အခန်း (၅၃၂၆-၅၃၃၀)

Chapter 5326

"လူနဲ့ ခွေးကြားက အခြေခံအကျဆုံး ယုံကြည်မှု ဘယ်ရောက်သွားလဲ..."

"အား... ကောင်စုတ်လေး... ငါ့ရဲ့အမွှေးတွေကို မဆွဲနဲ့..."

ခွေးနက်ကြီးကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းသံလိုက်အိမ်မြှောင်က ချက်ချင်းပင် ရစ်ပတ်ထားလိုက်၏။

လုယွီသည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စိတ်ဝိညာဉ်တောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဟုန်ရှောက်ဝူသည် သုံ့ပန်းများအားလုံးကို နောက်တန်းတပ်ဖွဲ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးနောက် လင်းယုန်ကြယ်မြစ်ဆီသို့ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချီတက်သွားလိုက်၏။

မြောက်ပိုင်းဧကရာဇ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့သည် မဟာချင်ထံသို့ တရားဝင်စာလွှာ ပေးပို့ခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် စစ်ကြေညာရခြင်းအပေါ် ဖြေရှင်းချက် တောင်းခံခဲ့သည်။

"ရှန်လင်းလုံက လူသားဧကရာဇ်ဓားတောင် မပိုင်ဆိုင်ဘဲနဲ့ ဧကရာဇ်အတုအယောင် ဖြစ်နေတာ... ခင်ဗျားတို့က လူယုတ်မာကို ကူညီချင်နေကြတာလား"

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအမတ်ကြီး လုကျင်းရှန့်က ပြင်းထန်သောလေသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီးဌာနသည် မြောက်ပိုင်းဧကရာဇ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ သဘောထားကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ နောက်ထပ်အမိန့်တစ်ခုကို ထပ်မံ၍ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ မဟာချင်၏ နေရာဒေသအသီးသီးမှ တပ်ရင်းဆယ့်ကိုးခုကို အသင်္ချေကြယ်မြစ်အတွင်း၌ တပ်စွဲစေကာ မြောက်ပိုင်းဧကရာဇ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ အဓိကနေရာများကို တိုက်ရိုက်ချိန်ရွယ်ထားလိုက်၏။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေရှိ လူများအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အသစ်တည်ထောင်လိုက်သော မဟာချင် ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာသည် ထန်အင်ပါယာနှင့် စစ်ပွဲပြီးဆုံးရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏စစ်ရေးအင်အားကို ရှန်လင်းလုံဘက်သို့ ဦးလှည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုသည် ထိုနေရာ၌ မရှိကြဘဲ တခြားကိစ္စတစ်ခုအပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်တောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေကို လုယွီက နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဟုန်ရှောက်ဝူ ဦးဆောင်သော တပ်ဖွဲ့များ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မဟာချင်၏ တပ်မအမြောက်အများကို ထိုနေရာ၌ တပ်စွဲစေခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်တောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူဦးရေ သန်းတစ်ထောင်ကျော်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓအတုအယောင်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သော ဘုန်းတော်ကြီးအချို့ကို သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များက စစ်ဆေးမေးမြန်းကာ ဥပဒေနှင့်အညီ အရေးယူခဲ့ပြီး အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများကိုမူ ကြယ်နယ်မြေအသီးသီးတွင် အခြေချ နေထိုင်စေကာ ဘဝသစ်ကို ပြန်လည်စတင်စေခဲ့၏။

စိတ်ဝိညာဉ်တောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ လူအများစုသည် ဗုဒ္ဓအတုအယောင် လွှမ်းမိုးထားသော နယ်မြေတွင် တစ်ဘဝလုံး နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။ မွေးဖွားလာချိန်မှစ၍ သူတို့သည် ဗုဒ္ဓကို ကိုးကွယ်ရန်နှင့် ရိုသေလေးစားရန် သွန်သင်ခံခဲ့ရသည်။

လူအများစုသည် ဘဝတလျှောက်လုံး အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ စုဆောင်းငွေ ပမာဏများအနက် အများစုကို မြင့်မြတ်သည်ဆိုသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များထံ လှူဒါန်းခဲ့ရပြီး ထိုအရာက သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မှီခိုအားထားရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်သက်ဝင်မှုစွမ်းအားများသည် လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားခဲ့ရသည်။

လုယွီသည် ဗုဒ္ဓအတုအယောင်များကို သတ်ဖြတ်လိုက်ချိန်၌ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူ အမြောက်အများသည်လည်း ထိခိုက်မှုရှိခဲ့ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားကြသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ယာယီသာ ဖြစ်ပေ၏။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကာလတစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပါက သူတို့အားလုံး ပြန်လည်၍ ကောင်းမွန်လာကြပေလိမ့်မည်။

လောကသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ လူအမြောက်အများ၏ ဘဝများသည် ထိုအချိန်မှစ၍ အခန်းကဏ္ဍသစ်များ စတင်၍ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သက်ရှိသန်းတစ်ထောင်ကျော်သည် ဗုဒ္ဓအတုအယောင်၏ ချုပ်နှောင်မှုအောက်တွင် ပိတ်မိမနေကြတော့ဘဲ မသိနိုင်သောအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အနာဂတ်တစ်ခုက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေပေ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်တောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ သိမ်းဆည်းရမိသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနက လူထုထံသို့ ထုတ်ပြန်ကြေညာခြင်း မပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ထိုပမာဏသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မဟာချင်အင်ပါယာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စည်ပင်ဝပြောစေရန် လုံလောက်သည်။

လုယွီ၏အမိန့်အရ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနှင့်သက်ဆိုင်သော ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို စာရင်းပြုစုပြီးနောက် စီမံခန့်ခွဲမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုငွေကြေးများအနက်မှ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ချင်စစ်တပ်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ပေ၏။

ကြွင်းကျန်သော သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး ပညာရေး ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် တခြားကဏ္ဍများတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

မဟာချင်အင်ပါယာရှိ ဒေသအသီးသီးသည် စစ်ပွဲဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်၌ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ နေရာအများအပြားသည် ငွေကြေးပမာဏ အမြောက်အများ လိုအပ်နေပေ၏။

ဤစီမံခန့်ခွဲမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ကန့်ကွက်သူ မရှိချေ။

တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဤမျှကြီးမားသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများအနက်မှ လုယွီနှင့် လုတော်ဝင်မိသားစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးမျှ ယူဆောင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် ဧကရာဇ်များအကြား၌ ရှားပါးသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည့် ကျိုးထျန်းယင်ပင်လျှင် သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်များအတွက် စံအိမ်များ ဆောက်လုပ်ရန် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ငွေတချို့ကို ခွဲဝေသုံးစွဲခဲ့ဖူးသည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တစ်မြို့တည်းမှာပင် ကိုယ်လုပ်တော်မီ၏ နတ်ဘုရားကျောင်းပေါင်း သုံးသောင်းကျော် ရှိပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး အမွှေးတိုင်များ ထွန်းညှိထားကာ ပြည်သူများမှ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ရှာဖွေထားသော ငွေများကို သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လုယွီသည် အင်ပါယာဘဏ္ဍာတိုက်မှ ငွေကို အသုံးမပြုသည့် တစ်ဦးတည်းသော ဧကရာဇ်ဖြစ်ပြီး လိုအပ်လာပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကိုပင် မကြာခဏ ထုတ်ပေးလေ့ရှိပေ၏။

လုယွီသည် ယခုမှ စတင်တာဝန်ယူသူ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သန့်ရှင်းသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ စကားပြော ပြတ်သားသော ရှေးရိုးစွဲ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်အိုကြီးများပင်လျှင် လုယွီ၏ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် အုပ်ချုပ်ပုံကို မေးခွန်းထုတ်ရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။

Chapter 5327

စိတ်ဝိညာဉ်တောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များက မရေမတွက်နိုင်သော ခန်းမများနှင့်ကျောင်းဆောင်များကို ဝါးမျိုလျက် ရှိသည်။

အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များ အားလုံးသည် မီးတောက်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကမ္ဘာတစ်သောင်း၏ ရှည်လျားသော မြစ်ကြောင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွင် အခြေစိုက်ခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ ခန့်မှန်းရခက်သော ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသည် ဤသို့ဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

လူအမြောက်အများသည် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။ သူတို့သည် ယခင် စိတ်ဝိညာဉ်တောင် မြင့်မြတ်နယ်မြေဆီသို့ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်လာခဲ့ကြသော်လည်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုနေသော ကြီးမားသည့် မီးတောက်ကြီးကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ ထိုမီးတောက်သည် ခုနစ်ရက်နှင့်ခုနစ်ညတိုင်တိုင် လောင်ကျွမ်းနေခဲ့သည်။

"ဗုဒ္ဓတွေ ကျဆုံးသွားပြီ... ယုံကြည်မှုတွေ ပြိုလဲသွားပြီ... ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက တကယ်ကြီး ပျက်စီးသွားပြီပဲ..."

ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း မည်မျှထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း လူများအားလုံး သိထားကြသည်။ သူတို့သည် ယခင်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ထန်ယွီ စစ်ပွဲ စတင်ပြီးနောက် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို ချက်ချင်းပြသခဲ့ပေ၏။

သူတို့၏နောက်ကွယ်ရှိ ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူများသည် ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိသည့်အလားပင်။ မောက်မာထောင်လွှားသော လူများပင်လျှင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ပြောဆိုရဲမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လုယွီသည် ထိုအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့ပေ၏။

ထိုနေ့က တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က မှတ်တမ်းတင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူတို့သည် အနီးသို့ မချဥ်းကပ်နိုင်သော်လည်း အဝေးမှ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး လောကကြီးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသော ဤတိုက်ပွဲကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြသည်။

အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ဗုဒ္ဓများသည် လုယွီ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော ထိုဗုဒ္ဓဂိုဏ်းပညာရှင်များသည် လုယွီ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရိတ်သိမ်းခံလိုက်ရသော ဂျုံပင်များအလား လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။

လုယွီ၏စွမ်းအားသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် မှတ်တမ်းတင်သူမှာ အနီးသို့ မချဥ်းကပ်ရဲသောကြောင့် မှတ်တမ်းတင်သလင်းကျောက်အတွင်းရှိ ပုံရိပ်များသည် အလွန်မှုန်ဝါးနေပေ၏။

သို့သော် မှုန်ဝါးနေသော ပုံရိပ်များ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ထိုအချိန်က လောကကြီးပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေသော လုယွီ၏ပုံရိပ်ကို လူတိုင်း စိတ်ကူးယဥ်တွေးတောကြည့်၍ ရနိုင်သည်။

သူ၏ဆံပင်နက်များ ပျံ့လွင့်နေပြီး နဂါးဝတ်ရုံသည် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေပြီး အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားများနှင့်ဗုဒ္ဓများအားလုံး ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအရာသည် မည်မျှထိ ခိုင်မာပြတ်သားသော အနေအထား ဖြစ်ပါသနည်း။

ဤတိုက်ပွဲသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေရှိ လူများအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား အညံ့ခံစေခဲ့သည်။

လူအများသည် သူတို့၏ မူလက ထားရှိသော နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီး မဟာချင်ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာ၏အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ရန် မကြံစည်ကြတော့ဘဲ မဟာချင်၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အကြွင်းမဲ့ လက်အောက်ခံလိုက်ကြ၏။

မြောက်ပိုင်းဧကရာဇ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့သည်လည်း သူတို့၏စိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲသွားကာ လူအများစုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပျောက်ဆုံးနေကြသည်။

ဟုန်ရှောက်ဝူသည် တားဆီးမရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ချီတက်နေပေ၏။ သူ၏စစ်တပ်ကို ခွဲထုတ်ပြီး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းကာ မြောက်ပိုင်းဧကရာဇ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အမာခံစခန်းတိုင်းနီးပါး ဟုန်ရှောက်ဝူ၏တပ်ဖွဲ့များမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် တိုက်ပွဲမစတင်မီမှာပင် လူအမြောက်အများက လက်နက်ချ အညံ့ခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုလက်နက်ချ အညံ့ခံလာသော သုံ့ပန်းများကို ဟုန်ရှောက်ဝူ နောက်မှ စစ်တပ်က လက်ခံထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် လုယွီ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထပ်လောင်း အတည်ပြုပေးရုံသာမက ဟုန်ရှောက်ဝူ ဆိုသော ပါရမီရှင် လူငယ်လေးကိုလည်း ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွင် တောက်ပလာစေခဲ့သည်။

မဟာချင်၏ အင်အားကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသည် အမှောင်ထု၏ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံခဲ့ရပေ၏။

ဘုန်းတော်ကြီးအမြောက်အများသည် မျက်ရည်များ စီးကျပြီး ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြသည်။ သူတို့သည် ဗုဒ္ဓထံမှ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မဟာဗောဓိခန်းမဆောင်တွင် ဒူးထောက်နေသည်။

သို့သော် သာမန်နေ့များတွင် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်သော ဆရာတော်ကြီးများပင်လျှင် ဗုဒ္ဓများကို ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ခမ်းနားထည်ဝါသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးများသည် ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားသည့်အလား သက်ရှိစွမ်းအားများ ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးအမြောက်အများသည် သူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု ပြိုလဲသွားခြင်းကို သည်းမခံနိုင်ကြဘဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အဆုံးစီရင်သွားကြ၏။ သို့ရာတွင် တခြားအတွေးများ ရှိနေသောကြောင့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ဘုန်းတော်ကြီးများလည်း ရှိနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဘုန်းတော်ကြီးများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားကဲ့သို့ မျက်နှာထားရှိသော မျောက်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်သည် တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ နဂါးဖြူဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နဂါးဖြူဘုရားကျောင်းသည် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလယ်ခေတ် ဟန်မင်းဆက်လက်ထက်တွင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာပိုင်များထံသို့ တရားဝင် မှတ်ပုံတင်ထားသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကိုနှိမ်နင်းမှုအတွင်း၌ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် နဂါးဖြူဘုရားကျောင်းသည် အေးချမ်းခြင်း မရှိပေ။

