အခန်း (၂၁၅-၂၁၆)

အခန်း (၂၁၅) - တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အလှည့်အပြောင်း

အိပ်မက်သုခဘုံ အတွင်းရှိ နေ့နှင့်ည အကူးအပြောင်းမှာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် မခြားနားပေ။

နေ့ဘက်တွင် နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာကာ နွေးထွေးမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး၊ ညမှောင်လာသည်နှင့်အမျှ မည်းနက်သော မှောင်ရိပ်များမှာ မင်ရည်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ညသည် အမည်းရောင် ကန့်လန့်ကာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း သက်ဆင်းလာချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ သူတို့၏ ခွန်အားများကို အနားယူ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဘေးကင်းပြီး ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်ပြီး၊ ဤအရာမှာ မသိနားမလည်မှုများနှင့် စိန်ခေါ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် စွန့်စားခန်းတစ်ခု၏ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

အိပ်မက်သုခဘုံသည် အချိန်အလွန် ကန့်သတ်ချက်ရှိစွာဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အခွင့်အလမ်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေရန် သုံးရက်သာ အချိန်ရသည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ယခင်က ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော်လည်း၊ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ လာမည့် မနက်ဖြန်နှင့် သဘက်ခါအတွက် ပြင်းပြသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည့် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသော ရတနာများစွာ ရှေ့တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သစ်ရွက်အုပ်များကြားမှ နေရောင်ခြည်များ တိုးဝင်လာပြီး အလင်းစက်ကလေးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် စိတ်ဓာတ်များကို တက်ကြွအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း အသေးစိတ် ရှာဖွေမှုများကို စတင်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ သွက်လက်နေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ထက်မြက်နေကာ ဝိညာဉ်မီးဖို ပုန်းကွယ်နေနိုင်သည့် မည်သည့်ထောင့်ကိုမဆို လက်လွတ်မခံခဲ့ကြပေ။

ထိုသို့ ရှာဖွေရင်းဖြင့် ဝိညာဉ်မီးဖိုများ ရှိနိုင်သည် ယူဆရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် ရောင်ဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် နေရာ သုံးခုကို ဆက်တိုက် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာသည် ကျီစယ်ရသည်ကို နှစ်သက်ပုံရသည်။

သူတို့ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လိုက်တိုင်း ထိုဝိညာဉ်မီးဖိုများကို အခြားသူများက သိမ်းပိုက်သွားပြီဖြစ်သည့် ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝနှင့်သာ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့် အားမလိုအားမရဖြစ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူတို့၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများမှာလည်း အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ သဲလွန်စများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရာ စိတ်မကောင်းဖွယ်ရာ အချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ ဤဝိညာဉ်မီးဖိုများကို စောင့်ကြပ်သူများမှာ အားလုံး ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်မီးဖိုများကို အဓမ္မ လုယူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤအရာမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ လက်ချက်ဖြစ်ရမည်ဟု ကျန့်ဖုန်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် လူသားများနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများသည် ဝိညာဉ်မီးဖိုကို စောင့်ကြပ်သည့် မှော်သားရဲများအပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

လူသားများ ဖြစ်ပါက ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ချဉ်းကပ်ကာ စောင့်ကြပ်နေသည့် မှော်သားရဲနှင့် ညင်သာစွာ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိပြီး၊ မှော်သားရဲ၏ ခွင့်ပြုချက်ရမှသာ ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ရယူလေ့ရှိသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာမူ ၎င်းတို့၏ အမှောင်ဒြပ်စင် ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် အလင်းဒြပ်စင် ကြွယ်ဝလှသော အိပ်မက်သုခဘုံ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။

ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့၏ အမှောင်ဒြပ်စင်နှင့် ကိုက်ညီသည့် မှော်သားရဲ တစ်ကောင်မှ မရှိဘဲ၊ အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်းရှိ သတ္တဝါများသည် အသက်ဒြပ်စင်များဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မွေးမြူခြင်းခံထားရသဖြင့် အမှောင်ဒြပ်စင်အပေါ် ဗီဇအရပင် ရွံရှာမုန်းတီးမှု ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများအနေဖြင့် ဝိညာဉ်မီးဖိုစောင့် မှော်သားရဲများ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အင်အားသုံး၍ စောင့်ကြပ်နေသော မှော်သားရဲများကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်မီးဖိုကို လုယူရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ်မီးဖိုစောင့် မှော်သားရဲတိုင်းမှာ အလွန်အင်အားကြီးမားလှရာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများ ထပ်ခါတလဲလဲ အောင်မြင်နေခြင်းမှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လူအင်အား အသာစီးယူကာ အုပ်စုလိုက် လုပ်ဆောင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

အိပ်မက်သုခဘုံတွင် တစ်ကြိမ်လျှင် ထွက်ပေါ်လာသည့် ဝိညာဉ်မီးဖို အရေအတွက်မှာ ၂၀ ခန့် ရှိသည်။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်မီးဖိုများသည် တစ်စုံတစ်ဦးက အမှန်တကယ် စုပ်ယူပြီး ပေါင်းစပ်ခြင်း မပြုမချင်း ပိုင်ရှင်မဲ့ အခြေအနေတွင်သာ လွင့်မျောနေတတ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ဦးက ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ခဏတာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူ သေဆုံးသွားပါက ဝိညာဉ်မီးဖိုသည် ပြန်လည်လွတ်မြောက်သွားပြီး နောက်ထပ် ကံပါသူကို ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းနေမည် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ရှေ့မှ ဗလာဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်မီးဖို ပုန်းကွယ်ရာနေရာများကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ ဝိညာဉ်မီးဖိုကို မရရှိဘဲ ဤနေရာမှာပင် အသက်ပျောက်ခဲ့ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို သနားစရာ ကောင်းလှသည်၊ ရည်မှန်းချက် ရှိသော်လည်း စွမ်းဆောင်ရည် မရှိခြင်းပင်။

တစ်မနက်လုံး ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မထွက်လာသဖြင့် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များသည် ရင်ထဲတွင် လေးလံသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ဖိထားသကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသည်။

သူတို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်လာစဉ် လူသားအလောင်းအချို့ကို ဆက်တိုက် တွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပိုမိုလေးလံလာသည်။

ထိုအလောင်းများပေါ်ရှိ ဝတ်စုံများအရ ၎င်းတို့မှာ အတူတကွ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် ရဲဘော်ရဲဘက်များ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဤအိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကြားတွင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု၊ ရိုသေလေးစားမှုတို့ဖြင့် ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ဂရုတစိုက် သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် လေးလံသော စိတ်မကောင်းမှုများဖြင့်သာ ရှေ့ဆက်ခဲ့ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာပင် သူတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် မွန်းကြပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အလင်းသားတော် လုံဟောက်ချန်နှင့် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသူတော်စင်မ ရှန့်ချိုင်အာတို့ကိုမူ အိပ်မက်သုခဘုံထဲ ရောက်ကတည်းက ကျန့်ဖုန်း မတွေ့ရသေးပေ။

၎င်းတို့ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားလေသလား၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ထောင်ချောက်များထဲ ရောက်နေသလား သို့မဟုတ် အိပ်မက်ကျောက်မျက်ကို သုံးပြီး ဘေးကင်းရာသို့ ရွေ့ပြောင်းသွားသလား ဆိုသည်ကို ကျန့်ဖုန်း စိတ်ပူနေမိသည်။

