အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အပိုင်း (၂၀၃) သင်္ကေတကျောက်တုံး ဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဝါးကြွက်မွေးမြူရေး စီမံကိန်း

"ဖုတ်"

ခပ်အုပ်အုပ် မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ လင်းယွမ်၏ လက်ထဲရှိ အဖြူရောင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးလေးမှာ ရုတ်တရက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး အမှုန့်များ ဖြစ်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားကာ မိမိမျက်စိရှေ့က မြင်ကွင်းကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

"မအောင်မြင်တာလား"

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

"လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကို ငါ့စိတ်ထဲမှာ အကြိမ်ပေါင်း သန်းနဲ့ချီပြီး ပုံဖော်ဖူးတယ်... ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့တောင် ဒါကို ပုံဖော်နိုင်တာပဲကို... ဘာလို့ ကျောက်တုံးပေါ်မှာ ရေးထိုးလို့ မရတာလဲ"

"လက်က နည်းနည်းလေး တုန်သွားရုံလေးနဲ့လား"

လင်းယွမ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။ ခုနက လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကို ရေးထိုးရန် ကြိုးစားစဉ်က လက်ကလေး အနည်းငယ် တုန်သွားရုံမျှဖြင့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။

ဤသင်္ကေတကျောက်တုံးများ ဖော်စပ်ခြင်းသည် သူထင်ထားသလောက် မလွယ်ကူလှပါချေ။

စိတ်စွမ်းအင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားရန် လိုအပ်သည်သာမက သင်္ကေတကို ရေးထိုးရာတွင်လည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ရပ်နားထား၍ မရသလို မှားယွင်းသွားပါကလည်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်ပေ။ တစ်လုပ်တည်းနှင့် အပြီးလုပ်ဆောင်ရမည့်အပြင် လက်တစ်ချက်မျှပင် တုန်ယင်၍ မဖြစ်ပေ။

"မျက်စိနဲ့ အကြိမ်တစ်ထောင် ကြည့်တာထက် လက်နဲ့တစ်ကြိမ် ရေးတာက ပိုခက်တယ်" ဆိုသော စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကို စိတ်ကြိုက် ပုံဖော်နိုင်သော်လည်း လက်ဖြင့် ထွင်းထုသည့်အခါတွင်မူ ကျရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပျက်စီးသွားသော စွမ်းအင်ကျောက်တုံးအတွက် နှမြောမိသလို မိမိ၏ ထွင်းထုနိုင်စွမ်းကိုလည်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ ထွင်းထုနိုင်စွမ်းကို ပိုပြီး လေ့ကျင့်ရဦးမယ် ထင်တယ်"

လင်းယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများကို ဆက်လက် မသုံးစွဲတော့ဘဲ အနီးနားရှိ သာမန်ကျောက်ခဲများကိုသာ ရှာဖွေကာ ထွင်းထုခြင်း အတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်လေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထွင်းထုခြင်း အတတ်ပညာသည် ပါရမီပေါ်တွင်လည်း မူတည်ပေသည်။

အချို့သောသူများသည် မွေးရာပါ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှိကြပြီး လက်မှာလည်း ကျောက်တိုင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်ကြသည်။

သို့သော် အချို့မှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်ကာ လက်များ တုန်ယင်နေတတ်ကြသည်။

၎င်းသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန် တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် မည်သူမဆို ဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

ခွဲစိတ်ဓားကို ကိုင်တွယ်မည့် လက်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ ရရှိနိုင်သော လက်မျိုး ဖြစ်ရမည်။

ကံကောင်းသည်မှာ လင်းယွမ်သည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်၏။

ဟုတ်ပေသည်... သူ၌ သာမန်အချိန်တွင် မေ့လျော့နေတတ်သော အစွမ်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း"

သူသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ပြင်ပအန္တရာယ်များကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ခန္ဓာကိုယ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို လျင်မြန်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအစွမ်းသည် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေများတွင်တင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

သူသည် အလုပ်တစ်ခုတည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်နေသောအခါတွင်လည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းသည် လက်ရှိအခြေအနေနှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် အလိုအလျောက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးတတ်သည်။

သင်္ကေတကို ထွင်းထုခြင်းအား အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲမှ သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်များ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ လက်ချောင်းများတွင် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလေတော့သည်။

သူ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းမှာ ပိုမိုသွယ်လျကာ အားပါလာသည်ကို တွေ့ရပြီး လက်ကောက်ဝတ်မှာလည်း ပိုမိုသွက်လက်လာကာ လက်ထိပ်များ၏ အာရုံခံစားမှုမှာလည်း ပိုမို ထက်မြက်လာသည်။

ဤလက်နှစ်ဖက်သည် ထိပ်တန်း ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ဦး၏ လက်ကဲ့သို့ပင် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

ငြိမ်သက်ခြင်း၊ အားပါခြင်းနှင့် သွက်လက်ချက်ချာခြင်း...

ထိုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ မျက်လုံးများတွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းက ငါကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို အလိုအလျောက် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနေတာပဲ... ငါ့အတွက် အကျိုးအရှိဆုံး ပြောင်းလဲမှုတွေကို ဖန်တီးပေးနေတာ"

သူသည် မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ပုံမှန်ထက် ထူးကဲစွာ သွက်လက်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။

နဂိုက ခက်ခဲနေသော ထွင်းထုခြင်း အတတ်ပညာမှာ ယခုအခါတွင်မူ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများပင်လျှင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာပုံရပြီး အရာရာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်ကွင်းမှာ အလိုအလျောက် ပိုမိုကြည်လင်ပြတ်သားလာကာ အလွန်သေးငယ်သော အစင်းကြောင်းများကိုပင် အသေးစိတ် မြင်တွေ့နိုင်လာသည်။

လင်းယွမ်မှာ စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာစွာဖြင့် "အရင်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းကို အပြစ်တင်ခဲ့မိတဲ့ စကားတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းတယ်... ဒါက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားပေးတဲ့ အစွမ်းပဲ" ဟု ကျိတ်၍ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အလွန်လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ထိပ်တန်း ထွင်းထုပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏လက်ထဲမှ ထွင်းထုဓားမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကူညီနေသကဲ့သို့ပင် ကျောက်ခဲများပေါ်တွင် ရှဲရှဲမြည်အောင် ပြေးလွှားနေပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော သင်္ကေတ အစင်းကြောင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပုံနှိပ်စက်ဖြင့် ရိုက်နှိပ်ထားသကဲ့သို့ တိကျလှပသော သင်္ကေတတစ်ခုမှာ ကျောက်ခဲပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သင်္ကေတ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းမှာ ထူးဆန်းစွာ တုန်ခါသွားသော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ အရောင်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကျောက်ခဲမှာလည်း "ခွပ်" ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အမှုန့်ဖြစ်သွားလေသည်။

လင်းယွမ် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး အမှုန့်ဖြစ်သွားသော ကျောက်ခဲကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေမိသည်။

"သာမန် ကျောက်ခဲတွေက အစွမ်းသင်္ကေတတွေကို မခံနိုင်ဘူးလား"

"သင်္ကေတတွေက စွမ်းအင်ကျောက်တုံး မဟုတ်တဲ့ တခြားအရာတွေပေါ်မှာ ရေးထိုးလို့ မရတာလား"

"မဟုတ်ဘူး... မရတာ မဟုတ်ဘူး... သင်္ကေတက အစွမ်းထက်လာတာနဲ့အမျှ ၎င်းကို ထိန်းထားပေးတဲ့ အရာဝတ္ထုထဲက စွမ်းအင်ကို သုံးစွဲပစ်လိုက်လို့ပဲ"

"ဒီကျောက်ခဲက သာမန်ကျောက်ခဲ ဖြစ်နေတာ ထင်ရှားတယ်... သူ့ထဲမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ မရှိတဲ့အတွက် သင်္ကေတရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားတာပဲ"

လင်းယွမ် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် အတွေးသစ်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲ စဉ်းစားလိုက်ပြန်သည်။

စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများတွင် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ပေါ်တွင် သင်္ကေတများ ရေးထိုးနိုင်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တခြားသော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပါဝင်သည့် အရာဝတ္ထုများပေါ်တွင်ကော သင်္ကေတများ ရေးထိုးနိုင်မည်လား။

ဤအရာဝတ္ထုသည် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ဖြစ်ရန် မလိုဘဲ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပါဝင်နေရုံဖြင့် ရနိုင်မည်လော။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လင်းယွမ်၏ စိတ်ကူးများမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြန်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကပဲ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်နိုင်စွမ်း ရှိတာကို တွေ့ရသေးတယ်... တခြား ပစ္စည်းတွေမှာတော့ မတွေ့ရသေးဘူး"

