လေ့ကျင့်ရေး လက်ရာ၊ အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေ

ဒင်း ဒင်း ဒင်း

နှလုံးသား ပန်းပဲဖို၏ နံပါတ်တစ် မီးဖိုရှေ့တွင် လုချင်းသည် ထိုသံချောင်းကို နာရီအတော်ကြာအောင် ထုနှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် လုံးဝ မောပန်းပုံ မရပေ။ သူ၏ လက်များမှာ တည်ငြိမ်နေရုံသာမက ချွေးတစ်စက်ပင် မထွက်ခဲ့ချေ။

သူ့ပုံမှာ ပူပြင်းသော မီးဖိုဘေးတွင် ရှိနေသည်နှင့် မတူဘဲ အေးမြသော တောင်ကြားတစ်ခုတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုစဉ် နံပါတ်တစ် မီးဖို၏ အပြင်ဘက်တွင် အခြားသူများလည်း စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာလင်ကဲ့သို့ပင် သူတို့အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မှင်သက်နေကြလေ၏။

နောက်ဖေးခြံဝင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရာ လုချင်း၏ စည်းချက်ကျကျ ထုနှက်သံများသာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်းတောင် မသိဘဲ လုချင်းသည် ထုနှက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်တော့၏။

ယခုအခါ၌ သူ၏ လက်ထဲရှိ သံချောင်းသည် ရှည်လျားသော ဓားအမြုတေ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဲ...

လုချင်းသည် ဓားအမြုတေကို ရေအေးထဲသို့ နှစ်လိုက်ရာ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားအမြုတေ အေးသွားပြီးနောက် သူ ထုတ်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဖျော့တော့သော အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဓားအမြုတေပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

[အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေ - ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါက်ပြီး ထုနှက်ထားသောကြောင့် အလွှာတစ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဓားအမြုတေ ဖြစ်သည်။]

[မရေမတွက်နိုင်အောင် ထုနှက်မှုများဖြင့်သာ လက်နက်တစ်ခုကို သန့်စင်နိုင်ပေသည်။ ဤဓားအမြုတေသည် အဖိုးတန်ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိနေသည်။]

တကယ်ပဲ အလွှာတစ်ရာ အဆင့်ထိ ရောက်သွားတာလား။

လုချင်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။

ခုနလေးက သူသည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သံတူနည်းပညာကို လေ့ကျင့်ရာတွင်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သံချောင်းကို ဘယ်နှခေါက် ခေါက်ပြီး ထုနှက်ခဲ့သည် ဆိုတာကိုတောင် ရေတွက်မထားခဲ့မိပေ။

ချက်ချင်းကြီး အလွှာတစ်ရာ သန့်စင်သော သံမဏိအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။

လုချင်း ဓားအမြုတေကို စစ်ဆေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဆရာလင်သည် အလျင်အမြန် လျှောက်လာလေ၏။

"သခင်လေးလု... ဒီလူအိုကြီး အဲ့ဒီဓားအမြုတေကို ကြည့်ခွင့်ပေးလို့ရမလားဗျ။"

"ရတာပေါ့... ခင်ဗျားတို့ပစ္စည်းနဲ့ လုပ်ထားတာပဲလေ။"

ထို့နောက် လုချင်းက ဓားအမြုတေကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဆရာလင်ကလည်း သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

ထူးခြားသော ထုနှက်မှု ပုံစံများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူ တုန်လှုပ်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေပါလား။"

"ဘာ... ဆရာ... တကယ်ပြောတာလား။ ဒီဓားအမြုတေက တကယ်ပဲ အလွှာတစ်ရာ အဆင့် ရောက်သွားတာလား။"

အခြား ပန်းပဲဆရာများမှာ မယုံနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့သည် လုချင်း ထုနှက်နေသည်ကို အစမှ အဆုံးထိ ကြည့်မနေခဲ့ကြသဖြင့် သူ ဓားအမြုတေကို ဘယ်နှခေါက် ခေါက်ပြီး ထုနှက်ခဲ့သည်ကို မသိကြပေ။

"ဘာလဲ... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သံသယဝင်နေတာလား။"

ဆရာလင်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော်တို့ မေးခွန်းမထုတ်ရဲပါဘူး။"

တပည့်များမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် သဘောတူကြောင်း ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာတော့ တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။

ဤအခိုက်တွင်တော့ လုချင်းအပေါ် ကြည့်သော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လုချင်း စောစောက ပြောခဲ့သော စကားကို သူတို့ ပြန်သတိရလိုက်မိသည်။

