← Chapters

သံတမန် မျက်စိသုံးလုံးကျား

Vol. 15 Ch. 141

သံတမန် မျက်စိသုံးလုံးကျား

Vol. 15 Ch. 141

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းတွင်မူ မျက်စိသုံးလုံးကျားသည် နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းသားများနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဟိုးဟိုးကျော်အောင်ပြောဆိုနေကြသည့် သတင်းများမရှိပါက ဤနေရာသစ်ကို သူရှာတွေ့နိုင်ရန် လွယ်ကူမည်မဟုတ်။

"ဟေ့ကောင်... မင်း ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်လိုက်တာလဲ"

ကျားကြီးသည် ကျန်းချန်ကို ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်လာရသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ကျန်းချန်အကြောင်းကို သူအသိဆုံးဖြစ်၏။

ကျိလင်းဟန်နှင့် အခြားသူများက ကျန်းချန်ကို အစကတည်းက အင်မော်တယ်ပညာရှင်ကြီးဟု သတ်မှတ်ထားသဖြင့် သူလုပ်သမျှကို အံ့သြရုံသာရှိသော်လည်း ကျားကြီးအတွက်မူ ကျန်းချန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ သူနှင့်တန်းတူ သူတော်စင်အဆင့်အစောပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ လန့်သွား၏။

"မင်း... မင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် တိုးတက်လာတာလဲ"

ပျင်းရိလှသောကျားဘုရင်ကြီးမှာ စကားပင်ထစ်နေရှာသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် မကြာမီ ကျန်းချန်က သူ့ကိုကျော်တက်သွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချန်ကမူ ကျားကြီး၏အံ့အားသင့်နေသောပုံစံကိုကြည့်ပြီး ကျေနပ်နေ၏။

"ဘယ်လိုလဲ... အထင်ကြီးသွားပြီမလား။ ငါ့ရဲ့ခန့်ညားတဲ့ပုံရိပ်ကိုမြင်ပြီး ကိုးကွယ်ချင်စိတ်တွေ ပေါက်နေပြီမလား"

"ကိုးကွယ်ရမှာက မင်းအဖိုးပဲ"

ဟု ကျားကြီးက ခါတိုင်းလိုပင် ပြန်အော်လိုက်သည်။ ခွန်အားတွေ ဘယ်လောက်တိုးတက်ပါစေ ဤကောင်၏ ဟန်ထုတ်လိုသောစိတ်ဓာတ်ကတော့ ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

"နေဦး... ငါမင်းကို သူတော်စင်အဆင့်အစစ်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာပြမယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျားကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုချဲ့လိုက်ရာ လက်တစ်ဝါးစာ ချစ်စရာကောင်းသောကြောင်ပေါက်လေးအဆင့်မှ မီတာတစ်သိန်းကျော်ရှည်လျားသော အလွန်ကြီးမားသည့် ကျားကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် တပည့်များမှာ မျက်နှာများဖြူလျော်ကုန်ကြသည်။

"ဒါ... ဟိုကြောင်လေးလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့ဂိုဏ်းစောင့်သားရဲကြီးက ဒီလောက်အထိခန့်ညားတာလား"

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများပင် တောက်ပသွားရသည်။

"မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေပြန်ရပြီလား"

"မရသေးပါဘူး"

ကျားကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက နတ်မိစ္ဆာနယ်မြေနဲ့မဝေးတော့လို့ နိယာမတွေရဲ့ဖိနှိပ်မှုက သိပ်မပြင်းထန်တော့ဘူး"

ကျန်းချန်က လက်နှစ်ဖက်ပွတ်ရင်း ရယ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ အပေးအယူတစ်ခုလုပ်ရအောင်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ခြင်းအခမ်းအနား ကျင်းပတော့မယ်..."

ကျားကြီးက သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ

"မင်း ဘာလုပ်ချင်ပြန်ပြီလဲ"

"အဟမ်း... ငါတို့ဂိုဏ်းမျက်နှာပွင့်အောင်လို့ မင်း ဂိုဏ်းတံခါးဝမှာ တစ်ရက်လောက် ကျားကြီးအသွင်နဲ့ဝပ်နေပေးမလား"

ကျန်းချန်က သူ၏ယခင်ဘဝမှ အခမ်းအနားများကဲ့သို့ ခမ်းခမ်းနားနားဖြစ်စေချင်နေသည်။ ဂိုဏ်းအဝင်ဝတွင် မီတာတစ်သိန်းကျော် ကျားကြီးတစ်ကောင်ရှိနေခြင်းက မည်မျှဂုဏ်ယူစရာကောင်းမည်နည်း။

