အခန်း (၇၉-၈၀)
Vol. 6 Ch. 79-80
အခန်း (၇၉ )- လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်သင်ခံရသကဲ့သို့ ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းအရှင် ကျဆုံးခြင်း
" တကယ်... နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူးလား "
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ကုချန်သည် သူ၏အမြင့်မြတ်ဆုံးပလ္လင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေခဲ့ပြီး သူ၏အကြည့်သည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေသော ဧကရာဇ်အဆင့် ဓမ္မရုပ်ပွားတော်ကြီးနှစ်ခုအပေါ်သို့ စူးစိုက်လျက်ရှိသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယနှင့် စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။
မူလက သူသည် ယန်ဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းကျွန်းရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တို့မှာ ‘ အမြည်း ’ မျှသာဖြစ်ပြီး ပို၍ကြီးမားသော ငါးကြီးများ လာ၍ငြိရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟူ၍ မျှော်လင့်ချက်အချို့ ထားရှိခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏မြင့်မြတ်သော အသိစိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ ဤလောကအတွင်း၌ အခြားမည်သည့် ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်၏ အရောင်အဝါကိုမျှ သူ မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ရန် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်ဟု ထင်ရလေသည်။
" စိတ်ပျက်စရာပါပဲ "
ကုချန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူသည် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော်လည်း ဤ ‘ငါးသေးသေးလေး’ နှစ်ကောင်သာ လာ၍ငြိခဲ့ရာ သူ့အား အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ကောင်းသောဘက်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်... အချို့သော အကျိုးအမြတ်များ ရှိနေသေး၏။ သူသည် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပေ။
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုန်းတန်ခိုးအငွေ့အသက်တစ်စသည် ကုချန်ထံမှ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေမှတစ်ဆင့် ဝေးကွာလှသော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ကုချန်သည် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းကျွန်းရှေးဟောင်းဧကရာဇ်နှင့် ယန်ဧကရာဇ်တို့အား ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မပြုလျှင်ပင် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်နေသော ဝမ်တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်သည် သူတို့အား ထောင်ချောက်ဆင် သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်... ကုချန်သည် ‘ဝမ်တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင် ’ ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။
အနာဂတ်တွင် သူသည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြု၍ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ပိုမိုများပြားစွာကို ဆွဲဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူသည် ၎င်း၏စွမ်းအားကို အရေးမပါသော အရှုံးသမားနှစ်ဦးအတွက် ယခု ဖော်ထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက... အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
" ဟမ်... ကုချန် ဒီမှာ ရှိနေတုန်းလား "
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံးစွမ်းအား အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ... ယန်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။
ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
သူသည် ကျောက်မိသားစုရှိဘက်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်ကို ယခုလေးတင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ကုချန်သည် ကျောက်မိသားစုထံသို့ ကိုယ်တိုင် မသွားရောက်ခဲ့ဘဲ အဘယ်ကြောင့် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေတွင် ကျန်ရှိနေရသနည်း။
" ကုချန်က ကျားကိုတောင်ပေါ်ကနေ ဆွဲထုတ်တဲ့ အကြံအစည်ကို ကြိုမြင်သွားခဲ့တာများလား "
ယန်ဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားသည် တင်းကျပ်သွားခဲ့ပြီး မတွေးတောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
အမှန်တကယ်တွင်... အကယ်၍ ကုချန်သာ ယန်ဧကရာဇ် ဘာတွေးနေသည်ကို သိရှိခဲ့ပါက... သူသည် သေချာပေါက် ရယ်မောမိပေလိမ့်မည်။ သူ ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သော တိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားသည် ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်း သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခုမှ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီး သာမန် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်ကြောင့် ယန်ဧကရာဇ်တွင် ဤသို့သော အထင်အမြင်လွဲမှားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်..... "
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းကျွန်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် ကုချန် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေတွင် ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရှိသောအခါ... သူသည်လည်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်သွားခဲ့၏။