အကယ်၍ အလင်းသားတော်နှင့် သူတော်စင်မတို့သာ အိပ်မက်သုခဘုံတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်အတွက် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ဥက္ကာခဲကြီး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းတို့မှာ ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ပြိုလဲသွားနိုင်သည်အထိပင် စိုးရိမ်ရသည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ဘုရားကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အနာဂတ်ကို ဆက်ခံမည့်သူများ၊ ဘုရားကျောင်း၏ မျှော်လင့်ချက် ကြယ်ပွင့်များကို ဆုံးရှုံးရမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း၏ အမြင်တွင်မူ လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့၏ ဉာဏ်ပညာ၊ အရင်းအမြစ်များနှင့် အသက်ကယ်နည်းလမ်းများအရ ၎င်းတို့ တကယ်ပင် နတ်ဆိုးများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းရန်အတွက် အိပ်မက်ကျောက်မျက်ကို အသုံးပြုကာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အားတင်းကာ လူတိုင်းကို စုဝေးထိုင်စေပြီး ရိက္ခာခြောက်များ ထုတ်ကာ ခွန်အားဖြည့်တင်းရန်နှင့် အနားယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း ကြိုတင် အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သစ်တောကြီးအတွင်း လွင့်မျောနေသော လှပသော မြူခိုးများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ခေါ်ဆောင်မှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ခဲလာသည်။

၎င်းတို့သည် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်မှ ကြယ်ပွင့်ကလေးများကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းစက်ကလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုအလင်းစက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ အိပ်မက်ဆန်သော ခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပိုမိုစူးရှပြီး လက်တွေ့ကျသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသက်ဒြပ်စင် အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ထူထပ်လာပြီး နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သို့သော် ထိုတက်ကြွသော လေထုကြားတွင် မှောင်ရိပ်ထဲရှိ မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူသတ်လိုသောအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာလည်း တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့နေပြီး ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ဝေးလံသော ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းတန်းကလေး စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီး မှောင်မိုက်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း မတော်တဆ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တွင် လှပသော ပန်းတစ်ပွင့်ပွင့်နေသကဲ့သို့ ရောင်စုံအလင်းတိမ်တိုက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နူးညံ့သော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ရေပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းကြက်ခွပ်ကလေးများကဲ့သို့ လေထဲတွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ထိုတောက်ပသော မင်္ဂလာတိမ်တိုက်မှာ အဆုံးမဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ မြင်ရသူကို ဆွဲဆောင်နေသည်။

ထိုတိမ်တိုက်၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းလုံးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ တဖြည်းဖြည်း သက်ဆင်းလာနေသည်။

၎င်း၏ အလင်းမှာ မျက်စိကျိန်းစရာ မကောင်းသော်လည်း မတွန်းလှန်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာမြေကို လင်းထိန်စေသည့် နေရောင်ခြည်ပင်လျှင် ထိုတိမ်တိုက်၏ ရှေ့တွင် မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

အိပ်မက်သုခဘုံ၏ အသက်ဒြပ်စင်အားလုံးမှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ထိုခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းလုံးကို ဝန်းရံလှည့်ပတ်နေကြသည်။

၎င်းမှာ အိပ်မက်သုခဘုံတစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုချက်နှင့် အုပ်ချုပ်သူ ကဲ့သို့ပင်။

"အဲ့ဒါ ဝိညာဉ်မီးဖိုပဲ!"

ဝတုတ်လေး ယောင်လီက မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသံတွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ဝိညာဉ်မီးဖိုဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရတနာ မဟုတ်ပါလား။

ယောင်လီ၏ အော်သံကြောင့် လူတိုင်း ကျန့်ဖုန်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းမှာ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး ဝိညာဉ်မီးဖိုများအကြောင်း သူတို့ထက် ပိုသိကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းလုံးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းကာ ပြောသည်။

"ဒီဝိညာဉ်မီးဖိုကို ငါလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ သူထုတ်လွှတ်နေတဲ့ အရှိန်အဝါက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ငါတို့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ တစ်ခါမှ မပေါ်ဖူးသေးတဲ့ ဝိညာဉ်မီးဖို ဖြစ်ရမယ်"

ကျန့်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင်မူ ဤဝိညာဉ်မီးဖို၏ ထူးခြားမှုကို သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ ဉာဏ်ပညာဝိညာဉ်မီးဖိုဖြစ်ပြီး အမှန်စင်စစ်တွင် သဘာဝနတ်ဘုရားမက လူ့လောကတွင် ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားဦးခေါင်း ဖြစ်ကာ၊ ဤအိပ်မက်သုခဘုံ၏ ပိုင်ရှင် ယဲ့ရှောင်လဲ့၏ ကိုယ်ပွားပင် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ရှာဖွေလိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာသည်။

သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ သွားကြည့်ရအောင်"

ထို့နောက် သူက ဦးဆောင်ကာ ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့ကို ထိုခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းလုံးရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"အားလုံးကို တစ်ခု သတိပေးချင်တယ်၊ အခု အိပ်မက်သုခဘုံထဲမှာ မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ၊ လမ်းမှာ အင်အားကြီးတဲ့ မှော်သားရဲတွေနဲ့ တွေ့ရင် ဘယ်သူမှ ဦးအောင် မတိုက်ခိုက်ရဘူး၊ သူတို့က ငါတို့ကို အရင်တိုက်ရင်တောင်မှ ခုခံရုံပဲ ခုခံရမယ်၊ တိုက်ခိုက်တာမျိုး မလုပ်ရဘူး၊ ဒါကို အားလုံး မှတ်ထားကြပါ၊ လုံးဝ မပေါ့ဆပါနဲ့"

ကျန့်ဖုန်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သတိပေးသည်။

ဘာဖြစ်လာမည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း သိထားသော်လည်း ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ အလွန်အရေးကြီးပြီး အိပ်မက်သုခဘုံမှ အဖိုးတန် အခွင့်အလမ်းများ ရရှိရန်မှာ သူတို့၏ တုံ့ပြန်ပုံအပေါ်တွင် လုံးဝ မူတည်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့သည် ရှေ့ပြေးတပ်မှူးများကဲ့သို့ အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်တည်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုမှာမူ အမှောင်ထဲက အစောင့်အရှောက်များကဲ့သို့ အဖွဲ့၏ နောက်မြီးတွင် ပုန်းကွယ်လျက် နောက်ကျောမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်မင်က ကျန့်ဖုန်း၏ နောက်ကပ်လျက်တွင် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် လက်နက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ အမိန့်ကို နာခံရန် အသင့်ရှိနေသည်။

ကျန်းရှင်းရန်၊ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့မှာ အဖွဲ့၏ အလယ်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စောင့်ရှောက်ကာ ခိုင်မာသော ခံစစ်ပုံစံဖြင့် လိုက်ပါလာကြသည်။

ယောင်လီမှာမူ သူ၏ ထူးခြားသော ဟင်းလင်းပြင် ဂုဏ်သတ္တိကို သုံးပြီး ဟင်းလင်ပြင်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ကိုယ်ပျောက်လျက် ရန်သူကို အလစ်ငိုက် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ထိုခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းလုံးမှာ အနီးအနားမှာပင် ရှိနေသကဲ့သို့ မြင်ရသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းတို့ အနားသို့ ရောက်ရန် တစ်နာရီခန့် ခရီးနှင်ခဲ့ရသည်။

အကွာအဝေး ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပိုမို တင်းမာလာပြီး လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်လာသည်ကို သူတို့ ခံစားမိလာသည်။

နူးညံ့လှသော အသက်ဒြပ်စင် အရှိန်အဝါမှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ စင်ကြယ်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ရောယှက်နေသည်။

"ဝေါင်း..."

မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ရှေ့နားဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံတွင် ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ထို့နောက် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု ရွေ့လျားလာသကဲ့သို့ ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ကျန့်ဖုန်းတို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွနေပြီး သန်မာလှသော လက်မောင်းများကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ လူတို့ကို ကြောက်လန့်စေသည်။

"မတိုက်ခိုက်နဲ့"

