အခန်း (၁၁၇-၁၁၈)
Vol. 9 Ch. 117-118
အခန်း (၁၁၇) - ရှေးဟောင်းတို့၏ ကျဆုံးခြင်း၊ ဧကရာဇ်ကိုးပါး၏ အမှန်တရားကျမ်း၊ နှင့် ပြုလုပ်ရမည့် ရွေးချယ်မှု
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အဆင့်အထက်..... "
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ မျက်နှာသည် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး ဤရလဒ်အား မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဤ ကုချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အဆင့်အထက်မှ သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်မည်လော။
သို့သော် ဤသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ရွှမ်ယိုနန်းတော် အတွင်း၌ပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အဆင့်အထက်ရှိ အဆင့်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
" ငါ ဒီအဖြစ်ကို လက်မခံနိုင်ဘူး! "
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ မျက်နှာသည် ရှုံ့မဲ့နေ၏။
ထို ဟွမ်သွမ့်ဧရာမလက်ညှိုးကြီးသည် သနားညှာတာမှုမရှိ ဖိချလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရိုးများအားလုံး ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။
နိယာမကွင်းဆက်များသည် ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ အသားထဲသို့ ယှက်ဖြာသွားကာ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်အား ပြုပြင်ပေးလျက်ရှိပြီး သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အား ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းစေ၏။
သို့သော် ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်သည် အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်ငြားလည်း... ထို ဟွမ်သွမ့်ဧရာမလက်ညှိုး၏ မရပ်မနား ထပ်ခါတလဲလဲ ချေမှုန်းမှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း မခံနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း အရှိန်သည် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။
သူသည် ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ဤနေရာတွင် ဤသို့ အရှက်ရဖွယ်ရာ သေဆုံးရမည်လော။
" ကုချန်... တကယ်လို့ မင်းက ငါအရှင်ကို သတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... အနာဂတ်မှာ ရွှမ်ယိုနန်းတော်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ချေမှုန်းတဲ့အခါ မင်းကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းနဲ့ ကုမိသားစုက လူတိုင်းကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေပစ်လိမ့်မယ်! "
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်သည် ထိုသို့ ပြောကြားလိုက်ပြီး သူ၏ အသံထဲတွင် အဆိပ်ပြင်းလှသော မလိုမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
" ဆူညံလိုက်တာ "
သို့သော် သူရရှိလိုက်သော တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော အသံနှင့် အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်နေသော ဟွမ်သွမ့်ဧရာမလက်ညှိုးကြီးသာ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်... ထပ်ခါတလဲလဲ ချေမှုန်းခံရပြီးနောက်... ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်သည် ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲသွားကာ သူ၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း လုံးဝ ကြေမွ၍ ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
...
အထက်ကောင်းကင် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ ပင်မခန်းမဆောင်၌.....
ကုချန်သည် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လျက်ရှိပြီး... သူ၏ လက်ညှိုးအား ငြိမ်သက်စွာ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ... အရေးမပါသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အား ကြိတ်ချေလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ သေခါနီး စကားများကမူ... ကုချန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုအား အနည်းငယ်မျှ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ရွှမ်ယိုနန်းတော်လော.....
ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ အတွင်းမှ အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်၏ အစွမ်းသည် အမှန်ပင် ကုချန် ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို မစောင့်ကြပ်မီ အချိန်က တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသော အဆင့်ဖြစ်ပြီး... ထို နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်များထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ.....
ယခုလက်ရှိ သူသည် ယခင်က သူ မဟုတ်တော့ပေ။
နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်တစ်ပါးထက် သာလွန်သော ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်သခင်တစ်ပါးပင်လျှင်... သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ... သူသည် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။
...
