အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)
Vol. 10 Ch. 137-138
အခန်း (၁၃၇) - ကြီးမားသော စုဆောင်းမှု၊ လော့ထျန်းမှလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၊ ရုတ်တရက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း
" ဘာခေတ်ကြီးလဲ? ဟက်! ဒါက ခဏတာ မြင်ယောင်မှုတစ်ခုပါပဲ "
ကုချန်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး... သူ၏မျက်လုံးများ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်... အဆုံးမဲ့တာအို အရည်ကျိုဖိုကြီးတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေဟန်ရှိသည်။
သူသည် ယခုအချိန်တွင် ထိုခေတ်အား ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။
သူသည် သူ၏အစွမ်းကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တိုးတက်စေရန်သာ လိုလားသည်။ သို့မှသာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားသည့်တိုင်... သူ၏ကာကွယ်မှုဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကုမိသားစုသည် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ကျန်ရစ်နေမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ရှိတွင် ဧကရာဇ်ကိုးပါး အမှန်တရား နားလည်ခြင်း အတွင်းမှ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူကာ ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာနေ၏။
ဧကရာဇ်ကိုးပါး အမှန်တရား နားလည်ခြင်းတွင်... ဧကရာဇ်အစစ်အမှန် ကိုးဦးမှ ဖန်တီးခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများ ပါဝင်ပြီး... ၎င်းမှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်အဆင့်ဟု ခေါ်ဆိုနေကြသည့်အရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရလောက်အောင်ပင် သာလွန်နေသည်။
ကုချန်တွင် ခပ်ရေးရေး ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဧကရာဇ်ကိုးပါး အမှန်တရား နားလည်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သူအပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး... ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီးသည်နှင့်... သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်ကာ... ယခင်က မကြုံသည့်ဖူး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ထိုနေ့သည် သိပ်မဝေးတော့ဟုလည်း သူယုံကြည်ထား၏။
" ကံကြမ္မာတာအိုရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာကို ခံရတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးလား... တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ! "
အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသ တာအိုနယ်မြေရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း၌... ကုချင်းရွဲ့သည် တုနှိုင်းမဲ့အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တောင်ကြီးနှင့် သူတော်စင်ရှေးဟောင်းလက်နက် နှစ်ခု၊ သုံးခုခန့်ကို ကြည့်ရင်း... စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားမိသည်။
သူတို့ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာ၍ စူးစမ်းရှာဖွေနေသည့် အချိန်အတွင်းတွင်... ဟွမ်ကျိုအာသည် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သည်ဟု ဆိုရလောက်အောင်ပင် ထူးကဲလှသည်။
မည်သည့်အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ... သူသည် ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းအား ဝှက်ထားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေများစွာသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ပြီး... ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေများအတွင်းရှိ ရတနာများအားလုံးကို စုဆောင်းရယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဤကာလအတွင်း... သူတို့သည် မည်သည့် ထူးထူးခြားခြား အန္တရာယ်အတားအဆီးများကိုမျှပင် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ ထိုဖြစ်စဉ်သည် ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့၏ စိတ်ကူးထက်ပင် အလွန်ချောမွေ့နေခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးသည် ဟွမ်ကျိုအာ၏ သိမ်မွေ့သော လွှမ်းမိုးမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိမထားခဲ့လျှင်... ကုချင်းရွဲ့သည်ပင် ဤကာလအတွင်း သူ၏ကံကြမ္မာမှာ... 'ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်' လွန်းနေသည်ဟု ထင်မိကောင်းထင်မိလိမ့်မည်။
" အစ်မကျိုအာ ရှိနေတော့... ကျွန်မ ဘာအခက်အခဲမှတောင် မခံစားခဲ့ရဘူး! "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် သူ၏ရှေ့မှ သယံဇာတများနှင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများအားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ထည့်လိုက်သည်။
သူသည် သူတော်စင်ခန္ဓာသွေးကြောကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး... သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် သယံဇာတ အများဆုံး သုံးစွဲရသည်။