သူက ကျားကိုတောင်ပေါ်ကနေ ဆွဲထုတ်တဲ့ အကြံအစည်ကို ကြိုမြင်သွားခဲ့လျှင်ရော ဘာဖြစ်သနည်း။ အခြား ဧကရာဇ်ခြောက်ပါးသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့အားလုံးသည် ဤနေရာသို့ အားဖြည့်ရန် သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင်... ဧကရာဇ်ရှစ်ပါးက သူ့အား ဝန်းရံထားမည်ဖြစ်ရာ ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို မသတ်ဖြတ်နိုင်မည်ကို အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်နေရမည်နည်း။
သို့သော်... တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုမူ အခြား ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ လုံးဝ သိရှိသွား၍ မဖြစ်ပေ။
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မည်သို့ ကာကွယ်ရမည်ကို တွေးတောဆင်ခြင်နေဆဲအချိန်တွင်...အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကုချန်သည် သူ၏တိုက်ကွက်ကို စတင်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေတော့သည်။
သူသည် ယန်ဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တို့အား နောက်ထပ် စကားပြောဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ချေ။ သူ၏လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရုံမျှဖြင့်... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နှိပ်နင်းလိုက်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်သင်လိုက်သကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ထံသို့ ရိုက်ခတ်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
" မင်း... ရဲတင်းလှချည်လား "
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် တုန်လှုပ်လျက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ကာ ကုချန် ဤမျှပြတ်သားစွာဖြင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
သို့သော် သူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ထက်မျှ မိမိကိုယ်မိမိ အားနည်းသူဟု မယူဆဘဲ ယုံကြည်မှုရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ကုချန်၏ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှုကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ... ၎င်းက သူ့အား ကြီးမားသော မျက်နှာပျက်မှု ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ယခု သူကိုယ်တိုင် တက်ကြွစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးမှ ကုချန်၏ရှေ့မှောက်တွင် ခြေသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်ရဦးမည်ဆိုလျှင်... သူ့မှာ အဘယ်သို့ မျက်နှာပြစရာ ကျန်ရှိတော့မည်နည်း။
" ငါ့ရဲ့ တာအို ထွက်ပေါ်လာပြီး စကြဝဠာကို ပြောင်းပြန်လှန်အံ့ "
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် သံရှည်ကြီးနှင့်အော်လိုက်ရင်း သူ၏လက်များ ကဆန့်တန်းလာကာ ထူထပ်သော ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေလျက် သူ၏ ကြီးမားလှသော ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ဘုံများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာနယ်ပယ်အားလုံးကို ကြိတ်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ထင်ရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်... သူ၏ရှေ့မှ လေဟာနယ်၌ အဆုံးအစမရှိသော ဟွမ်သွမ့်ချီများ ဝေ့ဝဲကာ လှိုင်းထန်လာပြီး ဟွမ်သွမ့်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ထိုအတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်!
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နိယာမတရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဟွမ်သွမ့်လိုဏ်ခေါင်းအတွင်း၌ မြူခိုးများ လှိုင်းထန်နေပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ ပုံရိပ်ယောင်များ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေကြ၏။ ထို့အပြင် အပြာရောင်နဂါးကြီးများသည် ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ သူတို့၏လက်သည်းများဖြင့် ကြယ်များကို ကြေမွသွားစေ၏။
ဗာမီလီယံငှက်များသည်လည်း သူတို့၏တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လျက် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုကို မီးလောင်ကျွမ်းစေခဲ့၏။ အမျိုးမျိုးသော ထူးခြားသည့်ဖြစ်စဉ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များတစ်လျှောက် စေ့စေ့စပ်စပ် သန့်စင်ပြီး ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဧကရာဇ်လျှို့ဝှက်ပညာဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သော ရန်သူတစ်ဦးထက်မကကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။ ယခု သူသည် ကုချန်ကို တားဆီးရန် ၎င်းကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပညာကို ရင်ဆိုင်ရာ၌... ကုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏အကြည့်တွင် အသေးငယ်ဆုံး လှုပ်ခတ်မှုကလေးပင် မရှိခဲ့ပေ။
သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားနှင့် နယ်ပယ်အဆင့်သည် ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သာမန် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ အောင်မြင်နိုင်သည် သို့မဟုတ် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်လော။
သူသည် မည်သည့် မြင့်မြတ်သောစွမ်းရည် သို့မဟုတ် တာအိုနိယာမကိုမျှ အသုံးပြုရန် ထိုက်တန်သူ မဟုတ်ပေ။ လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းသည်ပင် သူ့အား နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်ပေသည်။
" ချွမ်..... "
ကုချန်သည် မည်သည့် တာအိုနိယာမကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သော်လည်း... ထိုလက်ဖဝါး ရိုက်ခတ်သံထွက်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သတ္တုသံကဲ့သို့သော အသံကို အမှန်တကယ် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး... ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ရှေးဟောင်း အထက်ကောင်းကင်ကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။
