အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)
Vol. 10 Ch. 127-128
အခန်း ( ၁၂၇ ) - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောကမ္ဘာ၊ ယင်ယန်မိခင်သစ်ပင်နှင့် ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားနှစ်လုံး
ဖူဝမ်သည် အသက်ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကုချင်းရွဲ့၊ ယဲ့ယင်းယင်းနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများက သူ့အပေါ်၌ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်ကို ရှင်းရှင်လင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသော နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းထဲ၌... အန္တရာယ်များ ဖုံးကွယ်နေမည်လားပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူသည် လက်ရှိ ချီပင်လယ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ရုံမျှသာဖြစ်သော အားနည်းသည့်ကျင့်ကြံမှုဖြင့်... လူသားဧကရာဇ်ဘိုးဘေးက ဤနေရာတွင် ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးအချို့ကို အမှန်တကယ် ချန်ထားခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင်... သူ့အနေဖြင့် ၎င်းကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများက သူ့အား ကာကွယ်ပေးရန်အတွက် သူတို့၏စိတ်ကို ဆွဲဆောင်ထားခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးအချို့ကို စတေးလိုက်ရသည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။
" ကောင်းပြီလေ "
ကုချင်းရွဲ့၊ ယဲ့ယင်းယင်းနှင့် ဟွမ်ကျိုအာတို့သည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး... ခဏတာစဉ်းစားလိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်... ဖူဝမ်၏တောင်းဆိုချက်အား သဘောတူလိုက်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့သည် တိတ်တဆိတ်လည်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြသည်။
အကယ်၍ ဤနေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်း၏နောက်ကွယ်တွင်... လူသားဧကရာဇ်မှ သူ၏မျိုးဆက်များအတွက် ချန်ထားခဲ့သော ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးများ အမှန်တကယ်ရှိနေပါက... သူတို့သည် ထိုအရာအား ထိုမိန်းကလေးငယ်ထံမှ လုယူကြမည်မဟုတ်ဘဲ... ၎င်း၏တရားဝင်ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် ရွေးချယ်ကာ... ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးအားလုံးကို ဖူဝမ့်အတွက်သာ ချန်ထားပေးကြမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အခြားသော ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးများ ရှိခဲ့ပါက... ထိုအခါမှ သူတို့ ယူလိုက်လျှင်လည်း နောက်ကျမည်မဟုတ်ပေ။
" ငါအရင်သွားမယ် "
ကျင့်ကြံမှုအမြင့်ဆုံးရှိသော ဟွမ်ကျိုအာသည် သဘောတူလိုက်ပြီး... သူတို့၏ရှေ့မှ နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ပထမဆုံး လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့သည် သူ့အား မတားဆီးခဲ့ကြပေ။
ဟွမ်ကျိုအာ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်ရာ... သူ့အား ဦးဆောင်သွားစေခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါက... သူ့အနေဖြင့် အချိန်မီ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဟွမ်ကျိုအာ နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး... အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်ထွက်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ... ကုချင်းရွဲ့သည် ယဲ့ယင်းယင်းနှင့်အတူ မိန်းကလေးငယ် ဖူဝမ်အား အလယ်တွင်ထား၍... တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ကာကွယ်လျက် နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
နေရာလွတ်တုန်ခါမှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက်တွင်.....
သူတို့၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
" ဒါက..... "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး... သူ၏လှပသောမျက်လုံးများမှာ အလိုလိုပင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
သူ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ။
ကျယ်ပြန့်မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံအထက်၌ အလယ်ဗဟိုအား နယ်နိမိတ်အဖြစ်ထားလျက်... တစ်ခြမ်းသည် အဆုံးအစမရှိ တောက်ပသော ရွှေရောင်ဖြစ်နေပြီး... အခြားတစ်ခြမ်းမှာမူ နက်ရှိုင်းသော မင်ကဲ့သို့အနက်ရောင် ဖြစ်နေသည်။ တောက်ပသောနေနှင့် လင်းလက်သောလတို့သည် အတူတကွ ပေါ်ထွက်နေကြပြီး... မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များသည်လည်း တောက်လောင်နေသော နေမင်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲတည်ရှိနေကာ... အမှန်တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ထို့ပြင် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့၌ တောက်ပသော ရွှေရောင်နှင့် မင်ကဲ့သို့အနက်ရောင်တို့ ရောယှက်နေသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုသမုဒ္ဒရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှေးဟောင်းကျွန်းတစ်ကျွန်း တည်ရှိနေသည်။
ထိုရှေးဟောင်းကျွန်းသည် မှိန်ပျပျရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ... ရှေးဟောင်းကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်... အဖုအထစ်များရှိကာ ရှေးကျပြီး မြင့်မားလှသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးနှစ်ပင် ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုရှေးဟောင်းသစ်ပင်နှစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင်... မရေမတွက်နိုင်သော တလက်လက်တောက်ပနေသည့် ရွှေရောင်အရွက်များနှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းသော မင်ကဲ့သို့အနက်ရောင်အရွက်များက တရှဲရှဲမြည်လျက်ရှိပြီး... ကြီးမားလှသော မဟာယင်နှင့် မဟာယန်စွမ်းအားများကို ပျံ့နှံ့စေလျက်ရှိသည်။
ပို၍ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ.....
