အခန်း (၁၄၃-၁၄၄)
Vol. 11 Ch. 143-144
အခန်း (၁၄၃) - အရှင်သခင်၏ လက်နက်၊ မျက်နှာပျက်ရခြင်း၊ တစ်စုံတစ်ခု ရရှိခြင်း
ဤအခိုက်အတန့်တွင် နယ်မြေကြီးငါးခု၏ သက်ရှိသတ္တဝါများသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းတစ်ခုကို ခံစားနေကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို သစ္စာဖောက်သူတစ်ဦးအဖြစ် ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်ကို ပြန်လည်သတိရမိသောကြောင့် ဖြစ်၏။
မှန်ပေသည်... သူသည် ယခု ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး... ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်မျှ မဟုတ်တော့ပေ။ သူ အမျက်ထွက်ခဲ့မည်ဆိုပါက... အမှန်တကယ်ပင် လူသတ်ပေလိမ့်မည်။
ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေပင်လျှင်... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ရှေ့မှောက်၌ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူဝံ့ဘဲ... သူ့အား ကြိုက်သလို ပြုမူခွင့် ပေးထားရသည်ပဲလေ။
" အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်...အရမ်းအနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်..... "
ကုချန်၏ ဖိအားသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာမှသာ... ရှေးဟောင်းတွင်းနက်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ အဆုံးမဲ့ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရသော နဂါးရုပ်ထွင်း ရွှေလှံရှည်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်၏ အသံ ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ အာဏာပြင်းသော လုပ်ရပ်များအပေါ် သူ၏မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်ရုံမျှဖြင့်... သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မရေတွက်နိုင်သောနှစ်များစွာ ပျိုးထောင်လာခဲ့ရသော အစွမ်းထက် ဧကရာဇ်လက်နက်ပင် ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် အဖိုးအခကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သို့သော်...သူ၏ အမျက်ဒေါသများကြားမှပင်... ဤရှေးဟောင်းအရှင်သခင်သည် ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်ခနဲ အေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အဆုံးမဲ့ဓားက သူ့အား ပေးခဲ့သော ခံစားချက်သည် အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှပြီး... သာမန် ဧကရာဇ်လက်နက်များထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။ ထို့သို့မဟုတ်ပါက... သူ၏ ဧကရာဇ်လက်နက်အား ဤမျှ လွယ်ကူသက်သာစွာ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်နက်ကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားရသနည်း။
သူကိုယ်တိုင်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေရုံသာမက... သူ၏လက်နက်ကပင် ဤမျှ ထူးခြားဆန်းကြယ်နေခဲ့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။
" ဧကရာဇ်... ညည်းညူနေဖို့ မလိုပါဘူး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ခင်ဗျားရဲ့ လက်နက်ကိုပဲ ဖြတ်တောက်သွားပြီး ခင်ဗျားကို တိုက်ခိုက်မသွားခဲ့ဘူး... ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ "
အခြား ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်တစ်ပါးက အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူ၏လက်နက်အစား ထိုဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါလျှင်... ထိုသူသည်လည်း ထိုကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ရက်စက်စွာ ခုတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း... သူ သံသယမရှိခဲ့ပေ။
" ဒီဓားက ဧကရာဇ်လက်နက် ဆိုတဲ့ အမျိုးအစားထဲမှာတောင် မရှိတော့ဘဲ... ဒဏ္ဍာရီလာ အင်မော်တယ်လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာများလား "
အရှင်သခင်တစ်ပါးက ချီတုံချတုံဖြင့် မှန်းဆလိုက်သည်။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်တစ်ခုလုံးအား လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သော အဆုံးမဲ့ဓားသည် ဤရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များအပေါ်၌ အလွန်နက်ရှိုင်းသော အမှတ်တရတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။
သူတို့ကိုယ်တိုင်သည် ဧကရာဇ်လက်နက်များကို ဖန်တီးသူများ ဖြစ်သောကြောင့်... သာမန်ဧကရာဇ်လက်နက်များသည် သူတို့၏မျက်စိထဲတွင် လုံးဝရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခု မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်စေ... သူတို့အား မည်သို့ ထိခိုက်စေနိုင်မည်နည်း။
သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကိုင်စွဲထားသော အဆုံးမဲ့ဓားသည်... သာမန် ဧကရာဇ်လက်နက်များ၏ အတိုင်းအတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။
