အခန်း (၂၂၇-၂၂၈)
Vol. 17 Ch. 227-228
အခန်း (၂၂၇) - ဒုတိယလမ်းကြောင်း၊ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် အခြားသူတို့၏ ထွက်ခွာခြင်း
အရှင်သခင် အများအပြားသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကြကာ... ဖီးနစ်ဧကရာဇ် အကြံပြုသော နည်းလမ်းသည်... စိတ်ချရသည့် နည်းလမ်းမဟုတ်ဟု ခံစားနေကြရသည်။
သူတို့သည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်း အဆုံးမရှိစွာ အိပ်စက်ခဲ့ကြပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဆက်လက် အိပ်စက်နေခြင်းသည် မည်သည့် ကောင်းကျိုးကို ဖြစ်ထွန်းစေမည်နည်း။ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းသည်လည်း မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ ကင်းမဲ့နေပြီဖြစ်သည်။
အရှင်လေးပါးစလုံး ကန့်ကွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် သူတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းကာ... ဒုတိယအစီအစဉ်ကို တင်ပြလိုက်သည်။
" ဒုတိယလမ်းကတော့ ငါတို့အားလုံး ကောင်းကင်ဘုံကို သွားပြီး... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ဆီမှာ ခိုလှုံဖို့ တောင်းပန်ကြတာပဲ... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို သစ္စာခံဖို့ ကြိုးစားရမယ် "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ ဤစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် စုဝေးရောက်ရှိနေသူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
" ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ "
ရှေးဟောင်းအရှင်တစ်ပါးက မဆင်မခြင် စကားလုံးများဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
" ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်နဲ့ ငါတို့ကြားမှာ... အမြဲတမ်းရန်ငြိုးတွေ ရှိနေခဲ့တာ... ငါတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံကို သစ္စာခံဖို့... ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုမှာလဲ "
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို သစ္စာခံရမည်တဲ့လော။
ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ကုချန်သည် သူတို့အား လက်ခံမည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ခြင်းအပြင်... ဤအရှင်သခင်များ မပြောချင်သော နောက်ထပ်အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း... ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ကုချန်သည် မူလက သူတို့နှင့် တန်းတူသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အင်အားအနည်းငယ် ပိုကြီးသည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့အားလုံးသည် အဆင့်အတန်း တစ်ခုတည်း၌ ရှိကြသည်။
ထို့ကြောင့် ယခု အရှင်သခင်များအား ကုချန်ကို သစ္စာခံခိုင်းခြင်းကို မည်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံနိုင်ကြမည်နည်း။
ရှေးဟောင်းအရှင်၏ စိတ်အားထက်သန်သော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်အရှင်သုံးပါးသည် တိတ်ဆိတ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏သဘောထားများမှာ မကွဲပြားကြချေ။
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏အကြည့်များသည် ပြောင်းလဲသွားကြကာ... သူတို့၏အတွေးများကို ထိုးထွင်းသိမြင်လိုက်သည့်အလား... သူသည် လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
" အရှင်တို့... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်နဲ့ ငါတို့ကြားမှာ ဘယ်လိုရန်ငြိုးတွေ ရှိခဲ့တာလဲ... ရန်ငြိုးရှိခဲ့သူတွေက ကွမ်ဧကရာဇ်တို့ပဲ... ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်သလဲ.....
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ငါတို့ကို ရန်သူအဖြစ် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ရန်ကြွေးပြန်ဆပ်တတ်တဲ့ သဘောသဘာဝအရ... ငါတို့ ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်ပါ့မလား "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်၏။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် သူတို့ကို ရန်သူအဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ဘဲ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရှင်ငါးပါးသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်နှင့်သာမက ကုမိသားစုနှင့်ပါ မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိခဲ့ချေ။
ရန်သူဟု ပြောနေခြင်းသည် အခြေအမြစ် မရှိပေ။
" နောက်ပြီးတော့ "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏အသံသည် ခေတ္တရပ်သွားပြီး... သူ၏အကြည့်သည် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ဖြစ်သွားကာ... ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။
" မင်းတို့ အားလုံး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို သစ္စာခံရမှာကို စိတ်ထဲမှာ မနှစ်မြို့တာက... သူ့အောက်မှာ မနေချင်လို့ ဖြစ်မယ် မဟုတ်လား.....
ဒါပေမယ့်... ခုနက အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို မင်းတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ကြတာပဲ.....