ကောင်းကင်ယံအထက်မှ လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသော မြင်ကွင်းသည်... ထိုရှေးဟောင်းသစ်ပင်နှစ်ပင်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော စွမ်းအားများက ကောင်းကင်ကြီးအား... အရောင်ဆိုးကာ ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်သည်။
" ဒါက အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေရဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာများလား "
ယဲ့ယင်းယင်းက မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ရှေ့မှ ဤကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာနှင့် ၎င်းအပေါ်မှ ရှေးဟောင်းကျွန်းသည် အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေ၏ အောက်တွင် တည်ရှိနေနိုင်သလော။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။
" ဒီကမ္ဘာကြီးကို အရမ်းကိုမြင့်မားတဲ့ နည်းလမ်းတွေသုံးပြီး... မြေအောက်က နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုထဲမှာ ဖွက်ထားတာ ဖြစ်ရမယ် "
ကုချင်းရွဲ့က စဉ်းစားတွေးတောလိုက်သော်ငြား... သူ၏လှပသောမျက်လုံးများမှာလည်း အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကျယ်ပြန့်သောကမ္ဘာကြီးသာ ကျယ်ပြန့်သောတိုက်ကြီးပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါက... နယ်မြေငါးခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
အထူးသဖြင့် ကျွန်းပေါ်တွင် ရပ်တည်နေသော ထိုရှေးဟောင်းသစ်ပင်နှစ်ပင်သည် ပြင်းထန်သော ဆေးဖက်ဝင်အနံ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ အဝေးမှပင်ဖြစ်သော်လည်း... အနံ့တစ်ချက်ရှူလိုက်ရုံမျှဖြင့် လန်းဆန်းတက်ကြွသွားစေပြီး... လူတစ်ဦးအား ပြန်လည်မွေးဖွားလိုသည့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုမျိုးကိုပင် ပေးစွမ်းနေသည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ... ထိုအရာများသည် အင်မော်တယ်နတ်ဆေးပင်နှစ်ပင် ဖြစ်ရမည်။
ကောင်းကင်ဘုံဆေးဥယျာဉ်၌ စိုက်ပျိုးထားသော အင်မော်တယ်နတ်ဆေးပင်များထံမှသာ ကုချင်းရွဲ့သည် ဤကဲ့သို့ အလားတူခံစားမှုမျိုးကို ခံစားခဲ့ဖူးသည်။
" မဟာယင်မိခင်သစ်ပင်... မဟာယန်မိခင်သစ်ပင်... "
ကုချင်းရွဲ့သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ... အကယ်၍ ဤနေရာသာ ပေါ်ထွက်သွားခဲ့ပါက အခြားသူများကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားလျှင်ပင်... တားမြစ်နယ်မြေများအတွင်းမှ ထိုရှေးဟောင်းအရှင်သခင်ကြီးများသည် အသေအချာပင် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေနိုင်ကြမည်မဟုတ်ဘဲ... ဤမိခင်သစ်ပင်နှစ်ပင်ကို လာရောက်လုယူကြပေလိမ့်မည်။
" အစ်မတို့ သုံးယောက်... ကြည့်လိုက်ပါဦး..... "
ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့ ဤနေရာမှ အံ့အားသင့်ဖွယ်မြင်ကွင်းတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပင်... ဖူဝမ်သည် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ငယ်လေးကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး... သူတို့၏ရှေ့မှ နေရာသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
မဟာယင်နှင့် မဟာယန်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြန့်သည့်သမုဒ္ဒရာပေါ်၌... ဖူဝမ် မူလက သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ကိုင်ထားခဲ့သော ရှေးဟောင်းသစ်ကိုင်းလေးသည် တောက်ပလာပြီး... နောက်ဆုံးတွင် လှေငယ်တစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ မျောပါနေလျက်... ဖူဝမ်နှင့် အခြားသူများ တက်ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ တက်သင့်သလော။
ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် ထိုလှေငယ်လေးကို တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ဖူဝမ်ကို ဦးဆောင်လျက် လှေပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် လက်လျှော့လိုက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။ ရှေ့ဆက် ဘာပင်ရှိနေစေကာမူ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သူတို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရမည်သာ ဖြစ်သည်။
