အခန်း (၈၅-၈၆)
Vol. 7 Ch. 85-86
အခန်း (၈၅) - လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားခြင်း၊ ဘိုးဘေးအစစ် သို့မဟုတ် အတု၊ ဤသည်မှာ ကုမိသားစုလော
မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းနည်း။
ပြုံးရွှင်နေကြသော ယွမ်မိသားစုဝင်များအား ကြည့်ရင်း ကုဝူရှန့်၏ဦးနှောက်မှာ ချက်ချင်းပင် အလုပ်မလုပ်တော့ချေ။
သူ... သူ မှားယွင်း၍ မြင်တွေ့နေမိသည် မဟုတ်လော။
ထိုယွမ်မိသားစုဝင်ဂ္ဂိုလ်သည် သူ၏ခန့်ညားသော အမူအရာနှင့်အတူ... သူ့အား ဝန်းရံလိုက်ပါလာသော ယွမ်မိသားစု အကြီးအကဲများစွာ ရှိနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... ဤဧကရာဇ်မျိုးနွယ်၏ ယွမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်နိုင်ပြီး ရာထူးအလွန်မြင့်မားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
သို့သော်... ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တစ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ကုမိသားစုမှ မျိုးဆက်ငယ်တစ်ဦးအား အဘယ်ကြောင့်... ဤမျှ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံနေရသနည်း။
ဤသည်မှာ ယဉ်ကျေးပျူငှာခြင်းဟုပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။ ယင်းမှာ မျက်နှာချိုသွေး၍ ပျပ်ဝပ်ဖားယား လုပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကုဝူရှန့်သည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားခဲ့ပြီး... ယွမ်မိသားစုက သူရှိနေသည်ကို သိရှိသွားသောကြောင့် ဤကုမိသားစုတပည့်အား... ဤမျှရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံနေခြင်းဖြစ်မည်လောဟုပင် တွေးတောမိလိုက်သည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင်ပင်... သူသည် ဤခန့်မှန်းချက်ဟာ မဖြစ်နိုင်မှန်း သိလိုက်လေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ... သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး... လက်ရှိတွင် သူ၏ချီအငွေ့အသက် တစ်စိုးတစ်စိမျှပင် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ ယွမ်မိသားစုက သူရှိနေခြင်းကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင်... ယွမ်မိသားစုက သူရှိနေသည်ကို သိရှိခဲ့လျှင်ပင်... ထိုအကြောင်းကြောင့် ကုမိသားစု မျိုးဆက်ငယ်တစ်ဦးအား ဤမျှလောက် မျက်နှာချိုသွေး ဖားယားလုပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင်... ဤကုမိသားစု မျိုးဆက်ငယ်သည် ယွမ်မိသားစုတစ်စုလုံးအား မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ပစ်မည်ဟု... ယခုလေးတင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့၏။
ယွမ်မိသားစုဝင်များက ဤသည်ကို ကြားသိရသော်လည်း ဒေါသပင် မထွက်ကြသလော။
ကုဝူရှန့်သည် အမှန်ပင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သော်လည်း သူ့အား ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်စေမည့် အရာများမှာမူ ကျန်ရှိနေသေး၏။
ယွမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ စိတ်အားထက်သန်သော အမူအရာအား ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကုချူ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ရိုးရှင်းစွာပင် " ယွမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်... ငါတို့ ကုမိသားစု တောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဘယ်မှာလဲ " ဟု ဆိုလိုက်၏။
" ဒီမှာပါ... အားလုံး ဒီမှာပါပဲ "
ယွမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် သူ၏နဖူးမှ ချွေးစေးများအား သုတ်လိုက်ပြီး... သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ သိုလှောင်လက်စွပ်များစွာကို အလျင်အမြန်ထုတ်ယူကာ... မလိုလားစွာဖြင့် ကုချူထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ရသည်။
သူသာမကဘဲ ရှိနေသော ယွမ်မိသားစု အကြီးအကဲများအားလုံးသည်လည်း နာကျင်မှုနှင့် မလိုလားမှုတို့၏ အမူအရာများကို ပြသလျက်ရှိသည်။
ဤသိုလှောင်လက်စွပ်များအတွင်းရှိ မြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများသည် ယွမ်မိသားစု၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော စုဆောင်းမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ ထိုအရာများအားလုံးကို တံမြက်လှည်း ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကုမိသားစုထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ရလေပြီ။ ဤသည်က ယွမ်မိသားစုအား မည်သို့ မနာကျင်စေဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။
ဤမြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအား စုဆောင်းရန်အတွက် ယွမ်မိသားစုသည် မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ... မြင့်မြတ်နယ်မြေများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများစွာထံသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး... ကတိများစွာပေးကာ... ကျေးဇူးကြွေးများစွာ တင်ခဲ့ရသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးမှသာ ဤရတနာများအား မနည်းစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယွမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်ထံမှ သိုလှောင်လက်စွပ်များအား ယူပြီးနောက်... ကုချူသည် ၎င်းတို့အား အလျင်စလို သိမ်းဆည်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် လက်စွပ်တစ်ကွင်းချင်းစီကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး... တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်ရေတွက်နေလေသည်။
များပြားလှသော မြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအား ကုချူက သိုလှောင်လက်စွပ်များအတွင်းမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ပြီး... မြေပြင်ပေါ်တွင် တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးသဖွယ် စုပုံထားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အား ရေတွက်ပြီးနောက်တွင်မှ သူက သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ယွမ်မိသားစု အကြီးအကဲများပင်လျှင်... ယွမ်မိသားစုနှင့် သက်ဆိုင်သင့်သော ဤမြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအား ကြည့်ရှုရင်း... တံတွေးများကို တိတ်တဆိတ် မျိုချမိကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်... ရတနာများအား ရေတွက်နေသော ကုချူမှာမူ... သူ၏ပုံမှန် တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး... အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ... သူသည် ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ကြိမ်ထက်မက... မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းက တုန်လှုပ်မှုမှသည် ယခုအချိန်အထိ... ဤမျှများပြားသော ရတနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်အောင်... ကုချူသည် အစဉ်အမြဲကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေနိုင်ခဲ့သည်။
" ဒီ..... "
ကုချူက များပြားလှသော ရတနာများအား တည်ငြိမ်စွာ ရေတွက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ကုဝူရှန့်သည် သူ၏ဦးနှောက်မှာ လုံလောက်ခြင်းမရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကုမိသားစု၏ ကျဆင်းမှု... ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် အသီးသီး၏ သစ္စာဖောက်မှု... ထို့နောက် ကုမိသားစုအား ပူးပေါင်းဖိနှိပ်မှုတို့သည် အဘယ်သို့နည်း။
အဘယ်ကြောင့် ယခုအခါတွင် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေရသနည်း။
မည်သူက မည်သူ့အား ဖိနှိပ်နေပြီး... မည်သူက မည်သူ့အား အနိုင်ကျင့်နေသနည်း။ ဤသည်မှာ ယုတ္တိမတန်သော မြင်ကွင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူ အိပ်မက်မက်နေခြင်းတော့ မဟုတ်တန်ရာ.....
ကုဝူရှန့်သည် မိမိကိုယ်မိမိ နက်ရှိုင်းစွာ သံသယဝင်သွားမိလေသည်။
ယွမ်မိသားစု၏ ဂိတ်တံခါးဝတွင် ကုချူသည် နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ရေတွက်၍ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူသည် ယွမ်မိသားစုမှ ပေးအပ်သော သိုလှောင်လက်စွပ်များအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ခန့်ညားစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ကုချူ၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်အား ကြည့်ရင်း ယွမ်မိသားစုဝင်များသည် အံကြိတ်ထားကြသော်ငြား... သူတို့၏ မကျေနပ်မှုနှင့် ဒေါသကိုပင် ဖော်ပြရန် မဝံ့ရဲဘဲ... ခေါင်းများ ငုံ့ထားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အကြောင်းမှာ... ယွမ်မိသားစု ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည်... ထိုကုမိသားစု မျိုးဆက်ငယ်၏ အတွေးတစ်ချက်တည်းပေါ်တွင်သာ အမှန်တကယ် မူတည်နေသည်ကို သူတို့ သိရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
...
ကုချူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ... ကုဝူရှန့်သည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွား၏။ ထို့နောက် အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့... သူသည် ကုချူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။
ယွမ်မိသားစုတွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် သူ့အား နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆန်းကြယ်လျှို့ဝှက်သည်ဟုပင် ခံစားစေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ကုချူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဦးမည့် အရာများကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် ကုချူနောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နာရီအနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက်.....