ထိုဖြူဖွေးတောက်ပနေသည့် လက်ဖဝါးအတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေဟန်ရှိပြီး ၎င်းက ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အား ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားသွားစေသည်။
လေဟာနယ်သည် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး... လက်ဖဝါးသည် စကြဝဠာကို ကြိတ်ခွဲဖျက်ဆီးကာ... ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် မဟာတာအို၏ နိယာမတရားများပင်လျှင် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်! ဤလက်ဖဝါးရိုက်ချက်သည် အနည်းငယ် နတ်ဆိုးဆန်နေဟန်ရှိသည်။
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သတိပေးသည့် လက္ခဏာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဖန်တီးထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နိယာမတရားသည်ပင်လျှင် သူ့အား လုံခြုံမှုခံစားချက်ငယ်လေးကိုမျှပင် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
" ထွက်ပြေး... မြန်မြန်... ထွက်ပြေး...ငါ ဒီလက်ဖဝါးကို မတားဆီးနိုင်ဘူး! "
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့် သူ့၌ ဤသို့သော အတွေးမျိုး ရှိနေရသနည်း။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်... သူ ထွက်ပြေးလိုလျှင်ပင် အလွန် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ ထိုတောက်ပနေသော ဖြူဖွေးသည့် ကျောက်စိမ်းလက်ဖဝါးသည် သူ၏ ထွက်ပြေးနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ဟန်ရှိပြီး သူ့အား ပုန်းကွယ်စရာ နေရာမရှိ၊ ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
" ဘုန်း... "
ကုချန်၏ လက်ဖဝါးသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှ ဟွမ်သွမ့်လိုဏ်ခေါင်းကို ရိုက်ခတ်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မီးလောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ဤမြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော လက်ဖဝါးရိုက်ချက်သည် ထိုဟွမ်သွမ့်လိုဏ်ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့ပြီးနောက်... ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်မှာ မလျော့ကျဘဲ ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
" ဟင့်အင်း... "
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏စကားလုံးများသည် ပါးစပ်မှ အလုံးစုံမထွက်လာရသေးသော်ငြား... ဆက်လက်ထွက်လာရန်လည်း ခဲယဉ်းသွား၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခတ်မှုသည် သူ၏အတွင်းရှိ ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းအားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး... သူ၏ အတိုင်းအဆမရှိသော ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားစေကာ... အဆုံးအစမရှိသော ဧကရာဇ်သွေးများကို အပြင်ဘက်ဒေသများသို့ ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားလေရာတိုင်းတွင်... ကြယ်တာရာနယ်ပယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး... ဘာမျှမရှိသော လေဟာနယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
" ဗြန်း... "
သင်္ဂြိုဟ်ကောင်းကင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ကျန်ရှိနေသော အရိုးများနှင့် သွေးများသည် တောက်ပလာခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် မဟာစကြဝဠာ၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက်မူ သွေးတစ်စက်မျှသာ ကျန်ရှိနေသေးသရွေ့ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ပြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။
သို့သော် ကုချန်၏ လက်ဖဝါးမှ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးတိုင်းနှင့် သွေးတစ်စက်တိုင်းထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့ဟန်ရှိပြီး သူ့အား ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း မရှိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးများနှင့် အရိုးများသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ကြေမွသွားနိုင်ရုံသာ ရှိတော့ပြီး... နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျက်စီးပျောက်ကွယ်ကာ ခြေရာကောက်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။
" ငါ... မကျေနပ်ဘူး..... "
အဆုံးတွင်... ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် လုံးဝ ပျက်စီးမသွားမီတွင် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
မဟာစကြဝဠာသည် မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြားတွင် တဖွဲဖွဲရွာသွန်းနေသော သွေးမိုးများကသာလျှင် ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ကျဆုံးသွားခဲ့ကြောင်းကို လောကကြီးအား သက်သေပြနေခဲ့သည်။
လက်ဖဝါးတစ်ချက်...လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းမျှဖြင့်... ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်၌ ကြီးမားလှသော နယ်မြေငါးခု၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြားရှိ သက်ရှိအားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။
အခန်း ( ၈၀ )-လူတိုင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားရခြင်း၊ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်၏ လှည့်ဖြားမှုနှင့် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း
တစ်ချိန်က ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုးလွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက် လောကကြီးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုခဲ့သော ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် ယခုအခါ ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