လူလေးယောက်သား လှေငယ်လေးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်နှင့်... မဟာယန်မိခင်သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်မှ ပြောင်းလဲထားဟန်ရှိသော ဤလှေသင်္ဘောလေးသည်... အသိစိတ်ရှိနေသကဲ့သို့ပင် သူ့ဘာသာသူ ရှေ့သို့ စတင်ရွေ့လျားလာပြီး... သမုဒ္ဒရာအလယ်ဗဟိုမှ ကျွန်းငယ်လေးဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။
" ဒီရှေးဟောင်းလှေလေးသာ မရှိခဲ့ရင်... ငါတို့အားလုံး အဲ့ဒီကျွန်းငယ်လေးဆီကို ချဉ်းကပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ် "
အလျင်အမြန် နီးကပ်လာသော ကျွန်းငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း... ကုချင်းရွဲ့သည် မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ပင်လယ်ရေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာယင်နှင့် မဟာယန်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤကွဲပြားခြားနားသော စွမ်းအားနှစ်ခုသည် အတူတကွ ရောယှက်ပေါင်းစပ်သွားပြီး... ပျံသန်းခြင်းကို တားဆီးနိုင်သော ဆန်းကြယ်သည့်နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သာမန်လှေများသည် ဤပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ မျောပါနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာယင်နှင့် မဟာယန်စွမ်းအားများကြောင့် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။
မိမိ၏ရုပ်ခန္ဓာဖြင့် ဤပင်လယ်အား ဖြတ်ကူးရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ပင်လယ်ရေထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ရောယှက်နေသည့် မဟာယင်နှင့် မဟာယန်စွမ်းအားများသည်... သူတော်စင်အဆင့်နှင့် အလွန်အလှမ်းဝေးနေသေးသော ဤလူငယ်များကိုမဆိုထားနှင့်... ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုပင် တိုက်စားကာ ချေဖျက်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... မဟာယန်မိခင်သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်မှ ဖွဲ့စည်းထားသော ဤရှေးဟောင်းလှေကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့်သာ... သူတို့သည် ဤပင်လယ်ဧရိယာကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ပြီး... အလယ်ဗဟိုရှိ ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူတို့ စဉ်ဆက်မပြတ် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ... ကျွန်းငယ်လေးပေါ်မှ မြင်ကွင်းသည်လည်း ပို၍ ပို၍ ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။
မဟာယင်နှင့် မဟာယန်မိခင်သစ်ပင်များသည် ကျွန်းငယ်လေး၏ အလယ်ဗဟိုအား... ၎င်းတို့၏နယ်နိမိတ်အဖြစ်ထားလျက်... ၎င်းအား ထင်ရှားသော ယင်နှင့် ယန် နယ်ပယ်နှစ်ခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။
ကျွန်း၏တစ်ခြမ်းသည် မဟာယန်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး... အခြားတစ်ခြမ်းမှာ မဟာယင်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
၎င်းတို့၏ ဆုံမှတ်နေရာတွင်... ယင်နှင့် ယန်စွမ်းအားများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး... နက်ရှိုင်းသိမ်မွေ့သည့် မျှခြေတစ်ခုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
" ကြည့်စမ်း...အဲ့ဒါ... ဘာကြီးလဲ..... "
ရုတ်တရက် ဟွမ်ကျိုအာသည် အာမေဋိတ်သံတစ်ခု ပြုလိုက်ပြီး... တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကျွန်းငယ်လေးပေါ်မှ နေရာတစ်ခုအား... သူ၏လက်ညှိုးကို ဆန့်တန်း၍ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများသည်... ဟွမ်ကျိုအာ၏ လက်ညှိုးညွှန်ပြရာ လားရာအတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ... သူတို့၏ နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ်များအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့ ဘာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။
မဟာယင်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အဓိကနေရာတွင်... ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားတစ်လုံးသည် အဆုံးမဲ့သော မဟာယင်စွမ်းအားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်... တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေကာ ထာဝရ တည်ရှိနေခဲ့သည်။
" ခေါင်းတလားတစ်လုံး...ဒါက... လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ ခေါင်းတလား ဖြစ်နိုင်မလား "
