အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)
Vol. 17 Ch. 225-226
အခန်း (၂၂၅) - အင်မော်တယ်အစစ် ပေါ်ထွန်းခြင်း၊ လှည့်စားမှုတစ်ခုနှင့် အင်မော်တယ်ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း
ဤမြင်ကွင်းသည် အရှင်သခင်များအားလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။
အင်မော်တယ်အစစ်ဟု ယူဆရသော ရုပ်အလောင်းနှစ်ခုသည်... ကုချန်၏ခြေရင်းတွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သက်ရှိလက္ခဏာ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း... ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အေးစက်သည့်... အင်မော်တယ်တာအိုချီဓာတ်များသည် အရှင်သခင်များ၏ ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေကာ... ကြက်သီးမွေးညင်းထစေသည်။
ထိုအရာများသည် အရှင်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော အင်မော်တယ်အစစ်များ ဖြစ်တန်ရာ၏။
ဤနှစ်ဦးစလုံးအား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်မှ သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းလော။
" မဟုတ်သေးဘူး... ဒီရုပ်အလောင်းတွေက ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ... ကုချန်ခြေရင်းမှ အင်မော်တယ်အလောင်းနှစ်လောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ... လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
" သေချာကြည့်ကြစမ်းပါ ဒီပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးက... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သတ်ဖြတ်လိုက်တာ မဟုတ်လောက်ဘူး "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏စကားကြောင့် ကျန်ရှိသော အရှင်ရှစ်ပါး၏အကြည့်များမှာ အင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းများထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
အင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းများမှာ ဖုန်ကင်းစင်နေသော်လည်း... ဒဏ်ရာဟောင်းများသာဖြစ်ပြီး လတ်ဆတ်သော သွေးစသွေးနများ မရှိသည်ကို... တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
၎င်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... ဤအင်မော်တယ်အစစ်ဟု ယူဆရသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် လွန်ခဲ့သော... နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်သည့်အချိန်ကတည်းက... သေဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ လက်ချက် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် အရှင်သခင်များသည် မသိစိတ်မှနေ၍ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သရွေ့ ကိစ္စမရှိပေ။
အကယ်၍သာ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင်... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်မှ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါလျှင်... သူတို့ အရာရာကို စတေး၍ ကြိုးပမ်းခဲ့သည့်... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း လမ်းစဉ်သည် အဓိပ္ပာယ်ရှိပါဦးမည်လော။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်... ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်နေတာလဲ "
ရှေးဟောင်းအရှင်တစ်ပါးမှ သတိထားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်ရှိသော အရှင်များ၏ အကြည့်များမှာလည်း ကုချန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကုချန် မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိလာသည်ကို သူတို့ သိချင်နေကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးရန် ကုချန်တွင် စိတ်ကူးမရှိပေ။
သူသည်... ထိုသနားစရာကောင်းသော သတ္တဝါများကို ခပ်တန်းတန်းမျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီး... မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ကုချန်၏မျက်လုံးထဲတွင် တားမြစ်နယ်မြေအရှင်များသည် သနားစရာကောင်းသော သတ္တဝါများမျှသာ ဖြစ်သည်။
ကုချန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားအရှင်များသည်... အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ မည်သူမျှ ပိတ်ဆို့ရဲခြင်း မရှိပေ။
ဤသည်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ကုချန် တည်ဆောက်ခဲ့သော ဂုဏ်သတင်းကြီးမားမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကုချန်သာ သာမန်အရှင်တစ်ပါးဖြစ်ပါက ဤရှေးဟောင်းအရှင်များသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ထွက်ခွာခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။
ဤနေရာရှိ... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ သို့မဟုတ်... အခွင့်အရေးများ ပါသွားနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။ ကုချန်သည် ဦးစွာရောက်ရှိနေသည့်အတွက်... ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို ရယူသွားနိုင်သည်။ ထိုအခါ... တားမြစ်နယ်မြေအရှင်များသည် အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခွင့်ကို လက်လွတ်မခံဘဲ... အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်လုယူကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကုချန်ဖြစ်နေသောကြောင့် အခြေအနေဟာ ကွဲပြားခြားနားသွားသည်။
