အခန်း (၂၀၉-၂၁၀)

အခန်း (၂၀၉) - နတ်ဆိုးလေးကောင်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်း (၁)

ယန်ဟောက်ယွီသည် ကျန့်ဖုန်းကို ဝိညာဉ်မီးဖိုဆိုင်ရာ ဗသုတများကို သင်ယူစေခဲ့ခြင်းမှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ဝိညာဉ်မီးဖို တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရယူရုံသာမကဘဲ ဝိညာဉ်မီးဖိုများအား ပေါင်းစပ်ခြင်းကိုပါ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်လာမည်ဟု သူ တွက်ဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်မီးဖိုများသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် တည်ရှိနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ဝိညာဉ်မီးဖိုသည် မိမိတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသည်။

ဝိညာဉ်မီးဖိုများကို ပေါင်းစပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသော်လည်း၊ အိပ်မက်သုခဘုံသည် ဝိညာဉ်မီးဖိုများ ပေါင်းစပ်ခြင်းကို လွယ်ကူချောမွေ့စေသည့် စွမ်းရည်ရှိနေသည်မှာ တိုက်ဆိုင်လှပေသည်။

သိရှိသမျှ ဝိညာဉ်မီးဖိုများထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ ရှန့်ချိုင်အာ၏ ပြန်လည်ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဝိညာဉ်မီးဖို ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်မီးဖို တစ်ခုတည်းကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ပေါင်းစပ်ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပြန်လည်ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဝိညာဉ်မီးဖိုကို ကျော်လွန်သွားရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များသည်။

လူသားတို့၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ပေါင်းစပ်ဝိညာဉ်မီးဖိုများ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဝိညာဉ်မီးဖိုကို ကျော်လွန်နိုင်သည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ အရိပ်ဝိညာဉ်မီးဖို မှာ ကိုယ်ပွား သုံးခုအထိ ဆင့်ခေါ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသဖြင့် ၎င်း၏ ခြုံငုံစွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်မီးဖိုအားလုံးထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ စွမ်းအားနှင့် ပြန်လည်ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဝိညာဉ်မီးဖို၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုမှာ မတူညီကြသဖြင့် ထိုနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းအတွက်မူ အရိပ်ဝိညာဉ်မီးဖိုက ပို၍ပင် အစွမ်းထက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြန်လည်ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဝိညာဉ်မီးဖို ပေါင်းစပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်မီးဖိုသည် အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင်သာ အသုံးပြုရန် သင့်တော်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အကယ်၍ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပါက ဤဝိညာဉ်မီးဖိုကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဖြုန်းတီးခြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ်က ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏သားတော်သည် ဤဝိညာဉ်မီးဖိုနှင့်အတူ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ဓားကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုကာ ထိုခေတ်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ဇရာပိုင်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤအချက်ကပင် လူသားတို့အတွက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း အချိန်အတန်ကြာ ဦးဆောင်မှုနေရာကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်မီးဖိုများကို ပေါင်းစပ်ရာတွင် မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာက စုပ်ယူနိုင်သော ဝိညာဉ်မီးဖိုများအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

လူသားတို့၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်မီးဖို ပေါင်းစပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံအချို့ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်မီးဖိုများ ပေါင်းစပ်ခြင်း၏ သော့ချက်မှာ ကိုက်ညီမှုရှိခြင်းနှင့် ပိုင်ရှင်၏ အင်အားကြီးမားသော ခွန်အားတို့ဖြစ်ပြီး၊ ကံတရားကလည်း အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေသည်။

မည်သူမျှ သူတို့၏ ဝိညာဉ်မီးဖိုပေါင်းစပ်ခြင်းက အမှန်တကယ် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု အာမမခံရဲကြသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်မီးဖို နှစ်ခုထက်ပို၍ ပိုင်ဆိုင်ထားသူတိုင်းတွင် ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း အင်အားကြီးမားလာသောအခါ ဝိညာဉ်မီးဖို ပေါင်းစပ်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်ရန် ယန်ဟောက်ယွီက ဤဗသုတများကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဖန်းလီကို ဝန်းရံထားသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူမ လူတိုင်းရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။

"ပေါင်းစပ်တာ အောင်မြင်သွားပြီလား"

