အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)

အခန်း (၁၉၇) - မုရုံရှန်းအာ နှင့် စစ်မာရှန်း (၁)

အဝေးတစ်နေရာမှ ချန်ယင်းအာသည် နှုတ်ခမ်းဆူကာ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ အဆင့် ၆ အမြုတေကို မသုံးခဲ့သင့်ဘူး၊ နှမြောစရာကြီး"

သို့သော် သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ စူးရှသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒိုင်လူကြီး၊ မလုပ်နဲ့ အဲဒါ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် မဟုတ်ဘူး"

ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ သွေးဆာအရူးနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သဖြင့် အဆင့် ၈ သန့်ရှင်းသော သူရဲကောင်း ဒိုင်လူကြီးမှာ စဉ်းစားချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ သွေးဆာအရူးနတ်ဆိုး၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သွေးဆာအရူးနတ်ဆိုးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ဝက်ကလေး မိုက်သုံ့သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်သော်လည်း လုံးဝမရှောင်နိုင်ဘဲ လက်သီးချက်၏ ဝေ့ဝဲထိခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

သွေးဆာအရူးနတ်ဆိုး၏ မြင့်မားသော အရိပ်မှာ အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ကျုံ့သွားပြီး ယခင် ဝက်ကလေးအသွင်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားကာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ချန်ယင်းအာဆီသို့ ပျံသန်းသကဲ့သို့ ပြေးသွားတော့သည်။

အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဝေ့ဝဲထိမှန်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ဝက်ကလေးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ချန်ယင်းအာ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ နာကျင်မှုကြောင့် တအိအိ ညည်းညူနေရှာသည်။

ဒိုင်လူကြီးမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

မှော်ဆရာ ထုတ်လွှတ်ထားသော ရေခဲတံတိုင်းကြောင့် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် သွေးဆာအရူးနတ်ဆိုးမှာ မူလက ဝက်ကလေးဖြစ်ကြောင်း သူ မမြင်ခဲ့ရပေ။

သူသည် ဘာဖြစ်သည်ကို မေးရန် ချန်ယင်းအာဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ချန်ယင်းအာက အရင် ပေါက်ကွဲတော့သည်။

"ရှင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ အခြေအနေကို သေချာမကြည့်ဘူးလား၊ မိုက်သုံ့က ကျွန်မအတွက် ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲ ရှင်သိလား၊ အသွင်ပြောင်းနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲကို ရှင့်တစ်သက် မမြင်ဖူးဘူးလား၊ ရှင် တကယ့်ကို အ တာပဲ"

ချန်ယင်းအာသည် ဗျောက်အိုးလေးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲကာ သူမ၏ စကားလုံးများမှာ ထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်လှသည်။

အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူမသည် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ မပြပေ။

၎င်းမှာ သူမ၏ စရိုက်ကြောင့်သာမက ဒိုင်လူကြီး၏ အမှားဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထိုစကားများကို ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုပြီးနောက် ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ ကျစ်ဆံမြီးလေးနှစ်ခုကို ဒေါသတကြီး ခါယမ်းကာ နားနေဆောင်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားတော့သည်။

ဒိုင်လူကြီးမှာ အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပြိုင်ပွဲကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေတော့သည်။

နားနေဆောင်ရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရယ်ချင်နေကြသည်။

သူမက အဆင့် ၈ ဒိုင်လူကြီးကိုတောင် ဆဲရဲတယ်လား သူမက တကယ့်ကို သတ္တိခဲပဲ။

မှန်ကန်စွာပင် ဝက်ကလေး မိုက်သုံ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ပြိုင်ပွဲဝင်များသာမက ရောက်ရှိနေသော အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပါ အံ့ဩသွားစေသည်။

မှန်ဘီလူးရတနာ နတ်ဝက် ကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးသားရဲမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးသဖြင့် ရောက်ရှိနေသူ မည်သူမျှ မမှတ်မိကြပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အသက်မငယ်တော့သော်လည်း သူမ၏ စရိုက်မှာ ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အမြဲဖြစ်နေတတ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယန်ဝမ်ကျောက်သည် ချန်ယင်းအာက ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အားကိုးမရသော ဆင့်ခေါ်သူ တစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။

