အခန်း (၁၇၃-၁၇၄)
Vol. 13 Ch. 173-174
အခန်း (၁၇၃) - ရှေးဟောင်းသူတော်စင်အမွေအနှစ်၊ ဟွမ်သွမ့်ဂိုဏ်း၊ ကြောင်အမ်းသွားခြင်း
" ငါလဲ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုမျိုး ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ "
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ရရှိလာသည့် အရာများကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ကုယိုရဲ့ စိတ်နှလုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပူလောင်လာခဲ့သည်။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းကို စရောက်စဉ်က သူသည် သာမန်အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်၏။
နောက်ပိုင်း ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကြောင့် ဂိုဏ်းထဲတွင် နေရာတစ်နေရာရလာပြီး... အကြီးအကဲ ကျိဝူရှန့်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အကြီးအကဲသည် သူ့အား တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန်ပင် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်... အကြီးအကဲကျိရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုက တခြားစီနီယာအစ်ကိုများ၏ မနာလိုမှုကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး... သူ့ကို မကြာခဏ ဒုက္ခပေးလေ့ရှိကြ၏။
ထိုစီနီယာအစ်ကိုများမှာ ကျောထောက်နောက်ခံ အကြီးအကဲများ ရှိကြသည်မို့... ကုယိုသည် ဒေါသထွက်သော်လည်း ထုတ်မပြောရဲဘဲ... သည်းခံဖို့သာ ရွေးချယ်ခဲ့ရသည်။
လအနည်းငယ်ကြာလျှင် ကျင်းပမည့် ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲကြီးက သူ့အတွက် အခွင့်အရေးပင်။
ပြိုင်ပွဲမှာသာ ထူးချွန်ပြနိုင်လျှင် အကြီးအကဲကျိ၏ တပည့်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ ခံယူနိုင်လိမ့်မည်။
ထိုအခါကျလျှင် အကြီးအကဲကျိ၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် ဂိုဏ်းထဲက စီနီယာအစ်ကိုတွေလည်း သူ့ကို အထင်သေးရဲတော့မည် မဟုတ်သလို ဖိနှိပ်ရဲမှာလည်း မဟုတ်တော့ပေ။
သို့သော် ပြိုင်ပွဲမှာ ထူးချွန်ဖို့က မလွယ်ကူလှပေ။
သူ့အား ဖိနှိပ်သည့် စီနီယာအစ်ကိုများတွင် နောက်ခံကောင်းတွေ၊ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိကြသည်မို့ သူတို့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်စေ၏။
ကုယိုတွင်တော့ ကုမိသားစုရွာလေးမှ လာသည့် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်မို့ ဘာအကူအညီမှ မရနိုင်ပေ။
သူ့တွင် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးဖို့သာ ရှိတော့သည်။
ထို့ကြောင့် ဖိအားတွေအောက်တွင် ကုယိုဟာ ကံစမ်းသည့်အနေဖြင့် ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းမှ ထွက်လာခဲ့၏။ အပြင်လောကတွင် စွန့်စားသွားလာရင်း ကံကောင်းမှုတစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်လား... သူ၏ အင်အားနဲ့ အခြေခံကို မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မည်လား... ဆိုသည်ကို မျှော်လင့်ခဲ့၏။ သို့မှလည်း မကြာခင် ကျင်းပမည့် ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲကြီးအတွက် ယုံကြည်မှု ပိုရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
ဤစွန့်စားခရီးသည် သူ့အား အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးအမြတ်များ ရရှိစေခဲ့သည်။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းနှင့် မိုင်ရာချီဝေးသည့်နေရာမှာ ရှေးဟောင်းခေတ်က လူသားသူတော်စင်တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် အမွေအနှစ်တစ်ခုကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့၏။
သူတော်စင်အမွေအနှစ်.....
