ဖြင့် ပြောဆိုနေသော်လည်း ကုတောက်လင်း၏နားထဲတွင်မူ စကားလုံးတိုင်းသည် နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်နေလေသည်။
ဘိုးဘေးပြန်ရောက်လာသည်မှာ ရက်မည်မျှ ကြာသေး၍နည်း။ ဘိုးဘေးသည် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီလော။
ယခင်က ကုချန်သည် သာမန်ကုမိသားစုတပည့်များအတွက် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာထက် ပိုမိုရိုးရှင်းသော ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ကုတောက်လင်း၏အမြင်တွင် ဘိုးဘေးအနေဖြင့် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာ သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ခန့် အချိန်ယူရမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ ဧကရာဇ်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ မည်သူမဆို သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာနှင့် ဧကရာဇ်တရားတော်ကို ဖန်တီးလိုသည့်အခါ ရာနှင့်ချီသော သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီသောနှစ်များကြာအောင် အနှစ်ချုပ်ကာ ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးမှ အောင်မြင်စွာဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ဘိုးဘေးသည် ထိုမဟာဧကရာဇ်များထက် ပိုမိုအားကောင်းသော်လည်း နှစ်တစ်ရာ သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ခန့် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်၏။
သို့သော် ကုတောက်လင်းသည် ကုမိသားစုအနေဖြင့် ထိုမျှကြာအောင် စောင့်နိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။
သို့သော် မည်သူက ထင်မိမည်နည်း။ ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဘိုးဘေးသည် တရားတော်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတွင် အစပိုင်းအဆင့်ငါးခုအတွက် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာအခန်းများသာ ပါဝင်သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲအဆင့်များအတွက် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ဖန်တီးရန်မှာ ဘိုးဘေးအတွက် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ကြောင်း တွေးတောယူဆနိုင်၏။
ဘိုးဘေးသည် အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်တည်း…
ကုတောက်လင်းသည် မည်သို့ဖော်ပြရမည်ကို မသိတော့ဘဲ စကားလုံးများ ပျောက်ဆုံးနေသော်လည်း သူ၏ထိတ်လန့်မှုကြားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဤအဆင့်ကြီးငါးခု၏ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာအခန်းများရှိနေခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းမပြုရသေးသော ကုမိသားစုတပည့်အများအပြားသည် ဤဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းအစပြုရာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ယခင်ကထက် များစွာပိုမိုမြင့်မားသော အစပြုမှတ်တစ်ခု ရရှိမည်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းစတင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း အင်အားအတော်အသင့်အားနည်းသော ကုမိသားစုတပည့်အချို့သည်လည်း သူတို့၏မူလကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ဤဧကရာဇ်တရားတော်သို့ ပြောင်းလဲကျင့်ကြံနိုင်သည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ကုတောက်လင်းကဲ့သို့ အင်အားမှာ နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခြင်းပင်တည်း။
ဘိုးဘေး၏ ဧကရာဇ်တရားတော်များ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနှုန်းအရ ဤဧကရာဇ်ကျမ်းစာ၏ နောက်ဆက်တွဲအခန်းများကို မကြာမီ ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့ဖြစ်ရာ သူနှင့် ကုမိသားစုအကြီးအကဲများသည်လည်း စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲကျင့်ကြံနိုင်တော့မည်။
“ ဘိုးဘေး ဒီဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ဘယ်လိုခေါ်သလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ ”
ကုတောက်လင်းသည် သူ၏စိတ်ထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းအကျပ်ဖိနှိပ်ကာ ရိုသေစွာမေးလိုက်သည်။
ဘယ်လိုခေါ်သလဲ။