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က အင်မော်တယ်အစစ်ထက် သာလွန်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်... ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုမှာ စွမ်းဆောင်နိုင်သူက ပထမပဲ... ဘယ်သူက ပိုကြာကြာ အသက်ရှင်ခဲ့သလဲဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး.....
ငါတို့နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က... အဆင့်အတန်း တစ်ခုတည်းမှာ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေပြီ... ဒါဆို သူ့ကို သစ္စာခံရတာ ရှက်စရာ ဘာရှိဦးမလဲ "
ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျန်အရှင်လေးပါး၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ထိမှန်သွားလေ၏။
ဟုတ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ကုချန်ကို သစ္စာမခံချင်သည့် အရေးအကြီးဆုံး အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အရှင်များ၏ တော်လှန်လိုစိတ်သည် အရင်ကကဲ့သို့ မပြင်းထန်တော့ချေ။
ဟုတ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုတွင် စွမ်းဆောင်နိုင်သူသာ ပထမ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်... ဤနေရာတွင် ရှိနေသော အရှင်သခင်များကြားတွင်... မွေးဖွားသည့်နှစ် ကွာခြားချက်သည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း... သူတို့သည် အချင်းချင်း 'တာအိုရဲဘော်' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည် မဟုတ်လော။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် အင်မော်တယ်အစစ်ကို ဦးစွာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အင်မော်တယ်အရှင်ကိုပါ သုတ်သင်ခဲ့သည်။ သူသည် အရှင်သခင်အားလုံးထက် များစွာ သာလွန်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။
ထိုသို့သော ဖြစ်တည်မှုရှေ့တွင် ဦးညွတ်ရခြင်းကို ရှက်စရာ ဘာရှိတော့မည်နည်း။
တစ်ခဏချင်းတွင် အရှင်သခင်များ၏ စိတ်နှလုံးသည် ပိုမို တက်ကြွလာကြ၏။
ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် သံပူတုန်းကို ထုသကဲ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောဆိုလိုက်သည်။
" ငါတို့ တစ်သက်လုံး ဘာကို ရှာခဲ့ကြတာလဲ... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းဖို့ မဟုတ်ဘူးလား.....
အခု ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က အင်မော်တယ်အစစ်ကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်နိုင်တယ်... ဒါဆို သူ အင်မော်တယ်အစစ်ဆီ တက်လှမ်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိနိုင်တယ်.....
အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ ခက်ခဲနေပြီမလို့... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းကလဲ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေပြီ... ဒါပေမယ့် ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို သစ္စာခံမယ်ဆိုရင်... လောကီနယ်မြေမှာ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက် နည်းနည်းတော့ ရှိနေသေးတယ် "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ စည်းရုံးမှုသည် ကျန်အရှင်လေးပါးကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။
ဟုတ်၏။
သူတို့ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားပမ်းစား ရှာဖွေခဲ့သည်မှာ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း မဟုတ်ပါလော။
ယခု ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် အင်မော်တယ်အစစ်များကိုပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှိမ်နင်းပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်နေသည်။
သူ့၌ အင်မော်တယ်အစစ်ဆီသို့ တက်လှမ်းရန် နည်းလမ်း သို့မဟုတ် နည်းစနစ်များ ရှိသည်ဆိုလျှင် အရှင်များသည် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့ဩမည် မဟုတ်ချေ။
အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း... အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း.....