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းမှာပင်လျှင် ဆက်ခံသူ သူတော်စင်တွေလောက်သာ သူတော်စင်အမွေအနှစ်ကို ရရှိနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုတော့ ကုယိုသည် သူတော်စင်အဆင့်ရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် အမွေအနှစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဤရှေးဟောင်းသူတော်စင်က သာမန်မဟုတ်ဘဲ လူသားမျိုးနွယ်၏ ပထမဆုံးဘိုးဘေး လူသားဧကရာဇ်ဆီမှ ဆင်းသက်လာသည့် ရှေးဟောင်းနေမင်းကျမ်းစာကို အမွေချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုယိုသည် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွား၏။ သူ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးက မျက်စိရှေ့ရောက်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။
ဒါကြောင့် သူဟာ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး လဝက်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ဤလဝက်အတွင်းတွင် အခက်အခဲတွေ၊ အန္တရာယ်တွေ အများကြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အကြိမ်ကြိမ် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။
ကံကောင်းစွာပင် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤစမ်းသပ်မှုတွေကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင်၏ အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသည့် အခွင့်အရေးပင်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ထွက်လာသည့်အချိန်တွင် ကုယိုသည် မကြာခင်ကျင်းပမည့် ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲကြီးကိုပင် မျက်လုံးထဲ မထည့်တော့ပေ။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း အကြီးအကဲတစ်ယောက်၏ တပည့်ဖြစ်ရခြင်းက သူရရှိထားသည့် သူတော်စင်အမွေအနှစ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်တော့ပေ။
သို့သော် ဂိုဏ်းထဲမှ တပည့်များ သူ့ကို အထင်ကြီးလာစေရန်နှင့် သူ့အား အမြဲဖိနှိပ်ခဲ့သည့် စီနီယာအစ်ကိုများကို လက်စားချေရန်အတွက် ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲကြီးအား မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေသည့် နှလုံးသားနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကုယိုဟာ ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းဆီသို့ အနားမယူဘဲ ပြေးလွှားပြန်လာခဲ့၏။
သို့သော် ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းနှင့် နီးလာလေလေ ကုယို၏ မျက်နှာထားမှာ ပို၍ ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်၏။
အရင်တုန်းကဆိုလျှင် ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း ပတ်လည် မိုင်တစ်ရာအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းသားများ၏ ခြေရာလက်ရာများကို နေရာတိုင်း တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
အခု လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရခြင်းမှာ ဘာကြောင့်နည်း။
ဂိုဏ်းသားများပင်မပြောနှင့်... သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင်မျှပင် မတွေ့ရပေ။
ဒါ့အပြင် မြေကြီးများမှာ အက်ကွဲနေပြီး... သစ်ပင်များက လဲပြိုနေသည်မို့... မကြာသေးခင်ကမှ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။
ဒါက ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းရဲ့ ဌာနချုပ်အနီးလေ... ဘယ်သူက ဒီမှာ စစ်ခင်းရဲမှာလဲ။
ကုယို စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလိုလို ခြေလှမ်းများကို မြန်လိုက်မိသည်။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်ကို တကယ်ရောက်သွားပြီး... မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ ကုယိုမှာ ကြောင်အမ်းသွားရတော့၏။
တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သည့် ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း၏ အဆောက်အဦးများမှာ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီနည်း။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မြေပုံပေါ်မှ အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသလိုပင် ဖြစ်နေ၏။ ဒီနေရာက ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာဆိုသည်ကိုသာ သေချာမသိလျှင် နေရာမှားလာမိသည်ဟုပင် သူ ထင်မိလိမ့်မည်။
ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း ဘယ်ရောက်သွားလဲ။
ငါ့ရဲ့ ကြီးမြတ်လှတဲ့ ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းကြီး ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။
ကုယို ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေ၏။
သူအပြင်ထွက်သွားတာ လဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းကြီး ပျောက်သွားပြီလား။
" သူတို့ ပြောင်းရွှေ့သွားရင်တောင် ငါ့ကို ပြောပြသင့်တာပေါ့..... "
ကုယိုသည် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တခြားနေရာ ပြောင်းသွားတာများလား.....
မဟုတ်သေးပါဘူး... မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရတာ အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခံထားရတဲ့ လက္ခဏာတွေ အထင်အရှား ရှိနေတယ်။
ဒါဆို... ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း မျိုးဖြုတ်ခံလိုက်ရတာလား။
ရလဒ်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ကုယို၏ ရင်များ တင်းကျပ်သွားပြီး... ယုံကြည်ရခက်လွန်း၍ တုန်လှုပ်သွားရ၏။
ဒါပေမယ့် ဒါက ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းလေ။
အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တွေ၊ အရှေ့ပိုင်း စွန့်ပစ်ဒေသက ထိပ်တန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွေ၊ မဟာဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် အရှေ့ပိုင်းမြေရိုင်းတာအိုနယ်မြေမှာ အားကောင်းတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပါပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်းကြီး မျိုးဖြုတ်ခံလိုက်ရမှာလဲ။
ပြီးတော့ ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းက ဘယ်အင်အားစုကိုမှ ရန်စတာမျိုး မကြားဖူးပါဘူး။
ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းပြီး ယုံနိုင်စရာ မရှိပေ။
ကုယိုတစ်ယောက် ချွေးစေးများ ပြန်လာ၏။ သူ့ရှေ့ရှိ ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း နေရာဟောင်းသို့ သေချာကြည့်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်နေသည့် လဝက်အတွင်းမှာ... ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို စုံစမ်းရန်... လူနေထူထပ်သည့်နေရာသို့ အမြန်ဆုံး သွားချင်နေ၏။
.........