ကုချန်သည် အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကို ရရှိသွားခဲ့လျှင်ပင်... ဤအရှင်သခင်များသည် မကြားချင်ယောင် မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ကာ... ဘာမျှမဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ နေကြလိမ့်မည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်း၏။ သူတို့ အားလုံးပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် ကုချန်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်သောကြောင့်တည်း။
ထို့ကြောင့် အသက်မသေချင်ပါက... ကုချန်အား ပြဿနာသွားမရှာခြင်းက... အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ကုချန်၏ပုံရိပ် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်... တားမြစ်နယ်မြေအရှင်တစ်ပါးမှ အသံနှိမ့်ကာ... ရေရွတ်လိုက်သည်။
" သူ မပြောရုံနဲ့ ငါတို့မသိနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေလား "
ထိုအရှင်သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တာအိုများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး... အတိတ်ရိပ်ထင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်မြေ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြသနေသည်။
ဤသည်မှာ... နေရာလပ်နှင့် အချိန်ကာလ တာအိုကို အသုံးပြုထားသည့် အံ့ဖွယ်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် ကျန်ရစ်သော တာအိုခြေရာများကို ဖမ်းယူကာ... အတိတ်ကို မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် အရှင်များ၏အကြည့်များသည် ထိုပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
မြင်ကွင်း စတင်သည်နှင့် ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်က ကုချန်အား ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဇာတ်လမ်း ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားအရှင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပိုမို၍ ကြွပ်ဆတ်လာသည်။
အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းဆိုသည်မှာ... လှည့်စားမှုတစ်ခု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး... အရှင်သခင်များမှာ ယဇ်ကောင်များသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ချောက်နက်၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် ရွှယ်ကျန်းအရှင် ဖြစ်နေသည်။
ထို့ပြင် ရွှယ်ကျန်းသည် အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏အမိန့်ကို နာခံသူသာ ဖြစ်သည်။
ထိတ်လန့်ခြင်း၊ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများ.....
ထိုခံစားချက်များသည် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
" အတု... ဒီအရာအားလုံးက အတုတွေပဲ... "
အရှင်တစ်ပါးသည် လက်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ခေတ်ကာလများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် ရရှိလိုက်သည်က ဗလာသက်သက် လှည့်စားမှုတစ်ခုသာလော။
သူတို့သည် အထက်တန်းစား အင်မော်တယ်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် 'ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း' အဆင့်သာ ရှိသည်တဲ့လော။
ရယ်စရာကောင်းလိုက်သည့် ကံကြမ္မာပင်။
" ငါတို့က သက်ရှိတွေကို စားသုံးတယ်... အထက်တန်းစား အင်မော်တယ်တွေက ငါတို့ကို ပြန်စားသုံးကြတယ်... သံသရာဆိုတာ လည်တတ်စမြဲပဲ... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ဟားဟားဟား! "
အရှင်တစ်ပါးသည် သွေးမျက်ရည်များကျသည်အထိ အရူးအမူး ရယ်မောလိုက်လေ၏။
နောက်ဆုံး၌ သူတို့အားလုံးသည် ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
" လူသားဧကရာဇ်က အရာအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာပဲ..... "
ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းထဲမှ... လူသားဧကရာဇ် ပြောသော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက်... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာတွင်... ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
အကယ်၍သာ... လူသားဧကရာဇ်သည် အင်မော်တယ်အစစ် နှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီး... ရွှယ်ကျန်းကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရစေခဲ့ခြင်း မရှိပါက... သူတို့သည် ဤမျှကာလပတ်လုံး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင်... အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။
အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ပြောရလျှင် သူတို့အားလုံးသည် လူသားဧကရာဇ်ကို အကြွေးတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှင်များသည် လူသားဧကရာဇ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို အံ့ဩနေမိကြသည်။
အင်မော်တယ်အစစ်နှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ကာ ရွှယ်ကျန်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ခြင်း။
ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် သူတို့ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်သော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။
လူသားဧကရာဇ်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပထမဆုံးလူသားပင် ဖြစ်သည်။
" လူသားဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတဲ့အချိန်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တောင် သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်လောက်ဘူး "
အရှင်တစ်ပါးမှ အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ပုံရိပ်ယောင်တွင် ရွှယ်ကျန်းနှင့် ကုချန်တို့၏ တိုက်ပွဲကို ပြသလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် မင်ကူအင်မော်တယ် ဆင်းသက်လာကာ သူလည်း ကုချန်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။
မင်ကူအင်မော်တယ် သေဆုံးချိန်တွင်... ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအင်များကြောင့်... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ တာအိုခြေရာများ ပျက်စီးသွားပြီး... ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
သို့သော် ဤမျှလောက်နှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းထဲတွင်... မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကြောင့်... အရှင်သခင်များ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှယ်ကျန်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အင်မော်တယ်တစ်ပါးကိုပါ ထပ်မံသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ပုံရိပ်ယောင်မှတဆင့် ကြည့်ရှုရုံမျှဖြင့်ပင်... ရွှယ်ကျန်းနှင့် မင်ကူအင်မော်တယ်တို့၏စွမ်းအားကို... သူတို့ ခံစားမိနေသည်။
အထူးသဖြင့်... ပိုမိုထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး နက်ရှိုင်းလှသော မင်ကူအင်မော်တယ်ကို... သူတို့ မျှော်ကြည့်ရန်ပင် စွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ထိုမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ လက်ချက်ဖြင့် လွယ်ကူစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။
ဤအချက်က အရှင်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။
သူတို့ တစ်သက်လုံး... ရှာဖွေခဲ့သော သာမန်အင်မော်တယ်အစစ်ထက်ပင်... ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုများသည်... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်ခဲ့ဘဲ... လွယ်ကူစွာပင် ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ် ခံလိုက်ရသည်။
တကယ်တမ်းတော့... ဘယ်သူက အင်မော်တယ်လဲ။
အခန်း (၂၂၆) - အင်မော်တယ်ဂိတ်တံခါး၏ လွမ်းချင်း၊ ဘယ်ကိုသွားမည်နည်း၊ ယခု ဘာလုပ်ကြမည်နည်း
အရှင်သခင်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ လေထုမှာ လေးလံပိပြားလျက်... ဖိစီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့သည် အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အမှန်တရားကြောင့်... စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသလို ကုချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားကြောင့်လည်း... တုန်လှုပ်နေကြသည်။
သူတို့ တစ်သက်လုံး... ပင်ပန်းကြီးစွာ ရှာဖွေခဲ့ရသော အင်မော်တယ်အစစ်များပင်လျှင်... ဤမျှ အားနည်းနေပါက... သူတို့ကရော မည်သို့သော အရာများ ဖြစ်နေကြသနည်း။
" အစကနေ အဆုံးထိ ငါတို့က ဟာသတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ "
ဆံပင်ဖြူများနှင့် အရှင်အိုကြီးတစ်ပါးသည် လည်ချောင်းသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး... ခမ်းနားထည်ဝါသော အင်မော်တယ်တံခါးမကြီးဆီသို့... ယိုင်နဲ့နဲ့ လမ်းလျှောက်သွားလေသည်။
ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းမှ စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးကြောင့်... သူ၏စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ယခုအခါ... သူ၏ပုံရိပ်ယောင်ကိုပင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ... ဤသို့သော အိုမင်းရင့်ရော်သည့် ပုံစံကို ထုတ်ဖော်ပြသနေရသည်။
အခြားသော အရှင်သခင်များသည် ဤအဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။
အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖွင့်၍မရနိုင်ချေ။ ဤအချက်ကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တောင် မဖွင့်နိုင်သော အင်မော်တယ်တံခါးကို သူတို့က မည်သို့ လှုပ်ခတ်နိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့်ပင်... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများသည် အင်မော်တယ်တံခါးကို စူးစမ်းရန်... အလောမကြီးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရလဒ်ကို သိပြီးသားဖြစ်သည့်အတွက်... စူးစမ်းခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း... အရှင်သခင်များအားလုံး နားလည်ထားကြသည်။
" ရာသီပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီ... အင်မော်တယ်နဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရာမှာ... ဝမ်းနည်းစရာတွေက ဘယ်လောက်တောင် များလိုက်မလဲ.....
