အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)
Vol. 8 Ch. 111-112
အခန်း (၁၁၁) - ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မရှိ၊ ပွဲကြည့်သူသဖွယ်နေရင်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာဆီသို့ သတ်ဖြတ်ချီတက်ခြင်း
" ငါတို့ ယွမ်မိသားစု နဲ့ ထို့ပါမိသားစု ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာပဲ "
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ဝူကျီနှင့် ထို့ပါယဲ့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝမ်းနည်းဒေါသတကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်ကြလေသည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် 'ပါးနပ်သူများ' ဖြစ်ကြ၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုအား များပြားလှသော အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များကြားမှ 'ထင်ပေါ်ကျော်ကြား' စေရန် ဦးဆောင်၍ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးမှ ပထမဆုံး ထွက်ခွာခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် မည်သူက တွေးထင်ထားမည်နည်း... ဤပါးနပ်မှုသည် ယခုအခါ... သူတို့၏ အသက်ကို နှုတ်ယူရန် ကြမ္မာဖန်လာသော သေမင်းတမန် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ဟန့်တားမှု ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ မိသားစုနှစ်စုသည် ယခုအခါ ထွက်ပြေးရန်လည်း မဝံ့ရဲ... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ သို့ ပြန်သွားရန်လည်း မဝံ့ရဲဘဲ... ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ၏ အပြင်ဘက်ဒေသ၌သာ ဆက်လက်ရှိနေဝံ့တော့သည်။
ထိုနေရာသည်ကား... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြတ်သန်းရမည့်... တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် နောက်ပိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာသောအခါ... သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုတို့သည်... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်၏ ပထမဆုံး ရှင်းလင်းသုတ်သင်ခြင်း ခံရမည့် ပစ်မှတ်များ ဧကန်မုချ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင်.....
မရေမတွက်နိုင်သော ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစု မျိုးနွယ်ဝင်များသည် ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မရှိ ဖြစ်နေကြရပြီး... သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများထဲတွင်မူ ကုချန်အား ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲနေကြလေသည်။
သူတို့၏ အမြင်အရ... အကယ်၍သာ ကုချန် မရှိခဲ့ပါလျှင်... သူတို့သည် အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး... ယာယီလုံခြုံမှု ရရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
ယခုမူကား... သူတို့သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ရုံသာမက... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးအား နတ်ဆိုးတို့၏ ကျူးကျော်မှုမှ ခုခံကာကွယ်ရမည့်... ပထမဆုံးသော ရှေ့တန်း ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည။
ဤအရာအားလုံးသည် ကုချန်၏ အမှားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ အာရုံမများခဲ့ပါလျှင်... အခြေအနေများသည် ဤကဲ့သို့ အဘယ်မှာလျှင် ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။
မရေမတွက်နိုင်သော ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုမှ လူများသည် ကျိန်ဆဲနေကြသော်လည်း... သူတို့သည် စိတ်နှလုံးထဲ၌သာ ကျိန်ဆဲရဲကြပြီး... အပြင်သို့ အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မပြုဝံ့ကြပေ။
အကြောင်းမှာ... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် အမှန်တကယ် လက်စွမ်းပြရဲပြီး... သူတို့အား ယခုချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ကို... သူတို့ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခုချက်ချင်း သေမည်လော... သို့တည်းမဟုတ် နောက်မှ သေမည်လော။
ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုမှ လူများသည် လူမိုက်များ မဟုတ်ကြပေ။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား ယခု ပမာမခန့် ပြုလိုက်ပါက... သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် တိုက်ခိုက်လာသည့်အခါ... ကြားကာလအတွင်း၌ မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်လာနိုင်သေးသည်။
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ... ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုတို့သည် မလိုလားကြသော်လည်း... မူလနေရာ၌သာ နာခံစွာ နေထိုင်နိုင်ကြတော့သည်။
အဆုံးမဲ့နယ်မြေကြီးငါးခုအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသေးပြီး.... မထွက်ခွာရသေးသော အခြားအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များအတွက်မူ... ဤအချိန်၌ သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေသည် ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုတို့ထက် ပို၍ပင် မသာမယာရှိလှပေသည်။
