အခန်း (၁၄၇-၁၄၈)
Vol. 11 Ch. 147-148
အခန်း (၁၄၇) - လက်စားချေခြင်း၊ ပြတ်သားလျင်မြန်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်
“ ငါ... ငါ သေသွားပြီလား ”
ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးကာ လေဟာနယ် ပျက်စီးပြိုကျမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော လော့ထျန်းနန်းတော်အား ကြည့်လျက်... မိမိ၏ ချေမှုန်းခံလိုက်ရသော ရုပ်ခန္ဓာအား ခံစားမိသောအခါ... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ ဝိညာဉ်အသိတရား လှုပ်ရှားမှုတွင်... နားမလည်နိုင်သော ရှုပ်ထွေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကိုပင် သူ နားမလည်လိုက်ပေ။ ထို့အပြင် လော့ထျန်းနန်းတော်မှ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ပညာများကိုပင် အသုံးပြုရန် အချိန်ပင် မရရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် အရာအားလုံးသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
ဤသည်က မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း။ လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်သည် ကောင်းစွာ သိ၏။ ဤသည်မှာ ရန်သူ၏ စွမ်းအားသည် သူ၏စိတ်ကူးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်ကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ်... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်အဖို့ ပို၍ လက်မခံနိုင်စရာကောင်းပြီး စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်သည့်အရာမှာ... ရန်သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ဌာနချုပ်တည်နေရာကို... မည်သို့မည်ပုံ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သနည်းဟူသော အချက်ပင်။
ကုမိသားစု ဖြစ်နိုင်မည်လော။ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုရှိ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအားလုံးကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကတည်းက ပုန်းအောင်းနေရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး မဟုတ်ပါလော။
အထူးသဖြင့် လော့ထျန်းနန်းတော် ဌာနချုပ်၏ တည်နေရာကို သိရှိသော... ထိုအဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များသည်... ရှင်သန်ခြင်းတားမြစ်နယ်မြေ အသီးသီး၏ အပြင်ဘက်ဒေသများတွင် အစောကြီးကတည်းက ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များပင် ထိုကဲ့သို့သော နေရာများသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ သူတို့ ပုန်းအောင်းနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မည်သူက သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်နည်း။
လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ အသိပင်လယ်သည် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များကမူ... ကျယ်ပြန့်လှသော စကြဝဠာမှတစ်ဆင့် ပျက်စီးသွားသော လော့ထျန်းနန်းတော်အား... မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံများ ပြိုကျပျက်စီးကာ တစ်ခဏအတွင်း ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... ထိုတားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသော အကြည့်တစ်ချက် နောက်ဆုံး၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
သို့ဖြစ်လျှင်... ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင်တည်း။ သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည်... ဤလော့ထျန်းနန်းတော်အား ဖျက်ဆီးရန်အတွက်မျှသာ ဖြစ်သည်။
“ လော့ထျန်းနန်းတော်... ဟက်! ဒီကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို ငါတို့တောင် မစရဲဘူး... ဒီလိုပုရွက်ဆိတ်လောက်ကောင်က သူ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ ”
အရှင်တစ်ပါးက... လော့ထျန်းနန်းတော်သည် အသက်ရှင်ရန် ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောလျက် လှောင်ရယ်သရော်လိုက်သည်။ သူတို့ပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား အလွယ်တကူ မပြစ်မှားဝံ့ကြပေ။
ဤလော့ထျန်းနန်းတော်သည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သောင်းကျန်းနေခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိသော်လည်း... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား ရန်စရဲသည်တဲ့လော။ သူတို့သည် 'သေ' ဟူသော စကားလုံးကို မည်သို့ရေးရမည်ကိုပင် မသိကြတော့သည်မှာ ထင်ရှား၏။
“ ဒီလို ပုရွက်ဆိတ်လောက် သတ္တဝါတစ်ကောင်အတွက် ဒီလောက်ထိတောင် အပင်ပန်းခံလုပ်ရတယ်... ဒီကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကတော့ တကယ်ပါပဲ..... ” မကျေမနပ် ခံစားရသော အရှင်သခင်များလည်း ရှိနေခဲ့သည်။
အစောပိုင်းတွင်... ကုချန်၏ ဖိအားသည် အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုအနှံ့ တိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး... အဆုံးမဲ့တားမြစ်နယ်မြေ အသီးသီးပင်လျှင် ချန်လှပ်မခံခဲ့ရပေ။ ထိုတားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များသည် အရေးကြီးကိစ္စကြီးတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိသဖြင့် စိတ်မငြိမ်မသက် ခံစားနေခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုအခါ... ကုချန်သည် ဤလော့ထျန်းနန်းတော်ငယ်လေးအား ရှာဖွေဖျက်ဆီးရန်အတွက်မျှသာ ဤမျှလောက်ထိ အပင်ပန်းခံခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသောအခါ... တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များသည် စကားပင် မဆိုနိုင်အောင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။