နေ့ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်.....
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းနှင့် မိုင်တစ်ထောင်ဝေးသည့် လူသားမြို့တစ်မြို့တွင်...
ကုယိုသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးပေးကာ မေးမြန်းပြီးနောက်... ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆီမှ လွန်ခဲ့သည့် လဝက်အတွင်း... အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းစုံအား သိလိုက်ရ၏။
သတင်းများကို ကြားပြီးနောက် ကုယိုတစ်ယောက် ကြောင်အမ်းသွားပြန်၏။
နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်လာပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်တစ်ပါးမှ ခြေတစ်ချက်စောင့်နင်းပြီး ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းသို့ ပြာကျစေခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်မှစ၍ အကြီးအကဲများ၊ တပည့်များအထိ တစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်ခဲ့ပေ။
ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနယ်မြေအချို့မှ နေရာဝင်ယူခဲ့ကြ၏။
သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်မှ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များ ပြန်ပေါ်လာပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေများ၊ မဟာဂိုဏ်းများကို ဆက်တိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ လူသားများကို မူလနယ်မြေမှနေ မောင်းထုတ်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနယ်မြေများလည်း ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းနေရာမှ အလောတကြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်၏.....
" လဝက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်..... "
ကုယို အလိုလို ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
သူ လဝက်ပဲ အပြင်ထွက်သွားတာကို ဘာလို့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပျက်ကုန်ရတာလဲ။
သို့သော်လည်း တုန်လှုပ်မှုများကြားထဲမှ ကုယို၏စိတ်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကံကောင်းလိုက်တာ.....
လွန်ခဲ့သည့် လဝက်အတွင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် စွန့်စားခန်းထွက်နေခဲ့ခြင်းသည် ကံကောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်သွား၏။
ဂိုဏ်းထဲတွင်သာ ဆက်နေခဲ့လျှင် အခုချိန်တွင် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်၏ ခြေထောက်အောက်၌ ဂိုဏ်းချုပ်များ၊ တပည့်များနှင့်အတူ အနင်းခံရပြီး သေသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တွေးမိလျှင် ကုယိုတစ်ယောက် ကြောက်စိတ်များ မပြယ်နိုင်သေးဘဲ ဖြစ်နေ၏။
သို့သော် ရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြူဖျော့ကာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် ကုမိသားစုရွာအား ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၁၇၄) - ချောက်နက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသောစိတ်၊ ဂိတ်စောင့်ကျန်ခဲ့သူများ၊ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော သဘောထား
အခြေအနေက မကောင်းတော့ဘူး။
ကုယို၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်လာသောအခါ ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးဂိုဏ်းကြီးပင် နတ်ဆိုးနယ်မြေအရှင်သခင်၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။
ကုမိသားစုရွာသည် ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းနှင့် မဝေးလှသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေ သတ္တဝါများ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရနိုင်ခြေ များနေသည်။
အကယ်၍ ကုမိသားစုရွာသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျူးကျော်မှုမှ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့သည် ဆိုဦးတော့.....
