အခန်း (၁၉၉-၂၀၀)

အခန်း (၁၉၉) - ဒီငတုံးကောင်ကတော့လေ (၁)

ဒီငတုံးလေး..

ကျန့်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အမှန်စင်စစ် စစ်မာရှန်းသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မလိုပေ၊ သူ ရှောင်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

လက်နက် ခေတ္တခဏ လက်လွတ်သွားနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ပွဲစဉ်အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ခေါင်းထဲတွင် ကြွက်သားများသာ ပြည့်နေသည့် ဤလူမှာမူ ရူးသွပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အကြီးအကျယ် ကုန်ဆုံးစေမည်မှာ သေချာသည်။

မုရုံရှန်းအာ၏ တိုက်စစ်မှာ လျော့ကျမသွားဘဲ မြားများကို တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေပြီး စစ်မာရှန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဤနည်းဖြင့် ကုန်ခန်းအောင် လုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် စစ်မာရှန်းမှာလည်း အလွန်အမင်း မအသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို သတိပြုမိသွားသည်။

သူသည် စမ်းသပ်ကွင်းအတွင်း လှည့်ပတ်ပြေးလွှားကာ မုရုံရှန်းအာ ပစ်လိုက်သော မြားများကို ရှောင်တိမ်းနေတော့သည်။

သို့သော် သူ၏လက်ထဲရှိ ကြီးမားလှသော အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံး လက်နက်ကို ဆွဲယူပြေးလွှားနေရခြင်းမှာလည်း သူ့အတွက် အားအင်ကုန်ခမ်းစရာ ဖြစ်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလက်နက်၏ အလေးချိန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

စစ်မာရှန်းမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှုနေရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နီဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ရူးသွပ်ခြင်း စွမ်းရည်၏ အချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး။

စစ်မာရှန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို မုရုံရှန်းအာဆီသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အနောက်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါကာ အကွာအဝေးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ မုရုံရှန်းအာသည် ထိုလက်နက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို တားဆီးရန် မြားနှစ်စင်း ပစ်ခတ်လိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုမှာလည်း မနည်းလှပေ။

သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလေးမှာ အနည်းငယ် ဟနေပြီး အသက်ရှုသံမှာလည်း သစ်ခွပန်းရနံ့ကဲ့သို့ သင်းပျံ့နေသည်။

စစ်မာရှန်းသည် အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။

သူသည် အလင်းခွန်အားတိုးသံလုံးကို ပြတ်သားစွာ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နက်မှောင်သော သံတုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းမှာ သံတုတ်မဟုတ်ဘဲ ဘုန်းတော်ကြီးသုံး တောင်ဝှေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မှော်အဆင့် ဘုန်းတော်ကြီးတောင်ဝှေး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ သွန်းလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများမှာ မှော်အဆင့်ပစ္စည်းများထဲတွင် ခံနိုင်ရည်အရှိဆုံးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သူသည် မုရုံရှန်းအာ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ လက်ထဲရှိ နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးကို မုရုံရှန်းအာ၏ ပုခုံးဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အားနည်းသဖြင့် သူသည် မုရုံရှန်းအာကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာမရစေလိုသောကြောင့် ခွန်အားအချို့ကို သိသိသာသာ ထိန်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် မုရုံရှန်းအာ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ အပြုံးဖျော့ဖျော့သာ ရှိနေသည်။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ အလင်းတရားစီရင်ခြင်းလေးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားရှည်တစ်လက်ဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကျန့်ဖုန်းက သူမကို ပေးထားခဲ့သော ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့်ဓားရှည်ဖြစ်သည့် ချန်းဟုန်ဓား ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ကုန်သွယ်ရေးဌာနတွင် မုရုံရှန်းအာအတွက် အလင်းတရားစီရင်ခြင်း လေးကို ဝယ်ယူပေးခဲ့သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် သူမအတွက် ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် ဓားရှည်ကို မတပ်ဆင်ပေးရသေးသဖြင့် သူမသည် ဤဓားကိုပင် အသုံးပြုနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မုရုံရှန်းအာ၏ ကျောဘက်ရှိ အတောင်ပံများမှာ အသာအယာ ခါယမ်းသွားပြီး သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးတိုက် ရွှေ့ပြောင်းစေကာ စစ်မာရှန်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ချန်းဟုန်ဓားမှာ ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်ဓားအမှတ်အသား တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

