အခန်း (၂၇၁-၂၇၂)
Vol. 20 Ch. 271-272
အခန်း ( ၂၇၁ ) - လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဟန်ယို၏အစီအစဉ်နှင့် ကျရောက်လာတော့မည့် ကပ်ဘေး
ရွှမ်ယိုနန်းတော်မှ ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် သူ့အား ရန်သူအဖြစ် ဆက်လက် ဆန့်ကျင်လိုသည့် ဆန္ဒရှိနေကြောင်း ချီမုန်ထံမှ ကုချန် သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ... သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ရွှမ်ယွမ်နတ်ဆိုးနယ်မြေ၌ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေမည့်အစား... ကိုယ်တိုင်သွားရောက် ဖြေရှင်းပြီး ပြဿနာကို အမြစ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကိုသာ ပစ်မှတ်ထားလိုပါက... ကုချန်အနေဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ကြည့်ရှုနေမည်ဖြစ်ပြီး... တားဆီးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ပစ်မှတ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသဖြင့် ကုချန်သည် သူ့ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။
" ရွှမ်ယိုနန်းတော်..... "
ကုချန်သည် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။
ဧကရာဇ်ဂိတ်ကို နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းကြာ စောင့်ကြပ်စဉ်အတွင်း... သူနှင့် ရန်ဘက်ပြုခဲ့သော သူများအားလုံးသည် ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်ရှိ... နတ်ဆိုးအရှင်များဖြစ်ကြောင်း သူ ယခု နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် ရွှမ်ယိုနန်းတော်အတွင်း မြင့်မားသော ရာထူးကို ရယူထားပြီး ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
အတိတ်က ကုချန်၏မျက်လုံးထဲတွင် ရွှမ်ယိုနန်းတော်သည် ဧရာမ တည်ရှိမှုကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော်... လက်ရှိ ကုချန်၏အမြင်တွင်မူ ရွှမ်ယိုနန်းတော်ဆိုသည်မှာ သက်တမ်းရှည်နန်းတော် နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရဘဲ... လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။
သက်တမ်းရှည်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးစဉ်က ကုချန်သည် အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းရသေးပေ။
ယခုအခါ... သူသည် မိမိ၏ တာအိုလမ်းစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ... ရွှမ်ယိုနန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ခဏတာကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။
ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် ကုချန်၏စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ရှားသွား၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှမ်ယိုနန်းတော်ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
နတ်ဆိုးနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက... ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ တည်နေရာအတိအကျကို... သူသိရှိပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အဆင့်ချိုးဖျက်မှု အောင်မြင်ပြီးနောက်... ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ရွှမ်ယွမ်နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သွားလာနိုင်သော... နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်တော့သည်။
ကုချန်သည် ကောင်းကင်ကိုးခုထက်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေပြီး... အောက်ဘက်ရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ရှေးဟောင်းနန်းတော်များကို... ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင်... ကစားချင်သည့် အရိပ်အယောင်များ... ဖြတ်သန်းသွား၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရွှမ်ယိုနန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။
...
ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းတွင်.....
နက်ရှိုင်း၍ ကျယ်ပြန့်သော ရှေးဟောင်းကြယ်တာရာ ကောင်းကင်အောက်တွင်... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လျက်... တုန်လှုပ်နေ၏။ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်... ကြယ်များကဲ့သို့ တွဲခိုနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးကြီးနှစ်လုံးကို... သူ မမော့ကြည့်ရဲပေ။
" ထျန်းကျွင်းက လက်အောက်ငယ်သားကို ခေါ်ယူတာ ဘာအမိန့်များ ရှိပါသလဲခင်ဗျာ "
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည် ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။
ခဏအကြာတွင် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ ခမ်းနားပြီး အေးစက်သော အသံကြီးသည် ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်လာလေ၏။
" ဒီနေ့ မင်းကို ခေါ်လိုက်တာက ပြင်ဆင်စရာရှိလို့ပဲ.....
ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်း မကြာခင် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါက ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မယ်... သူတို့ရဲ့ ကမ္ဘာကို အမြစ်ဖြတ် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကုချန်ကို သတ်ပစ်မယ်.....