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင် ရောက်ရှိလာသည်မှ ကုချန်က သူ့အား ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်အထိ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ဒေသကြီးငါးခုတွင်... အရှေ့ပိုင်း တာအိုနယ်မြေသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး... အတိအကျ မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို ယခုထိတိုင် မသိရှိကြသေးပေ။
သို့သော် အစအဆုံး အရာအားလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သော မိုယွဲ့အရှင်မှာမူ ယခုအခါ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေလေပြီ။
သူသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် အလွန် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတိုင်းအတာအထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။
ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်ပင်လျှင် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ... သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကြိတ်ချေ သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ယခု မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။ ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်ပင်လျှင် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။
မိုယွဲ့အရှင်သည် မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာ၏။
ကုချန်သည် ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်အား ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ... သူ့အား သတ်ဖြတ်ရန်မှာလည်း အခက်အခဲပင် ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ... လက်တစ်ချောင်း လှုပ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ဖြတ်သန်း သတ်ဖြတ်မည်လော။
ဤသည်မှာ မည်သို့သော ဖြတ်သန်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်မည်နည်း။ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်လာသော နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ်အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင်... ဤ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုပင် မီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ မိုယွဲ့အရှင်သည် သတိမထားမိဘဲ ခေါင်းငုံ့လိုက်မိပြီး သူသည် အသံများတုန်ယင်လျက် ပြောကြားလိုက်သည်။
" ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်... ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ....
ကျွန်တော်တို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကနေ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာပါ့မယ်... နောက်ထပ် တစ်ခဏတောင် မနေရဲတော့ပါဘူး! "
မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏ တောင်းပန်မှုက အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိ...မရှိ မသိခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... ဤ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်... နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ်အားလုံး အဆုံးသတ် သွားနိုင်ခြေ မြင့်မားပြီး... မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အကယ်၍များ.....
အကယ်၍ ဤ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က သနားကြင်နာပြီး သူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လျှင် မည်သို့နည်း။
အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ပါက... မိုယွဲ့အရှင်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးမည်ဖြစ်ပြီး... တစ်ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။
မိုယွဲ့အရှင်၏ စကားများသည် ထိုနေရာကို စောင့်ကြည့်နေသော ဒေသကြီးငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူအချို့ကိုလည်း အံ့အားသင့်သွားစေ၏။
စောစောက မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း... မိုယွဲ့အရှင်၏ ကတိစကားကိုမူ သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဆုတ်ခွာတော့မည်လော။
ရုတ်တရက်... ဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရှင်သန်ရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်... အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
မိုယွဲ့အရှင်က အဘယ်ကြောင့်... ရုတ်တရက် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ ဆုတ်ခွာလိုရသည် သို့မဟုတ် အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား... ဤသို့ မေးမြန်းသော လေသံဖြင့် တောင်းဆိုနေရသည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း... နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ် ဆုတ်ခွာမယ်ဆိုလျှင်... ထိုသည်မှာ သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။
" ဘုရားရေ! နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ်က နောက်ဆုံးတော့ ဆုတ်ခွာတော့မယ်! "
" ဟူး... နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ် ဆုတ်ခွာသွားရင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အပေါ် အပြစ်တွေ နည်းနည်းတော့ လျော့သွားမှာပါ "
" ဟက်... အပြစ်တချို့ လျော့သွားတယ်လို့ပဲ ယူဆလို့ရမှာပါ... အပြစ်အားလုံးကိုတော့ လုံးဝ ချေဖျက်လို့ မရနိုင်ဘူး "
ဒေသကြီးငါးခုတွင် တီးတိုးစကားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး... ကုချန်၏ ကျန်ရှိနေသော အပြစ်များကို အကဲဖြတ် ရေတွက်နေကြဟန်တူသည်။
ထိုအချိန်မှာပင်... ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌.....
မိုယွဲ့အရှင်က ဆုတ်ခွာရန် ရည်ရွယ်ပြီး ကုချန်ထံ ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းခံသောအခါ.....