"မဟုတ်ဘူး... သဘာဝတရားထဲမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ တခြားအရာတွေလည်း ရှိနေမှာ အသေအချာပဲ... ငါတို့ မတွေ့သေးတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်သည် အတွေးများကို ရပ်တန့်ကာ အစွမ်းသင်္ကေတ အချို့ကို ဆက်လက် ထွင်းထုနေမိသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သင်္ကေတများကို အစွမ်းမသွင်းဘဲ ထားလိုက်သော်လည်း ထိုကျောက်ခဲများမှာ ခဏချင်းပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"သင်္ကေတကို အစွမ်းမသွင်းရင်တောင် သင်္ကေတရဲ့ တည်ရှိမှုကို ထိန်းထားဖို့အတွက် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို သုံးစွဲနေတာပဲ"

လင်းယွမ်သည် ထိုသို့သော ကောက်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး အစွမ်းသင်္ကေတများကို သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ဖြန့်ဝေ၍ မရနိုင်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

"အဆင်သင့် ဖြစ်လောက်ပြီ... စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ စမ်းကြည့်ရအောင်"

လင်းယွမ်သည် မိမိ၏ ထွင်းထုမှု စွမ်းရည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီဟု ခံစားရသောကြောင့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများဖြင့် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် အာရုံကို စုစည်းကာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ စတင် ထွင်းထုလေတော့သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်၏ လက်ထဲမှ အဖြူရောင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးလေးမှာ တုန်ခါသွားလေသည်။

"အောင်မြင်ပြီ"

လင်းယွမ်သည် မိမိ၏လက်ထဲမှ အနုပညာပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ လှပဆန်းပြားလှသော၊ ရှုပ်ထွေးသော အစင်းကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ထိုအစင်းကြောင်းများမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေခြင်းက ဤစွမ်းအင်ကျောက်တုံးအား သာမန်မဟုတ်သော အသွင်ကို ဆောင်စေသည်။

"ဒါက သင်္ကေတကျောက်တုံးပဲ"

သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤလိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံးကို အစွမ်းသွင်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ သင်္ကေတကျောက်တုံး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လိပ်ခွံသဏ္ဌာန် အကာအကွယ် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအကာအကွယ် အလင်းတန်းမှာ ၁၀ ပေ ခန့် မြင့်မားပြီး လိပ်ခွံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လင်းယွမ်ကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

လင်းယွမ်သည် ဤလိပ်ခွံအကာအကွယ် အလင်းတန်းကို ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်ပြီး အသာအယာ ခေါက်ကြည့်လိုက်သောအခါ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို သုံး၍ ဖော်စပ်ထားသော လိပ်ခွံအကာအကွယ် အလင်းတန်းနှင့် မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော အလင်းတန်းတို့၏ ခြားနားချက်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

ဤသင်္ကေတကျောက်တုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်း၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော အလင်းတန်းထက် သိသိသာသာ လျော့နည်းနေသည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ အတိုင်းအတာမှာလည်း အလွန်သေးငယ်လှပြီး သူ ကိုယ်တိုင် အစွမ်းထုတ်သုံးစဉ်က အတိုင်းအတာကို မမီပေ။

ထို့အပြင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ဤလိပ်ခွံအကာအကွယ် အလင်းတန်း၏ ခံနိုင်ရည်နှင့် အတိုင်းအတာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာပုံရသည်။

"သင်္ကေတကျောက်တုံးရဲ့ အာနိသင်က ကျောက်တုံးထဲမှာ ရှိတဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် သိုလှောင်မှု ပမာဏနဲ့ တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် သင်္ကေတကျောက်တုံးက ပိုကြီးလေလေ... စွမ်းအင် ပိုသိုလှောင်နိုင်လေလေ... သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးကလည်း ပိုမြင့်လေလေ ဖြစ်မှာပဲ"

သူသည် ဤအချက်အလက်များကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်ပြီး လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး၏ စိတ်စွမ်းအင်အပေါ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲမှ သင်္ကေတကျောက်တုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့ပြီးနောက် မိမိကိုယ်တိုင်မူ အကာအကွယ် အလင်းတန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်း ကို အသုံးပြုကာ အကာအကွယ် အလင်းတန်းကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

"ဒုန်း"

စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အကာအကွယ် အလင်းတန်းတို့ ထိတွေ့သွားသောအခါ ခပ်အုပ်အုပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လိပ်ခွံအကာအကွယ် အလင်းတန်းမှာ တုန်ခါသွားကာ ကြည်လင်သော အလင်းအကာအကွယ်မှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။

လင်းယွမ်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ငါးကြိမ်ခန့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ လိပ်ခွံအကာအကွယ် အလင်းတန်းမှာ ဝုန်းခနဲ မြည်ကာ ကွဲအက်သွားပြီး ထိုသင်္ကေတကျောက်တုံးလေးမှာလည်း ခဏချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားသောကြောင့် အကာအကွယ် အလင်းတန်းကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိတဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးက ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကို ငါးကြိမ်လောက် ခံနိုင်တာပဲ"

လင်းယွမ်သည် မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် အချက်အလက်များကို ရေးမှတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဖျက်ကာ "ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိသော ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးသည် အဖြူရောင်အဆင့် ပညာရပ် [စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်း] ကို ငါးကြိမ်ခန့် ခုခံနိုင်သည်" ဟု ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရေးသားလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ တိကျသော မှတ်စုများမှသာ နောင်တွင် ကိုးကားရန် တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း လင်းယွမ်သည် လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး ဆယ်ခုကို ထပ်မံ ဖော်စပ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အများအပြား မရှိပေ။ စုစုပေါင်း ၅၀ ခန့်သာ ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ မိန်တုဥယျာဉ်တွင် ရှိစဉ်က စုဆောင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ၄၀ ကိုမူ နောင်တွင် စစ်တပ်မှ ထုတ်ပြန်လာနိုင်သော "ပေါက်ကွဲသင်္ကေတ"၊ "ရေရှောင်သင်္ကေတ" နှင့် "မြေဓာတ်အကာအကွယ်သင်္ကေတ" များကို သင်ယူဖော်စပ်ရန်အတွက် ချန်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ ရရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းသစ်ကို မတွေ့ရသေးမီအထိ လက်ဝယ်ရှိသော ကျောက်တုံးများကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုပေ။

"မောင်လေး... မောင်လေး... မြန်မြန်လာပါဦး"

ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ရန်မေ၏ ခေါ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများ ရောယှက်နေသည်။

လင်းယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ပြီး ဝါးအိမ်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ရန်မေ၊ တင်းယန်နှင့် ဆုန့်ဝမ်တို့ အတူစုနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရန်မေက သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်နေသည်။

လင်းယွမ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရန်မေက ဝမ်းသာအားရဖြင့် "ကျောက်ခိုင်တို့အဖွဲ့ ဝါးတောထဲမှာ ဝါးကြွက်တွေ ထပ်မိလာလို့လေ... အကောင်တွေက တော်တော်ကြီးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ထပ်မိပြန်ပြီလား"

လင်းယွမ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဝါးကြွက်သားကို စားစဉ်က ဤဝါးကြွက်သားမှာ အရသာ အလွန်ရှိပြီး သန္ဓေပြောင်း ငါးသားထက်ပင် ပိုကောင်းသည်ဟု သူတွေးမိခဲ့သေးသည်။

သူတို့ ထပ်မံဖမ်းမိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤဝါးတောထဲတွင် ဝါးကြွက်များ အတော်အတန် များပြားပုံရသည်။

သူ ဝါးအိမ်အောက်သို့ ဆင်းလာသောအခါ ကျောက်ခိုင်၊ ဦးလေးမာနှင့် ချိုင်ကြည်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝါးဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းတစ်ခုထဲတွင် မီးခိုးရောင်နှင့် အနီရောင်ရောယှက်နေသော အမွှေးအမျှင်များရှိသည့် ကြီးမားသော ဝါးကြွက် သုံးကောင် ပိတ်မိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤဝါးကြွက် သုံးကောင်စလုံးမှာ အရွယ်အစား ကြီးမားလှပြီး ခွေးတစ်ကောင်ခန့်ပင် ရှိသည်။

ခြေလက်များမှာ တိုတောင်းသော်လည်း သန်မာပုံရပြီး အမြီးမှာ တိုသော်လည်း အားပါလှသည်။

သူတို့၏ အမွှေးအမျှင်များပေါ်တွင် ရေစက်ကလေးများနှင့် ဝါးရွက်များ ကပ်ပါနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဝါးခြင်းတောင်းကို တိုက်ခိုက်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ကျောက်ခိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အစ်ကိုလင်း... လာကြည့်ဦး... ဒါက အစ်ကိုချိုင်... ဟူဝေမင်နဲ့ ဦးလေးလျှိုတို့ မနေ့ညက ထောင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်ထဲမှာ မိလာတာ... ဒီကောင်တွေ မိလာလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားဘူး" ဟု ပြောသည်။

"ဒီအရွယ်အစားကို ကြည့်ဦး... တစ်ကောင်ကို ပေါင် ၅၀ လောက် ရှိမယ် ထင်တယ်... အသားတွေ အများကြီး ရမှာပဲ"

