အခန်း (၁၀၇-၁၀၈)
Vol. 8 Ch. 107-108
အခန်း (၁၀၇)- ခြေရာလက်ရာ ပေါ်သွားခြင်း၊ လုံးဝချေမှုန်းခံရခြင်း၊ သင်သည် အလွန်အမင်း အားနည်းလှသည်
“ နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်က မျိုးဆက်သစ်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါ မြန်မြန် ထွက်ပြေးရမယ်။ ဒီနေရာမှာ အကြာကြီးရှိနေလို့ ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး ”
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်အား ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ရှေးဟောင်းနဂါးရင်းမြစ်ကြယ်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံသန်းသွားလေသည်။
နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီးနောက် သူ၏ မျိုးဆက်များသည် ရှေးဟောင်းနဂါးရင်းမြစ်ကြယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့လျက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ် အနေဖြင့် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်တစ်ခုလုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ့အား ပစ်မှတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်စေမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များ၏ သတိပြုမိမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖွယ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သာလွန်မြင့်မြတ်သော သွေးမျိုးနွယ်ရှိသည့် သူ၏ မျိုးဆက်များထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ တိတ်တဆိတ် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ သူ၏ အခြားသော မျိုးဆက်များမှာမူ... သူတို့၏ ကံကြမ္မာအလိုက်သာ ပစ်ထားခဲ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ... သူသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်အား ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့်တူများပင် သူ့အား ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲစေသော်လည်း... ဤတစ်ကြိမ် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအား ကျူးကျော်လာသော နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ တပ်မတော်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပါဝင်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် လုံယန်ကြယ်သို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်က သူ့အား ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
“ ဘယ်သူ သွားပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်မလဲ ”
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်လျက်ရှိပြီး... ရှိနေကြသော နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များအား ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သာမန် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့်... သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် မတန်ဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ ငါအရှင့်ကို သွားရောက် စမ်းသပ်ခွင့် ပြုပါ! ”
“ မဟုတ်ဘူး... ငါ သွားမယ်! ”
နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များစွာတို့သည် အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် တောင်းဆိုကြ၏။ ဤတစ်ကြိမ် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ကျူးကျော်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ကောင်းမွန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုမျှ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသေးသဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းပြလျက် ရှိနေကြသည်။
“ မိုယွဲ့ မင်းသွား ”
နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များအားလုံး စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ... ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ အကြည့်သည် နောက်ဆုံးတွင် မိုယွဲ့အရှင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
“ အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ ”
မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ကာ... သူ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင်... ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်အဆင့်၏ သွေးကို သောက်သုံးရန် ယခင်ကတည်းက စိတ်မရှည်နိုင် ဖြစ်နေကြပေပြီ။
နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်... နဂါးရင်းမြစ်မိသားစု၏ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် နေထိုင်ရာဌာနေ.....
နဂါးရင်းမြစ်မိသားစုဝင်များအားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ရှိကြသည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှုသတင်းသည် နဂါးရင်းမြစ်မိသားစု၏ နားသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးတပ်မတော်သည် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်သို့ ရောက်ရှိလာရန် မကြာတော့မည်ကိုလည်း သူတို့ သိရှိနေကြသည်။
“ မင်းတို့အားလုံး ဘာကြောင့် အခုလို ထိတ်လန့်နေကြတာလဲ! ”
နဂါးရင်းမြစ်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော မျိုးနွယ်စုဝင်များအား ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်၊ “ ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေတာ... နတ်ဆိုးတပ်မတော်ကို ကြောက်ရွံ့စရာ ဘာအကြောင်းရှိလဲ။ တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ ဆိုးရွားလာရင်တောင် ဘိုးဘေးကြီးက ငါတို့ကို လာရောက်ကယ်တင်လိမ့်မယ် ”
နဂါးရင်းမြစ်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... အခြားနဂါးရင်းမြစ်မိသားစုဝင်တို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ဟုတ်သည်... နဂါးရင်းမြစ်မိသားစုတွင် ဘိုးဘေးကြီး နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ် ရှိနေသေးသည်။
ဘိုးဘေးကြီးသည် ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးအား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနေသော အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သူရှိနေသရွေ့ နဂါးရင်းမြစ်မိသားစုသည် လုံခြုံဘေးကင်းပေလိမ့်မည်။
