အရှင်မ

ချန်ဟွိုက်အန်က အရိုးသန့်စင်ဆေးလုံး ထည့်ထားသော ကြွေပုလင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

အတွင်းမှ ဆေးလုံးအရည်အသွေးမှာ ချင်းယွန်ဘုံရှိ အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးလုံးများနှင့် အရည်အသွေးချင်း သိပ်မကွာလှပေ။

သို့သော် ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်သားများ၏ ပါးစပ်ဖျားတွင်မူ ၎င်းမှာ “အထူးအဆင့်” ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

လောကနှစ်ခုကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတာလား။

ဝမ်ရှိုယီ၏ မျက်လုံးထဲမှ နှမြောတသဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုဆေးလုံးက သူ့အတွက် ရှားပါးရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သို့သော်လည်း အခု ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရန်အတွက် ထိုမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်လိုက်သည်လား။

နဂါးဖြူလေးရေ... မင်းကတော့ တကယ့်ကောင်လေးပဲ...

“မင်းရဲ့စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ငါ ဒါကို အလကား လက်မခံနိုင်ဘူး။” ချန်ဟွိုက်အန်က ပုလင်းကို ဝမ်ရှိုယီ၏လက်ထဲသို့ ပြန်တွန်းပေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုချန်... လျို့ဝှက်ဂိုဏ်းတွေ အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားတော့မှာ။” ဝမ်ရှိုယီက ဆေးလုံးများကို ပြန်တွန်းပေးရင်း အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် နိုးထမှုက နောက်ထပ် တစ်ဆင့်ကို ကူးပြောင်းတော့မယ်။ အရာအားလုံးက အရူးအမူး အရှိန်တက်လာတော့မှာ... အသေးစိတ်ကို ကျွန်တော် ရှင်းမပြနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ပြောတာ ယုံပါ။ သန်မာဖို့ အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ကျွန်တော့်ကို အခု အခြေခံအုတ်မြစ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ မထင်နဲ့ဦး။ ပြိုင်ပွဲပြီးလို့ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် ဖြစ်လာတော့မှာ။”

ပြန်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် ဖြစ်လာမယ် ဟုတ်လား။

ချန်ဟွိုက်အန် သူ့ကို မယုံနိုင်သလို စိုက်ကြည့်မိသွားသည်။

ဝမ်ရှိုယီ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါနှင့် အနီရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်လျှင် လီချင်းရန်နှင့် မယှဉ်နိုင်သလို လင်းလင်လင်နှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အားနည်းနေသေးသည်။

ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ဆိုသည်မှာ ပါရမီနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ဆေးလုံးများကို အားကိုးပြီး အဆင့်တက်ခြင်း မဟုတ်လျှင် ထိုမျှ မမြန်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဆေးလုံးများ အလွန်အကျွံသုံးခြင်းက အခြေခံကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားလျှင်ပင် စွမ်းအားမှာ အနှစ်မဲ့သော အခွံသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှိုယီက လမ်းဖြတ်ကို အသုံးချပြီး အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးမည့်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

ဒါဆို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် တက်နိုင်မှာလဲ။

စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် နိုးထမှု အရှိန်တက်လာမည်ဆိုဦးတော့။

ထိုမျှလောက်အထိတော့ မမြန်သင့်ပေ။

“ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဒီလောက်ကြီး မြန်မြန်မြှင့်တာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ မရှိဘူးလား။” ချန်ဟွိုက်အန်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မရှိပါဘူး။” ဝမ်ရှိုယီက ခေါင်းခါပြသည်။ “ကျွန်တော်လည်း အရင်က အဲဒီလို ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါ စမ်းကြည့်ပြီးတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ သိလိုက်ရတယ်။ တိုးတက်မှု အတိုင်းအဆက ကိုယ့်ရဲ့ ကြိုးစားမှုနဲ့ စုဆောင်းမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတုန်းပဲ။ ဒီလောကမှာ အလကားရတဲ့ အရာဆိုတာ မရှိပါဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွား၏။