ကုချန်၏ နားထဲသို့လည်း အချိန်အတော်ကြာ မကြားခဲ့ရသော စနစ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
[ နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် ကျူးကျော်နေပြီး... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသည် ကျဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ]
[ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်၏ မေးမြန်းမှုအပေါ် သင်၏ သဘောထားသည် အလွန် အရေးကြီးသည်။ ]
[ သင်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ်အား ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးမည်လော။ သို့မဟုတ် သင်သည် ဤအရေးမှ ရှောင်နေမည်လော။ ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပါ။ ]
[ ၁။ နတ်ဆိုးနယ်မြေ စစ်တပ်အား ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးပါ။ ]
[ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေသော နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်သည် သဘာဝအတိုင်း ဆက်လက် နေရဲတော့မည် မဟုတ်ဘဲ... သူ၏ နတ်ဆိုးစစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်၍ အရှက်ရဖွယ်ရာ ဆုတ်ခွာသွားမည်ဖြစ်ပြီး... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြန်လည် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ]
[ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်: မဟာမေတ္တာတော်ရှင် အင်မော်တယ်ကျမ်း၊ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်တစ်ခု။ ]
[ ကျင့်ကြံပြီးနောက်... သင်၏ အစွမ်းသည် အလွန်အမင်း တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သော်လည်း... သင်သည် သွေးဆာမှု၊ ဒေါသ၊ နှင့် လက်စားချေလိုမှု ကဲ့သို့သော အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားမှုများ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး... သက်ရှိအားလုံးအပေါ် ကြီးမားသော မေတ္တာတရား ဖြစ်ပေါ်လာကာ... သူတို့အား သေသည်အထိ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချပြီး... သက်ရှိအားလုံး၏ သစ္စာရှိသော အစောင့်အရှောက်တစ်ဦး ဖြစ်လာကာ... သေထိတိုင်အောင် မယိမ်းမယိုင် တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ]
[ ၂။ ဘေးတွင်ရပ်ကြည့်ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မပြုဘဲ နေပါ။ ]
[ နှစ်နယ်မြေကြား ပဋိပက္ခတွင် သင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် သင်နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း... နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်ထံ ပြောကြားပါ။ ]
[ ခွင့်ပြုချက် ရရှိသွားသော နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏အရှင်သည်... သူ၏ နတ်ဆိုးစစ်သည်တော်များကို ဆက်လက် ဦးဆောင်၍... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်မည်ဖြစ်သည်။ သက်ရှိအားလုံးကြားတွင် သွေးချောင်းစီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်မည်ဖြစ်ပြီး... သတ်ဖြတ်မှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားမည် ဖြစ်သည်။ ]
[ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်: ဧကရာဇ်ကိုးပါး၏ အမှန်တရား နားလည်မှုကျမ်း။ ]
[ ၎င်းတွင် မဟာနေမင်း ကြယ်တာရာကျမ်း၊ အလင်းနှင့်အချိန် နဂါးမြွေကျမ်း နှင့် အခြားသော ဧကရာဇ်အဆင့် သတ္တဝါ ကိုးဦး၏ ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်သည်။ ]
စနစ်က ပြန်ပြီး လိုင်းတက်လာပြီလား...?
သူ၏ နားထဲမှ အသံကို နားထောင်ရင်း... ကုချန်သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ စနစ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၏။ ၎င်းသည် ယခင်က နှစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး... ကျန်အချိန်များတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အခြေအနေ၌သာ ရှိနေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ် ၎င်းက သူ့အား ပေးအပ်သော ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသည် ကုချန်အား ပို၍ပင် မှင်တက်သွားစေသည်။
မဟာမေတ္တာတော်ရှင် အင်မော်တယ်ကျမ်း သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်ကိုးပါး၏ အမှန်တရား နားလည်မှုကျမ်းလော။
အကယ်၍ ၎င်းသည် နှလုံးသားထဲ၌ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းကိုသာ တစ်ခုတည်း အာရုံစိုက်ထားသူ တစ်ဦးဦး ဖြစ်ပါက... ထို စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်... သူတို့သည် မဟာမေတ္တာတော်ရှင် အင်မော်တယ်ကျမ်းကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကုချန်ကမူ ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤ အသိဉာဏ်မဲ့သော သတ္တဝါများသည် သူ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် မည်သို့ ထိုက်တန်နိုင်မည်နည်း။
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ... ကုချန်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်.....
" မင်းတို့က ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေကို တပ်မက်တာမျိုး မရှိသရွေ့.....
