အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အခန်း (၂၀၃) - နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သားတော်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း (၁)

တစ်လကျော်ကြာ ဂရုတစိုက် ပြန်လည်ပြုပြင် တည်ဆောက်ပြီးနောက် ကျန်းနန်ခံတပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဦးမော့လာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

သို့သော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အမှတ်အသားများမှာမူ လွန်ခဲ့သော မကြာမီအချိန်က ဤနေရာ၌ ပျက်စီးခြင်းတိုင်အောင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း လူတို့ကို အမြဲသတိပေးနေသည့် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံများကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထိုမဟာစစ်ပွဲ၏ မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ပြယ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှာ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဖျောက်ဖျက်၍မရသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းနန်ခံတပ်၏ အပြင်ဘက်ရှိ လေထုမှာ အတော်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

မြို့အတွင်းရှိ ထိပ်သီးပညာရှင် အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေကြသည်။

သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းမှ သူရဲကောင်းများမှာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ တန်းစီနေကြပြီး၊ ဧကရာဇ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့မှာ အားကောင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြကာ၊ ဘုရင်အဆင့် အမဲလိုက်အဖွဲ့ လေးဖွဲ့မှာလည်း အသင့်အနေအထား ရှိနေကြသည်။

ထို့အပြင် ဘုရားကျောင်းခြောက်ခုမှ အဆင့် ၉ ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာလည်း ဤနေရာ၌ စုဝေးနေကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ခရီးကြီးတစ်ခုကို စတင်တော့မည့်အလား ပြတ်သားသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ကျန်းနန်ခံတပ် အပြင်ဘက်တွင် စုရုံးထားသော ဤအင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်ကြောင့် မူလက ဗလာဖြစ်နေသော မြို့ပြင်ဧရိယာမှာ တင်းမာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဤတစ်လအတွင်း၌ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဒုတိယအသုတ် စစ်ကူများသည်လည်း ကျန်းနန်ခံတပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကျန်းနန်ခံတပ်ကို အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားပြီး အင်အားကိုလည်း များစွာ မြှင့်တင်ထားပြီးဟု ဆိုနိုင်သည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဘက်မှ အကြီးစား လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာလျှင်ပင် လူတိုင်းတွင် ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်မှုနှင့် ခွန်အား ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ခန်းမသခင် လင်းရှောင်နှင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ ဒုတိယခန်းမသခင် ဟန်စစ် တို့သည် စစ်ကြောင်း၏ ဗဟိုတွင် ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ မီးရှူးတိုင်များကဲ့သို့ပင် ဝေးကွာသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ အနောက်တွင် စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ပါရမီရှင် ဆယ်ဦး ရှိနေသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ကျန့်ဖုန်း၊ ယောင်လီ၊ ဝမ်မင်၊ လုံဟောက်ချန်၊ ရှန့်ချိုင်အာ နှင့် ကျန့်ဖုန်း မရင်းနှီးသေးသော အခြားပညာရှင် ငါးဦးတို့ ပါဝင်သည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ ရွေးချယ်ပွဲတွင် ထိပ်သီးဆယ်ဦးစာရင်းဝင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ခွန်အားမှာ သူရဲကောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဆင့် ၆ အားလုံးထဲတွင် အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုကာ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အနာဂတ် မျှော်လင့်ချက် ကြယ်ပွင့်များ ဖြစ်ကြသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ယနေ့သည် အိပ်မက်သုခဘုံသို့ ဦးတည်ရမည့် အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မသိသေးသော အရာများအပေါ် မျှော်လင့်ချက်များနှင့်အတူ ဘေးအန္တရာယ်များကို သတိထားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိပ်မက်သုခဘုံတွင် အဆုံးမဲ့သော အခွင့်အရေးများ ရှိနေသကဲ့သို့ များပြားလှသော ဘေးအန္တရာယ်များလည်း ပုန်းကွယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူတို့ လာနေပြီ"

