သိုင်းအသိ" နယ်ပယ်နှင့် ဒယ်အိုးပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်း

"တကယ်ပဲ အိမ်က အကောင်းဆုံးပါပဲဗျာ။"

မနက်စောစော လုချင်း အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်ရင်း ကြီးမားသော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မနေ့က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးမိပြီး သူ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

မနေ့ ညနေစောင်းက သူတို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းသည် ရွာထဲတွင် အတော်လေးပင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရွာသားများ အားလုံး ပြေးထွက်လာကြပြီး သူနှင့် သူ့ဆရာကို မေးခွန်းပေါင်းစုံဖြင့် ဝိုင်းမေးကြလေသည်။

မူလက သူတို့သည် ခရိုင်မြို့ ဈေးပွဲတော်သို့ သွားမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ဆယ်ရက်ကျော်တောင် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဝေ့မိသားစုမှ လူလွှတ်ပြီး သတင်းစကား ပါးခဲ့သော်လည်း အဘိုးကျန်းနှင့် အခြားသူများသည် သံသယရှိပြီး စိတ်ပူနေခဲ့ကြသည်။

ယခု သူတို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အဘယ်ကြောင့် အသေးစိတ် မမေးဘဲ နေကြမည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် လုချင်းက အရာရာကို ရှင်းပြလိုက်ပြီး သူတို့ ဝယ်လာသော လက်ဆောင်များကို ဝေငှပေးလိုက်မှသာ လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း‌ လူစုခွဲသွားကြတော့သည်။

စကားများစွာ ပြောလိုက်ရသော်လည်း လုချင်း၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားနေရသည်။

ကိုယ့်ကို စိတ်ပူပေးမည့်သူများ ရှိနေခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းညှိပြီးနောက် သူသည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကို ဆန့်ထုတ်ရန် ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်းကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ကစားလိုက်ပြီး မနက်စာ ပြင်ဆင်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ဝင်လိုက်သည်။

ရှောင်ယန်နှင့် အခြားသူများ နိုးရန် အချိန်လိုသေးသည်ကို မြင်သဖြင့် လုချင်းသည် ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း အနောက်ဘက်မှ တောင်ရှိ ဝါးတောသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံကြည့်ပြီး မည်သူမျှ မရှိသည်ကို သေချာအောင်လုပ်လိုက်သည်။ လုချင်း၏ စိတ်အာရုံ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်တစ်ခဏ၌တွင်တော့ တိုက်ပွဲဝင်ဓားတစ်လက်က သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် ဤဓားသည် အလွန် ကြမ်းတမ်းပုံရပြီး အရောင်တင်မထားရုံသာမက ဓားသွားပင် မပါရှိပေ။

၎င်းသည် လုချင်း နှလုံးသား ပန်းပဲဖိုတွင် သွန်းလုပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ ဓားအမြုတေပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဓားအမြုတေကို ပြန်လည် ပြုပြင်ထားပြီး ဓားရိုးပင် တပ်ဆင်ထားပါ၏။

ရုပ်သွင် ကြမ်းတမ်းပြီး ဓားသွား မပါခြင်းမှလွဲ၍ သာမန် တိုက်ပွဲဝင်ဓားနှင့် မခြားနားဘဲ လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

ဓားကို ညာလက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်နှင့် လုချင်း၏ အမူအရာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဓားသိုင်း စတင် လေ့ကျင့်လိုက်လေသည်။

ဓားကွက်များသည် နက်နဲပြီး ချောမွေ့ကာ ဓားအမြန်နှုန်းမှာ နှေးကွေးပုံရသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလေ၏။

သူ့ပတ်လည်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပိုးမွှားများနှင့် ငှက်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး အသံပင် မပြုရဲကြတော့ပေ။

လေးမျက်နှာဓားသိုင်းကို တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လုချင်းသည် ဓားကို ကိုင်လျက် စဉ်းစားခန်းဝင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေလိုက်သည်။

"ဆရာနဲ့ ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေးတို့ မျှဝေခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံတွေအရ သိုင်းကွက်တွေက အကြမ်းနဲ့ အနု မျှတပြီး အသေးစိတ်ကျတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်က သိုင်းကွက်တွေထဲက 'သိုင်းအသိ'ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ပဲ။"

"ဒီအဆင့်ရဲ့ အရေးကြီးဆုံး အချက်က ကိုယ့်ရဲ့ သိုင်းကွက်တွေထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထည့်သွင်းဖို့ပဲ။ စိတ်ဝိညာဉ် ပါဝင်လာပြီး စိတ်အာရုံက လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ရင် ရန်သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်မယ်၊ လက်ဦးမှု ရယူနိုင်မယ်၊ ရန်သူကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ထားလို့ ဒီအဆင့်ကို နည်းနည်းလောက် ထိတွေ့ခွင့် ရနေတာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား မလုံလောက်သေးတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် 'သိုင်းအသိ' ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လိုအပ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။"

လောလောဆယ် 'သိုင်းအသိ' ကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း လုချင်းမှာ အတော်လေး ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် 'သိုင်းအသိ' နယ်ပယ်ကို မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များသာ နားလည်သဘောပေါက်လေ့ ရှိကြသည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင် တစ်ဦးသည် မွေးဖွားပြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများ၏ ဆေးကြောမှုကြောင့် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားများစွာ တိုးတက်လာလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှုသည် ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာပြီး 'သိုင်းအသိ' နယ်ပယ်ကို နားလည်ရန်မှာ သဘာဝကျစွာပင် သိပ်မခက်ခဲတော့ပေ။

ယခု သူသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိကာစသာ ရှိသေးပြီး 'သိုင်းအသိ' ကို ထိတွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ အတော်လေး ထူးချွန်သည်ဟု ပြောရမည်။