မင်းက မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးစစ်သည်တွေနဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပေးထားပါ... ပြီးရင် ငါတို့နဲ့အတူ စစ်ချီတက်ပြီး ကုချန်ရဲ့ သေဆုံးခန်းကို မင်းကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရစေရမယ် "
ဘာ.....
ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်း ပြန်လာတော့မယ်။ ပြီးတော့ ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းက ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ပြီးတော့ ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ဖျက်ဆီးမလို့တဲ့လား။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ နှလုံးသားသည် မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ တုန်လှုပ်သွား၏။
ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကာလအတွင်း ရွှမ်ယွမ်နတ်ဆိုးနယ်မြေ၌ အကြီးမားဆုံးသော ဖြစ်ရပ်ကြီးဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။
အတိတ်ကာလတွင် ရွှမ်ယွမ်နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် ကမ္ဘာအသီးသီးကို ချေမှုန်းရာတွင် နတ်ဆိုးအရှင်များကိုသာ အများဆုံး စေလွှတ်လေ့ရှိသည်။
ရွှမ်ယိုနန်းတော်အတွင်းရှိ ထျန်းကျွင်းများသည် သာမန်အားဖြင့် ငြိမ်သက်နေလေ့ရှိပြီး ကိုယ်တိုင်ဦးစီးကာ စစ်ချီတက်လေ့ မရှိပေ။
ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ ပထမနှင့် ဒုတိယ ကွပ်ကဲသူများဖြစ်ကြသော ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်းနှင့် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းတို့သည် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားရန် ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။
မကြာသေးမီက... ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်း ကိုယ်တိုင်ဦးစီးပြီး ထျန်းကျွင်းအဆင့်များ စောင့်ကြပ်နေသည့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို... နတ်ဆိုးစစ်သည်များဖြင့် သွားရောက်ချေမှုန်းခဲ့ခြင်းသည်ပင်... နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအတွင်း ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော်... ယခု ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းက ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်းနှင့်အတူ... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ချေမှုန်းရန် ထွက်ခွာမည်ဟု ပြောဆိုနေ၏။
နတ်ဆိုးစစ်သည် သန်းပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ပြီး... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါးအနေဖြင့်... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသည် ဤမျှ ခမ်းနားထည်ဝါသော စစ်အင်အားနှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင် ကောင်းကောင်းသိသည်။
အများဆုံးအနေဖြင့် ရွှမ်ယိုနန်းတော်မှ ထျန်းကျွင်းတစ်ပါး စေလွှတ်လိုက်ခြင်းကပင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို များစွာ အထင်ကြီးလေးစားရာ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ယခု ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်းနှင့် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း နှစ်ပါးစလုံး လှုပ်ရှားမည်ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဤထျန်းကျွင်းနှစ်ပါးစလုံးသည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်သုံးရန် ထိုက်တန်ပေသည်။
သို့သော်.....