နောက်တစ်ပွဲမှာ ဝမ်မင်၏ ပွဲစဉ်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အဆင့် ၅ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ကံမှာ ကောင်းမွန်လှသည်။ စစ်သည်တော် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သဘာဝအရ အသာစီးရမှု ရှိနေပြီး၊ ဝမ်မင်သည် ပြိုင်ဘက်ကို ကဏ္ဍတိုင်းတွင် ချေမှုန်းကာ အလွယ်တကူ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း ပွဲစဉ်များမှာ အတော်လေး ပြင်းထန်လာသည်။

နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့မှ မှော်ဆရာ လင်ရှင်း၏ ပွဲစဉ်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် မုရုံရှန်းအာ၏ အလှည့် ရောက်လာသည်။

သို့သော် မုရုံရှန်းအာ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့နှင့် နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးကို အံ့ဩသွားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုရုံရှန်းအာ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ စစ်မာရှန်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ဦးကြား တိုက်ပွဲ ဖြစ်သော်လည်း ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

စစ်မာရှန်း ကွင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသောအခါ သူ၏ ထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာ၊ သံချပ်ကာ တစ်ပိုင်းနှင့် လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်လာသော အလွန်ကြီးမားသည့် သတ္တုလုံးကြီးမှာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

အထူးသဖြင့် ထိုသတ္တုလုံးကြီးမှာ မည်သို့သော လက်နက်မျိုးနည်း။

ဥက္ကာခဲတူရဲ့ အကြီးစား ပုံစံလား....

စစ်မာရှန်း၏ ပြိုင်ဘက်မှာ နူးညံ့ပြီး ရှက်တတ်သည့် အလှလေး မုရုံရှန်းအာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက မုရုံရှန်းအာအတွက် သနားစိတ်နှင့် စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

"နှစ်ဖက်စလုံး နာမည်နဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ပြောပါ"

ဒိုင်လူကြီးက ပုံမှန်အတိုင်း မေးမြန်းသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး၊ မုရုံရှန်းအာပါ"

မုရုံရှန်းအာကို ဘုန်းတော်ကြီး ဝတ်ရုံဖြင့် မြင်ရသဖြင့် သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို အားလုံး သိကြသည်။

စစ်မာရှန်းကလည်း သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ ဒိုင်လူကြီးမှာ ဆွံ့အသွားသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး၊ စစ်မာရှန်းပါ"

"မင်းက ဘုန်းတော်ကြီး ဟုတ်လား"

ဒိုင်လူကြီးမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျွန်တော်က ဘာလို့ ဘုန်းတော်ကြီး မဖြစ်ရမှာလဲ"

စစ်မာရှန်းက မျက်နှာတည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာမှာ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ပင်မဆောင်ဖြစ်ပြီး သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘုရားကျောင်းမှာပင် မေးခွန်းထုတ်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပြီ၊ နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်ဆင်ပါ၊ ပွဲစပြီ"

ဒိုင်လူကြီးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ထပ်မမေးတော့ဘဲ ပွဲကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးလုံးမှာ ဘုန်းတော်ကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းရန် မည်သူမျှ အထူးတောင်းဆိုခြင်း မရှိကြပေ။

နားနေဆောင်ရှိ စစ်မာရှန်းကို မသိသောသူများအတွက်မူ ၎င်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ဒါက တကယ်ပဲ ဘုန်းတော်ကြီးလား ကံကောင်းလို့ မင်းက သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတာ။

အကယ်၍ မင်းက ဘုန်းတော်ကြီး ဝတ်ရုံသာ ဝတ်ထားရင် မင်းရဲ့ သန်မာတဲ့ ကြွက်သားတွေက အဲဒီဝတ်ရုံကို ဆွဲဖြဲပစ်မှာ သေချာတယ်။

ပြိုင်ပွဲစတင်သည်။

စစ်မာရှန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးလက်နက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

၎င်းမှာ စစ်ဆင်ရေးကာလအတွင်း ကုန်သွယ်ရေးဌာနမှ ဝယ်ယူခဲ့သော ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် ကိရိယာ ဖြစ်သည်။

မုရုံရှန်းအာမှာမူ မအံ့ဩပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ကျန်းနန်ခံတပ် တိုက်ပွဲတုန်းက ဤထူးဆန်းသော လူကို သတိပြုမိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မုရုံလေး၊ အရှုံးပေးလိုက်ပါလား ကျွန်တော်တို့က အဆင့်တူ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တွေပဲလေ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော် မင်းကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မိရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရလိမ့်မယ်"