သူတို့သာ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းနိုင်ရင် အင်မော်တယ်နယ်မြေကို သွားဖို့ ဘာလို့ လိုက်ရှာနေရမှာလဲ။
ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ အရှင်သခင်များ၏ စိတ်နှလုံးသည် ချက်ချင်း တက်ကြွလာကြ၏။
သူတို့သည် သူတို့ရှေ့မှ အင်မော်တယ်တံခါးကို လုံးဝ လှုပ်ခါနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်... သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ... အချည်းနှီးသော တွေးတောမှုသာ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို သစ္စာခံရန် ရွေးချယ်ခြင်းသည် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ရှင်သန်နိုင်သည့် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
" တာအိုရဲဘော် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်ရဲ့ အစီအစဉ်က တကယ်ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမယ့် ဖြေရှင်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိနေသေးတယ် "
ရှေးဟောင်းအရှင်တစ်ပါးမှ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် တွေဝေစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
" ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို သစ္စာခံချင်ရင်တောင်... သူက ငါတို့ကို လက်ခံဖို့ ရွေးချယ်ပါ့မလား "
ဤစကားကို ပြောပြီးလိုက်သည်နှင့် အရှင်သခင်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။
ဟုတ်သည်။ သူတို့၏ ယခင် စိတ်ထဲမှ ပုံရိပ်တွင်... ကုချန်၏ပုံရိပ်သည် အမြဲတစေ ခပ်တန်းတန်းနှင့်... လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
သူ၏မျက်လုံးထဲတွင်... ကုမိသားစုကိုသာ ဂရုစိုက်သင့်သည်ဟု ထင်ရပြီး... အခြားအရာအားလုံးသည် သူ၏ဓမ္မမျက်လုံးထဲသို့... ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။
ထို့ကြောင့် လူတိုင်း သစ္စာခံချင်သော်ငြား သူသာ လက်မခံရန် ငြင်းဆိုပါက မည်သို့လုပ်ရမည်နည်း။
" ဒါကတော့ မင်းတို့အားလုံး ဘယ်လောက်အထိ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို ပြသနိုင်မလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပါတယ် "
ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး... သူ၏ စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေကာ... တိုက်ရိုက် မပြောပြချေ။
ဤမျှလောက် အရိပ်အမြွက် ပြောပြီးနောက်... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် သူ အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပြီးပြီဟု... ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်... ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ အရှင်သခင် စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း... ငါးပါးသာ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ တားမြစ်နယ်မြေအမျိုးမျိုးမှ အရှင်သခင် အများစုသည်... သေဆုံးခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်... ထိုအရှင်သခင်များ သူတို့၏တစ်သက်တာလုံး စုဆောင်းခဲ့သည့်... မြင့်မြတ်ဘဏ္ဍာများနှင့် အဆင့်မြင့် ဘဏ္ဍာများသည်... တားမြစ်နယ်မြေအမျိုးမျိုးတွင် ဝှက်ထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ယခု ထိုတာအိုရဲဘော်များ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ... ဤကျန်ရှိနေသော မြင့်မြတ်ဘဏ္ဍာများနှင့် အဆင့်မြင့်ဘဏ္ဍာများသည်... ဗုဒ္ဓအား ပန်းလှူရန်အတွက် ပန်းများကို ချေးယူသည့်ပမာ... အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။
ဤမြင့်မြတ်ဘဏ္ဍာများနှင့် အဆင့်မြင့်ဘဏ္ဍာများသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အတွက် အသုံးမဝင်နိုင်သော်လည်း ကုမိသားစုအတွက် အလွန် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည်... သူ၏မျိုးဆက်များကို အလေးပေးသည်ကို ထောက်ရှုလျှင်... ဤကြီးမားသော လက်ဆောင်ကို သူ ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤမြင့်မြတ်ဘဏ္ဍာများကို အတင်းအဓမ္မ ယူဆောင်ခြင်းနှင့်... ကိုယ့်ဘာသာ ဆန္ဒအလျောက် ဆက်ကပ်ခြင်းတို့သည်... လုံးဝ ကွဲပြားသော အယူအဆ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင်... ဤမြင့်မြတ်ဘဏ္ဍာများနှင့် အဆင့်မြင့်ဘဏ္ဍာများသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်... နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် အရှင်သခင်များထဲမှ မည်သူက လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ မရှိဘဲ... နေပါမည်နည်း။
ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ သို့မဟုတ် သဲလွန်စအချို့သည်... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်ပြီး... သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။
သို့သော် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည်မှာ... သူတို့ တစ်ဦးစီ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို လှုပ်ရှားစေရန်... မည်မျှ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို ပေးနိုင်သည်ဆိုသည့်အပေါ်... မူတည်မည် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းသည် အချိန်ကာလ တစ်ခုအထိ အသက်ရှင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်မှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောသော်လည်း... သူ၏ အရိပ်အမြွက်များကြောင့် ကျန်အရှင်လေးပါးစလုံးသည် အတွေးများ ဝင်လာကြကာ... တစ်ခုခုကို နားလည်သွားဟန်ဖြင့် စဉ်းစားနေသည့် ပုံစံများကို ပြသလာကြသည်။
" ဒီလိုဆိုရင် ဒီဧကရာဇ်က အရင် သွားနှင့်ပါဦးမယ် "
အရှင်သခင်များ သဘောပေါက်သွားဟန် ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် ထပ်မံ မပြောတော့ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆုံး၌ တည်ရှိနေသော... ခမ်းနားထည်ဝါသည့် အင်မော်တယ်တံခါးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... နှမြောတသခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ နောက်သို့ တစ်ချက်မျှပင် လှည့်ကြည့်ခြင်းမပြုဘဲ... ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ကျန်ရှိနေသော အရှင်လေးပါးလည်း မကြာမီပင် ထွက်ခွာသွားကြ၏။
ဤကြီးမားခမ်းနားသော အင်မော်တယ်နယ်မြေသည်.... ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုဆီသို့... တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
အခန်း (၂၂၈) - ကုချန် ပြန်လာခြင်း၊ ယွမ်ကျွင်း၏ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် အမှန်တရားကို စူးစမ်းခြင်း
ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ.....