ကုချန်သည် ကြောင်သွား၏။ သူသည် ဤဧကရာဇ်တရားတော်ကို ထိုအချိန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ဖန်တီးခဲ့ပြီး အားထုတ်မှုများစွာ မစိုက်ထုတ်ခဲ့သောကြောင့် နာမည်ပေးရန် သဘာဝအတိုင်းပင် မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။
ဟုတ်ပါသည်။ ဤဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ကုချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖန်တီးခဲ့သော်လည်း ကုချန်၏အင်အားနှင့် အဆင့်အရ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာ၏ အရည်အသွေးသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သာမန်ဧကရာဇ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူများ ဖန်တီးခဲ့သော ဧကရာဇ်တရားတော်များထက် များစွာသာလွန်မြင့်မား၏။
ကုချန်၏တိတ်ဆိတ်မှုကိုမြင်သော် ကုတောက်လင်းသည် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘိုးဘေးကိုကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ဤဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို နာမည်ပင် မပေးရသေးသည့်ပုံပင်…
ကုတောက်လင်းသည် စိတ်ထဲတွင် ချွေးပြန်လာခဲ့သည်။
အခြားမဟာဧကရာဇ်များသည် ဧကရာဇ်တရားတော်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာဖန်တီးပြီးနောက် သူတို့၏ဧကရာဇ်ကျမ်းစာအမည်ကို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခွင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့စေရန် မစောင့်နိုင်ကြပေ။
ဘိုးဘေးမှာမူ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို နာမည်ပေးရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။
“ ဒီဧကရာဇ်ကျမ်းစာမှာ နာမည်မရှိသေးဘူးဆိုရင် ကုချင်းရွဲ့မှ မဝံ့မရဲဖြင့် မေးပါရစေ။ ဘိုးဘေးက သူ့ကို 【နိဗ္ဗာန်ကျမ်းစာ】လို့ နာမည်ပေးလို့ရမလား ”
ထိုအချိန်တွင် ကုချင်းရွဲ့သည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး ညင်သာစွာဆို၏။
“ ကုမိသားစုက အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။ ဘိုးဘေးပြန်လာတာက ကုမိသားစုကို အန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး အခု ဧကရာဇ်တရားတော်အသစ်တစ်ခုကိုတောင် ဖန်တီးပြီး ကုမိသားစုရဲ့ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကို ဆက်ပေးခဲ့ပါတယ်။
ဒီကျမ်းစာကို ‘နိဗ္ဗာန်’ လို့ နာမည်ပေးတာက ကုမိသားစုရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ လုံးဝကိုက်ညီပါတယ်။ ဖီးနစ်ငှက် နိဗ္ဗာန်ဝင်ပြီး ဘဝသစ်ရသလိုပါပဲ ”
ကုချင်းရွဲ့၏စကားကိုနားထောင်ရင်း ကုတောက်လင်းသာမက သူ၏ဘေးရှိ ကုကျင်းရှန်ပင်လျှင် အကြိမ်ကြိမ်ခေါင်းညိတ်ကာ ကုချင်းရွဲ့၏အကြံပြုချက်မှာ အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားမိသည်။
ထိုရှင်းပြချက်ကိုကြားသော ကုချန်သည်လည်း ပြုံးကာခေါင်းညိတ်ပြီး
“ ဒီလိုဆိုရင် မင်းပြောသလိုပဲဖြစ်စေ။ ဒီဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို နိဗ္ဗာန်ဧကရာဇ်သုတ္တန်လို့ နာမည်ပေးမယ် ” ဟု ဆို၏။
နိဗ္ဗာန်ဧကရာဇ်သုတ္တန်ကို ချီးမြှင့်ပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများနှင့် ရှင်းလင်းရန်အတွက် တိကျသောနည်းဗျူဟာကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်ရန်ဖြစ်သည်။
“ ဘိုးဘေး ကျွန်တော်နဲ့ ကုမိသားစုအကြီးအကဲတွေက အဲ့ဒီဧကရာဇ်မိသားစုတွေကို သွားအကြောင်းကြားသင့်လား ”
ကုတောက်လင်းသည် ညွှန်ကြားချက်တောင်းခံ၏။
“ မလိုဘူး ”
ကုချန်သည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ လေသံအေးအေးဖြင့်
“ ကုမိသားစုတပည့်ငယ်လေးတချို့ကို လွှတ်လိုက်ရင်ရပြီ ” ဟု ဆို၏။
ကုမိသားစုသည် တန်ရာတန်ကြေးအားတောင်းခံရန် သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဧကရာဇ်မိသားစုများနှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန်မဟုတ်သောကြောင့် အဘယ်ကြောင့် အင်အားကြီးသည့် မိသားစုဝင်များကို စေလွှတ်ရမည်နည်း။
ကုမိသားစုဝင်ငယ်လေးအချို့ကို စေလွှတ်လိုက်လျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
“ ဟုတ်သားပဲ အဲ့ဒီဧကရာဇ်မိသားစုတွေကို အကြောင်းကြားဖို့ ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ကုမိသားစုတပည့်အားလုံးက သူတို့သွားတဲ့အခါ ငါလုပ်ထားတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို ဆောင်သွားရမယ်။ သူတို့ရဲ့လုံခြုံရေးနဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုကို အာမခံနိုင်အောင်လို့ ”