စစ်မာရှန်းသည် မည်သို့ စတင်တိုက်ခိုက်ရမည်ကို မသိသဖြင့် ခေါင်းကို အားနာစွာ ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့အပြင် မုရုံရှန်းအာ၏ အလှတရားက သူ၏ စိတ်ကို ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်စေသည်။

ဤလူကြမ်းကြီးမှာ ရှက်နေရှာသည်။

မုရုံရှန်းအာက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး စစ်မာရှန်းကို ရယ်ချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်ပါ၊ ကျွန်မ အရှုံးမပေးဘူး"

စစ်မာရှန်းမှာ အကူအညီမဲ့သွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ခွန်အားကို အနည်းငယ် ထိန်းထားရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ မုရုံရှန်းအာကို တကယ် ထိခိုက်အောင် လုပ်မိပါက အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကြားရှိ သံယောဇဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကျန့်ဖုန်းထံမှ လဲလှယ်ရရှိထားသော ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးလုံး ကြောင့် မကြာသေးမီက အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သုံးထောင်ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၁,၅၀၀ ဝန်းကျင်အထိ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အဆင့်တူ အခြားပညာရှင်များထက် များစွာ သာလွန်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

စစ်မာရှန်းသည် အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို ဝှေ့ယမ်းကာ မုရုံရှန်းအာဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူ၏ အရှိန်မှာ မမြန်သလို မနှေးလှပေ၊ သို့သော် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

နားနေဆောင်ရှိ လုံဟောက်ချန်သည် ကွင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသလို ကျန့်ဖုန်းကိုလည်း အကဲခတ်နေသည်။

သူသည် ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် တစ်ခုခုကို မြင်ချင်နေမိသည်။

သို့သော် သူ စိတ်ပျက်သွားရသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ အမူအရာမှာ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး ကွင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေအတွက် လုံးဝ စိုးရိမ်ပုံမရပေ။

လုံဟောက်ချန်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

မုရုံရှန်းအာမှာ စစ်မာရှန်းကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် ခွန်အား ရှိနေလို့လား။

ယခုအချိန်တွင် သူ အဖြေမရနိုင်သေးသဖြင့် တိုက်ပွဲကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

အခန်း (၁၉၈) - မုရုံရှန်းအာ နှင့် စစ်မာရှန်း (၂)

စစ်မာရှန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

မုရုံရှန်းအာကလည်း ငြိမ်မနေပေ။

သူမသည် သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ လေးရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ဘာလက်နက်ကြီးလဲ။

နားနေဆောင်ရှိ ပရိသတ်များမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ဤဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ဦး၏ လက်နက်များမှာ တစ်ခုထက်တစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်။

သူတို့က တကယ်ပဲ ဘုန်းတော်ကြီးတွေ ဟုတ်ရဲ့လား...

ဘုန်းတော်ကြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ ဤမျှ ကွဲပြားမှုများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အထူးသဖြင့် နားနေဆောင် ရှေ့ဆုံးတန်းတွင် ရှိနေသော လင်းရှောင်မှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

သူ၏ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းမှ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့်လူ နှစ်ယောက် ဘယ်အချိန်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသနည်း။

မုရုံရှန်းအာက တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

သူမ၏ သွယ်လျပြီး ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်နောက်ကွယ်တွင် ဖြူစင်သော အတောင်ပံတစ်စုံ ရုတ်တရက် ဖြန့်ထွက်လာသည်။

ဝိညာဉ်အတောင်ပံ၊ နောက်ထပ် အဆင့် ၆။

ယခုအခါ မည်သူမျှ မုရုံရှန်းအာကို လျှော့မတွက်ရဲကြတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမမှာ ရှေ့က ကျန်းရှင်းရန်ထက်ပင် ပို၍ ငယ်ရွယ်ပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမကလည်း အဆင့် ၆ တောင် ရောက်နေပြီလား။

သူမကလည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသူ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပဲ။

လုံဟောက်ချန်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

နောက်ထပ် အဆင့် ၆ တစ်ယောက်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ပွဲတုန်းက မုရုံရှန်းအာမှာ အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း ယခုအခါ သူမက သူ့ကို လိုက်မီသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိရလိုက်သည်။

နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင် အားလုံးမှာ အဆင့် ၆ များ ဖြစ်နေကြပြီလား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် အတွေးတစ်ခု လုံဟောက်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။

အဖွဲ့သစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့မှာ စစ်သေနာပတိအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်နိုင်သည့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီလား။