ဟန်စစ်က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဝေးကွာသော အရပ်မှ မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုမှာ ဒီရေကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု သူတို့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးလာသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုတိမ်တိုက်မည်းကြီးမှာ အဆုံးမဲ့သော မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ဖိအားများကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်လာရာ လူတို့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ လက်သွားသည်။

သူ၏ ထက်မြက်သော အမြင်အာရုံဖြင့် ၎င်းမှာ သာမန်တိမ်တိုက်မည်းများ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော နက်မှောင်သော နဂါးကြီးများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုနဂါးကြီးများသည် အားကောင်းသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အတောင်ပံ ခါယမ်းလိုက်တိုင်း လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါးများ ဖြစ်ကြပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်ကြကာ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်သည်။

နဂါးနက်ကြီးများသည် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာကာ သူရဲကောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် မီတာတစ်ထောင်ခန့် အကွာတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူတို့ ဆင်းသက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ဟိန်းဟောက်သံမှာ နားကွဲလုမတတ် ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

စုစုပေါင်း နဂါးနက် အကောင် သုံးဆယ် ရှိပြီး၊ အကြီးဆုံး နဂါး၏ ကိုယ်ထည်မှာ မီတာ ၄၀ ကျော် ရှိရာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကျဆုံးခြင်းအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ချန်ကျိတျန့်၏ နဂါးနီထက် အနည်းငယ်သာ သေးငယ်သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်မှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အသက်ရှုကျပ်မတတ် ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နဂါးနက်ကြီးများ၏ ကျောပေါ်တွင် အခြားသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထိုင်နေကြသည်။

နဂါးနက်ကိုယ်ရံတော်များ၏ တင်ဆောင်ခြင်းကို ခံရသူများမှာ သာမန်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်များ မဟုတ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤနတ်ဆိုးများသည် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ ရှိကြပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြရာ သူတို့မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ ထိပ်သီးပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

နဂါးနက် အကောင်သုံးဆယ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် မီးခိုးအမည်းရောင်များကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သူတို့၏ ကြီးမားပြီး ဖိအားပေးနေသော ကိုယ်ထည်များသည် အမည်းရောင် အလင်းတန်းများအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားကာ ခဏအတွင်းမှာပင် ထွားကြိုင်းသော လူသားပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အခြားသော နတ်ဆိုးများနှင့်အတူ သူရဲကောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းသော၊ မျက်ခုံးထူထူနှင့် ဖီးနစ်မျက်လုံးများ ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမှာ အသန်မာဆုံးသော နဂါးနက်ကြီးမှ အသွင်ပြောင်းလာသူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အားပါလှကာ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ကြီးမားသော အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ရှိရာ သူ့ကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

သူ့ကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်း၌ မုန်တိုင်းတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်။

ဤလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို သူ မြင်ဖူးသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်သည် ပထမဆုံး မဟုတ်ပေ။

အလင်းနတ်ဘုရားမ၏ ကမ္ဘာငယ်လေး အပြင်ဘက်တွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် ရှန့်ကွမ်းယန် တို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သူမှာ ဤလူပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့ပြီး ရှန့်ကွမ်းယန်၏ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲအားကြောင့်သာ သူတို့နှစ်ဦး လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှန့်ကွမ်းယန်မှာမူ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ဤနဂါးနက်သည် ရှန့်ကွမ်းယန်၏ အမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့လျှင်၊ အားပေါင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ရှန့်ကွမ်းယန်သည် ဝိညာဉ်နှောင်ကြိုးကြောင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ မရခဲ့လျှင် ရှန့်ကွမ်းယန် သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။

ရှန့်ကွမ်းယန်သည် မူလက နတ်ဘုရားအချစ်တော် ပါရမီရှင်မလေး ဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော အလားအလာနှင့် တောက်ပသော အနာဂတ် ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ မကြီးပြင်းလာမီမှာပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ လက်ချက်ဖြင့် ကြွေလွင့်ခဲ့ရသည်။

၎င်းက ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်နှလုံးကို ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေပြီး ဤနတ်ဆိုးကို သူ ပို၍ပင် မုန်းတီးမိသည်။