စစ်မာရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အလွန်လျင်မြန်လှသည်။

ရှေ့က တိုက်ခိုက်မှုတွင် ခွန်အားအပြည့် မသုံးခဲ့သောကြောင့် သူသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည် ထိန်းညှိကာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးကို သူ၏ ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုဓားချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်းဟုန်ဓားနှင့် နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးတို့ ထိမှန်သွားသောအခါ စစ်မာရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ထွားကြိုင်းသော လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားများမှာ ရုတ်ခြည်း တင်းမာသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားတစ်ခု တိုက်ခိုက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော ချွင် ဟူသည့် အသံနှင့်အတူ စစ်မာရှန်း၏ လက်ထဲရှိ နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူ၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များကြားမှာပင် မုရုံရှန်းအာ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လာသည်။

ဖြူဖွေးတောက်ပသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုမှာ ဓားဖျားနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်မာရှန်း၏ သံချပ်ကာကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်သွားသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် ၅ ဘုန်းတော်ကြီး စွမ်းရည်ဖြစ်သော တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်သည်။

မုရုံရှန်းအာ၏ ဤဓားချက်သည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာထွားကြိုင်းသော စစ်မာရှန်းကို နောက်သို့ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ချန်းဟုန်ဓားမှာ သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် သံချပ်ကာပေါ်တွင်ပင် အရာထင်သွားစေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် နားနေဆောင်ရှိ ကြည့်ရှုသူအားလုံးကို ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေသည်။

နုနယ်ပြီး ရှက်တတ်ပုံရသော ဤမိန်းကလေးမှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ခွန်အားရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခံရသည်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားတတ်သည် ပြောခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ကွင်းထဲက ဒီထူးဆန်းတဲ့လူ နှစ်ယောက်က ဘာတွေလဲ။

စစ်မာရှန်းက ကြွက်သားအဖုအထစ်တွေနဲ့မို့လို့ တစ်မျိုး၊ မုရုံရှန်းအာကတော့ သွယ်လျတဲ့ ကိုယ်ဟန်နဲ့တောင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လင်းရှောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

သူသည် ကွင်းထဲမှ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးတော့မည် မူလက ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် အလှည့်အပြောင်းမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားကာ မုရုံရှန်းအာ၏ ခွန်အားအပေါ် အကြီးအကျယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးသည် ကုသရေး အထောက်အပံ့ပေးခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မျှတအောင် မလုပ်နိုင်ဟု မည်သူပြောသနည်း။

ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ဘုန်းတော်ကြီးများဟု ခေါ်သော အထူးအဖွဲ့ခွဲတစ်ခု ရှိပြီး သူတို့သည် ပြင်းထန်သော မြင့်မြတ်အလင်း တိုက်ခိုက်ရေးမှော်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆင့်တူ စစ်သည်တော်တစ်ဦးထက် မည်သို့မျှ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် သာမန်ဘုန်းတော်ကြီးများအတွက် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ဘုန်းတော်ကြီး လမ်းစဉ်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား အခြေခံ အတိုင်းအတာတစ်ခု မရှိဘဲ ဤလမ်းစဉ်သို့ မလှမ်းနိုင်ပေ။

စစ်မာရှန်းနှင့် မုရုံရှန်းအာ နှစ်ဦးလုံးမှာ ထူးကဲသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ဘုန်းတော်ကြီး လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းလျှင်ပင် ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ပေ။

မှန်ပါသည်၊ စစ်မာရှန်းသည် သူ၏ ရူးသွပ်စစ်သည်တော်ဖခင်ထံမှ မျိုးရိုးဗီဇကို ပြည့်ဝစွာ ဆက်ခံခဲ့ပြီး သူ၏ ဘုန်းတော်ကြီးမိခင်၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပါရမီ မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ မုရုံရှန်းအာသည် ကျန့်ဖုန်း ပေးထားသော ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးလုံးကို အလုံးစုံ အားကိုးကာ သူမ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အမှတ် ၁၀၀ အောက်မှနေ၍ ယခုအခါ အမှတ် ၅,၀၀၀ အထိ တိုးမြှင့်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ရှိသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် မုရုံရှန်းအာသည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ဘုန်းတော်ကြီး လမ်းစဉ်ကို အထူးတလည် မလေ့လာခဲ့ရသော်လည်း ပြင်းထန်သော အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မုရုံရှန်းအာသည် အနိုင်ရရန် ဆက်လက် တိုက်စစ်ဆင်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဖမ်းရခက်လှပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ဖြင့် ရွှေရောင်ဓားပန်းပွင့်များကို ဖန်တီးကာ စစ်မာရှန်းကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