သူတို့သည် အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း... ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ အတင်းအကျပ် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က တကယ့်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ် "
" ငါတို့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူက ဘယ်အခွင့်အာဏာနဲ့ ဆုံးဖြတ်နေရတာလဲ "
" ငါတို့ ထွက်သွားချင်တာ သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ "
ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များသည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး... ကုချန်၏ လုပ်ရပ်များမှာ လွန်ကဲလွန်းသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... မင်းက အရာအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘယ်အခွင့်အာဏာနဲ့ ငါတို့ ဘယ်သွားရမလဲဆိုတာကို ထိန်းချုပ်နေရတာလဲ။
ဤကဲ့သို့သော ထင်သလို ပြုမူတတ်သည့် အပြုအမူသည် နတ်ဘုရားများနှင့် လူသားများ နှစ်ဦးစလုံးအား အမျက်ထွက်စေနိုင်သည်တကား။
အစပိုင်းတွင် ယုံကြည်လက်မခံနိုင်သော ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်အချို့လည်း ရှိခဲ့ပြီး... ကုချန်၏ အမိန့်အား လျစ်လျူရှု၍ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထိုမျိုးနွယ်၏ ပထမဆုံး စစ်သင်္ဘောသည် မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားသည့်အခါ... ၎င်းသည် အပြည့်အဝ မတက်နိုင်သေးမီမှာပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု၏ ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်... အခြားဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များအားလုံးသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး... သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
အကြောင်းမှာ... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် လုံးဝ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ... သူပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ အမှန်တရားများ ဖြစ်ကြောင်းကို... သူတို့ သိရှိသွားကြသောကြောင့်ပင်။
...
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌.....
" ရှေးဘိုးဘေး ကုဝူရှန့်က ဘာလုပ်မလို့လဲ "
ကုချန်၏ အမိန့်အရ ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေသို့ ယာယီ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြသော ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့သည်... ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေမှ အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသော ကုဝူရှန့်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ...သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်မိကြသည်။
" ဘိုးဘေး ဝူရှန့်က ငါတို့ ကုမိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်ခွဲ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ပြန်ခေါ်လာမလို့ "
ကုတောက်လင်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
" မျိုးနွယ်ခွဲ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ပြန်ခေါ်လာမလို့လား...ဒီလိုကိုး "
ကုချင်းရွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။
အစောပိုင်းက... ဘိုးဘေးကြီးမှ သူမအား တားမြစ်နယ်မြေသို့ ပြန်လာရန် အမိန့်ပေးခဲ့စဉ်က... ကုချင်းရွဲ့သည် ဘာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဟု အံ့အားသင့်နေခဲ့သေးသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ပုံရိပ်ယောင်မိုးကောင်းကင်မျက်နှာပြင် တစ်ဖန် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး... သူမအား နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှု မြင်ကွင်းကို ပြသခဲ့မှသာ... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော ဤမျှ ကြီးမားသည့် အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း... သူ နားလည်သွားခဲ့ရသည်။
ရှေးဘိုးဘေး ကုဝူရှန့်၏ မျိုးနွယ်ဝင်များ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ကုချင်းရွဲ့သည် ယခင်က အနည်းငယ်မျှ ကြားသိခဲ့ဖူးသည်။
ကုဝူရှန့်သည် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး... သူ၏ ဘိုးဘေးများကို အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက်... သူသည် သူ၏ မျိုးနွယ်ဝင်များကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်းကြာ မျိုးပွားရှင်သန်ခြင်းနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခြင်းတို့အပြီးတွင်... ထိုကုမိသားစု မျိုးနွယ်ခွဲ အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝလမ်းကြောင်းများကို ယခင်ကတည်းက ရရှိထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကုမိသားစုရွာ တစ်ခုလုံးတွင် ကုယို တစ်ဦးတည်းကသာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည် ပါရှိသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်ကြောင့် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ကုမိသားစုရွာ တစ်ခုလုံးအား ကောင်းကင်ဘုံသို့ မဆင်မခြင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါက... ၎င်းသည် ထိုကုမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ မူလဘဝလမ်းကြောင်းများကို မလွဲမသွေ အနှောင့်အယှက်ပေးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်သည် သူတို့အား ကူညီရာ မရောက်ဘဲ... ထိခိုက်စေနိုင်ဖွယ်သာ ရှိနေသည်။
