အခန်း (၂၁၃-၂၁၄)

အခန်း (၂၁၃) - နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့

ထိုတိုက်ကွက်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရသည်။

သူ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း စင်ကြယ်လှသော အလင်းဒြပ်စင် အမြောက်အမြားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။

သူ၏ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ရှစ်ထောင်ကျော်မျှသာ ရှိပြီး၊ ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၊ အားပေါင်တို့နှင့် ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ရခြင်း၊ အားကောင်းသော စွမ်းရည်အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းတို့ကြောင့် ယခုအခါ သူ၏ ကုန်ဆုံးမှုမှာ များပြားလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း၌ပင် အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ထို့အပြင် သူရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူများမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူများ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သွေးဆာသောအရှိန်အဝါ LV2 အမြဲတမ်းစွမ်းရည်မှာ အလုပ်မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရွှေရောင်အလင်းများ ဝင်းလက်နေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ များစွာ ကုန်ခမ်းနေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာမူ ငြိမ်းသတ်၍ မရနိုင်သေးပေ။

အားပေါင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပြင်းထန်သော ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။

သူသည် အဆင့် ၆ ရှိသော လူသားသူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ ဒဏ်ရာရခြင်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဖြစ်သည်။

ယခင်တစ်ခေါက်မှာ အလင်းနတ်ဘုရားမ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်း ရှန့်ကွမ်းယန်နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူ အလစ်ငိုက် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ သူသည် သိသိသာသာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရခြင်းကြောင့်ဟု အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ဤအချက်ကပင် သူ့ကို မယုံနိုင်စရာဖြစ်စေကာ လုံးဝ အရှက်ရစေခဲ့သည်။

အားပေါင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုသန်မာလာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ နဂါးလက်သည်းများအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ခရမ်းပုပ်ရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ဝန်းရံသွားသည်။

"မင်း သေကိုသေရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်း ကြီးပြင်းလာတာနဲ့ ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"

အားပေါင်က ကျန့်ဖုန်းကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပေါ်အောင် တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းကတော့ ငါ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး၊ အဆင့်တူ တိုက်ပွဲမှာ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"

"မောက်မာလှချည်လား"

အားပေါင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ချိပ်မပိတ်ထားဘူးဆိုရင် မင်းကို သတ်ရတာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေရသလိုပဲ လွယ်ကူမှာ၊ ဘာမှ မခက်ခဲဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်လေ"

အားပေါင်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူသည် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်က အားကောင်းလှသော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ ယခုအခါ ကြီးမားသော တုတ်ကြီးကို ကိုင်ထားသည့် မျောက်ဝံကြီး၏ လက်ချက်ကြောင့် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် အိပ်မက်သုခဘုံ၏ စည်းမျဉ်းများကို ယခုအခါ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့် မတိုင်မီ သူသည် တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်ရန် မည်သို့ ဝံ့ရဲပါမည်နည်း။

သူက ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးက မင်းကို ယုံကြည်မှုတွေ ပေးထားလို့ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာ ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သိထားရမှာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဟာ အဆင့် ၈ ကို ရောက်နေပြီ၊ ငါ့ရဲ့ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း နှစ်သောင်းလောက် ရှိတယ်၊ အိပ်မက်သုခဘုံကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို ငါ တစ်ခုချင်းစီ ရိုက်ချိုးပစ်မယ်"

"မင်း အိပ်မက်သုခဘုံကနေ ပြန်ထွက်နိုင်ဦးမှာမလို့လား"

ကျန့်ဖုန်းက ပြန်လည် လှောင်ပြောင်ကာ သူ၏ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား ကို မြှောက်၍ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

တိုက်ပွဲမှာ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် အားပေါင်နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှု များပြားလွန်းသဖြင့် အသူရာရိုက်ချက် သို့မဟုတ် ကြယ်တာယာမြစ် ဓားချက် ကဲ့သို့ အားကောင်းသော စွမ်းရည်များကို လွတ်လပ်စွာ မသုံးနိုင်တော့ပေ။

ကျန့်ဖုန်း၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း တစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အားပေါင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ကိန်းဂဏန်းအရ များစွာ ကွာခြားနေသော်လည်း၊ သွေးဒေါသအခြေအနေတွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ များစွာ တိုးတက်နေသည်။