ပန်းပဲပညာကို နည်းနည်းပဲ နားလည်တယ် ဆိုပါလား။

မနက်ခင်း တစ်ပိုင်းတည်းနဲ့ အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေတစ်ခုကို သန့်စင်နိုင်တာက နည်းနည်းပဲ နားလည်တာတဲ့လား။

သူတို့ဆရာတောင် အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်ဖို့ မလွယ်ကူဘူးလေ။

ဒီသခင်လေးလုက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ။

ဆရာလင်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ တုန်လှုပ်နေမိလေ၏။

သူလည်း အလွှာတစ်ရာ လက်နက်များကို သန့်စင်နိုင်သည်။

မဟာသခင်အဆင့်နီးပါးရှိသော ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် အလွှာငါးရာ၊ အလွှာခုနစ်ရာ လက်နက်များကိုပင် သန့်စင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ထိုလက်နက်မျိုး ရရှိရန်အတွက် ကြီးမားသော ပြင်ဆင်မှု၊ အားထုတ်မှုနှင့် အချိန်များစွာ ပေးရပါ၏။

တင်းကျပ်သော လိုအပ်ချက်များကြောင့် လက်နက်တစ်ခုတည်း ရရှိရန်ပင် နှစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည်။

အလွှာတစ်ရာ လက်နက်တစ်ခုဆိုလျှင်ပင် သူ့အနေဖြင့် သန့်စင်ရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်တတ်သည်။

သို့သော် လုချင်းကတော့ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေတစ်ခုကို သန့်စင်ပြခဲ့လေသည်။

ဤစွမ်းဆောင်ရည်သည် သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေ၏။

ထို့ကြောင့် ဆရာလင်မှာ မည်သို့ မအံ့သြဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော် ဆရာလင်ကို အအံ့သြဆုံး ဖြစ်စေသည်မှာ အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေ မဟုတ်ဘဲ ထုနှက်နေစဉ် လုချင်း၏ အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်မှု၊ စိတ်အနှောင့်အယှက် ကင်းသော အခြေအနေနှင့် အစမှအဆုံးထိတိုင်အောင် အမှားတစ်ကွက်မျှ မရှိခြင်းတို့ပင်။

ကောင်းကင်ဘုံက ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လှပမှုနှင့် အင်အားတို့ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ။

လုချင်းသာ လူငယ်တစ်ဦး မဟုတ်လျှင် မဟာသခင်တစ်ဦးဦးက သူ့ကို လာနောက်ပြောင်နေသည်ဟု သံသယဝင်မိဦးမည်။

ယခုအခါ၌ လုချင်း၏ စောစောက နှိမ့်ချမှုမှာ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသော စကားများသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆရာလင် နားလည်သွားပြီပင်။

လုချင်းကို ဘာမှနားမလည်သော မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုမှ သခင်လေးတစ်ယောက်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်မှာ ရယ်စရာပင်ကောင်းလှတော့သည်။

ထိုစဉ် အိမ်တော်ထိန်းကြီးဝေ့ပင်လျှင် အံ့သြနေမိရှာသည်။

လုချင်း၏ ထူးခြားသော ပါရမီကို သာမန်အသိဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

သို့သော် အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေကို ကိုယ်တိုင် သန့်စင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်တော့ သူသည်ပင် မှင်သက်သွားရတော့၏။

လုချင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားပြီး ပန်းပဲပညာ သင်ယူရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သိထားသည်။

ဒါပေမဲ့လည်း အခုတော့ သူကိုယ်တိုင် အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေကို သန့်စင်လိုက်နိုင်ပြီလေ။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"သခင်လေးလု... သခင်လေးက ပန်းပဲပညာရှင် မိသားစုကများလား။"

ဆရာလင်က လေးစားစွာ မေးလိုက်သည်။

ယခင်က ဆရာလင်၏ လုချင်းအပေါ် လေးစားမှုမှာ ဝေ့မိသားစု၏ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်သောကြောင့်သာ။

ယခုမူ ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပန်းပဲပညာတွင် သူ့ထက် သာလွန်နေပြီဖြစ်သော လူငယ်တစ်ဦး။

ထိုကဲ့သို့သော သူသည် ရိုးရှင်းသော နောက်ခံမျိုး မရှိနိုင်ပေ။

"မဟုတ်ပါဘူး... ပန်းပဲပညာ ဗဟုသုတ နည်းနည်းရထားလို့ ဝါသနာပါရာ လျှောက်လုပ်ကြည့်ဖူးရုံပါ။ ဆရာနဲ့ စနစ်တကျ မသင်ဖူးပါဘူးဗျ။"