ထို့အပြင် သူ၏သေဆုံးပုံမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
လက်ဖဝါးတစ်ချက်... ၎င်းသည် လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်သည် ထိုကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ဘဲ ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီး... သူ၏စိုးစံမှုမှာ တိတ်တဆိတ်ပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
" ဒါက ဘိုးဘေးရဲ့ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်လား..... "
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ကုချင်းရွဲ့သည် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိပြီး... သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းများမှာ ထူးဆန်းသော အရောင်အဝါများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပလျက်ရှိသည်။
သူမ၏ဆရာဖြစ်သူ ကောင်းကင်နတ်သမီး ရှောင်းယွဲ့ထံမှ ဘိုးဘေး၏ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ယခင်ကတည်းက ကြားသိခဲ့ရသော်လည်း... ယနေ့တွင်မူ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... ကုချင်းရွဲ့သည် သူမ၏နှလုံးသားထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုသူသည် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး အားနည်းနေကာ သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် မရှိတော့သော်လည်း... သူသည် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်ပင်... သူသည် ဘိုးဘေး၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤ အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်နယ်မြေသည် ဘိုးဘေး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရွှံ့ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ကြက်ရုပ် သို့မဟုတ် မြေထည်ခွေးရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းကိုပင် ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်... ထိုနေ့က ဘိုးဘေး လောကကြီးသို့ ဆင်းသက်လာပြီး တားမြစ်နယ်မြေအမျိုးမျိုးကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည့်အခါ... အဘယ်ကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဘိုးဘေးအား ဆန့်ကျင်ရပ်တည်ဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့သည်ကို ကုချင်းရွဲ့ နားလည်သွားသကဲ့သို့ ထင်မိသည်။
အကယ်၍ ထိုနေ့က မည်သည့် အရှင်သခင်မဆို ထွက်၍ရပ်တည်ဝံ့ခဲ့ပါလျှင် သူတို့၏ကံကြမ္မာသည် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ကံကြမ္မာနှင့် များစွာ ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။
" လက်ဖဝါးတစ်ချက်... လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းပါပဲ..... "
အခြားတားမြစ်နယ်မြေများတွင်လည်း ဤတိုက်ပွဲကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသော အရှင်သခင်များ ရှိနေခဲ့ပြီး... ယခုအခါ သူတို့ စကားပြောသည့်အခါ... သူတို့၏အသံများထဲတွင်ပင် သိမ်မွေ့ပြီး မည်သူမျှ သတိမထားမိလောက်သော တုန်ယင်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ဖော်ပြရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်နိုင်တော့ပေ။ ၎င်းသည် အမှန်ပင် သဘာဝလွန် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခတ်ကာ... အရှင်သခင်တစ်ပါးကို လွယ်ကူပေါ့ပါးစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ သမိုင်းတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလျှင်ပင်... ဤကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးကို မည်သည့်အခါကမျှ ကြားသိခဲ့ရခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ။
" ကံကောင်းတာက ငါ အဲ့ဒီအရူးနဲ့အတူ လိုက်မလုပ်မိတာပဲ..... "
အရှင်သခင်တစ်ပါးသည် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။ သူသည် မူလက ကုချန်အား ဝန်းရံတိုက်ခိုက်မည့် ဤဧကရာဇ်ရှစ်ပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း... နောက်ဆုံးအချိန်မှသာ မို့တိအရှင်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး... စစ်ဆင်ရေးကို ရပ်တန့်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ထင်ရှားလာသည်မှာ... ဤ ဧကရာဇ်ရှစ်ပါး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဟုခေါ်သော အရာကို အောင်မြင်စွာ မဖြန့်ကျက်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ကံကောင်းခြင်း တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက... ရလဒ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားကြေကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာ၏။ ဧကရာဇ်ရှစ်ပါး ဆင်းသက်လာပြီး ကုချန်အား ပူးပေါင်း၍ ကွပ်မျက်မည်လော... ထိုအချိန်တွင်... သူတို့အားလုံးသည် စွမ်းအားကြီးမားစွာဖြင့် တန်ပြန်အသတ်ခံရလိမ့်မည် ဆိုခြင်းကသာ အမှန်တရားနှင့် ပို၍ နီးစပ်ပေလိမ့်မည်။
" သမိုင်းတစ်လျှောက် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သူတိုင်း ကြေကွဲစရာအဆုံးသတ်နဲ့ တွေ့ကြုံခဲ့ရတယ်... အခု ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်လည်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပြန်ပြီ... ကျိန်စာက မပျက်ပြယ်သေးဘူးပဲ..... "
တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်တစ်ပါးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောမိသွားဟန်ဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ ကျိန်စာသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ရှေးခေတ်ကာလမှ ယခုမျက်မှောက်ခေတ်အထိ... ဤတားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိန်းချုပ်ခဲ့သူအားလုံးသည် ခြွင်းချက်မရှိ ကြေကွဲဖွယ်ရာ သေဆုံးမှုနှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ကြရသည်။