ဤလော့ထျန်းနန်းတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား မည်သို့ ပြစ်မှားခဲ့မိသည်မို့... ဤကဲ့သို့ လက်စားချေတုံ့ပြန်ခြင်းကို ခံရလောက်အောင် ထိုက်တန်နေပါသနည်းဟု... သူတို့ တွေးတောမိနေကြသည်။
“ အကြောင်းပြချက် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကတော့ အငြိုးအတေးကြီးတဲ့သူမျိုးပဲ... သူ့ကို အလွယ်တကူ သွားမစမိအောင် သတိထားရမယ်..... ” အရှင်တစ်ပါးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက်... သူ၏အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ လျင်မြန်စွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား မည်သို့မျှ မပြစ်မှားသင့်ပေ။ လော့ထျန်းနန်းတော်ကို မမြင်ကြပါသလော။ ထိုနန်းတော်သည် သူ့အား တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြစ်မှားမိခဲ့ရာ... ကုချန်သည် ထိုနန်းတော်အား ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုကို တုန်လှုပ်စေပြီး... ကျယ်ပြန့်လှသော စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကိုပင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။ သူတို့သည် အင်မော်တယ်လမ်းပွင့်လာမည်ကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းသင့်သည်။ ထို့မတိုင်မီ... ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား အနည်းငယ်မျှပင် မပြစ်မှားမိစေရန် အထူးဂရုပြုရမည်။
ထိုကဲ့သို့ တွေးတောမိသော အရှင်မှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ အခြား တားမြစ်နယ်မြေများရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များသည်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ... သူတို့၏ ချီစွမ်းအားများကို ချုပ်တည်းလိုက်ကြသည်။
ကုချန်က သူတို့ကို သတိမပြုမိစေရန် တမင်တကာ ရှောင်ကြဉ်နေပုံ ပေါ်၏။ အင်မော်တယ်လမ်းပွင့်ရန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သော ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင်... ကုချန်သည် တားမြစ်နယ်မြေအားလုံးကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားရန် စိတ်ကူးမရှိသရွေ့... ဤတားမြစ်နယ်မြေများရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များသည်လည်း သူ၏ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ကို အလိုမရှိကြပေ။
………
“ လော့ထျန်းနန်းတော်... ပျက်စီးသွားပြီ..... ”
အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၌... ကုဝူရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု... အလိုလျောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်တပိုင်းအဆင့် တစ်ဦးအနေဖြင့်... သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော်အား ကုချန်၏ လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို... အသေအချာပင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ဘိုးဘေးကြီးထံမှ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပေသည်။ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော လော့ထျန်းနန်းတော်သည် စေးကပ်သော သကြားလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများသည် ထိုနန်းတော်ကြောင့် အလွန်အမင်း ခေါင်းခဲခဲ့ကြရသော်ငြား... လော့ထျန်းနန်းတော်အား မည်သည့်အရာမျှ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ အတိတ်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ့၏ ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်လျှင်... လော့ထျန်းနန်းတော်အား ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသော်လည်း... အဆုံး၌ သူသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့်သာ လက်လျှော့အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုအခါ... ဘိုးဘေးကြီးသည် တစ်နာရီပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ဌာနချုပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး... လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကို လက်လျှော့ကာ... ဘိုးဘေးကြီးထံသို့ လွှဲအပ်ရန် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။
ကုဝူရှန့်သည် ကောင်းစွာ သိရှိ၏။ အကယ်၍ လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား သူကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ပါက... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ ဌာနချုပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မဆိုထားနှင့်... အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကိုပင်... ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားနေရစဉ်မှာပင်... ကုဝူရှန့်သည် လော့ထျန်းနန်းတော်အတွက် သနားဂရုဏာ အနည်းငယ် ခံစားမိခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သူ့ကိုမျှ ပြစ်မှားရန် မရှိ၍ ဘိုးဘေးကြီးအား သွားရောက် ပြစ်မှားရပါသလော။ လော့ထျန်းနန်းတော်သည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှ၏။
...