ကုချန်သည် ထပ်မံညွှန်ကြားလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘ခေါင်းပျဉ်ပြား’ များဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့အနည်းငယ်ကို ကုတောက်လင်းထံသို့ ချီးမြှင့်လိုက်သည်။
“ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့အနည်းငယ်ကို မင်းဆီမှာပဲထားလိုက်။ ကုမိသားစုတပည့်တစ်ယောက်ယောက် တားမြစ်နယ်မြေကထွက်သွားရင် သူတို့ရဲ့လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ချီးမြှင့်ပေးနိုင်တယ် ”
“ ဟုတ်ကဲ့ တောက်လင်း အခုပဲ သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ် ”
ကုချန်သည် သူ၏ညွှန်ကြားချက်များပေးပြီးကြောင်း မြင်သောအခါ ကုတောက်လင်းနှင့် အခြားသူများသည် ထိုဧကရာဇ်မိသားစုများထံမှ တာဝန်ခံမှုတောင်းဆိုရန် မည်သည့်ကုမိသားစုတပည့်များကို စေလွှတ်သင့်သည်ကို ဆွေးနွေးရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ခဏအကြာတွင်…
ကုမိသားစုတပည့်အများအပြားသည် သူတို့၏အမိန့်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကောင်းကင်အထက်ပိုင်းတားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ အဆုံးမဲ့နယ်မြေကြီးငါးခုဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
…………
အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင် တာအိုနယ်မြေ၊ ကျောက်မိသားစု၏အခြေစိုက်စခန်း။
ဤနေရာသည် မသေမျိုးတောင်တန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော မြေဩဇာကောင်းသည့်မြေများ၊ စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် အထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော မင်္ဂလာရှိသည့် သားရဲအမျိုးမျိုးရှိ၏။
ဖြူစင်သောမသေမျိုးမြူခိုးများသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် လွှမ်းခြုံနေပြီး အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်၏ထောင့်တစ်ထောင့်ကိုသာ ဖော်ပြလျက်ရှိကာ သာယာငြိမ်းချမ်းပြီး လူ့လောကအပြင်ဘက်ရှိ မသေမျိုးမြေကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
ထိုအချိန်တွင် ဤသာယာငြိမ်းချမ်းသော အငွေ့အသက်သည် ရုတ်တရက်အော်ဟစ်သံတစ်ခုကြောင့် ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။
“ ကုမိသားစုက ကုချူ ရှေးဘိုးဘေးရဲ့ဧကရာဇ်အမိန့်နဲ့ ရောက်လာတယ်! ကျောက်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင် ဘယ်မှာလဲ? ဘာလို့ အမြန်ထွက်ပြီး မကြိုဆိုသေးတာလဲ?! ”
အပြာရောင်အဝတ်ကြမ်းဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆယ့်ခုနစ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိပုံရသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ကျောက်မိသားစု၏အခြေစိုက်စခန်းအပြင်ဘက်တွင်ရပ်ကာ သူ၏ရှေ့မှ ကျယ်ဝန်းခမ်းနားသော မသေမျိုးမြေကွက်ကို ရင်ဆိုင်လျက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အော်ဟစ်နေလေသည်။
အခန်း(၇၀)-အစွန်းရောက်ကိုးကွယ်မှု၊ သွေးစွန်းသော အစနှင့် အပြစ်ဒဏ်တောင်းခံရန် တံခါးဝသို့
သူ၏ရှေ့မှ ကျယ်ပြောလှသော မသေမျိုးမြေကွက်ကို ကြည့်ရင်း ကုချူ၏နုနယ်သောမျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်များ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် နတ်တံတားအဆင့်တွင်သာ ကျင့်ကြံနိုင်သေးပြီး ကုမိသားစု၏ လူငယ်တပည့်များကြားတွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်မခံရပေ။ သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။
သို့သော် ယခုလေးတင်ပင် မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် သူအပါအဝင် သူနှင့်ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူသော အခြားလူငယ်ကုမိသားစုတပည့်အချို့ကို ခေါ်ယူပြီး ကုချူနှင့်အခြားသူများ စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်သော တာဝန်တစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် သူတို့အား ကုမိသားစုကို ကိုယ်စားပြု၍ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများထံမှ တာဝန်ခံမှုတောင်းဆိုစေလို၏။