မျောက်နတ်ဆိုးသည် ဘုရားကျောင်းတံခါးဝကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် နဂါးဖြူကျောင်းတော်သည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်နေသော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များဖြင့် ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ ထို့နောက်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်များ တုန်ခါလာကာ မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်များ မကြာခဏ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ခေါင်းလောင်းသံများနှင့် မိုးကြိုးသံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေတော့သည်။

Chapter 5328

နဂါးဖြူဘုရားကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ဖြစ်သော ဆရာတော် ရွှမ်ကျန်းသည် သူ၏တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ ဧည့်သည်တော်ကို ကြိုဆိုရန် တံခါးဝသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက မျောက်နတ်ဆိုးကို မောင်းထုတ်ချင်သော်လည်း ဆရာတော်ရွှမ်ကျန်းက သူ့ကို တားမြစ်လိုက်သည်။ ဆရာတော် ရွှမ်ကျန်းသည် မျောက်နတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအယာများ ပေါ်လွင်နေပေ၏။

"ဆရာတော်က စစ်မှန်တဲ့ ဗုဒ္ဓကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ... ဒီလောကမှာ ရှားပါးပါပေတယ်...ငါတို့ တွေ့ဆုံရတာ ရေစက်ပါပဲ... ငါက ဆရာတော်ကို ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးပါရစေ..."

မျောက်နတ်ဆိုးက သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်နှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ခုသည် ဆရာတော်ရွှမ်ကျန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဆရာတော်ရွှမ်ကျန်းကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ သောင်းနှင့်ချီ၍ လွှမ်းခြုံသွားသည်ကိုသာ လူများအားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ ရွတ်ဖတ်သံများသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး မွှေးပျံ့နေသော ရနံ့တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်နှင့် မြေပြင်ဆယ်လွှာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ မိုင်တစ်ရာ အကွာအဝေးမှပင် ထိုရနံ့ကို ရရှိနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ဗုဒ္ဓဖြစ်လာခြင်း၏လက္ခဏာရပ်ပင်။

ဆရာတော်ရွှမ်ကျန်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပေ၏။ သူသည် လျှင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး မျောက်နတ်ဆိုး၏ မူရင်းဇစ်မြစ်ကို မေးမြန်းလိုခဲ့သည်။

"ငါ့မှာ တခြားကိစ္စ မရှိပါဘူး... မင်းတို့ရဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားရာ နေရာကနေ ကျောက်တုံးတစ်တုံး လိုချင်လို့ လာတောင်းတာပါ"

မျောက်နတ်ဆိုးသည် နွေဦးလေညှင်းကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုသည်။

ဆရာတော် ရွှမ်ကျန်းသည် ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိချေ။ တောင်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှာဖွေခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူသော်လည်း မျောက်နတ်ဆိုး၏ စံသတ်မှတ်ချက်က မည်သို့ရှိသည်ကို သူ မသိချေ။

"အဲ့ဒီတစ်တုံးပဲ..."

မျောက်နတ်ဆိုးက တောင်ခြေရှိ ကျောက်အုတ်ချပ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရှေးယခင်ခေတ်ကတည်းက တောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး ဗုဒ္ဓကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများသည် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းလှမ်းတိုင်း တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်များစွာ ကြာလာချိန်၌ ထိုကျောက်အုတ်ချပ်သည် အမှန်တကယ်ကို ပွန်းပဲ့ပြီး အက်ရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

လက်ရှိခေတ်ကာလရှိ ဗုဒ္ဓသည် အတုအယောင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း လူအများ၏ ယုံကြည်မှုမှာမူ စစ်မှန်ပေ၏။

မျောက်နတ်ဆိုးသည် ထိုကျောက်တုံးကို ယူဆောင်လိုက်ပြီးနောက် တခြားနေရာများသို့ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း သူ ပြုလုပ်သော အရာမှာ ထပ်တူထပ်မျှဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးတောင်းခံခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျည်ပွေ့ကို အပ်ဖြစ်အောင် သွေးခဲ့သော ကျောက်တုံး...

ရေစက်ကျ၍ အပေါက်ဖြစ်သွားသော ကျောက်တုံး...

လက်သီးသိုင်း ကျင့်ကြံခဲ့သော ကျောက်တုံး...

မြစ်ကို တံတားခင်းခဲ့သော ကျောက်တုံး...