နူးညံ့ပြီး အားနည်းပုံရသော ထိုဓားချက်များမှာ လေထုကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

စစ်မာရှန်းမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရုန်းကန်နေရပြီး အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိသည်။

သူသည် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့မှ လူတိုင်းကို မကောင်းဆိုးဝါးများသဖွယ် ခံစားနေရသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် လှည့်ကွက်တွေ များနေရတာလား။

ပထမတော့ သူမရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနဲ့ မဆိုင်တဲ့ လေးရှည်ကို သုံးပြီး သူ့ကို အားနည်းအောင် လုပ်တယ်၊ ပြီးတော့မှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေကို ထုတ်ပြနေတယ်။

ဒါကို ဘယ်သူက ခံနိုင်မှာလဲ။

အကယ်၍ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အရှုံးပေးရမှာ ရှက်စရာကောင်းနေလို့သာ မဟုတ်ရင် သူ အရှုံးပေးလိုက်တာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

မုရုံရှန်းအာသည် ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကြီးမားသော ရွှေရောင်ဓားရိပ်တစ်ခုမှာ စုစည်းသွားပြီး စစ်မာရှန်း၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

ဤစွမ်းရည်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးစွမ်းရည်ဖြစ်သော မြင့်မြတ်အလင်းတူမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ မုရုံရှန်းအာက ၎င်းကို ဓားရှည်ဖြင့် အသုံးပြုသောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ လျော့ကျမသွားသည့်အပြင် ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

အခန်း (၂၀၀) - ဒီငတုံးကောင်ကတော့လေ (၂)

စစ်မာရှန်းသည်လည်း သူ၏လက်ထဲရှိ နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြီးမားသော ရွှေရောင်တူကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်ဓားရိပ်နှင့် ထိတွေ့သွားသည်။

ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လေလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မုရုံရှန်းအာ၏ မြင့်မြတ်အလင်း ဝတ်ရုံလက်စက တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ခါသွားသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် မုရုံရှန်းအာ၏ တိုက်စစ်မှာ အားနည်းသွားလိမ့်မည်ဟု စစ်မာရှန်းက ထင်လိုက်သော်လည်း၊ မုရုံရှန်းအာမှာ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအား လေလှိုင်းများကို ဓားဖြင့် ဖောက်ထွက်ကာ အပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကျောဘက်ရှိ ဖြူစင်သော အတောင်ပံများမှာ အသာအယာ ခါယမ်းနေသည်။

သူမသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဤဓားချက်တွင် သူမ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှတ် ၅,၀၀၀ ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ စမ်းသပ်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်တော့မည့်အလား အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင် စစ်မာရှန်းမှာ လုံးဝ မပေါ့ဆရဲတော့ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ကျောက်ခဲများကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာသည်။

သူသည် နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဘုန်း

ချန်းဟုန်ဓားနှင့် နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးတို့ ထိမှန်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စစ်မာရှန်း၏ ထွားကြိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးမှ အရေပြားများမှာ ကွဲအက်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

သူသည် စမ်းသပ်ကွင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေကာ သူ၏ သံချပ်ကာပေါ်တွင်လည်း လက်မဝက်ခန့် နက်သော ဓားရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဝေါ့..."

စစ်မာရှန်းသည် ထိုတွင်းနက်ကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းကာ အသက်ကို မနည်းရှုရင်း သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော နက်မှောင်သော တောင်ဝှေးမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးနေသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ ရှုံးသွားပြီ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပြိုင်ဘက်ထက် နိမ့်ကျနေရုံသာမက သူ အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူခဲ့သော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာပင် ပြိုင်ဘက်၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူသည် လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူကိုယ်တိုင်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ပုံမှန်အတိုင်း စဉ်းစားမိသောအခါ တိုက်ပွဲအစတွင် မုရုံရှန်းအာမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သိပ်မရှိသည့် အားနည်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟုသာ သူ မသိစိတ်က ထင်မြင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ မုရုံရှန်းအာသည် ကျန့်ဖုန်း၏ လက်တွဲဖော် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သူမဆီမှာ ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးလုံး တွေ မရှိဘဲ နေပါ့မလား။

သို့သော် ၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့မှ ရရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးလုံးများကို အဖွဲ့၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့ဝင်များအတွက်သာ အဓိက ထောက်ပံ့ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်မာရှန်းသည် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး၊ သူ့ကို ဘုန်းတော်ကြီးဟု ခေါ်မည့်အစား ရူးသွပ်စစ်သည်ဟု ခေါ်ခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း အဖွဲ့အတွင်းရှိ ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးလုံးကို ပထမဆုံး အသုံးပြုခွင့်ရသူများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