နောက်ထပ် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တစ်စုထံမှ 'ကုန်ပစ္စည်းများ အပြည့်အစုံဖြင့်' ထွက်ခွာလာသော ကုချူအား ကြည့်ရင်း... ကုဝူရှန့်သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး... သူ၏မျက်နှာတွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ မရှိဘဲ ထုံကျင်နေသည့်အသွင်ကိုသာ ပြသနေသည်။
ဤနာရီအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ဤကုမိသားစု မျိုးဆက်ငယ်၏ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များစွာထံ သွားရောက်ရာနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး... ကုချူက ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် တစ်စုပြီးတစ်စုအား မည်သို့ 'လုယက်'ခဲ့သည်ကို... ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ဟုတ်သည်... ၎င်းမှာ လုယက်မှုပင် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် တစ်စုချင်းစီထံတွင်... ဤကုမိသားစု မျိုးဆက်ငယ်သည် ဓားပြတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူကာ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်အား မြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ပေးအပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး... အခွင့်သာတိုင်း ၎င်းတို့အား မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ပစ်မည်ဟုပင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။
ပို၍ပင် ထူးဆန်းသည်မှာ... ဤ 'အလုယက်ခံရသော' ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များသည် မလိုလားဟန် ရှိကြသော်လည်း... ခြွင်းချက်မရှိဘဲ မြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို နာခံစွာ ပေးအပ်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရသနည်း။
ကုဝူရှန့်သည် အမှန်ပင် တွေဝေရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀,၀၀၀ ခန့်... ကုမိသားစု၏ အစည်ပင်ဆုံးသော ကာလ၌ပင်... အခြားသော အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု တစ်စုချင်းစီတိုင်းသည် ကုမိသားစုအား အလေးအနက်ထားခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။
ယခုကဲ့သို့ အမိန့်ပေးခြင်းနှင့် ခိုင်းစေခြင်း ခံနေရသည်ကို မဆိုထားနှင့်ဦး.....
ယခု အဘယ်ကြောင့် ကုမိသားစုသည် အဖိနှိပ်ခံရသည့်ဘက်တွင် ရှိမနေဘဲ... ဤအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများအား ဖိနှိပ်နေသော 'ဗီလိန်ကြီး' သဖွယ် ဖြစ်နေရသနည်း။
သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည့် ဤနှစ်ပေါင်း ၅၀,၀၀၀ အတွင်း... ကုမိသားစု၌ မည်သို့သော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း.....
...
ကုချူသည် နောက်ထပ် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တစ်စုထံမှ ထွက်ခွာလာသောအခါ... ကုဝူရှန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ... ကုချူ၏ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွက်လာကာ... သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။
" ငါက ကုဝူရှန့်... ကုမိသားစုရဲ့ အဝေးက ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ပဲ... မင်းအသက်အရွယ်နဲ့ဆို ငါ့ကို ဘိုးဘေးလို့ ခေါ်ရလိမ့်မယ် "
ကုဝူရှန့်သည် ကုချူအား ကြည့်ကာ ကြင်နာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
သို့သော် ကုဝူရှန့်၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ကြားရသောအခါ... ကုချူ၏ မျက်ခုံးများမှာမူ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးသွား၏။
ဘိုးဘေးလား.....