အဆုံးမဲ့ဓား သူ့အလိုလို နိုးထလာပြီး... သခင်ကိုယ်စား တိုက်ခိုက်ပေးခြင်းမျှဖြင့်ပင်... မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်တစ်ခုလုံးအား ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်သနည်း။
" ဒီဓားက ရှေးခေတ်က အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှာရှိခဲ့တဲ့ အရှင်သခင်တစ်ပါးရဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို ငါ့ကို သတိရစေတယ် "
ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်တစ်ပါးက စဉ်းစားတွေးခေါ်ရင်း ပြောလိုက်၏။
" ဟိုတုန်းက...လူသားဧကရာဇ် သွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်လက်နက်... လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ အကြေးခွံက ဧကရာဇ်လက်နက် အမျိုးအစားကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး... ဒဏ္ဍာရီလာ အင်မော်တယ်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့ဖူးတယ် "
လူသားဧကရာဇ်၏ အကြေးခွံ.....
ဤအမည်ကို ကြားသောအခါ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များသည် အမျိုးမျိုး တုံ့ပြန်ခဲ့ကြ၏။ အချို့မှာ လျစ်လျူရှုလျက် ရှိနေခဲ့ပြီး... အချို့မှာ ဂရုစိုက်ခြင်း မရှိကြဘဲ... အချို့မှာမူ နက်နဲစွာ တွေးနေခဲ့ကြသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သော ဤရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များအတွက်ပင်လျှင်... လူသားဧကရာဇ်ဆိုသည်မှာ ကုန်လွန်သွားသော ခေတ်တစ်ခုမှ ရှေးကျလွန်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
သူ၏လက်နက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ တည်ရှိခဲ့ပြီး... မည်သူမျှ ၎င်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်...ဤတားမြစ်နယ်မြေများရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များသည် ၎င်းအပေါ်၌ နက်ရှိုင်းလွန်းသော အမှတ်တရများ မရှိခဲ့ကြပေ။
" ဟွန့်...အဲ့ဒီဓားထက် အဲ့ဒီ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေလဲဆိုတာကို... ငါက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားတယ် "
အေးစက်သော နှာမှုတ်သံတစ်ခုက အရှင်သခင်များ၏ အတွေးများကို လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပေသည်...ထို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်နေသနည်း။ သို့မဟုတ်ပါက... သူသည် ဘာကို ရှာဖွေနေသနည်း။
အဆုံးမဲ့ နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးကို ဖိအားပေးလျက်... သူ၏ရှာဖွေမှုတွင် အဆုံးမဲ့ နယ်မြေကြီးငါးခု၏ မည်သည့်ထောင့်စွန်းကိုမျှ လက်မလွှတ်တမ်း ရှာဖွေနေသည်မှာ... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
သို့သော်...အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ဦးတည်သည်ဟု ယူဆရသော ဝင်ပေါက်သည်... အလယ်ပိုင်းပြည်နယ် တာအိုနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်အထက်တွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေ၏။ သူသည် ထိုနေရာရှိ ကောင်းကင်ယံအက်ကွဲကြောင်းကို မစုံစမ်းဘဲ... ဘာကြောင့် နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးကို လိုက်လံရှာဖွေနေသနည်း။
" နားလည်ရခက်လိုက်တာ... ဒီ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဘာလုပ်ချင်နေလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ... ဒါပေမဲ့ အခု ငါတို့ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်က မျက်နှာပျက်ခဲ့ရပြီးပြီ... တခြား တားမြစ်နယ်မြေတွေက တာအိုညီနောင်တွေ မျက်နှာပျက်ရမယ့် အလှည့်ပဲ "
ရှေးဟောင်းတွင်းနက် ဧကရာဇ်က လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်ကို သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားရန် မဟုတ်ဘဲ... ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေအားလုံးကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံပြီး... တစ်ခုမျှ မချန်လှပ်ထားရန် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာနေခဲ့သည်။
ယခုအခါ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်သည် လောကကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ... နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဂူ၊ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၊ ကွေ့ရွှီတာအိုပင်လယ် နှင့် အခြားနေရာများသည် မည်သို့ ချွင်းချက် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
အကယ်၍ မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်တစ်ခုတည်းသာ ပစ်မှတ်ထားခံရပါက... တွင်းနက်အတွင်း နေထိုင်သော ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များအားလုံး အရှက်ရကြမည် ဖြစ်သည်။
တားမြစ်နယ်မြေအားလုံး မျက်နှာပျက်ကြရမည်ဆိုပါက... မူလတွင်းနက်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင်... မျှတသွားသလို ခံစားရပေလိမ့်မည်.....
