အလွှာတစ်သောင်း ဝိညာဉ်လက်နက်၊ မှော်ရတနာအမြုတေနှင့် ထွက်ခွာခြင်း

နှလုံးသား ပန်းပဲဖို၏ နောက်ဖေးဝင်းသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

အားလုံးသည် နံပါတ် ၁ မီးဖိုရှိရာ နေရာကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ပန်းပဲဆရာကြီး ဆရာလင်သည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး လဲကျလုမတတ် မောပန်းနွမ်းနယ်နေရှာသည်။

ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆင့်၏ ကျွမ်းကျင်အဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း ဖားဖိုကို နှစ်နာရီကျော်ကြာ ဆက်တိုက် မှုတ်ပေးပြီး မီးအပူချိန်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ရခြင်းက သူ့ကို အားအင်အားလုံး ‌ေကုန်ခမ်းသွားစေသည်။

လုချင်းသည်လည်း ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေရပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေလေ၏။

ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိသည် သာမန်သံနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ၊ တူရိုက်ချက်တိုင်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အများအပြားကို စုပ်ယူသွားသည်။

ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို ပုံဖော်နိုင်ရန် သွန်းလုပ်ရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ပေတုံးကို ကြည့်ရင်း တောက်ပနေကြလေ၏။

ပေတုံးပေါ်တွင် ရှိနေသည့် လုချင်း ယူလာသော ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိအတုံးကြီးသည် ပုံသဏ္ဌာန် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီပင်။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော စတိုင်ဖြင့် လုချင်း ယခင်အသုံးပြုခဲ့သည့် ဓားနှင့် အလွန်တူညီသော ကြမ်းတမ်းသည့် အနက်ရောင် ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ဆရာလင်ကို အအံ့သြဆုံး ဖြစ်စေသည်မှာ ဓားပေါ်ရှိ ရေလှိုင်းများ၊ မီးတောက်များနှင့် လျှပ်စီးများသဖွယ် ထူးဆန်းသော ပုံစံများပင် ဖြစ်သည်။

ထိုပုံစံများသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေပုံရပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဆရာလင်က ရေရွတ်လိုက်၏။

"ပုံစံတွေက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေတာပဲ... ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားလိုက်သလိုပါလား။ ဒီဓားအမြုတေက ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပါပြီဆိုတော့ ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့်ပေါ့။"

ဓားပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော ပုံစံများကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများတွင် နှစ်သက်သဘောကျမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်သက်လုံး လက်နက်သွန်းလုပ်လာခဲ့သော်လည်း စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်လက်နက်ပုံစံမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

လုချင်းသည်လည်း ကြမ်းတမ်းသော ဓားအမြုတေကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ပြင်းထန်သော အနီရောင် အလင်းတန်းများကြားတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့တစ်ခုက သူ့အမြင်အာရုံတွင် ပေါ်လာသည်။

[ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားအမြုတေ - ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို အသုံးပြု၍ အကြိမ်တစ်သောင်းကျော် ထုနှက်သွန်းလုပ်ထားသည်။ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။]

[အားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်း - ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိကြောင့် ဤဓားအမြုတေသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၊ လေ၊ မီးနှင့် လျှပ်စီးစွမ်းအင်များကို လက်ခံနိုင်သည်။]

[မကျိုးပဲ့နိုင်ခြင်း - ဤဓားအမြုတေသည် အလွန်မာကျောပြီး ဓားသွေးပြီးသည်နှင့် သံကို ရွှံ့ကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်နိုင်သည်၊ ရေကိုတောင် ခွဲနိုင်ပြီး တောင်များကိုလည်း အလွယ်တကူ ပိုင်းဖြတ်နိုင်သည်။]

[မှော်ရတနာအမြုတေ - အလွန်ကောင်းမွန်သော ကုန်ကြမ်းကြောင့် ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပါက ဤဓားသည် ဆက်လက် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မှော်လက်နက် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်လက်နက်အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်သည်။]

"ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်တောင် ပါတာပဲ..."

ဓားအမြုတေနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချင်း ဝမ်းသာသွားသည်။

လီဟော်ဂိုဏ်းက ဤထူးဆန်းသော ရတနာကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နှစ်သက်ပြီး ချီးကျူးခဲ့ကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို ကြမ်းတမ်းသော ဓားအမြုတေအဖြစ် သွန်းလုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့ကိုတောင် ပြသနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင်ချီအိတ်နှင့် ဝေ့မိသားစု မြေအောက်ခန်းထဲမှ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးတို့သည်လည်း ခရမ်းရောင်သာ ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။

ဤသည်က ဤဓားအမြုတေ၏ ကြီးမားသော အလားအလာကို ပြသနေလေ၏။

ဓားအမြုတေမှ ဖော်ပြနေသော အချက်အလက်များက ဤအရာကို အတည်ပြုနေသည်။

စွမ်းအင်အမျိုးအစားအများအပြားကို လက်ခံနိုင်ရုံသာမက ဆက်လက် ပြောင်းလဲတိုးတက်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

ဤအရာသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် သွန်းလုပ်မှု စွမ်းရည်ကြောင့်ဖြစ်သည်ဟုတော့ လုချင်း မယုံကြည်ပေ။

နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုမှ လူတိုင်း သူ့ကို လေးစားကြသော်လည်း သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းစွာ သိသည်။

သူ့သွန်းလုပ်မှု စွမ်းရည်သည် အစပိုင်းသာ ရှိသေးပြီး လီဟော်ဂိုဏ်းမှ ပန်းပဲဆရာကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ကွာခြားချက်မှာ မိုးနှင့်မြေလိုပင်။

ဤဓားအမြုတေ၏ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ၏ ထူးကဲမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းက အလွန်ကောင်းမွန်လွန်းသည်ပင်။

"ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်ပါလား..."

အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသူများအားလုံး ဆရာလင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

ဝေ့ရှင်းဟယ်ပင်လျှင် အံ့သြသွားလေ၏။

ဝေ့မိသားစုတွင် သူတို့၏ ဘိုးဘေး အသုံးပြုခဲ့သော ဓားတစ်လက်သာ ဝိညာဉ်လက်နက်အဖြစ် ရှိသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ လုချင်းသည် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်ကိုတောင် အလွယ်တကူ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကျုံးကျိုးမှ စစ်မှန်သော ပန်းပဲဆရာကြီးများပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မလွယ်ကူသော ကိစ္စပင်။

ဆရာလင်က လုချင်းကို လေးစားစွာဖြင့် ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးလု... ဒီဓားကို သွေးဖို့အတွက် ငါတို့ ပန်းပဲဖိုက ကူညီပေးရမလား။"

လုချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မလိုပါဘူး... ဒီဓားအတွက် ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်ဗျ။ လောလောဆယ်တော့ ဓားအိမ်တစ်ခုလောက်ပဲ လုပ်ပေးပါဦး။"

ဓားအမြုတေ၏ အလားအလာကို သိထားသဖြင့် အလျင်စလို ဓားသွေးလိုက်ရန် မသင့်တော်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်လက်နက်သည် လူလုပ်ဓားသွေးခြင်းကို မလိုအပ်တော့ပေ။

လုချင်း ကောင်းစွာ ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်သည်နှင့် ဓားသည် သဘာဝအတိုင်း ၎င်း၏ ထက်မြက်သော အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လာမည် ဖြစ်၏။

"ဒါက လွယ်ပါတယ်။ သခင်လေး စိတ်ချပါ... မနက်ဖြန်ကျရင် ဓားအိမ်လုပ်ပြီးတော့ သခင်လေးရဲ့ နေအိမ်ကို လာပို့ပေးပါ့မယ်။"

လုချင်း၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆရာလင်သည် စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် စိတ်သက်သာရာရခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် လုချင်းသာ သူ့ကို ဓားသွေးရန် တာဝန်ပေးခဲ့ပါက သူ လုပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲပြောပြော ဒါက ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားအမြုတေ ဖြစ်သည်။ ပန်းပဲဆရာကြီး တစ်ယောက်အတွက်ပင် တစ်သက်လုံး ကြိုးစားလျှင်တောင် ဤကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုး ရချင်မှ ရမည်။

သာမန် လက်မှုပညာသည် တစ်ဦးအနေနဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ဓားသွေးရဲပါ့မလဲ။

လုချင်းသည် အဝတ်စတစ်ခု တောင်းလိုက်ပြီးနောက်၌ ဓားအမြုတေကို ထုပ်ပိုးကာ ဝေ့ရှင်းဟယ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

မူလက လုချင်းသည် သူ့ဆရာအတွက် ဓားကောင်းတစ်လက် သွန်းလုပ်ပေးချင်သော်လည်း ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိသည် အလွန် ထူးခြားလွန်းလှ၏။ ဓားအမြုတေ တစ်လက်တည်း သွန်းလုပ်ရုံဖြင့် သူ့အားအင် အများစု ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီပင်။