ငါ့ရဲ့တာအို၊ ငါ့ရဲ့နည်းလမ်းတွေက ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိဘူး... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းဖို့အတွက် ငါအရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရတာ... ဒီနေ့ အင်မော်တယ်ကို မတွေ့ရရင် ငါကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး "
ဆံပင်ဖြူနှင့် အရှင်အိုကြီးသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး... သူ၏ခြေလှမ်းများမှာ ယိမ်းယိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ.... ခမ်းနားသော အင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ ပြတ်သားစွာ လျှောက်သွားလေသည်။
လမ်းလျှောက်နေရင်း... သူ၏ဆံပင်ဖြူများသည် တဖြည်းဖြည်း မည်းနက်လာပြီး... ကိုင်းညွတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း... ဖြောင့်မတ်လာသည်။ ဤအရှင်အိုကြီးသည် သူ၏အထွတ်အထိပ်အခြေအနေကို ပြန်လည်ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
" သြော်..... "
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွား၏။
ဤအရှင်အိုကြီးသည် သူနှင့် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုတည်းမှ လာသူဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းသည်... ကန့်သတ်ချက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူ၏သက်တမ်းကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း၏... ရလဒ်သာဖြစ်သည်။
လက်ဖက်ရည်တစ်အိုးခန့် ကြာပြီးနောက်... ရလဒ်မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဤအရှင်သခင်သည်... သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏နောက်ဆုံးနိဂုံးပင် ဖြစ်သည်။
" အင်မော်တယ်... အင်မော်တယ်... အင်မော်တယ် "
အရှင်အိုကြီးသည် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး... ပြိုကျနေသော ကောင်းကင်ကို ထောက်ပင့်သကဲ့သို့... သူ၏လက်ဝါးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူသည်... အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး... ထိုခမ်းနားသော အင်မော်တယ်တံခါးကို... အပြီးအပိုင် တွန်းဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
သို့သော်... ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ကမ္ဘာများကို ပိုင်းခြားထားသကဲ့သို့ အေးစက်နေသော အင်မော်တယ်တံခါးရှေ့တွင်... ဤရှေးဟောင်းအရှင်၏လုပ်ရပ်သည် စစ်ရထားကို တားဆီးမည့် ပုရစ်ကောင်ပမာ... ရယ်စရာကောင်းနေသည်။ သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုသည် အင်မော်တယ်တံခါးကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခတ်စေနိုင်ခဲ့ချေ။
အင်မော်တယ်တံခါးထက်တွင်... အင်မော်တယ်တာအို သင်္ကေတများ လည်ပတ်နေပြီး... အရှင်သခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရက်စက်အေးစက်စွာဖြင့်... ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ဂယက်ထခြင်းမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။
" ပွင့်စမ်းကွာ..... "
သို့သော် ဤရှေးဟောင်းအရှင်သည် သတိမမူမိသကဲ့သို့ပင်... ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေ၏။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တာအိုကို လှုပ်ခတ်စေပြီး... သူ၏တစ်သက်တာ စွမ်းအားနှင့် အကောင်းဆုံး နည်းစနစ်များကို... ထုတ်ဖော်နေလေသည်။
အကယ်၍... သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် အင်မော်တယ် မတက်လှမ်းနိုင်လျှင်ဈ... သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်၌ပင် အဆုံးသတ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်၌ အဆုံးမဲ့တာအိုများ ဟစ်ကြွေးကြပြီး... ကျယ်ပြန့်သော လေဟာနယ်သည် တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်သွားကာ... ဤရှေးဟောင်းအရှင်၏ အရှင်သခင်စွမ်းအားများအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
သို့သော် ထိုအင်မော်တယ်တံခါးသည် ကမ္ဘာကြီး၏ အဆုံးသတ်ပမာ ဖြစ်နေလေသည်။ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် ၎င်း၏ရှေ့တွင် လေပြည်လေညင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိချေ။
အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖွင့်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