"ပွဲစဉ်ပြီးဆုံးပါပြီ၊ မုရုံရှန်းအာ အနိုင်ရရှိပါတယ်"

ဒိုင်လူကြီးက ပွဲရလဒ်ကို ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် မုရုံရှန်းအာသည် နားနေဆောင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်မသွားပေ။

သူမသည် စစ်မာရှန်း၏ ဘေးသို့ လာခဲ့ပြီး ချန်းဟုန်ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ပွင့်လန်းသွားသကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်ရာ စိတ်နှလုံးကို နွေးထွေးသွားစေသည်။

မုရုံရှန်းအာသည် သူမ၏ မြင့်မြတ်အလင်း တောင်ဝှေးကို ထုတ်ယူကာ ပြင်းထန်သော ကုသရေးမန္တန်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး စစ်မာရှန်းကို လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် စစ်မာရှန်း၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

စစ်မာရှန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ မှင်တက်နေပြီးမှ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

မုရုံရှန်းအာက အသာအယာ ပြုံးကာ "ရပါတယ်" ဟု ပြောပြီးနောက် နားနေဆောင်သို့ ပြန်လှည့်ထွက်သွားသည်။

စစ်မာရှန်းမှာ ထိုတွင်းနက်ကြီးထဲတွင် မလှုပ်မယှက်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ လဲလျောင်းနေမိသည်။

ရုတ်တရက် သူ ဘာကို တွေးမိသည်မသိဘဲ သူ၏ မျက်နှာတွင် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ပွဲပြီးသွားပြီ၊ ကွင်းထဲက အမြန်ထွက်တော့၊ နောက်ပွဲတွေကို မနှောင့်နှေးစေနဲ့"

ဒိုင်လူကြီးသည် ငတုံးလေးလို ဖြစ်နေသော စစ်မာရှန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

စစ်မာရှန်းသည် ထိုအခါမှ သတိဝင်လာပြီး ခေါင်းကို ကုတ်ကာ နားနေဆောင်သို့ လျှောက်သွားသော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ မုရုံရှန်းအာ၏ နောက်ကျောဆီသို့သာ စူးစိုက်နေတော့သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ရူးသွပ်နေပုံရပြီး လူကြမ်းကြီးတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ မုရုံရှန်းအာမှာမူ ၎င်းကို သတိပြုမိပုံမရဘဲ သူမ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

"ရှန်းအာ၊ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အဆင့် ၆ ဖြစ်ပြီး သူက အဆင့် ၅ မို့လို့ရယ်၊ အကယ်၍ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တူခဲ့ရင် ဒီပွဲက ဒီလောက် လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မုရုံရှန်းအာက သေချာစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် ဤပွဲကို လျင်မြန်စွာ အနိုင်မရနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူမသည် မိမိ၏ လူမျိုးစုဝင်ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားကြောင့် ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်စွမ်းရည်များကို အသုံးမပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမသာ အသူရာခုတ်ချက် သို့မဟုတ် အသူရာရိုက်ချက်ကိုသာ တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့လျှင် စစ်မာရှန်းက မည်သို့ ပိတ်ဆို့နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ လုံးဝ ပိတ်ဆို့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် အသူရာခုတ်ချက်နှင့် အသူရာရိုက်ချက်တို့မှာ သတ်မှတ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှု နယ်ပယ်အတွင်း ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ စစ်မာရှန်းတွင် ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် ခွန်အား မရှိပေ။

ဤစွမ်းရည်နှစ်ခုမှာ သီအိုရီအရ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ယောင်လီတို့သာ အသုံးပြုနိုင်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထာဝရမျှော်စင်အတွင်း လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း မုရုံရှန်းအာနှင့် ကျန်းရှင်းရန်တို့သည် နံပါတ် ၁၂ မြင့်မြတ်ကိုယ်ရံတော်နှင့် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ရင်း ဤစွမ်းရည်နှစ်ခုကို အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်းလီမှာမူ သူမ၏ လက်နက်မှာ အမှောင်ညဉ်ယံ၏တံစဉ် ဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ပွဲအတွင်း အသူရာခုတ်ချက်ကိုသာ နားလည်ခဲ့ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော အသူရာထိုးချက်ကိုမူ မကျွမ်းကျင်သေးပေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်တူ တိုက်ပွဲများတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် အမှောင်ညဉ့်ယံ၏တံစဉ် နှင့် အသူရာခုတ်ချက်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းရှင်းရန်က မုရုံရှန်းအာ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်းဖလှယ်ရင်း ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"ရှန်းအာ၊ နိုင်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမရှင်းရန်"