ချိုင်ကြည်၏ မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လိပ်ကျွန်းခရီးစဉ်အတွင်း သူသည် အစွမ်းမရရှိခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်လည်း သူ ခေတ္တမျှ စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် မိသားစုဝင်များနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ အားပေးမှုကြောင့် သူသည် စိတ်ဓာတ်ကို အမြန်ပြန်လည် ပြုပြင်ကာ ဘဝကို အကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်ခိုင်တို့ ဝါးကြွက်ဖမ်းမိသည်ကို မြင်သောအခါ သူ စိတ်ကူးရသွားခဲ့သည်။

သူ၏ အကဲခတ်မှုအရ ဤဝါးကြွက်များသည် ဝါးမျှစ်များကို နှစ်သက်ကြပြီး ရန်လိုမှု သိပ်မရှိလှပေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဦးလေးမာ၊ ဟူဝေမင်နှင့် လျှိုတနန်တို့ကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အစွမ်းမရရှိခဲ့ကြသလို ယခင်က ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့် အခြေအနေချင်း တူညီနေကြသူများ ဖြစ်၏။

ချိုင်ကြည်က ဝါးကြွက်ဖမ်းရန် ထောင်ချောက်ဆင်မည့် အစီအစဉ်ကို ပြောပြသောအခါ သူတို့အားလုံး ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ဟူဝေမင်ကဆိုလျှင် ဝါးကြွက်သားဖြင့် ပေါက်စီလုပ်ရောင်းပါက အလွန်ရောင်းကောင်းမည်ဟုပင် စဉ်းစားမိခဲ့သေးသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အစွမ်းမရရှိခဲ့သော်လည်း မိသားစုကို လုပ်ကျွေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

လျှိုတနန်ကလည်း သူ၏သမီး လျှိုဖိန်ဖိန်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်ဘဲ မိမိခြေထောက်ပေါ် မိမိရပ်တည်လိုသောကြောင့် ဤအမဲလိုက်အဖွဲ့ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဦးလေးမာမှာမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုပေ။ သူသည် ချိုင်ကြည်နှင့် နဂိုကတည်းက ရင်းနှီးသူဖြစ်ပြီး နှစ်ယောက်အတူ သစ်ဖောင်ကိုပင် လုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် လက်မှုပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြရာ ထောင်ချောက်ခြင်းတောင်း ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အပန်းမကြီးလှပေ။

အထူးသဖြင့် သူ၏ဇနီး လီလန်ဟွာမှာ ယခုအခါ ဆုန့်ဝမ်၏ ယုံကြည်အားကိုးမှုကို ရရှိထားပြီး လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများတွင် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် မိမိအနေဖြင့် ဇနီးသည်၏ ကျွေးမွေးမှုကို ထိုင်စားမနေနိုင်သောကြောင့် သူသည်လည်း ဝန်မလေးဘဲ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ထောင်ချောက်ပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်စဉ်တွင် ဤအနီရောင်သန်းနေသော ဝါးများမှာ အလွန်ခိုင်ခံ့ပြီး ခြင်းတောင်းပြုလုပ်ရန် သင့်တော်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ခြင်းတောင်းထောင်ချောက်များကို စတင် ရက်လုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ညတည်းနှင့် သုံးကောင် မိလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤအချက်က သူတို့ကို အလွန်တက်ကြွသွားစေသည်။ ချိုင်ကြည်နှင့် ဦးလေးမာတို့၏ မျက်နှာများတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အသုံးမကျသူများ မဟုတ်တော့ဘဲ မိသားစုကို ကျွေးမွေးနိုင်သူများ ဖြစ်လာကြပြီ မဟုတ်ပါလား။

လင်းယွမ်သည် ဤဝါးကြွက် သုံးကောင်ကို ကြည့်ကာ အံ့သြစွာဖြင့် "ဒီဝါးကြွက်တွေက ရန်မမူဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သိပ်ပြီး ရန်မမူကြပါဘူး... သူတို့က ဝါးမျှစ်တွေကိုပဲ အဓိက စားတာလေ" ဟု ကျောက်ခိုင်က ဖြေသည်။

ဘေးမှ ချိုင်ကြည်ကလည်း "ကျွန်တော်တို့ စမ်းကြည့်ပြီးပြီ... သန္ဓေပြောင်း ငါးသားတွေ ကျွေးကြည့်တာ သူတို့ မစားဘူး" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို လက်နဲ့သွားကိုင်ရင်တော့ သူတို့ ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်ခုခံတတ်တယ်... အကိုက်ခံရတာ၊ အကုတ်ခံရတာမျိုးတော့ ရှိနိုင်ပေမဲ့ လူကိုတော့ စားတဲ့အကောင်တွေ မဟုတ်ဘူး"

"သူတို့မှာ ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းတွေရော မရှိဘူးလား" ဟု လင်းယွမ်က မေးသည်။

ဦးလေးမာက "ခွန်အားကတော့ တော်တော်ကြီးတယ်... နွားတစ်ကောင်လောက်ကို ရှိမယ်... ပြီးတော့ သွားတွေနဲ့ ခြေသည်းတွေက အရမ်းထက်တယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဒီဝါးတွေကို ကျွန်တော်တို့က ဒေါက်တာရန်ရဲ့ အစွမ်းသွင်းထားတဲ့ ဓားတွေနဲ့မှ ခုတ်လို့ရတာ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ကတော့ ဝါးမျှစ်တွေကို ကိုက်စားနိုင်တယ်... အချိန်နည်းနည်းပေးရင် အစိမ်းရောင်ရှိတဲ့ ဝါးတွေကိုတောင် ကိုက်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

လင်းယွမ် သိထားသည်မှာ ဝါးတောထဲရှိ အစိမ်းရောင်ဝါးများမှာ နုပြီး အနီရောင် သို့မဟုတ် မီးခိုးနီရောင် ဝါးများမှာ ပို၍ မာကျောခိုင်ခံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဝါးကြွက်များသည် ဝါးစိမ်းများကို ကိုက်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း အနီရောင်ဝါးများကိုမူ မကိုက်နိုင်ကြချေ။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဟုတ်ပြီ... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် ပုံမှန် အမဲလိုက်လို့ရမယ့် နေရာတစ်ခု ရှိသွားတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ချိုင်ကြည်က အားနာဟန်ဖြင့် "လင်းယွမ်... ငါတို့မှာ အကြံပြုချင်တာလေးတစ်ခု ရှိတယ်... ပြောလို့ သင့်မသင့်တော့ မသိဘူး" ဟု ဆိုသည်။

လင်းယွမ်က ရယ်မောကာ "အစ်ကိုချိုင်... ဘာတွေ အားနာနေတာလဲ... ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဒါတွေ ပြောနေဖို့ လိုလို့လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချိုင်ကြည်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အစွမ်းမရရှိခဲ့သောကြောင့် လင်းယွမ်၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ထုတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ လင်းယွမ်ဖြစ်စေ၊ ကျောက်ခိုင်တို့ဖြစ်စေ မည်သူမျှ သူတို့အပေါ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကဲ့သို့ မောက်မာစွာ မဆက်ဆံခဲ့ကြပေ။

အားလုံး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ စိတ်ထဲတွင် ပြောင်းလဲနေသူများမှာ အစွမ်းမရရှိခဲ့သည့် သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်၏။

ချိုင်ကြည်က သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ "ငါနဲ့ ဦးလေးမာတို့ စဉ်းစားမိတာက... အဲဒီဝါးတောဟာ မွေးမြူရေးလုပ်ဖို့ တကယ်ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ... ငါတို့က အဲဒီမှာ အလွန်အကျွံ ဖမ်းဆီးတာမျိုး မလုပ်ဘဲ... အဲဒီနေရာကို ခြံခတ်ပြီး ဝါးကြွက်တွေကို စနစ်တကျ မွေးမြူရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ဝါးကြွက်သားကို အမြဲတမ်း စားလို့ရသွားမှာ"

လင်းယွမ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံလိုက်သည်။ ရေတိုကြည့်၍ ငါးကုန်အောင် ဖမ်းခြင်းထက် ရေရှည်တည်တံ့သော ဖွံ့ဖြိုးမှုကို မည်သူမဆို ရွေးချယ်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ "ဒါ တကယ်ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ... ကျွန်တော်တို့ စခန်း ဖွံ့ဖြိုးဖို့ဆိုရင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကိုပဲ စားနေလို့ မရဘူး... အသားဓာတ်ကိုလည်း အမြဲတမ်း ရရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျောက်ခိုင်... တင်းယန်... ဒီကိစ္စကို မင်းတို့ တာဝန်ယူလိုက်... အစ်ကိုချိုင်၊ ဦးလေးမာတို့နဲ့ သေချာတိုင်ပင်ပြီး အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲလိုက်ကြ"