နယ်ပယ်ငါးခု၏လေထုမှာ... အလွန် ဖိစီးနေလေသည်။ အရှင်သခင်များမှ သက်ရှိသတ္တဝါများအား ပေးခဲ့သော နာကျင်မှုသည်... မှေးမှိန်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ကမ္ဘာလောက၌ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ... ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေဆဲပင်။
သို့သော်... မျိုးနွယ်အသီးသီးမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြည့်များမှာ... အလယ်ပိုင်း နယ်မြေဒေသရှိ ကြီးမားသော ကောင်းကင်ချောက်နက်ကြီးဆီသို့... စူးစိုက်ရောက်ရှိနေကြ၏။
သူတို့အားလုံး သိချင်နေသည်မှာ... ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော အရှင်သခင်တို့... အောင်မြင်ခဲ့သလား သို့မဟုတ် ကျရှုံးခဲ့သလား ဟူ၍ပင်။
သူ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခဲ့သလား... သို့တည်းမဟုတ် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ကျဆုံးခဲ့သလား... အရာအားလုံးသည် ယနေ့တွင် နိဂုံးချုပ်ပေတော့မည်။
ကုမိသားစုရွာရှေ့တွင် နတ်မျောက်ဝံဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှင့် အခြားသော တားမြစ်နယ်မြေ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတို့သည်လည်း ကောင်းကင်ချောက်နက်၏ ဦးတည်ရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်သည် နယ်ပယ်ငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် ပိုမို ပြင်းပြနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်သည့်အတွက်... ဖီးနစ်ဧကရာဇ်တို့ အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းသည်... သူတို့၏အနာဂတ်ကို တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ပေးသောကြောင့်ပင်။
အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမည်လော... သို့တည်းမဟုတ် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်တို့၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ... အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းပြီး တာအိုကို ရရှိနိုင်မည်လော။ အမှန်တရား ပေါ်ထွက်မည့်အချိန်သည် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။
" တစ်ယောက်ယောက် ထွက်လာပြီ "
ရုတ်တရက်... နတ်မျောက်ဝံဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး... မယုံကြည်နိုင်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။
" အဲဒါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ပဲ "
အခြားသော တားမြစ်နယ်မြေ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကလည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အသံများဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။
ကောင်းကင်ချောက်နက်ကြီး၏ အက်ကွဲကြောင်း နေရာ၌ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အတွင်းမှနေ၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်ခွာလာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုပုံရိပ်သည်... ကုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးအိုကြီး... ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ကောင်းကင်ချောက်နက်ကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်တဲ့လား။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။
နတ်မျောက်ဝံဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတို့သာမက... နယ်ပယ်ငါးခုမှ မျိုးနွယ်အသီးသီးမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများပင်... အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြသည်။
ယခင်က ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်ကို အကြံအဖန် လုပ်ခဲ့သော်လည်း ကုချန်ချန်ထားခဲ့သော အဆုံးမဲ့ဓားသည် သူ၏အကြံအဖန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့၏။
မျိုးနွယ်အသီးသီးမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများသည်... ကုချန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ချောက်နက်ကို ဖောက်ထွက်ကာ... အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းလိမ့်မည်ဟုပင် ထင်ခဲ့ကြသည်။
ကုချန်သည် ကောင်းကင်ချောက်နက်မှ အမှန်တကယ် ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။
ထိုအရာသည် အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်၏။ ဤကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်သည် အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်းကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားတော့ဘူးလော။
ထို ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များသည်ရော အခြေအနေ မည်သို့ ရှိနေကြသနည်း။
လူတိုင်း၏ရင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ကုတ်ခြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရပြီး... ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို... အပြင်းအထန် သိချင်နေကြသည်။
သို့သော်... သူတို့ မည်မျှပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေပါစေ... လူတိုင်းသည် ဤသံသယကို သူတို့၏ရင်ထဲ၌သာ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားဝံ့ကြပြီး... ကုချန်၏ ပုံရိပ် ကောင်းကင်ချောက်နက်မှ ထွက်ခွာကာ ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်ကိုသာ... ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
