မင်းသား...

ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူတော်စင်သုံးဦးနှင့် တာအိုနန်းတော်အဆင့်ပညာရှင် တစ်ထောင်နီးပါးရှိသော မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုကို တစ်ဦးတည်း အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကြောင့် တပည့်များ၏ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသွားလေ၏။

တပည့်အချို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် ရှက်မိကြသည်။ သူတို့သည် ရွှမ်ကျီရုပ်ပုံအတွင်းမှ ထွက်လာစဉ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပိုင်ဖက်ကင်းပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်ယှဉ်လျှင်မူ ကလေးလေးများသာရှိသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။

အထူးသဖြင့် ကျိလင်းဟန်နှင့် လင်းနင်တို့ပင်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တာအိုနန်းတော်အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ ကျန်းချန်ထက်ပင်သာလွန်နေသည်။ ကျန်းချန်မှာ တာအိုနန်းတော်အဆင့် ၄ သာ ရှိသေးသည်ကိုမြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ လက်ရှိအမှန်တရားကိုပင် သံသယဝင်လာကြသည်။

"ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး... ရှင်က အင်မော်တယ်တစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးလား"

သူတို့က ဂိုဏ်းချုပ်ကိုကျော်တက်သွားပြီလားဟု တွေးတောမိသော်လည်း ၎င်းမှာ အတွေးလွန်နေခြင်းသာ။ ပုယွီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တာအိုနန်းတော်အဆင့် ၉ နှစ်ဦးသာရှိသော်လည်း သူတို့ကို အသာလေးချေမှုန်းနိုင်ပြီး သူတော်စင်အဆင့်များနှင့်ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင်မလိုပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မိုချန်က လန်ယီအား ရွှမ်ကျီရုပ်ပုံ၏ အာနိသင်များကို ရှင်းပြနေသည်။ သူက ပြုံးလျက်

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ပြင်ပကကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့၊ မင်းတို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာစိုးလို့ သူက တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာပါ။ သူ့ရဲ့တကယ့်ခွန်အားက မင်းတို့စိတ်ကူးထားတာထက် အဆပေါင်းများစွာသာလွန်တယ်"

ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းချန်သည် ထိုအဖိုးအိုအား စိတ်ထဲမှချီးကျူးလိုက်၏။

အင်မော်တယ်ဟောင်းပီပီ စကားပြောတာ တကယ်ပါးနပ်တာပဲ...

"ဒီနေ့ကစပြီး ဒါကဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဌာနချုပ်အသစ်ပဲ"

တပည့်များ၏ ဝမ်းသာအားရအော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချန်သည် စာရွက်ပေါ်တွင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ရေးလိုက်၏။ သူ၏လက်ရေးမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ မလှပသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်၏ လက်မှတ်ဖြစ်နေသည်။

"တကယ့်ကို ခန့်ညားတဲ့လက်ရေးပါပဲ"

"ပညာရှင်ပီသလိုက်တာ"

"ဒီစာလုံးတွေထဲမှာ အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါတွေပါနေတယ်လို့ မခံစားရဘူးလား"

ရှန်းထိုက်၊ ချင်ချန်းနှင့် ဝေမြောင်တို့မှာ ထိုစာလုံးများကို ဆိုင်းဘုတ်အဖြစ်တပ်ဆင်ရန်အတွက် အလုအယက်ဖြစ်နေကြသည်။ ကျန်းချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ကျေနပ်နေ၏။ သူ့တပည့်များမှာ တကယ်ကို ရင့်ကျက်လာကြချေပြီ။

ထို့နောက် သူက နောက်ထပ်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ကြေညာလိုက်သည်။

"နောက်ခုနစ်ရက်နေရင် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ခြင်းအခမ်းအနားကျင်းပမယ်၊ လူတိုင်းကို အသိပေးလိုက်ကြ။ ဘယ်လိုကျင့်စဉ်အဆင့်၊ ဘယ်လိုနောက်ခံမျိုးပဲရှိရှိ ငါတို့ဂိုဏ်းကကြိုဆိုတယ်၊ လာသမျှလူအကုန်လုံး ဧည့်သည်တွေပဲ"

တပည့်များက ထိုအမိန့်ကို ပျော်ရွှင်စွာလုပ်ဆောင်ကြသည်။ လန်ယီမှာမူ မှင်သက်သွားပြန်သည်။

"ရှင် ရူးနေတာလား"