ကုချင်းရွဲ့သည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို ချက်ချင်း တွေးလိုက်မိသည်။
ဤနေရာတွင် လဲလျောင်းနေသော ခေါင်းတလားသည်... ဒဏ္ဍာရီလာ လူသားဧကရာဇ်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။
သို့သော် လူသားဧကရာဇ်သည် အမှန်တကယ် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီလော။
ကုချင်းရွဲ့သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ... ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ... မဟာယန်စွမ်းအား အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သော နေရာတွင်လည်း... ထပ်တူကျသည့် ခေါင်းတလားတစ်လုံး လဲလျောင်းနေသည်ကို... သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
ခေါင်းတလားနှစ်လုံးသည် ယင်နှင့် ယန် ထိုက်ကျီပေါ်မှ အစီအရင်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ပင် မဟာယင်နှင့် မဟာယန် နေရာများ၏ အဓိကနေရာတွင် တစ်လုံးစီ နေရာယူထားကြသည်။
အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားနှစ်လုံး ရှိနေရသနည်း။
ကုချင်းရွဲ့သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့၏။
အကယ်၍ တစ်လုံးသည် လူသားဧကရာဇ်နှင့် သက်ဆိုင်ပါက... အခြားရှေးဟောင်းခေါင်းတလားတစ်လုံးသည် မည်သူနှင့် သက်ဆိုင်နေသနည်း။
အခန်း (၁၂၈) - ရှေးဟောင်းကျွန်းပေါ်သို့ ခြေချခြင်း၊ လူသားဧကရာဇ် ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း၊ ဧကရာဇ်ဟောင်း
" ရှေးဟောင်းခေါင်းတလား နှစ်လုံးပါလား..... "
ယဲ့ယင်းယင်းသည်လည်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
အကယ်၍ ဤနေရာ၌ ရှေးဟောင်းခေါင်းတလား တစ်လုံးတည်းသာ ရှိခဲ့ပါက... နားလည်ရ ပို၍လွယ်ကူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် လူသားဧကရာဇ်နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဖြစ်ရာ... ခေါင်းတလားမှာလည်း လူသားဧကရာဇ်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်ပြီး... သူ၏ မြှုပ်နှံရာနေရာအဖြစ် တည်ရှိနေမည် ဖြစ်၏။
သို့သော် ယခုအခါ ပင်လယ်ပြင်ပ၌ ချိတ်ဆွဲလျက်ရှိသော ဤအထီးကျန်ကျွန်းငယ်ပေါ်တွင်... ရှေးဟောင်းခေါင်းတလား နှစ်လုံးမှာ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တည်ရှိနေပြီး... တစ်လုံးချင်းစီမှ ယင်နှင့်ယန် အစီအရင်မျက်လုံးများကို ဖိနှိပ်ထားလျက် ရှိသည်။
ခေါင်းတလားတစ်လုံးသည် လူသားဧကရာဇ်နှင့် သက်ဆိုင်ခဲ့ပါလျှင်... ကျန်ခေါင်းတလားတစ်လုံးမှာ မည်သူနှင့် သက်ဆိုင်မည်နည်း။
" ကျွန်မတို့ ရှေ့ဆက်သွားသင့်သလား "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် ကုချင်းရွဲ့အား မသေချာဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းလျက် ရှိသည်။
အကယ်၍ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် လူသားဧကရာဇ်၏ မြှုပ်နှံရာမြေ ဖြစ်ခဲ့ပါမူ ကြောက်ရွံ့စရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ပထမအချက်မှာ လူသားဧကရာဇ်သည် အဆုံးမဲ့လူသားမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။ လူသားမျိုးနွယ်ဝင်များအနေဖြင့်... လူတိုင်းသည် လူသားဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်သာ မြေအောက်တွင် ရှိခဲ့ပါလျှင်... သူသည် သူတို့အား အခက်အခဲဖြစ်စေမည် မဟုတ်ဟူ၍ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ဖူဝမ်သည် လူသားဧကရာဇ်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပို၍ပင် လျှော့ချပေးနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ... ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသော ရှေးဟောင်းခေါင်းတလား နှစ်လုံးသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး... မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသေချာမရေရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် လူသားဧကရာဇ်နှင့် တစ်ချိန်က ပတ်သက်ခဲ့သော ကောလာဟလများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည့်အခါတွင် ပို၍ပင် သေချာလာ၏။
ဒဏ္ဍာရီအရ သူ၏ဘဝ နောက်ဆုံးအချိန်များတွင်... လူသားဧကရာဇ်သည် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်သော ရန်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး... ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရကာ နောက်ဆုံး၌ ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ထိုရှေးဟောင်းခေါင်းတလား နှစ်လုံးသည် လူသားဧကရာဇ်နှင့် သူ၏ရန်သူဟောင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။