မသေဆုံးနိုင်သောခန္ဓာ LV2 ၏ အားကောင်းသော ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူသည် ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရန် အားပေါင်ကို မကြောက်ပေ။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားဖြင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

မည်သည့် စွမ်းရည်မှ မပါဝင်သော်လည်း သူ၏ အားကောင်းလှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကြောင့် ဤဓားချက်၏ စွမ်းပကားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အားပေါင်က သူ၏ ဓားမြှောင်ရှည်ကို မြှောက်၍ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားကို ခုခံလိုက်သည်။

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော သတ္တုချင်း ထိခတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ နှစ်ဦးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ကျောဘက်မှ ရွှေရောင်အတောင်ပံများမှာ တဖျပ်ဖျပ် ခါယမ်းကာ သူ၏ ဟန်ချက်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ လက်မောင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားရှိ အရေပြားများမှာ ကွဲထွက်သွားသော်လည်း၊ သွေးများပင် မထွက်နိုင်သေးခင်မှာပင် ဒဏ်ရာမှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အားပေါင်မှာလည်း အလွန်ပင် နေရခက်သွားသော်လည်း သူသည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

အဆင့်တူချင်းတွင် မည်သည့် လူသား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဟု ထင်ထားပြီး ကျန့်ဖုန်းမှာ အဆင့် ၆ သူရဲကောင်းတစ်ဦးသာ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ မသိသည်မှာ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါး မည်မျှပင် အားကောင်းပါစေ၊ စနစ်အကူအညီယူထားသူနှင့် တွေ့လျှင် ဒူးထောက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အားပေါင်က ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ဓားကို ကိုင်ကာ ညာလက်ကို လက်သီးကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ ကျန့်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ဒုန်း..."

ကျန့်ဖုန်းသည် ထိုလက်သီးချက်ကို ရှောင်မနေဘဲ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လေးလံသော ဓားကို အားကုန် လွှဲခုတ်လိုက်ရာ အားပေါင်၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်တွင် သွေးစွန်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ထင်ကျန်သွားသည်။

ဒဏ်ရာချင်း လဲလှယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ ကျန့်ဖုန်းမှာ ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် ရင်ဘတ်ချိုင့်ဝင်သွားပြီး နံရိုးအချို့ ကျိုးသွားသဖြင့် အထိနာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူသည် မကြောက်မရွံ့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အားကောင်းသော ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းက ကျိုးသွားသော အရိုးများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန့်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် မတူတော့ဘဲ လမ်းဘေးရန်ပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အားပေါင်နှင့် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေပြီး လက်သီးချက်တိုင်းမှာ ထိမိလှသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး လက်ထဲရှိ ဓားများကိုပင် ပစ်ချလိုက်ကြသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော နဂါးကြေးခွံများမှာ စတင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ သူ၏ ခြေချောင်း လက်ချောင်းများကြားမှ ထက်မြက်သော လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် နဂါးအသွင် ပြောင်းလဲခြင်းကို စတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက ကျန့်ဖုန်း၏ သွေးဒေါသအဆင့်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နဂါးကြေးခွံများ ပေါက်လာရန် မလုံလောက်သော်လည်း၊ သွေးဒေါသစွမ်းရည်အပေါ် သူ၏ နားလည်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခြင်းနှင့် ကျန့်ဟောက်၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးလာခြင်းတို့ကြောင့် သွေးဒေါသကို သုံးပြီးနောက် အနည်းငယ်သော နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အားပေါင်သည်လည်း ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါး မျိုးနွယ်စု၏ နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်းနက်သော နဂါးကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်သွားပြီး သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျက်ဆီး၍မရသော သံမဏိကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးကြေးခွံများကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက လူသား မဟုတ်ဘူးလား"

ဤနဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းရည်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် နဂါးသွေးမျိုးဆက် ရှိသူများသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ကျန့်ဖုန်းကဲ့သို့ သူရဲကောင်းတစ်ဦးက နဂါးအသွင် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

"မင်းကသာ လူသားမဟုတ်တာ! မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး လူသားမဟုတ်တာ!"