သူ့ဆရာအတွက် ဓားကို နောက်တစ်ရက်မှသာ သွန်းလုပ်ပေးရတော့မည်။

လုချင်းနှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်တို့ နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုမှ ထွက်လာသောအခါ၌ အပြင်တွင် လူအုပ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအထဲတွင် အချို့မှာ အစွမ်းထက် သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဓားအမြုတေ သွန်းလုပ်စဉ်က ဆူညံသံများကြောင့် အနီးနားရှိ လူများ စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု လုချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ ဘာမှ ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ဝေ့ရှင်းဟယ်နှင့်အတူ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

စူးစမ်းလိုသူများသည် နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုထဲတွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို စုံစမ်းချင်နေကြသော်လည်း လုချင်းနှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ငေးကြည့်နေမိကြသည်။

သူတို့၏ ယခင်အတွေးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သူမျှ မလှုပ်ရဲကြပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မည်သူမျှ တားဆီးခြင်း မပြုရဲကြချေ။ လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်နေကြပြီး မလှုပ်ရဲကြပေ။

"ဟူး..."

လုချင်းနှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်တို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါမှ သူလျှိုများသည် သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။ အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ချွေးစေးများဖြင့် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။

သတင်းအချက်အလက် ရယူရန် နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ဖို့အရေးကို သူတို့ တွေးပင် မတွေးရဲတော့ပေ။

မနက်ခင်းက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဆူညံသံသည် လုချင်း၊ ဝေ့ရှင်းဟယ်တို့နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။

အထူးသဖြင့် လုချင်းသည် ယခုအခါ မြို့ထဲရှိ အင်အားစုအသီးသီး၏ စာရင်းတွင် ဝေ့မိသားစုထက်ပင် ပို၍ ထိပါး၍မရသော ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရလေ၏။

သူတို့၏ ကိစ္စများကို မည်သူမျှ စုံစမ်းခြင်း မပြုရဲကြပေ။

မသိသင့်သည်ကို သိလိုက်ရပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပါ၏။

ထိုစဉ် လုချင်းကတော့ သူ့အား မြို့ထဲရှိ အင်အားစုများ၏ တားမြစ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်ကို မသိသေးရှာပေ။

နောက်ရက်များတွင် အားအင်ပြန်ပြည့်လာပြီးနောက် သူသည် နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုသို့ နှစ်ကြိမ်ခန့် ထပ်သွားခဲ့သည်။

ပစ္စည်းအသေးအဖွဲများ ပြုလုပ်သည်သာမက နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုမှ ထူးဆန်းသောသံတစ်တုံးကို အသုံးပြု၍ သူ့ဆရာအတွက် အလွှာတစ်သောင်း ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားတစ်လက်ကို သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်လက်နက်ဓား၏ အလားအလာသည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားထက် များစွာ နိမ့်ကျပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ခြေ မရှိသလောက် နည်းပါးသော သာမန် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်သာ ဖြစ်သည်။

လုချင်းက သူ့ဆရာအတွက် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိဖြင့် ဓား မလုပ်ပေးချင်၍ မဟုတ်ပေ။

သူ့ဟင်းလင်းပြင်ချီအိတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိသည် ကြီးမားလွန်းပြီး ဖြတ်တောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ သူ၏ စွမ်းရည်အရ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို ဖြတ်တောက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့အပြင် သူ ပြင်ဆင်လာသော လောင်စာသည်လည်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

လောင်စာမှ ထုတ်ပေးသော အပြာရောင် မီးတောက်များ မရှိပါက နှလုံးသား ပန်းပဲဖို၏ မီးဖိုသည် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို အရည်ပျော်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုအဖြစ် ဆရာလင်ထံမှ ထူးဆန်းသောသံကို ငွေအများအပြား ပေးဝယ်ကာ သူ့ဆရာအတွက် သာမန် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်ကို သွန်းလုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သမားတော်ကြီးချန်သည် ဤလက်ဆောင်ကို ရရှိသောအခါ အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရှာသည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်ပင်လျှင် ထိုဓားကို မြင်သောအခါ၌ အံ့သြသွားသည်။

ထိုဓား၏ အရည်အသွေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ပွဲဝင်ဓားထက် မလျော့နည်းကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

လုချင်းက ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကိုယ်တိုင်သွန်းလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၌ ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် ကြောင်အမ်းသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဝိညာဉ်လက်နက်ဓား သွန်းလုပ်ပြီးနောက် လုချင်းတို့သည် ရက်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့သည် ဝေ့မိသားစုကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ကြလေ၏။

........