" ဘိုးဘေးကြီး ပြန်လာပြီ "
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ကုတောက်လင်းနှင့် အခြားသူများသည် ကုချန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။
ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းသည်... ကုချန်မှာ ဤအရာအားလုံးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သော်လည်း... ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းမှ အန္တရာယ်များသည် အမည်မသိ ဖြစ်နေပြီး... ကုချန် အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
ယခု ဘိုးဘေးကြီး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာသည်ကို မြင်ရခြင်းသည် သဘာဝအတိုင်းပင် အလွန် ကံကောင်းသည့် အရာ ဖြစ်သည်။
" ပြန်လာတာ ကောင်းပါတယ်... ပြန်လာတာ ကောင်းပါတယ် "
ကုချင်းရွဲ့သည်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ဆိုင်းငံ့ထားရသော သူ၏နှလုံးသားမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ဘိုးဘေးကြီးအပြင် သူ၏ ဆရာသခင် ကောင်းကင်နတ်သမီး ရှောင်းယွဲ့ သည်လည်း... ဤတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ချောက်နက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။
ယခု ဘိုးဘေးကြီး အောင်မြင်စွာ ပြန်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ... သူ၏ ဆရာသခင်သည်လည်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေရမည်ဟု... သူ ယူဆလိုက်သည်။
သူ၏ ဆရာသခင် ဆန္ဒအတိုင်း... ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် ပုံဖော်ရန် ကောင်းကင်သတ္တု ရရှိခဲ့ပါရဲ့လားဟူ၍သာ... သူ တွေးတောနေမိသည်။
ကုချင်းရွဲ့ အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ်တွင်ပင် ကုချန်၏နူးညံ့သောအသံက ကုချင်းရွဲ့၏ အနားတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
" မင်းရဲ့ ဆရာသခင်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်ဖို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု လုပ်ဖို့ လိုတယ်... ဒီကြားထဲ မင်း ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာရှိရင်... မင်းရဲ့ဆရာသခင်အစား ဝူရှန့်ကို အရင် ဖြေခိုင်းလိုက် "
ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် ပုံဖော်မည်တဲ့လော။
ကုချန်၏အသံကို ကြားလိုက်သောအခါ ကုချင်းရွဲ့သည် ဦးစွာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်မှုကို မပြသဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ဘိုးဘေးအိုကြီးမှ ဤသို့ ပြောသောကြောင့်... သူ၏ ဆရာသခင်သည် ဆန္ဒအတိုင်း... ပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရမည်။
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေရှိ ပင်မ ခန်းမဆောင်အတွင်း.....
" ဝုန်း...! "
ကုချန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ... အဆုံးမဲ့ဓားသည် ဘဏ္ဍာကို ဆက်သသည့်အလား ချက်ချင်း ပျံသန်းလာပြီး... ကုချန်အား ရင်းနှီးစွာ လှည့်ပတ်နေရင်း... ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
အဆုံးမဲ့ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ခံစားမှုများကို ခံစားမိသောအခါ ကုချန်သည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်စွာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
" စိတ်မပူပါနဲ့... နောက်တစ်ခါ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာရင်... မင်းကို သေချာပေါက် ခေါ်သွားပါမယ် "
အဆုံးမဲ့ဓားမှ သူ့အား 'တိုင်ကြား' နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်သည် အလွန် အားနည်းလွန်းသဖြင့် အထူး ကြားဝင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ 'ကျေနပ်လောက်အောင်' တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဟု ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကုချန် ကတိပေးပြီးနောက်... ကောင်းကင်သတ္တု ဓားငယ်လေး ကို ထုတ်လိုက်သောအခါ... အဆုံးမဲ့ဓားသည် ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်မကျေနပ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး... ကောင်းကင်သတ္တု ဓားငယ်လေး ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သယ်ဆောင်သွားတော့သည်။
၎င်းသည်... ယခုအခါ ကုချန်၏လက်ဖြင့် အင်မော်တယ်လက်နက် အဖြစ် သန့်စင်ပြီးဖြစ်ရာ ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ်ရှိနေပြီး... ကုချန်၏အကူအညီမပါဘဲ ကောင်းကင်သတ္တု ဓားငယ်လေးကို... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းနိုင်၏။
မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းစေမည့် ဤအခွင့်အရေးကြောင့်... အဆုံးမဲ့ဓားသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားကာ... အင်မော်တယ်ဓားကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သတ္တုရည်ကျိုရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့ဓား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကုချန်၏အကြည့်သည် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ထိုနေရာ၌ ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်၏ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သည် အဆုံးမဲ့ဓားချီများဖြင့် အကျဉ်းချခံထားရပြီး အဆုံးမရှိသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