သူ့ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်၏ အမူအရာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနတ်ဆိုး၏ ခွန်အားနှင့် အန္တရာယ်ရှိမှုကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် တိတ်တဆိတ် သတိထားလိုက်သည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ဘေးတွင် ခရမ်းရောင် ဆံပင်နှင့် ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများ ရှိသည့် အလွန်ချောမောသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား နှစ်ဦး ရှိနေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ဤနှစ်ဦးကို မသိသော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုအရ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သူတို့သည် လနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ လက်ရုံးများ ဖြစ်ကြသည့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားလေးပါး ထဲမှ နှစ်ဦး ဖြစ်သင့်သည်။

သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ လနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွင်း အလွန်မြင့်မားပြီး ဧကရာဇ်ပြီးလျှင် အခြားသူအားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိသည် ဆိုနိုင်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပင် ခန့်မှန်းရ ခက်လှသည်။

ထိုသုံးဦး၏ အနောက်တွင် နဂါးနက်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် လနတ်ဆိုး ပညာရှင်များ ပါဝင်သလို၊ လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်နှင့် လိမ္မော်ရောင် မျက်လုံးများ ရှိသည့် ထူးဆန်းသော သက်ရှိ ဆယ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော အမှတ်အသားများ ရှိသူများမှာ ကြယ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ ဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။

ကြယ်နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ပရောဟိတ် ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အကောင်းဆုံး မှော်ဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ကြယ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးများထဲတွင် ကျင့်စဉ်နှစ်မျိုးကို တွဲဖက် မကျင့်ကြံသော ရှားပါးမျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူတို့၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို မှော်ပညာ ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အပြည့်အဝ အသုံးချစေနိုင်သဖြင့် သူတို့၏ မှော်ပညာမှာ ပိုမို အားကောင်းပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာ ဖြစ်စေသည်။

ပြိုင်ဘက်၏ လူအင်အားကို မြင်ပြီးနောက် လင်းရှောင်နှင့် ဟန်စစ်တို့၏ အမူအရာမှာ အတော်လေး လေးနက်သွားသည်။

အိပ်မက်သုခဘုံ ကိစ္စအတွက် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဤမျှလောက် ပညာရှင်အများအပြား စေလွှတ်လိမ့်မည် သူတို့နှစ်ဦးလုံး မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ကျန်းနန်ခံတပ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ချေမှုန်းနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်မှ အချိန်မီ စစ်ကူများ ပိုမို စေလွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါက အကျိုးဆက်မှာ ခန့်မှန်းရခက်ပေလိမ့်မည်။

ဤနတ်ဆိုးများထဲတွင် လူငယ်ရုပ်ပေါက်နေသော နတ်ဆိုး ဆယ်ဦးလည်း ပါဝင်ပြီး သူတို့၏ ဆံပင်အရောင်များမှာ မျိုးနွယ်စု အမျိုးမျိုးဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ လူတစ်ဦးမှာ ကျန့်ဖုန်းအပေါ် အလွန် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည့်သူပင်။

သူကား အားပေါင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သားတော် ဖြစ်သည်။

အလင်းနတ်ဘုရားမ၏ ကမ္ဘာငယ်လေးတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ့ကို တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုစဉ်က ကျန့်ဖုန်းသည် အားပေါင် ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်က ကျန့်ဖုန်းမှာ အဆင့် ၆ သို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာစသာ ရှိသေးသည်။

ယခုအခါ ကျန့်ဖုန်းမှာ အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲတွင် ရှိခဲ့စဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

အားပေါင် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ရရာတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲမှ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်နှင့် အင်အားကြီးသော ရန်သူကို အနိုင်ယူလိုသည့် မီးလျှံများမှာ တောက်လောင်လာတော့သည်။