ကုမိသားစုတွင် လက်ရှိ၌ ဘိုးဘေး တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုသူမှာ ကုမိသားစုအား တစ်ဦးတည်း တည်ထောင်ခဲ့သော ကုချန်မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီး... ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဖြစ်နေသူပင်တည်း။
ဤလူသည် မည်သူနည်း။ သူသည် ဘိုးဘေး၏အမည်နာမအား အတုယူရန် မည်သို့ ဝံ့ရဲရသနည်း။
" ငါ့ရဲ့ ကုမိသားစုက အခု ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်.... ငါ့ကို လိုက်ပို့ပေးလို့ရမလား "
ကုဝူရှန့်က ဆက်လက်ပြောဆို၏။
" မင်းက ငါနဲ့ ကုမိသားစုကို လိုက်ချင်တာလား "
ကုချူသည် ကုဝူရှန့်အား နက်နက်နဲနဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး... သူ၏လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ဂါထာလက်ဖွဲ့အား နောက်တစ်ကြိမ် ဖြေလျှော့လိုက်သည်။
ထိုဂါထာလက်ဖွဲ့အား မိသားစုခေါင်းဆောင်မှ ချီးမြှင့်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး... လုံးဝမဖြစ်မနေ လိုအပ်သည့်အခြေအနေမှလွဲ၍ မသုံးစွဲရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးထားခဲ့သည်။
ဤလူသည် ကုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးအဖြစ် အတုအယောင် ဟန်ဆောင်ရုံသာမက... သူနှင့်အတူ ကုမိသားစုသို့ ပြန်လိုက်ရန်ပင် ဝံ့ရဲနေသေးသည်။ ထိုသို့ဆိုပါက.. သူသည် ဤဂါထာလက်ဖွဲ့အား အသုံးပြုရန် မလိုအပ်တော့ချေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် ရှိနေပါလျှင်... ဤလူသည် မည်သည့် ပြဿနာမျှရှာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
" မင်း နောင်တမရဘူးလို့ မျှော်လင့်တယ် "
ကုချူသည် ကုဝူရှန့်အား နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေရှိရာသို့ ဦးဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
ကုဝူရှန့်သည် ဤသည်ကို မြင်လျှင် အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး... သူ၏မျက်လုံးများကမူ မထိန်းချုပ်နိုင်သော စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်များ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားပြီးနောက်... သူသည် ကုမိသားစု မည်သို့ ဖြစ်နေပြီကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြနေလေပြီ။
...
ခရီးအတန်ငယ် သွားပြီးနောက်......
" မင်း... မင်းပြောတာ ဒါ ကုမိသားစုလား "
ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု၏ အထက်တွင် ပျံဝဲနေပြီး... ဟွမ်သွမ့်ချီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိကာ... ခန့်ညားထည်ဝါ၍ ကျယ်ပြန့်လှသော... အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကျွန်းတော်ကြီးအား ကြည့်ရင်း... ကုဝူရှန့်သည် ရုတ်တရက် ကြက်သေသေသွားလေသည်။
ဒါက ကုမိသားစုလား.....
တကယ့်ကို ရယ်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ... ရှေးခေတ်ဧကရာဇ်များနှင့် ရှေးခေတ်အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်များ နားခိုရာ နေရာဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် ကုမိသားစု တည်ရှိရာ နေရာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း.....
အခန်း (၈၆)- တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အဆက်မပြတ်ဖြစ်ပွားခြင်း၊ နဂါးအားစီးနင်းခြင်း၊ အင်မော်တယ်ဆေးဝါးဥယျာဉ်
ဤသည်မှာ ကုမိသားစု၏ နေအိမ် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ကုဝူရှန့်သည် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သော်ငြား... ကုချူ၏ ပုံမှန်အမူအရာသည် ဟန်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ... သူသည် သူ၏သံသယများအား ချုပ်တည်းထားလိုက်၏။
" ခင်ဗျား သတ္တိရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ "
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ... ကုချူသည် လုံးဝ စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘိုးဘေးသည် ထိုတားမြစ်နယ်မြေအား အုပ်စိုးလျက်ရှိပြီး... ဘိုးဘေး၏အကြည့်သည် ဤနေရာသို့ ကျရောက်နေနိုင်သည်ကို သူ သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကုမိသားစု ဘိုးဘေးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရဲသော ထိုလူသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုးမဆို ပြုလုပ်ခဲ့ပါက... ဘိုးဘေး၏ အပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ကုချူက သူ၏ရှေ့မှ ပို့ဆောင်ရေးစက်ဝိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ... ကုဝူရှန့်၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သော်လည်း... အဆုံးတွင် သူသည် လိုက်ပါရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး... ပို့ဆောင်ရေးစက်ဝိုင်းပေါ်သို့ တက်လှမ်းကာ အထက်ကောင်းကင် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
တားမြစ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားဒေသများတွင် ရှေးဟောင်းသစ်တောများမှာ ထူထပ်ပေါများလျက်ရှိ၏။
ကုချူသည် ဤနေရာသို့ မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်များစွာ လာရောက်ဖူးဟန်ရှိပြီး... ကျွမ်းကျင်လွယ်ကူစွာ လှုပ်ရှားကာ... တားမြစ်နယ်မြေ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့ ဦးတည်လိုက်ပါသွား၏။
ဤသည်မှာ ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဤနေရာ၌ ရှေးခေတ်ဧကရာဇ်များနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်များ အိပ်စက်အနားယူနေရုံသာမက... ဤနေရာ၏ အပြင်ဘက်ဒေသများပင်လျှင် သေမင်းတမန်အခြေအနေများနှင့် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သာမန်သတ္တဝါများကို မဆိုထားနှင့်ဦး... ၎င်းအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသော သူတော်စင်များနှင့် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်များပင်လျှင် သေခြင်းတရားမှ လွတ်မြောက်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။
သို့သော်လည်း... ယခုအခါ ကုမိသားစုမှ ဤလူငယ်လေးသည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့လျက်... တားမြစ်နယ်မြေအား မြေပြန့်သဖွယ် နင်းလျှောက်နေသည်။
သူပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ကုမိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ နေအိမ်အား ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်လော.....