ကျန့်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်၍ အားပေါင်၏ ညာဘက်မျက်လုံးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အားပေါင်၏ ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သို့သော် တိုက်ပွဲ ကြာလာလေလေ သူ၏ အံ့ဩမှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

အားကောင်းလှသော ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါး မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းမှာ ကျန့်ဖုန်းထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အသေအလဲ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ကျန့်ဖုန်းမှာ သေရမှာကို လုံးဝ မကြောက်ပေ။

မူလက ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား နှစ်သောင်းကျော် ရှိသဖြင့် သိသိသာသာ အသာစီးရထားသော အားပေါင်သည် တိုက်ပွဲကြာလာသည်နှင့်အမျှ အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ အိပ်မက်သုခဘုံ စောင့်ရှောက်သူ၏ တုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ အသေရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အခြား နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ သုံးဦးနှင့် ကျန့်ဟောက်၊ ဝမ်မင်၊ ယောင်လီတို့၏ တိုက်ပွဲမှာလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာသော်လည်း မည်သည့်ဘက်ကမှ အနိုင်မရနိုင်သေးပေ။

ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီတို့မှာ တစ်ဦးတည်းဆိုလျှင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူတစ်ဦးကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ ကျန့်ဟောက်၏ တစ်ဦးတည်းသော ခွန်အားမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ တစ်ဦးထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေသည်။

သူ၏ အကူအညီဖြင့် ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီတို့မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ နှစ်ဦးကို မရှုံးအောင် ခုခံထားနိုင်သည်။

အခန်း (၂၁၄) - နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အဝေးမှ ပုံရိပ်အချို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ချဉ်းကပ်လာသူများ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိပြီးနောက် အားပေါင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားသည်။

သူသည် ကျန့်ဖုန်းကို လက်သီးဖြင့် နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

"သွားကြစို့"

အားပေါင်က ကျန်နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ သုံးဦးကို ဆုတ်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါး မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး အနေဖြင့် သူသည် အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ထူးခြားသော မွေးရာပါဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုပုံရိပ်များ အဝေးမှာ ရှိနေစဉ်မှာပင် ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားကို သူ သိရှိလိုက်သည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် အားနည်းသော အမှောင်ဒြပ်စင် တစ်ခု ပါဝင်သော်လည်း ကျန်သူများမှာ အမှောင်ဒြပ်စင်များ မဟုတ်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ချဉ်းကပ်လာသူများမှာ လူသားများသာ ဖြစ်ရပေမည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ လေးဦးလုံးမှာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြရာ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဤနတ်ဆိုးလေးဦးကို ဖမ်းဆီးထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုး တစ်ဦးတည်းသာ အိပ်မက်သုခဘုံ၏ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်လေးဦးမှာ အိပ်မက်သုခဘုံ၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်မှု ဘောင်အတွင်း၌ မရှိကြပေ။

အားပေါင်တို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ခံစားမိပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်လျှော့လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနေသည်။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြံ့ခိုင်နေဆဲဖြစ်ရာ အားပေါင်ကိုပင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

အားပေါင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ကျန့်ဖုန်းထက် သာလွန်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းမှာ ကျန့်ဖုန်းထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းမှာ ကြည့်ရဆိုးနေသော်လည်း အားပေါင်၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း သူ့ထက် မပေါ့ကြောင်း သေချာသည်။

မီတာပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း၌ အားပေါင်သည် သူ၏ ပျံသန်းနိုင်သော အခြေအနေကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားကာ၊ သွေးတစ်လုပ်ကို မအောင့်နိုင်ဘဲ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါများမှာ လုံးဝ လျော့ပါးသွားတော့သည်။

သူ၏ အခြေအနေကြောင့် ကျန်သုံးဦးမှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အနားသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးကပ်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးကြသည်။

"မင်းသား၊ ဘာဖြစ်တာလဲ"