မုရုံရှန်းအာက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖန်းလီ ဝိညာဉ်မီးဖို ပေါင်းစပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် အချိန်မှာ အလွန်ပင် တိုတောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်သည် ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန် လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။

ဖန်းလီလည်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကာ ပြောသည်။

"ပေါင်းစပ်တာ အောင်မြင်သွားပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်မီးဖိုရဲ့ အာနိသင်ကိုတော့ ကျွန်မ မခံစားရသေးဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့၊ ဒါက ကနဦးပေါင်းစပ်မှုသက်သက်ပဲ၊ မင်း အိပ်မက်သုခဘုံရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို မခံယူရသေးဘူးလေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ အိပ်မက်သုခဘုံထဲမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ မင်း ဒါကို သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန်းလီက ခေါင်းညိမ့်ပြပြီး ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိမ့်ပြကာ စကားတစ်ခွန်းပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ ကိုယ်ပွားထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်မင် အန္တရာယ်ရှိနေပြီ၊ ငါ အခုချက်ချင်း သွားမှဖြစ်မယ်"

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားသော်လည်း သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာ၌ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ သိသိသာသာ တောင့်တင်းသွားပုံရသည်။ ဤအရာမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ပင်မခန္ဓာမှာမူ ကိုယ်ပွားနှင့် နေရာချင်းလဲလှယ်မှု ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခုတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်း တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး၊ ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ကျန့်ဖုန်းသည် ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီတို့၏ ပုံရိပ်များကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် လူသားမှော်ဆရာ တစ်ဦးနှင့်အတူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် လေးဦးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်နှင့် သူ၏ အဖော်များမှာ အသာမရဘဲ ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သုံးယောက်နှင့် လေးယောက် တိုက်ပွဲဖြစ်နေပြီး ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိမနေကြပေ။

သူတို့ နှစ်ဦးနှင့် အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်ရှိသော မှော်ဆရာတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်၌ ခေတ္တထိန်းထားသော နတ်ဆိုးလေးဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

ဤနတ်ဆိုးလေးဦးမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ဆက်ခံသူများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျန့်ဖုန်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ကျန့်ဖုန်း ခုနက ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆာမီကီးနား၏ ဆက်ခံသူထက်ပင် ပို၍ ထွားကြိုင်းလှသည်။

သူက သူ၏ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော အမည်းရောင် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဝမ်မင်ပင်လျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရန် ခက်ခဲနေသည်။

သူ၏ ကြီးမားပြီး ထူထဲသော လက်မောင်းများမှ ထိုးနှက်ချက်တိုင်းမှာ လေထုကိုပင် ဖြိုခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါစေသည်။

ဝမ်မင်၏ မင်ဝမ်ဒိုင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော သိပ်သည်းသည့် မြေဒြပ်စင်အရှိန်အဝါများမှာ ယခုအခါ အတင်းအကျပ် ဖြိုခွဲခြင်း ခံနေရသည်။

ဝမ်မင်၏ ခံစစ်မှာ မည်မျှပင် အားကောင်းစေကာမူ၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရှေ့တိုက်စစ်များကိုသာ တားဆီးနိုင်ပြီး အခြား အရပ်မျက်နှာ သုံးခုမှ နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ မိုးရေစက်များကဲ့သို့ တရစပ် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သူ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

ယောင်လီမှာမူ ရန်သူကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်နိုင်ဘဲ အခွင့်အရေးကိုသာ ရှာဖွေနေရကာ သူ၏ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်ရန် အမြဲ အဆင်သင့် ပြင်ထားရသည်။

ထိုမှော်ဆရာမှာလည်း အင်အားကြီးသော နတ်ဆိုးတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်စစ်မှော်ပညာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်နေကာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းများမှာ တိုက်ပွဲမြေပြင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

သို့သော် သူသည် အသာစီးမရဘဲ ရန်သူကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည် ပြတ်ပြတ်သားသား လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသည် တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး၊ ဝမ်မင်၏ ရှေ့မှ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးကြီးကို လွင့်ထွက်သွားစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသူရာခုတ်ချက် ကို ပထမဆုံး ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ထိုမှော်ဆရာ၏ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာမှုက ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီကို များစွာ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"ဘော့စ်"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်"