ထိုကျောက်တုံးတိုင်းတွင် လူအများ၏ယုံကြည်ချက်များ ပါဝင်နေပြီး ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေသည်။

"ငါက ဒီကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဉ်တောင် အသစ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မယ်..."

မျောက်နတ်ဆိုး၏ကြေညာချက်သည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေကို အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်တောင်သည် အကန့်အသတ်မရှိ ကျယ်ပြန့်ပြီး အမြင့်ပေသောင်းချီရှိကာ မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသည်။ မျောက်နတ်ဆိုးသည် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးကိစ္စတစ်ရပ်ကို ကြိုးပမ်းနေခြင်းပင်။

သို့သော် သူသည် ရှေးဟောင်းခေတ်က ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိတ်ဆန္ဒကို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းစွာ လေ့ကျင့်သော ရသေ့တစ်ပါးအလား မည်သို့ပင် ခက်ခဲစေကာမူ ဆက်လက်၍ လုပ်ဆောင်နေပေ၏။

ဤမျောက်နတ်ဆိုးသည် ဗုဒ္ဓအရှင်တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လူအများက ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ချိန်၌ လုယွီက မျောက်သည် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

ဤကြီးမြတ်သော ကတိသစ္စာ ပြီးမြောက်သွားသည်နှင့် မျောက်သည် ယခင် တိုက်ပွဲအောင်နိုင်ခြင်းဗုဒ္ဓအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး သူသည် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏အရှင်သခင်အသစ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

...

ကောင်းကင်ယံသည် မှိန်ဖျော့နေပြီး ကျယ်ပြန့်သော မြေပြင်သည် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပေ၏။

ဤနေရာသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားတွင် မည်သည့်သက်ရှိမျှ မရှိသော စွန့်ပစ်ခံနယ်မြေတစ်ခုပင်။ မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေသော မြေပြင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ရှေးယခင်ခေတ်ကတည်းက ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပုံရပြီး အေးစက်စက်မျက်လုံးတချို့သည် ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာများသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သက်ရှိများ ဖြစ်ကြပြီး အစွမ်းထက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ထိုသက်ရှိတစ်ကောင်ချင်းစီသည် အကန့်အသတ်မရှိသော မှော်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်နှင့်လက်ရှိခေတ်ကာလတလျှောက် ကျော်ကြားခဲ့ကာ လောကကြီးအတွင်းရှိ သာမန်ပြည်သူများအတွက် ဘေးအန္တရာယ်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

ဧရာမဗုဒ္ဓပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုသည် အနက်ရောင်မြူခိုးများ၏ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ ဧရာမဗုဒ္ဓပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် သူ၏ တောက်ပမှု အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ပင်ကိုယ်သဘောသဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်နေထိုင်ကာ အမှောင်ထုနှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။

"ပိုရွှင်... မင်းက ဒီလောက်ထိ သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ ထွက်ပြေးလာရတာလား..."

အမှောင်ထုထဲမှ အေးစက်စက် ရယ်မောသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ပိုရွှင်နှင့်တန်းတူညီမျှ အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။ သူသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများ သူ့ရှေ့၌ ရှိနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သဖြင့် သူ၏စွမ်းအားသည် မနည်းလှကြောင်း ပြသနေပေ၏။

ပိုရွှင်က ပြောဆိုသည်။

"လုယွီက အင်မော်တယ်ကွပ်မျက်ဓားကို ရသွားတယ်... သူ့မှာ ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေပြီ..."

"အင်မော်တယ်ကွပ်မျက်ဓားက တကယ့်ကို ထူးခြားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မူလဒေသခံတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့ အဲ့ဒီအရာက စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ဘယ်လိုမှရထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အမှောင်ထုထဲရှိ ထိုတည်ရှိမှုကြီး၏အသံသည် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သဖြင့် ပို၍အေးစက်လာပေ၏။

"မင်းရဲ့ ကျရှုံးမှုအတွက် ဆင်ခြေမပေးပါနဲ့... သူတို့က မူလဒေသခံ အုပ်စုတစ်စုပဲ... ဟိုတုန်းက ယင်ဧကရာဇ် တစ်ယောက်ပဲ ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခဲ့တာ... သူ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျန်တဲ့လူအားလုံးက ပုရွက်ဆိတ်တွေချည်းပဲ..."