အထက်ကောင်းကင် ပင်မခန်းမအတွင်း၌.....
အသက်ရှူချိန် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ ဝိညာဉ်အား ကုချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။
“ နန်းတော်သခင်..... ”
မိမိ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်အား ကြည့်လျက်... ယိုရှစ်စန်းသည် လုံးဝ ကြက်သေသေသွားခဲ့၏။
လော့ထျန်းနန်းတော် ပျက်စီးသွားသော မြင်ကွင်းကိုလည်း ကုချန်သည် ယိုရှစ်စန်း၏ မျက်လုံးများရှေ့၌ အသေးစိတ် ထင်ထင်ရှားရှား ပြသထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်ပင်လျှင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နတ်ဆိုး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး... သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရလေပြီ။
နတ်ဆိုး... အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဆိုးတစ်ပါး.....
ယိုရှစ်စန်းသည် လုံးလုံးလျားလျား ပြိုလဲသွားခဲ့၏။ လူသားသူတော်စင်ခန္ဓာအား လုပ်ကြံခြင်းသည်... ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှန်းသာ သူ ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက... သူ့အား ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်စေကာမူ... သူသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်ပေ။
“ နတ်ဆိုး... မင်းက နတ်ဆိုးပဲ! ”
ယိုရှစ်စန်းသာမက... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်ပင်လျှင် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ ယိုရှစ်စန်းအား မြင်လိုက်ရသည့် ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင်... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်သည် အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်နားလည်သွားခဲ့သည်။ ပြောစရာမလိုအောင်ပင်... သူ၏ရှေ့မှောက်၌ လှုပ်ရှားခဲ့သောသူသည်... ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဖြစ်သည်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ထိုလူသားသူတော်စင်ခန္ဓာငယ်လေးအတွက်... အစောပိုင်းက ကုမိသားစုသည် လက်ကမ်း ကူညီပေးခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ထိုမိန်းကလေးသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အား... ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြားဝင်ကူညီပေးစေရန်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်တဲ့လော။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အဘယ်ကြောင့်ပါနည်း။
“ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ကျွန်တော့် လော့ထျန်းနန်းတော်က အရှင့်ရန်သူ ဖြစ်လိုစိတ် မရှိပါဘူး... ကုမိသားစုရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်လိုစိတ်လည်း မရှိပါဘူး... ဒီကိစ္စတွေအားလုံးက..... ”
လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်သည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ရုန်းကန်မှုအဖြစ်... တစ်စုံတစ်ရာကို ရှင်းပြလိုဟန်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ကုချန်သည် သူနှင့် စကားလက်ဆုံကျ အချိန်ဖြုန်းလိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်အား ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့်... ထိုသူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်လာလုနီးပါး ဖြစ်နေသော 'နားလည်မှုလွဲခြင်း' ဟူသည့် စကားလုံးသည်... ရုတ်တရက်ပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။
လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်များအားလုံးကို ကုချန်က ရှာဖွေစစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယိုရှစ်စန်း အတွက်မူ... လုံးဝ ခြွင်းချက်မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ... လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလျက်... လော့ထျန်းနန်းတော်၏ နောက်ဆုံးကျဆုံးခဲ့သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
“ ဒီလိုကိုး ”
ကုချန်က ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
အသက်ရှူချိန် နှစ်ကြိမ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်... သူသည် လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ အသိပင်လယ်အတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ကြည့်ရှုပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ... ယဲ့ယင်းယင်းအား လော့ထျန်းနန်းတော်မှ လုပ်ကြံရသည့် ရည်ရွယ်ချက် အမှန်ကိုလည်း... သူ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
အခန်း (၁၄၈) - နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ၊ ကိုးမင်းအိုး အင်မော်တယ်မင်းဆက်၊ ဓားကျလာ၍ မင်းအိုးပျက်စီးခြင်း
လော့ထျန်းနန်းတော်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများက ယဲ့ယင်းယင်းအား ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှာ... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သူတော်စင်ခန္ဓာ သွေးများအား လုယက်ရန်အတွက်မျှသာ ဖြစ်သလော။
လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့်... ကုချန်သည် ဤလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတာဝန်အတွက်... လော့ထျန်းနန်းတော်အား ခိုင်းစေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် လူပုဂ္ဂိုလ်အား... ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အလွန်အမင်း သတိကြီးပြီး စေ့စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသည်။ လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်ပင်လျှင် သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကိုသာ ထားခဲ့ကြ၏။ ထိုအရာမှလွဲ၍ နောက်ထပ်မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရှိခဲ့ချေ။
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကုချန်သည် လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်နာလျက်... သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လေဟာနယ်အား ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး အာကာသဆိုင်ရာ တည်နေရာအမှတ်အသား တစ်စုံအား ထည့်သွင်းလိုက်၏။
တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အာကာသလမ်းကြောင်းတစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ စတင်ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဖြည်းညင်းစွာ ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသော အာကာသလမ်းကြောင်းအား ကြည့်လျက်... ကုချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။
သူသိရှိ၏။ သူ လော့ထျန်းနန်းတော်အား ဖျက်ဆီးခဲ့သော လုပ်ရပ်သည် လော့ထျန်းနန်းတော်အား ခိုင်းစေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် လူပုဂ္ဂိုလ်၏ နားသို့ မကြာမီအချိန်အတွင်း ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ၌ အခြားတစ်ဖက်မှ လူအား ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကုချန်သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး... ဤအာကာသဆိုင်ရာ တည်နေရာအမှတ်အသားများကို အသုံးပြု၍... အခြားတစ်ဖက်မှ လူနှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ကာ... ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူအား အခွင့်အရေးရသည့် ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်၌ပင် ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
" အုန်း..... "
အာကာသ လှိုင်းဂယက်များသည် ဖြည်းညင်းစွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး အာကာသလမ်းကြောင်းတစ်ခုအား တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားခဲ့၏။
တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် ဝေဝါး၍ မထင်ရှားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အာကာသလမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်း၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင်က ငါ့ကိုဆက်သွယ်လာတာဆိုတော့ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ငါယူဆရမယ် ”
အာကာသလမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ရယ်သံသဲ့သဲ့တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်... သို့သော် တစ်ခဏမျှအကြာတွင်... ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူပုဂ္ဂိုလ်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်အား သတိပြုမိသွားဟန်တူပြီး... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
“ မဟုတ်ဘူး... မင်းက လော့ထျန်းနန်းတော် အရှင်သခင် မဟုတ်ဘူး ”
တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့်... ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူပုဂ္ဂိုလ်သည် အာကာသလမ်းကြောင်းအား ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်... သို့သော် အချိန်ကား အလွန်ပင် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။
အကြောင်းမှာ... ကုချန်က အခြားတစ်ဖက်မှ လူ၏အငွေ့အသက်အား ဖမ်းယူမိလိုက်သည်နှင့်ပင် သူသည် လှုပ်ရှားပြီးသား ဖြစ်နေကာ... အာကာသလမ်းကြောင်းထဲသို့ လက်လှမ်း၍ ဆွဲယူဖမ်းဆုပ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် အံ့ဩစရာမျှ မရှိခဲ့ပေ။ အာကာသလမ်းကြောင်း၏ အစွန်းတစ်ဖက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူပုဂ္ဂိုလ်သည် ခုခံရန် အချိန်ပင် မရရှိလိုက်မီ... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးအား ကုချန်က ချိပ်ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး... အာကာသလမ်းကြောင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
“ ပုံရိပ်ပွားလား ”
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံရိပ်အား ဖမ်းမိလိုက်သည်နှင့် ကုချန်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူပုဂ္ဂိုလ်သည် အလွန်အမင်း သတိကြီးပြီး စေ့စပ်သူဖြစ်ကာ... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ဖြင့် အဆက်အသွယ်မလုပ်ဘဲ ပုံရိပ်ပွားတစ်ခုအားသာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ တွေ့ရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား... ထိုအရာက ကုချန်အား မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ပုံရိပ်ပွားတစ်ခုပင်လျှင် ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုအား သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကုချန်သည် အကျဉ်းချုံး သုံးသပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အခြားတစ်ဖက်မှ လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ် တည်ရှိရာနေရာကို တိတိကျကျ ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
…
အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ် တာအိုနယ်မြေ၌.....