ယခုအခါ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များသည် လူသားနယ်မြေများကို ခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူသားဂိုဏ်းများ၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေများစွာ အပျက်အစီးဖြစ်သွားပြီး... ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များက သိမ်းပိုက်ထားသည်ကို ကုယို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ကုမိသားစုရွာသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နည်းပါးသော သာမန်ရွာငယ်လေးဖြစ်သော်လည်း လူသားဂိုဏ်းများ၏ နယ်စပ်ဒေသတွင် တည်ရှိနေ၏။
နတ်ဆိုးနယ်မြေစစ်တပ်ဖြစ်စေ... ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များဖြစ်စေ... ကုမိသားစုရွာကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
ကုမိသားစုရွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိလှပေ။
ထိုအတွေးကြောင့် ကုယို၏ စိတ်ပူပန်မှုမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာ၏။
ကုမိသားစုရွာသာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပါက... သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားရဲစရာပင် မရှိပေ။
" မဖြစ်ဘူး... ငါ အမြန်ပြန်သွားကြည့်မှ ဖြစ်မယ် "
ကုယို၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေမိ၏။ သူသည် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ... ကုမိသားစုရွာဆီသို့ မရပ်မနား ပြေးသွားခဲ့လေသည်။
အပြေးအလွှားသွားနေရင်း... သူ စိုးရိမ်တကြီး တွေးနေမိ၏။
" ကျေးဇူးပြုပြီး ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့..... "
သို့သော် ကုမိသားစုရွာနှင့် နီးလာလေလေ ကုယို၏ စိတ်ဓာတ်များ ပိုမိုကျဆင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူသားစခန်းများစွာ မီးလောင်တိုက်သွင်းခံထားရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး... လူသားမြို့ရွာများစွာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပြောင်းရွှေ့နေကြသည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ခြောက်သွေ့မှုများ လွှမ်းခြုံနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။
ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များက အနီးအနားရှိ လူသားများကို အေးစက်စွာ မောင်းထုတ်နေသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ခုခံရဲသူ မည်သူမဆို ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလေသည်။
အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်ဒေသရှိ ယခင် မြင့်မြတ်နယ်မြေများနှင့် မဟာဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူများပင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုရဲခြင်းမရှိဘဲ မောင်းထုတ်ခံရမှုကို လက်ခံနေရသည်။
အချို့သော အားနည်းသည့် လူသားရွာများနှင့် မြို့များအတွက်မူ... ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များသည် မောင်းထုတ်ရန်ပင် ဝန်မလေးဘဲ... တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်ကြ၏။
ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အခြေအနေတွင် ကုမိသားစုရွာသည် မည်သို့ အထိအခိုက်မရှိဘဲ ရှင်သန်နိုင်မည်နည်း။
ကုမိသားစုရွာတစ်ခုလုံးတွင် ကျင့်ကြံသူဟူ၍ တစ်ယောက်မျှပင် မရှိချေ။
ကုယို၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး... စိတ်ဓာတ်များ အောက်ဆုံးထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ရလဒ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်ပါစေ... သူ ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် သွားကြည့်ရပေမည်။
မကြာမီ ကုယိုသည် ကုမိသားစုရွာရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... သူ့စိတ်နှလုံး ချက်ချင်း လေးလံသွား၏။
အကြောင်းမှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပုံရသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဝင် နှစ်ဦးသည် ကုမိသားစုရွာရှေ့တွင် ရပ်နေကြသောကြောင့်ပင်။
ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဝင် နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ နဂါးခေါင်းနှင့်ဖြစ်ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်မှ ဖြစ်ပုံရသည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်ဖြစ်ပြီး ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ်မှ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် အလွန်အားကောင်းသော စွမ်းအင်များ ရှိနေပြီး ဟွမ်သွမ့်မူလဂိုဏ်းချုပ်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်မည့် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်ထက်ပင် သာလွန်နိုင်မည့် စွမ်းအားများ ရှိနေသည်ဟု ကုယို ထင်မြင်မိစေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာကြပြီလား။
ဒီအင်အားကြီး ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဝင် နှစ်ဦးက ကုမိသားစုရွာကို ဖျက်ဆီးပြီး... ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တွေအတွက် နယ်မြေရှင်းလင်းဖို့ ရောက်လာကြတာလား။
ငါ အချိန်မီ ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့။
ဒါပေမယ့် ငါ အချိန်မီ ရောက်လာရင်ရော ဘာအကျိုးထူးမှာလဲ.....
ကုယို၏ စိတ်ထဲတွင် အားကိုးရာမဲ့သည့် ခံစားချက်များ ဝင်ရောက်လာ၏။
သူသည် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်တစ်ပါး၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားသည်မှာ မှန်ပါသည်။
သို့သော် သူ့လက်ရှိအင်အားသည် အလွန်အားနည်းနေသေးပြီး... ဤအင်အားကြီး ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်များကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။
သူတို့ကို ကုမိသားစုရွာကို မဖျက်ဆီးအောင် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခြင်းက စစ်ရထားကို ပုရွက်ဆိတ်က တားဖို့ ကြိုးစားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
သို့သော်.....
