အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)
Vol. 10 Ch. 139-140
အခန်း (၁၃၉) - တစ်ဆံခြည်မျှင်သာ လိုတော့ခြင်း၊ ကုချန် ကတိပေးလိုက်ခြင်း၊ မကြောက်မရွံ့ခြင်း
" တကယ်နှမြောစရာပဲ... နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာပါလား " ကုချန်သည် နောင်တရသော အရိပ်အယောင်အနည်းငယ်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဧကရာဇ်ကိုးပါး အမှန်တရား နားလည်မှုကျမ်းအား အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီး... သူ၏ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းတော်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီးနောက်တွင်... ကုချန်သည် အတားအဆီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်ကို မသဲမကွဲ ခံစားမိနေခဲ့သည်။
သူသည် ဤအတားအဆီးအား ဖောက်ထွင်းနိုင်ပါက... ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းတော်အား ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး... ဧကရာဇ်များအကြား၌ပင် မကြုံစဖူးထူးကဲကာ... နောက်ထပ်ဆက်ခံသူများ ရှိလာနိုင်မည်မဟုတ်သော... ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်အား ဖောက်ထွင်းတက်လှမ်းရန်အတွက်... သူသည် နောက်ထပ် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်ကျမ်း တစ်စောင် သို့မဟုတ် နှစ်စောင်အား စုပ်ယူပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း... သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
သို့သော်... စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်ကျမ်းတော်များသည် ရှားပါးပြီး ရရှိရန် ခဲယဉ်းသည်မှာ သံသယရှိစရာမလိုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင်... ဤအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းရောက်ရှိနိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ပင် ရှိသည်ဟု... မကြားဖူးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အများစုမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ တုယောင်ဧကရာဇ်များမျှသာ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့်... သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့လျှင်ပင် အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သင့်လျော်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုအား... စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်သည်။
" ငါ တရားကျင့်တာ ပြီးသွားပြီ... ကုမိသားစုဝင်တွေကို အရင် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ် " ကုချန်သည် ဧကရာဇ်ကျမ်းတော်အား မည်သည့်အချိန်တွင် ရရှိမည်ကို... ဆက်လက်တွေးတောမနေတော့ဘဲ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... သူ၏အစွမ်းသတ္တိဖြင့်... သူသည် ဧကရာဇ်ကျမ်းတစ်စောင်ကို မရရှိခဲ့လျှင်ပင်... အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းတော်အား သူ့ဘာသာသူ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး... ထိုအဆင့်သို့ ဖောက်ထွင်းတက်လှမ်းနိုင်မည်သာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ၎င်းသည် အချိန်အနည်းငယ် ပိုမို ကြာမြင့်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။
" ဝင်ခဲ့ " ကုချန်သည် သူ၏အကြည့်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
သူ ကျင့်ခြင်းမှ နိုးထလာသည့် အခိုက်အတန့်၌ပင်... ကုတောက်လင်းသည် ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး... အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသည့်အလား... စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဟိုဟိုသည်သည် လမ်းလျှောက်နေသည်ကို သူ သိရှိခံစားမိပြီးသား ဖြစ်သည်။
" ဘိုးဘေး ကျင့်ကြံတာ ပြီးသွားပြီလား "
အထက်ကောင်းကင်ခန်းမဆောင်၏ အပြင်ဘက်တွင်... ကုတောက်လင်းသည် ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ တည်ငြိမ်သောအသံကို ကြားလိုက်ရပြီး... ဝမ်းမြောက်မှုအား မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကာ တံခါးကို လျင်မြန်စွာ တွန်းဖွင့်၍ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
" ဘိုးဘေး ဒါက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာ အပြည့်အစုံပါပဲ "
ကုတောက်လင်းသည် ကုချန် တရားကျင့်နေစဉ်အတွင်း ကုမိသားစု၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များအား အကျဉ်းချုံး အစီရင်ခံတင်ပြခဲ့ပြီး... အထူးသဖြင့် ယဲ့ယင်းယင်းအား လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအား... တစ်ခုမျှ မချန်ဘဲ အသေးစိတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။