ယခု ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ကျဆုံးခြင်းသည်... ဤအချက်ကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကုချန်သည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသည့်အခါ... ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အကျိုးဆက်ကို ရှောင်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိကိုမူ... မသိရှိရသေးပေ။
" ကုချန်... သူ ပိုပြီးတော့တောင် သန်မာလာသေးတယ် "
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်... ယန်ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် ဤအခိုက်အတန့်၌ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
ထိုနေ့က... ကုချန်သည် သူ့အား ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် စကြဝဠာ၏ အစွန်းသို့ ခုတ်လှဲပစ်ခဲ့စဉ်ကတည်းက... ယန်ဧကရာဇ်သည် ကုချန်၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်ကို သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု... ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ကျဆုံးခြင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... ယန်ဧကရာဇ်သည် ကုချန်၏ စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် ကြီးထွားလာခဲ့ဟန်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံမှုတွင် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်... ရှေ့သို့ တက်လှမ်းသည့် ခြေတစ်လှမ်းတိုင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှသည်။
သို့သော်... ဤကုချန်တွင်မူ မည်သည့် အတားအဆီး သို့မဟုတ် ကန့်သတ်ချက်များမျှ လုံးဝမရှိသကဲ့သို့ပင်။ ထိုသူ၏ စွမ်းအား တိုးတက်မှုနှုန်းသည် အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။
သို့တည်းမဟုတ်... ထိုနေ့က ထိုသူသည် သူ့အား ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်အခါ... သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို လုံးဝ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့သည်လော။
ယန်ဧကရာဇ်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်၏။
ကတိပေးထားခဲ့သော ဧကရာဇ်ရှစ်ပါး ပူးပေါင်း၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကို စတင်မည် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဧကရီ၊ နဂါးရင်းမြစ်အရှင် နှင့် အခြားသူများ အဘယ်မှာနည်း။ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ ယခုထိတိုင် ပေါ်ထွက်မလာသေးသနည်း။
အချိန်များ ဤမျှလောက် ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသည်ကို သူတို့ သိသင့်သည်မှာ ကြာပြီမဟုတ်လော။
အဘယ်ကြောင့် သူတို့သည် ကူညီရန် မလာကြသနည်း!
... ...
ဧကရာဇ်များ၏ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌.....
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သေမတတ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက် ရှိသည်။
" ရှင်တို့ကို ကျွန်မပြောသားပဲ... ဒီ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်မတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့အရာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူးလို့ "
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မဟာဧကရီသည် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလျက် ပြောကြားလိုက်သော်လည်း သူမ၏အသံထဲတွင် တုန်ယင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ အရှင်သခင်များထံမှ ကုချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုအကြောင်း သိရှိထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း... ယခုအခါ ကုချန်က ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အား ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပမာ နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှသာ... အဘယ်ကြောင့် ဗလာသက်သက်ဖြစ်သော ဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခုတည်းက နတ်ဆိုးနယ်မြေ အရှင်သခင်ငါးပါးအား နယ်နိမိတ်ကို ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မကျော်ဝံ့အောင် ခြောက်လှန့်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့တော့သည်။
" ကံကောင်းတာက... တာအိုရောင်းရင်း မင်း ကျွန်တော်တို့ကို သတိပေးခဲ့လို့ပဲ... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် အခုချိန်မှာ အန္တရာယ်ထဲ ရောက်နေလောက်ပြီ "
နဂါးရင်းမြစ် မဟာဧကရာဇ်သည် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောကြားလိုက်၏။ ကုချန်၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ရသော်လည်း သူသည် နှလုံးခုန်ရပ်မတတ်ကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ကိုးသောင်းက ကုချန် မဟာဧကရာဇ်လော။
နဂါးရင်းမြစ် မဟာဧကရာဇ်သည် ရိုသေလေးစားမှုကို ခံစားရပြီး... စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးသောင်းက တာအိုကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်ပြီး ကုချန်၏ အတိတ်က ဒဏ္ဍာရီများကို သူ များစွာ အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။
မည်သည့် ဧကရာဇ်က မိမိကိုယ်မိမိ အခြားသူများထက် အားနည်းသည်ဟု ထင်မြင်မည်နည်း။ နဂါးရင်းမြစ် မဟာဧကရာဇ်သည်လည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။
သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးနောက် အတိတ်က ကုချန် အောင်မြင်ခဲ့သည်များကို သူလည်း အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။
မျိုးဆက်တိုင်းတွင် အရည်အချင်းသစ်များ ပေါ်ထွက်လာစမြဲပင်။ ကုချန်၏ ခေတ်သည် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ!