ဒီ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ပျက်စီးသွားရင်တောင်... ငါကိုယ်တော်နဲ့ သက်ဆိုင်တာမျိုး မရှိဘူး "
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေသည် မူလကတည်းက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ပျက်စီးသွားလျှင်ပင်... ကုချန်သည် တားမြစ်နယ်မြေအား လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး... ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့်... နတ်ဆိုးနယ်မြေက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်လျှင်ပင်... ကုချန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
အခန်း (၁၁၈) - သတ်ဖြတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခြင်း၊ တုန်လှုပ်ဖွယ် အပြောင်းအလဲများနှင့် ချောက်နက်ကြီး၏ အက်ကွဲကြောင်း
ကုချန်၏စကားကို နားထောင်ရင်း မိုယွဲ့အရှင်သည် သူကိုယ်တိုင် နားကြားမှားနေသည်ဟု ထင်မှတ်မိသွားသည်။
သူကြားလိုက်တာ မှန်ရဲ့လား။
သူက အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေကို မတပ်မက်သရွေ့... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင်တောင်မှ ဟိုကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က ဂရုစိုက်မှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား။
ဒါက ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က သူနဲ့တခြားသူတွေကို လုံးဝ အရေးယူအပြစ်ပေးဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။
ပြီးတော့ ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်ရဲ့ သေဆုံးမှုက သူ့အမှားနဲ့သူ သေတာပေါ့။
မိုယွဲ့အရှင်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်တောက်လာပြီး... သူ၏နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်း ပေါ့ပါးသွားကာ ဘေးဒုက္ခကြီးမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သာ ဤမျှ စကားပြောရလွယ်ကူကြောင်းသာ သိခဲ့လျှင် ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင်က ဘာကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့ရမည်နည်း။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဘယ်အတွက်ကြောင့် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို သွားပြီး ဆွပေးခဲ့ရမည်နည်း။
မိုယွဲ့အရှင်သည် လုံးဝ စိတ်သက်သာရာရသွား၏။
သူသည် နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ နယ်စပ်ကို နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ စောင့်ကြပ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ကုချန်၏ စရိုက်ကို အသိဆုံးဖြစ်သည်။
မိုယွဲ့အရှင် သိသည်မှာ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည် ကတိတည်သူဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ပြောရလျှင် သူသည် လိမ်ညာပြောဆိုခြင်းကို အထင်သေးသူ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူက သတ်မည်ဟု ပြောလျှင် သူသည် မုချသတ်လိမ့်မည်။ ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်စွန်းတိုင်အောင် ထွက်ပြေးလျှင်ပင် အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူက အရေးမယူဟု ပြောလျှင် သူသည် မုချ အရေးယူမည်မဟုတ်။ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးပြီး သက်ရှိအားလုံး အသတ်ခံရလျှင်ပင် ၎င်းသည် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားစေမည် မဟုတ်ပေ။
" ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ စကားကြောင့် ငါအရှင် စိတ်အေးရပါပြီ "
မိုယွဲ့အရှင်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ဝမ်းမြောက်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အနည်းငယ် ကြောင်ငေးနေသော ကုဝူရှန့်နှင့် သူ့နောက်မှ ကုမိသားစုရွာသူရွာသားများကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာထားကို အနည်းငယ် ပို၍ ဖော်ရွေအောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။
" ငါ့နတ်ဆိုးစစ်တပ်က အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေတယ် အခုချိန်က မငြိမ်သက်ဘူး... တကယ်လို့ မိတ်ဆွေငယ်က သဘောတူမယ်ဆိုရင်... ငါအရှင်က မင်းတို့ကို အထက်ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်ပို့ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ "
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်က အထက်ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ မပတ်သက်သရွေ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေက ဘာလုပ်လုပ် ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောထားပြီးမှတော့.....
ဒါကို သိသွားတဲ့ မိုယွဲ့အရှင်က သဘာဝအတိုင်း ပေါ့ဆလို့ မရတော့ဘူး။
သူ့ရှေ့က ဒီလူတွေအားလုံးက ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ။ ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင် ဒီလူတွေကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားလို့ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ရက်ရက်စက်စက် နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရတာ။ ဒီတော့ မိုယွဲ့အရှင်က သူတို့ကို သတိထားပြီး မဆက်ဆံဘဲ ဘယ်ဝံ့တော့မလဲ။