"ဝါးကြွက်မွေးမြူရေး စခန်းကို ဘယ်လို တည်ဆောက်မလဲ... ဘယ်နေရာကို ခြံခတ်မလဲ... ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ... ဘယ်လိုမျိုးပွားမလဲ... မွေးမြူရေးသမား၊ ခြံစောင့်သမား စတာတွေကိုပါ အသေအချာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးပါ"

ကျောက်ခိုင်နှင့် တင်းယန်တို့မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကြကာ "စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံး လုပ်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု ချက်ချင်း ပြန်ဖြေကြသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝါးအိမ်အနီးတွင် လူနည်းပါးနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် "လူတွေ အားလုံး ဘယ်ရောက်ကုန်ကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆုန့်ဝမ်က "အဒေါ်ကြီးလီက အိမ်မှာ အားနေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး စိုက်ခင်းထဲ ဆင်းသွားကြပြီလေ" ဟု ပြောသည်။

တင်းယန်ကလည်း "အမျိုးသားတချို့ကတော့ တောင်အောက်က မြစ်ထဲမှာ ငါးသွားဖမ်းကြတယ်... အခု ဂူတွေလည်း တူးပြီးပြီ၊ နေစရာလည်း ရှိပြီဆိုတော့... အားလုံးက အလကား ထိုင်စားမနေချင်ကြဘူး... ငါးတွေ အမြန်ဖမ်းပြီး ရှင့်ဆီမှာ စားစရာတွေနဲ့ လာလဲချင်နေကြတာ" ဟု ဆိုသည်။

လင်းယွမ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်မိပြီး "ကောင်းတယ်... အားလုံး ငါးသွားဖမ်းတာ ကောင်းတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အားလုံး ငါးဖမ်းနိုင်မှ သူလည်း အမှတ်များ ရရှိမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ အမှတ်များမှာ တိုးမလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်ထိ အမှတ် ၂၀၀၀ ကျော်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူသည် ပညာရပ်များနှင့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများကို ထပ်မံ ကံစမ်းလိုနေသေးသည်။

ကျောက်ခိုင်တို့အဖွဲ့မှာ ဝါးကြွက်မွေးမြူရေး စီမံကိန်းကို ချက်ချင်းပင် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြပြီး လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ နားထောင်ပြီးနောက် သူတို့ဘာသာ ဆက်လက် ဆွေးနွေးရန် လွှတ်ထားလိုက်သည်။

ရန်မေနှင့် လျှိုဖိန်ဖိန်တို့မှာ ဝါးကြွက်လှောင်အိမ် ဘေးတွင် ဝါးမျှစ်များ ကျွေးကာ သူတို့ကို စနောက်နေကြသည်။

ရံဖန်ရံခါ လန့်အော်သံများနှင့် ရယ်မောသံများလည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤဝါးကြွက်များသည် အရွယ်အစား ကြီးမားသော်လည်း ဝဝဖြိုးဖြိုးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံရှိသဖြင့် အမျိုးသမီးငယ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပုံရသည်။

လင်းယွမ်သည် ရန်မေ တခြားအာရုံရောက်နေခိုက်တွင် ဆုန့်ဝမ်၏ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲလိုက်သည်။

ဆုန့်ဝမ်မှာ ကျောက်ခိုင်တို့၏ မွေးမြူရေး စီမံကိန်းကို နားထောင်နေစဉ်တွင် လက်ကို အဆွဲခံလိုက်ရသဖြင့် လန့်သွားကာ ရန်မေရှိရာဘက်သို့ အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ရန်မေ သတိမထားမိသည်ကို တွေ့သောအခါမှ သူမသည် ရှက်သွေးဖြာကာ လက်ကို အသာအယာ ပြန်ရုန်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူမကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဝါးအိမ်မှ အရင်ဦးဆုံး ထွက်ခွာကာ လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများရှိရာသို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

ဆုန့်ဝမ်သည် ရန်မေရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ခိုင်တို့နှင့် စကားပြောနေသော တင်းယန်ကိုလည်း ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ လက်ကို ခါယမ်းကာ လျှိုဖိန်ဖိန်ကို "ဖိန်ဖိန်... အမ အဒေါ်ကြီးလီတို့ဆီ သွားပြီး မြေရိုင်းဖော်တဲ့ အခြေအနေ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်" ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။

လျှိုဖိန်ဖိန်က "အမနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမလား" ဟု ပြန်မေးသည်။

ဆုန့်ဝမ်က လက်ယမ်းပြကာ "မလိုဘူး... အမက သန္ဓေပြောင်း အပင်သစ်တွေ ရှိမရှိ သွားကြည့်ရုံတင်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျှိုဖိန်ဖိန်က ထိုအခါမှ "အမမေက နေ့လယ်စာ အရသာရှိတာတွေ ချက်ကျွေးမယ်တဲ့... အားလုံး လာခဲ့ကြဖို့ ပြောတယ်နော်... စောစောပြန်လာဦး" ဟု မှာလိုက်သည်။

ဆုန့်ဝမ်သည် ရန်မေကို မကြည့်ရဲဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဝါးအိမ်မှ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ရာ ရေကန်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကုန်းစောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် အဒေါ်ကြီးလီတို့အဖွဲ့မှာ မြေကွက်ငယ်တစ်ခုကို ပြုပြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သစ်ငုတ်တချို့ကိုလည်း တူးထုတ်ထားကာ စိုက်ပျိုးရန် မြေနေရာကို ရှင်းလင်းထားကြသည်။ လင်းယွမ်သည် စိုက်ခင်းထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး သူမကို လက်ယပ်ခေါ်နေသည်။

ဆုန့်ဝမ်သည် ပြုံးလိုက်မိပြီး သူ့အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ "အစ်ကိုလင်း... ကျွန်မကို ကိစ္စရှိလို့ ခေါ်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ "ဘာလဲ... ကိစ္စမရှိရင် နင့်ကို ခေါ်လို့ မရဘူးလား" ဟု ပြန်မေးသည်။

ဆုန့်ဝမ် ရှက်သွားပြီး ခေါင်းခါကာ "မဟုတ်ပါဘူး... ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို ခေါ်ချင်ရင် အချိန်မရွေး ခေါ်လို့ ရပါတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။

လင်းယွမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမကို ဆက်၍ မစတော့ဘဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို နင့်အတွက် လက်ဆောင်ပေးတာ... ကိုယ်နဲ့မကွာ ဆောင်ထားနော်... ပျောက်မသွားစေနဲ့"

ဆုန့်ဝမ်သည် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဒါက ဘာလဲဟင်" ဟု မေးသည်။

"ဒါက စွမ်းအင်ကျောက်တုံးပဲ" လို့ လင်းယွမ်က အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဆုန့်ဝမ်မှာ အံ့သြသွားပြီး "အို... ဒါက စွမ်းအင်ကျောက်တုံးလား... အရမ်းလှတာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် "အတိအကျ ပြောရရင်တော့... အခု ဒီပစ္စည်းကို သင်္ကေတကျောက်တုံး လို့ ခေါ်တယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၂၀၄) ပိန်းဥခင်း တွေ့ရှိခြင်းနှင့် စွမ်းအင်ပုလဲ သင်္ကေတအား ပုံတူကူးယူခြင်း

"ဒီအပေါ်က အင်းကွက်လိုင်းတွေကို မြင်လား... ဒါက သင်္ကေတပဲ... စစ်တပ်ရေဒီယိုက လွှင့်သွားတဲ့ သင်္ကေတကျောက် ပြုလုပ်နည်းအတိုင်း ငါ စမ်းလုပ်ထားတဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်ပဲ"

ဆုန့်ဝမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လာသည်။

"စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက် ဟုတ်လား... အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုက သင်္ကေတကျောက် လုပ်တဲ့နည်းပညာကို ဒီလောက်မြန်မြန် တတ်သွားတာလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း... သိပ်မြန်တယ်တော့ မခေါ်ပါဘူး... အရင်တုန်းက လိပ်ခွံသင်္ကေတ တစ်ခု ရဖူးတယ်... အဲဒီအပေါ်မှာ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် အင်းကွက်တစ်ခု ပါလာတော့ အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ပြီး ပုံတူကူးနေခဲ့တာလေ"

"ဒီ သင်္ကေတကျောက်တုံးကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ဆယ်ပေပတ်လည်လောက်ရှိတဲ့ လိပ်ခွံပုံစံ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ထိထိရောက်ရောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်"

"ဒါတင်မကသေးဘူး... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေကိုလည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသေးတယ်"

"နောက်ဆို စိတ်စွမ်းအင် အသုံးပြုသူတွေနဲ့ တွေ့ရင်... အကာအကွယ်ရအောင် ဒီကျောက်တုံးကို နင်ကိုယ်နဲ့မကွာ ဆောင်ထား"

ဆုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် ကြည်နူးဝမ်းသာမှုတို့ လှိုင်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် လက်ထဲမှ သင်္ကေတကျောက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"တခြားသူတွေကိုတော့ ပေးမသိစေနဲ့ဦး... လောလောဆယ် ငါ လုပ်ထားတာ သိပ်မများသေးဘူး... နင်တို့ကို အရင် ဦးစားပေး သုံးစေချင်လို့"