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည် သက်ပြင်းချမိရင်း ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို သတိပေးသင့်မသင့် တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။
ကုချန်၏အနေအထားကို ကြည့်ရသည်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကို ကာကွယ်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပုံရသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့ကို ရန်စပြီး ပစ်မှတ်ထားနေရန် လိုအပ်သေးသလော။
ညီနောင်ချီလျန်မှ လက်နက်ချဖို့ စည်းရုံးရာတွင် မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်တောင် သူ့ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လစ်လျူရှုကာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကိုသာ ဖျက်ဆီးလိုက်လျှင် လုံလောက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။
အဘယ်ကြောင့် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို မဖြစ်မနေ ပစ်မှတ်ထားနေရသနည်း။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ စိတ်ထဲတွင် သိမ်မွေ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကြောင်းမှာ... ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ လက်ရှိတိုက်ခိုက်စွမ်းရည်သည် တကယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်ခဲပြီး... အချိန်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် စွမ်းအားကြီးလာပြီကို... ပြောပြရန် ခက်ခဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်းက ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းနှင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကာလအတွင်း ထျန်းကျွင်းနှစ်ပါး အတူတကွ လှုပ်ရှားပြီး ကျရှုံးဖူးသည်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ဒဏ္ဍာရီသည် ဤနေရာ၌ပင် အမှန်တကယ် အဆုံးသတ်သွားနိုင်ပေသည်။
ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ စိတ်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများကို သူသတိမထားမိပေ။
ရွှမ်ချင်းထျန်းကျွင်း ပြန်လာပြီးနောက်... ကုချန်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အတူတကွ စစ်ချီခြင်းသည်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသော မဟာဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးစကြာဝဠာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကုချန်အပေါ်ထားရှိသော ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ 'လေးစားမှု' လည်း ဖြစ်သည်။
ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ သခင်နှင့် ဒုတိယသခင်တို့ ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားမှတော့ ကုချန် သေဆုံးသွားလျှင်တောင် ထိုက်တန်စွာ သေဆုံးရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းမှ ကုချန်အား ပစ်မှတ်ထားရသည့် အခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။
အကြောင်းမှာ... နယ်မြေနှစ်ခုကြားရှိ နယ်ခြားစွမ်းအား မလျော့နည်းမီက... ကုချန်သည် ရွှမ်ယွမ်နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ နယ်စပ်ကို နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းကြာ စောင့်ကြပ်ခဲ့ကာ... နတ်ဆိုးစစ်သည်များ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကုချန်အပေါ်... အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်ကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးအရှင်များအတွက်ပင် ဤအချက်မှာ မှန်ကန်နေသည်။
ဤသည်မှာ ရွှမ်ယိုနန်းတော်တစ်ခုလုံးအတွက် အလွန်အမင်း အရှက်ရစေသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်... မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ကုချန်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက... ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ ရှိတော့မည်နည်း။
အနာဂတ်တွင် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များကို မည်သို့ ဦးဆောင်မည်နည်း။ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးကို မည်သို့ လွှမ်းမိုးကာ ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ ကြီးမြတ်ခမ်းနားမှုကို ပြသနိုင်တော့မည်နည်း။
အကယ်၍... ကုချန်သာ အလိုက်သိပြီး ရွှမ်ယိုနန်းတော်ထံ နာခံစွာ လက်နက်ချလိုပါက... ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏မျက်နှာကို များစွာ အဖတ်ဆယ်ရာ ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းမှလည်း သူ့အား အခက်တွေ့စေမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်... ယခု တစ်ဖက်လူက အလိုက်အကင်းမဲ့နေသဖြင့်... မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည်... ကုချန်ကို သတ်ပစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် ဤကိစ္စများကို နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်အား ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆသည်။
ရွှမ်ယိုနန်းတော်အောက်ရှိ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အမိန့်ကို နာခံရန်သာ လိုအပ်သည်။ ထိုမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် သူ့အား ထွက်ခွာခိုင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော်... ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရိုးထဲထိ အေးစက်သွားစေသော အန္တရာယ်သတိပေးချက်တစ်ခုသည်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ... မြင့်တက်လာတော့သည်။
အခန်း ( ၂၇၂ ) - အလွယ်တကူ ဖိချေခံလိုက်ရခြင်း၊ သူ့လောက် မကောင်းပါဘူးဟု သက်ပြင်းချမိခြင်း၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ လုပ်ဆောင်ခြင်း
ဤထိတ်လန့်ဖွယ် အာရုံခံစားမှုသည် မည်သည့်အရင်းအမြစ်မျှ မရှိသလို ကြိုတင်သတိပေးချက်လည်း မရှိချေ။
၎င်းသည်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ စိတ်ထဲတွင်... ရုတ်တရက် ရိုင်းစိုင်းစွာ တိုးဝင်လာလျက်... သူ့အား ချက်ချင်းပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ကံတရားမှ သူ၏လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး... အသက်ရှူရန် နေရာလပ်ပင် မကျန်တော့သကဲ့သို့... ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘာဖြစ်တာလဲ?