“ ကြည့်ကြစမ်း... ဟိုမှာ ဘာကြီးလဲ! ”
ဤအခိုက်အတန့်တွင်... နဂါးရင်းမြစ်မိသားစုဝင်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ... အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်... အခြားနဂါးရင်းမြစ်သားစုဝင်များစွာ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး... သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ မည်သည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသနည်း။
နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု အပြင်ဘက်တွင်... အဆုံးမရှိသော မြင့်မြတ်သည့်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်လျက်ရှိပြီး... သူ၏ ဧကရာဇ်စွမ်းအားသည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာသို့ ဖြန့်ကျက်လျက် ရှိနေသည်။
ထိုပုံရိပ်မှာ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်ပင် ဖြစ်သည်။
“ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်! ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး လာရောက်ကယ်တင်လေပြီ! ”
“ ဟားဟား! ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ရောက်လာပြီ... ငါတို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီ ”
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်အား မြင်လိုက်ရသောအခါ... နဂါးရင်းမြစ်မိသားစုဝင်များသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး... အားလုံးက သူတို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ မမြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ... အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်နန်းတော်အထက်၌ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သုန်မှုန်နေခဲ့သည်ကိုပင်။
“ တောက်! ”
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်သုန်မှုန်လျက်ရှိပြီး... သူ၏ မိသားစုမျိုးဆက်များအား ကယ်တင်ရခြင်းကြောင့်... ခံစားရသင့်သော ပျော်ရွှင်မှုမျိုး လုံးဝ ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ... သူသည် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်သို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် သူ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံနေရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ... သူ့အား ပစ်မှတ်ထားနေသူမှာ... သူနှင့် အဆင့်တူညီသော နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်အား ထိန်းချုပ်ထားပါလျက်... နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်တစ်ပါးမှ သူ့အား ဤမျှ အလျင်အမြန်... ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
သူ၏ ခြေရာလက်ရာများ ပေါ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်... ဆက်လက် ဖုံးကွယ်နေရန် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်အား ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်အား ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။
“ ဟားဟားဟား! ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့်က ဘယ်လောက်စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါအရှင့်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ခွင့် ပြုပါဦး ”
ကျယ်လောင်လှသော ရယ်မောသံကြီးသည် ကြီးမားသော စကြဝဠာလေဟာနယ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များသည် စကြာဝဠာတစ်ခွင်သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မိုယွဲ့အရှင်၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး... သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်လျက်ရှိသည်။
သူသည် အနက်ရောင် လှံရှည်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်ထံသို့ ရိုက်ခတ်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
" ဝှမ်..... "
အနက်ရောင် လှံရှည်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး... စကြဝဠာလေဟာနယ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေကာ... ကျယ်ပြန့်လှသော စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေသည်။
“ ဟမ့်! ”
မိုယွဲ့အရှင်၏ လှံချက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် ရှောင်တိမ်းစရာနေရာ မရှိသဖြင့် တိုက်ရိုက်သာ ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခုခံလိုက်သည်။
" ချွမ် ! "
လှံရှည်ကြီးသည် သူ၏ လက်ဖဝါးများနှင့် ထိခတ်မိသွားပြီး သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏ လှံရှည်ကို ကိုင်လျက် ခန့်ညားစွာ ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်မှာမူ အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုမျှသာမက သူ၏ ဧကရာဇ်လက်ဖဝါးများသည် လှံရှည်၏ ထက်မြက်သောအနားဖြင့် ပြတ်ရှသွားပြီး ဧကရာဇ်သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။
“ ဦးခေါင်းကို ဖုံးကွယ်... အမြီးကို ဝှက်ထားလျက်.. ငါကိုယ်တော်အား အမှောင်ထဲမှ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းက မင်းတို့ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်တွေရဲ့ နည်းလမ်းလား ”
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာများအား လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြသခဲ့ပေ။
“ မင်းရဲ့ ခံနိုင်ရည်က မင်းရဲ့ပါးစပ်လောက် မာကျောပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ”
မိုယွဲ့အရှင်သည် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်အား... အသက်ရှူချိန်ပေးရန်ပင် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူသည် သူ၏ လှံရှည်ဖြင့် တစ်ဖန် ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ပြန်ရာ... ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော နဂါးဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်အား တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့်... သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဖရိုဖရဲဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရပြန်သည်။
...