"နောက်ထပ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေ ရှာတွေ့ရင်တော့ သင်္ကေတကျောက်တွေ ပိုလုပ်လို့ရအောင် ကြံဖန်ရဦးမယ်... အဲဒီကျမှ လူတိုင်း စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိလာကြမှာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆုန့်ဝမ်၏ စိတ်နှလုံးသည် ပျားရည်သကာ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ချိုမြိန်သွားရတော့သည်။

သူမသည် အစ်ကိုလင်း ပြုလုပ်သည့် သင်္ကေတကျောက်ကို ပထမဆုံး လက်ခံရရှိသူ ဖြစ်နေသည်ကိုး။ ဒါကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် အစ်ကိုလင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အရေးပါသော နေရာတစ်ခု၌ ရှိနေသည်မှာ သေချာပါသည်။

သူမသည် ပီတိဖြာနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်... ညီမ သေချာ သိမ်းထားပါ့မယ်... အရေးမကြီးရင် ထုတ်မသုံးပါဘူး"

လင်းယွမ်က ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"နင်တို့ နေမယ့်အခန်းကို ငါ သွားကြည့်ပြီးပြီ... ပရိဘောဂတွေ တော်တော် လိုနေတယ်မလား... လိုတာရှိရင် ငါ့ကို ပြောနော်"

ဆုန့်ဝမ်က တစ်ချက်မျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလင်း... အရင်တုန်းက ညီမ အိမ်က ပစ္စည်းတွေ အကုန် သယ်သွားတယ်မလား... အဲဒါတွေ အစ်ကို့ဆီမှာ ရှိသေးလားဟင်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အင်း... ရှိတယ်လေ"

"အဲဒါ... အဲဒါဆို... ညီမကို ပြန်ပေးလို့ ရမလားဟင်"

သူမသည် အသနားခံသော မျက်ဝန်းလေးများဖြင့် ကြည့်ကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ လင်းယွမ်က ပြုံးစစဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေကို ငါ့အခန်းမှာ သုံးလိုက်ပြီလေ"

"ရှင်"

ဆုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် လင်းယွမ်က သူမအနားသို့ ရုတ်တရက် တိုးကပ်လာပြီး နားနားကပ်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမရန်မေရဲ့ ဘေးက အခန်းတစ်ခန်းကို ငါပြင်ဆင်ပေးထားတယ်... အဲဒီထဲက ပရိဘောဂတွေ... ဗီရိုတွေ အထားအသိုကအစ နင့်ရဲ့ အိပ်ခန်းပုံစံအတိုင်း ခင်းကျင်းပေးထားတာ"

"အဲဒီအခန်းက... နင့်အတွက် သီးသန့် ချန်ထားပေးတာလေ"

ထိုခဏတွင် ဆုန့်ဝမ်တစ်ကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားတော့သည်။

"ညီမ... ညီမအတွက် ချန်ထားပေးတာ"

သူမ၏ စိတ်ကူးတို့သည် တောင်စဉ်ရေမရ လွင့်ပါးကုန်တော့သည်။ အစ်ကိုလင်းက ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ။ အမရန်မေကရော သဘောတူပါ့မလား။ သူမသည် မျက်နှာလေး ရဲကာ စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

လင်းယွမ်က သူမ၏ နူးညံ့ချောမွတ်သော လက်ချောင်းလေးများကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့။ သူမ အတွေးလွန်နေချိန်တွင် လင်းယွမ်က ရှေ့ဆက်တိုးရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများဘက်မှ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဆုန့်ရေ... ဆုန့်လေး... မြန်မြန်လာပါဦး... ဒီမှာ လာကြည့်ပါဦး"

အဒေါ်ကြီးလီ၏ အသံပါတကား။

ဆုန့်ဝမ်သည် အိပ်မက်မှ လန့်နိုးသွားသူကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အခြေအနေကို သတိဝင်လာကာ သူမ၏လက်ကို အလျင်အမြန် ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟို... အဒေါ်ကြီးလီ ခေါ်နေတယ်... ညီမ... ညီမ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

သူမသည် စိုက်ခင်းရှိရာသို့ အပြေးသွားလေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍လား မသိ၊ လမ်းတွင် ခြေပင်ခေါက်သွားသေးသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒီကောင်မလေး... အွန်လိုင်းမှာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်တုန်းကရော ဒီလောက်တောင် ရှက်တတ်တာလား။

သူသည် နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ လက်ပေါ်တွင် စွဲကျန်ရစ်သော ဆုန့်ဝမ်၏ ကိုယ်သင်းနံ့ကို ရလိုက်သဖြင့် အံ့သြသွားမိသည်။

အခုချိန်မှာ အလှပြင်ပစ္စည်းတွေ ရေမွှေးတွေ သုံးစရာမှ မရှိတာ၊ ဆုန့်ဝမ်ဆီက ဘယ်လိုလုပ် မွှေးပျံ့တဲ့ရနံ့ ရနေတာလဲ။ အဲဒီအနံ့က ချိုအီအီလေးနှင့် ရေမွှေးနံ့ မဟုတ်ဘဲ ပန်းရနံ့နှင့် ပိုတူနေသည်။

ဆုန့်ဝမ်၏ အပင်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ပန်းရနံ့ သင်းပျံ့အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာများလားဟု လင်းယွမ် တွေးတောမိလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုလင်း... ဒီမှာ လာကြည့်ပါဦး... ဟားဟား... ကျွန်မတို့ ဘာတူးမိလဲ လာကြည့်ပါဦး"

လင်းယွမ် တွေးတောနေဆဲမှာပင် ဆုန့်ဝမ်ဆီမှ အံ့သြဝမ်းသာသည့် အသံထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်ကို လှမ်းအော်ခေါ်လိုက်သည်။ လင်းယွမ်သည် သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေသဖြင့် ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေ့လို့လဲ... ဒီလောက်တောင် ပျော်နေရတာလဲ"

"ကြည့်ပါဦး... ပိန်းဥတွေ... ပိန်းဥတွေလေ"

ဆုန့်ဝမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောနေသည်။ လင်းယွမ် အနားရောက်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ မြက်တောထဲတွင် အရွက်ကားကား ပင်စည်တုတ်တုတ် အပင်တစ်ချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အရွက်များက အတော်ကြီးမားပြီး ကြာရွက်ကြီးများနှင့် တူသည်။ ရေဝပ်သော နေရာတွင် ပေါက်ရောက်နေသော်လည်း ရှင်သန်ကြီးထွားမှု ကောင်းမွန်ပြီး အသက်စွမ်းအား ပြည့်ဝနေသည်။

လင်းယွမ်သည်လည်း တောနယ်မှ လာသူဖြစ်၍ ဒီအပင်ကို ကောင်းကောင်း သိသည်။

"တကယ်ပဲ ပိန်းဥတွေပါလား"

လင်းယွမ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ပိန်းဥဆိုသည်မှာ စားသုံး၍ရသော မြစ်ဥသီးနှံ အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ဥမကြီးတွင် ကစီဓာတ်၊ ဗီတာမင်နှင့် အမျှင်ဓာတ်များ ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်သည်။ စားလိုက်လျှင် အသားညက်ပြီး မွှေးပျံ့စေးပိုင်သော အရသာရှိသည်။

လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချက်စားနိုင်သလို အမှုန့်ကြိတ်ခြင်း၊ အချိုရည်လုပ်ခြင်း၊ အာလူးကြော်ကဲ့သို့ ကြော်စားခြင်း စသည်ဖြင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ပြုလုပ်စားသောက်နိုင်သည်။

အဓိကအချက်မှာ ပိန်းဥသည် နေရောင်ခြည် လိုအပ်ချက် နည်းပါးသည်။ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ရရုံဖြင့် ရှင်သန်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ရေစပ်စပ် ရွှံ့နွံတောများတွင် ပေါက်ရောက်ရသည်ကို နှစ်သက်သည်။

လက်ရှိတွင် မိုးများ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေပြီး နေ့ဘက်၌ပင် မိုးသားတိမ်လိပ်များကြောင့် မှောင်မိုက် အုံ့မှိုင်းနေသည်။ ဤသို့သော အချိန်မျိုး၌ သီးနှံစိုက်ပျိုးမည် ဆိုပါက နေရောင်ခြည် လုံလောက်မှု ရှိမရှိ ဦးစွာ စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်၏ နေကြာပန်းများမှာ သန္ဓေပြောင်း မျိုးစိတ်များ ဖြစ်သည့်အတွက် နေရောင်ခြည် သိပ်မလိုအပ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲရှိ ကန်စွန်းဥ၊ ရွှေဖရုံသီး စသည့် မျိုးစေ့များမှာမူ နေရောင်ခြည် အများအပြား လိုအပ်သည်။

သူက မျိုးစေ့များ ထုတ်ပေးလိုက်လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ မိုးသည်းထန်သော ရာသီဥတုတွင် အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်ရန် ခဲယဉ်းသည်။