" ..... "
ကုချင်းရွဲ့သည်လည်း ရှေ့ဆက်တိုး၍ ကျွန်းငယ်ပေါ်သို့ တက်သင့်မတက်သင့်ကို မဝေခွဲနိုင်ဘဲ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။
ဆရာသည် အားကိုးရမည့် နောက်ဆုံးလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေသေးသော်လည်း... ဆရာ့၌ လက်ရှိအချိန်တွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အခြေအနေ၌သာ ရှိနေသည်။ အန္တရာယ်ကြုံလာပါက လူတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်... မပေးနိုင်မည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်သေးပေ။
" ရှေ့မှာ အန္တရာယ်မရှိပါဘူး "
လူတိုင်း တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ဟွမ်ကျိုအာသည် ရုတ်တရက် စကားထပြောလိုက်၏။
" ကျွန်မ ရှေ့မှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မခံစားမိဘူး။ ကျွန်မတို့အတွက်ဆို ကံကောင်းခြင်းတွေပဲ ရှိနေတယ် "
ရှေ့၌ ကံကောင်းခြင်းများသာ ရှိသည်မှာ ဟုတ်ပါသလော။
ဟွမ်ကျိုအာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့သည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသော်လည်း... များမကြာမီပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။
ဟွမ်ကျိုအာသည် ကံကြမ္မာ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံထားရသူဖြစ်ရာ... သူ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ မှားနိုင်ဖွယ်မရှိပေ။
သူတို့ စိတ်ပူလွန်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
" ဒါဆို သွားကြတာပေါ့ "
ရှေ့၌ အန္တရာယ်မရှိနိုင်ခြေ များကြောင်း သေချာသွားပြီဖြစ်သောကြောင့်... ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် မတုံ့ဆိုင်းနေကြတော့ပေ။ သူတို့သည် လှေငယ်လေးကို ကျွန်းအနီးသို့ ပဲ့ကိုင်ထိန်းညွှန်ခဲ့ကြသည်။
ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်... ယင်ယန်မိခင်သစ်ပင်များမှ အသွင်ပြောင်းထားသော လှေငယ်လေးသည်... နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး... ကမ်းခြေ၌ ဆိုက်ကပ်လိုက်တော့သည်။
ကမ်းခြေအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ကျွန်းငယ်ပေါ်ရှိ ယင်နှင့်ယန် နတ်စွမ်းအင်များသည် အားကောင်းလှသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ သူတို့ထံသို့ တိုးဝင်လာခဲ့၏။
ယင်နယ်မြေသည် လုံးဝဥဿုံ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ယန်နယ်မြေမှာမူ ပြင်းထန်စွာ ပူလောင်လျက်ရှိပြီး... တစ်ခုချင်းစီမှ ကျွန်း၏တစ်ဝက်စီကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ... ကျွန်းတစ်ခုလုံးအား ထင်ရှားသော အခြမ်းနှစ်ခြမ်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားလေသည်။
ထို့ထက်ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းသည်မှာ... ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းထားသော နေရာများတွင်... ရှားပါးလှသည့် နတ်ဘဏ္ဍာများနှင့် ရှေးဟောင်းဆေးပင်များမှာ ပြန့်ကျဲပေါက်ရောက်လျက် ရှိနေပြီး... လူတိုင်းကို မူးယစ်စေနိုင်သော စွဲမက်ဖွယ် ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိသည်။
" ဒါတွေအားလုံးက အရမ်းရှားပါးတဲ့ ဆေးပင်တွေပဲ... ယင်နဲ့ယန် နတ်စွမ်းအင်နဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ခံထားရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာ... သူတို့တွေ ဝိညာဉ်ဖြစ်ခါနီးတောင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ "
ကုချင်းရွဲ့သည် အံ့အားတသင့် ရေရွတ်မိလိုက်သည်။
ဤကျွန်းပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်နေသော ဆေးပင်ကြီးများ၏ အရည်အသွေးမှာ... သူ ဘိုးဘေးနှင့်အတူ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်၌ စုဆောင်းခဲ့သော အရာများထက်ပင်... ပို၍မြင့်မားလျက် ရှိ၏။ ဤရှေးဟောင်းဆေးပင်များသည် ဤနေရာ၌ အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်အောင် ပေါက်ရောက်နေခဲ့သည်ဖြစ်ကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပေသည်။