ဘာကြောင့် သူဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတာလဲ?
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သူ၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သော ရွှမ်ယိုနန်းတော် ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပါလျက်နှင့်... ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နိမိတ်ခံစားချက်မျိုး... အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို... သူနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေရသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာလား? ဒါပေမယ့် ဒီနေရာက ရွှမ်ယိုနတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ အကာအကွယ်အရှိဆုံး ဗဟိုချက်လေ။ ဘယ်သူက ဒီလောက် သတ္တိရှိရမှာလဲ?
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် ခေတ္တမျှ ဗျာများသွားကာ နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်အား အမိန့်ပေးရန်ပင် မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည် မည်သည့်အမိန့်မျှ မရရှိသည့်အတွက် သတိထားကာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းအား အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်မိသည်။
ထိုသို့ကြည့်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ပင် နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ မျက်ဆံများမှာ ချက်ချင်း ကျုံ့သွားပြီး အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။
" ထျန်းကျွင်း... သတိထား! "
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်မှာ မည်သည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။
ဟွမ်သွမ့်ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည်... ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ၏ ထိပ်ဖျားတွင်... မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာခဲ့သည်ကို မသိရကာ... ယခုအခါ၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆင်းသက်လာလျက်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို ဖမ်းယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို သူမြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှု၏ ပေါ့ပါးမှုနှင့် အလေးအနက်မရှိမှုသည်... ကြက်ကလေးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းအား ဂရုစိုက်ရန် ထိုက်တန်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ်ပင် သဘောမထားပေ။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ သတိပေးသံကြောင့်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်မိရာ... အရိုးထဲထိ အေးစက်သွားစေသော အန္တရာယ်၏ အရင်းအမြစ်ကို... တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။
" ဘယ်သူလဲ! "
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် ထိတ်လန့်တကြား ဟစ်အော်လိုက်ကာ သူ၏အသံတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
သူ့ကို မည်သူမှ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူနားမလည်နိုင်ပေ။
ဤနေရာမှာ ရွှမ်ယိုနန်းတော်ဖြစ်၏!
သို့သော်... ယခုအချိန်သည် ထိုကိစ္စများကို တွေးတောနေရမည့်အချိန် မဟုတ်သည်မှာ... ထင်ရှားလှသည်။ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော... ထိုဧရာမ ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးဆီမှတဆင့်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့... ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအားသည် သူ၏ခုခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေ၏။
" ဝေါင်း! "
သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည်... ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ထိုကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံထက်တွင်... သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။
၎င်းသည် မိုင်ပေါင်းသိန်းချီ ရှည်လျားသော... ဧရာမ ရွှေရောင် စပါးအုံးမြွေကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး... အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်... အဆုံးမဲ့ ကြယ်တာရာကောင်းကင်အတွင်းတွင် ရစ်ခွေနေလေ၏။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် ခေါင်းမော့လိုက်ကာ... ပါးစပ်မှ အဆုံးမဲ့ တာအိုမီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လျက်... သူ၏ခေါင်းထက်တွင် ကောင်းကင်ကို ပင့်မထားနိုင်သော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို... ဖန်တီးလိုက်၏။
သို့သော်... ထိုဧရာမ ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးရထားသကဲ့သို့... အကာအကွယ်အတားအဆီးကို မထိရသေးသည့် အခြေအနေ၌ပင်... အတားအဆီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအားမျှဖြင့်ပင်... တစ်စစီ ခြေမွခံလိုက်ရလေ၏။
နောက်တစ်ခဏတွင်... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်၌ပင်... ထိုဧရာမ ဟွမ်သွမ့်လက်ဝါးကြီးသည် မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။
ဧရာမလက်ဝါးကြီး ပိတ်သွားသည်နှင့်... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းလိုက်သကဲ့သို့... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို ချက်ချင်းပင် ဖိချေလိုက်တော့၏။ ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းမှာ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံး ပျက်စီးသွားရကာ... ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံ၏ ထိပ်ဖျားမှ ကျဆင်းလာသော သွေးမိုးများအဖြစ်... ပြောင်းလဲသွားရလေသည်။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း သေဆုံးသွားလေပြီ!