ကုဝူရှန့်သည် တုန်လှုပ်ပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။
သူသည် ကုချူ၏နောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး... များများမလျှောက်လိုက်ရမီပင် သူ၏ရှေ့တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက်... ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။
မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော နေရာသည်... ကွက်လပ်ဖြစ်နေပြီး... နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေ၏။
ထိုအခိုက်တွင်... ခန့်ညားထည်ဝါသော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ပေပေါင်းထောင်နှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသော ရေနဂါးအိုကြီးတစ်ကောင်သည် ရေကန်အတွင်း၌ ခိုအောင်းနေကာ... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။
ကုချူနှင့် ကုဝူရှန့်တို့ ရောက်လာသောအခါ ရေနဂါးအိုကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိဟန်တူသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အေးစက်သည့် မျက်လုံးတစ်စုံသည် သူတို့ရှိရာနေရာအား ကြည့်ရှုလာ၏။
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ရေနဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး... နဂါးစစ်စစ်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းရန်... ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ လိုတော့သည်။
ဤရေနဂါးအိုကြီးအား မြင်လိုက်ရသောအခါ... ကုဝူရှန့်သည် အသက်ရှူအောင့်လိုက်မိပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားကာ... အတန်ငယ် လေးနက်သော အသွင် ဖြစ်သွားသည်။
ရှင်းလင်းသည်မှာ... ဤရေနဂါးသည် ဤအထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ခိုအောင်းနေသော... ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင်သည် ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း... ဤရေနဂါးအိုကြီးမှာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုင်းတာကြည့်လျှင်... ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးစစ်စစ်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းရန် များစွာ မဝေးကွာတော့ပေ။
အကယ်၍ သူသည်... ၎င်းနှင့် အမှန်တကယ် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့ပါက... မည်သူ အနိုင်ရမည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။
ကုဝူရှန့်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ... ဤရေနဂါးအိုကြီးနှင့် ပဋိပက္ခတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားမည်ကို သို့မဟုတ် ၎င်းကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါများအား နှောင့်ယှက်နှိုးဆွမိမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းသည် ကုဝူရှန့်အား လုံးဝ ကြက်သေသေသွားစေခဲ့သည်။
" ဟင် ...မင်း ပြန်လာပြီလား "
ရေနဂါးအိုကြီးသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး... ကုချူအား ကြည့်ရှုကာ... ၎င်း၏ မြင့်မြတ်စိတ်ဝိညာဉ်အသံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်၏။
" အင်း "
ကုချူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... သူ၏အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်လျက်ရှိ၏။
ထိုနေ့က ဘိုးဘေးသည်... ဤဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် ရေနဂါးအိုကြီးအား စီးနင်း၍... အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်... ကုချူသည် အချိန်အတန်ကြာ တုန်လှုပ်နေခဲ့ရသည်။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အကြိမ်များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်... သူသည် ရေနဂါးအိုကြီး၏ တည်ရှိမှုအပေါ် မည်သို့မျှ ခံစားရခြင်း မရှိတော့ပေ။
" အင်း... မင်းကို ငါ လိုက်ပို့ပေးဖို့ လိုအပ်လား "
ရေနဂါးအိုကြီးသည် ၎င်း၏ ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး... သူ၏အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ကာ... သူ့ကဲ့သို့ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် သတ္တဝါတစ်ဦးအနေဖြင့်... ကုမိသားစုမှ မျိုးဆက်ငယ်တစ်ဦးအား လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးရခြင်းသည် ရှက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်ဟု မခံစားရဟန်တူသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် ရေနဂါးအိုကြီးသည် အခြေအနေကို အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိ၏။