ဤအချက်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည် သဘောပေါက်သောကြောင့်ပင်... ကုဝူရှန့်သည် ကုမိသားစုရွာမှ လူများကို မည်သည့်အခါမျှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကုဝူရှန့်၏ မူလအစီအစဉ်ထဲတွင် သူသည် ကုမိသားစုရွာအား အကျိုးကျေးဇူးအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ချီးမြှင့်ရန်... ကုမိသားစုရွာမှ လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အချိန်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေရန်... ရေစီးကြောင်းလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် အနာဂတ်တွင် ကုမိသားစုရွာ၌ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည် ပါရှိသော လူငယ်များ တစ်ဖန် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ... သူသည် သူတို့အား ကောင်းကင်ဘုံသို့ တဖြည်းဖြည်း မိတ်ဆက်ပေးပြီး... ပင်မကုမိသားစုထံသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူကား နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကုမိသားစုရွာမှ လူများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန်အလို့ငှာ... ကုဝူရှန့်သည် ကုမိသားစုရွာမှ လူများအား ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေသို့ ယာယီ ခေါ်ဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
" မိသားစုခေါင်းဆောင်... နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်လာတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... ငါတို့ ကုမိသားစုက ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးမလား..... "
ကုချင်းရွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိဟန်တူပြီး လျင်မြန်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
" ဝင်စွက်ဖက်ရမယ်...ဘာလို့ ငါတို့ ကုမိသားစုက ဝင်စွက်ဖက်ရမှာလဲ..... "
ကုတောက်လင်းသည် ကုချင်းရွဲ့အား ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
" လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းတုန်းက... ဘိုးဘေးကြီးက ဒီအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိသတ္တဝါတွေအတွက် အနစ်နာခံခဲ့တယ်... အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဒီနောက်တန်းက အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေက... သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုအသီးအပွင့်တွေကို ခံစားပြီး အေးအေးလူလူ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ် "
" အခု နတ်ဆိုးနယ်မြေ ပြန်ရောက်လာပြီ... အဲ့ဒီဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေ အနစ်နာခံရမယ့် အချိန်တန်ပြီ... ငါတို့ ကုမိသားစုကတော့ ပွဲကြည့်သူသဖွယ်ပဲ နေလိုက်ရုံပဲ "
" ဒါက ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ဆန္ဒလည်း ဟုတ်တယ် "
ဤသည်မှာ ဘိုးဘေးကြီး၏ ဆန္ဒလည်း ဟုတ်သည်ဟု ကုတောက်လင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ကုချင်းရွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။
ဘိုးဘေးကြီးသည် ဤအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များနှင့် ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ သက်ရှိသတ္တဝါများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်နှလုံး ကြေကွဲသွားခဲ့ရဟန် တူသည်။
ယခုအခါ နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှုကို တစ်ဖန် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ... သူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ ကောင်းလေစွ။
အဘယ်ကြောင့် ကုမိသားစုသည် ဤအသိဉာဏ်မဲ့သော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ သက်ရှိသတ္တဝါများအတွက် အနစ်နာခံရမည်နည်း။
ထိုအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များအား ဤသက်ရှိသတ္တဝါပေါင်းများစွာကို ကာကွယ်ခိုင်းလိုက်ပါစေ။
ဤသက်ရှိသတ္တဝါပေါင်းများစွာသည်... ထိုအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များနှင့် ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာဧကရာဇ်ကို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ အကာအကွယ်ပေးသူများအဖြစ်... သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များနှင့် ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာဧကရာဇ်အား သူတို့ကို ကာကွယ်ခိုင်းလိုက်ပါစေ။
အကယ်၍ သူတို့ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပါလျှင်.....