"စနစ်တကျ မသင်ဖူးဘူး ဟုတ်လား။"

ဆရာလင်မှာ အသက်ရှူပင် မရှူနိုင်တော့ဘဲ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

စနစ်တကျ မသင်ဖူးဘဲနဲ့တောင် သူ့ပန်းပဲစွမ်းရည်ကို ဒီအဆင့်ထိ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့တယ်တဲ့လား။

ပန်းပဲပညာအပေါ် လုချင်း၏ မွေးရာပါ ပါရမီကို သူ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သူတို့၏ အံ့သြမှင်သက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုချင်းသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနှင့် စွမ်းရည်များဖြင့် သံတူနည်းပညာတစ်ခုကို လေ့လာရန် အချိန်များစွာ မယူရပေ။

အမှန်တကယ်တော့ သူ လေ့ကျင့်နေသော သံတူနည်းပညာသည် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ထဲတွင် အခြေခံသာ ရှိသေးသည်။

သာမန်လက်နက်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် ဂိုဏ်းသားအသစ်များ လေ့ကျင့်သော နည်းပညာသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် နက်ရှိုင်းသော သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများမှာ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် မီးအစစ်ကို အသက်သွင်းခြင်း၊ ပစ္စည်းများကို အရည်ကျိုခြင်း၊ ဂါထာမန္တန်များ ရေးထိုးခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်ကို ဆွဲယူခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များကို သန့်စင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအရာများသာလျှင် တကယ့် အံ့ဖွယ်အမှုများ ဖြစ်ကြပါ၏။

ထိုအရာများနှင့် ယှဉ်လျှင် တစ်ချက်ချင်း ထုနှက်နေရခြင်းမှာ ထိရောက်မှု မရှိလှပေ။

သို့သော် အခြေခံအုတ်မြစ်သည် အရေးကြီးပေသည်။ ထုနှက်ခြင်းသည် သန့်စင်ခြင်း၏ အစဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ခိုင်မာသော အခြေခံနှင့် နားလည်မှု လိုအပ်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း လုချင်းသည် သံတူကို ပြန်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် သံချောင်းတစ်ချောင်းကို ယူကာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူသည် အကြီးဆုံး သံတူကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

"သခင်လေးလု... ဆက်လုပ်ဦးမလို့လား။ ဒီဓားအမြုတေက သခင်လေးရဲ့စံချိန်ကို မမီလို့လား။" ဆရာလင်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အစမ်းသဘော လေ့ကျင့်တဲ့ လက်ရာပါပဲဗျ၊ ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့ လက်နက်အဆင့်ကို မမီသေးဘူးလေ။" လုချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာလင်... ကျွန်တော် သုံးတဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် ငွေပေးပါ့မယ်။"

အလွှာတစ်ရာ ဓားအမြုတေတစ်ခုသည် အဖိုးတန်ဓားတစ်လက်၏ တံခါးပေါက်ဝကို လှမ်းရုံသာ ရှိသေးပြီး လုချင်း၏ ရည်မှန်းချက်နှင့် များစွာ ဝေးကွာနေသေးလေ၏။

မာကူး သူ့ကို ပေးခဲ့သော တိုက်ပွဲဝင်ဓားသည်ပင် အလွှာငါးရာအဆင့် ရှိလေသည်။

"သခင်လေးလုရယ်... ကျွန်တော်က အဲ့ဒီသဘော ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သံချောင်းတွေကို စိတ်ကြိုက်သာ သုံးပါ။ ဂိုဒေါင်ထဲမှာ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေး လုပ်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့ မနားချင်ဘူးလားဗျ။"

လုချင်းက သူ့ကို ကပ်စေးနည်းသည်ဟု အထင်လွဲသွားမည်စိုးသဖြင့် ဆရာလင်က အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်ရသေး၏။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်။ ဒီလောက် အားစိုက်ထုတ်ရတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါက ဒီလောက် ကြာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

လုချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သံတူကို မလိုက်၏။ ပေါင်ဒါဇင်နှင့်ချီ လေးလံသော သံတူကြီးမှာ သူ့လက်ထဲတွင်တော့ ပေါ့ပါးနေသယောင်ယောင်။

လုချင်း အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် သံတူကို လွှဲချလိုက်တော့လေသည်။

ဘုန်း

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ဤအခိုက်တွင်တော့ ဆရာလင်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားတော့လေ၏။

…