ကောင်လေး... ဟုတ်ပါတယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းက ကြိုးစားမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် ကျော်ဖြတ်တာကတော့ အဲဒီလောက် တိုက်ရိုက်ကြီး မဟုတ်ဘူးလေ။

ဝမ်ရှိုယီသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အရိုးရှင်းဆုံး အမြင်ဖြင့်သာ မြင်နေသေးသည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှိုယီ၏ အကျပ်ရိုက်နေသည့် မျက်နှာပေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုကိစ္စတွင် သူ ထုတ်မပြောနိုင်သော လျို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေပုံရသည်။

ထုတ်ပြောလျှင် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးရှိနေပါက...

ထပ်ပြီး အတင်းအကျပ် မေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ထိုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ စွမ်းအားတက်လာခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာများ ပါဝင်နေနိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ တစ်ဝက်ပဲ လက်ခံမယ်။” ချန်ဟွိုက်အန်က ဆေးလုံး ၃လုံးကို သွန်ယူလိုက်သည်။ ထိုဆေးလုံးများကို ချင်းယွန်ဘုံဆီသို့ ပြန်ယူသွားပြီး ယွန်ပိုင်ယွီကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ စစ်ဆေးခိုင်းရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။ ကျန်တစ်ဝက်ကို ဝမ်ရှိုယီထံ ပြန်ပေးလိုက်၏။ “ညီလေး... C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုက မင်းကို အမြဲကြိုဆိုနေမှာပါ။ မင်း လာဖြစ်အောင် လာခဲ့...”

သူ ထိုကောင်လေးကို သဘောကျသည်။

အကယ်၍ တက်လှမ်းခြင်းသည်မှာ ကြီးမားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့လျှင် သူ စွမ်းနိုင်သမျှ ဝမ်ရှိုယီကို ကယ်တင်ချင်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှိုယီ၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ်၌သာ မူတည်လိမ့်မည်။

တကယ်လို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုသို့ မလာခဲ့လျှင် သူ လုပ်ပေးနိုင်သည်မှာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

“ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် အရှင်မဆီ သတင်းပို့ထားပြီးသားပါ။” ဝမ်ရှိုယီက ဆေးပုလင်းကို ပြန်သိမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “သူက ကန့်ကွက်တာ မရှိဘူးဆိုတော့ ဒါက ခွင့်ပြုလိုက်တဲ့ သဘောပါပဲ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားရင် ကျွန်တော် C ပြည်နယ်ကို သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်။”

“မျှော်လင့်နေပါ့မယ်။” ချန်ဟွိုက်အန်က လီချင်းရန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူက သားရဲဖမ်းပြိုင်ပွဲမှ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားရန် အစီအစဉ်မရှိသေးပေ။

ရယူရမည့် ဆုလာဘ်များ ရှိနေသေးသည်။ သူက ထိပ်တန်းနေရာတစ်ခုကို ရယူပြီး ပညာအမွေ ဆက်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက်တော့ မရှိပေ။

သူက အခု အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ဖြစ်နေသလို နဂါးဝိညာဉ်ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားသည်။ ပညာအမွေ ဆက်ခံခြင်းတစ်ခုခု လုပ်လိုက်ပါက စစ်ဆေးခံရရန် အကြောင်းဖန်လာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အရိုးသန့်စင်ဆေးလုံးများ ပိုရအောင် လဲလှယ်ပြီး ထို“ပညာအမွေပေးခြင်း” ဖြစ်စဉ်မှာ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးဖြစ်ကြောင်းကိုသာ အနီးကပ် လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လီချင်းရန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုယီ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွား၏။

ခုနက သတင်းပို့ခဲ့သော တပည့်ကို ပြန်ရှာကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာလီ သေသွားပြီဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ သူက ဂူထဲမှာ မြေပိပြီး သတိမေ့နေတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။”

“သူ သေသွားတာ သေချာတယ်။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ကွဲသွားပြီ။” ထိုတပည့်က ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်သည်။ “စီနီယာလီက တခြားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး မြောက်ဘက် အခင်းအကျင်းကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ယူထားတာ။ အဲဒီအခင်းအကျင်း တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အချိန်မှာ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဂူကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့် သေတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့အလောင်းမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင် အမှတ်အသားတွေ ရှိနေတယ်။”

“မိစ္ဆာစွမ်းအင်။ ဒါဆို တကယ့် လူသတ်သမားက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူပေါ့။...”