လက်ဖက်ရည်တစ်အိုးခန့် အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားလေ၏။
ဤအရှင်အိုကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ဆံပင်မည်းများသည် ပြန်လည်ဖြူဖွေးသွားကာ ခါးကိုင်းသွားပြန်သည်။
" အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း... ဟားဟားဟား "
အရှင်အိုကြီးသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက်... ရုတ်တရက် သူ၏ခေါင်းဖြင့် အင်မော်တယ်တံခါးကို... ဆောင့်တိုက်လိုက်သည်။ သွေးများ ပတ်ဖျန်းသွားကာ... သူ၏မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်သည်လည်း... လုံးဝပျက်စီးသွားလေတော့သည်။
" ဝုန်း...! "
အင်မော်တယ်တံခါးထက်တွင်ဈ... မရေမတွက်နိုင်သော အင်မော်တယ်တာအို သင်္ကေတများ လည်ပတ်သွားပြီး... သွေးစသွေးန အားလုံးကို ချက်ချင်း သုတ်သင်လိုက်ကာ... ဘာမျှမဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။
အခြားသော အရှင်သခင်အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မပြသဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။
အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖွင့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူတို့သည် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကံမပါလာကြသူများ ဖြစ်သည်။
" ငါ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်... ချစ်ရတဲ့သူတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေကို ကိုယ်တိုင် မြှုပ်နှံခဲ့တယ်... ငါ့ရဲ့အချိန်တွေကို မြှုပ်နှံခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုရလဒ်မျိုးနဲ့ အဆုံးသတ်ရတာပဲ... ဟက်! "
နောက်ထပ် အရှင်တစ်ပါး ထွက်လာပြီး ခမ်းနားသော အင်မော်တယ်တံခါးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်၏။
သို့သော်.။ သူသည် ယခင်အရှင်ကဲ့သို့ အင်မော်တယ်တံခါးကို... ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုပေ။ ထိုအစား... သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ... သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင်... လှောင်ပြောင်မှုတို့ ရောယှက်နေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
" ပြန်သွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်... ပြန်တာကပဲ ပိုကောင်းပါတယ်..... "
တောက်ပသော အလင်းမိုးစက်များဖြင့်... ဤအရှင်သည် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်ခြင်း၊ တွယ်တာခြင်းမျှ မရှိဘဲ... တာအိုထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပျော်ဝင် ပျက်စီးသွားတော့သည်။
အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းသည်... လှည့်စားမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရကတည်းက... သူ၏နှလုံးသားသည် သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ လူသားမျိုးနွယ်လောကသည် သူ့အတွက် တွယ်တာစရာ မရှိတော့ပေ။
တစ်ပါးက သေဆုံးသွားပြီး တစ်ပါးက တာအိုထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားသည်။
ကျန်ရှိနေသော ရှေးဟောင်းအရှင် ခြောက်ပါးသည် အတွေးကိုယ်စီဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြလေသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်က ဦးစွာ စကားစပြောလိုက်သည်။
" တာအိုရဲဘော်တို့... ငါတို့ ဒီကနေ ဘယ်ကို ဆက်သွားကြမလဲ... တားမြစ်နယ်မြေကို ပြန်ချင်သေးလား "
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်ရှိသော တားမြစ်နယ်မြေအရှင်များအားလုံးမှာ တွေဝေသွားကြသည်။
လက်ရှိအခြေအနေအရ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း ကိစ္စသည် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
အင်မော်တယ်အစစ်များမှ သူတို့အား စားသုံးကြရုံသာဖြစ်ပြီး... အင်မော်တယ်နယ်မြေတံခါးသည် သူတို့အတွက်... ဘယ်သောအခါမျှ ပွင့်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
" ငါ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ပြန်ပြီး... ဒီကမ္ဘာကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်လောက် ကြည့်ချင်သေးတယ်... ပြီးရင်တော့ ငါထွက်သွားတော့မယ် "