ဤသည်မှာ ငါအမှန်တကယ်လုပ်နိုင်သော အရာတစ်ခုလော။
ကုချူသည် ထိုအချိန်က ကြောင်ငေးသွားခဲ့၏။
သူသည် နတ်တံတားအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများထဲတွင် မည်သည့်မိသားစု၌ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း မရှိဘဲ နေမည်နည်း။
နတ်တံတားအဆင့်ရှိ လူငယ်လေးတစ်ဦးက ဧရာမဧကရာဇ်မိသားစုတစ်ခုထံမှ တာဝန်ခံမှုတောင်းဆိုရန်မှာ သေလမ်းရှာခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။
ကုတောက်လင်းခေါ်ယူခဲ့သော အခြားကုမိသားစုတပည့်များသည်လည်း ကုချူနှင့် များစွာမကွာခြားသော အတွေးများရှိကြ၏။
သို့သော် သူတို့စကားမပြောမီတွင် ကုတောက်လင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ ဒါက ဘိုးဘေးရဲ့အလိုတော်ပဲ ”
ဘိုးဘေး၏အလိုတော်လော။
ကုတောက်လင်း ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကုချူဖြစ်စေ အခြားကုမိသားစုတပည့်များဖြစ်စေ သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အစွန်းရောက်ကိုးကွယ်မှုတို့ ရောယှက်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကုချန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေသည့် လုပ်ရပ်များသည် ဤလူငယ်ကုမိသားစုတပည့်များကို လုံးဝစွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီး ကုချန်အပေါ် သူတို့၏လေးစားကြည်ညိုမှုမှာ ယှဉ်နိုင်ဖွယ်မရှိသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ဘိုးဘေး၏အမိန့်ဖြစ်နေမှတော့ အဘယ်ကြောင့် တုံ့ဆိုင်းနေရဦးမည်နည်း။
ဘိုးဘေးက သူ့အား အသေခံရန် ပြောလျှင်ပင် သူသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ် မျက်မှောင်တစ်ချက်မကြုံဘဲ သွားမည်သာ။
“ နောက် မင်းတို့သွားတဲ့အခါ ဒီလိုပဲပြောရမယ်… ”
ကုတောက်လင်းသည် ကုချူနှင့်အခြားသူများအား ကုချန်၏ညွှန်ကြားချက်အားလုံးကို ပြောပြပြီးနောက် သူတို့အား အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို အသီးသီးချီးမြှင့်လိုက်သည်။
“ မင်းတို့ စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့နဲ့ဆို မင်းတို့ရဲ့လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ လုံလောက်တယ် ”
…
သူ၏အတွေးများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကုချူသည် သူ၏လက်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့၏တည်ရှိမှုကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ သူ၏စိတ်အခြေအနေသည် ချက်ချင်းပင် များစွာတည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
ဘိုးဘေးချီးမြှင့်ထားသော အသက်ကယ်ပစ္စည်းရှိနေမှတော့ သူဘာကိုကြောက်ရွံ့နေရဦးမည်နည်း။
ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်မိသားစုများ ယခင်က ကုမိသားစုအပေါ် တင်ရှိခဲ့သော အကြွေးများကို ယခုအခါ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည့် အချိန်ကျရောက်လေပြီ။
ကုချူ၏အသံသည် အလွန်ကျယ်လောင်ပြီး မည်သည့် ချုပ်တည်းမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
သို့ဖြစ်ရာ သူအော်ဟစ်လိုက်သောအခါ သူ၏အသံသည် ဤဆိတ်ငြိမ်သော မသေမျိုးမြေကွက်တွင် ချက်ချင်းပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကျောက်မိသားစုဝင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
“ ရိုင်းလိုက်တာ! ဘယ်သူက ငါ့ကျောက်မိသားစုတံခါးဝအပြင်ဘက်မှာ အော်ဟစ်နေတာလဲ ”
မသေမျိုးမြေကွက်၏ အစွန်အဖျားတွင် ခမ်းနားသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံများဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောက်မိသားစုအကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကုချူရပ်နေသောဘက်သို့ မျက်နှာသေဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ယခု ကမ္ဘာကြီးပြောင်းလဲသွားပြီလော။ မည်သည့်ကြောင် မည်သည့်ခွေးမဆို ကျောက်မိသားစုတံခါးဝရှေ့တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာပြုမူဝံ့ကြသည်မှာ အမှန်ပင် သေလမ်းရှာနေခြင်းပင်။
ဤကျောက်မိသားစုအကြီးအကဲသည် ကုချူပြောသည်ကို နားထောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူသည် ကောင်းကင်သို့တက်သွားပြီး မျက်နှာတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သော အမူအရာဖြင့် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝှေ့ယမ်းကာ ကုချူထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျောက်မိသားစု၏တံခါးဝကို စော်ကားဝံ့သော မိမိ၏နေရာကိုမသိသော ဤပုရွက်ဆိတ်အား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖယ်ရှားပစ်လိုသည့်ဟန်တူ၏။