လူသူကင်းမဲ့သော ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်း တစ်ဆောင်အတွင်းတွင်... ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူအိုကြီးတစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်... ထိုဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူအိုကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုအား ခံစားမိလိုက်ဟန်တူကာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... နောက်တစ်ခဏ၌ ထရပ်လိုက်ဟန် ပြုလိုက်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်နေပုံ ပေါ်သည်။
သို့သော် သူသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်မီ... ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ လေဟာနယ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး... ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်သည် ကရုဏာမဲ့စွာ ကျဆင်းလာကာ... သူ့အား လက်ဖဝါးထဲသို့ ရုတ်တရက် ဆွဲယူဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
“ မဖြစ်တော့ဘူး ”
ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူအိုကြီး၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ တုံ့ပြန်မှု မပြုနိုင်မီမှာပင်... ထိုလက်ကြီးသည် ချက်ချင်း ပိတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား ကြေမွသွားစေကာ... ဝိညာဉ် အမျှင်တန်း အစအနများကိုသာ ချန်ရစ်လျက်... လေဟာနယ်ထဲသို့ ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
…
“ ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက် ”
ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူအိုကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက်... ကုချန်သည် ယဲ့ယင်းယင်း၏ အတိဒုက္ခနောက်ကွယ်မှ တရားခံအား နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
အရာအားလုံးသည် ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ လက်ချက်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကုချန်သည်လည်း ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်အကြောင်း ကြားသိခဲ့ဖူးသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းခန့်... သူ တာအိုမရရှိမီကတည်းက... ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ထိပ်တန်းအင်အားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး... အဆုံးမဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်သည် အခြားသော အဆုံးမဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များကဲ့သို့ အဆုံးမဲ့တိုက်ကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ခြင်းမရှိဘဲ... ရှေးဟောင်းရှင်သန်ခြင်းကြယ်တစ်လုံးအား လွတ်လပ်စွာ သိမ်းပိုက်ထားသောကြောင့်သာ... အဆုံးမဲ့နယ်မြေငါးခုအတွင်း၌ အခြား ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်များကဲ့သို့ ကျော်ကြားခြင်း မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒဏ္ဍာရီလာစကားများအရ... လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သိန်းချီက ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်အား တည်ထောင်သူသည်... အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းခြင်းကို အောင်မြင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာလည်း ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်က သူတို့ကိုယ်သူတို့ အင်မော်တယ်မင်းဆက်ဟူ၍ အမည်မှည့်ခေါ်ဝံ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင်... သွေးအမျိုးအစားပေါင်း တစ်ရာအား စုဆောင်းရန် လော့ထျန်းနန်းတော်သို့ အမိန့်ပေးခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ် သူအိုကြီးသည်... ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူအိုကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌... သူ့အား ဤအမိန့်ကို ပေးခဲ့သူသည်လည်း... ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက်... နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စများသည် များစွာ ပိုမိုရိုးရှင်းသွားခဲ့သည်။
ကုချန်သည် ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်ထံ သွားရောက်၍ အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။
သူ၏ ဖြေရှင်းနည်းမှာမူ များစွာ ပိုမိုရိုးရှင်းပြီး ပို၍ ထိရောက်ခဲ့သည်။
“ သွား ”
ကုချန်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ဘေးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အဆုံးမဲ့ဓားသည် တာဝန်တစ်ခုအား လက်ခံရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး... တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် လေဟာနယ်အား ဆွဲဖြဲကာ... လောကမှလွတ်မြောက်သော အလင်းတန်းတစ်ချက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလျက်... ကျယ်ပြန့်လှသော စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းရာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ဤလှုပ်ရှားမှုကြီးသည် တားမြစ်နယ်မြေများရှိ ရှေးဟောင်းအရှင်သခင်များအား မလွှဲမရှောင်သာပင် ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