ယခု တောင်ပေါ်၌ တွေ့ရှိရသော ပိန်းဥများကသာ သန္ဓေပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဘေးဒုက္ခခေတ်ကြီးနှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီမှုရှိပြီး လူတို့ စားသောက်နိုင်မည့် ရတနာများ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန်... အားလုံးကို မြေဖော်တာရပ်ခိုင်းလိုက်... ဒီပိန်းဥခင်းကို မတော်တဆ မထိခိုက်မိစေနဲ့"

အဒေါ်ကြီးလီကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"မောင်လင်းရေ... အဒေါ်ကြီး သူတို့ကို သတိပေးထားပြီးပြီ... ဒီပိန်းဥတွေကိုသာ ကောင်းကောင်း ပျိုးထောင်နိုင်ရင် လူတိုင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်နိုင်မှာ"

"အဒေါ်ကြီးလီ... ဒီပိန်းဥတွေကို မျိုးပွားပြီး စိုက်ခင်း ချဲ့ထွင်နိုင်မယ့် ယုံကြည်ချက် ရှိလား"

အဒေါ်ကြီးလီက သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ချက်ချင်း အာမခံလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ အဒေါ်ကြီး မပြောရဲဘူး... ဒါပေမယ့် ဆုန့်လေး ရှိနေမှတော့ ဒီအလုပ်ကို အဒေါ်ကြီး ကောင်းကောင်း တာဝန်ယူရဲတယ်"

"ဒါပေမယ့် ဒီပိန်းဥတွေက ရေကြိုက်တယ် ဆိုပေမယ့် ရေထဲမှာ အကြာကြီး စိမ်ထားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး... ရေနုတ်မြောင်း တူးဖို့ လူတွေကို အခုပဲ စီစဉ်လိုက်မယ်... ပြီးတော့ မိုးကာဖို့ စင်တွေပါ ထိုးရဦးမယ်"

အဒေါ်ကြီးလီသည် စိုက်ပျိုးရေး ကျွမ်းကျင်သူ ပီပီ ပိန်းဥ၏ သဘောသဘာဝကို လက်ခုပ်ထဲက ရေလို သိထားပြီးသားမို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် နည်းလမ်းများကို ချက်ချင်း စီစဉ်နိုင်လေသည်။

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ပြီး ဝမ်းသာနေမိသည်။ တိုက်ခန်းက ထွက်လာတုန်းက ဒီသက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို ခေါ်လာခဲ့မိတာ တော်သေးတာပေါ့။ မြေလုပ်ငန်း စိုက်ပျိုးရေး ဆိုတာကတော့ ရှေးလူကြီးတွေကို မီမယ် မထင်ဘူး။

မဟုတ်လျှင် ပိန်းဥ တွေ့တာတောင် ဘယ်လို မျိုးပွားရမလဲ၊ ဘယ်လို စိုက်ခင်းချဲ့ရမလဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားကို ဘယ်လို ပြုပြင်ပေးရမလဲ ဆိုတာ သူသိမှာ မဟုတ်ပေ။

ဆုန့်ဝမ် ရှိနေသည် ဆိုသော်လည်း အပင်တိုင်းကို သူမ၏ အစွမ်းဖြင့် လိုက်ဂရုစိုက်နေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်။ အဲဒီလိုလုပ်ရင် မောပြီး သေသွားလောက်သည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ဆိုလိုက်သည်။

"စင်ထိုး... မဖြစ်မနေကို ထိုးပေးရမယ်... အဒေါ်ကြီးလီ... ဘာလိုလို ဆုန့်ဝမ်ကိုသာ ပြော... ကျွန်တော်တို့ဘက်က ချက်ချင်း ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"

"ဒီပိန်းဥခင်းက နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့ လူတစ်ရာကျော်ရဲ့ စားဝတ်နေရေးနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ... လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မဖြစ်ဘူး... နားလည်တယ်မလား"

အဒေါ်ကြီးလီသည် တာဝန်ကြီးလေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

"စိတ်ချပါ မောင်လင်းရယ်... အဒေါ်ကြီးက ပါတီဝင် တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အာမခံပါတယ်... ဒီပိန်းဥတွေကို သေချာပေါက် ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်"

ပါတီဝင် ဂုဏ်ပုဒ်ကို ထုတ်သုံးပြီး အာမခံမှတော့ အဒေါ်ကြီးလီ တကယ် အလေးထားနေပြီ ဆိုတာ လင်းယွမ် သိလိုက်သည်။

သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီလေ... အဒေါ်ကြီးလီကိုပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆုန့်ဝမ်ဘက် လှည့်ကာ "ဒီရက်ပိုင်း နင် ပင်ပန်းရတော့မယ်... ညကျရင် ဘာစားချင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာမှမဖြစ်ဘူး... ညကျရင် အမမေက စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ ချက်ကျွေးမယ်တဲ့... အစ်ကို စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လင်းယွမ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ရန်မေရော ဆုန့်ဝမ်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားရှိသူများ ဖြစ်ကြရာ နှစ်ယောက်သား သဟဇာတ ဖြစ်နေသည်မှာ မဆန်းပေ။

လင်းယွမ် စိတ်ပူသည်က တင်းယန် တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ သူမက စိတ်ဆတ်သူမို့ ဒီဆက်ဆံရေးကြားထဲ အဆင်ပြေပါ့မလား မသိ။

အတွေးများ ယောက်ယက်ခတ်နေရင်း သူသည် လှေကားထစ် စိုက်ခင်းထဲတွင် အလုပ်နည်းနည်း ဝင်ကူလုပ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ် တောင်ပတ်လမ်းမကြီးဘက်မှ အော်ဟစ်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရန်ဆန်းမင်၊ ရှီဟိုင်ကျူး၊ ဟွမ်ဟန်၊ ဝမ်အန်း၊ ဝူယင် တို့ ဦးဆောင်သော လူအုပ်ကြီးသည် လမ်းမကြီး အတိုင်း တဖွဲဖွဲ ပြန်လာနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ရေပုံးများ ကိုယ်စီပါလာကြပြီး မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေကြသည်။

လင်းယွမ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ဆုန့်ဝမ်အား "နင်တို့ ဆက်လုပ်ကြဦး... ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သွားလေ... အစ်ကို"

လင်းယွမ်သည် ပေါက်ပြားကို ပစ်ချကာ လမ်းမကြီးဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လှမ်းမြင်နေရသော နေရာမှ ကုဖုန်းသည် လင်းယွမ်အား လက်လှမ်းပြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာလင်း... ဆရာလင်း... အကြီးကြီးပဲဗျို့... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေ အများကြီး ဖမ်းမိခဲ့တယ်"

လင်းယွမ် ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ယှက်သန်းလာသည်။ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေ ဖမ်းမိတယ် ဆိုတာ သူ့အတွက် အမှတ်တွေ လာပို့တာနဲ့ အတူတူပင် မဟုတ်ပါလော။

သူက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။

"အကောင်ရေ တော်တော်များလား ကုဖုန်း... စုစုပေါင်း ဘယ်လောက်မိလဲ"

ကုဖုန်း ပြန်မဖြေရသေးခင် ရန်ဆန်းမင်က ရှားရှားပါးပါး စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ လူအင်အား ဒါဇင်ချီပြီး ငါးမျှားတာရော ပိုက်ကွန်နဲ့ ဖမ်းတာရော ပေါင်းလိုက်ရင် ငါးကောင်ရေ ၅၀၀ ကျော်လောက် မိတယ်ဗျ"

"ဒီလောက်များတဲ့ ငါးတွေကို အကုန် ရှင်းပြီးရင် လူတိုင်း ငါးကောင်လောက်စီ ရနိုင်တယ်"

"ဆရာလင်း... ကျွန်တော့်ဘက်ကို ကြည့်ပါဦး... အရမ်းကောင်းတဲ့ ကကတစ်ငါး အကြီးကြီး တစ်ကောင် ဖမ်းမိထားတယ်... ဆရာ့ဆီမှာ ငါးချဉ်ဟင်း အနှစ်ထုပ်တွေ ရှိတယ်ဆို... တခြားငါးတွေနဲ့ လဲလို့ရမလား"

"ဆရာလင်း... ဒီ သန္ဓေပြောင်း ပုစွန်တုပ်ကြီးကို ကြည့်ပါဦး... အလေးချိန် ဆယ်ပေါင်ကျော်တယ်ဗျ... ဆန်တို့ ဂျုံတို့နဲ့ လဲလို့ရမလားဟင်"

"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ ဆားကုန်နေလို့... ဒီခရုတွေနဲ့ ဆား နည်းနည်းလောက် လဲချင်လို့ပါ"

လူအများအပြားသည် လင်းယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး မိမိတို့ ဖမ်းမိသော ပစ္စည်းများဖြင့် လိုချင်သော ပစ္စည်းများ လဲလှယ်နိုင်မလားဟု မေးမြန်းကြလေသည်။