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေတွင်... ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု အမျိုးမျိုးထံမှ လုယက်ထားသော ကြီးမားသည့် သယံဇာတပမာဏ ရှိနေသော်လည်း.. ၎င်းတို့ကို သူအပါအဝင် ကုမိသားစုတပည့်တိုင်းထံ ပုံသေပမာဏဖြင့်သာ ထောက်ပံ့ပေးသည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ... ပုံမှန်ခွဲဝေပေးသော ကျင့်ကြံခြင်းသယံဇာတများသည် များပြားသော်လည်း... ၎င်းတို့သည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ လိုအပ်ချက်များကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
အမှန်တကယ်တွင်... ယဲ့ယင်းယင်းသည် ကုတောက်လင်းထံတွင် ပိုမိုများပြားသော ကျင့်ကြံခြင်းသယံဇာတများကို တောင်းခံ၍ရနိုင်၏။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို ထောက်ထား၍... ကုတောက်လင်းသည် ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယဲ့ယင်းယင်းသည် ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။
ပထမအချက်မှာ... သူသည် သူ၏ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့် အထူးဆက်ဆံခံရခြင်းကို မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ... သူသည် ၎င်းတို့ကို များစွာအသုံးပြုခြင်းက သူ့ကို အထောက်အကူမပြုရုံသာမက... သူ့အား ပြန်လည်ထိခိုက်စေနိုင်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့် ဆရာသခင်သည် သူနှင့် အခြားကုမိသားစုတပည့်များကို အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် ပုန်းအောင်းမနေဘဲ... အပြင်ထွက်၍ စူးစမ်းလေ့လာရန်၊ ကြမ်းတမ်းမှုများနှင့် သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေများကို တွေ့ကြုံခံစားစေရန်... အားပေးခဲ့ရသနည်း။
အကြောင်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ကျင့်ကြံနေရုံဖြင့်... လူတစ်ဦးကို စစ်မှန်သော အင်အားကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း၊ သက်ရှိအားလုံးနှင့် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးပမ်းခြင်း၊ မရေမတွက်နိုင်သော စမ်းသပ်မှုများကို အဆုံးတိုင်သည်အထိ ခံရပ်နိုင်မှသာလျှင်... လူတစ်ဦးသည် စစ်မှန်သော အင်အားကြီးသူတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးထွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
" တော်ပြီ... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ရတနာတွေ မရှိတော့ဘူး... သွားကြစို့ "
ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက်... ဟွမ်ကျိုအာသည် ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းအား ပြောလိုက်သည်။
" အင်း "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... ရတနာများကို ရေတွက်ကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာရန် ပို့ဆောင်ရေးအစီအရင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
" လျှို့ဝှက်နယ်မြေ နောက်ထပ် နှစ်ခု သုံးခုလောက် စုဆောင်းပြီးရင်... ငါ သူတော်စင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့တောင်... ကျင့်ကြံခြင်းသယံဇာတတွေ လုံလောက်သွားမယ်ထင်တယ် "
ခရီးစဉ်အတွင်း၌... ယဲ့ယင်းယင်းသည် ပျော်ရွှင်စွာ တွေးမိလိုက်၏။
သို့သော်... သူတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်လာပြီး အပြည့်အဝ သတိပြန်မဝင်သေးမီမှာပင်... တလက်လက်တောက်ပနေသော ဓားရှည်တစ်လက်သည်... လေဟာနယ်အတွင်းမှ အသံတိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ အသေးငယ်ဆုံးသော အာကာသ လှိုင်းဂယက်မျှပင် မရှိဘဲ... ယဲ့ယင်းယင်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ဝင်လာခဲ့လေသည်။
ယဲ့ယင်းယင်းသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရရှိခဲ့ဘဲ... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးဘက်သို့ အနည်းငယ်သာ ရွှေ့လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဓားရှည်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး သွေးစက်များ လေထဲသို့ ပန်းထွက်သွားစေခဲ့သည်။
ဓားရှည်သည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ... ၎င်း၏ဓားသွားသည် သူ၏သွေးများကို စုပ်ယူနေဟန်ဖြင့် ရွှေရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။
" ဘယ်သူ..... "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် ဓားရှည်လာရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ... သူ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာ၏။
မည်သူက အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်း၍ သူ့အား တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ဓားရှည်ပိုင်ရှင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... သူ၏မျက်လုံးထဲမှ အံ့ဩမှုသည် ချက်ချင်းပင် နားလည်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုသူမှာ ပိန်လှီသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး.. အမှောင်ထုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားရာ... သူ၏မျက်နှာကို မမြင်နိုင်စေခဲ့ဘဲ... သူ၏ အရှိန်အဝါသည်ပင် မပီဝိုးတဝါး ဖြစ်နေ၏။
ဤဝတ်စုံ... ဤခံစားချက်ကို ယဲ့ယင်းယင်းသည် ရင်းနှီးလွန်းနေခဲ့သည်။