ထိုသားရဲကို မြင်သည်နှင့် ကျန့်ဖုန်းက ခြေလှမ်းများကို အမြန်တိုးလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားမှာ မြင့်မြတ်သောအလင်းများဖြင့် ဝင်းလက်သွားပြီး၊ နတ်ဘုရားအကာအကွယ် ပိတ်ဆို့ခြင်းကို အသုံးပြုကာ ရှေ့မှ ခုခံလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးကို တီးလိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ရိုက်ခတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်မှာပင် တုန်ခါသွားသော်လည်း သူ၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် နောက်သို့ တစ်လက်မမျှ မဆုတ်ဘဲ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များသည် ထိုသတ္တဝါကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤမျောက်ဝံကြီးမှာ သူတို့ ဤနေရာတွင် ပထမဆုံး တွေ့ရသည့် မှော်သားရဲ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပေါ်လာမှုကြောင့် အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားကာ နောက်ဘာဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အခန်း (၂၁၆) - တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အလှည့်အပြောင်း

မုရုံရှန်းအာသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လုံးဝ မပေါ့ဆဘဲ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းမှာ ထွက်ပြူစ နေဝန်းကဲ့သို့ တောက်ပလှပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်သည် ရွှေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး မျောက်ဝံကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် မျောက်ဝံကြီးကို ဝန်းရံကာ ပျံသန်းရင်း ထူးဆန်းပြီး သာယာသော အသံများဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး ဆက်သွယ်စကားပြောသည်။

မျောက်ဝံကြီး၏ ရန်လိုနေသော မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့သွားသည်။

သူသည် အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်၏ စကားကို နားလည်ပုံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရန်လိုမှုကို လျှော့ချကာ နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို ရှေ့သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားတော့သည်။

မျောက်ဝံကြီးနောက်သို့ မီတာ တစ်ရာခန့် လိုက်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အင်အားကြီးမားလှသော မှော်သားရဲ အုပ်စုကြီးတစ်ခုမှာ သူတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

ထိုမှော်သားရဲများသည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

အချို့မှာ ရွေ့လျားနေသော ခံတပ်ကြီးများကဲ့သို့ ကြီးမားလှပြီး အချို့မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် အလွန် စိတ်တိုနေပုံရပြီး တတွတ်တွတ် ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။

အကယ်၍ မျောက်ဝံကြီးသာ ဦးဆောင်မလာခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်လာကြမည်မှာ သေချာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှော်သားရဲများ၏ အဆင့်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့် ၇ သို့မဟုတ် ၈ ဝန်းကျင်တွင် ရှိကြသည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် သတ္တဝါများ မပါဝင်သော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှပြီး ပင်လယ်ဒီရေလှိုင်းကြီး တက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ခဏအတွင်းမှာပင် မှော်သားရဲ ၂၀ ကျော် ခန့်မှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးမိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို မည်သူမှ လျှော့မတွက်ရဲကြပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် အဖွဲ့နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းရင်း စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေသည်။

အိပ်မက်သုခဘုံသည် ဟန်ချက်မပျက်စေရန် ပြင်ပလူများ၏ ခွန်အားကို ကန့်သတ်ထားသော်လည်း ၎င်းကိုယ်တိုင်တွင်လည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိပုံရသည်။

မဟုတ်ပါက အိပ်မက်သုခဘုံ၏ များပြားလှသော အသက်စွမ်းအင်များအရ အဆင့် ၉၊ ၁၀ သို့မဟုတ် ထိုထက်မက အစွမ်းထက်သည့် မှော်သားရဲများကို မွေးမြူနိုင်သင့်သည်။

သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ မြင့်မြတ်သူရဲကောင်းတောင်သည်ပင်လျှင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး အဆင့် ၉ မှော်သားရဲများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

မြင့်မြတ်သူရဲကောင်းတောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အိပ်မက်သုခဘုံ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အဆင့်များစွာ သာလွန်နေသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ပို၍ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများ မရှိရသနည်း။ ဤအချက်၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေသနည်း။