အားပေါင်၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှပြီး အေးစက်နေသည်။ သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ကုသရန် စတင်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းဘက်တွင်မူ ရောက်ရှိလာသူများမှာ ကျန်းရှင်းရန်၊ မုရုံရှန်းအာ၊ ဖန်းလီနှင့် ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းရှင်းရန် ရောက်လာသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ကျန့်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း ကျန့်ဖုန်း၏ အနားသို့ လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာကြသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းကို မနှောင့်ယှက်ရဲကြဘဲ နှစ်မီတာခန့် အကွာမှ ရပ်ကြည့်ကာ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကိုယ်ပွားတို့ ယခင်က နေရာချင်း လဲလှယ်ခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ပွားက ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို ကျန်းရှင်းရန်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးအား ရှင်းပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ လေးဦးလုံး အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ပွဲပြီးမှသာ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျန့်ဖုန်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဘေးနားရှိ ဝမ်မင်ကို မေးလိုက်သည်။

အတူရှိခဲ့သမျှ ကာလတစ်လျှောက်လုံး တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကျန့်ဖုန်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

အတူရှိခဲ့သည့် နှစ်များစွာအတွင်း ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ကျန့်ဖုန်းမှာ အမြဲတမ်း နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သူ မယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျန့်ဖုန်း၏ အားနည်းနေမှုကို ကျန်းရှင်းရန်ပင် ခံစားနေရသည်။

သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေရုံသာမက သူ၏ အသက်ဒြပ်စင်နှင့် သွေးများမှာလည်း များစွာ အားနည်းနေသည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ ယောင်လီ အိပ်မက်သုခဘုံထဲ ရောက်ပြီးနောက် မကြာခင်မှာပဲ ဆုံမိကြတယ်၊ အဲ့ဒီနောက် ဒီမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် လေးယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့တာ၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ရောက်လာပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ ဆက်ခံသူ အားပေါင်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်..."

ဝမ်မင်က အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်ရာ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် ကျန်သူများမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို နားလည်သွားကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး စုစည်းမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ငါးဦးလုံးမှာ ကျန့်ဖုန်းကို ဝိုင်းရံကာ အစောင့်အရှောက်များအဖြစ် ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။

ဤဒဏ်ရာမှာ တော်တော်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

မသေဆုံးနိုင်သောခန္ဓာ LV2 ရှိသော်လည်း ကျန့်ဖုန်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် သုံးနာရီထက် မနည်း ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး မေးသည်။

"ငါ ပြန်ကောင်းသွားပါပြီ၊ အားလုံးကော ဘယ်လိုလဲ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားကြပြီလား"

ကျန့်ဖုန်း ကုသနေစဉ်အတွင်း မုရုံရှန်းအာသည် သူမ၏ အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ဝမ်မင်နှင့် ယောင်လီတို့၏ ဒဏ်ရာများကို အားကောင်းသော ကုသရေးစွမ်းရည်များဖြင့် ကုသပေးခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၂ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဖွဲ့အတွင်း စင်ကြယ်သော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ပါဝင်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကောင်းချီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကောင်းသွားပါပြီ"

ဝမ်မင်က ပြောသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဝိညာဉ်မီးဖိုကို သွားရှာကြစို့"

ယခုအခါ သူတို့ အချိန်အတော်ကြာ ဖြုန်းတီးခဲ့ရသော်လည်း ဝိညာဉ်မီးဖို တစ်ခုသာ ရရှိသေးသဖြင့် ကျန့်ဖုန်းမှာ အားရကျေနပ်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ကျန့်ဖုန်း ထရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်းရန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

"နောက်တစ်ခါကျရင် ဒီလောက်အထိ မဆင်မခြင် မလုပ်ပါနဲ့ဦး"

ကျန့်ဖုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ကျန်းရှင်းရန်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"မဆင်မခြင် ဖြစ်သွားတာလား ငါကတော့ သူ့ကို ငါ နိုင်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာပဲ"

"ကျွန်မကတော့ ရှင့်ကို ယုံကြည်ပြီးသားပါ"

ကျန်းရှင်းရန်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်မင်သည် သေဆုံးသွားသော လူသားမှော်ဆရာ၏ အလောင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ အလောင်းမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေသေးသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို အလဟဿ အဖြစ်မခံပေ။

သူသည် ၎င်းကို သူ၏ ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်ကာ အဆင့် ၈ ကိုယ်ခန္ဒာအားတိုးဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်းသည် ဝမ်မင်၏ အနားသို့ သွားကာ သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်၍ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်သူတွေ ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲလေ၊ မင်း အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့တာပဲ"