ထိုလူသည် သူ့အား တစ်ချိန်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သော လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေ၏။
ဤလူသည်လည်း လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လွှတ်လိုက်သော လုပ်ကြံသူတစ်ယောက်လော။
" ရှင်က လော့ထျန်းနန်းတော်ကပဲ! "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် အမှောင်ထုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များတွင် နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ဤပုံရိပ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို သူ အလွန်ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လုပ်ကြံသူများ၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။
" ငါတို့ လော့ထျန်းနန်းတော်က သတ်ဖို့ရည်ရွယ်ထားတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးဘူး "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ ယဲ့ယင်းယင်း၏ သူတော်စင်သွေးကို စုပ်ယူထားသော ဓားရှည်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိသော မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်... သူသည် ဖြူဖျော့နေသော ယဲ့ယင်းယင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
" သေတော့! "
" ဇွက်...! "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး... ယဲ့ယင်းယင်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။
ဤဓားချက်သည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ အသက်ကို ယူရန် ရည်ရွယ်၏။
" လော့ထျန်းနန်းတော်..... "
ယဲ့ယင်းယင်းသည် သူ၏ ငွေရောင်သွားလေးများကို ဖွဖွ ကိုက်လိုက်မိသည်။ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံမှုသည် လွန်စွာ ရုတ်တရက်ဆန်လှသည်။ နှစ်အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်... တစ်ဖက်လူက သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ် မဆုတ်မနစ် ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မည်ဟု... ယဲ့ယင်းယင်းပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် ခုလေးတင်က သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း... ထိုဖြစ်စဉ်တွင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး... နောက်တစ်ကြိမ် ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်လာသော ဓားရှည်ကို ကြည့်ရင်း... ယဲ့ယင်းယင်း၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် နောင်တရခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ပြန်ကာ ဆရာသခင်နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခွင့် မရတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်.....
ယဲ့ယင်းယင်းသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင်... အာကာသ လှိုင်းဂယက်များ ရောက်ရှိလာပြီး... ကုချင်းရွဲ့နှင့် ဟွမ်ကျိုအာတို့၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။
အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
" ယင်းယင်း! "
ကုချင်းရွဲ့သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ တုံ့ပြန်မှု မပြုနိုင်မီမှာပင်... သူ၏လက်ချောင်းပေါ်မှ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် ခပ်ရေးရေး လင်းလက်လာပြီး... နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့၏ အရှိန်အဝါ ထိုးထွက်လာကာ... ချက်ချင်းပင် ကုချင်းရွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။
" ငါ့ကိုလုပ်ခွင့်ပေး... မင်းက သူ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး "
နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့၏ အသံသည် အလျင်စလို ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်... ကုချင်းရွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကုချင်းရွဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ပေ။ ချက်ချင်းပင်.. သူသည် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ လော့ထျန်းနန်းတော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကိုင်စွဲထားသော ဓားရှည်ကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ထောက်လိုက်ရာ... ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
" ဟမ်? "
လော့ထျန်းနန်းတော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည်... သူ၏တိုက်ခိုက်မှု အတားအဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ... ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။
သို့သော်... သူ၏ခရီးစဉ် ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိရလျက်... လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်ပြီး... သူ၏ဓားရှည်ကို မဆိုင်းမတွ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ... လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ဟန်ရှိသည်။
အခန်း (၁၃၈) - လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား နှိမ်နင်းခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၊ ကုချန် တရားကျင့်နေရာမှ ထွက်လာခြင်း