ပိုရွှင်သည် ပြန်လည်ငြင်းခုံခြင်း မပြုတော့ဘဲ သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးများ တလိမ့်လိမ့်ထလာကာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

Chapter 5329

အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းမှ တောက်ပသော မျက်လုံးတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဆင်းသက်လာပေ၏။ သူ ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်တခဏ၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုထဲမှ သက်ရှိများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဤအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

ကမ္ဘာခြားနယ်မြေ၏လေပြင်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အသံများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကာ အရာအားလုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အားလှိုင်းတစ်ခု၏ ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားပေ၏။

လေးစားသော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ်က ပိုရွှင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် ခါးကိုအနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ပြီး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်း ပေးသနားပါ..."

ပိုရွှင်၏အသံသည် ရိုးသားစစ်မှန်ပေ၏။

သူ့ရှေ့မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို အနက်ရောင်မြူခိုးလွှာတစ်လွှာဖြင့် အမြဲတစေ ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အပြင်လူများအနေဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် သူ၏မျက်လုံးတစ်စုံတည်းဖြင့်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းယူနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူအများကို သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခေါင်းငုံ့ထားရန် ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

"အင်မော်တယ်ကွပ်မျက်ဓားဝိညာဉ် အသတ်ခံလိုက်ရတာက ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ကြားက ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပဲ... ငါ ဒီကိစ္စကို သိပြီးသားပါ... ထားလိုက်တော့..."

ရှေးဟောင်းစကားသံတစ်သံက မိုးကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းခေတ် ဘာသာစကားထက် ပို၍ရှေးကျသော ဘာသာစကားဖြစ်ပြီး မူလဘူတခေတ်မှ သက်ရှိများအကြား ဆက်သွယ်ရာတွင် အသုံးပြုကြသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကောင်းကင်ကျမ်းစာထဲတွင်ပင် ထိုအရာနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်သာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ လုယွီသည် လူသားဧကရာဇ်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတဆင့်သာ ဤဘာသာစကားကို နားလည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုရွှင်က ခေါင်းမော့ပြီး အံ့တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောဆိုသည်။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ဒီလိုပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်... ကျွန်တော် မကျေနပ်ဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေးက လှုပ်ရှားပေးပါ... ကျွန်တော့်အတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ..."

အကယ်၍ ပြင်ပလူတစ်ယောက်သာ ဤနေရာ၌ ရပ်နေပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့လျှင် သူတို့သည် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏အရှင်သခင်သည် အစေခံတစ်ယောက်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးထောက်နေသည် မဟုတ်လော....

"ကောင်စုတ်... မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ ဒီလို စကားမျိုးကို ပြောရဲရတာလဲ..."

"ပိုရွှင်... မင်းက ဘိုးဘေးကို ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သင်ပေးနေတာလား..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သက်ရှိများစွာသည် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ပိုရွှင်ကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်ကြ၏။

သူတို့အားလုံးသည် မှော်စွမ်းအားများ အလွန်မြင့်မားသောအဆင့်ထိ ရောက်ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်။ ယခုအချိန်၌ သူတို့သည် တပြိုင်နက်တည်း ဒေါသထွက်နေကြသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ရပ်သည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်ကို ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

ကမ္ဘာခြားနယ်မြေ၏မြေပြင်သည် ကွဲအက်သွားပြီး တလိမ့်လိမ့်ထနေသော ချော်ရည်များသည် နိမ့်သောနေရာများသို့ စီးဝင်သွားကာ ပူပြင်းသောမီးခိုးများ လေထုထဲသို့ မြင့်တက်လာသည်။ ထိုအရာသည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ဒေါသကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လောကကြီးပျက်သုဥ်းသွားမည့်အလား မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ပိုရွှင်သည် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးစားရင်း ဘိုးဘေးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

ဘိုးဘေး၏ အသံသည် ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိသည့်အလား တည်ငြိမ်နေသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်ကြားက သက်ရှိတွေအားလုံးဟာ နယ်ရုပ်တွေ သက်သက်ပဲ... ပြင်ပကောင်းကင်ဘုံက လူတွေက သူ့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့က ဘေးကနေ ထိုင်ကြည့်နေလို့ ရတာပဲ... ဘာလို့ ငါတို့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ လိုမှာလဲ..."

"မင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... အဲ့ဒါက အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်... မင်း ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓသုံးထောင်ကြားမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ တပည့်တွေ သိပ်မရှိဘူး... ဒီလို ဂိုဏ်းမျိုးက ပြင်ပကောင်းကင်ဘုံမှာ သဲမှုန်တွေလိုပဲ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားတယ်... အဲ့ဒါကို ထိန်းသိမ်းထားတာက အလကားပဲ... ပျက်စီးသွားရင်လည်း ပျက်စီးသွားပါစေတော့..."

ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသည် သက်ရှိများအားလုံးကြား၌ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဤနေရာ၌မူ တန်ဖိုးမရှိသည့် အရာတစ်ခုအဖြစ် နှိမ်ချခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ပိုရွှင်က စိုးရိမ်ပူပန်တကြီး ပြောဆိုသည်။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်တို့က ကျားကို မွေးထားမိရင် နောက်တစ်ချိန်မှာ ဒုက္ခရောက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

"သူက မူလဒေသခံ သက်သက်ပဲ..."

ဘိုးဘေး၏အသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးညှင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေတိုးသံနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဆင့်ခေါ်ခံလိုက်ရသော ဘိုးဘေးသည် စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်တစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်သည် ဤနေရာ၌ ရှိမနေသည့်ပုံပင်။

"ဘိုးဘေး..."

ပိုရွှင်သည် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို တဖန်ပြန်၍ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားကာ ထိုအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။

"ပိုရွှင်... မင်းက အရမ်းသူရဲဘောကြောင်လွန်းတယ်..."

"ဘိုးဘေးက လောလောဆယ် ထိုက်ချန်ကောင်းကင်ဘုံကို တိုက်ခိုက်နေတာ... ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး... ဒီကမ္ဘာရဲ့ မိုးကောင်းကင်တာအိုကို ဖြိုခွင်းပြီးတော့ ကမ္ဘာ့မူလအစကို ကြိုတင်ရှာဖွေတာက အရေးကြီးဆုံးပဲ..."

အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းမှ လှောင်ပြောင်သံတချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိုရွှင်သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအယာသည် အေးစက်တင်းမာနေပေ၏။

"မင်းတို့အားလုံး မှားနေပြီ... အဲ့ဒီ လုယွီက ငါတို့ အရင်က တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ မူလဒေသခံတွေနဲ့ လုံးဝမတူဘူး..."

"ဒီလူကို ရှင်းမထုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာက မကြာခင် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်... မင်းတို့ ငါ့ကို မကူညီမှတော့ ငါကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပြီး ဒီဘေးအန္တရာယ်ကို ရှင်းထုတ်ပစ်မယ်..."

Chapter 5330

မဟာချင်အင်ပါယာ...တော်ဝင်မြို့တော်...

လုယွီသည် မဟာချင်အင်ပါယာ တည်ထောင်ကြောင်း ကြေညာပြီး ရှန်းယန်ကို မြို့တော်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ချိန်၌ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာ မြို့နယ်များသည် ရှန်းယန်သို့ စတင် ၍ ပြောင်းရွှေ့လာကြသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးဋ္ဌာနများ ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့်အတူ ယခင်တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ ထိပ်သီးမိသားစုကြီးများ၏ သြဇာအာဏာလွှမ်းမိုးမှုသည် သိသိသာသာ ကျဆင်းလာခဲ့ပေ၏။

တစ်ဖက်တွင်လည်း တခြားအင်အားစု အမြောက်အများသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ယခုလတ်တလောတွင် ထိပ်သီးမိသားစု များသည် အာဏာပြန်လည်ခွဲဝေမှုများကို ပြုလုပ်နေကြသဖြင့် ရှုပ်ထွေးပွေလီသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပေ၏။

ရှန်းယန်မြို့ရှိ နန်းတော်သည် တည်ဆောက်ဆဲ ဖြစ်သဖြင့် လုယွီသည် ထျန်းသီတောင်ပေါ်စံအိမ်တွင် ဆက်လက်၍နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်အဖြစ် နန်းတက်ပြီးနောက် လုယွီသည် သူ၏အတွင်း၌ စွမ်းအားတစ်ရပ် နိုးထလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တစ်ခုခုကတော့ နိုးထလာပြီပဲ..."

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သွေးကြောများနှင့် မရီဒါန်းနေရာတိုင်းသည် ကြယ်မြေပုံတစ်ခုအလား တောက်ပနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော စွမ်းအားတစ်ရပ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အစပျိုးနေပြီး မိုးကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်နေသော ရွှေနဂါးတစ်ကောင်၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ယူဆောင်ထားပေ၏။

ဘိုးဘေးနဂါး ကျင့်ကြံနည်းစနစ်...

ကံကြမ္မာစွမ်းအားဖြင့် နဂါးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း...