အဆုံးမဲ့ သွေးမိုးများအောက်တွင် ရေချိုးနေသကဲ့သို့ ရပ်နေရင်း... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေကာ... သူမြင်နေရသည့်အရာကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေလေ၏။
မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မရှိဘဲ... ရုန်းကန်ရသည့် ပုံစံပင် မရှိဘဲ... အရပ်မျက်နှာအပေါင်းကို လွှမ်းမိုးထားခဲ့သော... ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏ ဒုတိယနန်းတော်သခင်သည်... ဤအတိုင်းပင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ဤသည်မှာ လမ်းဘေးရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်ရသကဲ့ကိုပင်။
မည်သည့် အထွတ်အထိပ် အရှင်သခင်မှ လက်စွမ်းပြလိုက်ခြင်းနည်း။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရန်သူကို မည်သည့်အချိန်က ရန်စမိခဲ့သနည်း။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မရပ်မနား တုန်ယင်နေမိသည်။
ဤအချိန်တွင် ရွှမ်ယိုနန်းတော်၏အထက်၌ လူရိပ်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။
ထိုပုံရိပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးချီများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး... သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နတ်ဆိုးချီများကြောင့် လေဟာနယ်ပင်လျှင်... အက်ကွဲကာ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ ထိုလူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ... အထွတ်အထိပ် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ... ထင်ရှားလှသည်။
ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည်... ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ငုံ့ထားလိုက်ကာ... မော့ကြည့်ရဲခြင်းပင် မရှိတော့ပေ။
ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အား ချေမှုန်းသကဲ့သို့... လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ သူ့ကိုသတ်ရန်မှာ... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို သတ်သည်ထက်ပင် ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခြင်းလော သို့မဟုတ် ရွှမ်ယိုနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို... ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းလော ဆိုသည်ကိုလည်း... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင် မသိရှိပေ။
သူသိသည်မှာ... ဤနေရာတွင် ဒူးထောက်ပြီး နောက်ဆုံးရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းမှလွဲ၍... ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာသော်လည်း... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်အတွက်မူ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာထက်... ပိုကြာညောင်းသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ကောင်းကင်မှ... အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုးစွမ်းအားတစ်ခု ဆင်းသက်လာကာ... ရွှမ်ယိုနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်ကိုသာ... သူခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်... သူ့အား ထိတ်လန့်စေခဲ့သော ထိုနတ်ဆိုးစွမ်းအားသည်... ဘယ်သောအခါမျှ မပေါ်လာခဲ့ဖူးသကဲ့သို့... ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည်... မနေနိုင်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ... ထိုပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း... တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ သွေးများ... သူ့အပေါ်သို့ စီးကျနေခြင်းသာ မရှိလျှင်... ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည်... သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင် ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။
" သူ ထွက်သွားပြီ..... "
နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်တည်မှုသည် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကိုသာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ ရွှမ်ယိုနန်းတော်ကို ဘာမျှမလုပ်ခဲ့ချေ။ ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... ထိုလူသည် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားပြီး... ရွှမ်ယိုနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း... ပြသနေသည်။
ဒါပေမဲ့... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းမှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းမျိုး ရှိလို့... ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို... ရန်စနိုင်ခဲ့ရတာလဲ?
ခဏမျှ ကြောက်လန့်ပြီးနောက်တွင်... အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသော 'လေးစားမှု' တစ်ခုသည်... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်၏ စိတ်ထဲ၌... အလိုအလျောက် မြင့်တက်လာခဲ့၏။
ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းသည် တကယ့်ကို 'အံ့မခန်း'လူဟုပင် သူခံစားလိုက်ရသည်။
ဤမျှ အစွမ်းထက်ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို ရန်စနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဖြစ်ရာ... ဟန်ယိုထျန်းကျွင်း၏ ပြဿနာရှာနိုင်စွမ်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး... သူ့အနေဖြင့် သက်ပြင်းချကာ လေးစားရုံမှတစ်ပါး... အခြားမရှိတော့ပေ။
ဒါပေမယ့်... ခုနက ပုံရိပ်က.....