လင်းယွမ်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူးဗျာ... အကုန် ရတယ်... ဝါးလုံးအိမ် ရောက်ရင် ငါးတွေကို ကျွန်တော် အရင် သတ်ပေးမယ်... ခင်ဗျားတို့က ရန်မေဆီသွားပြီး ပစ္စည်း လဲလှယ်ကြပေါ့"

အားလုံးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဝါးလုံးအိမ်ဆီသို့ ချီတက်သွားကြသည်။

ဝါးလုံးအိမ် ရောက်သည်နှင့် လင်းယွမ်က လူများကို တန်းစီခိုင်းလိုက်ပြီး ရန်မေ၊ ဝူချင်း နှင့် သူမ၏သမီး ချိုင်ယောင် တို့အား စာရင်းမှတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူကမူ စိတ်စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ငါးများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် စတင်သတ်ဖြတ်တော့သည်။

ထိုသို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းက အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှု နှစ်ကြိမ်လောက် လုပ်လိုက်ရုံဖြင့် အသက်ရှင်နေသော ငါးဟူ၍ မရှိတော့။

ကျန်တဲ့ အလုပ်ကိုတော့ ရန်မေတို့အဖွဲ့အား လွှဲပေးလိုက်သည်။

သူကမူ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျောက်ဂူအိမ်သို့ ပြန်လာပြီး စနစ်၏ အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"စုစုပေါင်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ (၅၃၁) ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒီအထဲမှာ ခရုတွေ၊ ပုစွန်တုပ်တွေ၊ ဂဏန်းတွေလည်း ပါတယ်"

"အမှတ် ဘယ်လောက်ရလဲ ကြည့်ရအောင်"

လင်းယွမ် ကြည့်လိုက်ရာ မူလက အမှတ် (၂၀၁၂) သာ ရှိရာမှ ယခုအခါ (၇၇၅၈) အထိ ခုန်တက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မဆိုးဘူး... ဒီ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်သုတ်က ငါ့ကို အမှတ် (၅၇၄၆) မှတ်တောင် ရှာပေးလိုက်တာပဲ"

"အခု စုစုပေါင်း အမှတ် (၇၇၅၈) ရှိနေပြီ... အရည်အသွေးမှတ် မဲနှိုက်မယ် ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံး (၇) မှတ်လောက်တော့ ရနိုင်တယ်"

သို့သော် လင်းယွမ် တွေးဆမိသည်။ သူက တကယ်တမ်းကျတော့ အကာအကွယ် ရစေမည့် သိုင်းပညာရပ်များကို ပိုမို လိုချင်မိသည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်များ၌ စွမ်းအင်အသုံးပြုသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးရာ သူ့အနေဖြင့် အရည်အသွေးမှတ်များ ညီမျှနေပြီး အားနည်းချက် သိပ်မရှိသော်လည်း စိတ်စွမ်းအင်မှလွဲ၍ ကျန်သည့် အရည်အသွေးများတွင် သာလွန်အားကောင်းသည့် အချက် မရှိသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သာမန်ထက် သာတယ် ဆိုရုံလောက်သာ ရှိပြီး ပြိုင်ဘက်ကို အပြတ်အသတ် ချမှုန်းနိုင်သည့် အဆင့်ထိ မရောက်သေးပေ။

သူက အရည်အသွေးမှတ်တွေ အဆက်မပြတ် ပေါင်းထည့်နေသဖြင့် တိုးတက်မှု မြန်သည်ဟု ယူဆ၍မရပေ။

တခြား စွမ်းအင်အသုံးပြုသူတွေလည်း ငြိမ်နေကြသည် မဟုတ်။ သူတို့လည်း နေ့တိုင်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို စားသောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သန္ဓေပြောင်းလဲနှုန်း တိုးတက်အောင် လုပ်နေကြသည်ပင်။

အထူးသဖြင့် တခြားသူတွေက သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အဓိက အစွမ်းအလိုက် သက်ဆိုင်ရာ အရည်အသွေးမှတ်တွေက ဒုံးပျံစီးသလို တိုးတက်နေကြသည်။

လင်းယွမ်သာ ကံစမ်းမဲ နှိုက်လို့ရသည့် အရည်အသွေးမှတ်တွေကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုပြုံ ထည့်လိုက်မည် ဆိုလျှင်တော့ ပြိုင်ဘက်တွေကို အသာလေး နင်းခြေနိုင်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ သူ၏ အရည်အသွေးမှတ် ကံစမ်းမဲစနစ်က ကျပန်းဖြစ်နေပြီး ရလာသည့် အမှတ်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေး အသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အရည်အသွေးမှတ် အားသာချက်ကို ပိုမို ထိရောက်စေမည့် သိုင်းပညာရပ်များက သူ့အတွက် ပိုလိုအပ်နေသည်။

ဥပမာ ခွန်အားပိုင်းမှာ ဆိုလျှင် သူ့တွင် ကြွက်သားပေါက်ကွဲသိုင်း ရှိနေသဖြင့် ခွန်အားကို ချက်ချင်း နှစ်ဆ တိုးမြှင့်နိုင်ပြီး ထိပ်တန်း ခွန်အားအစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်လို ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်သည်။

လက်ရှိတွင် သူ့၏ အရည်အသွေး အားလုံးထဲ၌ ထိပ်တန်းဟု ခေါ်နိုင်သည်မှာ စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသေးသည်။

"အမှတ်လိုနေတာ... အမှတ်တွေ လိုနေတုန်းပဲ"

လင်းယွမ် ညည်းတွားလိုက်ရင်း ခဏလောက် ထပ်စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အမှတ် တစ်သောင်း ပြည့်မှပဲ ပညာရပ်မဲ နှိုက်တော့မယ်"

"အဲလိုမှ မဟုတ်ဘဲ အရည်အသွေးမှတ်တွေ လိုက်နှိုက်နေရင် ထူလုံတို့ အဖွဲ့ကို အချိန်တိုအတွင်း အပြတ်အသတ် နိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး"

"ဟိုဘက်က ပေါက်ကွဲစေတဲ့ သင်္ကေတကျောက်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ ပေါက်ကွဲအား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

"ဒါက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုပဲ... ငါ့မှာ လုံလောက်တဲ့ ခံနိုင်ရည် ရှိမှ ဖြစ်မယ်"

"ခံနိုင်ရည် ဆိုတာကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အပိုင်းပဲ... လက်ရှိ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက (၂၁.၈) ရှိတယ်... တကယ်လို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကာအကွယ် သိုင်းပညာ တစ်ခုလောက် မဲပေါက်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

လင်းယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ အရည်အသွေးမှတ် မဲနှိုက်ရာတွင် စိတ်စွမ်းအင် အမှတ်တွေ အများကြီး ပေါက်လျှင်လည်း မဆိုးပေ။

လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအင် ပမာဏကို ဆက်ပြီး မြှင့်တင်လိုက်လို့ အမှတ် (၃၀) ကျော်သွားရင် လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကို သုံးပြီး ခံစစ်စွမ်းရည်ကို အများကြီး မြှင့်တင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုပဲ ရှိတာက လိပ်ခွံအကာအကွယ်သည် စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရာတွင်သာ ကောင်းမွန်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုတွင် သာမန်အဆင့်သာ ရှိသည်။

လင်းယွမ် ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး မဲနှိုက်လိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ထပ် အချိန်တွေ ရှိပါသေးသည်။

လူတွေက ငါးဖမ်းရတာ ဒီလောက် ပျော်နေကြမှတော့ မကြာခင် ငါးထပ်ဖမ်းကြဦးမှာပဲ။

ဒါဆို သူလည်း အမှတ် တစ်သောင်း မြန်မြန် ပြည့်တော့မှာပေါ့။

အတွေးစများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်သည် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်ပုလဲကို ထုတ်ယူကာ အပေါ်မှ သင်္ကေတများကို စတင် လေ့လာလိုက်သည်။

"ဒီ သင်္ကေတက လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတထက် ပိုရှုပ်ထွေးနေပါလား... ဘာကြောင့်ပါလိမ့်"

"တိုက်ခိုက်ရေး သင်္ကေတတွေက အကာအကွယ် သင်္ကေတတွေထက် ပိုခက်ခဲလို့များလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ... အားလုံးက စိတ်စွမ်းအင် ပညာရပ်တွေပဲဟာ... ဒီလောက်ကြီး ကွာခြားစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး"

လင်းယွမ် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဖွင့်နေသည်။ ဒီစွမ်းအင်ပုလဲ ပေါ်က သင်္ကေတ အခက်အခဲက ပုံမှန် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သူ စိတ်စွမ်းအင် အသုံးပြုပြီး အကြိမ်ရာချီ ပုံတူကူးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် တစ်ကြိမ်လေးတောင် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ရှုပ်ထွေးလွန်းသည့် ပုံစံက လက်ရှိ သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အဆင့်နဲ့ ပုံတူကူးဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးတာများလား။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် မလုံလောက်လို့များလား"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် သံသယ ဝင်လာပြီး သူ့၏ ဘုံအရည်အသွေးမှတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအင် ပမာဏကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်စွမ်းအင်က (၂၉.၃) ရှိနေပြီ... အရင်က (၂၉.၂) ပဲ ရှိတာ... လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတနဲ့ ဒီပုတီးစေ့ပေါ်က သင်္ကေတကို မနားတမ်း ပုံတူကူးနေလို့ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေ မသိမသာ တိုးလာတာပဲ"