ကျန့်ဖုန်းမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာမှာ အားပေါင်နှင့် အခြား နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူများက ယဲ့ရှောင်လဲ့ကို တိုက်ခိုက်သည့် ရင်ထိတ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများက ကျန်းနန်ခံတပ်ကို ထိုကဲ့သို့ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ဖျက်ဆီးတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ အိပ်မက်သုခဘုံသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သာမန် ဝိညာဉ်မီးဖိုများကို လုယူရန်သာမက ယဲ့ရှောင်လဲ့ကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အမှတ်တစ်သန်း အတားအဆီးကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ သူ၏ မူလလောကတွင် ရှိနေပါက ထုံးစံအတိုင်း လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို ကျော်လွန်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာမှာ ကျီစယ်တတ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ ဇာတိ မဟုတ်သဖြင့် ဤကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများက သူ့အပေါ်တွင် အထူးကန့်သတ်ချက်များ ထားရှိသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တစ်သန်းကျော်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ပိတ်မိနေပြီး ရှေ့ဆက်၍ မရတော့ပေ။

ထို့အပြင် ထိုနယ်ပယ်တွင် သူသည် ကမ္ဘာဦးစည်းမျဉ်းများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။

ထိုတုံ့ပြန်မှုမှာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အပ်များဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သေချင်စော်နံလောက်အောင် နာကျင်ရသည်။

ဤမြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးတွင် ပြင်ပလူတစ်ဦးက စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖျက်ပြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်လိုပါက နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ရရှိမှသာ ထိုစွမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာဦးစည်းမျဉ်းများ၏ အချုပ်အနှောင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ဤအချက်ကို သိရှိသဖြင့် အားပေါင်နှင့် အခြားသူများကို အလွန်အရေးကြီးပြီး ခက်ခဲသော တာဝန်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သဘာဝနတ်ဘုရားမက လူ့လောကတွင် ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားဦးခေါင်းဖြစ်သည့် ယဲ့ရှောင်လဲ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သာ ထိုနတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်သွားပါက သူသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများ၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားမည် ဖြစ်ကာ၊ မိမိကိုယ်တိုင် ပျက်စီးသွားမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်ကျလျှင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ဤတိုက်ကြီး၏ စစ်မှန်သော အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာ မည်သူမှ မယှဉ်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

လူသားများအတွက်မူ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အရုဏ်ဦးကို မျှော်လင့်ခြင်းမှာ မှန်ထဲက ပုံရိပ်ရောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မျောက်ဝံကြီး၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ကျန့်ဖုန်းတို့သည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ထူထပ်လှသော တောအုပ်ကြီးကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။

တောအုပ်အတွင်းရှိ သစ်ပင်ကြီးများမှာ မြင့်မားပြီး ထူထပ်လှကာ ၎င်းတို့၏ သစ်ကိုင်းများမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သဘာဝ အတားအဆီးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် လူတိုင်း ပင်ပန်းလာချိန်တွင် ရှေ့နားဆီမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုတုန်ခါမှုမှာ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တက်လာသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်မှာ တင်းကျပ်သွားသည်။

တိုက်ပွဲ စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တုန်ခါမှု ပြင်းထန်ပုံအရ ထိုတိုက်ပွဲမှာ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်နေမည်မှာ သေချာသည်။

မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများနှင့် ထူထပ်သော ချုံပုတ်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းတို့သည် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မမြင့်သော်လည်း ဤညီညာသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေသည်။

တောင်ကုန်းကို ဝန်းရံလျက် ရာပေါင်းများစွာသော မှော်သားရဲများမှာ ထူထပ်စွာ စုဝေးနေကြပြီး ခိုင်မာသော ခံစစ်စည်းကို တည်ဆောက်ထားကြသည်။

ထိုမှော်သားရဲများသည် စနစ်တကျ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး လေ့ကျင့်ပေးထားသည့် စစ်တပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဟန်ချက်ညီနေကြသည်။

ဟိန်းဟောက်သံများပင် မထွက်ဘဲ တစ်လောကလုံးမှာ တင်းမာဆိတ်ငြိမ်သော လေထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

စစ်မြေပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အားပေါင် ဦးဆောင်သည့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ ရှစ်ဦးမှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်သဖြင့် သေဆုံးသွားသော နတ်ဆိုးနှစ်ဦးမှအပ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူများ အားလုံး ဤအရေးကြီးသော စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားလူသားများ၏ အစအနကို မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရသည်။