“ ဟားဟား... တာအိုရောင်းရင်း မိုယွဲ့... မင်းက တော်တော်လေး စိတ်မြန်တာပဲ ”
မိုယွဲ့အရှင်သည် ချက်ချင်းပင် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ... တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော အခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များက မှတ်ချက်ပေးကြသည်။
“ ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်အဆင့်က သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲတွေ မကြုံဖူးဘူးနဲ့ တူတယ်... သူက ဘာမှထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ပါဘူး ”
“ ဟုတ်တယ်... သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံက အရမ်းအားနည်းတယ်... သူ လုံးဝ ကြာကြာခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”
“ ဒီလူက အရမ်းအားနည်းတယ်... စိတ်ပျက်စရာပဲ ”
နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပေးကြပြီး... သူတို့၏ အေးစက်သော အသံများတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေ၏။
ဤသည်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအတွင်း မွေးဖွားလာသော ဧကရာဇ်အဆင့်လော။
သူတို့သည် ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်တိုင်... အနည်းဆုံးတော့ ယခုလောက် အားနည်းလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု... ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။
သူသည် ဖန်လုံအိမ်ထဲမှ ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပျက်စီးလွယ်ပြီး... တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု... သူတို့ မည်သည့်အခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
... ... ... ...
“ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒါ ငါတို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက ဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဟိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာလား ”
“ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာပြီ... ငါတို့ ကယ်တင်ခံရပြီ ”
“ မဟာဧကရာဇ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ ”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်ပေါ်ရှိ... သက်ရှိသတ္တဝါ ဘီလီယံပေါင်းများစွာတို့သည် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ် ရောက်ရှိလာခြင်းအတွက်... ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်ကာ ဂုဏ်ပြုနေကြသည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်... ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မဟာဧကရာဇ်သည် နောက်ဆုံးတွင်... သက်ရှိအားလုံးကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် မကြာမီပင် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
အကြောင်းမှာ... ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်၏ ထိုးစစ်အောက်တွင် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ... အဆက်မပြတ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နှစ်ဦးစလုံးသည် ဧကရာဇ်အဆင့် ဖြစ်ကြသော်လည်း... သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေဟန်ရှိသည်။
“ မင်းက အရမ်းအားနည်းတယ်... ငါအရှင်ကို စိတ်ပျက်စေတယ် ”
နောက်ထပ် လှံချက်တစ်ချက်ကြောင့်... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးထိမတတ် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက်... မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏ လှံရှည်ကို ထောက်လျက်... မတ်တတ်ရပ်ကာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ ဧကရာဇ်အဆင့်များသည် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးကြသလော။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားနည်းလှသည်။
“ ဘယ်လိုလုပ်... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..... ”
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည်လည်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ မျက်နှာသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ၏ ခြေရာလက်ရာများ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း... သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်လွန်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... သူသည် ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်နှင့် အဆင့်တူညီသူ ဖြစ်ရာ... အဘယ့်ကြောင့် သူ့အား ကြောက်ရွံ့ရမည်နည်း။
သို့သော်... နှစ်ဦးသား ခဏတာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သူမှားသွားကြောင်း... ဆိုးဆိုးရွားရွား မှားသွားကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
မိုယွဲ့အရှင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အလွန်သန့်စင်လှသည်။ သူသည် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည့်အလားပင်။
တာအိုကို ရရှိပြီးသည့် အချိန်မှစ၍... တိုက်ပွဲကောင်းကြီးတစ်ခုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော... သူကဲ့သို့သော သူနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်နိုင်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
အခန်း (၁၀၈)- ဤတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရခြင်း၊ နဂါးရင်းမြစ်အရှင် ကျဆုံးခြင်း၊ ကမ္ဘာလောကကြီး တိတ်ဆိတ်သွားခြင်း