"ဒါပေမယ့် နှေးလွန်းတယ်... ရှိနေတဲ့ ဘုံအရည်အသွေးမှတ်တွေ သုံးပြီး (၃၀) အထိ တိုးလိုက်တာ ကောင်းမယ်"

"တကယ်လို့ စိတ်စွမ်းအင် (၃၀) ရောက်တာတောင် ဒီသင်္ကေတကို ပုံဖော်လို့ မရရင်တော့ ဆက်စောင့်ရုံပဲ ရှိတော့မယ်"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်သည် ကျန်ရှိနေသော ဘုံအရည်အသွေးမှတ် (၄) မှတ်ထဲမှ (၁) မှတ်ကို စိတ်စွမ်းအင် ကဏ္ဍသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။

ရုတ်ခြည်းပင် စိတ်စွမ်းအင်သည် (၃၀.၃) သို့ ခုန်တက်သွားတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး ကြည်လင်လန်းဆန်း သွားပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် အေးမြသော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြတ်စီးသွားသည်။ စောစောက စိတ်စွမ်းအင် အသုံးများပြီး ကုန်ဆုံးသွားသည့် ပမာဏများလည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်အဝါများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးအိမ်သည် တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသွားသည်။

ခဏမျှ အသားကျအောင် နေပြီးနောက် လင်းယွမ် မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် စိတ်စွမ်းအင်ကို ထပ်မံ စုစည်းလိုက်ပြီး စွမ်းအင်ပုလဲပေါ်မှ သင်္ကေတပုံစံကို စတင် ပုံဖော်လေတော့သည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး စက္ကန့် ၄၀ ခန့် အကြာတွင် လင်းယွမ်၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ မျက်မှောင်ကြားတွင် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတ တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ထိုသင်္ကေတသည် ဝုန်းခနဲ ပြိုကွဲသွားပြီး အစိမ်းရောင် အလင်းစက်လေးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်များ စုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်သည်။ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး မူးဝေနေပြီး အတော်ကြာမှ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး... တစ်ခုခု မှားနေပြီ... အဲဒီ အစိမ်းရောင် သင်္ကေတ ပေါ်လာတဲ့ ခဏလေးမှာ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူသွားတာ ငါ သတိထားမိလိုက်တယ်"

"ဒါ သာမန် ပညာရပ် မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်း ကို အမြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်း - စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း

သိုင်းပညာအဆင့် - အဖြူရောင်

လိုအပ်ချက် - စိတ်စွမ်းအင် ၅ မှတ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ၅ မှတ်

သိုင်းပညာအာနိသင် - စိတ်စွမ်းအင်ကို ပေါက်ကွဲထွက်စေပြီး ရန်သူ၏ စိတ်ပင်လယ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု အတိုင်းအတာသည် စိတ်စွမ်းအင် အမှတ်ပေါ် မူတည်သည်။

သတိပြုရန် - အကယ်၍ ရန်သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် အမှတ်သည် သင့်ထက် များနေပါက သင့်ထံသို့ စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှု ပြန်ကန်လာနိုင်သည်။

"သိုင်းပညာအဆင့်... အဖြူရောင်တဲ့"

စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်းမှာ အရည်အသွေး အဆင့်ခွဲခြားမှု ရှိနေသည်ကို လင်းယွမ် သတိထားမိလိုက်သည်။

တခြား စွမ်းရည် နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်တော့လည်း အားလုံးက အဖြူရောင် အဆင့်တွေချည်း ဖြစ်နေသည်။

လက်ရှိအချိန်ထိ သူမြင်ဖူးသမျှ စွမ်းရည်အားလုံးက အဖြူရောင် အဆင့်တွေချည်း ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး။

"ဒီ စွမ်းအင်ပုလဲက အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေး"

"ဒါဆို... ဒီပုတီးစေ့ထဲက စွမ်းရည် အရည်အသွေးက အဖြူရောင် အဆင့်ထက် မြင့်နေတယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"

လင်းယွမ်၏ ရင်များ ဒိန်းဒိန်းခုန်လာသည်။ သူ့ထင်မြင်ချက် မှန်ကန်နိုင်ချေ အလွန် များနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟုတ်လျှင် စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ရှင်းပြနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိ။

သူ့မှာ ရှိတဲ့ (၃၀.၃) ဆိုတဲ့ စိတ်စွမ်းအင် ပမာဏနဲ့တောင် ဒီသင်္ကေတက သူ့ကို ခြောက်ကပ်သွားအောင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါက ပြဿနာကို ရှင်းပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ပေါင်ကို ဖြောင်းခနဲ ရိုက်လိုက်မိသည်။

"ငါ တော်တော် တုံးတာပဲ... လက်ထဲမှာ အစိမ်းရောင် အဆင့် ပညာရပ်တစ်ခု ရှိနေတာတောင် အမှတ်တွေ စုပြီး ပညာရပ်မဲ နှိုက်ဖို့ စဉ်းစားနေသေးတယ်"

"အခု ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အမှတ်ကို မြှင့်တင်ပြီးတော့ ဒီပုတီးစေ့ထဲက အစိမ်းရောင် ပညာရပ်ကို သင်ယူလိုက်ရုံပဲလေ"

"အဲဒီကျရင် ငါ့ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ရယ်၊ အစိမ်းရောင် အဆင့် ပညာရပ်ရယ် ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဟို ထူလုံ ဆိုတဲ့ကောင်က မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်တာနဲ့ ငါ့လက်ချက်နဲ့ ကိစ္စတုံးသွားမှာ သေချာတယ်"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ စနစ်ကို ဖွင့်ကာ မဲနှိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျောက်ဂူအိမ် အပြင်ဘက်မှ ဦးလေးမာ၏ ပြာပြာသလဲ အော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မောင်လင်းရေ... မောင်လင်း... ပြဿနာတက်ပြီ... ရန်သူတွေ ရောက်လာကြပြီဗျို့"

လင်းယွမ် ကြောင်သွားသည်။ ရန်သူ ဟုတ်လား။

ဖုန်းဟွမ်ဘုရားကျောင်း စခန်းက လူတွေများလားဟု သူ ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။

မဲနှိုက်ရန် ပြင်နေသည်ကို လက်စသတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။

"ဦးလေးမာ... ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဂူအဝတွင် မိုးရေများ ရွှဲနစ်နေသော ဦးလေးမာက အမောတကော ပြောသည်။

"စောစောက ဝါးကြွက် မွေးဖို့ နေရာရွေးရင်း ဝါးတောထဲမှာ မြေပြင်အနေအထား သွားကြည့်ကြတာ... အဲဒီမှာ လူတစ်စုနဲ့ သွားတွေ့တယ်"

"သူတို့က အဲဒီ ဝါးတောကို သူတို့ ပိုင်တာတဲ့... ဝါးကြွက်မွေးဖို့ သူတို့ အရင် နေရာဦးထားတာ ဆိုပြီး ပြောတယ်"

"ကျောက်ခိုင် နဲ့ တင်းယန် တို့က သူတို့နဲ့ စကားများရာကနေ နှစ်ဖက် လက်ပါကုန်ကြရော"

"ဟိုဘက်က စွမ်းအင်အသုံးပြုသူတွေ မနည်းဘူးဗျ... ပြီးတော့ စွမ်းရည်တွေကလည်း အမျိုးမျိုးပဲ... ကျောက်ခိုင် နဲ့ တင်းယန် တို့ ဝိုင်းခံနေရပြီ... ဦးလေးကို အမြန် ပြန်ပြီး အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်တာ"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ထူလုံရဲ့ လူတွေလား"

"မဟုတ်ဘူး... သူတို့ကိုယ်သူတို့ သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ ကလို့ ပြောတာပဲ"

လင်းယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ"

သူ တောင်ပေါ်စရောက်တုန်းက ဖမ်းမိခဲ့တဲ့ ကျန်းကျိဟောင် ပြောစကားကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ လက်ရှိ ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်တွင် စခန်းကြီး လေးခု ရှိသည်တဲ့။

မြောက်ဘက်မှာ ဖုန်းဟွမ်ဘုရားကျောင်း ရှိသလို အရှေ့ဘက်မှာ သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ ရှိသည်။ တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တို့တွင်လည်း အင်အားစု တစ်ခုစီ ရှိနေကြသည်။

သို့သော် သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ က လူတွေ ကိုယ်တိုင် ပြဿနာ လာရှာလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်လိုမှ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

ဆက်ရန်...