အကြည့် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်သည် အဆုံးမဲ့ဓားပေါ်သို့ စုဆုံကျရောက်သွားခဲ့ပြီး... မသေချာမရေရာမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
လော့ထျန်းနန်းတော်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး မဟုတ်ပါလော။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် အဘယ်အရာကို ထပ်မံပြုလုပ်ဦးမည်နည်း။ သူသည် လူများအား ငြိမ်းချမ်းစွာ 'အိပ်စက်' ခွင့်ပင် မပေးတော့မည်လော။
အရှင်သခင်များသည် စကားမဲ့သွားခဲ့ကြသည်... သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာပင်... ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် သူတို့ထံသို့ ဦးတည်လာခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။ ထို့ကြောင့်... ဤတားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များသည် မိမိတို့အပေါ်သို့ ဒုက္ခဆွဲတင်လိုက်လောက်အထိ မိုက်မဲမည် မဟုတ်ဘဲ... မိမိတို့၏ တားမြစ်နယ်မြေများအတွင်း၌သာ ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေလျက်... အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
…
ကြီးမားသော စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းရာရှိ ဆေးဖိုကိုးဖို ရှေးဟောင်းကြယ်၏ အထက်တွင်.....
မရေမတွက်နိုင်သော မြင့်မားထည်ဝါသည့် အဆောက်အအုံများသည်... ကျယ်ပြန့်သော မြေပြင်အနှံ့ ဖြန့်ကျက်လျက် ယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေကြသည်။ ထို့အပြင်... ဧကရာဇ် နဂါးချီ စီးကြောင်းများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား မရပ်မနား လှုပ်ရှားသွားလာနေကာ... နဂါးဟိန်းသံများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေ၏။
စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူများစွာသည် အလင်းတန်းများကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းသွားလာနေကြပြီး... လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မထင်ရှားသော မာနအရိပ်အယောင်တစ်ခုအား ဆောင်ထားကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး... အခြားကျင့်ကြံသူများထက် သာလွန်သည်ဟူသော မွေးရာပါ ခံယူချက်တစ်ခု ရှိကြသည်။
မကြာခဏဆိုသလို... ဤဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့၏ အကြည့်များသည် လေးစားကြည်ညိုမှုနှင့် အစွဲအလမ်းကြီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူတို့၏ အကြည့်များ စုဆုံကျရောက်ရာနေရာ၌... ခြေသုံးချောင်းနှင့် လက်ကိုင်နှစ်ဖက်ပါရှိပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ် ဆေးဖိုကြီးတစ်လုံးသည်... ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ အထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားလျက်ရှိပြီး... စစ်မှန်သော နဂါးချီ အမျှင်တန်းပေါင်း တစ်သောင်းအား ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်ဆေးဖို၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်... စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။
ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် နဂါးကိုးကောင် အင်မော်တယ် ဆေးဖို တည်ရှိနေသရွေ့... ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်သည် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာနေမည် ဖြစ်ပြီး... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၌ ထာဝရ ရပ်တည်နေမည် ဖြစ်သည်ဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားကြသည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌... များပြားလှသော ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများသည် မသိစိတ်အရ အင်မော်တယ်ဆေးဖိုအား မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ... သူတို့၏ ကျန်ရှိသောဘဝတစ်လျှောက်လုံး မမေ့နိုင်စရာ ဖြစ်မည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုအား တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု၏ နက်ရှိုင်းရာမှ... တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ယံအား ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပြီး... မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ သွန်းလောင်းကျဆင်းလာလေသည်။
နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးတောက်ပသော အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက်သည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းကပင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး... နဂါးကိုးကောင် အင်မော်တယ်ဆေးဖိုမှ ထုတ်လွှတ်သော နဂါးချီပေါင်း တစ်သောင်းအား ဖြတ်တောက်လျက်... နဂါးကိုးကောင် အင်မော်တယ်ဆေးဖိုမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ... ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး... ဆေးဖိုကိုးဖို အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ ထာဝရတည်ရှိမှုအား ကိုယ်စားပြုသော ထိုအင်မော်တယ်ဆေးဖိုအား ချက်ချင်းဆိုသလို နှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။