" ပြောရရင်တော့... မင်းတို့လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ကို ငါက ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ..... "
မိုယွဲ့အရှင်သည် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ အရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာအမူအရာအား ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိဟန်ဖြင့် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
ကုချန်ကို ကျေးဇူးတင်ရမည်လော။ သူ့ကို ဘာအတွက် ကျေးဇူးတင်ရမည်နည်း။
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် မိုယွဲ့အရှင် ဆိုလိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားမလည်နိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
" ဟက်! မင်းတို့လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်... ဒီအရှင်က ဒီနေ့ မင်းကို ဝက်တွေ ခွေးတွေလို လွယ်လွယ်ကူကူ ချေမှုန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ "
မိုယွဲ့အရှင်သည် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်အား မျက်နှာသာမပေးဘဲ လှောင်ရယ်လိုက်လေသည်။
ဤနှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ကာလအတွင်းတွင်... သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့ပြီး... နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်အများအပြား ကုချန်၏လက်ထဲတွင် ကျဆုံးသွားသည်ကို... ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
အကယ်၍သာ မိုယွဲ့အရှင်သည် ထိုမျှ ကံမကောင်းခဲ့ပါလျှင်... သူသည်လည်း အခြားအရှင်သခင်များ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး... ပျက်စီးသေဆုံးသွားဖွယ်ရှိလေသည်။
သို့သော်... ဤနှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာမြင့်သော စောင့်ကြပ်မှုနှင့်... ထိုအချိန်ကာလအတွင်း ကုချန်နှင့် တစ်ကြိမ်ထက်မက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်းသည်... မိုယွဲ့အရှင်အတွက် အန္တရာယ်အပြင် ပြောမပြနိုင်သော ကံကောင်းခြင်းကြီးတစ်ခုကိုလည်း ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။
ထို့အရာမှာ... သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့... အဆင့်တစ်ခုထက်မက ထက်မြက်တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ... အနည်းငယ်မျှ အားနည်းသော နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်တိုင်းသည် တိုးတက်ရန်... အခွင့်အရေးပင် မရရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ လက်ချက်ဖြင့် စောစောစီးစီးပင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။
ကုချန်ကြောင့်ပင် မိုယွဲ့အရှင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး... ယနေ့တွင် ဤ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်အား ချေမှုန်းနိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
" ကုချန်! "
ကုချန်၏အမည်ကို တစ်ဖန်ကြားလိုက်ရသောအခါ... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်မိပြီး... သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုးသွားလေသည်။
မိုယွဲ့အရှင်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ... သူနှင့် ကုချန်အကြားရှိ ကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသည်ဟု ဖြစ်၏။
ယခင်က ကုချန် သည် သူ့ရှေ့မှ မိုယွဲ့အရှင်အား ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည်ကား... ဤမိုယွဲ့အရှင်၏ ချေမှုန်းခြင်းကိုသာ ခံရနိုင်ပေသည်။
" ပြောရဦးမယ်... ငါအရှင်က မင်းကို ကျေးဇူးတင်တယ်... မင်းတို့ အမြင်ကျဉ်းတဲ့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ဧကရာဇ်နယ်မြေက အဲ့ဒီကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး.....
ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို သူ စိတ်ပျက်သွားပြီး မကာကွယ်ချင်တော့အောင် လုပ်ခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်တယ်ကွ... မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ဖို့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ရဦးမလဲ ငါတို့လည်း မသိဘူး! "
မိုယွဲ့အရှင်သည် ဆက်လက်၍ စကားနာထိုးလိုက်သည်။ " မင်းကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ငါအရှင်က မင်းကို 'အစဉ်အလာ'ထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ပုံစံနဲ့ သေခွင့်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ဒါမှ ဒီကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိအားလုံး မင်းရဲ့နာမည်ကို မှတ်မိသွားကြမှာ! "
" မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ? "
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ မှုန်သုန်နေ၏။ မိုယွဲ့အရှင် ဘာလုပ်မည်ကို သူ မသိသော်လည်း... သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။
" ငါအရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ ဟုတ်လား? "
မိုယွဲ့အရှင်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ " ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိအားလုံးကို မင်းသေဆုံးသွားတဲ့အချိန်လေးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ခိုင်းမလို့ပေါ့! "