အားကိုးရာမဲ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများအပြီးတွင် ကုယို၏ အကြည့်များ ပြန်လည် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ကုမိသားစုရွာမှ ဆင်းသက်လာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။
ယခု ကုမိသားစုရွာ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင်... သူ မည်သို့ လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။
စစ်ရထားကို တားဆီးမည့် ပုရွက်ဆိတ်ဖြစ်နေပါစေ... ဤအချိန်မျိုးတွင် သူ လုံးဝ နောက်မဆုတ်နိုင်ပေ။ ထို့သို့မဟုတ်ပါက... သူ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်တောင်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကုယို၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ မရှိတော့ပေ။
သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး... သတ္တိရှိရှိ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။
" ရပ်လိုက်! "
ကုယို ကုမိသားစုရွာရှေ့သို့ မရောက်မီမှာပင်... နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူတို့သည်... သူ့အား သတိထားမိသွားကြသည်။
အေးစက်ပြီး... ဖိနှိပ်မှုများသော အကြည့်နှစ်ခုသည် ကုယိုအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့်... သူ့ကို လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲစေခဲ့သည်။ ခဏအကြာ သူ မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ... မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျတော့မလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း... ကုယိုသည် နောက်မဆုတ်ဘဲ အံကြိတ်ကာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
" ဟွန်း... လူသားပုရွက်ဆိတ်လေး... ဒီအရှင်သခင်ရဲ့ စကားကို လျစ်လျူရှုရဲတယ်ပေါ့... သေချင်နေတာလား "
ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး... မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ လက်သွား၏။ သူသည် အလိုအလျောက် လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ... ကုယိုကို ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... ဘေးနားရှိ နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူမှ အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။
" သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းပြီးမှ လုပ်ဆောင်လဲ နောက်မကျပါဘူး "
နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူမှ ဖြည်းညင်းစွာ အကြံပြုလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ... ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး... လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ စူးရှစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
" လူငယ်လေး... ဒီအရှင်သခင်ရဲ့ မေးခွန်းကို ဖြေစမ်း...! ဒီနေရာကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ "
ဒီနေရာကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာရမှာလဲ။ အိမ်ပြန်လာတာပေါ့။
ကုယိုသည် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်နေပြီး... ဒီရှေးဟောင်းမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးသည် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ ကုမိသားစုရွာကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရွာအဝင်ဝမှာ စောင့်ကြပ်နေသလို ဖြစ်နေရတာလဲ။
သို့သော် ဒါသည် သူ စိတ်အထင်မှားနေကြောင်း ကုယို သိ၏။
နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ဘာကိစ္စနဲ့ လူသားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု... အထူးသဖြင့် ကုမိသားစုရွာလို သာမန်ရွာလေးအတွက် တံခါးစောင့်ပေးရမှာလဲ။
" ကျွန်တော်က ကုမိသားစုရွာက ကျင့်ကြံသူပါ... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်မှာ မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီပဲ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ရွာသားတွေကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့... သူတို့က သာမန်လူတွေပါ "
ကုယိုသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး... နှိမ့်ချခြင်းမရှိ၊ မောက်မာခြင်းမရှိဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူတို့၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းပြီး... ကုမိသားစုရွာကို အလွတ်ပေးစေရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ... သူ ကုမိသားစုရွာသား ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့်... နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူတို့၏ မျက်နှာထားများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။
ကုယိုကို လွှမ်းခြုံထားသော အားကောင်းသည့် ဖိအားသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
" မိတ်ဆွေလေး... မင်းက ကုမိသားစုရွာကလို့ ပြောလိုက်တာလား... မင်းရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကုလား "
နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ မျက်နှာသည်... ချက်ချင်း နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး... ကုယိုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဘေးနားရှိ ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ချက်ချင်း ပြုံးရွှင်သွားပြီး... ယခင်က အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်ချင်စိတ် ပြင်းထန်သော အမူအရာနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားသည်။
" ကျွန်တော့်နာမည် ကုယိုပါ... ကုမိသားစုရွာကဆိုတော့ မျိုးရိုးနာမည်က ကုပေါ့..... "
ပါးစပ်နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးနေသော နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူကို ကြည့်ရင်း ကုယိုတစ်ယောက် ကြောင်အမ်းသွား၏။
ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။
ဟမ်.....
ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား။
ဘာလို့ ဒီရှေးဟောင်းမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးက ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ကို ယဉ်ကျေးပျူငှာနေကြတာလဲ။
" မိတ်ဆွေလေး... ခဏလေး စောင့်ပါဦး... ကျွန်တော် အထဲဝင်ပြီး သတင်းပို့လိုက်ပါဦးမယ် "
နဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူမှ ရွှေခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီးနောက်... ကုမိသားစုရွာထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြေးဝင်သွား၏။ ကုယို၏ အထောက်အထားကို သွားရောက် စစ်ဆေးမည့်ပုံပင်။
သတင်း... ပို့မယ်... ဟုတ်လား။
ဤနဂါးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်သူ့ဆီ သတင်းသွားပို့မှာလဲ။
ဒါ ကုမိသားစုရွာ ဟုတ်သေးရဲ့လား။
ကုယိုသည် လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားလေတော့သည်။