ရွှမ်ယိုနန်းတော်အထက်တွင်... ရပ်နေခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိကာ... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်သည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဘာကြောင့်မှန်း သူ မသိပေ။ သူ၏စိတ်တွင်... ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း... ထိုပုံရိပ်သည် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် အနည်းငယ် တူညီသည်ဟု... သူခံစားမိလိုက်၏။
သို့သော်... ဤရယ်စရာကောင်းသော အတွေးသည် တစ်ခဏသာ ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ... နတ်ဆိုးမျောက်ဝံအရှင်မှ ချက်ချင်းပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။
ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည်... ဤဖြစ်တည်မှုလောက် စွမ်းအားကြီးမကြီး ဆိုသည်ကို မဆိုထားနှင့်... သူတို့နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများမှာပင် လုံးဝ ကွဲပြားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီလူရဲ့ နတ်ဆိုးချီစွမ်းအားက အံ့မခန်းပဲ။ သူက နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီးတစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ကုကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?
ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!
...
ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်ယိုနတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ နယ်စပ်၌.....
" ဒီရွှမ်ယိုနန်းတော်က တကယ့်ကို မွဲတေတာပဲ "
ကုချန်သည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချေမှုန်းပြီးနောက်... သူသည် ရွှမ်ယိုနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့်... ဖြန့်ကျက်စစ်ဆေးခဲ့၏။
ရွှမ်ယိုနန်းတော်ထဲတွင်... ကောင်းမွန်သော အထွတ်အထိပ်ရတနာများ မရှိသလောက်ဖြစ်နေပြီး... ကောင်းကင်သတ္တုဆိုလျှင် လုံးဝမရှိကြောင်း... သူတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ဤအချက်သည် အကန့်အသတ်မဲ့ဓားအတွက်... အခြားကောင်းကင်သတ္တုတစ်မျိုး ရှာဖွေမည့်... ကုချန်၏စိတ်ကူးကို ပျက်ပြားသွားစေခဲ့သည်။
" ဒီရွှမ်ယိုနန်းတော်က ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာတောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ရတနာတစ်ခုမှ မရှိဘူးလား... ဒါမှမဟုတ် ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရွှမ်ယိုနန်းတော်က... ရသမျှ အရာအားလုံးကို လက်လွှဲပေးလိုက်ရတာလား? "
ကုချန်သည် လေးနက်စွာ တွေးတောနေမိ၏။
ချီမုန်၏ ယခင်မှ မိတ်ဆက်စကားအရ... နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာအတွင်း ရွှမ်ယိုနန်းတော် ဖျက်ဆီးခဲ့သော ကမ္ဘာအရေအတွက်သည်... လက်ချောင်းများနှင့် ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။
ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပါလျက်နှင့်... ရွှမ်ယိုနန်းတော်တွင် ကောင်းမွန်သော... ရတနာပစ္စည်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခြင်းမှာ... ယုတ္တိမရှိပေ။
စစ်ပွဲမှရသော... တိုက်ရာပါပစ္စည်းအားလုံးကို ရွှမ်ယိုနန်းတော်မှ... ရှီမိုကောင်းကင်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်ဆိုလျှင်တော့... ဖြစ်နိုင်ခြေရှိ၏။
" နှမြောစရာပဲ "
ကုချန်သည် တိုးတိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... သူသည် ဟန်ယိုထျန်းကျွင်းကို သတ်ရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး... တိုက်ရာပါပစ္စည်းများမှာ အပိုကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ ဘာမှ မရခြင်းသည် ဂရုစိုက်စရာ မဟုတ်ပေ။
ယခု... ဟန်ယို သေဆုံးပြီဖြစ်သောကြောင့်... နောက်ဆက်သွားရမည့် နေရာသည်... ချီလျန်နတ်ဆိုးနယ်မြေပင် ဖြစ်တော့သည်။