"တိုက်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြ"

ကျန့်ဖုန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ရုတ်တရက် ဓားချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ ယခုအခါ ပြန်လည် တိုးဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထူထဲသော လက်မောင်းပေါ်တွင် အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ၎င်းအထဲတွင် စင်ကြယ်သော အလင်းဒြပ်စင်များ သောင်းကျန်းနေသဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ အလွယ်တကူ မကျက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို တရစပ် ပြုလုပ်လာသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ လေးဦးသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် သူ၏ အဖော်သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်နေကြသော်လည်း တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ တစ်ဖက်သတ် မဟုတ်တော့ပေ။

ကျန့်ဖုန်း၏ အင်အားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကြောင့် အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းသည် တစ်ဦးတည်း ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်လောင်နေသည့် မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသည့် ခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦးလည်း တိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်လာသည်။

သူသည် ကြီးမားလှသော ဓားကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ခုတ်ချက်တိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်သကဲ့သို့ ရှိသည်။

အခန်း (၂၁၀) - နတ်ဆိုးလေးကောင်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်း (၂)

ထိုရောက်ရှိလာသူမှာ ကျန့်ဟောက်ပင် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ လေးဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် လေးဦးလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိသောကြောင့် သွေးစာချုပ်မှတစ်ဆင့် ကျန့်ဟောက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း သာမန် စာချုပ်များက တိရစ္ဆာန်များကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့ကြားရှိ သွေးစာချုပ်ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်ထက် များစွာ ပိုမိုခိုင်မာလှသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ရှောင်ဟောက်၊ သူတို့ကို သတ်ပစ်စမ်း"

ကျန့်ဟောက်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ ယောင်လီက ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ ဘော့စ်နှင့် ကျန့်ဟောက်၏ အကူအညီဖြင့် ဤနတ်ဆိုးလေးဦးကို ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ ဒုတိယအစ်ကို ယောင်လီ"

ကျန့်ဟောက်က နာခံစွာ ပြန်ပြောပြီးနောက် အားကောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ကျန့်ဟောက်သည် လူသားအသွင်ယူပြီးနောက် အမှတ် ၂၁ အဖွဲ့နှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့စဉ်ကပင် ဝမ်မင်နှင့် အခြားသူများက ကျန့်ဟောက်ကို သူတို့အဖွဲ့၏ အရေးပါသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဟောက်ကလည်း အသက်အရွယ်အရ ဝမ်မင်ကို "အစ်ကိုကြီး ဝမ်" ဟု ခေါ်ပြီး ယောင်လီကို "ဒုတိယအစ်ကို ယောင်လီ" ဟု ခေါ်သည်။ ကျန်းရှင်းရန်ကို "အစ်မ"၊ ဖန်းလီကို "အစ်မ ဖန်း" နှင့် မုရုံရှန်းအာကို "အစ်မ ရှန်းအာ" ဟု ခေါ်သည်။

အသက်အရွယ်အရဆိုလျှင် ကျန့်ဟောက်မှာ ကျန့်ဖုန်းက ဥမှ ဖောက်ထုတ်ပေးခဲ့ပြီးကတည်းက နှစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ နတ်ဆိုးသလင်းကျောက်များကို အမြောက်အမြား အဆက်မပြတ် ကျွေးမွေးခဲ့သောကြောင့်သာ ကျန့်ဟောက်သည် ယခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အသက် ၁၁ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၂ နှစ်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လက်ရှိတွင် ကျန့်ဟောက်သည် အဆင့် ၈ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကိုပင် တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အဆင့် ၇ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် နတ်ဆိုးလေးဦးထဲ၌ အင်အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးကို တစ်ဦးတည်း ကိုင်တွယ်နေပြီး၊ ကျန့်ဟောက်မှာမူ ကိုယ်လုံးသွယ်လျသော်လည်း သန်မာသော နတ်ဆိုးတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

ဝမ်မင်၊ ယောင်လီနှင့် လူသားမှော်ဆရာတို့မှာ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးနှစ်ဦးထံသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