အားပေါင် အပြင် ကျန့်ဖုန်းသည် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကိုလည်း မြင်တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့မှာ ယွဲ့ယဲ့နှင့် လင်ရှောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ဦးမှာ လနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ သမီးအရင်း ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သမီးအရင်း ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ယဲ့၏ ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခုမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူမ လှည့်ကွက်တစ်ခုခု သုံးမည်ကို ကျန့်ဖုန်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ ယွဲ့ယဲ့တွင်လည်း လှည့်ကွက်သုံးနိုင်လောက်သည့် ခွန်အား မရှိချေ။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်များ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာရာ ရှေ့ဆုံးမှ အင်အားကြီးသော အမျိုးသားက တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ လက်အောက်ခံ နဂါးနက်ကိုယ်ရံတော် တပ်မှူး ဟွမ်ရှို့ ပါ၊ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်လဲ၊ ထွက်လာပြီး စကားပြောပါ"

သူ၏ အသံမှာ ဩဇာညောင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလှရာ လူတို့ကို မလွန်ဆန်ရဲအောင် ဖြစ်စေသည်။

လင်းရှောင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာတော့ ငါ လင်းရှောင်၊ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းရဲ့ ခန်းမသခင်က ဆုံးဖြတ်မှာပါ"

သူ၏ လေသံတွင် အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် မာန်မာန အနည်းငယ် ပါဝင်နေပြီး အရှိန်အဝါပိုင်းတွင် နောက်ကျမကျန်စေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

နဂါးနက်ကိုယ်ရံတော် တပ်မှူး ဟွမ်ရှို့က ပြောသည်။

"စကားအပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့၊ အလုပ်ကိစ္စကိုပဲ ပြောကြရအောင်၊ အရှင်မင်းကြီးက အမြဲတမ်း စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်သူပါ၊ မင်းတို့ကို ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ငါတို့ဘက်က လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ၊ အခု မင်းတို့ အလှည့်ပဲ"

သူ၏ စကားမှာ တိုတိုနှင့် လိုရင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဝေ့ဝိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ပင်မအကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက် ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်က ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး လုံးဝ မပေါ့ဆရဲပေ။

သူက နောက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဘေးဘက်မှ ကြီးမားလှသော အစိမ်းရောင် ပုံရိပ်ကြီးများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာသည်။

သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ အလွန်လေးလံပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေကြီးကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်မျိုးဖြစ်သော အအစိမ်းရောင်လင်းယုန် ဖြစ်သည်။ အအစိမ်းရောင်လင်းယုန်၏ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်စွမ်းရည်မှာ သိပ်မသန်မာသော်လည်း ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်အရွယ်အစားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အအစိမ်းရောင်လင်းယုန် တစ်ကောင်စီမှာ ဟွမ်ရှို့၏ ကိုယ်ထည်ထက်ပင် ပိုကြီးပြီး သူတို့သည် ခရီးဝေးပျံသန်းခြင်းနှင့် လေးလံသော ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ခြင်း၌ အတော်ဆုံး ဖြစ်ကြသည်။

လင်းရှောင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လူသားပညာရှင်များသည် အအစိမ်းရောင်လင်းယုန်များ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။

အအစိမ်းရောင်လင်းယုန်များသည် သူတို့၏ ကြီးမားလှသော အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

သူတို့၏ အတောင်ပံများ ခါယမ်းလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံသို့ ဝူးဝူးဝါးဝါး မြည်ဟီးနေသည့် လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးနက်ကိုယ်ရံတော်များသည်လည်း သူတို့၏ မူလ နဂါးနက်ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲကာ နတ်ဆိုးပညာရှင်များကို တင်ဆောင်ပြီး အအစိမ်းရောင်လင်းယုန်များ၏ နောက် မီတာတစ်ထောင်ခန့် အကွာမှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

သူတို့ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေစဉ်မှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စီးအမည်းရောင်များကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းသည် ကျန်းနန်ခံတပ်၏ မြောက်ဘက် လီ ၁၂၀ အကွာရှိ တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း တည်ရှိသည်။

အအစိမ်းရောင်လင်းယုန်များနှင့် နဂါးနက်များအတွက် လီ ၁၂၀ ခရီးမှာ မဝေးလှသဖြင့် မကြာမီမှာပင် သူတို့ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခန်း (၁၀၄) - နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သားတော်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း (၂)