ရှေးဟောင်းအရှင်တစ်ပါးသည် လှည့်ထွက်သွား၏။ သူ၏အသံတွင် အထီးကျန်ဆန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
" တားမြစ်နယ်မြေကို ပြန်ရမယ် ဟုတ်လား... ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိဦးမှာလဲ... ဆက်ပြီး စောင့်နေတာက အချည်းနှီးပဲ ဖြစ်မှာ "
နောက်ထပ် အရှင်တစ်ပါးသည်... လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်လျက် နှမြောတသခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ... လှည့်ထွက်သွား၏။
နောက်ဆုံးတွင် ဖီးနစ်ဧကရာဇ် အပါအဝင် အရှင်ငါးပါးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
" မင်းတို့ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် ကျန်ရှိသော အရှင်လေးပါးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
" ဖီးနစ်ဧကရာဇ်... ငါတို့ ကျန်နေခဲ့တယ်ဆိုကတည်းက ငါတို့အားလုံး မကျေနပ်ကြလို့ပဲ... ပြောပါဦး... ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ "
ရွှေရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး... တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းအရှင်တစ်ပါးမှ... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ အမြင်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် မကျေနပ်ကြပေ။
ပထမအချက်မှာ... အင်မော်တယ် မတက်လှမ်းနိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး... ဒုတိယအချက်မှာ... တစ်စုံတစ်ဦး၏ လှည့်ကွက်အောက်တွင် ပိတ်မိပြီး... အသတ်ခံရတော့မည့် အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခုနက ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းထဲတွင်... လူသားမျိုးနွယ်မှ ယွမ်ကျွင်းသည်... ဤနေရာမှ အင်မော်တယ်အစစ် ရွှယ်ကျန်းနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသည်ကို... သူတို့အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ရွှယ်ကျန်း၏နောက်ကွယ်တွင် ကြံရာပါအဖြစ် ပါဝင်နေသော လျှို့ဝှက်အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်။ နှစ်ပေါင်းသန်းချီ စုပုံနေသော အရှင်သခင် အရိုးခေါင်းတောင်ပုံရာများသည် ဤအရာအားလုံးအတွက် ခိုင်လုံသော သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော ရှေးဟောင်းအရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သာလျှင် အခြားသူများကို အမြဲ ကြံစည်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ကစားစရာအရုပ်သဖွယ် အပြုမူခံရပြီး ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ဆောင်ခံရခြင်းမျိုး မည်သည့်အခါက ကြုံဖူးသနည်း။
ဤကြိုးကိုင်သူများနှင့် စာရင်းမရှင်းရပါက သေသွားလျှင်ပင် သူတို့ ကျေနပ်မည် မဟုတ်ချေ။
" လောလောဆယ်တော့ လမ်းနှစ်လမ်း ရှိတယ် "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် အရှင်လေးပါးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။
" ပထမလမ်းကတော့ ငါတို့ သက်ဆိုင်ရာ တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ပြန်ပြီး ဆက်လက်အိပ်စက်နေဖို့ပဲ... အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်အချိန်အခါ ပြောင်းလဲမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရင်း... အင်မော်တယ်တံခါးပွင့်မယ့်နေ့ကို မျှော်လင့်ရမယ် "
" မဖြစ်ဘူး "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ် စကားမဆုံးခင်မှာပင် အခြားအရှင်များထံမှ ကန့်ကွက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တားမြစ်နယ်မြေကို ပြန်ပြီး ဆက်အိပ်နေရမယ် ဟုတ်လား။
အင်မော်တယ်တံခါး ဘယ်တော့ပွင့်မလဲဆိုတာ သူတို့ လုံးဝမသိနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီနေ့ရက် မရောက်ခင်မှာပဲ သူတို့ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှည သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။
ထိုနေ့ရက်အထိ စောင့်နိုင်ခဲ့လျှင်ရော ဘာထူးမည်နည်း။
အင်မော်တယ်တံခါးပွင့်လာသည့်အခါ... နောက်ကွယ်ရှိ ဖြစ်တည်မှုများသည် သူတို့ကို... ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်သန်းခွင့် ပေးပါ့မည်လော။
အင်မော်တယ်အစစ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်... သူတို့သည် လမ်းလျှောက်နေသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း... သိထားရမည်။