ဟက်...ထိုအခါ သူတို့သည် ကံကောင်းရန်အတွက်သာ... ဆုတောင်းကြရပေတော့မည်။
သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ငြိမ်းချမ်းသာယာသော မြင်ကွင်းအား ကြည့်ရင်း... ကုချင်းရွဲ့သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကျေနပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခု တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကုမိသားစု ငြိမ်းချမ်းသာယာပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံနေသမျှ ကာလပတ်လုံး.....
သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းသည် ကုမိသားစုနှင့် အဘယ်သို့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမည်နည်း။
... ... ... ...
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသော အာကာသနယ်မြေထဲ၌.....
တစ်ချိန်က သက်ဝင်လှုပ်ရှားခဲ့သော နဂါးရင်းမြစ်ကြယ်သည် ယခုအခါ ရှင်သန်နေသော ငရဲဘုံတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။
သွေးများသည် အရာအားလုံးကို နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့ပြီး... ရှေးဟောင်းကြယ်တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကာ... သက်ရှိ၏ ခြေရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ ကျန်ရှိတော့ခြင်း မရှိပေ။
အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုအပြီးတွင်... မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်မှ စစ်သည်တော်များအားလုံး၏ မျက်နှာများတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေလျက်... သူတို့၏ စစ်သင်္ဘောများပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြပြီး... သူတို့၏ ဓားလှံများကို ထက်မြက်အောင် သွေးလျက်... ကျူးကျော်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်များထံမှ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
" ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင် နဂါးရင်းမြစ်ကြယ် ပျက်စီးသွားပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ဘယ်နေရာကို သွားကြမလဲ..... " မိုယွဲ့အရှင်က ရိုသေလေးစားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
" နောက်တစ်နေရာကတော့ ဟိုနေရာပဲ "
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး... သူသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နက်ရှိုင်းသော အာကာသနယ်မြေထဲသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထို့အပြင်... သူ၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ ညွှန်ပြလိုက်သော နေရာသည်ကား... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသော... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။
အခန်း (၁၁၂) - နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်ခြင်း၊ သစ္စာဖောက်မှု၊ ကမ္ဘာလောက၏ ဒေါသအမျက်
" အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီး..... "
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင် ညွှန်ပြနေသော အရပ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ... မိုယွဲ့အရှင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် တင်းမာလာမှုတစ်ခုအား ခံစားလိုက်ရလေသည်။
အကြောင်းမှာ... သူသည် ယခင်က ထျန်းချိုကြယ်ပေါ်ရှိ သက်ရှိများထံမှ ထုတ်ယူခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များအရ... ထိုကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်သည် လက်ရှိတွင် အဆုံးမဲ့တိုက်ပေါ်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု၌ နေထိုင်လျက်ရှိပုံရပြီး... မိမိကိုယ်မိမိ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ဟူ၍ ခေါ်ဆိုလျက်ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်ငြားလည်း... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်သည် ရှေးဟောင်းသက်ရှိကြယ်အချို့အား သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်ငြား... ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ယူဆရသည်မှာ... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်က သူ့အား ပြဿနာရှာခြင်း မပြုသရွေ့... ထိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအား ကျူးကျော်ခဲ့သည်မှာ... နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင် အနည်းငယ်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ... ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ထျန်းကျွင်းတစ်ပါးက စောင့်ကြပ်ပေးနေသဖြင့်... ထိုကုကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ် မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ... ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိတော့ပေ။
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ... မိုယွဲ့အရှင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး... ကုထျန်းကျွင်း၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာကာ အင်အားတစ်သန်းရှိသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်အား ဦးဆောင်လျက်... အဆုံးမဲ့တိုက်ဘက်သို့ လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ချီတက်သွားလေတော့သည်။
...
အဆုံးမဲ့တိုက် ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေ အသီးသီး၏ အတွင်း၌.....
ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များ၏ အကြည့်များအားလုံးမှာ... ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ယံ နက်ရှိုင်းရာမှ... အင်အားကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်ထံသို့ စူးစိုက်လျက် ရှိနေကြသည်။
အင်အားတစ်သန်းရှိသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်သည်... အဆုံးမဲ့တိုက်ဘက်သို့ ဦးတည်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း... တားမြစ်နယ်မြေများအတွင်း၌ အိပ်စက်အနားယူနေကြသော ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များမှာ... အရင်ကကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ... မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ... သူတို့သည် သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရရှိထားခဲ့သည်မှာ... ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေ သက်ရှိများက... အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုတစ်လျှောက်လုံး သွေးချောင်းစီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် ဆိုဦးတောင်မှ... ၎င်းသည် သူတို့နှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။
အဆုံးမဲ့တိုက်သာ ကျန်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး... သူတို့၏ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း အစီအစဉ်အား အနှောင့်အယှက် မဖြစ်သရွေ့... အရာအားလုံး အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။
...
" မိသားစုခေါင်းဆောင်... နတ်ဆိုး... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် ရောက်လာပြီ..... "
အဆုံးမဲ့တိုက်၏ အပြင်ဘက် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ၌... စစ်သင်္ဘောတစ်စီးပေါ်ရှိ ယွမ်မိသားစုတပည့်တစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ခုအား ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားဟန်တူကာ... ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။
ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက်... မရေမတွက်နိုင်သော ယွမ်မိသားစုဝင်တို့သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြကာ... သူတို့၏ မျက်ဝန်းသူငယ်အိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားကြလေသည်။
သူတို့ မည်သည့်အရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသနည်း။
အေးစက်ပြီး တိတ်ဆိတ်လျက်ရှိသော စကြာဝဠာ... ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာ၌... လှိုင်းလုံးများသဖွယ် တိုးဝင်လာသော နတ်ဆိုးဒီရေလှိုင်းတစ်ခုသည် စကြာဝဠာအား ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်လျက်ရှိကာ... တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော အကွာအဝေးမှပင်လျှင်... သူတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်ကို ခံစားနေရနိုင်သည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။
" မိသားစုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမလဲ..... "
ထိုယွမ်မိသားစုတပည့်၏ အသံသည် တုန်ရီလျက်ရှိသည်။
" ဘာလုပ်ရမလဲ...လမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်...သေတဲ့အထိ တိုက်..... "
ယွမ်ဝူကျီသည် မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာတော့မတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူ ဘာများ တတ်နိုင်ဦးမည်နည်း။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ အကြည့်သည် ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ စူးစိုက်ကြည့်နေနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထွက်ပြေးရန် သတ္တိရှိခဲ့ပါက... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ သူတို့၏အသက်ကို ယူလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။
၎င်းသည် ယခင်စကားပုံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်အား တိုက်ခိုက်ခြင်းက မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်း သဲ့သဲ့လေး ရှိနေနိုင်သေးသည်။ ယခု ထွက်ပြေးမည်လော... သေချာပေါက် သေမည်သာ ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်မှုမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားလျက် ရှိသည်။
" ဟို နတ်ဆိုးနယ်မြေက ကောင်တွေကို တိုက်ကြမယ် "
ယွမ်ဝူကျီသည် ဝမ်းနည်းမှု ဒေါသဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း... ဤအမိန့်ကိုသာ ပေးနိုင်ခဲ့တော့သည်။
...