တာအိုနန်းတော်အဆင့်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာသာက ကျောက်မိသားစုတံခါးဝရှေ့တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာပြုမူဝံ့သည်လော။
နတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် တောက်ပလျက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွား၏။
သို့သော် ၎င်းသည် ကုချူထံသို့ ချဉ်းကပ်လုနီးပါးဖြစ်နေစဉ် သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ပူနွေးလာပြီး ဧကရာဇ်၏စွမ်းအားတစ်မျှင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အကြီးအကဲ၏ ကြောင်ငေးထိတ်လန့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲစေကာ သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။
ကျောက်မိသားစုအကြီးအကဲတစ်ဦး ကျဆုံးသွားလေပြီ။
ပြင်းထန်သော သွေးနံ့နှင့် ဧကရာဇ်၏စွမ်းအားတစ်မျှင်သည် ကျောက်မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ကျောက်မိသားစုခေါင်းဆောင် ကျောက်လင်သည် ချက်ချင်းပင် ကျောက်မိသားစုအကြီးအကဲအများအပြားနှင့် ကျောက်မိသားစုဝင်အလုံးအရင်းကို ဦးဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန်လာရောက်ကြသည်။
“ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ”
ကျောက်လင်သည် လေထဲရှိ ပြင်းထန်သောသွေးနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်ထိတ်လန့်နေ၏။
“ ကျောက်တတိယအကြီးအကဲပဲ။ သူ့ရဲ့ကျန်ရှိနေတဲ့ ချီဓာတ်ကို ခံစားမိတယ်။ သူက ဧကရာဇ်ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ တိုက်ရိုက်ပြာအဖြစ် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရတာဖြစ်မယ်… ”
ကျောက်မိသားစုအကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ခေတ္တမျှခံစားကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာသေဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ တာအိုနန်းတော်အဆင့်ရှိတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က မဟာတာအိုရဲ့စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်လား? ဒီလူက ကုမိသားစုတပည့်တစ်ယောက်လား ”
ကျောက်လင်သည် မသေမျိုးမြေကွက်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ကုချူကို အပေါ်မှငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ မည်းမှောင်ကာ မသေမချာဖြစ်နေ၏။
ဤအချိန်တွင်မှ သူသည် ဤပုံမှန်မဟုတ်သော လူငယ်သည် အမှန်တကယ်တွင် ကုမိသားစုမှ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အနည်းငယ်ယုံကြည်သွား၏။
သို့မဟုတ်ပါက တာအိုနန်းတော်အဆင့်ကျင့်ကြံမှုသာရှိသော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဧကရာဇ်အဆင့်စွမ်းအားကို မည်သို့ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။
“ မိသားစုခေါင်းဆောင် ကျွန်တော် ဒီလူကို အရင်က မြင်ဖူးတယ်ထင်တယ် ”
ကျောက်မိသားစုတပည့်ငယ်တစ်ဦးသည် ကျောက်လင်၏ဘေးသို့လာပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် တင်ပြ၏။
“ ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်တစ်ခုကို စူးစမ်းရှာဖွေတုန်းက သူ့ကို တစ်ခါမြင်ဖူးတယ်။ သူက ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ကုမိသားစုရဲ့တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ရမယ်။ သူ့နာမည်ကိုတော့ ဒီတပည့်မသိပါဘူး… ”
ယခင်က ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်ကို စူးစမ်းရှာဖွေစဉ်က ဤကျောက်မိသားစုတပည့်သည် ယိုယွင်းနေသော ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်မှလာသော ကုချူကို လုံးဝအာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။
နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ကျောက်မိသားစုတပည့်ဟူသော အဆင့်အတန်းကို အားကိုးကာ သူသည် ကုချူအပါအဝင် အခြားကျင့်ကြံသူများကို ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏အဓိကနေရာမှ မောင်းထုတ်ပြီး ကံကြမ္မာကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဤကျောက်မိသားစုတပည့်အတွက် ကုချူသည် အနည်းငယ်ကွဲပြားသော နောက်ခံရှိသည့် ဖြတ်သွားဖြတ်လာတစ်ဦးမျှသာဖြစ်ရာ သူ၏နာမည်ကို မှတ်မိရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်မည်နည်း။