"သူတို့တွေလည်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားကြပြီ ထင်တယ်"

ဝမ်မင်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူသည် စီနီယာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး နတ်ဆိုးများနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း ရက်စက်စွာ သေဆုံးသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း မကောင်းနိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိနေသည်။

ကျန်းရှင်းရန်သည် ဝမ်မင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ပူသွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့က လုံဟောက်ချန်နဲ့ ရှန့်ချိုင်အာတို့ကော တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီလား"

လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့မှာ မဟာမိတ်အတွက် အရေးကြီးသော နေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် စိုးရိမ်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အခြားသူတွေကတော့ ဒီရက်စက်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားနိုင်ပေမဲ့၊ ဒီနှစ်ယောက်မှာတော့ လင်းလောင် ပေးထားတဲ့ အိပ်မက်ကျောက်မျက် ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့ အသက်ကယ်ဝှက်ဖဲပဲ၊ တကယ်လို့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှိလာပြီဆိုရင် သူတို့ အဲ့ဒီကျောက်မျက်ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားလို့ရတယ်"

လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့ကို ဖယ်လိုက်လျှင် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးမှာ အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း သေဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ငါးဖွဲ့လုံးသည် သူတို့၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် အဖွဲ့ဖျက်သိမ်းရမည့် ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေမှာ ရှင်းလင်းမှု မရှိသေးပေ။

အားပေါင်တို့၏ ပစ်မှတ်မှာ မီတာ ၁၀၀ ခန့် မြင့်သော တောင်ကုန်းငယ်လေး ဖြစ်နေပြီး၊ မှော်သားရဲများမှာမူ သစ္စာရှိသော အစောင့်အရှောက်များကဲ့သို့ သူတို့၏ အသက်ကို ရင်း၍ နတ်ဆိုးများကို ခုခံနေကြသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

မှော်သားရဲ တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ခွန်အားမှာ နတ်ဆိုးများလောက် မစွမ်းသော်လည်း သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်ပင် စနစ်ကျလှသည်။

အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ ဝိုင်းရံထားပြီး ဂုဏ်သတ္တိ အမျိုးမျိုးဖြင့် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အချို့က ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ကြပြီး အချို့က တောက်ပသော မှော်စွမ်းရည်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ နတ်ဆိုးများ၏ လမ်းကြောင်းကို အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

မျောက်ဝံကြီးမှာလည်း ကျန့်ဖုန်းတို့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုအသံမှာ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်နှင့် ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် အမည်းရောင် လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ တောင်ကုန်းငယ်ရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း သူ၏ အဖော်များကို ဦးဆောင်ကာ အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။

တောင်ကုန်းငယ်၏ ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းတို့ အမောပင် မဖြေရသေးခင်မှာပင် ကြည်လင်သာယာသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအသံမှာ နတ်တေးသံသာကဲ့သို့ သာယာလှပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုအသံ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ မှော်သားရဲများ၏ တိုက်စစ်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး အားပေါင်တို့၏ ထိုးစစ်ကို ထိုနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုမြင့်မားသော တောင်ကုန်းငယ်၏ ထိပ်တွင် အသက် ၆ နှစ် သို့မဟုတ် ၇ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။ အသားအရေမှာ ဖြူဝင်းနေပြီး ပါးဖောင်းဖောင်းလေးမှာ ပန်းရောင်သမ်းနေသည်။ သူမ၏ အပြာနုရောင် ဆံပင်များကို ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ခု ကျစ်ထားပြီး လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။ သူမ၏ ဖြူနုသော လက်ကလေး နှစ်ဖက်မှာ အောက်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ညွှန်ပြနေသည်။

သူမက မှော်သားရဲတွေကို အမိန့်ပေးနေတာလား။

ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် အံ့ဩသွားကြသည်။

ဤနေရာရှိ အသက်ဒြပ်စင်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လှပြီး ရှင်သန်ခြင်း အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေပြီး သူမ၏ မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများမှ ပြတ်သားသော အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမမှာ အိပ်မက်သုခဘုံ၏ ပိုင်ရှင်၊ သဘာဝနတ်ဘုရားမ၏ နတ်ဘုရားဦးခေါင်း ယဲ့ရှောင်လဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းတို့ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ မိန်းကလေးငယ်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး ကျန့်ဖုန်းကို မေးလိုက်သည်။