" ဟွန့်... ဒီနေရာက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရဲ့ ဗဟိုအချက်အချာ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကိုက်ညီတာပဲ... တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားရဲသေးတယ် "
နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်တစ်ပါးသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး... အပြင်ဘက် လေဟာနယ်၌ တန်းစီလျက်ရှိသော ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစု၏ စစ်သင်္ဘောများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်မိလိုက်တော့သည်။
" ဒါက လက်မောင်းသာသာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က လှည်းကို တားဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ... သူတို့က ငါတို့ကို တားဆီးရဲမှတော့ ငါတို့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး အင်အားနဲ့ သူတို့ကို အပြီးတိုင် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်ပြီး... ဒီကမ္ဘာက သက်ရှိတွေကို မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်ကြ! "
မိုယွဲ့အရှင်က မထီမဲ့မြင် ရယ်မောလိုက်ပြီး... အင်အားတစ်သန်းရှိသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်၏ တပ်ဖွဲ့အား... ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစု သင်္ဘောစုများဆီသို့ လှိုင်းလုံးသဖွယ် ချီတက်ရန် တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်တစ်ပါးသည် အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုအပေါ်၌ ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်မျက်နှာပြင်တစ်ခုအား ဖန်တီးပြသလိုက်ပြီး... သက်ရှိအားလုံး မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ပြုလုပ်လိုက်သည်... ၎င်းမှာ နယ်မြေငါးခုရှိ သက်ရှိများထံသို့ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတို့ကို ယူဆောင်လာရန် ရည်ရွယ်လျက်ရှိသည်။
" သတ်.....! "
မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်သားများ၏ စစ်ကြွေးကြော်သံများမှာ ကောင်းကင်ဘုံထိတိုင် တုန်ခါသွားစေခဲ့ကာ... ကောင်းကင်ယံအား ဒလဟော စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့... နယ်မြေငါးခုရှိ သက်ရှိအားလုံး မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
" ဘုရားရေ... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် ရောက်လာပြီ "
" ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ.. ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ..... "
" ကြည့်...နယ်မြေအပြင်မှာ ကြီးမားတဲ့ သင်္ဘောအုပ်ကြီး နှစ်ခု ရှိတယ်... ဧကရာဇ်ယွမ်မိသားစုနဲ့ ဧကရာဇ်ထို့ပါမိသားစုရဲ့ သင်္ဘောအုပ်တွေ ထင်တယ် "
" ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေ နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်ရှားတော့မလို့လား... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးတော့ ကယ်တင်ခံရပြီ "
ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်မျက်နှာပြင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပွင့်လာခဲ့ပြီး... နယ်မြေငါးခုရှိ သက်ရှိများက အင်အားကြီးမားသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ကြရ၏။
သို့သော် သက်ရှိများက ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစု၏ သင်္ဘောအုပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... သူတို့အားလုံးပင် အားအင်များ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့ကြပြီး အားတက်သွားခဲ့ကြသည်။
အကြောင်းမှာ... သူတို့၏အမြင်တွင် ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစု၏ သင်္ဘောအုပ်များသည် နယ်မြေငါးခုရှိ သက်ရှိများကို ကာကွယ်ရန် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး... ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် အပြင်ဘက်နယ်မြေများသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သွားရောက်ကာ နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်အား အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် သွားရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်သောကြောင့်ပင်။
အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များ နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီ... အဆုံးမဲ့တိုက် ကယ်တင်ခြင်း ခံရပေပြီ... မျှော်လင့်ချက် ခံစားမှုတစ်ခုသည် နှလုံးသားများစွာထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များ လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်အား တွန်းလှန်ရန် ဘယ်လောက် ကြာဦးမည်နည်း။ သက်ရှိများမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အခြားသော အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝ ထိတ်လန့် အံ့ဩသွားကြသည်။ ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုက တကယ်ပင် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်ကြသည်လား။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့်... အဆုံးမဲ့တိုက်မှ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်... သူတို့သည် အပြင်ဘက်နယ်မြေများသို့ ပြေးထွက်ကာ... နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်နှင့် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီး အသေခံရန်... ထိုမျှလောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။
" တိုက်ကြ...! "
" တောက်...! "
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သေချင်းဆိုးနဲ့သေပါစေ "
ကောင်းကင်မျက်နှာပြင်အထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုဝင်များသည် လွှမ်းမိုးထားသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်အား ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လျက်ရှိသည်။
သို့သော် သူတို့တွင်... ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့သို့တိုးကာ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်သည်များနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရန်မှတပါး... အခြားနည်းလမ်း ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
အကယ်၍ သူတို့တွင် ရွေးချယ်ခွင့် ရှိခဲ့ပါလျှင်... အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် လာ၍ အသေခံကြမည်နည်း။ ဤအရာအားလုံးမှာ ထိုကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် မဟုတ်ပါလော.....