" ထွက်သွားချင်တာလား? ငါမင်းကို ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့လို့လား? "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ... နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကုချင်းရွဲ့အား ထိန်းချုပ်လျက်... လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်ဖမ်းယူလိုက်သည်။
သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်... ထိုလော့ထျန်းနန်းတော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ချက်ချင်းဆိုသလို စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး... လေဟာနယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ လေထုသည်ပင် စေးပျစ်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
" ဟမ်?! " လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် အာကာသလှိုင်းဂယက်ထဲသို့ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ... လေဟာနယ်သည် ခိုင်မာသွားသကဲ့သို့ သူတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် လေဟာနယ်အား မဖျက်ဆီးနိုင်ရုံသာမက... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရန်ပင် အလွန်အမင်း ခက်ခဲလာခဲ့သည်။
" ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..... " လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး... သူ၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေကျ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ယဲ့ယင်းယင်းအား တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသည်မှာ တစ်ရက်နီးပါးရှိပြီဖြစ်ပြီး... အဖွဲ့၏အင်အားကို တိကျစွာ အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ သုံးဦးအနက် အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သော ဟွမ်ကျိုအာသည်... ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိနေသည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော်ငြား... လော့ထျန်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံထားသည်။ သူ၏ ပုန်းကွယ်နေသော အနေအထားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက... ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ယဲ့ယင်းယင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာသည်ကို တွေ့ရှိသောအခါ... သူအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုချင်းရွဲ့နှင့် ဟွမ်ကျိုအာတို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသောအခါ... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် မည်သည့်အရာမျှ မခံစားရဘဲ... ဒဏ်ရာအနာတရမရှိဘဲ ဆုတ်ခွာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာမှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သော ဟွမ်ကျိုအာသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ... ကုချင်းရွဲ့ကသာ ဦးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။
သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... သူ၏အစွမ်းသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားကာ... သူ့အား နေရာတွင်ပင် ချည်နှောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
" ဖျက်! " လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသော်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေရဲပေ။ သူသည် သူ၏လျှာကို ကိုက်လိုက်ကာ... ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် သွေးအနှစ်တစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး... ဤချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးမဲ့တာအိုများသည် တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး... မဖျက်ဆီးနိုင်သော သံနံရံလှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်ကာ... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား တင်းကျပ်စွာ ဝန်းရံထားလေသည်။
" မင်းရဲ့ဆရာသခင်က အဆုံးမဲ့တာအိုတွေကို စွမ်းအားကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်လဲဆိုတာ သေချာခံစားကြည့် " နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့သည် ကုချင်းရွဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်သင်ကြားပေးလျက် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
" စွမ်းအားကို အသုံးချရတဲ့ပုံက..... " သူ၏ဆရာသခင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား ထိန်းချုပ်နေသည်ကို ခံစားမိနေသော အခိုက်အတန့်တွင်... ကုချင်းရွဲ့၏ ခံစားချက်သည် အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှ၏။
သူ၏ဆရာသခင် ပြသခဲ့သော စွမ်းအားသည်... အများဆုံး နတ်နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေပြီး... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူထက်ပင် အဆင့်တစ်ဆင့် နိမ့်နေသေးသည်ကို... သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိ၏။