ဝမ်မင်က သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက လုံလောက်မှု မရှိသေးဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးမြှင့်ရတာ ဇွတ်လုပ်လို့ မရဘူးဆိုတာ မင်း သိပါတယ်၊ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် တိုးတက်ဖို့ပဲ လိုတာလေ၊ ငါတို့ အဖွဲ့ရဲ့ ခွန်အားက တော်တော်လေး မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နေပါပြီ၊ ငါ့ကို ယုံပါ၊ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဟာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွက် တကယ့်ကို အိပ်မက်ဆိုးကြီး ဖြစ်လာမှာပါ"

ကျန့်ဖုန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဝမ်မင်သာမက ယောင်လီ၊ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် ကျန်သူများပါ သဘောတူခဲ့ကြသည်။

"ဘော့စ်၊ တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ ငါတို့တွေ ဘွဲ့တံဆိပ်ရ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဘယ်လိုနာမည်မျိုး ရွေးသင့်လဲ"

ယောင်လီက မေးလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"တကယ်တော့ ငါလည်း အဲ့ဒါကို စဉ်းစားနေတာ၊ အခု ငါတို့က ဗိုလ်အဆင့် ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ ကောင်းတယ်၊ ငါ နာမည် နှစ်ခု စဉ်းစားထားတယ်၊ တစ်ခုက ကြီးမြတ်သောခေတ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၊ နောက်တစ်ခုက နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့"

"ဘယ်နာမည်က ပိုကောင်းမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လဲ"

လက်ရှိတွင် ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်၌ ဘွဲ့တံဆိပ်ရ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ စုစုပေါင်း နှစ်ဖွဲ့သာ ရှိသည်။

၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ကျဆုံးခြင်း နှင့် အော်ရှီကျိတျန့် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဘွဲ့တံဆိပ်ရအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

"ကြီးမြတ်သောခေတ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ... အမှောင်ခေတ်ဟာ ငါတို့ မျိုးဆက်မှာပဲ အဆုံးသတ်သွားမှာ သေချာတယ်၊ ပြီးတော့ တောက်ပတဲ့ ခေတ်ကြီးတစ်ခုက ငါတို့ကို ခေါ်ယူနေလိမ့်မယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ဆိုသည်။

"ဘော့စ်၊ နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ယောင်လီက မေးသည်။

"နတ်ဘုရားဆိုတာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ၇၂ ပါးသော နတ်ဆိုးတိုင် နတ်ဘုရားတွေကို ပြောတာလေ"

ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ယောင်လီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဆိုတာက ပိုပြီးတော့ အားမာန်ပါသလိုပဲ"

"ကျွန်မကတော့ နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် ထက် ကြီးမြတ်သောခေတ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ဆိုတဲ့ နာမည်က အဓိပ္ပာယ် ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်"

မုရုံရှန်းအာက သူမ၏ သဘောထားကို ပြောသည်။ ဝမ်မင်ကလည်း ကြီးမြတ်သောခေတ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို ထောက်ခံပြီး၊ ဖန်းလီကမူ ထူးထူးခြားခြား နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် ကို ပိုနှစ်သက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းရှင်းရန်က အသာအယာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

" နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် ဖြစ်ဖြစ် ကြီးမြတ်သောခေတ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ဖြစ်ဖြစ်၊ နှစ်ခုလုံးက အဆင်ပြေပါတယ်၊ ရှင် ဆုံးဖြတ်ပါ၊ ကျွန်မက ရှင့်စကားအတိုင်းပဲ နားထောင်မှာပါ"

အတူရှိခဲ့သမျှ ကာလတစ်လျှောက်လုံး ကျန့်ဖုန်း မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချသည်ဖြစ်စေ ကျန်းရှင်းရန်မှာ အမြဲတမ်း နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် ထောက်ခံပေးခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့တွေ ဘွဲ့တံဆိပ်ရ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖြစ်လာတဲ့နေ့မှာ ငါတို့ကို နတ်ဘုရားများ၏ နေဝင်ချိန် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ လို့ ခေါ်ကြမယ်"