ကြီးမားပြီး သိပ်သည်းလှသော ရှေးဦးတောအုပ်ကြီးတစ်ခုသည် ဝေးကွာသော အရပ်မှ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အထူးသဖြင့် အပေါ်စီးမှ ကြည့်သောအခါ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားမှာ ပိုမို သိသာလှသည်။

ဤရှေးဦးတောအုပ်ကြီးမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး အဆုံးမဲ့သော မြစိမ်းရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဤမျှကြီးမားသော တောအုပ်ကြီးမှာ ဖြစ်ပေါ်လာရန် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ကြီးထွားပေါက်ဖွားခဲ့ရမည်ဖြစ်ပြီး သဘာဝတရား၏ အဆုံးမဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် အအသက်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်၏ အချက်ပေးမှုအရ အစိမ်းရောင်လင်းယုန်များသည် တောအုပ်အပြင်ဘက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ လူတိုင်းမှာ အစိမ်းရောင်လင်းယုန်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ နတ်ဆိုးများသည်လည်း အခြေအနေကို မသိသဖြင့် လိုက်ဆင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဘာလို့ တိုက်ရိုက် မပျံသွားတာလဲ"

ဟွမ်ရှို့က တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံတွင် သံသယနှင့် မကျေနပ်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"မင်းတို့ တိုက်ရိုက်ပျံသွားတာကို ငါတကယ် မြင်ချင်တာ၊ ဒီနေရာက အိပ်မက်ဘုရားကျောင်း တည်ရှိတဲ့နေရာပဲ။ အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းဆိုတာ သဘာဝနတ်ဘုရားမ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ဘုရားကျောင်းဖြစ်ပြီးတော့ ဒီတောအုပ်ကလည်း သူမရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေတာ၊ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားဖို့ဆိုတာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်လာရင်တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး"

လင်းရှောင်က ဟွမ်ရှို့ကို အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သဘာဝနတ်ဘုရားမ၏ ဂုဏ်သတင်းကို သုံးကာ ဟွမ်ရှို့ကို ဟန့်တားလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဟွမ်ရှို့ကို မိုက်ရူးရဲဆန်စွာဖြင့် မလုပ်ဆောင်ရဲအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရှို့ကမူ လင်းရှောင်၏ သဘောထားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း သွားကြတာပေါ့"

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားမှုနှင့် ဇွဲရှိမှုတို့ ပေါ်လွင်နေပြီး သူ၏ ရည်မှန်းချက် မအောင်မြင်မချင်း အနားယူမည် မဟုတ်သည့်အလား ရှိနေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ လူများသည် တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြရာ ချက်ချင်းပင် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနေရာရှိ လေထုမှာ လတ်ဆတ်ပြီး သာယာရုံသာမက လန်းဆန်းစေသည့် သင်းပျံ့သော ရနံ့များဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေသည်။

လူသားများသည် ဤနေရာ၌ ယခင်က မခံစားဖူးသော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုနှင့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားရပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံးမှာ လတ်ဆတ်သော လေထုထဲတွင် လွင့်ပါးသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

တောအုပ်အတွင်း၌ ပိုးမွှားများနှင့် ငှက်တို့၏ အသံများမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်နေပြီး ရေ၊ မြေနှင့် အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်များမှာလည်း အလွန် ကြွယ်ဝနေသည်။

အထူးသဖြင့် အလင်းသားတော်များ ဖြစ်ကြသော ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်တို့သည် အိပ်မက်တောအုပ်အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အပင်တိုင်း အပင်တိုင်းက သူတို့ကို နှုတ်ဆက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သန့်စင်သော အလင်းဒြပ်စင်များက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ အားဖြည့်ပေးနေသဖြင့် အလွန် သာယာကြည်နူးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လုံဟောက်ချန်သည် ဤအရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းဆီသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ သူနှင့် ဆင်တူနေသည်ကို သူ ခံစားရသဖြင့် ကျန့်ဖုန်း၏ မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှတ်အပေါ် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ပိုမို ခိုင်မာသွားသည်။