" ယွမ်ကျွင်း... ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြီ "
ကုချန်သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၍... အဆုံးမဲ့ ဓားချီများကို ပယ်ဖျက်လိုက်ကာ... မျက်နှာတွင် မကောင်းဆိုးဝါးစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော... ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်၏ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ပြီး... ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်၏။
" ကုချန်... မင်း တကယ် မသေသေးဘူးလား..... "
ယွမ်ကျွင်း၏ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သည် ကုချန်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရင်း သွားများကို ကြိတ်လိုက်ကာ သူ၏အသံတွင်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကုချန် အသက်ရှင်နေခြင်းသည် ရွှယ်ကျန်းအရှင် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုလိုသည်။
ဤရလဒ်သည် ယွမ်ကျွင်း၏မျှော်လင့်ချက်များထက် တကယ်ပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။
မူလက... သက်တမ်းရှည် ခန်းမဆောင်မှ သူ့အား ကောင်းကင်ချောက်နက် ပေါ်လာခြင်းနှင့်... အရှင်သခင်များအား စားသုံးခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်... ရွှယ်ကျန်းအရှင်ကို ကူညီရန် တာဝန် ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ယွမ်ကျွင်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ကုချန်ကို ချောင်ပိတ်ပြီး သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကုချန်သည် ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
စိတ်အားငယ်စွာဖြင့် ယွမ်ကျွင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး... ကုချန်ကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲဆောင်ရန်အတွက်... လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရွှယ်ကျန်း၏လက်ကို အသုံးပြု၍ ကုချန်ကိုသတ်ပြီး... အနာဂတ် ပြဿနာများကို ဖယ်ရှားရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကုချန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ကင်းစွာ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့မည်ဟု မည်သူက ထင်ခဲ့မည်နည်း။
ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်သည် ရွှယ်ကျန်းအရှင်၏ ကံကြမ္မာကို စဉ်းစားရန် ဂရုမစိုက်တော့ပါ.....
ယခု သူ့ကိုယ်တိုင်ပင် ကုချန်၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုအရာများအတွက် စဉ်းစားနေခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိပါဦးမည်လော။
ခပ်ပေါ့ပေါ့ ရပ်နေသော ကုချန်ကို ကြည့်ရင်း... ယွမ်ကျွင်းသည် သူ၏သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး... သူ သေသည်အထိပင် ကုချန်ကို မည်သည့်အရာမျှ မသိစေလိုဘဲ... ဤကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်အစအနကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် ယခင်အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ကုချန်သည် မည်သို့ ထပ်မံ လှည့်စားခံရမည်နည်း။
သူသည် ယွမ်ကျွင်းကို ချည်နှောင်ထားသော ဓားချီများကို လွှတ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို လျှော့ချခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ယွမ်ကျွင်း မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသောအခါ... ကုချန်သည် သူ၏လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်ရာ... ကောင်းကင်၏ အင်အားနှင့်တူသော အရှင်စွမ်းအား တစ်ခုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဆင်းသက်လာပြီး... ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်ကို ချက်ချင်း နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသော သူ၏ဆန္ဒသည် သက်သာရာရခြင်း တစ်မျိုးသာ ဖြစ်လာတော့သည်။
" မင်း သေချင်တယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တော်က မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်မယ် "
ကုချန်သည် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်ကာ ထပ်မံ မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာ လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး... ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်၏ အဆိပ်ပြင်းသော ကျိန်ဆဲသံများကြားတွင်... ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်အစအနကို ကြိတ်ချေလိုက်လေသည်။
သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအားသည်... သူ၏လက်ဖဝါးအတွင်း၌ ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး... ယွမ်ကျွင်း၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ အတင်းအကြပ် စီးဝင်သွားလေတော့သည်။
ယွမ်ကျွင်းမဟာဧကရာဇ်သည်... ဒေါသတကြီး မကျေနပ်စွာ ဟစ်အော်သော်လည်း... မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ကုချန်၏စွမ်းအားသည် ယွမ်ကျွင်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏ဘဝမှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေရန် စတင်လိုက်လေတော့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းခန့်က... အတိတ်မှ အမှန်တရားအားလုံးသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှာဖွေခံရသည်နှင့်အမျှ... ကုချန်၏ရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြသခံခဲ့ရလေသည်။