ကောင်းကင်အင်ပါယာ ပို၍အားကောင်းလာလေလေ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပို၍သန်မာလာလေလေပင်။

ဤသည်မှာ လူသားဧကရာဇ်က သူ့အား ပေးခဲ့သော ကျင့်ကြံနည်းစနစ် ဖြစ်ပြီး လုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အမြဲတစေ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ လုယွီ ဧကရာဇ်အဖြစ် နန်းတက်လိုက်သည့် အချိန်တခဏတွင် ထိုအရာသည် တောက်ပလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေနဂါးပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော သွေးကြောများသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့်အလား ခိုင်မာပြီး အစွမ်းထက်လှ၏။

ဤသည်မှာ သွေးချီစွမ်းအင် ကြွယ်ဝပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပင်။

ဘိုးဘေးနဂါး ကျင့်ကြံနည်းစနစ်သည် အလွန်အဆင့်မြင့်သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အထူးပြုကျင့်ကြံသည့်အရာမှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပင်။

"လူသားဧကရာဇ်က ငါ့အပေါ် ကြီးမားတဲ့ ကြင်နာမှုကို ပြသခဲ့တာပဲ..."

လုယွီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် သိုင်းအာဏာရှင်နယ်ပယ် ထိပ်သီးကျင်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော....

ဤကျင့်ကြံနည်းစနစ်ဖြင့် လုယွီသည် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တံခါးပေါက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က မျောက်သည် လုယွီအား ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံနည်းစနစ်တစ်ခုကို ပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိစေကာ သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ရရှိစေခဲ့သည်။

တခြားတစ်ဖက်တွင် လူသားဧကရာဇ်သည် မဟာနတ်ဆိုးဘိုးဘေးလေးဦးကို သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး စွမ်းအားများကို လုယွီ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်စေကာ သိုင်းအင်မော်တယ် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကြပ် ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တခြားသူများ မနာလို ဖြစ်ရသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မတော်တဆ တွေ့ဆုံမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းသည် လုယွီအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ယူဆောင်လာနိုင်ပေ၏။

ယခုအချိန်၌ လုယွီသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် မဟာချင်အင်ပါယာကို နောက်ဆုံးတွင် တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာစွမ်းအား၏ အစွမ်းထက်သောကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့သည်။

မဟာချင်ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာ ပို၍အားကောင်းလာလေလေ ဘိုးဘေးနဂါး ကျင့်ကြံနည်းစနစ်၏ အထောက်အပံ့မှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပို၍အားကောင်းလာလေလေပင်။

လုယွီသည် ဘိုးဘေးနဂါး ကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံလိုက်သည့် အချိန်တခဏတွင် ထျန်းသီတောင်ပေါ်စံအိမ်သည် ကျယ်ပြန့်သော နဂါးအရှိန်အဝါဖြင့် ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး ကာကွယ်ရေးစစ်သည် အမြောက်အများကို မူးဝေသွားစေခဲ့သည်။

"မိုးကောင်းကင်ယံပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်က ဘာလဲ..."

"ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရတာလား..."

ကာကွယ်ရေး အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် စိုးရိမ်ပူပန်တကြီး ဖြစ်လာပြီး သူတို့၏မှော်လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံ၍ ကြည့်ရှုလိုက်ကြ၏။

ဤအချိန်၌ တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံနေတာ... မင်းတို့အားလုံး ဆူဆူညံညံ မလုပ်ကြနဲ့..."

ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်လုံး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံးသည် လုယွီ၏ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း လူများအားလုံး နားလည်သဘောပေါက်သွားကြ၏။

မိုးကောင်းကင်အပြည့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ထူးဆန်းသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များသည် အာဏာလုနေသော နဂါးများ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူအများကို အံ့အားသင့်မှင်သက်စေသည်။

လုယွီက ဘိုးဘေးနဂါး ကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရွှေနဂါးများသည် လေဟာနယ်မှတဆင့် သူ့ထံသို့ ဆွဲငင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မရီဒါန်းများထဲသို့ စုစည်းသွားကာ သူ၏စွမ်းအားများသည် တစထက်တစ စုဝေးလာခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများသည် ဤအချိန်၌ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျိုးပျက်သွားပေ၏။ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချုပ်နှောင်မှုများကို အဆက်မပြတ် ဖြိုခွင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပင်။

w

ပြင်းထန်သော နဂါးဟိန်းသံများ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ်သံပြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားသည် လုယွီ၏ အရေပြားကိုပင် စုတ်ပြဲသွားစေပြီး သွေးစက်များ ယိုစီးကျလာစေသည်။

သို့သော် လုယွီ၏အမူအယာသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးသား လုံးလုံးလျားလျား တည်ငြိမ်နေသည်။

ဤသည်မှာ သူ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း တစ်ခုပင်။ ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်စုတွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများ ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ လုယွီကဲ့သို့ ဤအဆင့်ထိ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြပေ။

"နောက်ထပ် နည်းနည်းပဲ လိုတော့တယ်"

လုယွီက မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ အဆင့်တက်လှမ်းရန်အတွက် လိုအပ်နေသေးသော အရာကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုအရာမှာ ရှေးဦးမူလဘူတ ချီစွမ်းအားပင်။