သူက စိတ်ထဲတွင် ‘အစ်ကိုကျန့်ကလည်း အမှန်တကယ်ပဲ အလင်းသားတော် ဖြစ်နေတာပဲ၊ သူ့ရဲ့ မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား က တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ ရှိမလဲ၊ ကိုးဆယ်ကျော်လား’ ဟု တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေမိသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်းတွင် ကျန့်ဖုန်းကို မယှဉ်နိုင်သေးသဖြင့် သူ၏ မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား မှာ ကျန့်ဖုန်းထက် ပိုမို မြင့်မားသည်ကို မျှော်လင့်နေမိသည်။ မဟုတ်လျှင် ကျန့်ဖုန်း၏ ခွန်အားကို အမီလိုက်ရန် အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လူသားများနှင့် ယှဉ်လျှင် အခြားတစ်ဖက်မှ နတ်ဆိုးများမှာမူ အခြေအနေ မဟန်လှပေ။

သူတို့အားလုံးမှာ အမှောင်ဒြပ်စင်ရှိသူများဖြစ်ပြီး တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်စွမ်းအား အမည်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ သဘာဝတရား၏ အရှိန်အဝါကို တိုက်ထုတ်နေကြသည်။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြပြီး မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

အကယ်၍ ဟွမ်ရှို့သာ ထိန်းချုပ်မထားခဲ့လျှင် သူတို့မှာ သူတို့ကို မသက်မသာ ဖြစ်စေသည့် ဤအပင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သည့်စိတ်ကို တားဆီးနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

သဘာဝတရားမှာ သက်ရှိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး၊ မှောင်မိုက်ခြင်းမှာမူ လူသူကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် မှိုင်တွေခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေရာ ၎င်းတို့နှစ်ခုမှာ အတူယှဉ်တွဲ၍မရဘဲ အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်နေကြသည်။

"မခံနိုင်ရင်တောင် အောင့်ခံရမယ်၊ ဒီနေရာက သဘာဝနတ်ဘုရားမ တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့တဲ့နေရာပဲ၊ မင်းတို့ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် လုပ်ပြီး ဒီက သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့လို့၊ အဲဒီရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းထဲကို ဝင်ခွင့်မရခဲ့ရင် အဲဒါ ငါတို့ဘက်က ကတိပျက်တာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းရှောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားတွင် နတ်ဆိုးများကို သူတို့၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် ထိန်းချုပ်စေရန် သတိပေးချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ဟွမ်ရှို့က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန် သွားကြရအောင်၊ ငါနဲ့ ငါ့လူတွေက ဒီနေရာကို မကြိုက်ဘူး၊ သူတို့ကို အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး"

သူ၏ လေသံတွင် အားကိုးရာမဲ့မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေပြီး သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကြောင့် အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေပုံ ရသည်။

အိပ်မက်တောအုပ်အတွင်းရှိ လမ်းမှာ ကြမ်းတမ်းလှသည်။

လင်းရှောင်သည် မထွက်ခွာမီမှာပင် ဤနေရာရှိ အပင်များကို မပျက်စီးစေရန် ထပ်တလဲလဲ သတိပေးခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက အိပ်မက်တောအုပ်၏ ရန်လိုမှုကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်းမှာ တောအုပ်အတွင်း ခြေလှမ်းတိုင်းကို အထူးဂရုပြုကာ သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့ဆက်ကြသည်။

အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေလေ သဘာဝတရား၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အားကောင်းလေလေ ဖြစ်လာသည်။

အကယ်၍ သူတို့မှာ သာမန်နတ်ဆိုးများ ဖြစ်ပါက ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်မိကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် ရောက်လာသော နတ်ဆိုးများမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၉ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ လူငယ်နတ်ဆိုး ဆယ်ဦးမှာလည်း အဆင့် ၉ နတ်ဆိုးကြီး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အိပ်မက်တောအုပ်၏ အရှိန်အဝါမှ ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီ အပြည့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရှေ့ရှိလမ်းမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားသည်။

သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်မှာ ကြီးမားလှသော ချုံပုတ်တောကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းမှာ အပင်များ၏ သမုဒ္ဒရာ၊ အဆုံးမဲ့သော ပန်းပင်လယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော ပန်းများမှာ တစ်ပွင့်နှင့်တစ်ပွင့် ပြိုင်တူ ပွင့်လန်းနေကြပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ထူးခြားစွာ ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးကို ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်စေကာ သဘာဝတရား၏ အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်မိသည်။

ပန်းပင်လယ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု ရှိပြီး အရွယ်အစားမှာ သိပ်မကြီးဘဲ အချင်း မီတာ နှစ်ရာခန့်သာ ရှိသည်။

ကြွယ်ဝလှသော ရေဒြပ်စင် အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုကြွယ်ဝသော အအသက်စွမ်းအားများနှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

ကန်ရေမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး နေရောင်အောက်တွင် လှိုင်းကြက်ခွပ်ကလေးများဖြင့် ဝင်းလက်နေသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ လင်းရှောင်က ရပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ငါတို့ ရောက်ပြီ"

ဟွမ်ရှို့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်။

"အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းက ဒီကန်ရေထဲမှာလား ငါတို့ ငုပ်ဆင်းရမှာလား"

နဂါးနီမျိုးနွယ်စုမှာ ရေငုပ်ခြင်းကို ငြင်းပယ်သူများ မဟုတ်ပေ၊ ရေထဲတွင် သူတို့သည် နဂါးဝိညာဉ်သားရဲများအဖြစ်ပင် အသွင်ပြောင်းနိုင်သောကြောင့် သူက မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်က အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားတွင် ဟွမ်ရှို့၏ မသိနားမလည်မှုကို လှောင်ပြောင်သည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

"အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းက နှစ်ပေါင်းတစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပွင့်တာ၊ အကယ်၍ ရေငုပ်ရုံလောက်နဲ့ ရတာဆိုရင် ငါတို့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအထိ စောင့်နေစရာ လိုပါဦးမလား"

"ဒီရေထဲမှာ ဘာရှိလို့လဲ ချိပ်တံဆိပ်လား"

ဟွမ်ရှို့က မေးလိုက်သည်။ သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အမှန်တရားကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

"မင်းကို ငါဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ"

လင်းရှောင်က ပြန်ပြောသည်။ သူက ဤအချက်ကို သုံး၍ အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူက ပြောရင်းနှင့် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ဟွမ်ရှို့၏ ရှေ့သို့ ထုတ်လိုက်သည်။ ဟွမ်ရှို့သည် ဝန်လေးစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှောင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ လင်းရှောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီရေကန်ထဲမှာ ရှေးဟောင်း ခွန်အားကြီး သက်ရှိတစ်ခု နေထိုင်တယ်၊ အဲဒီအရာက တစ်ချိန်က သဘာဝနတ်ဘုရားမရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ဒီနေရာမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း သောင်းချီပြီး နေထိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ မင်း သေရမှာ မကြောက်ရင်တော့ ငုပ်ဆင်းပြီး အဲဒီ ရှေးဟောင်း သက်ရှိရဲ့ ခွန်အားကို သွားကြည့်နိုင်ပါတယ်"

လင်းရှောင်က ရှင်းပြခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မပြောဘဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။

"ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးသားရဲလား၊ ဘယ်လို အမျိုးအစားလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ဟွမ်ရှို့က အံ့ဩတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေသည်။

လင်းရှောင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ထပ်မံ မြှောက်ပြလိုက်ပြန်သည်။ ဟွမ်ရှို့၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လင်းရှောင်၏ အမူအရာကို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"အရမ်းလွန်မလာနဲ့"

လင်းရှောင်က အားကိုးရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း မမေးနဲ့တော့ပေါ့"

ဟွမ်ရှို့သည် သူ၏ ဒေါသကို အတင်းအကျပ် ချုပ်ထိန်းလိုက်ပြီး ရှေ့ကပစ္စည်းနှင့် ဆင်တူသောအရာ တစ်ခုကို လင်းရှောင်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြန်သည်။