မုရုံရှန်းအာ၏ ချောမောသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စစ်မာရှန်းသည် နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့ရှိရာသို့ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း သူ၏ အရူးအပြုံးကို မဖျောက်နိုင်သေးပေ။

လင်ရှင်းက လျှောက်လာပြီး စစ်မာရှန်း၏ ပြောင်လက်နေသော ကတုံးကို ရိုက်လိုက်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"စစ်မာ၊ မင်းက ပွဲနိုင်တဲ့လူကျနေတာပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြီးနေရတာလဲ"

စစ်မာရှန်းမှာ ပွဲရှုံးသွားသော်လည်း စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းနေပုံရသည်။

သူက လင်ရှင်းကို ဖက်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်လင်ရေ၊ ငါ အချစ်ကို ရှာတွေ့ပြီ ထင်တယ်"

စစ်မာရှန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့ဝင် အားလုံးမှာ စစ်မာရှန်းထံသို့ ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လာကြသည်။

"စစ်မာက မုရုံရှန်းအာကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား"

လုံဟောက်ချန်၏ အခြံအရံ သူရဲကောင်း ဟန်ယွီက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ စစ်မာရှန်းက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ငြိမ့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ရှုံးသွားပေမဲ့ ငါ စိတ်မညစ်ပါဘူး။ ခုနက သူမ ပြုံးပြီး ငါ့ကို ကုသပေးတဲ့အချိန်မှာ မက်မွန်ပန်းတွေ ပွင့်လာသလိုမျိုး ငါ ခံစားလိုက်ရတယ်"

စစ်မာရှန်း၏ ရူးသွပ်ပြီး မိန်းမောနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့ဝင်များမှာ တဟားဟား ရယ်မောကြပြီး ချန်ယင်းအာကမူ တိုက်ရိုက်ပင် လှောင်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မုရုံရှန်းအာက အဆင့် ၆ တောင် ရောက်နေပြီ၊ သူများက နင့်ကို ပြန်ကြည့်ပါ့မလား"

ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ စစ်မာရှန်းမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း သူ အရှုံးမပေးလိုပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဤသည်မှာ သူ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စွဲလမ်းမိခြင်း ဖြစ်ပြီး မုရုံရှန်းအာမှာ သူ၏ အိပ်မက်နတ်သမီးပုံစံပင် ဖြစ်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ မင်းက ကျန့်ဖုန်းနဲ့ ရင်းနှီးတာပဲ၊ ငါ့ကို ကူညီလို့ ရမလား..."

စစ်မာရှန်းသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ငါ သိပ်မကူညီနိုင်ဘူး၊ အခွင့်အရေးရရင်တော့ ကျန့်ဖုန်းကို တစ်ချက်လောက် စကားစပေးကြည့်မယ်လေ"

လုံဟောက်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ သူ၏ ညီအစ်ကိုတစ်ဦး၏ ဘဝတစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဆိုင်သဖြင့် သူ တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

စစ်မာရှန်းသည် လုံဟောက်ချန်၏ လက်မောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်"

ရှေ့ဆုံးတန်းတွင် လင်းရှောင်နှင့် အခြား မဟာမိတ် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများမှာ မုရုံရှန်းအာနှင့် စစ်မာရှန်းတို့၏ ပွဲစဉ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ချီးကျူးစကားများ ပြောနေကြသည်။

ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်လျှင် မုရုံရှန်းအာမှာ အဆင့် ၆ ဘုန်းတော်ကြီးများထဲတွင် အပြည့်စုံဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်တည်မှုဟု ဆိုနိုင်သည်။

အလင်းတရားစီရင်ခြင်း ကြောင့် သူမတွင် ပြင်းထန်သော အဝေးတိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ရှိသလို၊ သူမ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှာလည်း သာမန် သူရဲကောင်း သို့မဟုတ် စစ်သည်တော်တစ်ဦးထက် မနိမ့်ကျပေ။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ ရှိသော်လည်း သူမသည် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး၏ ပင်မတာဝန်ဖြစ်သော ကုသရေးမှော်ပညာတွင်လည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်မာရှန်းကို ကုသပေးခဲ့သော မန္တန်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် ဘုန်းတော်ကြီး အဆင့် ၅ ကုသရေးစွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ထားကြောင်း သိနိုင်သည်။

ဤမျှ ပြည့်စုံသော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်သည် သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် မုရုံရှန်းအာကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံကာ သူ၏ တစ်သက်တာ ပညာရပ်အားလုံးကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။