“ တကယ်ပဲ ကုမိသားစုကပဲ… ”
ဤကျောက်မိသားစုတပည့်၏ အတည်ပြုချက်ကိုကြားသော် ကျောက်လင်၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏အကြည့်မှာ ပို၍ပင် ညို့မှောင်သွား၏။
သူကြောက်ရွံ့နေသောအရာ အမှန်တကယ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဤကုမိသားစုသည် အမှန်ပင် အလွယ်တကူလက်လျှော့မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုနေ့က ကုချန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ယန်မိသားစုကို လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်မှစ၍ အဆုံးမဲ့နယ်မြေကြီးငါးခုအတွင်းရှိ အခြားဧကရာဇ်မိသားစုများသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့ဒေါသထွက်သည်မှာ ဤကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်သည် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဤမျှမဆင်မခြင်ပြုမူကာ ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်ပြီး ဧကရာဇ်မိသားစုတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးဝံ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ သူတို့ထိတ်လန့်သွားသည်မှာ ကုချန်သည် ယန်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးဝံ့လျှင် အခြားဧကရာဇ်မိသားစုများကိုလည်း ဖျက်ဆီးဝံ့မည်လော ဟူ၍ပင်။
တစ်ခဏအတွင်း ဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံးသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေကြပြီး သူတို့သည် ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် လျှို့ဝှက်စွာဆက်သွယ်ကာ ကာကွယ်မှုရရှိရန် သို့မဟုတ် ထိုကုချန်မဟာဧကရာဇ်၏ မောက်မာသောဟန်ပန်ကို နှိမ်နင်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏အမိန့်ပင် မကျလာသေးခင်၌ ဤကုမိသားစုသည် တန်ရာတန်ကြေးတောင်းခံရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကျောက်လင်၏မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
တန်ရာတန်ကြေးတောင်းခံခြင်း တစ်ခုပဲ။ သို့သော် ထိုကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်သည် ကိုယ်တိုင်မကြွလာဘဲ တာအိုနန်းတော်အဆင့်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို စေလွှတ်လိုက်သည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူက သူ၏ကျောက်မိသားစုကို အထင်သေးနေခြင်းလော။
သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ ကျောက်လင်သည် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏ဒေါသကို ယာယီမျှသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ ကုမိသားစုတပည့်လား။ ဒီအရှင်က ကျောက်မိသားစုခေါင်းဆောင်ပဲ။ ကုမိသားစုမဟာဧကရာဇ်မှာ ဘာညွှန်ကြားချက်တွေရှိလဲဆိုတာ သိပါရစေ ”
“ ရှေးဘိုးဘေးက အမိန့်တော်ထုတ်လိုက်တယ် ”
ကုချူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျောက်လင်နှင့် အခြားကျောက်မိသားစုစွမ်းအားရှင်များစွာကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူသည် မားမားမတ်မတ်ရပ်ကာ အမူအရာမပြောင်းဘဲ ဆိုလိုက်၏။
“ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်မိသားစုအားလုံး တစ်ရက်အတွင်း လူသုံးထောင် လူသားအဆင့်မှ သူတော်စင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်တဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာတွေကို ပြင်ဆင်တင်ဆက်ရမယ်။ ပျက်ကွက်ခြင်းမရှိစေရ။
စုဆောင်းဖို့ခက်ခဲပါက ဧကရာဇ်လက်နက်တွေ ဒါမှမဟုတ် မသေမျိုးဆေးဝါးတွေကို တန်ဖိုးတူအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်တယ်။
တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် တကယ်လို့ ဧကရာဇ်မိသားစုတစ်စုကသာ ငါ့ကုမိသားစုလိုအပ်တဲ့အရာတွေကို မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီအခါ သူတို့ သေဆုံးရမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့မျိုးနွယ်ကလည်း မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံရမယ် ”