လင်းရှောင်သည် ဟွမ်ရှို့၏ ပြတ်သားမှုအပေါ် အံ့ဩသွားသော်လည်း အရောင်းအဝယ် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒီရေကန်ထဲမှာ နေထိုင်တာက ဝိညာဉ်နဂါးတစ်ကောင်ပဲ၊ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီပြီး နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်နဂါး တစ်ကောင်ပေါ့"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဟွမ်ရှို့မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း လူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ သူက လင်းရှောင်ကို "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"ဟု ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်နဂါး၏ ခွန်အားနှင့် အန္တရာယ်ရှိမှုကို သိရှိထားသဖြင့် ဤသတင်းအချက်အလက်မှာ သူ့အတွက် အလွန် အရေးကြီးလှသည်။

ဟွမ်ရှို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ရသောအခါ လင်းရှောင်သည် နဂါးဆီဆေးနှစ်ခု ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ ရှုံးနိမ့်သွားသကဲ့သို့ အမြဲ ခံစားနေရသည်။

သူ မသိခဲ့သည်မှာ ဟွမ်ရှို့က ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းသွားပြီးနောက်၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်သန်း ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဤဝိညာဉ်နဂါးကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

လင်းရှောင်က ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အလွန်ဆုံး နောက်ထပ် တစ်ရက်အတွင်းမှာ အိပ်မက်ဘုရားကျောင်း ပွင့်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီဟာက ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို အလိုအလျောက် တက်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ကမ်းခြေနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်၊ ငါတို့က အဲဒီပေါ်ကနေ လမ်းလျှောက်သွားရုံပဲ"

"ဒါဆိုရင် စောင့်ကြတာပေါ့"

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ထိုင်ရန် နေရာရှာကာ တိတ်တဆိတ် ထိုင်လိုက်ကြပြီး အိပ်မက်ဘုရားကျောင်း ပွင့်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီတို့ကို ခေါ်ကာ အလွတ်တစ်ခုကို ရှာပြီး ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် ဝမ်မင်တို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် များစွာ အကျိုးရှိလှသည်။

သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှော်ဒြပ်စင်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ပြီး သူတို့၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။

ယောင်လီအတွက်မူ သူ၏ ဒြပ်စင်သဘာဝမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် သူ ငြင်းပယ်ခြင်း မခံရသလို၊ အကူအညီလည်း များစွာ မရရှိပေ။

ရုတ်တရက် ကျင့်ကြံနေသော ကျန့်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မီတာ ရာဂဏန်းအကွာရှိ နတ်ဆိုးပညာရှင်များထဲမှ လူငယ်တစ်ဦးက သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူကား အားပေါင်ပင်။ အားပေါင် ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ကျန့်ဖုန်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှလည်း ပြင်းထန်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်း နိုးထလာခဲ့သည်။ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ရှေးကျသော အရှိန်အဝါများသည် အားပေါင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ကြရာ ခဏတာအတွင်းမှာပင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အသာမရဘဲ တန်းတူ ဖြစ်နေကြသည်။

"အိုး"

အားပေါင် သည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ယခုအခါ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်ကြည့်ရဲလိမ့်မည် မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပုံရသည်။

ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လိမ့်မည် သူ မထင်ပေ။

လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပြိုင်ဘက်က အဆင့် ၆ မှ အဆင့် ၈ အထိ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် သူသည် အဆင့် ၈ တွင် ရှိနေလျှင်ပင် ကျန့်ဖုန်းမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အမြင်တွင် လူတိုင်းမှာ ရှန့်ကွမ်းယန် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန့်ကွမ်းယန်သည် သူ တွေ့ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် အသန်မာဆုံးသော လူသား လူငယ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အဆင့်တူ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သူသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နောင်တတစ်ခု အမြဲရှိနေသည်မှာ ရှန့်ကွမ်းယန်ကို သူကိုယ်တိုင် လက်စမသတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊

သို့သော် သူမ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အကောင်းဆုံးပင်။ ယခုမှစ၍ အဆင့်တူများထဲတွင် သူသည် အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။