"လူသား၊ မင်းက အလင်းသားတော်လား"

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မင်းကို ကူညီဖို့ လာတာပါ၊ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို ဒီမှာပဲ ကာကွယ်ပေးထားပါ၊ ကျန်တာကို ငါ ကိုင်တွယ်မယ်၊ ဒီညစ်ပတ်တဲ့ ကောင်တွေကို အိပ်မက်သုခဘုံရဲ့ မြေသြဇာအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးမှ မင်းတို့နဲ့ စကားပြောမယ်"

ယဲ့ရှောင်လဲ့က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ကျန့်ဖုန်းက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

သူ တိုက်ရိုက် မဝင်ပါရခြင်းမှာ အောက်ဘက်ရှိ မှော်သားရဲများသည် ယဲ့ရှောင်လဲ့၏ အမိန့်အောက်တွင် စနစ်တကျ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အကျအဆုံး နည်းပါးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ အခြေအနေတွင် သူတို့ ဇွတ်ဝင်တိုက်ပါက တိုက်ပွဲ ဟန်ချက်ကို ပျက်ပြားသွားစေနိုင်သည်။

နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် အားလုံးသည် ယဲ့ရှောင်လဲ့ကို ဝိုင်းရံကာ အသင့် အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်ပေးနေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် အိပ်မက်သုခဘုံ၏ အင်အားအရ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများ မပေါ်ပေါက်လာလျှင် အားပေါင်တို့ကို တားဆီးရန်မှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများသည် ယခင်က တွေ့ခဲ့ရသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ ဤတောင်ထိပ်တွင် ယဲ့ရှောင်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှသာ အားနည်းသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ ဝိညာဉ်မီးဖိုမှ ပြောင်းလဲလာသူ ဖြစ်နိုင်မလား။

ကျန်းရှင်းရန်တို့မှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းကို မေးရန်မှာ အဆင်မပြေပေ။

တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက် ပြင်းထန်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်းတို့အနေဖြင့် ယဲ့ရှောင်လဲ့၏ အထူးစကားများကို နားမလည်သော်လည်း သူမ၏ အမိန့်ပေးပုံကိုမူ သတိပြုမိကြသည်။

သူမ၏ အမိန့်အောက်တွင် ဤနေရာရှိ မှော်သားရဲ အားလုံးမှာ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသည့် စစ်တပ်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြပြီး အားပေါင်တို့က အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်၍ မရနိုင်ပေ။

အရှေ့ဆုံးတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ ခံစစ်စွမ်းအား ရှိသည့် မှော်သားရဲများက နတ်ဆိုးများကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ နောက်ကွယ်မှ မှော်သားရဲများက မှော်စွမ်းရည်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ လူသားများ၏ တိုက်ခိုက်ပုံနှင့် လုံးဝ တူညီလှသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ အရှေ့တန်းရှိ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်ကောင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်ပါက ယဲ့ရှောင်လဲ့၏ အမိန့်အရ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာစေပြီး၊ အခြား ကုသရေး မှော်သားရဲများက ချက်ချင်း ကုသပေးကြသည်။

နတ်ဆိုးများက အားကောင်းသော စွမ်းရည်များကို သုံးသည့်အခါတိုင်း ယဲ့ရှောင်လဲ့က တိကျစွာ ခန့်မှန်းပြီး မှော်သားရဲများကို အချိန်မီ နောက်ဆုတ်စေခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်စေခြင်းများကို ပြုလုပ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းရှင်းရန်တို့က အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပြီ ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အားပေါင်သည် တိုက်စစ်မှ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ၏ အဖော်များဆီသို့ ပြန်သွားကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ လိမ္မော်ရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုးတစ်ဦးနှင့် တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး တိုင်ပင်နေတော့သည်။