"အပြင်လောကက ပုယွီမြင့်မြတ်နယ်မြေ ပျက်စီးသွားတာကို မသိသေးဘူး၊ ဒီနေရာကိုသာ ချိတ်ပိတ်ထားရင် ဘယ်သူမှသိမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ အခုတော့ရှင်က တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုသိအောင် ဖိတ်ကြားနေတာလား"

ကျန်းချန်က ပခုံးတွန့်ကာ

"သိတော့ ဘာဖြစ်လဲ"

ဟုပြန်မေးလိုက်၏။

"ဒါက အရေးကြီးတယ်လေ... ပုယွီမြင့်မြတ်နယ်မြေဟာ ချင်လင်နယ်မြေက တခြားမြင့်မြတ်နယ်မြေတွေနဲ့ ပတ်သက်မှုရှိတယ်၊ သူတော်စင်ပိဖုန်းဆိုရင် သူတို့ရဲ့မဟာမိတ်ပဲ။ ရှင်က သူတို့ကိုဖျက်ဆီးလိုက်တာသိသွားရင် ဝိုင်းတိုက်ကြလိမ့်မယ်"

သူမက ကျန်းချန်ကို အေးအေးဆေးဆေးနေစေချင်သည်။ နောက်လအနည်းငယ်ကြာလျှင် အင်မော်တယ်နယ်မြေ တံခါးပွင့်တော့မည်ဖြစ်ရာ အောက်ကမ္ဘာမှကိစ္စများကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် သူမသည် ကျန်းချန်၏အစွမ်းပြလိုသောစိတ်ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုကိုဖျက်ဆီးပြီးနောက် တစ်ကမ္ဘာလုံးက အံ့သြချီးကျူးခြင်းမပြုပါက ကျန်းချန်မှာ ကျေနပ်မည်မဟုတ်။ သူ့အတွက်မူ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ ညဘက်တွင် ရွှေဝတ်ပြီးလမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသောအလုပ်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ဆိုရင် အဲဒီမြင့်မြတ်နယ်မြေတွေက ငါ့ကိုအသိအမှတ်ပြုလာမှာပါ"

"ရှင်... အတည်ပြောနေတာလား"

လန်ယီမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားရသည်။

ကျန်းချန်က သူ၏ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ရင်း

"ဒါပေါ့၊ သူတို့လာတာကို ငါကြိုဆိုပါတယ်၊ သူတို့ရောက်လာတဲ့အခါ ပုယွီမြင့်မြတ်နယ်မြေဟာ ငါနဲ့မထိုက်တန်ဘူးဆိုတာ သူတို့သဘောပေါက်သွားမှာပါ"

ဟုဆိုကာ ထွက်သွားလေ၏။

မိုချန်က လန်ယီအား ချော့မော့လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လုပ်သမျှက နက်နဲတဲ့အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်၊ ငါတို့လိုသာမန်လူတွေ နားမလည်နိုင်ပါဘူး၊ ဘေးကနေ အသာကြည့်နေလိုက်ပါ"

ကျန်းချန်၏ကြော်ငြာမှုကြောင့် ပုယွီမြင့်မြတ်နယ်မြေ ပျက်စီးသွားသည့်သတင်းမှာ ချင်လင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ နှစ်ပေါင်းသန်းနှစ်ဆယ်ကျော်တည်တံ့ခဲ့သော မြင့်မြတ်နယ်မြေကြီး တစ်ညတည်းနှင့်ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက ဘာကြီးလဲ... ကျန်းချန်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ...

မည်သူမျှမကြားဖူးကြ...

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာလာပြီးနောက် ပုယွီမြင့်မြတ်နယ်မြေဘက်မှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှမရှိခြင်းက ထိုသတင်းကိုအတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သတင်းများထွက်ပေါ်လာသောအခါ လူတိုင်းမှာ ပို၍အံ့အားသင့်ကုန်၏။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှာ ယခင်က တတိယတန်းစားဂိုဏ်းငယ်လေးသာဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်မှာလည်း ပြီးခဲ့သည့်တစ်နှစ်အတွင်းမှ စတင်ကျော်ကြားလာသူဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်က ဝေလငါးကို သတ်လိုက်သကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်သောကိစ္စပင်။

သို့သော် ကျန်းချန်သည် ရိုးရှင်းသူမဟုတ်။ သူပေါ်ထွက်လာကတည်းက ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ချန်းရှင်းမင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်သူကိုပင် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းချန်သည် ချင်လင်နယ်မြေ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းအခံရဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လာပြီး လူတိုင်းက သူ့အကြောင်းကို အမျိုးမျိုးပြောဆိုနေကြတော့သည်။