သို့သော် ထိုနှစ်ဦးကြားရှိ စွမ်းအားအသုံးချမှုမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်များတွင် ရှိနေသည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံးမဲ့တာအိုစွမ်းအားသည် သူ၏ ဆရာသခင်၏ လက်ထဲတွင်... လက်မောင်းက လက်ချောင်းများကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလွယ်ကူပြီး... လော့ထျန်းနန်းတော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ခုခံမှုအားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ဖြိုခွင်းပစ်လိုက်၏။
ခဏတာအတွင်းမှာပင်... အဆုံးမဲ့တာအိုများ၏ ပိတ်ဆို့မှုစွမ်းအားသည် လော့ထျန်းနန်းတော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ ချီပင်လယ်သွေးကြောများအားလုံးကို ချိပ်ပိတ်လိုက်ရာ... သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ 'ဘုတ်' ကနဲ လဲကျသွားတော့သည်။
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား နှိမ်နင်းပြီးနောက်... နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့သည် လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်ချောင်းများကို ပွတ်တိုက်လိုက်ကာ... ယဲ့ယင်းယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အကြိမ်များစွာ တို့ထိလိုက်သည်။ သန့်စင်သော စွမ်းအားစီးကြောင်းများသည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး... သူ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာအား အရောင်အချို့ ပြန်လည်ရရှိစေကာ... ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှ သွေးထွက်ခြင်းလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်... ကုချင်းရွဲ့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား... ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
" မင်းရဲ့ဆရာသခင်က ဒီလူရဲ့စွမ်းအားကို ချိပ်ပိတ်လိုက်ပြီ ဆိုပေမဲ့... အဲ့ဒါက နှစ်ရက်လောက်ပဲ ခံလိမ့်မယ်... ဒါ့အပြင်... ယဲ့ယင်းယင်းရဲ့ အခြေအနေက အကောင်းဘက်မှာ မရှိလို့ နှောင့်နှေးနေလို့မရဘူး... မင်း အထက်ကောင်းကင် တားမြစ်နယ်မြေကို အမြန်ပြန်သွားပြီး... ဒီကိစ္စကို သတင်းပို့ဖို့ လိုတယ် " နတ်သမီးရှောင်းယွဲ့သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်၏။
ယဲ့ယင်းယင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ တပည့် ဖြစ်သည်ကို သူသိရှိ၏။
ယဲ့ယင်းယင်း တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းနှင့်အတူ... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် ဤကိစ္စကို လွှတ်ထားမည်မဟုတ်ဘဲ... မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့သော အမျက်ဒေါသကိုပင် ထုတ်လွှတ်လာနိုင်သည်မှာ... ခန့်မှန်းနိုင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား အရှင်ထားရခြင်းမှာ... နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
" ဟုတ်ကဲ့! " ကုချင်းရွဲ့၏ နှလုံးသားသည် လေးနက်သွားပြီး... အချိန်ဖြုန်းမနေရဲတော့ပေ။ သူသည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ... ယဲ့ယင်းယင်းအား ဂရုတစိုက် ပွေ့ချီလိုက်သည်။ သူ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးတွင် စိတ်နှလုံးနာကျင်မှုနှင့် နောင်တရခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေ၏။
" ဒါအားလုံး ကျွန်မအမှားပါ! တကယ်လို့ အရင်တုန်းက အသက်ကယ်ဂါထာလက်ဖွဲ့တစ်ခု ဆောင်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင်... ရှင့်မှာ အခုလို ဘေးဒုက္ခမျိုး ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး "
ကုချင်းရွဲ့သည် အလွန်အမင်း နောင်တရသွားမိ၏။
အကယ်၍ သူသည် ထိုစဉ်က အသက်ကယ်ဂါထာလက်ဖွဲ့တစ်ခု ဆောင်ထားခဲ့ပါက... ထိုလက်ဖွဲ့သည် သူ့အလိုလို အသက်ဝင်လာပြီး ယဲ့ယင်းယင်းအား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။
" အဟွတ်... အဟွတ်... ချင်းရွဲ့... ရှင့်ကိုယ်ရှင် အပြစ်တင်နေဖို့ မလိုပါဘူး... အသက်ကယ်ဂါထာလက်ဖွဲ့ မယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာက ရှင့်တစ်ယောက်ထဲကဲ့ အတွေး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး " ယဲ့ယင်းယင်းသည် နှစ်ကြိမ်မျှ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး... သူ၏အသံမှာ အားနည်းလျက်ရှိသည်။
" တော်ပါပြီ... ဆက်မပြောပါနဲ့တော့... ကျွန်မ ရှင့်ကို အခု အထက်ကောင်းကင်ကို ပြန်ခေါ်သွားမယ်... ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေရင်... ရှင် ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး! "
ကုချင်းရွဲ့သည် ယဲ့ယင်းယင်းအား စကားဆက်မပြောရန် အလျင်အမြန် တားမြစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်... ဟွမ်ကျိုအာနှင့်အတူ ယဲ့ယင်းယင်းအား ခေါ်ဆောင်လျက်... အထက်ကောင်းကင်သို့ အလျင်စလို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကိုမူ... ဟွမ်ကျိုအာက စုတ်ပြဲနေသော အိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး... ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ယံထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
.........
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ.....