ရှေ့ဆက် လျှောက်လှမ်းရမည့် နေ့ရက်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးရာ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ မရောက်မီ 'သိုင်းအသိ' အပြည့်အဝကို နားမလည်နိုင်ဟု မည်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် လုချင်းသည် အခြား သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူပေ။

သူ၏ ထူးခြားသော နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ဖြင့် မည်သည့် သိုင်းပညာကိုမဆို လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် 'သိုင်းအသိ' နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် ဓားသိုင်းအသိ သို့မဟုတ် သံဓားသိုင်းအသိ တစ်ခုတည်းကိုသာ တတ်မြောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

သူ လေ့ကျင့်သော သိုင်းပညာအားလုံးသည် 'သိုင်းအသိ' နယ်ပယ်သို့ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်လာသရွေ့ 'သိုင်းအသိ' နယ်ပယ်ကို နားလည်ဖို့က သဘာဝကျကျကို ပိုလွယ်ကူလာမှာပဲ။"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ... လီဟော်ဂိုဏ်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေထဲမှာ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ နည်းပညာအသေးစားလေး တစ်ခု ရှိနေတယ်။"

လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးမှ ရရှိသော အမွေအနှစ် အများစုသည် ဤခေတ်ကာလနှင့် မကိုက်ညီပေ။

သို့သော် လုချင်း ကျင့်ကြံ၍ ရနိုင်သော နည်းပညာ အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

ထိုအထဲတွင် လုချင်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေအတွက် အလွန် သင့်လျော်သော နည်းပညာတစ်ခု ပါဝင်သည်။

ဒယ်အိုးပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်း

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူက မိမိကိုယ်ကို တောက်လောင်နေသော ဒယ်အိုးကြီးထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု စိတ်ကူးပုံဖော်ကာ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မီးတောက်များကို တွန်းလှန်ပြီး စိတ်စွမ်းအားကို သန့်စင်အားဖြည့်ပေးသော ပုံရိပ်ဖော် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်းသည် သက်သက် စိတ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း နည်းပညာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုအပေါ် မမှီခိုသောကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှားပါးသော ဤခေတ်ကာလတွင်ပင် ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်းကို စိတ်စွမ်းအား ရှိသော ကျင့်ကြံသူမှသာ လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

ယနေ့ခေတ် သိုင်းသမားများအတွက် ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှု တံခါးပေါက်သည် အလွန် မြင့်မားလှသည်။

လုချင်းကဲ့သို့သော ထူးခြားဖြစ်စဉ်များကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်...

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံရာတွင် စိတ်စွမ်းအားကို သန့်စင်ရန်အတွက် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ မဟာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။

သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံသူ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသည့်အထဲတွင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနိုင်သူ မည်မျှ ရှိမည်နည်း။

လုချင်းသည် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ သူ့စိတ်ထဲရှိ ဒယ်အိုးပုံရိပ်ဖော် ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေပြီး သရုပ်ဖော် လေ့လာလိုက်သည်။

အသိဉာဏ်အလင်းများ သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင်တော့ လုချင်းသည် လျင်မြန်စွာ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒယ်အိုးပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်းတွင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့် သုံးဆင့် ရှိသည်။ ဒယ်အိုးမြင်ကွင်း ၊ အရည်ကျိုနေသည့်ဒယ်အိုးမြင်ကွင်းနှင့် နောက်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသော ဒယ်အိုးမြင်ကွင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအဆင့်သုံးဆင့်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ခက်ခဲလာပါ၏။

ကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ စွမ်းရည်အလျောက် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သတိထား၍ ပုံရိပ်ဖော်ရမည်။

အကယ်၍ ခွန်အား မလုံလောက်ဘဲ အဆင့်မြင့် ပုံရိပ်များကို အတင်းအဓမ္မ ပုံဖော်ပါက မိမိကိုယ်ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေရန် လွယ်ကူပြီး ပုံဖော်ထားသော ဒယ်အိုးပုံရိပ်က စိတ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ အသက်ရှင်လျက် သေလူ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လုချင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော ခက်ခဲမှုမြင့်မားသည့် အဆင့်ကို စိန်ခေါ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ပထမဆုံး လေ့ကျင့်မှုတွင် သူ အလွန် သတိထားသည်။ ပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်းအတိုင်း သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် မီးဖိုငယ်လေး တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် အလွန် ရိုးရှင်းပါ၏။ အကယ်၍ ရှောင်ယန်သာ ဤပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရပါက အိမ်တွင် ဆန်ပြုတ်ပြုတ်လေ့ရှိသော ဒယ်အိုးလေးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

ဒယ်အိုးကို ပုံဖော်ပြီးနောက် လုချင်းသည် စိတ်စွမ်းအား အမျှင်တန်းလေး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဒယ်အိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ဒယ်အိုးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လုချင်းသည် မီးတောက်များ ဝိုင်းရံထားသော မီးကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒယ်အိုးပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်းသည် တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှပါ၏။

ဒယ်အိုးသည် စိတ်ကူးပုံဖော်ထားသော ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း...

ယခုအချိန်တွင် လုချင်းသည် မီးတောက်များဖြင့် အမှန်တကယ် လောင်ကျွမ်းခံနေရသကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် စစ်မှန်စွာ ခံစားနေရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ စိတ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အရည်ပျော်ပြီး လုံးဝ ပြာကျသွားတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

လုချင်းသည် ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိဘဲ ကျင့်စဉ် ဂါထာကို ချက်ချင်း ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက်၌ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ဒယ်အိုး၏ သန့်စင်မှုကို တိတ်တဆိတ် ကြံ့ကြံ့ခံနေလိုက်တော့သည်။

……….