" အဲ့ဒီ နတ်ဆေးပင်တွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သွားထိလို့ မဖြစ်ဘူး... လက်ရှိ ဒီကျွန်းပေါ်က ယင်နဲ့ယန် စွမ်းအင်တွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကွဲကွာနေတာ... ဒီနေရာတွေထဲက တစ်ခုခုကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝင်လိုက်မိရင်... ယင်နဲ့ယန် စွမ်းအင်တွေ သောင်းကျန်းထကြွလာပြီး... ကပ်ဘေးအဆင့် ဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာစေနိုင်တယ် "
ကုချင်းရွဲ့သည် ထိုနတ်ဆေးပင်များကို စုဆောင်းနိုင်မည်လောဟု စဉ်းစားတွေးတောနေစဉ်မှာပင်... ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီး၏ သတိပေးစကားသံက... သူ့အပေါ်သို့ ရေခဲရေလောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ဤနတ်ဆေးပင်များကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ထိတွေ့၍ မရနိုင်သလော။
ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဆေးပင်များကို ကြည့်ရင်း ကုချင်းရွဲ့သည် လျှာသပ်လိုက်မိ၏။ သို့သော် ထို့နောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ယခုအခါ ကျွန်းတစ်ခွင်လုံးသည် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် ကျွန်းငယ်ပေါ်သို့ မည်သို့ တက်ရောက်နိုင်မည်နည်း။
" နတ်ကိုင်းက ကျွန်မတို့ကို ခေါ်နေတယ် "
ကုချင်းရွဲ့ ငေးကြောင်နေစဉ်မှာပင် ဖူဝမ်၏ အံ့အားတသင့် အော်ဟစ်လိုက်သံသည် သူ၏ နားထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ကုချင်းရွဲ့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါမှသာ သူတို့အား ကမ်းခြေသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော လှေငယ်လေးသည်... ဆိုက်ကပ်ပြီးနောက်တွင် နတ်ကိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... ကျွန်းပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ညွှန်ပြကာ လူတိုင်းအား ရှေ့သို့ လမ်းညွှန်ပြသနေသည့်အလား... အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
" အဲ့ဒါက..... "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် နတ်ကိုင်း ညွှန်ပြနေသော လားရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ... ၎င်းမှာ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်တို့၏ အကြားရှိ နယ်နိမိတ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
၎င်းသည် ယင်နှင့်ယန် မိခင်သစ်ပင်များ၏ အကြားရှိ အဓိက ပိုင်းခြားထားသော မျဉ်းလည်း ဖြစ်နေသည်။
" ဒီလမ်းအတိုင်း သွားရင် လုံခြုံပါ့မလား "
ကုချင်းရွဲ့သည် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး ဆရာ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
" လောလောဆယ်တော့ ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းဆုံတဲ့ ဒီနေရာတစ်ခုပဲ လုံခြုံမှုရှိတယ် "
ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီးက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
" ကောင်းပါပြီ "
ကုချင်းရွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူ၊ ယဲ့ယင်းယင်းနှင့် ဟွမ်ကျိုအာတို့သည် ဖူဝမ်အား အလယ်တွင် ထား၍ ကာကွယ်ပေးထားကြပြီး... ယင်နှင့်ယန် အကြားရှိ ပိုင်းခြားမျဉ်းအတိုင်း ကျွန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ... ကျွန်းငယ်၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ရှေ့ဆက် လျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ယင်နှင့်ယန် မိခင်သစ်ပင်နှစ်ပင်နှင့် ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ကြသည်။
အနီးကပ် သေချာကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ... ယင်နှင့်ယန် မိခင်သစ်ပင်နှစ်ပင်သည် ပို၍ပင် ထူးကဲဆန်းကြယ်လာဟန် ရှိသည်။
တောက်ပသော ရွှေရောင်နှင့် နက်မှောင်သော အနက်ရောင်တို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်လျက် ရှိနေပြီး... ခန့်ညားထည်ဝါ၍ အားအင်ပြည့်ဝလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိသည်။
လူတိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေကြပြီး... သတိကြီးစွာဖြင့်သာ ရှေ့ဆက်ရွေ့လျားခဲ့ကြသည်။
မကြာမီပင် နတ်ကိုင်း၏ လမ်းပြမှုဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ယင်နှင့်ယန် မိခင်သစ်ပင်များ၏ အောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များသည် ဤနေရာ၌ စုစည်းပေါင်းဆုံလျက် ဝေ့ဝဲစီးဆင်းနေသည်။