" အား..... "
" ဟင့်အင်း...! "
ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုဝင်များအားလုံးသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ကြသော်လည်း... သက်တောင့်သက်သာ ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်မှုနှင့် အသားကျနေသော သူတို့သည် စစ်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းလာပြီး... အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်သည်များနှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။
နှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသည့် အခိုက်အတန့်တွင်... တစ်ဖက်သတ် အရှုံးနှင့် သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းမျိုးပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစု၏ လူများမှာ ရိတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသော ကောက်ရိုးများကဲ့သို့... တစ်တန်းပြီးတစ်တန်း လဲကျသွားကြသည်။
မိသားစုနှစ်ခုလုံး၏ အကြီးအကဲများပင်လျှင် အဆုံးအစမရှိသော နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များ တိုက်ပွဲဝင်သည်ကို မြင်တွေ့၍... မူလက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အားပေးခဲ့ကြသော နယ်မြေငါးခုမှ သက်ရှိများမှာလည်း... ယခုအခါတွင် နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြပြန်သည်။
ယခင်က... နဂါးရင်းမြစ်မဟာဧကရာဇ်အား မိုယွဲ့အရှင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကြိတ်ချေခဲ့သကဲ့သို့ပင်... ယခုအခါ ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုသည်လည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေတပ်မတော်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကြိတ်ချေခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ မိသားစုနှစ်ခု၏ ခုခံမှုမှာ လုံးဝ သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ဟာသတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
" ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး... ငါ... သွားတော့မယ် "
မိမိတို့၏ မိသားစုဝင်များသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်သည်များ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အဆက်မပြတ်ခံနေရပြီး... သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ... ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုဝင် အချို့မှာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ... ကုချန်၏ ယခင် သတိပေးချက်အား လျစ်လျူရှုကာ အဆုံးမဲ့တိုက်ဘက်သို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
သူတို့ မခံနိုင်ကြတော့ပေ... သူတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာမှ ထွက်ပြေးလိုကြသည်။
သို့သော် သူတို့ စစ်မြေပြင်မှ မထွက်ခွာနိုင်မီမှာပင်... ဓားချီအလင်းတန်း သေးသေးလေးတစ်ခုသည် အဆုံးမဲ့တိုက်အား ဖြတ်သန်းသွားကာ... ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းသူတိုင်းကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
ထွက်ပြေးလိုကြသလော.....
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌... ကုချန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေခဲ့ပြီး... သူ၏လက်ချောင်းအား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်... ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော ယွမ်မိသားစုနှင့် ထို့ပါမိသားစုဝင်များအားလုံး လဲကျသွားခဲ့ကာ... တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်မျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့်... ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော နယ်မြေငါးခုမှ သက်ရှိများမှာ... ယခုအခါ ဆူပူအုံကြွသွားကြတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဒေါသတကြီး ကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ... အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ တည်ရှိရာ အရပ်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
သက်ရှိများက ထိုဓားချီအလင်းတန်း သေးသေးလေးသည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်ခဲ့သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်...သူပဲ... လှုပ်ရှားခဲ့တာ။ သူက... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို တကယ် သစ္စာဖောက်ခဲ့တာပဲ။ အခု သူက... နတ်ဆိုးနယ်မြေနဲ့ ပေါင်းသွားပြီ "
" သူက... နတ်ဆိုးနယ်မြေကို တိုက်နေတဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ကို ရှင်းပစ်ဖို့ လှုပ်ရှားခဲ့တာ... ငါ ဒါကို ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ တပ်အပ်မြင်ခဲ့တာ... ဘယ်သူက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က သစ္စာဖောက် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရဲသေးလဲ... "
" သစ္စာဖောက်... သစ္စာဖောက်..... "
ကျယ်လောင်သော ဒေါသသံများမှာ အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခု၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိတော့သည်။