မူလတွင်းနက်ဧကရာဇ် ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။
ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံသည် မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်... သူသည် အခြား ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများကို လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ... ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင် နှင့် ကွေ့ရွှီတာအိုပင်လယ် ကဲ့သို့သော တားမြစ်နယ်မြေများထဲသို့ ဆက်တိုက် စူးစမ်းဝင်ရောက်ကာ... လက်မလွတ်တမ်း ရှာဖွေခဲ့သည်။
သူ၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံ တိုးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ... အဆုံးမဲ့ဓားသည်လည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး... တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုစီ၏ အထက်တွင် ပျံဝဲလျက်... မှိန်ဖျော့သော ဓားအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
ထိုလုပ်ရပ်သည် ဤတားမြစ်နယ်မြေများအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များအား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောကြားနေသည်မှာ... နာခံစွာ ဝပ်တွားပြီး မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်သလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်ပါ... သို့မဟုတ်ပါက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆုံးမဲ့ဓား၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ပါ ဟူ၍ ဖြစ်၏။
နဂါးရုပ်ထွင်း ရွှေလှံရှည်ကြီးသည် အဆုံးမဲ့ဓား၏ ဓားတစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤရှေးဟောင်း တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာ ခံနိုင်ရည် ရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။
မူလရှေးဟောင်းတွင်းနက်မှ 'စံနမူနာ' ရှိနေခဲ့သဖြင့်... အမျိုးမျိုးသော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များအားလုံးသည်... မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို သိရှိသွားကြ၏။
ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံသည် တားမြစ်နယ်မြေများထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး... တားမြစ်နယ်မြေများ၏ ထောင့်တိုင်းအား ရှာဖွေဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များအားလုံးသည် နားပင်းဟန်၊ ဆွံ့အဟန် ဆောင်လျက်... မည်သည့်အရာမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအပြီးတွင်... ကုချန်သည် အမှန်တကယ်ပင်... တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်နှင့် ကွေ့ရွှီတာအိုပင်လယ်၏ အပြင်ဘက်ဒေသများတွင်... လော့ထျန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်စပ်နေသော သတ္တဝါ နှစ်ဦး၊ သုံးဦးကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်များသည် ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများ၏ အပြင်ဘက်ဒေသများတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြပြီး... သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။
အံ့ဩစရာမရှိပါ...လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ခြေရာများသည်... မည်သည့်အခါမျှ ပေါက်ကြားခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာဧကရာဇ်များပင်လျှင်... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးအား ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း... မည်သည့်အောင်မြင်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။
ကုချန်သည် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်၏။
ထို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်များသည် သူ့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ကြသည် မဟုတ်သောကြောင့်... အမျိုးမျိုးသော တားမြစ်နယ်မြေများထဲသို့... သူတို့၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံဖြင့် စူးစမ်းရှာဖွေရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။
ထို့ကြောင့်...လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လူများသည် သူတို့ လုံခြုံစေရန်အတွက်... ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေရန်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။
ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေများအားလုံးသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသော်လည်း... အတွင်း၌ အိပ်စက်နေသော ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များသည်... တားမြစ်နယ်မြေများ၏ အပြင်ဘက်ဒေသများရှိ ပုရွက်ဆိတ်များအား... အရေးတယူ ဂရုစိုက်နေရန် အချိန်မရှိခဲ့ကြပေ။ ဤသည်မှာ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လူသတ်သမားများအား... ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။