ဝမ်ရှိုယီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် အခင်းအကျင်းကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သူများမှာ ဓားကျင့်ကြံသူ လေးဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သည်။ သူတို့က မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမှ မသိသော်လည်း မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်သည်မှာတော့ သေချာသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဆိုလျှင် နတ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကိုပင် ရောက်ရှိနေသည်။

နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်…...

ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်ရှိုယီက အချို့သော လျို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်များကို သိခွင့်ရှိသည်။

ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်နှင့် မဟာမိုးကြိုးကျောင်းတော်တို့အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ငြိမ်သက်စွာ အနားယူနေကြကြောင်း သူ သိရှိသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများက စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ ရှင်သန်ထွန်းကားလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်း နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ အချိန်တန်လျှင် သူတို့ နိုးထလာကြမည် ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုကာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် နိုးထမှုမှာ စစ်ရေးအစွမ်း အလွန်အကျွံ ရှိခြင်းကြောင့် ပြိုလဲ၍ မသွားစေရန်အတွက် မပြောဘဲ ထားရှိထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။

နိုးထမှု အဆင့်တစ်ခုစီက ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားအဆင့်ကို သတ်မှတ်ထား၏။

ယခုအချိန်တွင် အများအမြင်၌ အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့်မှ ရွှေရောင်အနှစ်သာရ တက်လှမ်းသူ များကိုပင် အမြင့်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

ရေကန်ပေါ်တွင် နဂါးချုပ်အခင်းအကျင်းကို ခင်းကျင်းခဲ့သော ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အကြီးအကဲ ၁၂ဦးမှာလည်း ခဏတဖြုတ်သာ ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သက အများပြည်သူ အရှေ့တွင် ဘယ်တော့မှ ပေါ်ထွက်လာကြမည် မဟုတ်ပေ။

ယခု ပျောက်ဆုံးနေသော အကြီးအကဲ အချို့ကိုတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

သူတို့အားလုံးသည် နောက်တစ်ဆင့် စတင်ချိန်၊ ဂိုဏ်းများက တပည့်များကို ဗြောင်ကျကျ စတင်စုဆောင်းချိန်တွင်မှ လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လာရန် ရည်ရွယ်ထားသူများ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့... နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်လိုက်ပြီဆိုသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။

စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်သူမှန်သမျှ အဖွဲ့အစည်းအားလုံး၏ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။”

“ထိုက်ရှန်းတောင်ထိပ်မှာ သွားစောင့်ကြမယ်။” ဝမ်ရှိုယီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အရှင်မဆီကို သတင်းပို့ထားပြီးပြီ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေလည်း ပျောက်ဆုံးနေပြီး သားရဲဖမ်း ပြိုင်ပွဲကလည်း ရှုပ်ထွေးနေလို့ သူကိုယ်တိုင် လာဖြေရှင်းပေးဖို့ သဘောတူထားတယ်။ ပြီးတော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုနောက်ကွယ်က အမှန်တရားနဲ့ စီနီယာလီ သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းကိုလည်း သူက တွက်ချက်ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်။”

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်။

ဝမ်ရှိုယီက ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော် တပည့်များနှင့်အတူ ထိုက်ရှန်းတောင်ထိပ်ရှိ ကျောက်ကမ်းပါး တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

အခြားလျို့ဝှက်ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များနှင့် တာဝန်ခံများလည်း ရှိနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ အားလုံးမှာ အနည်းဆုံး မီတာ ၅၀၀ခန့် အကွာတွင် ခေါင်းငုံ့ပြီး မြေပြင်ကိုသာ ကြည့်လျက် ရပ်နေကြသည်။ လူပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်မှာ အေးစက်သော လေတိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ရပ်နေကြသော်လည်း အသံတစ်သံမျှ မထွက်ပေါ်ချေ။