လုံဟောက်ချန်သည် ပိုမို လောဆော်ခံလိုက်သလို ခံစားရသည်။

သူ၏ အဖွဲ့တွင် သူနှင့် ရှန့်ချိုင်အာ နှစ်ဦးသာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသေးပြီး ကျန်သူများမှာ အဆင့် ၆ နှင့် အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာသည့် အမူအရာ ထင်ဟပ်လာသည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အဆင့် ၆ ဘုန်းတော်ကြီးမလေးတစ်ဦးက သူ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မုရုံရှန်းအာ၏ နောက်ခံကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မသိသော်လည်း ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အဆင့် ၆ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး၏ ဘုန်းတော်ကြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအပေါ် နားလည်မှုမှာ မနိမ့်ကျနိုင်ပေ။

အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် လမ်းမှားသွားလျှင်ပင် သူက ပြန်လည် တည့်မတ်ပေးနိုင်သည်။

ယခုအခါ လင်းရှောင်သည် မုရုံရှန်းအာမှာလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ စစ်မာရှန်းကဲ့သို့ပင် ထူးဆန်းသောလူ တစ်ယောက်လားဟု သံသယဝင်လာမိသည်။

"လောင်ဟန်၊ ဒီမိန်းကလေးကို သိလား"

လင်းရှောင်က သူ့ဘေးရှိ ဟန်စစ်ကို မေးလိုက်သည်။

ဟန်စစ်က အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့၊ သူမက နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး အဖွဲ့ဝင်လေ၊ ရှေ့က ကျန်းရှင်းရန်လိုပဲ သူမကလည်း ကျန့်ဖုန်းရဲ့ အဖော်ပဲ"

"သူမရဲ့ ပါရမီက ဘယ်လိုလဲ၊ ငါ ဘာမေးတာလဲ မင်းသိပါတယ်နော်"

လင်းရှောင်က ဟန်စစ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မုရုံရှန်းအာ၏ အသက်နှင့် မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်စစ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဆင့် ၆ လေ၊ မင်း မမြင်ဘူးလား"

သူသည် တိတိကျကျ မပြောဘဲ လှိမ့်ထားလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး တိုက်ပွဲကို ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ပွဲပြီးမှ ငါ ပြောပြမယ်"

လင်းရှောင်မှာ အကူအညီမဲ့သွားပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း၏ စရိုက်ကို သိသဖြင့် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းကာ ကွင်းအတွင်းသို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

မုရုံရှန်းအာသည် လေးကိုဆွဲကာ မြားကို တင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်ကွင်းအတွင်းရှိ အဆုံးမဲ့သော အလင်းဒြပ်စင်များမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုစည်းလာကြသည်။

သူမ၏ ကျောဘက်ရှိ ဖြူစင်သော အတောင်ပံများမှာ အသာအယာ ခါယမ်းသွားသော်လည်း ဤစမ်းသပ်မှုတွင် ပျံသန်းခွင့် မရှိသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲသို့ မြှောက်မတင်ပေ။

မုရုံရှန်းအာသည် ဝိညာဉ်အတောင်ပံကို အလင်းဒြပ်စင်များ စုစည်းရန်အတွက် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ မုရုံရှန်းအာ၏ လက်ထဲတွင် မြားတံပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

သူမသည် လေးကို လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ အပြည့်ဆွဲလိုက်ရာ သူမ၏ သွယ်လျပြီး ပြည့်စုံသော ကိုယ်ဟန်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်နေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ စစ်မာရှန်းသည် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မုရုံရှန်းအာ၏ အလှတရားက သူ့ကို ရင်ခုန်စေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူ လျှော့တွက်၍ မရတော့ပေ။

သူသည် အရှိန်ကို ရုတ်တရက် မြှင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေပြင်ကို တုန်ခါစေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော ရွှေရောင်အလင်းမှာ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး၊ ဝေ့ဝဲနေသော အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးမှာ နေမင်းငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

နားနေဆောင်တွင် လင်းရှောင်သည် ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်သော၊ သို့သော် သူ၏အမြင်တွင် အလွန် မျက်စိစပါးမွှေး ဆူးစေသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဘုန်းတော်ကြီး ဟုတ်ရဲ့လား၊ ရှက်စရာကြီးကွာ၊ ဒီကလေးကို ဘယ်သူ မွေးမြူထားတာလဲ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သူ့ကို ထုတ်ပစ်ရမယ်၊ ဒီလိုလူမျိုးကို ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းမှာ ထားတာက မြင့်မြတ်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် အရှက်ရစရာပဲ"