"သွားစမ်းပါ... မင်းကငါ့ကို လာဘ်ကောင်အရုပ်အဖြစ် သုံးချင်တာလား"

"အရုပ်မဟုတ်ပါဘူး၊ သံတမန်ပါ။ ဒီရာထူးက တခြားသူတွေ အလုအယက်လိုချင်နေကြတာနော်"

ကျားကြီးက မယုံပေ။

"ငါ့ကို ရင်ပြင်မှာလာရပ်ခိုင်းဖို့ မင်းမှန်ထဲကိုအရင်သွားကြည့်လိုက်ဦး"

ကျန်းချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ပါရမီကိုမြှင့်ပေးဖို့ ငါစီစဉ်ထားတာရှိတယ်၊ အခုတော့မေ့လိုက်တော့မယ်"

စောစောက မာနကြီးနေသောကျားကြီးသည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာထားပြောင်းသွားပြီး ကျန်းချန်၏ခြေထောက်နားသို့ ပြေးကပ်လာတော့သည်။ သူဤနေရာကို အသည်းအသန်ပြေးလာခြင်းမှာ ကျန်းချန်၏ ပါရမီမြှင့်တင်ပေးသောစွမ်းအားကို လိုချင်၍ မဟုတ်ပါလား။

"အစ်ကိုကြီး... အတည်ပြောတာလား။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း မြှင့်ပေးမှာလား"

တပည့်များမှာ အံ့သြလွန်း၍ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။ အမြဲတမ်း ကိုယ်တော်ဟု သုံးနှုန်းလေ့ရှိသောကျားကြီးက ကျန်းချန်ကို အစ်ကိုကြီးဟုခေါ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချန်က မာနကြီးစွာဖြင့်

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်း နားကြားမှားတာဖြစ်မှာပါ"

ကျားကြီးက ကျန်းချန်၏ပေါင်ကိုဖက်ပြီး

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်မှားသွားပါတယ်။ လာဘ်ကောင်လုပ်ရမှာမဟုတ်လား။ လုပ်မယ်... လုပ်မယ်"

တစ်ရက်လောက် မတ်တပ်ရပ်ပေးရုံနဲ့ ပါရမီမြှင့်တင်ခွင့်ရမှာဆိုတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအပေးအယူကိုငြင်းမှာမဟုတ်။ ကျန်းချန်က သူ့ကိုကန်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ကျားကြီးက သကြားလုံးလိုကပ်နေပြန်သည်။

"ကျွန်တော် တကယ်လုပ်ချင်လို့ပါ။ သံတမန်ဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း တကယ့်ကိုအဆင့်မြင့်ပြီး ခန့်ညားလွန်းပါတယ်။ ဘယ်သူမှလာမလုနဲ့... လုတဲ့သူကို ငါသတ်မယ်"

ကျန်းချန်က မတတ်သာသယောင်ဖြင့်

"ကောင်းပြီလေ... မင်း ဒီလောက်တောင်းဆိုနေမှတော့ ငါလက်ခံပေးလိုက်မယ်"

ထိုစဉ် မိုချန်က အနားသို့လျှောက်လာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီကျားကြီးက တကယ်ကိုခန့်ညားပေမဲ့ ဧည့်သည်တွေကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်မှာစိုးရတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့လည်ပင်းမှာ ဂိုဏ်းစောင့်နတ်သားရဲဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခုကို ဆွဲထားပေးသင့်တယ်"

မိုချန်၏အကြံမှာ ကျားကြီးကို လူပုံအလယ်တွင်အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။ ကျားကြီးက မိုချန်ကို ကြည့်ကာ

"မိုချန်... မင်း သေချင်းဆိုးနဲ့သေပါစေလို့ ငါကျိန်ဆိုတယ်"

သို့သော် ကျန်းချန်က မိုချန်၏အကြံကို သဘောကျသွားသည်။

"အကြီးအကဲမိုပြောတာမှန်တယ်၊ ဆိုင်းဘုတ်ဆွဲထားတာက ပိုကောင်းတယ်။ မျက်စိသုံးလုံးကျား... မင်း မလုပ်ချင်ရင်လည်း ရပါတယ်နော်"

ကျားကြီးမှာ ပါရမီမြှင့်တင်ခွင့်ရရန်အတွက် ဒေါသကိုမျိုသိပ်ရင်း မိုချန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"ငါ့မှာ မလုပ်ချင်ဘူးလို့ ပြောပိုင်ခွင့်ရောရှိလို့လား"

All Chapters