" တစ်ယောက်မှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး "
လော့ထျန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု သံသယရှိသော ထိုသတ္တဝါများအားလုံးကို မှတ်သားပြီးနောက်... ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံသည် နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးဆီသို့ ဖြန့်ကျက်သွားလေတော့သည်။
အခန်း (၁၄၄) - အားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း၊ အရှင်သခင်က လက်ပိုက်ကြည့်နေခြင်း၊ လူအားလုံး စုစည်းမိခြင်း
နှစ်နာရီမပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင်... နယ်မြေကြီးငါးခုတစ်ခွင်လုံးရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသည် ချွင်းချက်မရှိဘဲ... ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံဖြင့် အစအဆုံး စစ်ဆေးခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။
အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများနှင့် ကမ္ဘာငယ်လေးများပင်လျှင်... ကုချန်၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံမှ လွတ်မြောက်သွားခြင်းမရှိဘဲ... သန့်စင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း... ကုချန်က လော့ထျန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု ယူဆသော မည်သူမဆို... သူ၏ မှတ်သားခြင်း ခံခဲ့ရပြီး... လူသတ်သမားများအားလုံးကို ပိုက်ကွန်ဖြင့် တစ်ချက်တည်း ဖမ်းဆီးရန်... နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်... အဆုံးမဲ့ နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးအား တစ်နေရာမျှမကျန် အစအဆုံး စစ်ဆေးပြီးနောက်... ကုချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။
လှောင်အိမ်ထဲတွင် အကျဉ်းကျနေပြီး... မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိသေးသော... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကုချန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ... သူ၏စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်နိုးကြားလာပြီး ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်၏။
" ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်က ဒီလောက်ပဲလား... ကျုပ်ပြောသားပဲ ခင်ဗျားအတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက ကျုပ်ကို သတ်လိုက်ဖို့ပဲ... တခြားဘာပဲလုပ်လုပ် အချိန်ဖြုန်းတာပဲ "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီး... ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်က သူ့အား အဘယ်ကြောင့်... ယခုအချိန်အထိ မသတ်သေးသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူသည် ယခုလေးတင် သူ၏အမှတ်တရများကို စူးစမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ... လော့ထျန်းနန်းတော် ဌာနချုပ် မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိသည်ကို... သူ လုံးဝမသိရှိကြောင်း သိရှိပြီးဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ပါက... သူ့အား အသက်ရှင်လျက် ထားရှိခြင်းသည်... မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က သူ၏ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်... သူ့အား ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လိုနေခြင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ သူသည် သေခြင်းတရားအတွက် ယခင်ကတည်းက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း... ဖြစ်နိုင်ပါက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု နည်းနိုင်သမျှ နည်းနည်းသာ ခံစားရခြင်းသည်... ပို၍ ကောင်းမွန်ပေ၏။ သူသည် ကုချန်အား ဒေါသထွက်စေရန်နှင့် သူ့အား လျင်မြန်စွာ သတ်ပစ်စေရန် မျှော်လင့်လျက်... သူ့အား စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွပေးနေခဲ့သည်။
သူသည် ယခုလေးတင် ကုချန် မည်သည့်အရာများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရှိခဲ့ပေ။ ထို့သို့မဟုတ်ပါက... သူသည် ယခုကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့စွာ ပြုမူနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
" ငါကိုယ်တော် ပြောခဲ့တယ်... မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ထားတာက... မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်မျက်စိနဲ့ လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းကို... မျက်မြင် တွေ့စေဖို့အတွက် သက်သက်ပဲ "
ကုချန်သည် လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်ပြီး... သူ၏ မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်... ဝေးကွာသော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာအား ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားကာ... အဆုံးမဲ့ နယ်မြေကြီးငါးခုအတွင်းရှိ သူမှတ်သားထားသော သတ္တဝါအားလုံးကို ဖမ်းဆီးလိုက်လေသည်။
ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၏ အစွန်အဖျားဒေသ.....
ရှေးကျသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး... လောကဓံဒဏ်ကို ခံထားရသော မျက်နှာရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည်... ရှေးဟောင်းတောင်တစ်လုံးအတွင်းရှိ အင်မော်တယ်ဂူတစ်ခုထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။
" တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်ခဲ့မှန်း မသိပေမယ့် အထက်လူကြီးတွေက ငါတို့အားလုံးကို ပုန်းအောင်းနေဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ် "
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအို၏ လေသံသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
" ဌာနချုပ်က ဒီလောက်သတိကြီးစွာ ဆက်ဆံရလောက်အောင် အဲ့ဒီ ငတုံးတွေ ဘာလုပ်ခဲ့မှန်း မသိဘူး... သူတို့က နောက်ထပ် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ယောက်ကို သွားဆွခဲ့တာများလား "
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်... လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်ကပင် သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော် ဌာနချုပ်မှ သတင်းစကားတစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး... အဆုံးမဲ့ နယ်မြေကြီးငါးခုအတွင်းရှိ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လူသတ်သမားများအားလုံး ပုန်းအောင်းနေကြရန်... တောင်းဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအို၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သိန်းကျော်ခန့်က... လော့ထျန်းနန်းတော်သည် ထို အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်အဆင့်၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကသာ ဤမျှ သတိကြီးစွာဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး... အားလုံး ပုန်းအောင်းကာ ငြိမ်သက်နေခဲ့ကြရသည်။
အံ့အားသင့်မိသော်လည်း မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုသည် ၎င်းကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က လော်ထျန်းနန်းတော်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်အဆင့်အား ပြစ်မှားခဲ့စဉ်ကပင်... ၎င်းတို့သည် အဆုံးတွင် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ယခု သူသည် မုန်တိုင်းကို ယာယီ ရှောင်ရှားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ရှိ ပုန်းအောင်းရာနေရာသည်... ကျော်ကြားသော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေ... ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင် ဖြစ်သည်။
ဒီနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပါက... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ပါးက အမှန်တကယ် ကမ္ဘာကြီးအနှံ့ ရှာဖွေလိုလျှင်ပင်... သူသည် ဒီနေရာသို့ လာရောက်ရန် ဝံ့ရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒီနေရာသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လုံခြုံသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ... မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍... ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး... မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုအပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားလေသည်။
" ဘာဖြစ်နေတာလဲ..... "
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွား၏။ ယခုလေးတင် သူ့အား မည်သူက လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သနည်း။
ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း... သူ့၌ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မကျန်တော့သကဲ့သို့ပင်... အရာအားလုံးသည် စောင့်ကြည့်သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထွင်းဖောက်မြင်တွေ့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟုပင်... သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ... နယ်မြေကြီးငါးခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေ... ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင် ဖြစ်သည်။
မည်သူသည် ဤနေရာအား မြင့်မြတ်စိတ်အာရုံဖြင့် ဤမျှ မဆင်မခြင် စစ်ဆေးဝံ့သနည်း။
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအို၏ နှလုံးသည် တဒုန်းဒုန်း ခုန်လာခဲ့ပြီး... သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်အား ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့... သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်မီတွင်... ထိုမမြင်နိုင်သော စွမ်းအားသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ကျရောက်လာပြီး... ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ... သူ့အား ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ရှေးဟောင်းတောင်ကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။
ဘယ်သူလဲ.....
မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီး၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ... မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် သူ့အား ပိုမို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ကာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေသည့်အရာမှာ... ထိုမမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးသည် သူ့အား ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်မှ ဗြောင်ကျကျ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော်ငြား... ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် အိပ်စက်နေကြသော ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များသည် မျက်မမြင် နားမကြားများကဲ့သို့... အားလုံး မျက်စိမှိတ်လျက် လျစ်လျူရှုနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ.....