နေဝန်းနီနီ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ကြယ်ပွင့်များ မှိန်ဖျော့သွား၏။

အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းဖျော့ဖျော့လေးများ တုန်ခါလာသည်။ ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ခုက တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားပြီး ကြယ်များကို ဆွတ်ခူးနေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုက်ရှန်းတောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အလင်းရောင်မှာ ပိုမိုတောက်ပပြီး ခိုင်မာလာ၏။ ငွေရောင်အလင်းမျှင်တန်းများမှာ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

တင့်တယ်လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ငွေရောင်အလင်းမျှင်များကို တိုးဝှေ့ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာ၏။

သူ့ကို မြူနှင်းပါးလေးများက ဝန်းရံထားပြီး၊ ရှည်လျားသော မီးခိုးရောင် ဆံပင်များမှာ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ စီးကျနေသည်။ သူ၏ အစိမ်းဖျော့ရောင် ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေ၏။ သူက ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်သော်လည်း မြေမှုန်တစ်စမျှ မကပ်ပေ။

သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် မြက်ပင်နှင့် သစ်ပင်များမှာ ဦးညွှတ်နေကြသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် တိမ်ပင်လယ်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွား၏။

ထွက်လာသော နေဝန်းနီနီမှာ သူ၏ ဦးခေါင်း အနောက်တည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေပြီး သူ့အား နတ်ဘုရားရောင်ခြည် ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကောင်းကင်အလင်းရောင်ကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ အရိပ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသည်။ အေးစက်ပြီး လျစ်လျူရှုတတ်သော မျက်ဝန်း တစ်စုံသာ တောက်ပနေပြီး ချမ်းစိမ့်ဖွယ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဝမ်ရှိုယီ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“အရှင်မ...”

ထိုအမျိုးသမီးက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်လာကာ ဝမ်ရှိုယီ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။

၎င်းမှာ ဝမ်ရှိုယီ တစ်ဦးတည်းကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာရှိ တက်လှမ်းသူ အားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေ...”

သူ၏အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို တူနှင့် အထုခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နားနားတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

“အရှင်မ... ကျေးဇူးပြုပြီး အမျက်တော် ဖြေပါဦး...”

ဝမ်ရှိုယီ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး တုန်ရီသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ မရှိလို့ပါ။ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဂိုဏ်းချုပ်တွေ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ကျွန်တော်တို့လို သာမန်တပည့်တွေက တိုက်ခိုက်သူတွေကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အရှင်မအနေနဲ့ နားလည်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်...”

သူက လေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းကို ထပ်မံ ငုံ့လိုက်သည်။

ဘုန်း...

သူ၏ နဖူးမှာ ကျောက်ပြားနှင့် ရိုက်မိပြီး အသံအက်အက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

အရှင်မ မည်မျှ စွမ်းအားကြီးကြောင်း သူ အသေအချာ သိသည်။

အကယ်၍ သူသာ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်လာလျှင် လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ အသက်သည် တန်ဖိုးနည်းသော ပေးဆပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သူက အရှင်မကို လေးစားသလို အလွန်လည်း ကြည်ညိုသည်။

အရှင်မသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ ဒီကနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

အရှင်မ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူက ပါရမီ အနည်းငယ်ရှိသော တပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း...

သူ့အတွက်တော့ အရှင်မမှာ အရာအားလုံးပင်။ သူ၏ ကောင်းကင်၊ သူ၏ ဆရာ၊ သူ၏ မိဘသဖွယ်ပင်။

“အခင်းအကျင်းကျောက်ပြားကို ယူလာခဲ့။”

သူ၏အသံထဲမှ ဒေါသ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွား၏။

သို့သော် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

“ငါ့ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ ဘယ်သူ ပြဿနာရှာရဲလဲ ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

...