ထို့နောက်... ကုချန်မှ ယဲ့ယင်းယင်း၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သည့်အလား... သူက လျင်မြန်စွာ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ " ယဲ့ယင်းယင်းလေးက ဘိုးဘေး ဝူရှန့် ကယ်တင်ခဲ့လို့ အခု ဘေးကင်းလုံခြုံနေပါပြီ... ဘိုးဘေးကြီး အရမ်း စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး "
အရာအားလုံးကို အစီရင်ခံတင်ပြပြီးနောက်... ကုတောက်လင်းသည် ကုချန်၏ တုံ့ပြန်မှုအား စောင့်ဆိုင်းရင်း အသက်ပင်မရှူဘဲ နေလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်အပေါ်၌ ဘိုးဘေးအို မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။
ယဲ့ယင်းယင်းသည် ဘိုးဘေး၏ ပထမဆုံး ကိုယ်ပိုင်တပည့် ဖြစ်ပြီး... ယခု သူသည် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကာ... အသက်ပင် ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤ လော့ထျန်းနန်းတော်သည် ဘိုးဘေး၏ သည်းခံနိုင်မှုအား အတိအလင်းပင် စိန်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုတောက်လင်းသည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ အခြေအနေအား ကြားသိရသည့်အခါ... ကုချန် မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို မသေချာမရေရာ ဖြစ်လျက်... စိတ်မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။
သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ... သူ၏ အစီရင်ခံစာ အပြည့်အစုံကို ကြားသိပြီးနောက်တွင်... ကုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး... ဝမ်းမြောက်မှု၊ ဒေါသထွက်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှု လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ပြသခြင်း မရှိနေခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... ကုတောက်လင်းသည် ဖော်ပြနိုင်စွမ်းမရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
ထိုခံစားချက်သည် မည်သည့်အချိန်မဆို အရာအားလုံးအား ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သော... ပေါက်ကွဲရန် အသင့်အနေအထားရှိနေသည့် မီးတောင်တစ်ခုနှင့်တူနေခဲ့သည်။
ကုတောက်လင်း၏ အစီရင်ခံချက် အပြည့်အစုံအား နားထောင်ပြီးနောက်... ကုချန်သည် မျက်နှာအမူအရာမပြဘဲ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့်... ယဲ့ယင်းယင်း အနားယူနေသော ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
" ဘိုးဘေး! " ယဲ့ယင်းယင်း၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေသော ကုချင်းရွဲ့သည် သူ၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဘိုးဘေး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။
" မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်... ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့် အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်... အနာဂတ်မှာ... ငါကိုယ်တော်က မင်းတောင်းဆိုတာ တစ်ခုကို ခွင့်ပြုပေးမယ် " ကုချန်သည် ကုချင်းရွဲ့၏ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်အား ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကုချင်းရွဲ့၏ ဆရာ... ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီး၏ အချိန်မီ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုသာ မရှိခဲ့ပါလျှင်... ယဲ့ယင်းယင်း အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ မသေချာကြောင်းကို... ကုချန် သိရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့်... ကုချန်သည် ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီးအား ကျေးဇူးတစ်ခု တင်ရှိသွားခဲ့သည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ... ယင်းယင်းက ချင်းရွဲ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ... ဒီတော့ ကျွန်မ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး "
ကုချင်းရွဲ့၏ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် တောက်ပလာခဲ့ပြီး... ရှောင်းယွဲ့နတ်သမီးက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏အသံထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထား၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ကုချန်၏ ကျေးဇူးသည် မည်မျှ အရေးပါအရာရောက်သည်ကို... သူသည် အခြားသူများထက် ပိုမို သိရှိနားလည်၏။
ဤကဲ့သို့သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးထံမှ ကတိတစ်ခုအား ရရှိထားခြင်းသည်... အနာဂတ်တွင် သူ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အခြေအနေမျိုး ကြုံခဲ့ရပါလျှင်... အပိုအသက်တစ်ချောင်း ရရှိထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟုဆိုလျှင်ပင် လွန်ကဲစွာ ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