ကုချင်းရွဲ့သည် ဒဏ်ရာရနေသော ယဲ့ယင်းယင်းနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ... ကုမိသားစုတစ်စုလုံးအား ချက်ချင်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ကုဝူရှန့်သည် ပထမဆုံး ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး... ယဲ့ယင်းယင်း၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့၏။
သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက်... ကုဝူရှန့်သည် ယဲ့ယင်းယင်းအား နှစ်သောင်းတန် နတ်ဆေးတစ်လုံးဖြင့် ကုသပေးခဲ့ရာ... နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ယင်းယင်း၏ အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်နှာလေးဖြင့်.. နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်သွားလေသည်။
" ဘိုးဘေး... ယင်းယင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိပါသလဲ? " အိပ်မောကျနေသော ယဲ့ယင်းယင်းအား ကြည့်ရင်း... ကုချင်းရွဲ့က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
" သူရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ... သူ နလန်ထပြီး ပြန်ကောင်းမွန်လာဖို့ ရက်နည်းနည်းပဲ လိုတာပါ " ကုဝူရှန့်က သူအား ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
" ဒါဆို ကောင်းပါပြီ " ယဲ့ယင်းယင်း ဘေးကင်းသည်ကို ကြားသိရသောအခါ... ကုချင်းရွဲ့၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားတော့၏။
" အော် ဟုတ်သားပဲ... လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ..... " ကုချင်းရွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့်... အလျင်အမြန် သတိပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ကုဝူရှန့်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ... သူ၏စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
" ငါ လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို ချိပ်ပိတ်ထားပြီးပြီ... ဘိုးဘေးကြီး တရားကျင့်နေရာက ထွက်လာမှ သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရင်လဲ နောက်မကျသေးဘူး "
လော့ထျန်းနန်းတော်တွင် ရှည်လျားသော အမွေအနှစ် ရှိ၏။ ကုဝူရှန့်ပင်လျှင် ၎င်းအကြောင်း ကြားဖူးလေသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီးနောက်... မြင့်မြတ်နယ်မြေများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများစွာ၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း... လော့ထျန်းနန်းတော်သည် ဘေးကင်းစွာ ဆက်လက်တည်ရှိနေနိုင်သေးသည်မှာ... ၎င်းတွင် ထူးခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြနေသည်။
ဤနှစ်များအတွင်း... လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု မအောင်မြင်သဖြင့် အဖမ်းဆီးခံရသော လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ မရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ စစ်မှန်သော တည်နေရာမှာ... အစဉ်အမြဲ ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လော့ထျန်းနန်းတော် ဘယ်နေရာတွင် ရှိသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ ဤအချက်သည်ပင် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ပုန်းကွယ်ခြင်းနည်းလမ်းများမှာ... မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ပြသရန် လုံလောက်နေသည်။
ကုဝူရှန့်သည် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ပါးစပ်မှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ထုတ်ယူနိုင်မည်ဟု မထင်မိပေ။ ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အလို့ငှာ... ဘိုးဘေးကြီး တရားကျင့်နေရာမှ ထွက်လာပြီး... ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စစ်ဆေးမေးမြန်းသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်သည်။
ကုဝူရှန့်သည် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ပုန်းကွယ်ခြင်းနည်းလမ်းများသည် မည်မျှပြိုင်ဘက်ကင်းစေကာမူ... ဘိုးဘေးကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်တော့ ပြည့်စုံခြင်းရှိနေမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်၏။
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်... အထက်ကောင်းကင် ပင်မခန်းမဆောင်.....
ကုချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ... ၎င်းတို့အတွင်း၌ အရည်ပျော်နေသော အဆုံးမဲ့တာအို မီးလျှံများသည်လည်း ငြိမ်းသွားခဲ့လေ၏။
" ဧကရာဇ်ကိုးပါး အမှန်တရား နားလည်ခြင်းစ အောင်မြင်ပြီ! " ကုချန်သည် ညင်သာစွာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
တရားကျင့်နေသည့် ဤရက်များအတွင်း... သူသည် ဧကရာဇ်ကိုးပါး အမှန်တရား နားလည်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာများကို အပြည့်အဝ ချေဖျက်စုပ်ယူခဲ့ပြီး... ၎င်းကို သူ၏ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။