မိုယွဲ့အရှင် စကားအဆုံးတွင်... သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို ကြိုတင်ရရှိထားပြီးဖြစ်သော အခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်များသည်... သူတို့၏ အဆင့်မြင့်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ... မိုးကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်ယောင်မျက်နှာပြင်များကို ဖန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှအားလုံးကို အဆုံးမဲ့စကြာဝဠာ၏ ထောင့်ပေါင်းစုံသို့ ထုတ်လွှင့်ပြသပြီး... ရှင်သန်ခြင်းရှေးဟောင်းကြယ်များပေါ်ရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအား မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုစေသည်။
" ဒါ! ဒါက ငါတို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ ဟိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်လား?! "
" မိုးကောင်းကင်မျက်နှာပြင် ပွင့်လာပြီ... ဒါကို ငါတို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က လုပ်တာပဲ... မဟာဧကရာဇ်က လူတိုင်းရှေ့မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်ကို သတ်ပြတော့မယ်! "
" ဟားဟား... တကယ်ပဲ အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ... ငါတို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာဧကရာဇ်ကိုပဲ အားကိုးလို့ရတာကွ! "
" ဒါက သဘာဝကျတာပဲ! ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အားမကိုးလို့... ဟိုသစ္စာဖောက် ကုချန်ကို သွားပြီး အားကိုးရမှာလား? "
" ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီကုချန်ကို ငါတို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို သစ္စာဖောက်ခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ကို... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပါစေ! "
ဤအခိုက်အတန့်တွင်... မဟာစကြာဝဠာထဲ၌ ပုံရိပ်ယောင်မိုးကောင်းကင်မျက်နှာပြင် ပေါ်လာသောအခါ... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် ၎င်းကိုမြင်တွေ့ကြပြီး... အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်အားပေးကြလေသည်။
သက်ရှိအားလုံး၏အမြင်တွင်... ဤပုံရိပ်ယောင်မိုးကောင်းကင်မျက်နှာပြင်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင်... ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မဟာဧကရာဇ်က ဖန်တီးလိုက်သော ရလဒ်သာဖြစ်နေ၏။
မဟာဧကရာဇ်နဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်ရဲ့ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို ဘာကြောင့် ပြသရသလဲဆိုတော့... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဒီနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်ကို... သတ်ဖြတ်ပြပြီး သက်ရှိအားလုံးရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။
ဤဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မဟာဧကရာဇ်သည် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရဲသည်ဖြစ်ရာ... ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်အား နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ရန်... သေချာသော အာမခံချက်တစ်ခု ရှိရမည်ဟု လူတိုင်းက ခံစားမိကြသည်။
ဤတိုက်ပွဲသည် သေချာပေါက် အနိုင်ဖြစ်နေပြီ!
... ... ... ...
" နဂါးရင်းမြစ်အရှင် ဦးနှောက်ပျက်သွားတာလား? "
ပုံရိပ်ယောင်မိုးကောင်းကင်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း... ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်မဟာဧကရီ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
မို့တိက ဟိုတားမြစ်နယ်မြေအရှင်သခင်တွေကို လှုပ်ရှားလာအောင် သွေးဆောင်ချင်တယ်လို့ ပြောထားတာမဟုတ်ဘူးလား။ နဂါးရင်းမြစ်အရှင်က ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်မရှည်ရတာလဲ... ဒီနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်တွေနဲ့ ဘာလို့ အရင်ဆုံး သွားတိုက်နေရတာလဲ?
ဒါတင်မကဘဲ... ဒီမြင်ကွင်းကို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိအားလုံးရှေ့မှာ ပြသနေသေးတယ်.....
သူက ဒီနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်တွေကို အနိုင်ယူနိုင်လို့လား...?!
သူရူးသွားပြီ... ရူးသွားပြီ!
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်မဟာဧကရီသည် ဤအရာမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ခံစားမိပြီး... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ မိမိကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံစည်သကဲ့သို့ ပြုမူနေခြင်းကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
သို့သော်လည်း.။ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်များနှင့်အတူ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင် ပိတ်မိနေသည်ကို မြင်သော်ငြား... ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်မဟာဧကရီထံတွင် သူ့အား သွားရောက်ကယ်တင်ရန်... ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ... သူသည် ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်များကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်... ဤသတ္တဝါများ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို သိရှိနေသောကြောင့်ပင်တည်း။
နဂါးရင်းမြစ်အရှင် အတွက်ကတော့.....
သူ့ကံကြမ္မာနဲ့သူပေါ့.....
... ... ... ...
" စင်မြင့်ကတော့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... မင်းက ဒီအရှင်ကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့... မျှော်လင့်တယ် "
မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီး... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်အား စကားပြောရန် အခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာ မပေးတော့ဘဲ... သူ၏ လှံရှည်ကြီးဖြင့် တစ်ဖန် ထိုးစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
မိုယွဲ့အရှင်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပြတ်သားပြီး... အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှကာ... လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်များဖြစ်နေသည်။
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အလွန်နာကျင်ခံစားနေရသော်လည်း... ပြိုင်ဘက်၏ မုန်တိုင်းတမျှ တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့အား အသက်ရှူရန် သို့မဟုတ် စဉ်းစားရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးသဖြင့်... သူသည် သူ၏ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့်သာ ခုခံတားဆီးနေရသည်။
" ချွမ် ချွမ်! "
ထိခတ်သံကြီးများမှာ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဧကရာဇ်တာအိုများ တိုက်မိခြင်းကြားတွင်... ကြယ်ပင်လယ်ကြီးသည် အမှုန်အမွှားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး... ဟွမ်သွမ့်စွမ်းအင်များ ပျက်စီးကာ... ဤမဟာစကြာဝဠာကြီးကိုပင် ကြေမွသွားစေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ထို့အတူ တိုက်ပွဲဆက်လက်ဖြစ်ပွားသည်နှင့်အမျှ... သက်ရှိအားလုံး၏ အားပေးသံများလည်း... ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... တိုက်ပွဲအခြေအနေသည် တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်နေသည်ကို လူတိုင်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ လူတိုင်းမျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်က ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်အား... ချေမှုန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသည်။ နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် ပြန်လည်တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ... အနိုင်ကျင့်ခံနေရပြီး ဧကရာဇ်သွေးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ကာ... မကြာမီပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားတော့၏။
" သတ်! သတ်! သတ်! "
" အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ဧကရာဇ်က ဒီလောက်ပဲလား! "
" ဟားဟား... ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်က ရယ်စရာကြီးပဲ... ငါတို့ကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်ကို လုံးဝမယှဉ်နိုင်ဘူး! "
ကြယ်ပင်လယ်များအကြားတွင်... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်မှ သန်းပေါင်းများစွာသော စစ်သည်တော်များက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး... စိတ်ဓာတ်များမှာ အလွန်တက်ကြွနေသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်နှင့် အခြားရှေးဟောင်းကြယ်များပေါ်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်ဝင် သက်ရှိများမှာမူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး သေလောက်သည့် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကြီးစိုးနေသည်။
အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားကြသည်။
မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မဟာဧကရာဇ်သည် စက္ကူကဲ့သို့ ပျော့ညံ့နေပြီး... နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်၏ မုန်တိုင်းတမျှ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်... လုံးဝ ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ...!
" မဖြစ်ဘူး! "
နောက်ထပ်တိုက်ပွဲတစ်ကြိမ်အပြီးတွင် နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် အင်အားကုန်ခမ်းလုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး... မိုယွဲ့အရှင်အား ကြည့်သော သူ၏အကြည့်များတွင်... ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။
သူသည် အတိုက်ခိုက်ခံရပြီး... လုံးဝ အရှုံးပေးလိုက်ရပြီ။
ပြေး...! မြန်မြန်ပြေး...!
နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်သည် ယခုအခါ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး... ဤနေရာမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်ရန်သာ စဉ်းစားနေတော့သည်။ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများရှေ့တွင် မျက်နှာပြရန် မရှိတော့လျှင်ပင် သူဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။
" ပြေးချင်လို့လား? မင်းအသက်ကို ထားခဲ့! "
မိုယွဲ့အရှင်သည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး... သူ၏ လှံရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင်... သူသည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သောအရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး... သူ၏စစ်လှံရှည်ကြီးမှာ တောင်ကြီးတစ်ခုပမာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာကာ... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။
"ရွှမ်း... "
ဧကရာဇ်သွေးများ လွင့်စင်သွားပြီး... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ... ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာသည် ချက်ချင်း တောင့်ခဲသွား၏။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စတစ်စကဲ့သို့ စစ်လှံရှည်ကြီးဖြင့် အမြင့်တွင် ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရပြီး... လှံအသွားထိပ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
" မ… မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..... "
မိုယွဲ့အရှင်က သူ့အား ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ... လုံရန့်မဟာဧကရာဇ်သည် အလွန်တရာ ကြောက်လန့်သွားပြီး... အသက်ရှင်နိုင်ရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌... သူ၏ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းခံသံများသည်... ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ မိုယွဲ့အရှင်သည် သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး... သူ၏ဦးခေါင်းကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့်... ကြေမွသွားအောင် ထုချေလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး... ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်...!!