သူသည် ယခုအခါ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်နေသော်လည်း... သူသည် အလွန်အိုမင်းနေပြီဖြစ်ပြီး... အသက်ရှင်သန်ရန် နှစ်များစွာ မကျန်ရှိတော့ပေ။ သူ၏ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက် မရောက်ရှိမီ... နဂါးစစ်စစ်တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်မပြောင်းနိုင်ခဲ့ပါက... သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီး၍... မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့... သူက နဂါးစစ်စစ်တစ်ကောင်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ အသွင်ပြောင်းနိုင်ရန်အတွက်... အဓိကမျှော်လင့်ချက်သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အပေါ်၌ တည်ရှိနေ၏။
ထို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် ဧကရာဇ်အဆင့် သတ္တဝါများအား... ကြက်များ သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး... သာမန် ဧကရာဇ်အဆင့် သတ္တဝါများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ အရှင်သခင်သည် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင်... သူ့အား ကူညီနိုင်ဖွယ်ရှိပြီး... ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်နှင့် နဂါးစစ်စစ်တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် ကူညီပေးနိုင်ပေမည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်အဆင့် သတ္တဝါတစ်ဦး မဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင်... ဤအထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌... မသေမျိုးဆေးဝါးများစွာ ရှိနေသေး၏။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်မှ ချီးမြှင့်သော မသေမျိုးဆေးဝါးတစ်ပင်ကို ရရှိနိုင်ပြီး... ဒုတိယဘဝတစ်ခုအား အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်လျှင်ပင် လုံလောက်ပေပြီ။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်... ရေနဂါးအိုကြီးသည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေတွင် နေထိုင်သော ကုမိသားစုအပေါ် အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး... ၎င်း၏ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် မာနဂုဏ်ကို အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြသခဲ့ပေ။
ဤအရာအားလုံးသည် ပြောစရာမလိုအောင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား မျက်နှာချိုသွေး ဖားယားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကုချူသည်လည်း ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်၏။
" ဒီလိုဆိုမှတော့ စီနီယာကို ဒုက္ခပေးရပါပြီ "
ကုချူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး... ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ရေနဂါးအိုကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့... တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လျှောက်လှမ်းတက်သွားခဲ့သည်။
" ဒါက..... "
ရေနဂါးအိုကြီးက အနည်းငယ်မျှပင် မလိုလားခြင်းမရှိဘဲ... ဦးခေါင်းကို ငုံ့ပေးလိုက်သည်နှင့် ကုချူက နဂါး၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ မဆိုင်းမတွ တက်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း... ကုဝူရှန့်သည် စကားလုံးများ ရှာမတွေ့နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့်သတ္တဝါတစ်ဦးက အဘယ်ကြောင့်... ကုမိသားစုမှ မျိုးဆက်ငယ်တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်... ဤမျှ အောက်ကျို့နာခံနေရသနည်း။
ကုဝူရှန့်သည် တွေဝေရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီး... သူ နိုးထလာသည့် အချိန်မှစ၍... နားမလည်နိုင်သော အရာများသည် ပို၍ တိုးပွားလာနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
သို့သော် ကုချူ၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ... ကုဝူရှန့်သည် အံကြိတ်လိုက်ပြီး... ရေနဂါးအိုကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ကာ... ရေနဂါးအိုကြီးက သူတို့နှစ်ဦးလုံးအား... အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အပိုင်းသို့... သယ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုလိုက်သည်။