ကုဝူရှန့်နဲ့ တခြားသူတွေကို အထက်ကောင်းကင်ဘုံကို သူကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးတာက ပိုပြီး လုံခြုံစိတ်ချရလိမ့်မယ်လို့ သူခံစားမိတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြန်လမ်းမှာ တခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်တွေ စစ်သားတွေနဲ့ တွေ့ပြီး ပဋိပက္ခတစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် နားလည်မှုလွဲတာမျိုးတွေ ဖြစ်သွားရင် မကောင်းဘူးလေ။
" ဒါက..... "
မိုယွဲ့အရှင်ရဲ့ 'စိတ်အားထက်သန်မှု' က ကုဝူရှန့်ကို ခဏတာ ကြောင်ငေးသွားစေခဲ့တယ်။
ခဏတာလေးအတွင်းမှာ သူ့ရှေ့ကလူဟာ... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင် မဟုတ်ဘဲ... ကုမိသားစုရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်လိုတောင် သူခံစားလိုက်မိတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကုဝူရှန့်က သူ့ခံစားချက်တွေကို အမြန်ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး မနှိမ့်ချမမြင့်ကြွားတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
" ခင်ဗျားကို ဒုက္ခမပေးလိုတော့ပါဘူး ကျွန်တော်တို့ဘာသာပဲ ပြန်နိုင်ပါတယ် "
ကုဝူရှန့် သိတာပေါ့ မိုယွဲ့အရှင်က ဒီလောက် ယဉ်ကျေးပြနေတာက သူ့ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မျက်နှာသာကို ထောက်ထားလို့ပဲ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်လူနဲ့ ကုမိသားစုက လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းပေါ်မှာ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားတာက ပိုကောင်းတယ်။
" နှုတ်ဆက်ပါတယ်... ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ကျွန်ုပ်က နှုတ်ခွန်းဆက်တယ်လို့ ပြောပေးပါ "
ကုဝူရှန့်က ငြင်းတာကိုမြင်တော့ မိုယွဲ့အရှင်က အတင်းအကျပ်မလုပ်တော့ဘဲ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းတစ်ချက် မသိမသာ ချလိုက်မိ၏။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် နှစ်ပေါင်းသောင်းနဲ့ချီပြီး နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့ရတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက ကုချန်နဲ့ ဆက်ဆံရမှာကို တကယ်ကို ကြောက်ရွံ့နေတာ။
ကုဝူရှန့်က ကုမိသားစုရွာသားအများကြီးကို ခေါ်၍ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မိုယွဲ့အရှင်၏ မူလ ဖော်ရွေနေသည့် မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာခက်ထန်သွား၏။
သူသည် သူ၏ နတ်ဆိုးတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။
" အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနဲ့ ကုမျိုးနွယ်စုကိုတော့ လုံးဝ သွားမထိနဲ့... ဒါကလွဲရင် မင်းတို့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ သက်ရှိမှန်သမျှကို အကုန်သတ်... တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့ "
မိုယွဲ့အရှင်က တကယ်ကို စိုးရိမ်လာပြီ။
တကယ်တော့... ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင် သေသွားပြီဆိုလျှင် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက တိုက်ပွဲကိုရပ်... နတ်ဆိုးနယ်မြေကို အရင်ပြန်... ပြီးမှ ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမှာ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာက သေသွားပြီ။ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ တခြား အင်အားကြီးတဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်အင်အားစုတွေ ရှိနေသေးရင် နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကို စောင့်ကြိုနေမယ့် ကံကြမ္မာက အထင်အရှားပင်။
သို့သော် မိုယွဲ့အရှင်သည် ထိုသို့ လုံးဝ မလုပ်ရဲချေ။
အကြောင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်း၏။ သူသည် ဒီအတိုင်း နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ပြန်သွားလျှင် ရွှမ်ယိုနန်းတော်က သူ့ကို တာဝန်ခံခိုင်းမှာကို ကြောက်နေခြင်းပင်။ ဒါက သူခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက် ပိုများလေသည်။
နတ်ဆိုးစစ်တပ်တစ်ခုလုံးမှာ တခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်တွေအားလုံး အဆင်ပြေနေပြီး ထျန်းကျွင်းအဆင့်အရှင် တစ်ယောက်တည်းပဲ သေသွားခဲ့တာ.....
သူသာ ဒီလို ဂုဏ်သိက္ခာမရှိဘဲ... ဘာအောင်မြင်မှုမှ မပါဘဲ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ပြန်သွားရင်... ရွှမ်ယိုနန်းတော်က သခင်ကြီးတွေ ဘယ်လိုထင်ကြမလဲ။
သူတို့က သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာရင်တောင် ဒါက ပေါ့ပါးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်လို့ပဲ သတ်မှတ်ရမယ်။
ထို့ကြောင့် အနာဂတ်အတွက် မိုယွဲ့အရှင်သည် တစ်ခုခု လုပ်ပြမှရတော့မည်။ သူ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်သွားရန် လုံးဝမဖြစ်ချေ။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီးထဲ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကို စတင်ပြီး... သက်ရှိ ကုဋေပေါင်းများစွာ၏ သွေးများနှင့် ရွှမ်ယိုနန်းတော်မှ သခင်ကြီးများ၏ နှလုံးသားထဲက ဒေါသကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေနိုင်ကောင်း၏။
...