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်မှသာ နဂါးရင်းမြစ် မဟာဧကရာဇ်သည် သူ မည်မျှ မယုံနိုင်လောက်အောင် မှားယွင်းခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။
သူသည် ဤကုချန် မဟာဧကရာဇ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျနေသေးသည်.....
" ကုချန်..... "
ရှေးဟောင်းပလ္လင်ထက်၌... မို့တိအရှင်သည် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏အသံထဲတွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မဟာဧကရီနှင့် နဂါးရင်းမြစ် မဟာဧကရာဇ်တို့ပင် မသိရှိနိုင်သော နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေသည့် မုန်းတီးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
" ယန်ဧကရာဇ်... သူ..... "
နဂါးရင်းမြစ် မဟာဧကရာဇ်သည် မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ... သူ၏အသံထဲတွင် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်သော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဦးမှာ... ယန်ဧကရာဇ်၏ အလှည့် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည် မဟုတ်လော။
" သူ့ဘာသာသူပဲ ကြည့်ရှင်းစေတော့ "
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မဟာဧကရီသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်... မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် ယခု ယန်ဧကရာဇ်ကို သွားရောက် ကယ်တင်မည်ဆိုလျှင်ပင် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မဟာဧကရီသည် မလိုက်သွားဝံ့ပေ။
ထိုကုချန်သည် သေမင်း၏ နိမိတ်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယန်ဧကရာဇ်ကို သွားရောက် ကယ်တင်ခြင်းသည် သေလမ်းရှာခြင်းနှင့် အဘယ်သို့ ခြားနားမည်နည်း။
... ... ... ...
" ဧကရာဇ်မဟာမိတ်က ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တာ "
ကုချန်၏ အကြည့်သည် သူ၏ဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့သည့်အခါ... ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ သူ့ထံသို့ ကူညီရန် ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည့် ယန်ဧကရာဇ်သည် သူ လှည့်ဖြားခံခဲ့ရသည် ကို နောက်ကျမှ နားလည်သွားခဲ့ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကုချန်၏ လျစ်လျူရှုပြီး တည်ငြိမ်လှသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း... ယန်ဧကရာဇ်သည် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
" ကုချန်... မင်းနဲ့ငါ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့ "
ယန်ဧကရာဇ်သည် ထွက်ပြေးခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အတိုင်းအဆမရှိသော ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား၌ ရပ်တည်နေပြီး အပြင်ဘက်ဒေသများဆီသို့ တိုးဝင်နေကာ ထူထပ်သော ဧကရာဇ်စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာလျက် ကုချန်နှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလား ထင်ရသည်။
" သတ်! "
ယန်ဧကရာဇ်သည် သူ၏လက်ဖဝါးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝမ်တာအို အစီအရင်စာလုံး အစုအဝေးကြီးများကို သယ်ဆောင်လာပြီး အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခု၏ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်သွားစေခဲ့သည်။
" ကုချန်... မင်းရဲ့သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်လိုက်! "
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သက်ရှိအားလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
ဤယန်ဧကရာဇ်သည် ဤခေတ်၏ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်သင်္ချိုင်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်၏ ကျဆုံးခြင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ဝံ့သည်အထိပင် ရဲရင့်ခဲ့သည်။
သို့သော်... ခဏတာမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်... ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ စွမ်းအားကြီးသူများသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို စတင် ခံစားလာရသည်။
အထက်မှ အစီအရင်စာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ယံသည် ရုတ်တရက် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး... ထိုနောက်ကွယ်တွင် ရှိနေရမည့် ယန်ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ် အဘယ်မှာနည်း။
ထိုအစား... နယ်ပယ်အလွန်မှ ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တာရာ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏အသက်စွမ်းအားကို မီးရှို့လျက်... လောကကြီးမှ လွတ်မြောက်သွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးမှ အဝေးသို့ သက်စွန့်ဆံဖျား ထွက်ပြေးလျက်ရှိသည်။
ထိုပုံရိပ်မှာ ယန်ဧကရာဇ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အစောပိုင်းက... ကုချန်နှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ရှိနေဟန် ပြသခဲ့မှုသည်... ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားတော့သည်။