" ဒါကြီးက..... "
ရေနဂါးအိုကြီးအား စီးနင်းလိုက်ပါ နေနေရစဉ်တွင်... ကုဝူရှန့်သည် သူ့အား အလွန်တရာ တုန်လှုပ်စေသော... နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ရေနဂါးအိုကြီးသည် နေရာတစ်ခုအား ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ... ထိုနေရာတွင် ဧကတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဆေးဝါးဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး... ထိုနေရာ၌ မရေမတွက်နိုင်သော မြင့်မြတ်ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ဆေးဝါးများ လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်ပေါက်ရောက်နေ၏။ ကြွယ်ဝလှသော ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တိုင်အောင် ထိုးတက်နေပြီး... ဆေးဝါးကြီးမျိုးစုံမှ ထွက်ပေါ်နေသော မင်္ဂလာရှိသည့် အလင်းတန်းများသည်လည်း ကောင်းကင်ပြင်အား... အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်သွားစေတော့မလိုပင် ဖြစ်နေသည်။
ကုဝူရှန့်အား ပို၍ပင် တုန်လှုပ်စေသောအရာမှာ... အပြင်လောကတွင် သူတော်စင်အဆင့် သတ္တဝါများပင်လျှင်... ပြင်းထန်စွာ အပြိုင်အဆိုင် လုယူကြရသော နှစ် ၁၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ ဆေးဝါးအိုကြီးများသည် ဤဆေးဝါးဥယျာဉ်အတွင်း၌ ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ ပေါက်ရောက်နေပြီး... ၎င်းတို့သည် ဥယျာဉ်၏ အစွန်အဖျားတွင်သာ စိုက်ပျိုးခံထားရကာ ဆေးဝါးဥယျာဉ်၏ အဓိကအချက်အချာ နေရာ၌ပင် မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြီးလျှင် ဤဆေးဝါးဥယျာဉ်၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော နေရာတွင် မသေမျိုးဆေးဝါးများစွာ အမြစ်တွယ်လျက် ရှိနေသည်။
မှန်ပေသည်... ၎င်းတို့မှာ မသေမျိုးဆေးဝါးများ ဖြစ်ကြသည်။
ဆေးဝါးဥယျာဉ်အတွင်း၌ ထူးကဲမြင့်မြတ်သော ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် မသေမျိုးဆေးဝါးများစွာကို ကြည့်ရင်း... ကုဝူရှန့်သည် အနည်းငယ် မူးဝေသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ မြင်တွေ့ရသမျှ အရာအားလုံးက အမှန်တကယ်ပဲလား.....
ဧကရာဇ်အဆင့် သတ္တဝါများပင်လျှင် အင်မော်တယ်မြင့်မြတ်ဆေးဝါး တစ်ပင်ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှ၏။ ယခုအခါ ဤဆေးဝါးဥယျာဉ်အတွင်း၌... ခုနစ်ပင် ၊ ရှစ်ပင်မျှ ပေါက်ရောက်နေသည်ဖြစ်ရာ... ဤသည်မှာ မသေမျိုးဆေးဝါးဥယျာဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်လော။
ထို့အပြင်... ဤအင်မော်တယ်မြင့်မြတ်ဆေးဝါးများ၏ ပေါက်ရောက်နေပုံကို ကြည့်ရှုရလျှင်... ၎င်းတို့သည် ဤဆေးဝါးဥယျာဉ်၏ စစ်မှန်သော အချက်အချာတွင် ရှိနေခြင်းပင် မဟုတ်သေးချေ။
ကုဝူရှန့်၏ ပါးစပ်မှာ ခြောက်ကပ်နေခဲ့ပြီး... သူ၏အကြည့်သည် မသိစိတ်အလျောက်... ဤဆေးဝါးဥယျာဉ်၏ အတွင်းနက်ဆုံးအပိုင်းသို့ ကြည့်ရှုလိုက်မိလေသည်.....
ထိုဆေးဝါးဥယျာဉ်၏ စစ်မှန်သော အချက်အချာတွင်... နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ ခြေလက်လေးချောင်းအား သက်သောင့်သက်သာ ဆန့်တန်းထားကာ... ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့ကို စုပ်ယူနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ကုဝူရှန့်က ၎င်းအား ကြည့်လိုက်သောအခါ... ထိုလိပ်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိဟန်တူပြီး... သူ့အား လှမ်းကြည့်လာ၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားကာ နောက်ထပ် ဂရုပြုခြင်း မရှိတော့ပေ။
" ဒါ... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ အင်မော်တယ်ဆေးဝါးတော့ မဟုတ်နိုင်ဘူးမလား "
ကုဝူရှန့်သည် အလွန်ပင် မှင်တက်မိသွားလေသည်။
လူ့ပုံသဏ္ဌာန်သို့ အသွင်ပြောင်းနိုင်သော မသေမျိုးဆေးဝါးတစ်ပင်လော။ ကုဝူရှန့်ကမူ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးချေ။
သို့သော်... သူ သိသည်မှာ ထိုလိပ်ကြီးသည် အခြားသော အင်မော်တယ်မြင့်မြတ်ဆေးဝါးများ အားလုံးထက် ထင်ရှား သာလွန်နေပြီး... ၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီလာ အင်မော်တယ်ဆေးဝါး မဖြစ်လာနိုင်ဟု... မည်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။