" ဘိုးဘေး... ယင်းယင်း သူ..... " ကုချန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ... ကုချင်းရွဲ့သည် ပထမဦးစွာ ယဲ့ယင်းယင်း၏ ဒဏ်ရာများအကြောင်း မေးမြန်းလိုက်ပြီးနောက်... ရှက်ရွံ့သော အသွင်အပြင်ကို ပြသကာ ပြောလိုက်၏။ " ဒါတွေအားလုံး ကျွန်မရဲ့ အမှားပါပဲ... ကျွန်မသာ ခေါင်းမာမနေဘဲ... ဘိုးဘေး ဝူရှန့် ပေးသနားတဲ့ အသက်ကယ်ဂါထာလက်ဖွဲ့ကို မငြင်းခဲ့ဘူးဆိုရင်... ယင်းယင်း ဒီကပ်ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး "
" သူ ဘေးကင်းလုံခြုံပါတယ်... မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး... သူ အများဆုံး တစ်ရက်အတွင်း နိုးလာလိမ့်မယ် "
ကုချန်သည် ပထမဦးစွာ ကုချင်းရွဲ့အား နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
" မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အပြစ်တင်မနေနဲ့... ဒီတွေ့ကြုံမှုက သူ့ရဲ့ ကပ်ဘေးဒုက္ခလဲ ဟုတ်သလို... သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းလဲ ဟုတ်တယ်... အသက်နဲ့သေခြင်းရဲ့ အခိုက်အတန့်ကို တွေ့ကြုံခံစားလိုက်ရတာက... သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တွေကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး... သူ့အတွက် ဖော်ပြလို့မရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မယ် "
ဤကိစ္စရပ်အတွက် အပြစ်သည် ကုချင်းရွဲ့ထံ၌ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကုချန်သည် သူ့အား အပြစ်တင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ထိုအသက်ကယ်ဂါထာလက်ဖွဲ့တွင် သူ၏စွမ်းအင်တစ်မျှင် ပါဝင်နေသောကြောင့်သာ... လူသားဧကရာဇ်ထံမှ နေလဧကရာဇ်ကျမ်းတော်အား လက်ခံရရှိခဲ့သော ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများသည်... ၎င်းအား သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်လိုသဖြင့်... အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဦးစွာ ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ် အပြစ်ရှိသူမှာ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူနှင့် လော့ထျန်းနန်းတော်သာလျှင် ဖြစ်သည်။
" မြောင်းပုပ်ထဲက ညစ်ပတ်တဲ့ ကြွက်တွေက ငါကိုယ်တော်ရဲ့ တပည့်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့... သိပ်ကောင်းတယ် " ကုချန်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး... နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ပုံရိပ်သည် ခန်းမဆောင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
" ဘိုးဘေးက လော့ထျန်းနန်းတော်က ကြွက်တွေကို ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား " ကုချင်းရွဲ့သည် ကုချန် ပျောက်ကွယ်သွားရာဘက်သို့ ကြည့်ရင်း... အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ပုန်းခိုရာနေရာအား ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပါက... ဤကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်သမားများသည်... အနာဂတ်တွင် မည်သည့်အချိန်မဆို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လာနိုင်ပြီး... သူတို့အား ခုခံကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော်... ရှေးခေတ်အချိန်များကတည်းက လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းသည် ကျော်ကြားလွန်းခဲ့၏။
ကုချင်းရွဲ့သည် ရှေးဟောင်းကျမ်းတစ်စောင်တွင်... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ရင်းနှီးသော ဆွေမျိုးတစ်ဦးပင်လျှင်... တစ်ချိန်က လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသည်ကို... တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးကြောင်း သတိရလိုက်သည်။
ထိုအချိန်က မဟာဧကရာဇ်သည် အမျက်ထွက်ခဲ့ကာ... အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်ပင်... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ပုန်းခိုရာနေရာအား ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။
နောက်ပိုင်းတွင်... နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကြာအောင် ငုပ်လျှိုးနေခဲ့ပြီးနောက်... မဟာဧကရာဇ် ကွယ်လွန်ပြီးသည့်အခါ... လော့ထျန်းနန်းတော်သည် လူအများအမြင်၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုအား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ရှိနေသော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်လျှင် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ပုန်းခိုရာနေရာအား မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဘိုးဘေး၏ အစွမ်းသတ္တိသည် သာမန် ဧကရာဇ်တစ်ပါးထက် များစွာ သာလွန်နေသော်လည်း... သူသည် အမှောင်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေသော ဤလူသတ်သမား အုပ်စုအား... အမှန်တကယ် ရှာဖွေနိုင်မည်လော။
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌.....