သူတို့၏ ခွန်အားကို အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်၌ ပိတ်လှောင်ထားသဖြင့် ဤနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဆက်ခံသူ နှစ်ဦးမှာ ဝမ်မင်နှင့် သူ၏ အဖော်များကို အလွယ်တကူ မနှိမ်နင်းနိုင်ကြပေ။

ယခုအချိန်တွင် သုံးယောက်နှင့် နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်မင်တို့ဘက်က အသာစီး အနည်းငယ် ရနေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ကျောပေါ်တွင် အားကောင်းသော ရွှေရောင် ဝိညာဉ်အတောင်ပံများရှိနေသည်။

အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း ငါးမီတာထက် ပို၍ ပျံသန်းခြင်းကို ခွင့်မပြုသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်အတောင်ပံများသည် တိုက်ပွဲအတွင်း အလွန်အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ဝိညာဉ်အတောင်ပံများ၏ အကူအညီဖြင့် ကျန့်ဖုန်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး ဝက်ဝံနတ်ဆိုးထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ အနောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ကြယ်စင်စုတစ်ခု လည်ပတ်သွားပြီး ထက်မြက်လှသော အလင်းဓားသွားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ လက်ထဲတွင် လက်နက်မရှိပေ။ သူ၏ သန်မာလှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကပင် သူ၏ အကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အသားနှင့် သွေးခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ဓားကို လုံးဝ မခံနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်း အသုံးပြုသော စွမ်းရည်တိုင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက် သာလွန်သော အားကောင်းသည့် စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ ခွန်အားက ကျန့်ဖုန်းထက် နိမ့်ကျနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သင့်တော်သော လက်နက် မရှိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည် သူ ယုံကြည်နေသည်။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူသည် သူ၏ သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကိုသာ အမြဲ အားကိုးခဲ့ပြီး လက်နက် တပ်ဆင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လက်နက်တစ်ခု ယူမလာခဲ့မိသည်ကို နောင်တရနေသည်။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုအတွင်း သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆင့်ရှိ ဓားကြီးတစ်လက်ကို တပ်ဆင်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ကိရိယာများကိုပင် ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူနှင့် အသင့်တော်ဆုံး လက်နက်မှာ သူ၏ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဆိုးတိုင်သာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတိုင် ၇၂ ခုမှလွဲ၍ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွင် အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့် လက်နက်များ မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးအများစုမှာ အင်အားကြီးမားသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော လက်နက်များ ကင်းမဲ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားတို့သည် သူတို့၏ အဆင့်မြင့်မားသော ပန်းပဲအတတ်ပညာနှင့် အားကောင်းသော လက်နက်ကိရိယာများကြောင့်သာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်ကြာ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာသစ်များ တရစပ် ပေါ်လာနေပြီး သူသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်သီးကို မြှောက်ကာ ကျန့်ဖုန်းထံသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး ရန်သူနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်မဆိုင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူအနေဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှ နတ်ဆိုးမှာ အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပိတ်လှောင်ထားသော်လည်း သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ပိတ်လှောင်ထားခံရခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မခုခံနိုင်ပေ။

အိပ်မက်သုခဘုံထဲ ဝင်လာသော လူသားများထဲတွင် အမှတ် ၂၁ အဖွဲ့မှလွဲ၍ နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် တားဆီးနိုင်သူမှာ မရှိသလောက်ပင်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ တူညီကြသော်လည်း ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ခြားနားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် အားကောင်းသော လူသားလက်နက်များ ရှိနေလျှင်ပင် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

လက်နက်ကိရိယာ မည်မျှပင် ကောင်းစေကာမူ မိမိကိုယ်တိုင် သန်မာခြင်းလောက် အရာမရောက်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန့်ဟောက်သည် ၁၀ ကျန်း ခန့် ရှည်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တောက်လောင်နေသည့် မီးလျှံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ နတ်ဆိုးတစ်ဦးကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ချောင်းကို တဖျပ်ဖျပ် တီးလိုက်ရာ ကြီးမားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ မီးဖို မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ရန်သူကို အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ကာ မီးလျှံများဖြင့် တရစပ် လောင်မြိုက်စေသည်။

ဤနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူမှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်မာမှုကြောင့် ထင်ရှားသူ မဟုတ်သဖြင့် ကျန့်ဟောက်၏ မီးဖိုက သူ့ကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဝေါင်း”

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ မီးဖိုကို အားဖြင့် ဆွဲဖြဲကာ ပြေးထွက်လာသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မည်းတူးနေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှလည်း သွေးမည်းများ စီးကျနေသည်။

ကျန့်ဟောက်က ၎င်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် နှမြောသွားသည်။

ရန်သူမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း သေဆုံးခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤအိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း အပေါများဆုံးသော ဒြပ်စင်များမှာ အသက်စွမ်းအားဒြပ်စင်နှင့် အလင်းဒြပ်စင်တို့ဖြစ်ပြီး၊ မြေဒြပ်စင်နှင့် ရေဒြပ်စင်တို့က ဒုတိယ အပေါများဆုံး ဖြစ်သည်။

မီးဒြပ်စင်မှာမူ များများစားစား မရှိသဖြင့် ကျန့်ဟောက်၏ မီးဖိုသည် ၎င်း၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဤနတ်ဆိုးကို အောင်မြင်စွာ မပိတ်လှောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဟောက်သည် ရန်သူကို လွှတ်ပေးရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

နှစ်ဦးလုံး အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူချင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျန့်ဟောက်မှာ ရန်သူထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထို့အပြင် ကျန့်ဟောက်၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေသဖြင့် ဤနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံသည့် ခဏမှာပင် ဤနတ်ဆိုးမှာ အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ရန် ကံပါလာခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ အသက်ဆုံးရှုံးမည့် အန္တရာယ်နှင့်ပင် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

နဂါးတစ်ကောင်နှင့် နတ်ဆိုးတစ်ဦး ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြသည်။

ကျန့်ဟောက်၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပြီး ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။

သူ၏ သေးငယ်သော်လည်း မာကျောလှသော နဂါးကြေးခွံများက ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးပေးထားသည်။

အကယ်၍ သူ၏ နဂါးကြေးခွံများ ကွဲအက်သွားလျှင်ပင် ကျန့်ဟောက်သည် သူ၏ အင်အားကြီးသော သွေးမျိုးဆက်ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုသနိုင်သည်။

မြင့်မြတ် နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးပေါ်တွင် လှည့်ကွက်ဖြင့် ရရှိထားသော ကျန့်ဖုန်း၏ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် မှလွဲ၍ မည်သည့် လူသား သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းကမျှ ကျန့်ဟောက်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဝမ်မင်တို့ဘက်တွင် ဝမ်မင်သည် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ နတ်ဆိုးနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးပေးထားပြီး၊ သူ၏ အနောက်တွင် လူသားမှော်ဆရာက ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုများကို တရစပ် ထုတ်ဖော်နေကာ အားကောင်းသော မှော်မန္တန်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရွတ်ဆို၍ ရန်သူများကို တိုက်ရိုက် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေသည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာ အလင်းဒြပ်စင် မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ပေါက်ကွဲအားတွင် မီးဒြပ်စင်မှော်ဆရာများကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ အိပ်မက်သုခဘုံရှိ အလွန်သိပ်သည်းသော အလင်းဒြပ်စင်များအောက်တွင် သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ သူ၏ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေကို ကျော်လွန်နေသည်။

ယောင်လီမှာမူ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပုန်းကွယ်နေပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ ထိုးနှက်ချက်တိုင်းမှာ အကောက်ကျစ်ဆုံးသော ထောင့်များမှနေ၍ ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပြီး ရန်သူက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင် သူသည် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ နှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်ရဲကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသူရာရိုက်ချက် ၏ ဖိအားကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် သူတို့သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုသာ အားမကိုးရဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခံစစ်မှာ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားမှာ ထိုးဖောက်ခံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဝမ်မင်သည် နတ်ဆိုးနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ပြိုင်နက် ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ မင်ဝမ်ဒိုင်း ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောင်ထားပြီး သူ ဝတ်ဆင်ထားသော မဟာပထဝီချပ်ဝတ်တန်ဆာ က မြေဆီလွှာအတွင်းရှိ မြေဒြပ်စင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ သူ၏ ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။