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေကာ.....
မိုယွဲ့အရှင်က ကုဝူရှန့်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို ကံကောင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့် နယ်မြေငါးခုက အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးဟာတော့ ပွက်လောရိုက်သွားကြ၏။
သူတို့ မူလက ထင်ထားသည်မှာ ဤကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်က နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးတော့မည်ဟူ၍ပင်။
သို့သော် သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတာက ကောင်းကင်ဘုံသခင်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီး၏ ကံကြမ္မာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်ကို စိတ်ပြောင်းသွားစေခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုမျှတင်မက... ထိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်က ကုမိသားစု မျိုးဆက်တွေကို ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ဖော်ရွေစွာ စကားပြောခဲ့ပြီး... သူတို့အား မိသားစုတစ်စုတည်းလိုတောင် ကြည့်နေခဲ့လေ၏။
ဒါက ကောင်းကင်ဘုံသခင်က နတ်ဆိုးနယ်မြေဘက်ကို သစ္စာဖောက် ကူးပြောင်းသွားပြီဆိုတာကို သက်သေမပြနိုင်ရင် ဘာက သက်သေပြနိုင်ဦးမှာလဲ။
ဟို ကောင်းကင်ဘုံသခင်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်ကို တကယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘူး။
ခဏတာအတွင်း၌ပင် အဆိုးမြင်စိတ်၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စိတ်၊ မကျေနပ်စိတ် စသည့် ခံစားချက်မျိုးစုံဟာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
သူတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှုကြီး ပြီးဆုံးတော့မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြ၏။
မမျှော်လင့်စွာဖြင့် အရာအားလုံးဟာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်ဖြစ်လေသည်.....
...
" ဘုရားရေ... ငါ့ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာဧကရာဇ်တွေ ဘယ်မှာလဲ "
" လင်မိသားစု မျိုးတုံးတော့မယ်... ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာဧကရာဇ်တွေ ဘယ်မှာလဲ....."
အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုအတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။
နယ်မြေငါးခု၌ အထွတ်အထိပ်အဖြစ်ဆုံး အင်အားစုများဖြစ်သည့်အတွက် ဒီအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများဟာ နတ်ဆိုးစစ်တပ်အားလုံးဆီမှ ဦးစားပေး 'အာရုံစိုက်မှု' ကို အလိုအလျောက် ရရှိခဲ့ကြ၏။
တစ်နာရီမပြည့်သေးသည့် သတ်ဖြတ်မှုအတွင်းမှာ ဤအဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုဟာ သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါး ရှိသွားပြီဖြစ်၏။
ဤအခြေအနေအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် နောက်ထပ် နှစ်နာရီမပြည့်မီပင် ရှည်လျားသည့် အမွေအနှစ်များရှိသည့် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများ၏ သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်မှ ဖျက်ပစ်ခံရတော့မည်ဟု ထင်ရ၏။
ဧကရာဇ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာဧကရာဇ်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ ဘာလို့ သူတို့က ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဆင်းသက်မလာကြသေးတာလဲ။
ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု သက်ရှိအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား၏။
သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လေသည်။
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီး၌ စိတ်ကူးမမီနိုင်သည့် ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။ မြေကြီးမှာ တုန်ဟီးသွားပြီး ကောင်းကင်မှာ လှုပ်ခါသွားကာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။
ကျယ်ပြောလှသည့် ကောင်းကင်ကြီးအထက်ရှိ မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီပြီး ရှည်လျားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားလေသည်။
အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းတွင် မည်းမှောင်နေပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။
" ဟိုနတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်က နယ်မြေငါးခုကို နစ်မြုပ်အောင် ကြိုးစားနေတာလား..... "
ကျင့်ကြံသူတချို့ဟာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့်... ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ထင်လိုက်ကြ၏။
သို့သော် ထိုချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းကြီး ပေါ်လာသည့်အခါ... လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေမျိုးစုံဟာ လှုပ်ရှားလာကြ၏။
ကြောက်မက်ဖွယ် အကြည့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တားမြစ်နယ်မြေတွေအတွင်းမှ လင်းလက်လာပြီး... အားလုံးဟာ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးအထက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် အက်ကွဲကြောင်းကြီးကို ကြည့်နေကြကာ... သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။