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး... သူ၏ ချီပင်လယ်နှင့် သွေးကြောများသည်ပင် လုံးဝ ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသော်ငြား သူ၏မျက်နှာသည် မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ... သူ၏မျက်လုံးများနှင့် မျက်နှာပေါ်၌ သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုသာ မှိန်ဖျော့စွာ လွှမ်းခြုံလျက် ရှိနေသည်။
သူသည် ကုချန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ... ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင် တစ်စမျှ မပြရုံသာမက... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားဟန်ရှိသော အမူအရာတစ်ခုပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
" ငါ့ကို သတ်လိုက်! မင်း ငါ့ဆီက ဘာမှရမှာ မဟုတ်ဘူး " လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် လှောင်ပြောင်သရော်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အခန်း (၁၄၀) - ရေစက်မကျခြင်း၊ လုပ်ကြံသူလောက၊ ချွင်းချက်မရှိ
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကုချန်အပေါ်၌... ကြောက်ရွံ့ခြင်း အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာ မပြသည့်အပြင်... လှောင်ပြောင်သရော်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် အလွန်အမင်း သိချင်စိတ် ပြင်းပြလျက်ရှိခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့အား ဖမ်းဆီးထားပြီးဖြစ်သော်လည်း... အဘယ်ကြောင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း မပြုသနည်း။ ထိုအစား သူ့အား ဤနေရာတွင်သာ အကျဉ်းချထားပြီး... သူ့ထံသို့ လာရောက်မေးမြန်းသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့ ဘာများတွေးတောကြံစည်နေသည်ကို သူသိချင်နေမိ၏။
အမှန်တကယ်တွင်... သူသည် ကုမိသားစုအား သူ့ကို အမြန်ဆုံး သေဒဏ်ပေးလိုက်ပါရန် ပြောချင်နေမိသည်။ အကြောင်းမှာ... မည်သို့သော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုမျိုးမဆို... သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
လော့ထျန်းနန်းတော်မှ ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးထားသော လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့်... သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော်အား မည်သည့်အခါမျှ သစ္စာဖောက်မည် မဟုတ်ပေ။ အပြင်းထန်ဆုံးသော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများအောက်တွင်ပင်... သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ချေ။
သေခြင်းတရားအတွက်မူ သူ ပို၍ပင် မကြောက်ရွံ့ပေ။
သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ လူသတ်ခန်းမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
" ဒီလောက်နှစ်တွေ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတောင်... ကုမိသားစုက အဲ့ဒီကောင်မလေးအတွက် ခုထိ ရပ်တည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါကျရှုံးသွားရင်တောင်... ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကုချန်အား စိုက်ကြည့်ရင်း... သူ၏လေသံသည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာခဲ့သည်။
" ငါမှန်းတာမမှားဘူးဆိုရင်... မင်းက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်ပဲ ဟုတ်တယ်မလား? ဟက်! ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရတာဆိုတော့... ဒီအရှင်သခင်ရဲ့ဘဝက အလကားမဖြစ်တော့ဘူးပဲ... ဟားဟားဟား! "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည်... ကုချန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း... သူသည် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြသည့်အပြင်... စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုများ၏ မဟာဧကရာဇ်များပင်လျှင်... ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ကဲ့သို့သောသူတစ်ဦးသည် ထိုကောင်းကင်ဘုံအရှင်၏လက်ဖြင့် အသတ်ခံရခြင်းသည် 'ဂုဏ်ယူ'ဖွယ် တစ်မျိုး မဟုတ်ပါလော။
ကုချန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်လျက်... လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ အနည်းငယ်ရူးသွပ်နေသော သရုပ်ဆောင်မှုအား ကြည့်နေခဲ့ပြီး... သူ၏အကြည့်များမှာ ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
သူသည် လက်တစ်ချောင်းကိုသာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး... လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ နဖူးပြင်အား ထိလိုက်၏။
ထို့နောက်... ကြီးမားလှသော မှတ်ဉာဏ်များစွာသည် ရုတ်တရက်ထိုးတက်လာသော ဒီရေကဲ့သို့.... ကုချန်၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ သွန်ချဝင်ရောက်လာလေသည်။
" ဝိညာဉ်ရှာဖွေတာလား? "
ကုချန်သည် သူ့အား မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ... ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ရှာဖွေလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး... သူ၏မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြမ်းတမ်းခက်ထန်လာခဲ့၏။
" မဟာဧကရာဇ်တစ်ယောက်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေအတိုင်းပဲကိုး... ငါ့ဝိညာဉ်ထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေကို တိုက်ရိုက်ရှာဖွေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ? မင်း ငါ့ဆီကနေ မင်းလိုချင်တာ ဘာတစ်ခုမှ ရသွားမှာ မဟုတ်ဘူး! "
ကုချန်သည် လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး... ထိုအစား သူ၏စိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ အမှတ်တရများအားလုံးကို လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာ... သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ဌာနချုပ်နှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ... ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤ လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လူသတ်သမားများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တစ်ကြောင်းတည်းသော ဆက်သွယ်မှုများသာ ရှိကြသည်။ ဤသူသည် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ဌာနချုပ်သို့ တစ်ခါမျှပင် ရောက်ဖူးခြင်းမရှိဘဲ... သူ၏အထက်လူကြီးထံမှ တစ်ကြောင်းတည်းသော ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့်... တာဝန်များ အမြဲတမ်း ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
သူငယ်စဉ်ကတည်းက လူသတ်သမား၏ တာအိုကို စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့သော နေရာပင်လျှင် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ တည်နေရာနှင့် မည်သို့မျှ ဆက်စပ်မှု မရှိခဲ့ပေ။
စေ့စပ်သေချာခြင်း၊ တင်းကျပ်ခြင်းတို့သည်... ရေစက်တစ်ပေါက်မျှ မကျနိုင်လောက်အောင်ပင်!
ဤသူ၏ အမှတ်တရများကို စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင်... ကုချန်သည် လော့ထျန်းနန်းတော် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနိုင်ခဲ့သည်ကိုနှင့်... မရေတွက်နိုင်သော ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုများကြားမှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှန်ကိုပါ... နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ... လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားသော လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအားလုံးသည်... ဤသူကဲ့သို့ပင် လော့ထျန်းနန်းတော် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို... လုံးဝ မသိရှိကြသောကြောင့်ပင်။
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ တည်နေရာကိုပင် ရှာမတွေ့နိုင်ပါက... ဤဆန်းကြယ်သော လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းကို မည်သို့ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင်... လော့ထျန်းနန်းတော်မှ ဤလူသတ်သမားများအား ပေးအပ်ခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုနှင့် ဦးနှောက်ဆေးကြောမှုများထဲတွင်... စစ်မှန်သော သေခြင်းတရားကသာလျှင် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ လုံခြုံသော ကွင်းဆက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး... သူတို့၏ အမှတ်တရများကို ရှာဖွေခြင်းပင်လျှင်... အသုံးဝင်သော သဲလွန်စ တစ်ခုတလေမျှ မရရှိရန် သေချာနေခဲ့သည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ဘယ်လိုနေလဲ? "
ကုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းလဲသည်ကို မြင်သောအခါ... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။
" ငါ အစကတည်းက ပြောသားပဲ... မင်း ငါ့ဆီကနေ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဘာတစ်ခုမှ ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် လော့ထျန်းနန်းတော် ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိဘူး! ဟားဟားဟား! "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကုချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို အသည်းအသန် မြင်တွေ့လိုနေခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနည်းလမ်းဖြင့်... လက်ရှိ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအား ဆော့ကစားနိုင်ခြင်းသည်... သူ့အား အလွန်ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူစိတ်ပျက်ရသည်မှာ... အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ကုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည်... အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ... စိတ်ပျက်ခြင်း အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာမျှပင် မပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
" ငါကိုယ်တော်က လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးလို့... မင်းက တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား? "
ကုချန်သည် သူ၏လက်ချောင်းအား ရွှေ့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
" လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ နေရာကို ရှာမလို့လား? ဟားဟားဟား... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ခင်ဗျား နောက်နေတာလား?! "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည်... မယုံနိုင်လောက်အောင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အရာတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်... မျက်ရည်များပင် ထွက်ကျလာသည်အထိ ရယ်မောလိုက်သည်။
" လေးစားရတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်... ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ နေရာအတိအကျကို ဘယ်လိုရှာဖွေနိုင်မလဲဆိုတာ... ကျုပ် တကယ်ပဲ မြင်ချင်မိတယ်! ဟားဟားဟား! "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကုချန်၏ လော့ထျန်းနန်းတော် တည်နေရာကို ရှာဖွေလိုသော ဆန္ဒအား အိပ်မက်ဆန်သော စိတ်ကူးတစ်ခုမျှသာဟု ထင်မြင်နေခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားပြီးနောက်... သူ၏အထက်လူကြီးသည် သူအဖမ်းခံလိုက်ရကြောင်း သိရှိနိုင်မည့်... အထူးနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ရက်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ... သူ၏အထက်လူကြီးနှင့် သူ၏အထက်လူကြီး၏ အထက်လူကြီးတို့သည် သတ္တဝါပေါင်းများစွာတို့၏ ကြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းလျက်... အခြေအနေ ငြိမ်သက်သွားမည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင်... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ အမြင်၌... ကုချန်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးနှင့် ၎င်းအတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို လုံးဝ ချေမှုန်းမပစ်သရွေ့... လော့ထျန်းနန်းတော်သည် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
" ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ လော့ထျန်းနန်းတော် ဘယ်လိုပျက်စီးသွားမလဲဆိုတာ သေချာကြည့်ထားလိုက် "
ကုချန်သည် တစ်ဖက်လူအား ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ သူ့အတွက်မူ... သူ၏ရှေ့မှ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည်... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ဟုပင် မသတ်မှတ်ထိုက်ပေ။
သူ၏အသက်ကို ယခုအချိန်အထိ မယူသေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ... သူ၏စိတ်ထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီး မည်သို့မည်ပုံ ကုချန်၏ လက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားမည်ကို... သူ့အား မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ တည်နေရာကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ... ကုချန်ထံတွင် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုလူသတ်သမား၏ အမှတ်တရများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့စဉ်ကပင်... လော့ထျန်းနန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသော လူသတ်သမားကျမ်းစာကို ကုချန် အလွတ်ကျက်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လူသတ်သမားများစွာ ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ကုချန် သိရှိခဲ့ပြီး... ထိုသူများထဲတွင် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ စစ်မှန်သော တည်နေရာကို သိရှိသူများလည်း ရှိနေပေသည်။
ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်းသုံး၍... ဤ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လူသတ်သမားများအား ရှာဖွေရန် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း... ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလျှင် အလွန်အချိန်ကုန်ပြီး စီစစ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။
သို့သော်... မှတ်ဉာဏ်များကို မရှာဖွေဘဲ... ဤလူသတ်သမားကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံသူများ၏ တံဆိပ်အမှတ်အသားများနှင့် ရောင်ဝါများကိုသာ စူးစမ်းရှာဖွေမည်ဆိုလျှင်မူ... များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွားစေရန်... မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး... သဘာဝကျကျပင် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဤပုရွက်ဆိတ်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသို့တွေးမိသဖြင့် ကုချန်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် မှေးကျသွားပြီး... သူ၏ အမြင့်ဆုံးသော မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံသည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအား ဗဟိုပြုလျက်... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးအား နေရာမရွေး စတင် ဖြန့်ကျက် ရှာဖွေမှု ပြုလာတော့သည်။
တောရိုင်းကန္တာရများ၊ မြို့ပြများနှင့် ကျေးရွာများ၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာမြေများ၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် မဟာဂိုဏ်းကြီးများ၊ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများပင်လျှင် ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံ ဖုံးလွှမ်းခြင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
အမျိုးမျိုးသော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများပင်လျှင်... ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံ အတိုင်းအတာအတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သည်။
သူသည် နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကျက်ခင်းရှာဖွေမှု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်... မည်သည့်နေရာကိုမျှ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
တားမြစ်နယ်မြေအားလုံးပင်လျှင် ချွင်းချက်မရှိပါဝင်လေသည်။