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုသည် ကြက်သေသေသွားခဲ့၏။
ဤသူသည် သူ့အား ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်မှ ဤမျှ ဗြောင်ကျကျ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသည်မှာ... ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထီမဲ့မြင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်အဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်လျှင် မပြုလုပ်ဝံ့သော အရာဖြစ်သော်လည်း... အဘယ်ကြောင့် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ အရှင်သခင် တည်ရှိမှုများအားလုံးသည် ယခုအခါ... ၎င်းကို မျက်စိမှိတ် လျစ်လျူရှုနေကြသနည်း။
" အရှင်သခင်တို့...ကယ်ကြပါဦး... ကျွန်တော်က ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်ရဲ့ လူပါ..... "
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အဘိုးအိုသည် အသက်လုလျက်... တားမြစ်နယ်မြေရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မိမိထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန်နှင့်... မိမိကိုယ်ကို ယာယီ ကယ်တင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်။
သို့သော် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အဘိုးအို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားရသည်မှာ... သူ အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း... ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာအတွင်း၌... သေမလောက်သော တိတ်ဆိတ်မှုသာ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မှိန်ဖျော့သော မြူခိုးများပင်လျှင် ပိုမို၍ ထူထပ်လာခဲ့ပြီး... အတွင်းပိုင်းရှိ အခြေအနေကို အတိအကျ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုအား မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ဝါးကြီးက ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ... ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ အေးစက်သော နှာမှုတ်သံများစွာ နောက်ဆုံးတွင် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တာအိုအကြည့်များစွာ လင်းလက်လာပြီး... မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအို ခေါ်ဆောင်သွားခံရသော လမ်းကြောင်းအား... မကျေမနပ်ဖြစ်မှုနှင့် အေးစက်မှုတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထိုအကြည့်များထဲမှ မကျေနပ်မှုသည်... မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ဝါးကြီးကို ဦးတည်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ... မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုကိုသာ ဦးတည်နေခဲ့သည်။
" သေနာကျကောင်... မင်းနဲ့အတူ ငါတို့ကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က မင်းကို မခေါ်သွားခဲ့ရင်တောင်... ဒီအရှင်သခင်က မင်းကို သတ်ပစ်မှာ "
ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တောင်အတွင်းမှ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်တစ်ပါးက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။
ထပ်တူ တူညီသော မြင်ကွင်းတစ်ခုသည် ကွေ့ရွှီတာအိုပင်လယ်တွင်လည်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည်လည်း ကွေ့ရွှီတာအိုပင်လယ်၏ အပြင်ဘက်ဧရိယာမှ ခေါ်ဆောင်သွားခံခဲ့ရပြီး... ထိုနေရာမှ အရှင်သခင်များသည် မည်သည့်တားဆီးမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း၌.....
အဆုံးမဲ့ နယ်မြေကြီးငါးခုရှိ... လော့ထျန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်စပ်နေသော သတ္တဝါအားလုံးသည် ချွင်းချက်မရှိဘဲ ကုချန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး... အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံခဲ့ရကာ... ထို လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
" ခင်... ခင်ဗျားတို့အားလုံး..... "
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည်... သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း... ချက်ချင်းပင် ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။
ဤပုံရိပ်များထဲတွင် အချို့မှာ သူသိရှိသော လူသတ်သမားများဖြစ်ကြပြီး... သူ၏အထက်လူကြီးများလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ အများစုမှာမူ... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ခါမျှ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကုချန် ဖမ်းဆီးလာခဲ့သော ဤလူများအားလုံးသည် လော့ထျန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်စပ်နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဒါ...ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေ... ဒါက အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်က လော့ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ အင်အားစု တစ်ခုလုံး ဖြစ်ရမယ်... ဟုတ်တယ်မလား.....
ဒါပေမဲ့ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ.....
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က သူတို့ကို ဘယ်လို ဖမ်းဆီးခဲ့တာလဲ... ဒီလူတွေထဲက တချို့ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလို... သိလည်း မသိခဲ့ဘူး။