ဟန်စစ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"အရှက်ရစရာ တ်လား ကောင်းပြီလေ၊ နောက်မှ ငါ ဒီကလေးနဲ့ သွားစကားပြောပြီး ငါတို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်မယ်၊ ငါတို့ ဘုရားကျောင်းက မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ၈၀ ကျော်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို အမြဲ ကြိုဆိုနေတာ"

"၈၀၊ ဒီကောင်ရဲ့ မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၈၀ လို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား"

လင်းရှောင်က ဟန်စစ်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဪ၊ ငါ ပါးစပ်ချော်သွားပြီ"

ဟန်စစ်က သူ့ကို နောက်ပြောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်၏ အကြည့်မှာ ဟန်စစ်ထံမှ စစ်မာရှန်းထံသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းသွားပြီး ရှားပါး ရတနာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"လောင်လင်း၊ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်နော် ဒီကောင်က ကုသရေး စွမ်းရည်တစ်ခုတောင် မသုံးတတ်ဘူး၊ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းမှာ ထားတာဟာ ဟာသတစ်ခုပဲ၊ သူ့ကို သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းထဲ ဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ ငါတို့က ဟာသလုပ်မှာတွေကို မကြောက်ဘူး၊ နည်းနည်းလောက် လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ရင် သူက တကယ့် ပြစ်ဒဏ်ခတ် သူရဲကောင်း ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်၊ သူ့လက်နက်က နည်းနည်း ထူးဆန်းနေပေမဲ့လည်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူး"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား အဲဒီလို စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့၊ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ဒီကလေးက ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပဲ"

"လောင်လင်း၊ မင်းက အရင်အတိုင်းပဲ အရှက်မရှိဘူးနော်"

ဟန်စစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

စမ်းသပ်ကွင်းအတွင်း၌ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ သက်တံရှည်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ စစ်မာရှန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

၎င်း၏ အရှိန်မှာ စစ်မာရှန်းကိုပင် ကြက်သီးထသွားစေသည်။

သူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုရွှေရောင်မြားတံကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချွင်— ဟူသော အသံရှည်ကြီးနှင့်အတူ ရွှေရောင်မြားတံမှာ ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးမှာလည်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

စစ်မာရှန်းသည် နောက်သို့ လွင့်လာသော အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲလိုက်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရသည်။

သူသည် မုရုံရှန်းအာကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ စဉ်းစားချိန် မရလိုက်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မုရုံရှန်းအာက သူ့ထံသို့ နောက်ထပ် မြားနှစ်စင်းကို ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်မာရှန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းဒြပ်စင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြွက်သားများ ချက်ချင်း ဖောင်းကားလာကာ လက်ထဲမှ အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချွင်...

အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးနှင့် မြားတံတို့ ထိမှန်သွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စစ်မာရှန်းသည် သူ၏ ခွန်အားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး၊ ဤ ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် ကိရိယာ၏ စွမ်းအားဖြင့် ပထမမြားတံကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဒုတိယမြားတံမှာမူ သူ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မာရှန်း၏ အမူအရာမှာ ခက်ထန်သွားသည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို ပြန်လည် ဆွဲယူကာ ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

ဒုတိယမြားတံမှာ အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို ထိမှန်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်သော ခွန်အားက အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို နောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားစေကာ စစ်မာရှန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်မှာပင် ယခုအခါ သူ့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စစ်မာရှန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူသည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြွက်သားများ ဖောင်းကားလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရူးသွပ်ခြင်း။

၎င်းမှာ ဘာဆာကာမျိုးနွယ်၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သော်လည်း ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးက အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆုံးတန်းရှိ လင်းရှောင်မှာ ဤထူးဆန်းမှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တိုက်ပွဲကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

စစ်မာရှန်းသည် ရူးသွပ်ခြင်း ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏ အမြင့်ဆုံး ခွန်အားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ကွေးပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးတွင် ပါရှိသော ပြင်းထန်သော ခွန်အားကို အစွမ်းကုန် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ရပြီးမှ အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါကတော့ ခက်ခဲသွားပြီ။

စစ်မာရှန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လေးနက်သွားပြီး အထူးသဖြင့် မုရုံရှန်းအာ၏ ရှေ့တွင် သူ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲအစတွင် သူ ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်စဉ်းစားမိသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နီရဲသွားလေတော့သည်။