နတ်ကိုင်းသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ... ၎င်းအပေါ်၌ ကပ်ငြိနေသော ဖူဝမ်၏ သွေးစက်များသည် တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား... တောက်ပလာခဲ့သည်။
ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေသော သွေးစက်များသည် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များနှင့်အတူ တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။
မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး... ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများ မျှော်လင့်မထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။
ယင်နှင့်ယန် မိခင်သစ်ပင်များ၏ ဆုံမှတ်၌ မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုသည်... တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများ အကြားမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုပုံရိပ်သည် မည်သို့သော ပုံရိပ်မျိုး ဖြစ်မည်နည်း။
ယင်နှင့်ယန် မိခင်သစ်ပင်များ၏ ဆုံမှတ်၌ ရပ်တည်လျက်ရှိသော... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြင့်မား၍ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး... မျက်လုံးတစ်ဖက်စီတွင် နေတစ်စင်းနှင့် လမင်းတစ်စင်းစီကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား ရှိသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှ အကြည့်တစ်ချက်သည်... မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား... အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်ကို ဖြတ်သန်း ကြည့်ရှုနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်နေရုံမျှဖြင့် သူသည်... ဤကမ္ဘာလောက၏ ဗဟိုချက်မအဖြစ် သဘာဝကျကျ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်၍ နက်ရှိုင်းလှသော ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားကြီးများသည်... သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ စီးဆင်းလျက် ရှိသည်။ ခန့်ညားထည်ဝါ၍ မြင့်မြတ်လှသော ထိုစွမ်းအင်များသည်... လူတို့အား သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးထောက်ဦးညွှတ်လိုစိတ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်အောင် ခံစားရစေ၏။
" ဒီစွမ်းအင်လှိုင်းက..... "
ကုချင်းရွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
ဤစွမ်းအင်လှိုင်းသည် သာမန် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ့ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ စွမ်းအင်လှိုင်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေ၏။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ခံစားမှုမျိုးကို ဘိုးဘေးအိုထံမှသာ ခံစားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
" ဧကရာဇ်တစ်ပါးပဲ "
ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီးသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ ကုချင်းရွဲ့အား ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာက လူသားဧကရာဇ်သည် ဘိုးဘေးအိုကဲ့သို့ပင် ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်လော။
" မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးလောက် ကြောက်စရာမကောင်းပေမဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က သူသက်ရှိထင်ရှားရှိတုန်းက စစ်မှန်တဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့လိမ့်မယ် "
ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။
" ဒီ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ သေးသေးလေးက... ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မွေးထုတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့... ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိဘူး... ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် သက်ရှိတစ်ယောက်က မသေမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင်... ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ကျဆုံးသွားသင့်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒီပုဂ္ဂိုလ် ဘာတွေများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ "